ماده 1 - اشخاص و شرکتها و موسسات خصوصی خارجی که با اجازه دولت ایران طبق مفاد ماده 2 این قانون سرمایه خود را به صورت نقد - کارخانه - ماشین آلات و قطعات آنها ابزار - حق الاختراع و خدمات تخصصی و امثال آنها به منظور عمران و آبادی و فعالیت تولیدی اعم از صنعتی - معدنی - کشاورزی و حمل و نقل بایران وارد کنند از تسهیلات مندرج دراین قانون برخوردار خواهند شد.
ماده 2 (منسوخ 1349/11/05)- برای رسیدگی و اظهارنظر در خصوص پیشنهادهای رسیده راجع بورود سرمایه های خارجی هیئتی بریاست مدیرکل بانک ملی ایران و مرکب از معاونین وزارت دارائی - وزارت امور خارجه - وزارت اقتصاد ملی - مدیرعامل سازمان برنامه یا یکی از معاونین او - رئیس اطاق بازرگانی تهران یا یکی از نواب او و رئیس کمیسیون ارز در بانکملی ایران تشکیل میگردد تصمیمات هیات به وسیله وزیر اقتصاد ملی بهیات وزیران برای تصویب و صدور اجازه پیشنهاد خواهد شد.
پیشنهادهائی که برای به کار انداختن سرمایه های خارجی در شهرستان ها واصل میشود مقدم بر پیشنهادهای مربوط به مرکز مورد رسیدگی و صدور اجازه قرار خواهد گرفت.
ماده 3 - سرمایه هائی که مطابق ماده یک این قانون بایران وارد میشود و منافع حاصل از به کار افتادن سرمایه های مزبور در ایران مشمول حمایت قانونی دولت بوده و کلیه حقوق و معافیتها و تسهیلاتی که برای سرمایه ها و بنگاههای تولیدی خصوص داخلی موجود است شامل سرمایه ها و بنگاههای خارجی نیز خواهد بود.
چنانچه بوضع قانون خاصی از صاحب سرمایه ای سلب مالکیت شود دولت جبران عادلانه خسارات وارده را تضمین میکند به شرط آنکه در مدت 3 ماه پس از سلب مالکیت تقاضای جبران خسارت وارده بهیات مذکور در ماده 2 تسلیم شود و در صورت بروز اختلاف برسیدگی بادعای جبران عادلانه خسارت وارده ایکه دولت آن را تضمین میکند در محاکم صلاحیتدار ایران به عمل میآید در اینگونه موارد دولت میتواند اجازه انتقال سرمایه را بخارج بدون رعایت شرایط ماده 5 بدهد.
تبصره 1 - قانون مربوط بتملک اموال غیرمنقول اتباع خارجی مصوب 1310/3/16 بقوت خود باقی است.
تبصره 2 - اشخاص و شرکتها و موسسات خصوصی مذکور در ماده یک حق ندارند سهام و منافع و حقوق خود را به دولت های متبوع خویش و یا دولتهای دیگر منتقل نمایند.
ماده 4 - صاحب سرمایه مجاز است که هر سال سود ویژه حاصل از به کار انداختن سرمایه خود را در ایران تا میزانیکه در آیین نامه مقرر میگردد به همان ارزیکه سرمایه را بایران وارد یا محسوب نموده است از ایران خارج کند.
ماده 5 - خروج سرمایه اصلی و منافع آن و یا آنچه که از سرمایه و منافع در کشور باقی مانده باشد با دادن پیش آگهی 3 ماهه بهیات مذکور در ماده 2 و با رعایت مقررات موافقت نامه مورخ ژوئیه 1944 صندوق بین المللی پول بعد از انجام کلیه تعهدات مجاز خواهد بود ولی صاحب سرمایه موظف است برای مدت 6 ماه از تاریخ خروج سرمایه لااقل 10درصد از سرمایه اولیه را برای تامین تعهدات احتمالی خود در ایران نگهدارد.
ماده 6 - مقررات این قانون شامل موسسات و اتباع دولتهائی خواهد بود که در کشور آنها انجام دادن فعالیتهای اقتصادی و تسهیلات متقابل برای اتباع و موسسات ایرانی ممکن باشد.
ماده 7 (منسوخ 1349/11/05)- طرح اصلاحی آییننامه اجرایی قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی مصوب 17 مهر ماه 1335 از طرف وزارت اقتصاد تهیه و پس از تصویب کمیسیونهای اقتصاد و دارائی مجلسین به موقع اجرا گذارده خواهد شد. تا هنگامی که آیین نامه مزبور به تصویب نرسیده است آیین نامه سابق قابل اجرا خواهد بود.
این قانون که مشتمل بر هفت ماده و 2 تبصره است در جلسه سه شنبه هفتم آذر ماه یکهزار و سیصد و سی و چهار به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه روز 21 تیر ماه 1334 به تصویب مجلس سنا رسیده است.