تعاریف:
الف - کنکاسور - منظور از کنکاسور ماشینی است که در آن مواد جامد خشک تا حدود یک مترو نیم ضخامت در نتیجه فشار ضربه یا اصطکاک تبدیل بقطعات از ضخامت 5 تا 15سانتیمتر میشود.
ب - خرد کن - منظور از خرد کن ماشینی است که معمولا برای خرد کردن موادی به کار میرود که ضخامت آنها در حدود 15 سانتیمتر باشد.
ج - آسیاب - منظور از آسیاب ماشینی است که ذرت ریز مواد خشک یا مرطوب در آن به صورت پودر در میآید.
مقررات
ماده 1 - عملیات خرد کردن - ریز کردن و آسیاب نمودن که همراه با تولید گرد و غبار میباشد و در محل های مسقف و محصور انجام میگیرد باید در ماشینهای سربسته که مجهز بدستگاه مکنده باشد انجام شود تا از انتشار گرد و غبار جلوگیری گردد همچنین در صورت لزوم کارگاه نیز باید مجهز به وسیله مکنده موثر باشد.
ماده 2 - قسمتهای کنکاسور - خرد کن و آسیاب که خطراتی در بردارد باید طبق مقررات آییننامه حفاظتی وسائل انتقال نیرو حفاظ گذاری شود. در جائی که نصب حفاظ عملی نباشد این قسمتها را باید با نردههای حفاظتی محصور نمود و در صورتی که فاصله این قسمتها تا سطح محل کار کمتر از 15 سانتیمتر باشد، باید پاگیری نیز در نظر گرفت.
ماده 3 - در صورتی که دهانه کنکاسور - خرد کن و آسیابها فاقد حفاظ باشد باید مجهز به وسیله تغذیه مکانیکی گردد.
ماده 4 - وقتی قیف کنکاسور - خردکن - آسیاب که با دست تغذیه میشود طوری قرار گرفته باشد که احتمال پاگذاردن یا سقوط کارگران در آن برود باید دهانه آن پوشانده شده و یا به وسیله نرده حفاظتی و پاگیر محصور گردد.
ماده 5 - کنکاسور - خردکنها یا آسیابهائی که به وسیله محور انتقال نیروی مشترک بحرکت در میآید باید دارای دو شاخه تسمه یا کلاج اصطکاکی مطمئن برای براه انداختن و از کار بازداشتن ماشین باشد به طوریکه:
الف - بتوان در موارد اضطراری ماشین را فوراً متوقف کرد.
ب - شروع کار مجدد ماشین قبل از آزاد کردن دو شاخه تسمه یا کلاج اصطکاکی مقدور نباشد.
ماده 6 - سطح داخل محفظه خرد کنندهها و آسیاها که مواد خشک قابل احتراق در آنها خرد میشود باید از برنج - برنز و یا سایر موادی که تولید جرقه نمی کنند ساخته شود.
ماده 7 - خردکردن و آسیا نمودن موادی که تولید غبار قابل انفجار مینماید باید با وسائل خاصی صورت گیرد و در انجام این اعمال باید مقررات حفاظتی مربوط به آییننامه حفاظتی مواد خطرناک و قابل اشتعال - قابل احتراق و انفجار رعایت شود.
ماده 8 - مواد قابل احتراق را قبل از ورود بدستگاه خردکن یا آسیا باید از روی یک جدا کننده مغناطیسی با ابعاد و قدرت کافی که دارای تمیز کننده خودکار باشد عبور داد تا کاملا اطمینان حاصل شود که میخ - مفتول و یا سایر مواد آهنی موجود در آن جذب آهن ربا شده است.
ماده 9 - جدا کننده مغناطیسی که در دستگاه خرد کننده یا آسیاب مورد استفاده قرار میگیرد باید مجهز بضامن خودکاری باشد تا در موقع عمل کردن دستگاه جداکننده جریان ورود مواد را قطع نماید و یا اینکه دارای وسیله اعلام خطرمطمئنی باشد که در چنین مواردی به طور خودکار به کار افتد.
ماده 10 - در صورتی که مواد قابل احتراق تهیه شده در چند دستگاه خرد کن بداخل دهانه مشترک تخلیه شود در صورت وقوع احتراق برای جلوگیری از توسعه آن باید هر یک از دستگاهها به وسیله دریچه گردان اختصاصی یاخفه کن از سایر دستگاهها مجزا شود.
ماده 11 - کنکاسورها باید مجهز بحفاظ محکمی باشند تا کارگران را در مقابل خطرات ناشی از پرتاب مواد بخارج محفوظ نماید.
ماده 12 - کارگرانی که در بالای دهانههای باز کنکاسورهای گردان کارمیکنند باید با کمربند حفاظتی و طنابی که به تکیه گاه محکمی متصل شده مجهز باشند.
ماده 13 - دهانههای ورودی و خروجی مواد خرد شده در کلیه دستگاههای خردکن باید به نحوی ساخته و یا محافظت شده باشد که دستهای کارگر نتواند با قسمتهای متحرک ماشین در داخل آن تماس پیدا کند.
ماده 14 - برای دو طرف دستگاههای خرد کن گلوله ای و لوله ای که فاصله قسمت زیر آنها تا کف محل کار کمتر از 6/2 متر میباشد باید حفاظ یا نرده حفاظتی پیش بینی شود.
ماده 15 - راهروهای زیر دستگاههای خرد کن گلوله ای یا لوله ای باید در دو طرف و بالا مجهز بحفاظ یا نرده حفاظتی باشد.
ماده 16 - گوههائی که برای باز کردن درهای دستگاههای خرد کن گلوله ای به کار میرود باید به وسیله کابل قابل انعطاف یا زنجیر به درپوش متصل شده و یا اینکه به وسیله گیرههائی نگهداری شود تا در حین کار از پرتاب شدن و اصابت آن بکارگران جلوگیری گردد.
ماده 17 - تخماقهای باسقوط آزاد برای خرد کردن قطعات چدن یا مواد مشابه باید در محلی قرار گیرد که از مسیر عبور کارگران دور بوده و به وسیله جدارهای محکم بتونی - فولادی یا چوبی با ارتفاع کافی محصور شود تا حفاظت افرادی راکه بااین دستگاهها کار کرده یاازمجاور آن میگذرنددرمقابل پرتاب ذرات فلز خرد شده تامین نماید.
این آییننامه مشتمل بر 17 ماده میباشد به استناد ماده 47 قانون کار در سیصدوچهارمین جلسه مورخ 1347/11/21 شورای عالی حفاظت فنی به تصویب نهایی رسیده و قابل اجرااست.
پ 4775