در مورد تخفیف کیفر بزه مذکور در ماده 165 قانون مجازات عمومی دو رای متناقض از شعبه هشتم و پنجم دیوان عالی کشور به شرح ذیل صادر گردیده است:
1-شعبه هشتم دیوان عالی کشور رای صادر از شعبه ششم دادگاه استان مرکز را که به موجب آن با رعایت تخفیف مجازات مقرر در ماده 165 قانون کیفر عمومی فقط تا یک ربع تخفیف داده شده به استدلال این که:
منظور از حداقل و اکثر مذکور در ماده 45 مکرر قانون مجازات عمومی حداقل و اکثر مجازات اصل جرم است نه مجازاتی که از لحاظ رعایت جهات مشدده مقرر شده است. نقض نموده است.
2- شعبه پنجم دیوان کشور حکم شعبه دوم دادگاه استان مرکز را در همین مورد با استدلال به اینکه: کیفر مقرر در ماده 165 قانون مجازات عمومی همان حداکثر است که در ماده 162 تعیین شده و به موجب ماده 45 مکرر تخفیف در کیفر فقط تا یک ربع جایز میباشد، نقض نموده است.
با تحقیق اختلاف در آراء شعب دیوان کشور موضوع در هیات عمومی دیوان مزبور طرح گردیده و با استماع عقیده دادستان کل مبنی بر اینکه:
طبق قسمت اخیر ماده 45 تا یک ربع می توان تخفیف داد به شرح زیر رای داده اند:
چون ماده 165 قانون مجازات عمومی در مقام ذکر جهت و نحوه تشدید کیفر در مورد سه ماده قبل آن وضع شده نه تعیین مجازات خاصی بدون حداقل و اکثر و چون مجازات ماده 162 که یکی از آن سه ماده است دارای حداقل و اکثر میباشد بنابراین تخفیف مجازات در مورد ماده 165 که ناظر به ماده 162 قانون مجازات عمومی است طبق ماده 45 مکرر قانون مزبور تا میزان حداقل ماده 162 جائز خواهد بود و در نتیجه رای شعبه هشتم دیوان عالی کشور در این خصوص صحیح است.