هیات وزیران در جلسه مورخ 13/ 9/ 1392 بنا به پیشنهاد شماره 7590/ 01/ 92 مورخ 23/ 7/ 1392 وزارت دادگستری و در اجرای ماده (2) آییننامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین المللی - مصوب 1371 - موافقت نمود:
وزارت دادگستری مجاز است با هماهنگی معاونت حقوقی رئیس جمهور (امور توافقهای بین المللی) و وزارت امور خارجه نسبت به انجام مذاکره، پاراف و امضای موقت موافقتنامه انتقال محکومین به حبس، الحاقی به موافقتنامه معاضدت قضایی متقابل در امور کیفری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکمنستان در چارچوب متن پیوست که تایید شده به مهر "دفتر هیات دولت" است اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری نماید.
اسحاق جهانگیری
معاون اول رئیس جمهور
پروتکل انتقال محکومین به حبس الحاقی به موافقتنامه معاضدت قضایی متقابل در امور کیفری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان
جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان که از این پس «طرف های متعاهد» نامیده میشوند؛
با تبعیت از اینکه همکاری حقوقی کشورها موجبات نیل به اهداف عدالت را فراهم خواهد ساخت و بازپروری اجتماعی محکومین را ارتقاء خواهد بخشید؛
با توجه به این که نیل به این اهداف ایجاب مینماید به افرادی که در نتیجه ارتکاب یک جرم کیفری از آزادیشان محروم شده اند فرصت سپری نمودن مجازات در قلمرو کشور متبوع یا محل اقامت دائمی شان داده شود؛
با توجه به اولویت تضمین احترام کامل به حقوق بشر؛
در موارد زیر به توافق رسیده اند؛
ماده 1
طرفهای متعاهد مطابق با مفاد این پروتکل انتقال محکومین به حبس، الحاقی به موافقتنامه معاضدت قضایی متقابل در امور کیفری مورخ 20 اسفند 1381 که از این پس «پروتکل» نامیده میشود، متعهد خواهند شد در خصوص انتقال محکومین به حبس به قلمرو کشور متبوع آنها یا محل اقامت دائمی شان، جهت گذراندن باقیمانده محکومیت، حداکثر مساعدت را به یکدیگر مبذول دارند، مشروط بر اینکه در مورد اخیر افراد مورد نظر تبعه کشور صادرکننده حکم نباشند.
ماده 2
از نظر این پروتکل:
1- «حکم قطعی» به معنی سندی شکلی است که تشکیل دهنده رای دادگاه است که محکومیتی به شکل محرومیت از آزادی را تعیین کرده است.
2- «محکوم» به معنی شخصی است که محکومیتی به شکل محرومیت از آزادی را براساس حکم قطعی سپری می نماید.
3- «کشور صادرکننده» به معنی کشوری است که در آن در مورد شخصی که مرتکب جرمی گردیده، محکومیت صادر شده است.
4- «کشور اجراکننده» به معنی کشوری است که محکوم برای گذراندن دوران محکومیت ممکن است بدان انتقال یابد یا منتقل شده است.
ماده 3
1- انتقال محکوم برای گذراندن دوران محکومیت میتواند بنا به درخواست کشور صادرکننده یا کشور اجراکننده انجام گیرد.
2- محکوم، بستگان نزدیک وی یا نماینده قانونی وی حق خواهند داشت از مراجع صلاحیتدار هر یک از طرفهای متعاهد تقاضای انتقال محکوم را نمایند.
3- کشور صادرکننده هر محکومی را که ممکن است مشمول این پروتکل باشد بی درنگ از محتوای این پروتکل مطلع خواهد ساخت.
4- انتقال فقط زمانی صورت خواهد گرفت که هر دو طرف متعاهد نسبت به آن توافق نمایند.
ماده 4
انتقال محکوم به موجب این پروتکل در موارد زیر صورت نخواهد گرفت:
الف) حکم قطعی نشده باشد.
