لایحه قانونی اصلاح خدمتگزاری پزشکان مصوب هفتم مردادماه 1318 و اصلاح قانون استخدام پزشکان مصوب 29 اردیبهشت ماه 1328

مصوب 1358/06/26 شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران

ماده 1 - از تاریخ تصویب این قانون کلیه پزشکان فارغ التحصیل دانشکده های پزشکی داخل و خارج کشور موظفند مدت دو سال اول طبابت خود را در هر نقطه از کشور بغیر از تهران و شهرهائی که دارای دانشکده پزشکی میباشند و کلیه دندانپزشکان فارق التحصیل دانشکده های دندانپزشکی داخل و خارج کشور به جزتهران و شهرهائی که دانشکده دندانپزشکی دارند انجام دهند.

ماده 2 - متخصصین رشته های مختلف پزشکی، دندانپزشکی، آزمایشگاهی و تشخیص طبی که بعد از تصویب این قانون متخصص شناخته شوند موظفند دو سال اول طبابت خود را در هر نقطه ای از کشور به استثنای تهران انجام دهند.

ماده 3 - شهرستانهای کرج، شمیران، شهرری، ورامین، رودهن، آبعلی، دماوند و فیروزکوه از لحاظ پزشکی و دندانپزشکی خارج از تهران محسوب نمیشوند.

ماده 4 - پزشکان و دندانپزشکان متخصص درصورتی که جزو هیات علمی در دانشکده های پزشکی و دندانپزشکی کشور استخدام شوند از شمول ماده 1 و 2 و 3 مستثنی خواهند بود.

ماده 5 - مدت خدمت پزشکان و دندانپزشکان که مامور خدمت در منطقه جولان بوده اند جزو خدمت خارج از تهران و شهرهائی که دارای دانشکده پزشکی و دندانپزشکی میباشند محسوب و خدمت مذکور به منزله خدمت در نقاط بد آب و هوا بشمار میرود.

ماده 6 - پزشکان و دندانپزشکانی که تا تاریخ تصویب این قانون در کرج بخدمت طبابت اشتغال دارند در صورتی که خدمت آنان مورد تایید وزارت بهداری و بهزیستی باشد از شمول ماده 3 مستثنی خواهند بود.

ماده 7 - منظور از شهرهائی که دارای دانشکده پزشکی یا دندانپزشکی میباشند شهرهائی است که لااقل چهار سال از تاسیس دانشکده های مذکور در آن شهرها سپری شده باشد.

تبصره - پزشکان و دندانپزشکانی که در سال چهارم تاسیس دانشکده در شهرهای مذکور بامر طبابت اشتغال ورزند دو سال اول طبابت آنان از لحاظ صدور پروانه پزشکی دائم به منزله خدمت موضوع ماده 1 محسوب خواهد شد.

ماده 8 - پزشکان و دندانپزشکانی که قبل از انقلاب به اتهام جرائم سیاسی زندانی بوده اند مدت زندان آنها از لحاظ صدور پروانه پزشکی دائم به منزله خدمت موضوع ماده 1 محسوب میشود.

ماده 9 - رزیدنت ها و دستیاران در مدتی که به این خدمت اشتغال دارند کماکان مشمول تبصره ماده 4 قانون تربیت پزشک مصوب سال 1338 خواهند بود و برای آنان پروانه موقت خاص به منظور خدمت در مراکز درمانی مربوط که بخدمت رزیدنتی و دستیاری اشتغال دارند صادر خواهد شد.

ماده 10 - برای دندانپزشکانی که دارای درجه لیسانس و فوق لیسانس بتایید وزارت علوم و آموزش عالی هستند مادامی که به اخذ درجه دکترا نائل نشده اند پروانه خاص صادر میگردد با قید اینکه این قبیل دندانپزشکان باید فقط در شهرهائی که دارای دانشکده دندانپزشکی نمیباشند بحرفه دندانپزشکی اشتغال ورزند.
دندانپزشکان مذکور در صورتی که باخذ درجه دکترا نائل شوند مشمول ماده یک و سه خواهند بود.

نخست وزیر

دریافت فایل پی‌دی‌اف