قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای

ماده واحده - در راستای تقویت تعاملات و همکاری های اقتصادی، فرهنگی، امنیتی و سیاسی با سازمان های منطقه ای، به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود تا به منظور کسب وضعیت دولت عضو در سازمان همکاری شانگهای به اسناد زیر ملحق شود:

1 - منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 16 تیر 1381 (7 جولای 2002) که از تاریخ 28 شهریور 1382 (19 سپتامبر 2003) لازم الاجراء گردیده است.

2 - سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003)

3 - سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006)

4 - معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مقابله با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) که از تاریخ 9 فروردین 1382 (29 مارس 2003) لازم الاجراء گردیده است.

5 - سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مقابله با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003)

6 - موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم، مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، که از تاریخ 23 آبان 1382 (14 نوامبر 2003) لازم الاجراء گردیده است.

7 - سند الحاقی (پروتکل) [اول] اعمال تغییرات در موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضد تروریسم، مورخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003) که از تاریخ 10 مهر 1383 (1 اکتبر 2004) لازم الاجراء گردیده است.

8 - موافقتنامه مربوط به حفاظت از اطلاعات طبقه بندی­ شده در چهارچوب ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 28 آبان 1394 (19 نوامبر 2015) لازم الاجراء گردیده است.

9 - سند الحاقی [دوم] اصلاحات موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم، مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007)، که در 4 تیر 1388 (25 ژوئن 2009) لازم الاجراء گردیده است.

10 - یادداشت تفاهم میان دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرایند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری، مورخ 23 شهریور 1380 (14 سپتامبر 2001) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

11 - سند الحاقی (پروتکل) یادداشت تفاهم میان دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرایند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری، مورخ 7 خرداد 1381 (28 می 2002) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

12 - معاهده (کنوانسیون) مزایا و مصونیت های سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 12 مهر 1386 (4 اکتبر 2007) لازم الاجراء گردیده است.

13 - موافقتنامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مواد روانگردان و مواد تشکیل دهنده آنها میان دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) لازم الاجراء گردیده است.

14 - موافقتنامه در زمینه بانک داده ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 22 فروردین 1386 (11 آوریل 2007) لازم الاجراء گردیده است.

15 - معاهده (پروتکل) همکاری و هماهنگی فعالیت های میان وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

16 - موافقتنامه همکاری در زمینه شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ افراد درگیر در فعالیت های تروریستی، جدایی طلبانه و افراط گرایانه به سرزمین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که در 16 آبان 1387 (6 نوامبر 2008) لازم الاجراء گردیده است.

17 - موافقتنامه فرایند سازماندهی و اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی در قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که از تاریخ 27 اسفند 1387 (17 مارس 2009) لازم الاجراء گردیده است.

18- موافقتنامه نحوه سازماندهی و اجرای رزمایش های مشترک ضدتروریستی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 7 شهریور 1387 (28 آگوست 2008) که از تاریخ 8 آذر 1392 (29 نوامبر 2013) لازم الاجراء گردیده است.

19 - موافقتنامه همکاری در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009) که از تاریخ 12 خرداد 1390 (2 ژوئن 2011) لازم الاجراء گردیده است.

20 - موافقتنامه آموزش کارکنان واحدهای ضدتروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009) که از تاریخ 22 شهریور 1390 (13 سپتامبر 2011) لازم‌الاجراء گردیده‌است.

21 - معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای علیه تروریسم، مورخ 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009) که از تاریخ 24 دی 1390 (14 ژانویه 2012) لازم الاجراء گردیده است.

22 - موافقتنامه بین دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده ای، مورخ 21 شهریور 1393 (12 سپتامبر 2014) که از تاریخ 1 بهمن 1395 (20 ژانویه 2017) لازم الاجراء گردیده است.

23 - موافقتنامه در مورد نحوه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای، مورخ 10 آذر 1396 (1 دسامبر 2017) که از تاریخ 7 اسفند 1396 (26 فوریه 2018) لازم الاجراء گردیده است.

24 - معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای در مبارزه علیه افراط گرایی، مورخ 19 خرداد 1396 (9 ژوئن 2017) که از تاریخ 20 اردیبهشت 1398 (10 می 2019) لازم الاجراء گردیده است.

25 - موافقتنامه همکاری (روابط) بین بانکی در سازمان همکاری شانگهای، مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

26 - موافقتنامه حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که از تاریخ 14 شهریور 1394 (5 سپتامبر 2015) لازم الاجراء گردیده است.

27 - موافقتنامه در زمینه امدادرسانی در شرایط اضطراری بین دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) که از تاریخ 2 مرداد 1386 (24 جولای 2007) لازم الاجراء گردیده است.

28 - موافقتنامه همکاری در زمینه آموزش بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که از تاریخ 10 بهمن 1386 (30 ژانویه 2008) لازم الاجراء گردیده است.