ب) براساس قوانین کشور اجراکننده فعلی که به لحاظ آن حکم محکومیت صادر شده تشکیل دهنده جرم کیفری نباشد یا مجازاتی به شکل محرومیت از آزادی را در پی نداشته باشد.
پ) محکوم راضی به انتقال نباشد یا چنانچه به دلیل شرایط سنی، جسمانی یا روانی نتواند آزادانه قصد خود را ابراز دارد نماینده قانونی محکوم رضایت نداشته باشد.
ت) در زمان دریافت درخواست انتقال، کمتر از شش ماه از محکومیت محکوم باقی مانده باشد. در موارد استثنایی طرفهای متعاهد میتوانند حتی اگر کمتر از شش ماه از دوران محکومیت محکوم باقی مانده باشد در مورد انتقال به توافق برسند.
ث) محکوم خسارات ناشی از جرم را جبران نکرده باشد.
ج) مجازات به دلیل مرور زمان یا موارد دیگر که در قوانین کشور اجراکننده پیش بینی شده است، در کشور اجراکننده قابل اجرا نباشد.
ماده 5
از نظر این پروتکل مرجع صلاحیتدار برای جمهوری اسلامی ایران، قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران و برای دولت ترکمنستان، دادستانی کل ترکمنستان خواهند بود. مراجع صلاحیتدار از طریق مجاری دیپلماتیک با یکدیگر ارتباط خواهند داشت.
ماده 6
1- به منظور انتقال محکوم برای گذراندن محکومیت مرجع صلاحیتدار هر یک از طرفهای متعاهد با مرجع صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر ارتباط برقرار خواهد نمود.
درخواست انتقال به صورت کتبی و همراه با اسناد زیر خواهد بود:
الف) اطلاعات مربوط به محکوم: نام، نام خانوادگی، نام پدر، زمان و محل تولد.
ب) اطلاعات مربوط به تابعیت و یا محل اقامت دائمی محکوم.
2- مرجع صلاحیتدار کشور صادرکننده اسناد زیر را نیز همراه با درخواست ارائه خواهد داد:
الف) رونوشت تایید شده حکم و در صورت وجود، رای دادگاهی با صلاحیت بالاتر در مورد پرونده، به انضمام سندی که موید اعتبار قانونی حکم باشد.
ب) شرحی نشانگر اینکه چه مقداری از دوران محکومیت بیشتر سپری شده و چه مقدار از آن باقی مانده است.
پ) مدرکی که موید اجرای مجازاتهای تکمیلی باشد، چنانچه چنین مجازاتی تعیین شده باشد.
ت) متن مواد قوانین کیفری که براساس آنها فرد محکوم شده است.
ث) رضایت کتبی محکوم نسبت به انتقالش به قلمرو کشور اجراکننده برای گذراندن محکومیت یا اگر در موقعیتی باشد که نتواند اراده خود را به علت شرایط سنی، جسمانی یا روانی آزادانه ابراز دارد، رضایت کتبی نماینده قانونی وی.
ج) در صورت اقتضاء مدارک مربوط به وضعیت سلامتی محکوم و اطلاعات مربوط به معالجه وی.
برای کشور اجراکننده حکم این امکان فراهم خواهد شد که از طریق کنسول یا مقام رسمی دیگر که مورد توافق طرفهای متعاهد باشد تایید نماید که رضایت محکوم برای انتقال به صورت داوطلبانه بوده است.
3- مرجع صلاحیتدار کشور اجراکننده علاوه بر اطلاعات مندرج در بند 1 این ماده مدارک زیر را نیز در صورت تقاضا ارسال می دارد:
الف) مدارک موید این امر که محکوم از اتباع آن کشور است و یا در آن کشور اقامت دائمی دارد.
