شهرهای جمهوری اسلامی ایران ظاهراً و باطناً باید هر یک نمایانگر تاریخ و جغرافیای تمدن اسلامی باشند. لذا مسئولان نامگذاری باید از نام شخصیتهای بزرگ فرهنگی و ادبی و علمی در تاریخ تمدن اسلامی و همچنین از نام شهرها و اماکن مشهور در این تمدن استفاده کنند. این شخصیتها و شهرها و اماکن باید در درجه اول راجع به تاریخ و جغرافیای ایران و در درجه دوم راجع به تاریخ و جغرافیای سایر کشورهای اسلامی باشد. توصیه های شورای عالی اجمالّا عبارت است از:
1 - در هنگام نامگذاری تناسب اسم و مسمی رعایت شود.
2 - از نامها و اسامی مناسبی که باعث انبساط خاطر و تلطیف اخلاقی و عاطفی مردم می گردد استفاده شود.
3 - از نام شخصیتهای سیاسی و مردمی هم (غیر از علما و دانشمندان) در مواردی می توان استفاده کرد.
4 - به منظور ایجاد پیوندهای سیاسی و فرهنگی با کشورهای دیگر می توان در نامگذاری اماکن با نظر وزارت امور خارجه از نام شخصیتهای سیاسی و مردمی خارجی یا اسامی اماکن خارجی استفاده کرد.
5 - مغازه ها و شرکتها و مراکز کار و پیشه خصوصی باید از گذاشتن اسامی خارجی جداً خودداری کنند، مگر در مواردی که این اسامی به منظور ایجاد پیوندهای فرهنگی و علمی و سیاسی انتخاب شده باشد.
6 - در مورد تغییر نامهای بی مسمی و نامتناسب موجود نیز لازم است شورای فرهنگ عمومی برنامه هایی را تدارک ببیند.
7 - آیین نامه نامگذاری شامل این اماکن و مراکز و موسسات می شود:
استانها، مراکز استان، بندرها و جزیره ها و شهرستانها و بخشها، بزرگراهها، خیابانها، بازارها و کوچه های بزرگ، مدارس و مهد کودکها، موسسات تحقیقاتی و مجامع علمی و فرهنگی، تالارهای عمومی، بیمارستانها و مراکز بهداشتی و درمانی، سینماها و مراکز تفریحی و باغها (پارکها) و میدانها و پایانه ها و فرودگاهها و ایستگاههای راه آهن و پالایشگاهها، کارخانه های بزرگ، بانکها و مراکز ورزشی و باشگاهها.
8 - نظارت بر اجرای سیاستها، ضوابط و قواعد شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره نامگذاریها به عهده شورای فرهنگ عمومی است.
این شورا همه ساله گزارش بررسی و نظارت و عملکرد خود را به شورای عالی ارائه می دهد.