29 - موافقتنامه برگزاری رزمایش مشترک نظامی بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 6 تیر 1386 (27 ژوئن 2007) که از تاریخ 17 مرداد 1397 (8 آگوست 2018) لازم الاجراء گردیده است.

30 - موافقتنامه همکاری فرهنگی بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) که از تاریخ 4 اردیبهشت 1393 (24 آوریل 2014) لازم الاجراء گردیده است.

31 - موافقتنامه همکاری و کمک متقابل در امور گمرکی بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 11 آبان 1386 (2 نوامبر 2007) که از تاریخ 4 اردیبهشت 1393 (24 آوریل 2014) لازم الاجراء گردیده است.

32 - معاهده حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) که از تاریخ 10 آبان 1391 (31 اکتبر 2012) لازم الاجراء گردیده است.

33 - موافقتنامه درباره همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات، مهمّات و مواد منفجره میان دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 7 شهریور 1387 (28 آگوست 2008) که از تاریخ 13 اردیبهشت 1389 (3 می 2010) لازم الاجراء گردیده است.

34 - معاهده (پروتکل) اشتراک گذاری اطلاعات در حوزه نظارت بر حمل و نقل منابع انرژی میان ادارات گمرک کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 9 آبان 1387 (30 اکتبر 2008) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

35 - معاهده (پروتکل) میان گمرکات دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای درباره همکاری در حوزه آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک، مورخ 22 مهر 1388 (14 اکتبر 2009) که از تاریخ 12 آبان 1396 (3 نوامبر 2017) لازم الاجراء گردیده است.

36 - موافقتنامه همکاری در زمینه مبارزه با جرم میان دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 21 خرداد 1389 (11 ژوئن 2010) که از تاریخ 21 دی 1390 (11 ژانویه 2012) لازم الاجراء گردیده است.

37 - موافقتنامه همکاری در زمینه کشاورزی میان دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 21 خرداد 1389 (11 ژوئن 2010) که از تاریخ 24 مرداد 1393 (15 آگوست 2014) لازم الاجراء گردیده است.

38 - موافقتنامه همکاری در زمینه مراقبت های بهداشتی میان دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1390 (15 ژوئن 2011) که از تاریخ 25 اردیبهشت 1399 (14 می 2020) لازم الاجراء گردیده است.

39 - پروتکل تعامل میان گمرکهای دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای در حوزه اجرای قانون، مورخ 24 آذر 1393 (15 دسامبر 2014) که از تاریخ 20 دی 1395 (9 ژانویه 2017) لازم الاجراء گردیده است.

40 - سند الحاقی (پروتکل) موافقتنامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 15 آذر 1391 (5 دسامبر 2012) که از تاریخ 23 اسفند 1393 (14 مارس 2015) لازم الاجراء گردیده است.

41 - موافقتنامه در خصوص همکاری علمی و فنی بین دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 22 شهریور 1392 (13 سپتامبر 2013) که از تاریخ 28 مهر 1394 (20 اکتبر 2015) لازم الاجراء گردیده است.

42 - موافقتنامه همکاری بین وزارتخانه های دادگستری دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 27 مرداد 1394 (18 آگوست 2015) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

43 - موافقتنامه همکاری و تعامل کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در ارتباط با مسائل مرزی، مورخ 19 تیر 1394 (10 جولای 2015) که از تاریخ 8 آبان 1395 (29 اکتبر 2016) لازم الاجراء گردیده است.

44 - موافقتنامه در مورد همکاری بین وزارتخانه های دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 4 اردیبهشت 1397 (24 آوریل 2018) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

45 - سند اصلاحی (پروتکل) به موافقتنامه بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش نظامی مشترک، مورخ 6 تیر 1386 (27 ژوئن 2007) که در 9 اردیبهشت 1398 (29 آوریل 2019) امضا گردید و در 17 خرداد 1400 (7 ژوئن 2021) لازم الاجراء گردیده است.

46 - موافقتنامه همکاری بین نهادهای مجاز کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه ورزش و تربیت بدنی، مورخ 24 خرداد 1398 (14 ژوئن 2019) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

47 - موافقتنامه بین دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه همکاری رسانه های گروهی، مورخ 24 خرداد 1398 (14 ژوئن 2019) که از تاریخ 7 آذر 1400 (28 نوامبر 2021) لازم الاجراء گردیده است.

48 - موافقتنامه میان نهادهای مجاز دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری در کار با جوانان، مورخ 26 شهریور 1400 (17 سپتامبر 2021) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

49 - موافقتنامه بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد مشارکت در حفاظت از میراث فرهنگی، مورخ 26 شهریور 1400 (17 سپتامبر 2021) که از تاریخ امضا لازم الاجراء گردیده است.

تبصره 1 - جمهوری اسلامی ایران خود را متعهد به اجرای سایر اسناد پذیرفته شده در سازمان همکاری شانگهای نمی داند، مگر با رعایت اصل هفتاد و هفتم (77) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران؛ و اجرای اسناد پذیرفته شده با رعایت اصول هفتاد و هفتم (77)، یکصد و بیست و پنجم (125) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی خواهد بود.

