مصداق جرم غیر قابل گذشت

تاریخ دادنامه قطعی: 1401/08/28

پیام: چنانچه ایراد ضرب و جرح عمدی در محیط منزل اتفاق افتد، موجب اخلال در نظم نشده و جنبه عمومی نخواهد داشت.

خلاصه جریان پرونده:

حسب شکایت خانم م. خ. و مادر وی به عنوان قیم و وکیل وی توسط فرجام خواه به وی دو بار در تاریخ های مختلف تجاوز شده است.که بار اول از ناحیه واژن بوده و بار دوم از ناحیه مقعد توام با عنف و اکراه بوده است. فرجام خواه در قبال اتهام های مذکور در مقام دفاع و اخرین دفاع، زنا در دفعه اول از ناحیه واژن با رضایت شاکیه را اقرار و قبول نموده است.ولی زنای به عنف و اکراه در بار دوم از ناحیه مقعد را قبول ننموده است.شعبه *پس از احراز صلاحیت خود، با انجام تحقیقات معموله و استماع شکایت طرفین و انجام تحقیقات از گواهان در پلیس اطلاعات تنکابن به شرح گزارش پرونده (صفحات 133 تا 139 ) و گزارش مندرج در متن رای فرجام خواسته و تشکیل جلسه در مورخه 1400/09/20 و تکرار مطالب فوق از سوی فرجام خواه و ملاحظه نظریه پزشکی قانونی (صفحه 84 پرونده) دایر بر مثبت اعلام نمودن وجود مایع منی بر روی شورت شاکیه و بزاق برروی سواپ ناحیه سینه وی و اخذ آزمایش دی ان ای و اعلام نتیجه ان به شرح برگ 117 پرونده به طرفین و عدم اعتراض هیچ یک از طرفین به ان، در نهایت پس از رسیدگی های لازم و در جلسه مورخ 1401/03/21 با اعلام ختم رسیدگی مبادرت به صدور رای نموده و طی دادنامه فرجام خواسته به شماره 1600 مورخ 1401/04/05 در خصوص شکایت شاکیه علیه فرجام خواه دایر بر تجاوز به عنف، نظربه انکه انجام فعل حرام زنا در خرداد سال 1400 ، حسب اظهارات شاکیه درجلسه مورخه 1400/08/26 شعبه مذکور، به صورت رضایت طرفین بوده و ادعای بعدی شاکیه مبنی بر انکه راضی به انجام فعل زنا نبوده نیز متکی به دلیلی نبوده و در خصوص بازه، زمانی مورد ادعای شاکیه ( 1400/07/22 ) نیز با توجه به انکار فرجام خواه در جلسات رسیدگی و این که نظریه پزشکی قانونی نیز به تنهایی قابلیت اثبات بزه زنای به عنف را نداشته و دلایل اثباتی کافی مبنی بر وقوع بزه زنا در اوراق پرونده مشاهده نگردیده است. دادگاه در خصوص بزه مذکور وقوع جرم را محرز ندانسته و مستندا به مواد 4 و 383 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 قرار منع تعقیب متهم از اتهام زنای به عنف را صادر کرده است، اما در خصوص اتهامات فرجام خواه دایر بر انجام فعل حرام زنا با شاکیه در خرداد سال 1400 و رابطه نامشروع مادون زنا به نحو اکراهی با وی در مورخه 1400/07/22 با توجه به شرح شکایت شاکیه و اقرار صریح مقرون به واقع فرجام خواه به ارتکاب زنا با شاکیه در خرداد سال 1400 در پلیس اطلاعات تنکابن (برگ 22 ) و نیز اقاریر مکرر ایشان در جلسات شعبه مذکور (صفحات 43 ٫ 77 و 139 ) که نامبرده صراحتا اتهام انجام فعل زنا با شاکی را مورد پذیرش قرار داده و دلیلی نیز بر خلاف اقاریر ایشان مشاهده نگردیده است.و در خصوص اتهام وی دایر بر رابطه نامشروع مادون زنا به نحو اکراهی در مهر سال 1400 نیز، با توجه به انکه فرجام خواه، اصل حضور شاکیه در منزل خود در موعد مذکور را در جلسات شعبه مذکور به شرح صفحه 44 پرونده تایید نموده، اما مدعی شده صرفا با شاکیه صحبت نموده و هیچ گونه رابطه ای با ایشان نداشته و این در حالی است.که حسب نظریه پزشکی قانونی به شرح برگ صد پرونده، در معاینه ظاهری بدن، اثار کبودی و خراشیدگی (حارصه) روی پستان راست شاکیه مشهود بوده که در اثر اصابت جسم سخت لبه دار (نظیر دندان و …) حادث شده که در خصوص صدمه بدنی مذکور، فرجام خواه بابت ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به شاکیه حسب دادنامه شماره --- مورخ 1400/09/27 شعبه **نیز به پرداخت دیه محکوم گردیده است.