پیرو ابلاغهای صادره منتهی به شماره 339 /34 مورخ 10 /3/ 1372 در زمینه خط مشی های اساسی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، به پیوست خط مشی های مشروحه ذیل که در جلسات اردیبهشت و خرداد ماه سال 1372 شورای اقتصاد مورد تائید قرار گرفته است جهت تهیه برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ایفاد میگردد:
1- بخش ایرانگردی و جهانگردی
2- بخش فرهنگی
3- بخش صدا و سیما
4- بخش بهداشت و درمان
5- بخش بهزیستی و تامین اجتماعی
6- بخش تربیت بدنی و ورزش
7- بخش اشتغال و نیروی انسانی
مسعود روغنی زنجانی
معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه
خط مشی های اساسی بخش ایرانگردی و جهانگردی طی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
1- احیاء و تقویت قطبهای جهانگردی کشور از نظر جاذبه های سیاحتی و زیارتی و آثار تاریخی و باستانی.
2- فعال نمودن همراه با بهبود کیفیت خدمات مراکز ایرانگردی و جهانگردی.
3- واگذاری واحدهای دایر و پروژه ها و طرحهای نیمه تمام قابل واگذاری سازمان مراکز ایرانگردی و جهانگردی به بخش خصوصی بدون تغییر کاربری، مگر در موارد استثنائی با اجازه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، و اعطای اجازه هزینه کردن درآمدهای حاصله به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به منظور توسعه این بخش.
4- تقویت برنامه های تبلیغاتی برای معرفی ایران اسلامی و جاذبه های طبیعی و تاریخی آن.
5- تشویق بخش خصوصی به سرمایه گذاری در ایجاد مراکز اقامتی و تاسیسات ایرانگردی و جهانگردی از طریق حمایتهای دولتی، تعدیل قیمتها و کنترل کیفی خدمات ارائه شده توسط دستگاه مسئول.
6- ایجاد زمینه های لازم برای توسعه مهمانخانه های بین راهی، اقامتگاهها، پارکینگها، کمپینگها، اردوگاهها، مهمانسراها، استراحتگاههای موقت بین راهی بخصوص در مسیرهای بین المللی و توریستی کشور با همکاری دستگاههای اجرایی ذیربط از جمله وزارت راه و ترابری، به منظور تسهیل در امر سیر و سیاحت.
7- حمایت مالی دولت، اعطای تسهیلات بانکی و اصلاح قوانین به منظور تشویق به سرمایه گذاری داخلی و خارجی در ساخت، توسعه، نوسازی و تجهیز تاسیسات ایرانگردی و جهانگردی
8- ایجاد تسهیلات در زمینه ورود توریست با تاکید بر جهانگردان مسلمان و توسعه جهانگردی بین کشورهای اسلامی.
9- ایجاد تمرکز در امر برنامه ریزی و سیاستگذاری امور ایرانگردی و جهانگردی.
10- توجه به امر مطالعات و تحقیقات به منظور بازشناسی جاذبه های کشور و زمینه های مطلوب سرمایه گذاری در قالب طرح جامع صنعت توریسم.
11- توسعه آموزش نیروی انسانی در فعالیتهای صنعت ایرانگردی و جهانگردی به منظور تربیت نیروی انسانی کارآمد برای توسعه صنعت مذکور و ارتقاء کیفیت خدمات.
خط مشی های اساسی بخش فرهنگی طی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
1- تبیین و تقویت نظام فرهنگی کشور از طریق:
- تدوین استانداردها و شاخصهای رشد فرهنگی با الهام از معیارها و ملاکهای اصیل اسلامی.
- تفکیک وظیفه سیاستگذاری از فعالیتهای فرهنگی و تعیین مراجع مربوطه.
- ایجاد هماهنگی، وحدت رویه و همسوئی در دستگاهها و نهادهای مسئول امور فرهنگی کشور.
- تبیین، تدوین و تعیین وظائف دستگاهها و موسسات غیر فرهنگی در ارتباط با اهداف فرهنگی.
2- اولویت دادن به کودکان و نوجوانان در برنامه های فرهنگی وهنری.
3- حضور فعال و تشریک مساعی فرهنگی و خبری در کشورهای مختلف جهان از راه:
- احیای کرسی های اسلام شناسی و توسعه و تقویت کرسی زبان و ادبیات فارسی در مراکز علمی جهان.