تبصره 2 - در راستای اجرای تعهدات ذیل این قانون، دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است اقدامات و فعالیت های مرتبط با امنیت ملی موضوع اصل یکصد و هفتاد و ششم (176) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را پس از هماهنگی با شورای عالی امنیت ملی به مرحله اجراء درآورد.

تبصره 3 - دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است در جریان همکاری های نظامی مرتبط با سازمان همکاری شانگهای از جمله رزمایش ها و عملیات های مشترک نظامی، جهت طی ساز و کار مربوط به اذن فرماندهی معظم کل قوا، هماهنگی لازم را با ستاد کل نیروهای مسلح به عمل آورد.

تبصره 4 - دولت جمهوری اسلامی ایران مکلف است در زمان تودیع اسناد الحاق به سازمان همکاری شانگهای، اعلامیه تفسیری به شرح پیوست را به اطلاع دبیرخانه سازمان برساند.

تبصره 5 - وزارت امور خارجه مکلف است با هماهنگی معاونت حقوقی رئیس جمهور اسناد موضوع بند (1) ماده (21) معاهده (کنوانسیون) شانگهای در خصوص مقابله با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) که جمهوری اسلامی ایران هنوز به عضویت آنها در نیامده است را همزمان با تسلیم اسناد الحاق به دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای ارائه دهد.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره منضم به متن چهل و نه فقره معاهده و یک فقره اعلامیه تفسیری جمهوری اسلامی ایران که گزارش آن توسط کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به صحن علنی تقدیم شده بود، پس از تصویب در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ چهارم بهمن ماه یکهزار و چهارصد و یک مجلس، در تاریخ 1401/4/5 به تایید شورای نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی - محمدباقر قالیباف

اعلامیه تفسیری جمهوری اسلامی ایران
برداشت جمهوری اسلامی ایران این است که عضویت در سازمان همکاری شانگهای و اجرای تعهدات ناشی از کسب وضعیت دولت عضو، همگام با رعایت قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران و مبتنی بر احکام شرع مقدس اسلام خواهد بود و دولت جمهوری اسلامی ایران تمهیدات لازم تقنینی و اجرایی را فراهم و هماهنگی لازم بین دستگاههای مختلف برای اجرای تعهدات، متناسب با امکانات و ظرفیت های خود، انجام خواهد داد.
جمهوری اسلامی ایران در تعاملات خود با سازمان همکاری شانگهای و اعضای آن و پذیرش اسناد مرتبط با آن، صرفاً در چهارچوب تعهدات بین المللی خود اقدام خواهد کرد و به الزاماتی که بدون رضایت صریح جمهوری اسلامی ایران و بر خلاف اصول و موازین حقوق بین الملل باشند، ملتزم نخواهد بود. از نظر جمهوری اسلامی ایران مبارزه با اعمال تروریستی خدشه ای به حق مشروع و پذیرفته شده ملتهای تحت استعمار، اشغال خارجی و رژیم های نژادپرست برای مبارزه با تجاوز، اشغال گری و برخورداری از حق تعیین سرنوشت، وارد نخواهد کرد.
جمهوری اسلامی ایران در چهارچوب قانون اساسی و شرع مقدس اسلام بر تحقق جهانی عاری از خشونت و افراط گرایی تاکید نموده و بر این باور است که کلیه ادیان، فرهنگ ها و تمدن ها لازم است با احترام به نوع بشر و کرامت ذاتی آن، در راستای تحقق عدالت، صلح و توسعه پایدار گام برد‌ارند.
جمهوری اسلامی ایران همواره بر اصل اساسی و پذیرفته شده حقوق بین الملل در زمینه حفظ و احترام به تمامیت ارضی کلیه دولتها تاکید کرده و بر این اعتقاد است که احترام به اصل یاد شده و پیشگیری از هرگونه جدایی طلبی، شرایط مناسب برای توسعه تعاملات بین دولت ها از جمله دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای را فراهم می سازد.
بدیهی است اراده ایران در خصوص تصویب اسناد «الحاق جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای» بر مبنای اعطای عضویت کامل به ایران استوار بوده و تداوم اجرای تعهدات مندرج در اسناد مستلزم تداوم عضویت در سازمان است.
- اعلامیه تفسیری ایران در مورد «موافقتنامه فرآیند سازماندهی و اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی در قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای» مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006)، موضوع بند (17) ماده واحده: برداشت ایران از ارتکاب جرم در این سند، جرائمی است که به مناسبت اجرای ماموریت ارتکاب می یابند و جرائمی که خارج از این حوزه قرار می گیرند، در حوزه صلاحیتی دولت درخواست کننده قابل رسیدگی هستند.
- اعلامیه تفسیری ایران در مورد «موافقتنامه مربوط به حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در چهارچوب ساختار منطقه‌ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای» مصوب 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004)، موضوع بند (8) ماده واحده: برداشت جمهوری اسلامی ایران آن است که تبادل اطلاعات محرمانه در این موافقتنامه صرفاً در خصوص موضوع مبارزه با تروریسم در چهارچوب قوانین و مقررات ملی است.