و علاوه بر ان، لکه روی شورت صورتی متعلق به شاکیه به آزمایشگاه *ارسال شده و حسب نظریه ان مرجع، تعلق لکه روی شورت صورتی، به شاکیه و فرجام خواه تایید گردیده است.و عدم تطابق ژنتیکی بین دی ان ای حاصل از نمونه سواپ پستان شاکیه و نمونه خون متعلق به فرجام خواه مشاهده نشده است.و این امر بر خلاف ادعای وی میباشد. که هر گونه رابطه با شاکیه در بازه زمانی مهر 1400 را انکار نموده است، فلذا با توجه به دلایل و قرائن بر شمرده که حاکی از بر قراری رابطه نامشروع مادون زنا با شاکیه و بدون رضایت ایشان میباشد. و انکار وی در این خصوص بلاوجه و غیر مدلل بوده با احراز جرایم انتسابی توسط وی مستندا به مواد 2 ٫ 12 ٫ 14 ٫ 15 ٫ 18 ٫ 19 ٫ 160 ٫ 164 ٫ 168 ٫ 171 ٫ 172 ٫ 221 و 230 قانون مجازات اسلامی و ماده 637 قانون مارالذکر فرجام خواه را بابت انجام فعل حرام زنا به تحمل صد ضربه شلاق حدی و بابت رابطه نامشروع مادون زنا به نحو اکراهی نیز به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیر محکوم نموده و اعلام کرده که با رعایت تبصره ماده 135 قانون مارالذکر با لحاظ این که جرم حدی از جنس جرم تعزیری بوده، قرار سقوط مجازات تعزیری را صادر نموده و صرفا مجازات حدی را قابل اجرای دانسته است. همچنین با توجه به نوع رفتار ارتکابی و اقدامات وی با در نظر گرفتن این که سن بزه دیده کم بوده ولی وی بدون رعایت وضعیت سنی وی مرتکب فعل حرام زنا با ایشان شده است، به منظور ممانعت از تکرار چنین رفتاری، دادگاه مستندا به بند الف ماده 23 و ماده 24 قانون مجازات اسلامی فرجام خواه را به تحمل اقامت اجباری برای دو سال در *به عنوان مجازات تکمیلی محکوم نموده است، فرجام خواه در مهلت مقرر از دادنامه مذکور فرجام خواهی نموده است، پرونده به دبیر خانه دیوان عالی کشور ارسال شده است.و پس از ثبت به شعبه *ارجاع شده است، فرجام خواه طی درخواست خود، با اعلام این که با درخواست شاکیه علی رغم میل باطنی متاسفانه در خرداد ماه سال 1400 رابطه جنسی بر قرار کرده است، منکر زنای به عنف واکراه در مورخ 1400/07/23 شده و نسبت به محکوم شدن خود به رابطه نامشروع مادون زنا به نحو اکراه اعتراض داشته و تقاضای نقض بلاارجاع رای صادره را نموده است. لایحه اعتراضیه در هنگام شور قرائت خواهد شد.عضو ممیزم. ص. ق.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. ص. ق. عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای غ. ا. دادیار دیوان عالی کشور مبنی بر این که رای فرجام خواسته با رعایت اصول و موازین قضایی و متکی به ادله و قوانین متقن صادر گردیده و عقیده به ابرام ان دارم.، مشاوره نموده و چنین رای میدهد:

رای شعبه

فرجام خواهی اقای پ. س. م. نسبت به ان قسمت از رای فرجام خواسته که مشعر بر محکومیت او به اتهام بر قراری رابطه نامشروع مادون زنا با فرجام خوانده بدون رضایت او و همچنین تعیین مجازات تکمیلی برای او به اتهام ارتکاب زنا میباشد. وارد نبوده قابل توجه و رسیدگی نیست. زیرا صرف نظر از این که مجازات مقرر برای نامبرده از باب برقراری رابطه نامشروع به علت ارتکاب جرم حدی (زنا) به حکم تبصره ماده 135 قانون مجازات اسلامی ساقط میگردد. و دادگاه در رای صادره به این امر تصریح نموده است، رای فرجام خواسته در موارد مورد اعتراض با توجه به مندرجات پرونده و رسیدگی های انجام شده مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده و با رعایت اصول و مقررات دادرسی صادر شده و خالی از اشکال است. بنا به مراتب و مستندا به بند الف ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری ابرام میگردد.

شعبه *رییس:ج. ا. مستشار: م. ص. ق.