- استفاده از مراکز علمی و فرهنگی غیردولتی و فعال خارج از کشور.
- گسترش مبادلات فرهنگی، همکاریهای بین المللی و تقویت همبستگی اسلامی در جهان.
- توسعه روابط با خبرگزاریهای مستقل و موثر و توسعه همکاریهای منطقه ای.
4- مشارکت شهرداریها در اداره امور کتابخانه های عمومی در شهرها.
5- تشویق موسسات صنعتی و اقتصادی به سرمایه گذاری در انجام فعالیتهای فرهنگی برای کارکنان تحت پوشش.
6- هدایت کمکهای دولت به منظور حمایت از تولید محصولات خاص فرهنگی که نیاز به کمک دارند.
7- توسعه نقش مردم در امور فرهنگی از طریق:
- اصلاح قوانین، مقررات و روشها در جهت زمینه سازی برای توسعه فعالیتهای فرهنگی و هنری.
- حمایت و تامین هنرمندان، نویسندگان، مترجمان و شخصیتهای فرهنگی کشور.
- ادامه حمایت های مالی و اعتباری از فعالیتهای فرهنگی.
- تلاش برای ارتقاء سطح فرهنگ عمومی جامعه بویژه نسل جوان به منظور مقابله با تهاجم فرهنگی.
8- منطقه ای نمودن اداره امور میراث فرهنگ.
9- رشد ظرفیتهای موجود در مراکز فرهنگی متناسب با نیازهای جمعیت و اقشار مختلف جامعه.
10- استفاده از ظرفیت ها و امکانات مادی و معنوی مردمی و اسلامی در جهت تقویت فرهنگ عمومی از طریق:
- استفاده از شیوه های مردمی در اداره مراکز فرهنگی و هنری.
- چند منظوره کردن مراکز تبلیغی، فرهنگی و هنری.
- راه اندازی انجمنها و تشکلهای هنری و فرهنگی غیردولتی و کانونها و مراکز غیرحرفه ای سینمائی و ویدئویی.
- استفاده بهینه از امکانات و ظرفیتهای فرهنگی هنری موجود در دستگاههای مختلف برای بهره برداری عمومی.
11- سرمایه گذاری و گسترش بهره برداری از ابزارها و تکنولوژی جدید در زمینه:
- تبادل اطلاعات و خبر از طریق تجهیز خبرگزاری به وسایل جدید و مورد نیاز.
- کتابخوانی و اداره کتابخانه ها.
- برنامه سازیهای سینمائی و هنری.
- استفاده از کانالهای ماهواره ای در جهت پوشش مخاطبین کشورهای دیگر بویژه مخاطبین مسلمان و فارسی زبان.
- حفظ و نگهداری آثار و میراث فرهنگی کشور و منابع هنری و فرهنگی
12- فراهم آوردن تسهیلات لازم برای تحقیق و پژوهش در زمینه های:
- مطبوعاتی و تبلیغاتی برای جهت دهی مطلوب به مطبوعات.
- بین المللی و فرهنگ جهانی.
- سینمائی، سمعی و بصری، هنری و فرهنگی برای بهره برداری در برنامه ریزیها.
13- فراهم آوردن شرایط و انجام حمایت مالی لازم جهت جلب حضور فعال بخش غیردولتی در فعالیتها و سرمایه گذاری فرهنگی و هنری با نظارت دستگاههای ذیربط در زمینه:
- احداث کتابخانه، سالن سینما، موزه، سالن نمایش، نگارخانه و. ..
- ساخت فیلم، تالیف و ترجمه کتاب و. ..
- چاپ و نشر، بازرگانی و توزیع کتاب.
- تامین مراکز آزاد، غیرحرفه ای و تجربی، سینمائی، فرهنگی.
14- تقویت بنیه کارشناسی و برنامه ریزی بخش فرهنگ و ارتقاء سطح علمی و کارآئی دست اندرکاران مسائل فرهنگی از راه:
- توسعه مراکز آموزشی در رشته های چاپ و نشر، سینما، نویسندگی، فعالیتهای هنری و تبلیغ.
- تقویت آموزشهای تخصصی و کاربردی ضمن خدمت کارشناسان و کارکنان.
- همکاری در آموزش و تربیت کارشناسان و دست اندرکاران فرهنگی کشورهای مسلمان و فراهم آوردن تسهیلات برای آنان.
