تاریخ نظریه: 1398/12/06
شماره نظریه: 7/98/1918
شماره پرونده: ک 8191-03-89
استعلام:
آیا دادگاه تجدید نظر استان که در اجرای تبصره الحاقی ماده چهل قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1384/7/25 و ماده 105 آیین رسیدگی دادسراها و هیأتهای انتظامی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1390 تجدیدنظر از پروندههای هیأتهای بدوی تجدیدنظر و هیأت عالی انتظامی نظام پزشکی رسیدگی میکند در مقام تجدیدنظرخواهی حق ورود ماهیتی تغییر یا اصلاح رأی یا مجازات رادارد یا باید رسیدگی شکلی کرده و در صورت وارد دانستن تجدیدنظرخواهی حکم تجدیدنظرخواسته را نقض کند و پرونده را به هیأت همعرض ارسال کند./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اصولاً قابلیت شکایت از آرای مراجع شبه قضایی در مراجع قضایی، نافی صلاحیت ذاتی مراجع شبه قضایی در اموری که رسیدگی آن، به آن ها محول شده است نمیباشد و مرجع قضایی در راستای نظارت بر اجرای صحیح قوانین، تنها رسیدگی شکلی به عمل آورده و در صورت نقض رأی مرجع شبه قضایی، مبادرت به رسیدگی ماهوی نمی کند؛ با این حال با توجه به اینکه قانون گذار در تبصره الحاقی مورخ 1384/7/13 به ماده 40 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1383/8/16 از اصطلاح «قابل تجدیدنظر» (و نه اصطلاح «قابل شکایت» یا «قابل اعتراض») استفاده کرده است و چون دادگاه تجدیدنظر استان در مواردی که به تجدیدنظرخواهی رسیدگی می کند، اختیار رسیدگی ماهوی نیز دارد، بنابراین ممکن است مقصود مقنن ورود استثناء بر اصل صدرالذکر باشد و چون تبصره ماده 40 یادشده مبهم است، شایسته است برای رفع ابهام از مجلس شورای اسلامی استفسار شود.