«بسمه تعالی»
اسناد مرتبط با الحاق کامل جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای شامل 49 سند به شرح زیر می‌باشد.

فهرست اسناد
1- منشور سازمان همکاری شانگهای
2- سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003)
3 - سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006)
4 - معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی
5 - سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی امضا شده در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) در شانگهای (جمهوری خلق چین)
6 - موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقهای ضدتروریسم
7 - سند الحاقی (پروتکل) [اول] اعمال تغییرات در موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم، امضا شده در 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) در سن پترزبورگ (فدراسیون روسیه)
8 - موافقت نامه مربوط به حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در چهارچوب ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای
9 - سند الحاقی [دوم] اصلاحات موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم
10 - یادداشت تفاهم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری
11 - سند الحاقی (پروتکل) یادداشت تفاهم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری مورخ 23 شهریور 1380 (14 سپتامبر 2001)
12 - معاهده (کنوانسیون) مزایا و مصونیت های سازمان همکاری شانگهای
13 - موافقت نامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مواد روانگردان، و مواد تشکیل دهنده آن ها، میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
14 - موافقت نامه در زمینه بانک داده ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای
15 - معاهده (پروتکل) همکاری و هماهنگی فعالیت های میان وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
16 - موافقت نامه همکاری در زمینه شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ افراد درگیر در فعالیت های تروریستی، جدایی طلبانه و افراط گرایانه به سرزمین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
17 - موافقت نامه فرآیند سازماندهی و اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی در قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
18 - موافقت نامه نحوه سازماندهی و اجرای رزمایش های مشترک ضدتروریستی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
19 - موافقت نامه همکاری در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
20 - موافقت نامه آموزش کارکنان واحدهای ضدتروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
21 - معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای علیه تروریسم
22 - موافقت نامه بین دولت‌های کشورهای عضو سازمان همکاری های شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده‌ای
23 - موافقت نامه در مورد نحوه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای
24 - معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای در مبارزه علیه افراط گرایی مورخ 19 خرداد 1396 (9 ژوئن 2017)
25 - موافقت نامه همکاری (روابط) بین بانکی در سازمان همکاری شانگهای
26 - موافقت نامه حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای
27 - موافقت نامه در زمینه امدادرسانی در شرایط اضطراری بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
28 - موافقت نامه همکاری در زمینه آموزش بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
29 - موافقت نامه برگزاری رزمایش مشترک نظامی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
30 - موافقت نامه همکاری فرهنگی بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
31 - موافقت نامه همکاری و کمک متقابل در امور گمرکی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
32 - معاهده حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
33 - موافقت نامه درباره همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات، مهمات و مواد منفجره میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
34 - معاهده (پروتکل) اشتراک گذاری اطلاعات در حوزه نظارت بر حمل و نقل منابع انرژی میان ادارات گمرک کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
35 - معاهده (پروتکل) میان گمرکات دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره همکاری در حوزه آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک
36 - موافقت نامه همکاری در زمینه مبارزه با جرم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
37 - موافقت نامه همکاری در زمینه کشاورزی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
38 - موافقت نامه همکاری در زمینه مراقبت های بهداشتی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
39 - معاهده (پروتکل) تعامل میان گمرک های دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در حوزه اجرای قانون
40 - سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
41 - موافقت نامه در خصوص همکاری علمی و فنی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
42 - موافقت نامه همکاری بین وزارتخانه های دادگستری دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای
43 - موافقت نامه همکاری و تعامل کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در ارتباط با مسائل مرزی
44 - موافقت نامه در مورد همکاری بین وزارتخانه های دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
45 - سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش نظامی مشترک مورخ 6 تیر 1386 (27 ژوئن 2007)
46 - موافقت نامه همکاری بین نهادهای مجاز کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه ورزش و تربیت بدنی
47 - موافقت نامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه همکاری رسانه های گروهی
48 - موافقت نامه میان نهادهای مجاز دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری در کار با جوانان
49 - موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد مشارکت در حفاظت از میراث فرهنگی

