قانون موافقتنامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق

ماده واحده - موافقتنامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق مشتمل بر یک مقدمه و شش ماده که در تاریخ 11 اسفند ماه 2536 (28 مارس 1978) در بغداد بامضا رسیده است تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.

قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقتنامه ضمیمه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز چهارشنبه 1357/3/31 در جلسه روز یکشنبه دوازدهم آذر ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و هفت شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی

موافقتنامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق
دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق نظر به همبستگیهای تاریخی و فرهنگی و وجود علائق مشترک فیمابین ملتین خود، و با توجه بتمایل دو طرف بتقویت بیشتر این روابط به منظور تامین منافع متقابل و با اعتقاد به اینکه همکاری وسیع بین دو کشور برفاه و سعادت هر دو ملت‌که یکدوره سریع توسعه را طی میکنند، خواهد انجامید و با علم به اینکه منافع قابل توجهی از گسترش و تقویت این روابط در زمینه‌های گوناگون و از‌طریق استفاده موثر از منابع انسانی، اقتصادی، مالی و طبیعی که در اختیار دو کشور قرار دارد حاصل میگردد. موافقت نمودند کمیسیون مشترک وزیران‌ایران و عراق (‌که بعد از این کمیسیون نامیده میشود) تشکیل گردد. وظایف این کمیسیون به قرار زیر خواهد بود:

ماده اول - کمیسیون وظیفه تشویق و هماهنگ نمودن همکاری بین دو کشور در زمینه‌های بازرگانی شامل ترانزیت - صنعت - نیرو - کشاورزی -‌ماهیگیری - ارتباطات و مخابرات - مطالعات زمین‌شناسی - جهانگردی - فرهنگ - مسائل مربوط بامور کنسولی و تابعیت بین دو کشور و غیره را به عهده داشته و به منظور گسترش این روابط کوشش خواهد نمود زمینه‌های مورد علاقه مشترک را مشخص و ترتیبی جهت اجرای طرحهای خاص و‌برنامه‌های معین اتخاذ نماید.

ماده دوم - کمیسیون دارای کمیته‌های دائمی زیر خواهد بود و ممکنست سایر کمیته‌ها و یا کمیته‌های فرعی به منظور بررسی رشته‌ها و یا موضوعات‌خاص ایجاد کند.
الف - کمیته بازرگانی - ترانزیت - گمرک - حمل و نقل و ارتباطات و مخابرات.
ب - کمیته صنعت.
پ - کمیته کشاورزی - آبیاری و ماهیگیری.
ت - کمیته آموزش - فرهنگ - جهانگردی و زیارات.
ث - کمیته انرژی (‌نفت - گاز - زمین‌شناسی - برق و غیره).
ج - کمیته امور کنسولی و تابعیت افراد دو کشور.
شرح وظایف این کمیته‌ها و کمیته‌های دیگر و همچنین کمیته‌های فرعی که ممکنست در آینده تاسیس شود توسط کمیسیون تعیین خواهد شد. این‌کمیته‌ها صورت جلسه جلسات خود را به کمیسیون ارائه خواهند نمود.

ماده سوم - هر یک از دولتین یکنفر رئیس و یک نفر دبیر کل برای کمیسیون تعیین خواهند نمود.
دبیر کل هر طرف فعالیتهای کمیسیون و همچنین کمیته‌ها را هماهنگ نموده و کارهای مقدماتی مربوط بتهیه دستور جلسه کمیسیون و کمیته‌ها را انجام خواهد داد.

ماده چهارم - کمیسیون حداقل سالی یکبار به طور متناوب در تاریخهائی که برای هر دو طرف مناسب باشد در بغداد یا تهران تشکیل جلسه خواهد‌داد. کمیسیون ممکنست بنا بر تقاضای یکی از طرفین به طور فوق‌العاده تشکیل جلسه دهد.

ماده پنجم - اجرای تصمیمات و توصیه‌های کمیسیون منوط به تایید هر دو دولت خواهد بود.

ماده ششم - این موافقتنامه از تاریخ مبادله یادداشت بین دو دولت مبنی بر تصویب آن توسط طرفین قدرت اجرایی خواهد یافت و به طور خود بخود از آن تاریخ ببعد سال بسال تمدید خواهد شد مگر اینکه یادداشت کتبی توسط هر یک از طرفین سه ماه پیش از خاتمه دوره اعتبار موافقتنامه مبنی بر‌پایان مدت موافقتنامه بطرف دیگر تسلیم گردد.
این موافقتنامه در تاریخ دوم مارس 1978 در بغداد در دو نسخه اصلی بفارسی و عربی بامضا رسید و هر دو متن به طور مساوی معتبر میباشد.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران عباسعلی خلعتبری وزیرامورخارجه از طرف دولت جمهوری عراق
عزت ابراهیم عضو شورای فرماندهی انقلاب و وزیر کشور
موافقتنامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و شش ماده منضم بقانون موافقتنامه تشکیل کمیسیون مشترک وزیران ایران و عراق بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق میباشد.
رئیس مجلس شورای ملی

دریافت فایل پی‌دی‌اف