- ایجاد شرایط لازم جهت بروز به نوآوریهای صاحبه نظران در امور فرهنگی.
15- فراهم آوردن تسهیلات لازم برای گسترش صنایع داخلی که در خدمت فرهنگ و هنر است نظیر صنایع مربوط به زمینه های سمعی و بصری، هنری تجسمی، کاغذ، چاپ و مانند آن.
خط مشی های اساسی بخش صدا و سیما طی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
1- تنوع بخشیدن به برنامه های صدا و سیما و بکارگیری استانداردهای لازم در ترکیب بندی برنامه های صدا و سیما از طریق:
- افزایش تعداد کانالها، میزان پخش، افزایش مطلوبیت برنامه ها، بهره گیری مناسب از منابع داخلی و خارجی همراه با حفظ ارزشهای اسلامی، استفاده از قالبهای جذاب و نمایشی، بارور سازی اوقات فراغت مخاطبان و افزایش میزان رضایت پیامگیران. برخورد سازنده با تهاجم فرهنگی رسانه ای از طریق استفاده از ابزارهای تبلیغی.
- پرداختن بیشتر به وقایع مهم تاریخ اسلام و تاریخ معاصر به ویژه در برنامه های نمایشی با بازسازی واقع گرایانه فضا، حوادث و رویدادهای مهم از طریق فراهم آوردن و تدارک منابع و امکانات ویژه این مهم.
- تقویت و توسعه کمی و کیفی برنامه های استانی (محلی) از طریق تامین نیروی انسانی متخصص و ایجاد امکانات فنی برای تولید و پخش برنامه ها.
- تجهیز، گردآوری، نگهداری بهینه و غنی سازی مجموعه آرشیوهای سازمان بویژه منابع دیداری و شنیداری در ارتباط با انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی.
- افزایش تولید و پخش برنامه به زبانهای خارجی با کمیت و کیفیت مناسب در راستای هدفهای برون مرزی جمهوری اسلامی ایران.
2- افزایش کمی و کیفی برنامه های ویژه جوانان و نوجوانان با عنایت به مشکلات، مسائل و نیازهای این گروه سنی جامعه.
3- بهبود و توسعه فعالیتهای فنی صدا و سیما شامل:
- بهبود و حفظ استانداردها و افزایش ظرفیتهای تولید و پخش با استفاده او تکنولوژی پیشرفته.
- حفظ، نگهداری و بهره برداری مناسب از امکانات موجود رادیوئی و تلویزیونی.
- گسترش پوشش جمعیتی و جغرافیائی صدا و سیما در داخل و خارج از کشور.
- استفاده از فرکانسهای مورد نیاز برای صدا و سیما، با تحقیق در زمینه چگونگی انتشار امواج رادیوئی و تلویزیونی.
4- افزایش درآمد حاصل از تبلیغات، انتشارات و سایر درآمدها و استفاده از مشارکتهای مردمی به منظور تامین قسمتی از هزینه ها.
5- افزایش بهره وری استفاده از نیروی انسانی، منابع مالی و سایر امکانات از طریق بکارگیری سیستمها و روشهای مناسب بویژه بودجه بندی قیمت تمام شده، طراحی و اجرای نظامهای نوین اطلاعاتی عملیاتی، کنترلی و ایجاد تناسب و تعادل منطقی در ترکیب بندی هزینه های پرسنلی و سرمایه ای.
6- افزایش مشارکت بخش غیردولتی در زمینه تولید و تامین برنامه، خدمات فنی و سایر خدمات مورد نیاز سازمان و نیز توسعه ظرفیت و امکانات شرکتهای وابسته، به عنوان تامین کنندگان بخشی از نیازهای سازمان.
7- تقویت نقش آموزشی صدا و سیما در برنامه های آموزشی کشور از طریق افزایش تولید و پخش برنامه های آموزشی در سطوح مختلف با استفاده از امکانات موجود و در صورت لزوم ایجاد شبکه.
8- توسعه فعالیتهای خبری و بین المللی:
- توسعه کمی و کیفی پوشش خبری داخلی و خارجی از طریق گسترش روابط با سازمانهای خبری مستقل و قوی جهان و افزایش امکانات و تسهیلات اطلاعاتی ارتباطی به منظور شکستن انحصارهای خبری.