1. منشور سازمان همکاری شانگهای

جمهوری خلق چین، جمهوری قزاقستان، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و جمهوری ازبکستان که به عنوان دولت های بنیان گذار سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان) خوانده می‌شوند،
بر اساس پیوندهای برقرار شده تاریخی بین ملت های خود،
با تلاش برای تعمیق همکاری های همه جانبه،
با تمایل به تلاش مشترک برای تقویت صلح و تامین امنیت و ثبات در منطقه با هدف پیشرفت روندهای چندجانبه گرایی سیاسی، اقتصادی و جهانی سازی اطلاعات،
با این باور که تاسیس سازمان به استفاده مشترک از فرصت های جدید و مقابله مشترک با تهدیدها و چالش های جدید کمک خواهد کرد،
با در نظر داشتن این نکته که تعامل در چهارچوب سازمان به تحقق یافتن ظرفیت های حسن همجواری، اتحاد و همکاری میان حکومت ها و ملت ها کمک می‌کند،
بر اساس توافق های صورت گرفته در نشست سران شش کشور بنیان گذار در سال 1380 (2001) در شانگهای مبنی بر اعتماد متقابل، سود متقابل، برابری، مشورت های متقابل، احترام به تنوع فرهنگی و تلاش برای توسعه مشترک،
با توجه به این نکته که پذیرش اصول مندرج در موافقت نامه تقویت اعتماد در حوزه نظامی در مناطق مرزی که بین جمهوری خلق چین، جمهوری قزاقستان، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه و جمهوری تاجیکستان در تاریخ 7 اردیبهشت 1375 (26 آوریل 1996) امضا شده است و موافقت نامه همکاری متقابل در کاهش نیروهای نظامی در مناطق مرزی که بین کشورهای جمهوری خلق چین، جمهوری قزاقستان، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه و جمهور تاجیکستان در تاریخ 4 اردیبهشت 1376 (24 آوریل 1997) امضا شده است، همچنین اسناد امضا شده در نشست های سران جمهوری خلق چین، جمهوری قزاقستان، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و جمهوری ازبکستان در سال های 1376 (1998) تا 1379 (2001)، سهم مهمی در ایجاد صلح، امنیت و ثبات در منطقه و جهان داشته است،
ضمن اعلام پایبندی به اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد و سایر اصول و مقررات معتبر مشترک حقوق بین الملل مرتبط با حفظ صلح، امنیت و توسعه بین المللی روابط مبتنی بر دوستی و حسن همجواری، همچنین همکاری بین دولت ها؛
با مد نظر قرار دادن مقررات بیانیه ایجاد سازمان همکاری شانگهای در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) در موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
اهداف و وظایف
مهم ترین اهداف و وظایف سازمان همکاری شانگهای عبارتند از:
- تقویت اعتماد متقابل، دوستی و حسن همجواری بین دولت های عضو؛
-توسعه همکاری های چندجانبه در راستای حفظ و تقویت صلح، امنیت و ثبات در منطقه، کمک به ایجاد یک نظم بین المللی جدید اقتصادی و سیاسی عقلانی، مردم سالار و عادلانه؛
- مقابله مشترک با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی در تمامی اشکال آن، مبارزه با قاچاق مواد مخدر و سلاح و سایر فعالیت های مجرمانه فراملی و همچنین مهاجرت غیرقانونی؛
- تشویق همکاری موثر منطقه ای در حوزه هایی از قبیل سیاست، تجارت و اقتصاد، دفاع، نیروی انتظامی، حفاظت از محیط زیست، فرهنگ، علوم و فناوری، آموزش، انرژی، حمل و نقل، مسائل مالی و اعتباری و نیز سایر حوزه های مورد علاقه مشترک؛
- کمک به رشد همه جانبه و متوازن اقتصادی، توسعه اجتماعی و فرهنگی در منطقه از طریق اقدامات مشترک بر اساس مشارکت با حقوق برابر به منظور دستیابی افزایش سطح و ارتقای زندگی مردم دولت های عضو؛
- هماهنگی رویکردها برای همگرایی در اقتصاد جهانی؛
- کمک به تامین حقوق بشر و آزادی های اساسی آن مطابق تعهدات بین المللی دولت های عضو و قوانین ملی آنها؛
- حفظ و توسعه روابط با سایر دولت ها و سازمان های بین المللی؛
- همکاری در پیشگیری از مناقشات بین المللی و کمک به حل و فصل صلح آمیز آن ها؛
- تلاش مشترک برای یافتن راه حل های مسائلی که ممکن است در قرن 21 بروز کنند؛

ماده 2
اصول
دولت های عضو سازمان پیرو اصول زیر می‌باشند:
- احترام متقابل به حاکمیت، استقلال، تمامیت ارضی دولت ها و تغییرناپذیری مرزهای دولتی، عدم حمله، عدم دخالت در امور داخلی، عدم توسل به زور یا تهدید به توسل به زور در روابط بین الملل، عدم انجام اقدامی در راستای دستیابی به برتری یک جانبه نظامی در مناطق هم مرز؛
- برابری تمامی دولت‎ های عضو، یافتن نقاط مشترک بر اساس درک متقابل و احترام به عقاید هر کدام از آن ها؛
- اجرای تدریجی فعالیت های مشترک در زمینه هایی که منافع مشترک محسوب می گردند؛
- حل و فصل صلح آمیز اختلافات بین دولت های عضو؛
- سازمان جهت گیری علیه دیگر دولت ها و سازمان های بین المللی نخواهد داشت؛
- جلوگیری از هرگونه فعالیت غیرقانونی و ضد منافع سازمان؛
- اجرای تعهدات منشور کنونی و سایر اسناد مصوب در چهارچوب سازمان، با حسن نیت صورت می‌گیرد.

