تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/25
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: چنانچه نگهبان بدون اذن مالک و در غیاب او اموال واقع در محل نگهبانی را ببرد، مصداق بزه سرقت میباشد.
به موجب دادنامه شماره --- شعبه --- دادگاه عمومی جزایی، الف.ح. 24 ساله کارگر به اتهام سرقت و غ.س. (متقاضی اعاده دادرسی) به اتهام خرید اموال مسروقه، مورد تعقیب قرار گرفته و پس از شکایت آقای ع.ش. و صدور کیفرخواست و استناد به مواد 661 و 662 و 736 قانون مجازات اسلامی، الف.ح. به اتهام سرقت و ضمن رد اموال مسروقه محکوم گردیده و غ.س. به اتهام خرید اموال مسروقه، به تحمل یک سال حبس تعزیری و پنجاه ضربه شلاق محکوم گردیده؛ و غ.س. از رای محکومیت خود تقاضای تجدیدنظر نموده و شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان ؛ رای بدوی را به شرح دادنامه شماره --- صلاحیت ذاتی دادگاه ها 135 عینا تایید نموده اند. آقای غ.س. از این رای درخواست اعاده دادرسی نموده، به این توضیح که الف.ح. نگهبان بوده که بنا به اظهار شاکی، بدون اجازه او اقدام به فروش اموال امانی وی نموده که با فرض صحت عمل، وی خیانت در امانت بوده و عملش با مواد 673 و 674 قانون مجازات اسلامی، انطباق داشته نه ماده 197 قانون مذکور که در مورد مال به نحوه امانی است. لذا فروش مال امانی جرم نیست، تقاضای اعاده دادرسی نموده است. پرونده پس از وصول به دیوان عالی کشور به این شعبه ارجاع گردیده است.
اعتراض متقاضی اعاده دادرسی از رای محکومیت خود به شماره 910997362 صلاحیت ذاتی دادگاه ها 135 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان، وارد نیست. زیرا نگهبان عرفا کسی است که برای حفاظت بنا و با اموال مالک گمارده میشود تا از دستبرد و یا تضییع آن جلوگیری نماید. اموال واقع در محل کماکان در مالکیت و تصرف مالک آن باقی است و بردن آن بدون اذن مالک و در غیاب او سرقت محسوب است و ایرادی بر رای دادگاه از لحاظ انطباق مورد با قانون نیست و خارج از موارد ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور [کیفری] بوده است. درخواست رد میشود.
رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار
فاتحی - کریمی