ب) متن قوانین مربوطه که مقرر می دارند فعلی که بابت آن حکم محکومیت در کشور صادرکننده انشاء گردیده، مطابق قوانین کشور اجراکننده نیز تشکیل دهنده جرم کیفری است یا در صورت ارتکاب در قلمرو آن تشکیل دهنده جرم خواهد بود.
4- مراجع صلاحیتدار طرفهای متعاهد در صورت لزوم میتوانند اسناد یا اطلاعات تکمیلی را درخواست نمایند.
5- تصمیم متخذه از سوی مراجع صلاحیتدار طرفهای متعاهد در رابطه با درخواست انتقال به طور کتبی به اطلاع محکوم یا نماینده قانونی وی خواهد رسید.
ماده 7
1- مرجع صلاحیتدار طرف متعاهدی که درخواستی برای انتقال محکوم برای گذراندن محکومیتش دریافت می دارد، ظرف یک ماه پس از زمان دریافت تمامی اسناد لازم، تصمیم خود را در خصوص پذیرش یا عدم پذیرش انتقال یا پذیرش محکوم مطابق شرایط این پروتکل به مرجع صلاحیتدار کشور درخواست کننده اعلام می نماید.
2- محل، زمان و تشریفات انتقال محکوم با توافق مراجع صلاحیتدار طرفهای متعاهد تعیین خواهد گردید.
ماده 8
1- کشور اجراکننده متعهد به فراهم کردن زمینه ادامه اجرای محکومیت خواهد بود. اجرای حکم محکومیت تابع قانون کشور مذکور است.
2- محکومیت متعلق به محکوم براساس حکمی که در کشور صادرکننده انشا شده است، صورت خواهد پذیرفت. دادگاه کشور اجراکننده با ملحوظ داشتن حکم مزبور، بر طبق قوانین کشور خود همان مدت محرومیت از آزادی را که در حکم مقرر شده است تعیین خواهد نمود.
3- اگر طبق قوانین کشور اجراکننده حداکثر مدت محرومیت از آزادی برای جرم کیفری ارتکابی کمتر از آن باشد که حکم مقرر داشته است در آن صورت دادگاه کشور اجراکننده حداکثر مدت محرومیت از آزادی را که در قوانین کشور اجراکننده پیش بینی شده است اعمال خواهد نمود. آن قسمت از دوره محکومیت که قبلاً در کشور صادرکننده سپری شده است جزء سپری شده مدت محکومیت در نظر گرفته خواهد شد.
4- دادگاه کشور اجراکننده حکم در مورد اجرای مجازاتهای تکمیلی که در حکم مقرر شده تصمیم گیری خواهد نمود، مشروط بر اینکه چنین مجازاتهایی در مورد جرم ارتکابی در قوانین کشور اجراکننده پیش بینی گردیده باشد. مجازات تکمیلی مطابق با مفاد این ماده اجرا خواهد شد.
ماده 9
1- محکوم انتقال یافته به کشور اجراکننده برای گذراندن محکومیت، مشمول آثار قانونی محکومیتی خواهد بود که برای محکومین در قلمرو کشور یاد شده برای ارتکاب جرائم مشابه تعیین شده است.
2- محکومی که برای اجرای حکم انتقال یافته است در قلمرو کشور اجراکننده به خاطر همان جرم که حکم مزبور در مورد آن صادر شده است، مجدداً تحت پیگرد قرار نخواهد گرفت.
ماده 10
مرجع صلاحیتدار کشور اجراکننده، مرجع صلاحیتدار کشور صادرکننده را از تصمیم دادگاه در مورد اجرای محکومیت مطلع خواهد ساخت.
ماده 11
1- اجرای آن قسمت از محکومیت محکوم که قبل از انتقال محکوم سپری نشده و همچنین معافیت جزئی یا کلی وی از مجازات پس از اتخاذ تصمیم در مورد اجرای حکم، مطابق با قوانین و مقررات کشور اجراکننده انجام می پذیرد.