- توجه ویژه به برنامه های خبری و افزایش نفوذ و اعتبار آن در عرصه رقابت با رسانه های بیگانه و تولید برنامه های آگاهی دهنده سیاسی برای زمینه سازی مشارکت فعال و سازنده اقشار و نیروهای اجتماعی در توسعه کشور.
- افزایش ارتباط، همکاریها و مبادلات برنامه ای خبری و فنی با سازمانها، مجامع، اتحادیه ها و دیگر نهادهای دست اندرکار ارتباط جمعی در جهان بویژه از طریق افزایش تعداد و توان عملیاتی دفاتر نمایندگی در خارج از کشور.
خط مشی های اساسی بخش بهداشت و درمان طی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
الف - بهداشت
1- رعایت اولویت بهداشت و پیشگیری نسبت به درمان با تاکید بر توسعه اقدامات پیشگیری از بروز معلولیت های جسمی و روانی.
2- توسعه شبکه های بهداشتی، درمانی کشور و تقویت نظام ارجاع با بهره گیری از نظام بیمه درمانی.
3- جلب مشارکت مردم در برنامه های بهداشتی به شکل سازمان یافته و ارتقاء سطح آگاهی بهداشتی جامعه با استفاده از امکانات دستگاههای دولتی و رسانه های جمعی.
4- استمرار سیاست کاهش نرخ رشد جمعیت.
5- ارتقاء کمی و کیفی خدمات بهداشتی در شبکه های بهداشتی درمانی با بهره گیری از گسترش حضور دانشگاههای علوم پزشکی و توسعه آموزشهای پزشکی جامعه نگر.
6- توسعه پژوهشهای کاربردی در خدمات بهداشتی.
7- تاکید بر سیاست عدم تمرکز و تفویض اختیارات لازم تا سطح شهرستان و واحدهای اجرایی.
8- اصلاح و تقویت نظام اطلاع رسانی و آمارهای بهداشتی و مکانیزه کردن آن.
9- توزیع عادلانه منابع بهداشتی درمانی کشور با تاکید خاص بر اولویت گروههای آسیب پذیر و مناطق روستائی و حاشیه شهرها.
ب - درمان
1 - پوشش درمانی اقشار جامعه با اعمال نظام بیمه خدمات درمانی (براساس لایحه نظام بیمه درمان).
2- حمایت و گسترش اقدامات در زمینه انتقال تکنولوژی و تجهیزات پیشرفته پزشکی در بیمارستانهای آموزشی با هدف ارتقاء کیفی خدمات، توسعه و تقویت مراکز تخصصی و فوق تخصصی و کاهش و تحدید اعزام بیمار به خارج از کشور.
3- فراهم نمودن زمینه های خصوصی سازی از طریق جلب مشارکت موسسات خیریه و بخش خصوصی به منظور سرمایه گذاری در بخش درمان.
4- تعیین و اصلاح الگوی مصرف مواد داروئی، از طریق تعیین قیمت واقعی دارو به منظور استفاده مطلوب و صحیح از این مواد و پرهیز از مصرف بی رویه آنها در چارچوب مصوبات شورای عالی بررسی و تعیین الگوی مصرف.
5- توسعه مراکز درمان تخصصی سرپائی با برنامه اقامت کوتاه مدت بیمار به منظور اجتناب از هزینه های سنگین.
6- اصلاح و تقویت سیستم ارجاع به منظور جلوگیری از مراجعات مکرر و غیرضروری به مراکز درمانی.
7- بهبود و ارتقاء امر نظارت بر بخش درمان با همکاری سازمان نظام پزشکی کشور و سایر مراجع قانونی.
ج - دارو، غذا و فرآورده های بیولوژیک
1- باز آموزی و نو آموزی جامعه پزشکی، متخصصین صنایع داروئی، غذائی و بهداشتی به منظور بسط اطلاعات مربوطه و ارتقاء کیفیت تولیدات داخلی و آموزش مردم جهت نگهداری و مصرف صحیح فرآورده های داروئی، غذائی و بهداشتی.
2- تدوین فارماکوپه ملی.
3- بازنگری و اصلاح نظام داروئی کشور با حفظ نظام ژنریک به منظور ایجاد رقابت در تولیدات و توزیع داروها.
4- ایجاد تمهیدات لازم به منظور گسترش تولید مواد داروئی با اولویت بخش غیر دولتی.