ماده 3
زمینه های همکاری
حوزه های اصلی همکاری در سازمان موارد زیر می‌باشند:
- حفظ صلح و تحکیم امنیت و اعتماد در منطقه؛
- یافتن نقاط مشترک در زمینه مسائل سیاست خارجی و مسائل مورد علاقه مشترک از جمله همکاری در سازمان ها و مجامع بین المللی؛
- برنامه ریزی و اجرای اقداماتی در راستای مقابله مشترک با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی، انتقال غیرقانونی مواد مخدر و سلاح و سایر فعالیت های مجرمانه فراملی و همچنین مهاجرت غیرقانونی؛
- هماهنگی تلاش ها و اقدامات در حوزه خلع سلاح و واپایش تسلیحات؛
- حمایت و تشویق همکاری های اقتصادی منطقه ای در شکل های گوناگون، کمک به ایجاد محیطی مناسب برای تجارت و سرمایه گذاری با هدف اجرای تدریجی گردش آزاد کالا، سرمایه، خدمات و فناوری؛
- استفاده موثر از زیرساخت های در دسترس در حمل و نقل و ارتباطات، تکمیل ظرفیت های حمل و نقلی دولت های عضو و توسعه سامانه های انرژی؛
- تامین استفاده منطقی از طبیعت، شامل استفاده از منابع آبی منطقه و اجرای برنامه ها و طرح های زیست محیطی مشترک ویژه؛
- کمک متقابل در زمینه اعلام هشدار در مورد فجایع طبیعی و انسانی و رفع پیامدهای آن؛ تبادل اطلاعات حقوقی در راستای توسعه همکاری ها در چهارچوب سازمان؛
- توسعه تعامل در زمینه هایی از جمله علوم و فناوری، آموزش، بهداشت و سلامت، فرهنگ، ورزش و گردشگری؛
اعضای سازمان می‌توانند با توافق متقابل زمینه های همکاری را گسترش دهند.

ماده 4
نهادها

1. نهادهای زیر در چهارچوب سازمان برای اجرای اهداف و وظایف منشور حاضر عبارتند از:
- شورای سران کشورها؛
- شورای سران دولت (نخست وزیران)؛
- شورای وزیران امور خارجه؛
- نشست سران وزارتخانه ها و یا سازمان ها؛
- شورای هماهنگ کنندگان ملی؛
- ساختار منطقه ای ضدتروریستی؛
- دبیرخانه.

2. عملکردها و رویه کاری نهادهای سازمان، به جز ساختار منطقه ای ضدتروریستی، از طریق مقررات متناسب مصوب شورای سران تعیین می‌گردد.

3. شورای سران می‌تواند در خصوص ایجاد نهادهای دیگر برای سازمان تصمیم گیری کند. نهادهای جدید باید در چهارچوب اسناد الحاقی (پروتکل ها) منشور حاضر که بر اساس روش مندرج در ماده 21 این منشور اجرایی می‌شود، ایجاد گردند.

ماده 5
شورای سران کشورها
شورای سران عالی ترین نهاد سازمان می‌باشد. این نهاد اولویت ها و حوزه های اصلی فعالیت سازمان را تنظیم و تعیین می کند و به مسائل اساسی ساختاری سازمان و عملکرد آن، تعامل با دیگر کشورها و سازمان های بین المللی رسیدگی می کند و همچنین مهم ترین مسائل بین المللی را مورد بررسی قرار می دهد.
این شورا هر سال حداقل یک نشست عادی برگزار خواهد کرد. ریاست آن بر عهده رئیس کشوری است که نشست را برگزار می کند. ترتیب محل برگزاری نشست بعدی شورای سران طبق مقررات بر اساس الفبای روسی و بر اساس نام دولت های عضو تعیین می‌گردد.

ماده 6
شورای سران دولت ها (نخست وزیران)
شورای سران دولت (نخست وزیران) بودجه سازمان را تصویب و در خصوص موضوعات اصلی مرتبط با مسائل ویژه به خصوص مسائل اقتصادی و نیز حوزه های تعامل در داخل سازمان تصمیم گیری می کند و آنها را مورد بررسی قرار می دهد.
این شورا هر سال یکبار نشست منظم برگزار می کند و ریاست آن را کشوری بر عهده می‌گیرد که نشست در آنجا برگزار می‌گردد.
ترتیب محل برگزاری نشست بعدی شورا بر اساس توافق قبلی سران دولت های کشورهای عضو تعیین می‌گردد.