2- کشور صادرکننده و نیز کشور اجراکننده حق اعطای عفو و بخشودگی به محکوم را خواهند داشت.
3- حکم صادره در مورد محکومی که به کشور اجراکننده انتقال یافته است فقط از سوی دادگاه صلاحیتدار کشور صادرکننده میتواند مورد تجدیدنظر قرار گیرد.
ماده 12
1- در صورتی که پس از انتقال محکوم به منظور گذراندن محکومیتش، حکم صادره توسط دادگاه صلاحیتدار کشور صادرکننده تغییر یابد، رونوشت تصمیمات متخذه و سایر اسناد لازم به مرجع صلاحیتدار کشور اجراکننده ارسال میگردد. دادگاه کشور اجراکننده بر طبق ماده 8 این پروتکل در خصوص اجرای این حکم تصمیم میگیرد.
2- در صورتی که پس از انتقال محکوم جهت گذراندن محکومیتش، حکم در کشور صادرکننده لغو گردد و پرونده مختومه شود، رونوشت تصمیم متخذه بی درنگ به مرجع صلاحیتدار کشور اجراکننده به منظور اجرای آن ارائه خواهد شد.
3- اگر پس از انتقال محکوم به منظور گذراندن محکومیتش، کشور صادرکننده حکم را لغو کند و تحقیقات تجدید گردد یا رسیدگیهای قضایی جدیدی انجام بگیرد، در آن صورت رونوشت تصمیم مربوطه، مدارک مربوط به پرونده کیفری و نیز سایر مدارک لازم به کشور اجراکننده ارائه خواهد شد تا تصمیم در خصوص پیگرد قانونی محکوم را مطابق قوانین آن کشور اتخاذ نماید.
ماده 13
کلیه هزینه های مربوط به انتقال محکوم تا قبل از انتقال وی به عهده طرف متعاهدی خواهد بود که در قلمرو آن این هزینه ها صورت گرفته است. سایر مخارج مربوط به انتقال محکوم به عهده کشور اجراکننده خواهد بود.
ماده 14
مفاد این پروتکل بر حقوق و تعهدات ناشی از عضویت طرفهای متعاهد در سایر معاهدات بین المللی تاثیری نخواهد داشت.
ماده 15
هرگونه اختلافات ناشی از اجرای این پروتکل، توسط مراجع صلاحیتدار طرفهای متعاهد حل و فصل خواهد شد.
ماده 16
کلیه اسنادی که از سوی طرفهای متعاهد در چارچوب اجرای این پروتکل ارائه میگردد، منضم به ترجمه تایید شده آنها به زبان دولت درخواست شونده یا به زبان انگلیسی یا روسی خواهد بود.
ماده 17
مفاد این پروتکل در مورد اشخاصی که قبل از لازم الاجرا شدن آن محکوم گردیده اند نیز اعمال خواهد شد.
ماده 18
1- در تمامی سایر مواردی که در این پروتکل پیش بینی نگردیده است، مفاد موافقتنامه معاضدت قضایی متقابل در امور کیفری بین جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان امضا شده در تاریخ 20 اسفند ماه 1381 برابر با 11 مارس 2003، اعمال خواهد شد.
2- این پروتکل بخش لاینفک موافقتنامه فوق الذکر میباشد و منوط به تصویب خواهد بود و سی روز پس از تاریخ تبادل اسناد تصویب لازم الاجرا خواهد شد و اعتبار آن برابر با طول مدت اعتبار موافقتنامه خواهد بود.
این پروتکل در شهر. .. در تاریخ. .. هجری شمسی برابر با. .. میلادی در دو نسخه اصلی، هر نسخه به زبان های فارسی، ترکمنی، انگلیسی و روسی تنظیم گردیده است. تمامی متون از اعتبار یکسان برخوردار خواهند بود. در صورت هرگونه اختلاف در تفسیر این پروتکل، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
از طرف جمهوری اسلامی ایران
از طرف دولت ترکمنستان