5- گسترش کنترل و نظارت بر امور دارو، مواد بهداشتی و غذائی و آرایشی با توسعه شبکه آزمایشگاههای کنترل و جلب سرمایه گذاری بخش غیردولتی به منظور کنترل کیفیت اقلام مزبور.
6- ایجاد تمهیدات لازم جهت گسترش تولید و مصرف دارو های گیاهی با رعایت اولویت بخش غیردولتی.
د - تحقیقات و پژوهشهای کاربردی
1- تلاش در دستیابی، انتقال و توسعه تکنولوژی پیشرفته و مناسب اطلاع رسانی پزشکی کشور و گسترش ارتباطات علمی با مراکز تحقیقاتی و اجرایی و کتابخانه های معتبر در سطح ملی، منطقه ای و بین المللی.
2- تشویق محققین در توسعه پژوهشهای کاربردی در ارتباط با خدمات اجتماعی، تولید صنایع پزشکی، بهداشتی و توان بخشی.
3- حمایت از ایجاد، توسعه و تجهیز مراکز تحقیقاتی در بخش دولتی و غیر دولتی براساس موازین و مقررات شورای پژوهش های علمی کشور.
4- تمرکز در سیاستگذاری، تعیین اولویت ها، هدایت، هماهنگی و ارزشیابی امور تحقیقاتی، پژوهشی و مراکز تحقیقاتی و عدم تمرکز در اجرا.
5- گسترش تحقیقات در زمینه نظام ارائه خدمات بهداشتی- درمانی و تحقیقات کاربردی بالینی و علوم پایه پزشکی، گیاهان داروئی و مسائل اجتماعی و نظام حمایتهای بیمه ای و غیربیمه ای.
6- تلاش در استفاده از پایان نامه های تخصصی دانشجویان کارشناسی ارشد مراکز آموزشی و هدایت آنها در راستای نیازها و اولویت های تحقیقاتی بهداشتی، پزشکی و اجتماعی.
7- تلاش در جهت تربیت و تعلیم نیروی انسانی محقق و کارآمد به منظور تامین نیروی انسانی مورد نیاز مراکز تحقیقاتی از طریق تقویت مراکز آموزش علوم پزشکی، کارگاههای روش تحقیق و دوره های باز آموزی.
8- اصلاح موازین، مقررات و شرایط جذب و اشتغال محققین و پژوهشگران در مراکز تحقیقاتی و پژوهشی و حذف و اصلاح مقررات اداری و اجرایی نارسا و ناهماهنگ.
خط مشی های اساسی بخش بهزیستی و تامین اجتماعی طی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
الف - امور حمایتهای بیمه ای
1- گسترش تدریجی پوشش بیمه های اجتماعی با اولویت جامعه تولیدی در موارد:
- درمان
- بازنشستگی
- بیکاری
- حوادث ناشی از کار
- فوت
- ایام بارداری و کمک هزینه عائله مندی
2- نظام تامین اجتماعی کشور براساس تعمیم و گسترش تدریجی بیمه های اجتماعی با تکیه بر مشارکت مردم و حرکت در جهت کاهش حمایتهای اجتماعی غیربیمه ای تدوین خواهد گردید.
3- با توجه به اینکه سهم عمده ای از افراد بیمه نشده را شاغلین روستائی تشکیل میدهند، توسعه بیمه های اجتماعی در جهت تحت پوشش قرار دادن شاغلین روستائی در زمینه های درمان، از کار افتادگی کلی، بازنشستگی و فوت خواهد بود. محاسبات مربوط به سهم بیمه شده و کارفرما براساس محاسبات بیمه گری انجام شده و بخشی از سهم کارفرما توسط دولت پرداخت خواهد گردید.
4- فراهم آوردن تسهیلات لازم برای جذب هر چه بیشتر صاحبان حرف و مشاغل آزاد به بیمه های اجتماعی.
5- اصلاح قوانین بازنشستگی جهت جلوگیری از بازنشستگی زود رس و همچنین ایجاد مقرراتی در جهت جلوگیری از افت درآمد شخص بیمه شده در زمان بازنشستگی نسبت به زمان اشتغال به منظور استفاده بهتر از توانمندیهای نیروی فعال جامعه.
6- واگذاری حق انتخاب شرکت بیمه گر به اشخاص حقیقی و حقوقی بیمه شونده (اعم از دولتی یا غیردولتی).