ماده 7
شورای وزیران خارجه
شورای وزیران خارجه مسائل مرتبط با فعالیت های جاری سازمان و آماده سازی نشست های شورای سران را مورد رسیدگی و بررسی قرار می دهد و همچنین مسئولیت برگزاری جلسات مشورتی در چهارچوب سازمان در مورد مسائل بین المللی را بر عهده دارد. در صورت نیاز این شورا می‌تواند از طرف سازمان بیانیه ارائه دهد.
طبق مقررات این شورا یک ماه پیش از هر نشست سران تشکیل جلسه می دهد. برگزاری نشست های فوق العاده حداقل با درخواست دو کشور عضو و با موافقت تمامی اعضا صورت می‌گیرد. محل برگزاری نشست های دوره ای و فوق العاده شورا با توافق متقابل اعضا تعیین می‌گردد.
ریاست نشست های دوره ای شورا بر عهده کشوری است که نشست شورای سران در آنجا برگزار می‌گردد و این ریاست از زمان پایان آخرین نشست دوره ای شورای سران تا زمان نشست دوره ای بعدی سران ادامه خواهد داشت.
ریاست شورای وزیران امور خارجه بر اساس قوانین داخلی شورا، نماینده سازمان در ارتباطات خارجی خواهد بود.

ماده 8
جلسات سران وزارتخانه و یا نهادها
طبق تصمیمات شورای سران و شورای روسای دولت ها (نخست وزیران)، روسای وزارتخانه ها و یا نهادهای داخلی دولت های عضو، جلسات دوره ای را برای رسیدگی به موارد خاص توسعه همکاری ها در چهارچوب حوزه های مرتبط با سازمان برگزار می نمایند.
ریاست جلسات یاد شده بر عهده وزارتخانه و یا نهادهای داخلی مرتبط کشوری است که جلسه را برگزار می کند. زمان و مکان برگزاری جلسه باید پیشتر مورد توافق قرار گیرد.
دولت های عضو می‌توانند به منظور آماده سازی و یا تشکیل جلسات، بر اساس توافق های قبلی، گروه های کاری دائم یا موقتی از کارشناسان که فعالیت های خود را بر اساس مقررات نشست سران وزارتخانه ها و یا نهادهای داخلی دولت های عضو انجام می دهند، ایجاد نمایند. اعضای این گروه های کاری از نمایندگان وزارتخانه ها و یا نهادهای داخلی دولت های عضو تشکیل می‌شوند.

ماده 9
شورای هماهنگ کننده های ملی
شورای هماهنگ کنندگان ملی یکی از نهادهای سازمان همکاری شانگهای است که فعالیت های جاری سازمان را هماهنگ و مدیریت می کند. این شورا تمهیدات لازم را برای برگزاری جلسات شورای سران کشورها، شورای سران دولت ها (نخست وزیران) و شورای وزیران خارجه انجام می دهد. هماهنگ کننده های ملی توسط هر کشور عضو طبق مقررات و رویه های داخلی آن کشور منصوب می‌شوند.
این شورا حداقل سه بار در سال تشکیل جلسه می دهد. ریاست جلسات بر عهده نماینده ای (هماهنگ کننده ملی کشور عضو) خواهد بود که جلسه دوره ای در کشور وی برگزار می‌گردد و این ریاست از زمان پایان آخرین نشست دوره ای سران کشورها تا نشست دوره ای بعدی سران کشورها ادامه می یابد.
ریاست شورای هماهنگ کنندگان ملی می‌تواند به دستور رئیس شورای وزیران امور خارجه و در چهارچوب مقررات و رویه های کاری شورای هماهنگ کننده های ملی، نمایندگی سازمان را در تماس های خارجی بر عهده بگیرد.

ماده 10
ساختار منطقه ای ضدتروریستی
ساختار منطقه ای ضدتروریستی دولت های عضو معاهده (کنوانسیون) شانگهای برای مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 24 تیر 1380 (15 جولای 2001)، واقع در شهر بیشکک (جمهوری قرقیزستان)، یک نهاد دائمی فعال در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای می‌باشد.
اهداف و عملکردهای اصلی، اصول تشکیل و مسائل مالی و نیز رویه های فعالیت این نهاد طبق معاهده بین المللی جداگانه و دیگر اسناد مورد نیاز مربوطه که توسط دولت های عضو امضا می‌شود، تعریف می‌گردد.

