ماده واحده - در صورتی که مدت غیبت افسران و کارمندان نیروهای مسلح شاهنشاهی از مهلتهای مقرر قانونی تجاوز کند حقوق و مزایای آنان ازتاریخ شروع غیبت قطع میشود و هرگاه تا شش ماه از تاریخ شروع غیبت خود را معرفی ننمایند یا دستگیر نشوند به اتهام فرار آنان غیاباً رسیدگیمیگردد و در صورت محکومیت بدون توجه به میزان مجازات از خدمت اخراج میشوند و در صورتی که خود را معرفی کنند یا دستگیر شوند برابرمقررات قانون دادرسی و کیفر ارتش دادرسی حضوری به عمل آمده و در صورت صدور رای برائت بخدمت اعاده میشوند، لیکن به جای حقوق ومزایای ایامی که در خدمت حاضر نبودهاند بنا به تشخیص دادگاه مبلغی تا معادل حقوق بدون کاری برای همان مدت بآنان پرداخت میشود ولی اینمدت جزو سابقه خدمت محسوب نمیگردد مگر اینکه علت غیبت اسارت بوده که در این صورت از تاریخ غیبت برابر بند (ه-) ماده 11 قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی منتسب خواهند شد.
تبصره 1 - در رسیدگی غیابی به پرونده متهمین موضوع این قانون آن قسمت از مقررات قانون دادرسی و کیفر ارتش که ناظر بر درج آگهی احضار یاخلاصه حکم محکومیت در جراید میباشد لازمالرعایه نیست و ابلاغ احضاریهها یا خلاصه حکم محکومیت بآخرین نشانی که متهم به سازمانمتبوع خود اعلام کرده است کافی میباشد.
تبصره 2 - در صورتی که فراریان موضوع این قانون قبل از شش ماه خود را معرفی نمایند یا دستگیر شوند در صورت صدور قرار منع پیگرد یا رای برائت حقوق و مزایای کسانی که خود را معرفی نمودهاند برابر مقررات تماماً و حقوق کسانی که دستگیر شدهاند معادل حقوق بدون کاری پرداخت خواهدشد.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و دو تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز سهشنبه 25 خرداد ماه 2535 در جلسه روز دوشنبه سی ویکم خرداد ماه دو هزار و پانصد و سی و پنج شاهنشاهی به تصویب مجلس سنا رسیده است.
نایب رئیس مجلس سنا - دکتر سید محمد سجادی