7- اعمال مدیریت بر منابع مالی سازمانها و صندوقهای بیمه به منظور حفظ ارزش ذخائر.
8- تنظیم حق بیمه دریافتی با درآمد مشمولان و شرایط اقتصادی کشور.
9- گسترش روشهای پیش گیری و آموزشهای لازم به منظور کاهش حوادث و بیماریهای ناشی از کار و کاهش پرداختهای بیمه ای.
ب - امور حمایتهای غیربیمه ای
1- بهبود، اصلاح و هماهنگ سازی موازین و مقررات ارزشی و حمایتی خانواده های معظم شهداء، اسرا، مفقودین، جانبازان، آزادگان و ایثارگران انقلاب اسلامی.
2- بکارگیری تدابیر و فعالیتهای مددکاری، مشاوره ای و اقدامات حمایتی و توان بخشی به منظور کمک به تامین حداقل نیازهای اساسی گروههای کم درآمد و نیازمند و کسانی که دچار آسیب شده اند و تحت پوشش صندوقهای بیمه قرار ندارند. این کمک ها در جهت ارتقاء استعدادها و توانائیهای این افراد و نیل به خود کفائی و دستیابی آنها به موقعیت اجتماعی انجام خواهد شد.
3- خدمات و کمکهائی که به افراد تحت پوشش نظام حمایتی غیربیمه ای اعطا میشود در زمینه های ذیل خواهد بود:
- مددکاری
- درمان
- توان بخشی
- بازتوانی
- آموزش و زمینه سازی برای اشتغال
- پرداخت مستمری معادل درصدی از حداقل دستمزد
4- ارائه کمکهای مادی، معنوی و خدمات مشاوره، راهنمائی به خانواده ها و مراکز غیردولتی به منظور نگهداری از معلولین، سالمندان، کودکان و زنانی که سرپرست ندارند.
5- ایجاد هماهنگی در امور امداد رسانی در مواقع بروز حوادث و سوانح طبیعی و غیرطبیعی.
6- تلاش در جهت شناخت و ریشه یابی علل و عوامل معلولیت ها، محرومیت ها، آسیبهای اجتماعی و طبیعی و پیش گیری از بروز و توسعه معلولیت ها.
7- کمک به استقلال و خود کفائی معلولان، محرومان و آسیب دیدگان.
8- آماده سازی جامعه و فضاهای فیزیکی به منظور تامین نیازهای معلولان.
9- ایجاد انگیزه های لازم برای سرمایه گذاری بخش خصوصی و موسسات خیریه جهت ایجاد مراکز حمایتی، توان بخشی، حرفه آموزی و اشتغال معلولان از طریق حمایتهای قانونی و پرداخت بخشی از سود تسهیلات اعطائی.
خط مشی های اساسی بخش تربیت بدنی و ورزش طی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
1- اولویت تامین و تخصیص بودجه عمومی برای ایجاد و توسعه اماکن ورزشی کم هزینه و زود بازده قابل استفاده عمومی و رفع نواقص و آماده سازی امکانات موجود برای استفاده کامل از ظرفیتهای ورزشی کشور.
2- اولویت تخصیص منابع بودجه عمومی در زمینه ایجاد اماکن ورزشی و تجهیز آنها برای ورزشهای پایه و عمومی.
3- پیش بینی فضاهای ورزشی در طرحهای عمرانی مربوط به احداث مراکز آموزشی عمومی و فراهم نمودن زمینه استفاده از تاسیسات فوق برای عموم در ایام فراغت.
4- توسعه فعالیت باشگاههای ورزشی خصوصی از طریق تامین بخشی از سود تسهیلات اعطائی از محل بودجه عمومی با هدایت سرمایه گذاریها و مشارکت مردمی در جهت تامین نیازهای عمده بخش ورزش.
5- مشارکت شهرداریها در ایجاد، توسعه و تجهیز بخشی از اماکن ورزشی.
6- شناسائی استعدادهای ورزشی در مقاطع مختلف سنی و حمایت و تامین قهرمانان ملی در رشته های مختلف ورزشی به منظور ایجاد آمادگی لازم جهت حضور قدرتمند در صحنه های بین المللی و جهانی و انجام حمایت های لازم در جهت توسعه ورزش قهرمانی به منظورحفظ و ارتقاء موقعیت کنونی کشور در آسیا و جهان.
