رای دادگاه تجدیدنظر استان
در خصوص تجدید نظر خواهی اقای م. ن. با وکالت اقای ح. ت. پ. ش. به طرفیت اقای ا. ن. نسبت به دادنامه شماره 170- 1401 مورخ 1401/02/24 صادره از 106 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب ان حکم بر بطلان دعوای اعسار خواهان از پرداخت محکوم به دادنامه شماره 9901802 (مورخ 1399/10/27 شعبه مذکور) صادر گردیده است. با توجه به مجموع محتویات پرونده و مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی و منضمات ان نظر به اینکه اولا: حسب لایحه دفاعیه تجدید نظر خوانده در دادگاه نخستین مبنی بر اینکه از نامبرده ملک تجاری به ارزش 60 میلیارد تومان توقیف شده است.ثانیا: از اظهارات شهود با توجه به مفاد اظهارات ایشان و شباهت اظهارات مزبور به یکدیگر اعسار نامبرده احراز نمی گردد. ثالثا: تجدیدنظرخواه از تاریخ محکومیت تاکنون نسبت به پرداخت بخشی از محکوم به اقدام نکرده است.رابعا: فلسفه صدور احکام قضایی قطعی اجرای ان میباشد. و دعوای اعسار موثر در تعطیل و تعلل اجرای ان نمیباشد. خامسا: مشارالیه با استخدام وکیل مبادرت به طرح دعوای اعسار و تجدید نظر خواهی نموده است.و با عنایت به اینکه در این مرحله از دادرسی از ناحیه تجدیدنظرخواه ایراد و اعتراض موجه و مدللی که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته را فراهم نماید.، ارایه و عنوان نگردیده است.و بر مبانی استدلال و استنباط دادگاه نخستین در مرحله رسیدگی به موضوع و صدور حکم و رعایت موازین قانونی و تشریفات دادرسی خدشه و خللی مترتب نیست و دادنامه تجدیدنظر خواسته مطابق دلایل موجود در پرونده وفق مقررات قانونی صادر گردیده است.و ایراد تجدید نظر خواه در حدی نیست که موجب حصول علم به وجود اشتباه در حکم مزبور گردد.، لذا اعتراض تجدیدنظرخواه قابل انطباق با جهات مقرر در ماده 348 قانون ایین دادرسی مدنی نمیباشد.؛ در نتیجه دادگاه به استناد مواد 358 و 365 از قانون مذکور ضمن رد تجدیدنظرخواهی به عمل امده، دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید و استوار می نماید. این رای قطعی است.
رئیس شعبه چهارم دادگاه تجدید نظر استان تهران مستشار دادگاه
س. ح. ح. م. ولایی