7- افزایش ساعات بهره برداری و استفاده از تاسیسات ورزشی موجود در شیفتهای مختلف در کلیه روزهای هفته برای استفاده بهینه.
8- دریافت بخشی از قیمت واقعی خدمات ورزشی ارائه شده از استفاده کنندگان ورزشهای غیرعمومی و اختصاصی.
9- واگذاری بخشی از تاسیسات ورزشی نیمه تمام و در حال بهره برداری به بخش غیردولتی و فروش برخی از زمینهای ورزشی متعلق به دولت که سالها بلاتکلیف مانده است به بخش غیردولتی با شرط عدم تغییر درکاربری آنها.
10- توسعه دبیرستانها و مراکز آموزشی عالی ورزش به منظور تربیت نیروی انسانی و تاکید بر تحقیقات علمی و کلینیکی و ایجاد نظام آماری و اطلاعاتی قوی در بخش ورزش توسط مراکز آموزش عالی.
11- توجه به ورزش بانوان و اولویت در اختصاص بخشی از ساعات استفاده از اماکن ورزشی به آنان و در موارد ضروری احداث اماکن ورزشی اختصاصی برای بانوان.
12- توسعه ورزش در روستاها و توجه بیشتر به ورزشهای بومی و محلی.
خط مشی های اساسی بخش اشتغال و نیروی انسانی طی برنامه دوم توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
1- تقویت شبکه جمع آوری و پردازش اطلاعات بازار کار و انجام پژوهشهای مربوط به حرکات بازار، طبقه بندی و استاندارد مهارت و ایجاد ارتباط بین آموزش و نیازهای کمی و کیفی بازار کار.
2- حمایت از ایجاد فرصتهای شغلی از طریق توجیه و آموزش در زمینه های مناسب شغلی.
3- توسعه و حمایت از صنایع کوچک، صنایع و مشاغل خانگی و خدمات فنی و توسعه و احیاء صنایع دستی با اولویت مناطق روستائی.
4- تامین مشاغل مولد برای نیروی کار مازاد عشایر در مناطق روستائی و ایجاد زمینه های مناسب جهت استقرار فعالیتهای غیرکشاورزی در محیط روستائی به منظور افزایش درآمد سرانه روستائیان و ایجاد فرصتهای شغلی برای آنها.
5- کاهش نیروهای کار خارجی و همچنین فراهم آوردن زمینه های اعزام نیروی کار به خارج از کشور.
6- مطالعه و اعمال حمایت های قانونی لازم به منظور شناسائی و تقویت زمینه های شغلی که توجیه فنی- اقتصادی و یا اهمیت فرهنگی داشته باشد.
7- تنظیم قوانین، مقررات و آییننامه هائی که امکان جابجائی نیروی انسانی دستگاهها و موسسات دولتی و شرکتهای دولتی و غیردولتی را تسهیل و امکان پذیر نماید.
8- اعمال سیاستهای زیر در زمینه پرسنلی بخش دولتی.
- استفاده بیشتر از نیروهای کار غیرثابت در سیستم اداری.
- ارجاع کارهای مختلف به خارج از سیستم اداری.
- برقراری نظام ارزشیابی دقیق و سنجش کارآئی در سیستم اداری و کاهش نیروی کار غیرضروری.
- اعمال سیستم تشویق و تنبیه به منظور افزایش کارآئی.
- حفظ سطح حقوق و دستمزد پرسنل اداری در سطوح مختلف اداری متناسب با شرایط اقتصادی کشور و کیفیت ارائه خدمات.
9- اشاعه و ترویج فرهنگ کار در جامعه به منظور افزایش سطح اشتغال و بهره وری نیروی کار.
10- اتخاذ روشهای مناسب ارتقاء کیفی نیروی کار متناسب با نیازهای جامعه.
11- افزایش سطح آگاهیهای کارکنان و مدیران در زمینه قوانین و مقررات و بهبود روشها در مدیریت نیروی انسانی.
12- اتخاذ سیاستهای مناسب برای ایجاد واحدهای تولیدی و اشتغال زا در مناطقی که دارای نرخ بیکاری بالائی هستند.
13- ایجاد امکان انجام کار آموزیها و آموزشهای فنی و حرفه ای به وسیله واحدهای تولیدی، سازمانها و تشکلهای خصوصی با استفاده از منابع آن واحدها