ماده 11
دبیرخانه
دبیرخانه نهاد اداری سازمان است که به صورت دائمی فعال می‌باشد. این نهاد وظیفه پشتیبانی فنی و سازماندهی (تشریفاتی) برنامه هایی که در چهارچوب سازمان صورت می‌گیرد را بر عهده دارد و علاوه بر آن پیشنهادات مربوط به بودجه سالانه سازمان را تهیه و تنظیم می کند. دبیر اجرایی ریاست دبیرخانه سازمان را بر عهده دارد. وی از سوی شورای وزیران امور خارجه معرفی و توسط شورای سران کشورها منصوب می‌گردد.
دبیر اجرایی سازمان از شهروندان دولت های عضو انتخاب و به صورت گردشی بر اساس حروف الفبای روسی اسامی کشورها و برای یک دوره سه ساله فعالیت می کند. دوره ریاست دبیر اجرایی سازمان برای دور بعد قابل تمدید نیست.
معاونین دبیر اجرایی از سوی شورای هماهنگ کنندگان ملی معرفی و توسط شورای وزیران امور خارجه تعیین می‌شوند. معاونین دبیر اجرایی نمی توانند شهروند کشوری باشند که دبیر اجرایی از آن انتخاب شده باشد. دیگر مسئولین دبیرخانه بر اساس سهمیه از میان دولت های عضو انتخاب می‌شوند.
دبیر اجرایی، معاونین وی و سایر مسئولین دبیرخانه در انجام وظایف خود نباید درخواست یا دستوری را از هیچ یک از دولت های عضو و یا دولت ها، سازمان و افراد خارج از سازمان بپذیرند. آنها به عنوان مسئولین یک سازمان بین المللی، باید از هرگونه اقدامی که می‌تواند بر وضعیت و مسئولیت آن ها تاثیرگذار باشد، خودداری کنند.
دولت های عضو باید به وضعیت بین المللی وظایف دبیر اجرایی، معاونین وی و دیگر مسئولین دبیرخانه احترام بگذارند و از هرگونه اعمال نفوذ بر آنها در هنگام اجرای وظایف کاری پرهیز کنند.
دبیرخانه سازمان در پکن مستقر خواهد بود. (جمهوری خلق چین)

ماده 12
امور مالی
سازمان بودجه مختص خود را دارد که بر اساس موافقت نامه ویژه بین دولت های عضو تنظیم و اجرا می‌گردد. این موافقت نامه میزان حق عضویتی که دولت های عضو هر سال واریز می کنند را در بودجه سازمان بر اساس اصل مشارکت اجرایی تعیین می کند.
منابع بودجه ای مطابق توافق یاد شده به منظور فعالیت های نهادهای سازمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. دولت های عضو هزینه های حضور و مشارکت نمایندگان و کارشناسان خود را در فعالیت های سازمان به طور مستقل تامین می کنند.

ماده 13
عضویت
سازمان برای پذیرش عضویت سایر دولت های منطقه که متعهد می‌شوند اهداف و اصول منشور حاضر و مفاد دیگر موافقت نامه های بین المللی و اسناد تصویب شده در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای را رعایت کنند، مفتوح است.
پذیرش عضویت در سازمان با تصمیم شورای سران کشورها و بر اساس مطرح شدن از سوی شورای وزیران خارجه صورت می‌گیرد. معرفی آن کشور از سوی شورای وزیران خارجه بر اساس درخواست رسمی کشور مورد نظر که به رئیس شورای وزیران امور خارجه ارائه شده، صورت می‌گیرد.
عضویت اعضای سازمان در صورت نقض مفاد منشور و یا عدم اجرای نظام مند تعهدات موافقت نامه ها و اسناد بین المللی در چهارچوب سازمان، می‌تواند با تصمیم شورای سران و بر اساس ارائه طرح از سوی شورای وزیران امور خارجه تعلیق گردد. در صورت ادامه نقض تعهدات از سوی عضو یاد شده شورای سران می‌تواند نسبت به اخراج عضو از سازمان از تاریخی که خود شورا تعیین می کند، اقدام نماید.
هر کشور عضو سازمان حق دارد از سازمان خارج شود، اما باید حداقل 12 ماه قبل از خروج خود از سازمان، امین منشور را با اطلاعیه رسمی مطلع کند. کشورهای مرتبط موظف هستند تعهدات ایجاد شده در دوره عضویت در سازمان و منشور حاضر و دیگر اسناد تصویب شده در چهارچوب سازمان را کاملا اجرا کنند.

ماده 14
تعامل با دیگر دولت ها و سازمان های بین المللی
سازمان می‌تواند با دیگر کشورها و سازمان های بین المللی، به ویژه در حوزه های خاصی از همکاری، تعامل و گفتگو برقرار نماید.
سازمان می‌تواند به دولت ها و یا سازمان های بین المللی علاقمند، جایگاه شریک گفتگو یا ناظر را اعطا نماید. مقررات و رویه های اعطای چنین وضعیتی از طریق موافقت نامه ای ویژه از سوی کشورهای اعضا تعیین می‌شود.
این منشور بر حقوق و تعهدات دولت های عضو در ارتباط با سایر موافقت نامه ها و پیمان های بین المللی که عضو هستند، تاثیر نمی گذارد.

ماده 15
اهلیت
سازمان به عنوان تابع حقوق بین المللی دارای اهلیت بین المللی می‌باشد. این اهلیت در سراسر قلمرو هر یک از دولت های عضو، برای اجرای اهداف و وظایف ضروری سازمان برقرار است.
سازمان از تمام حقوق یک شخصیت حقوقی برخوردار است و می‌تواند:
- قرارداد منعقد کند؛
- اقدام به خریداری اموال منقول و غیرمنقول کند و اختیارات آنها را بر عهده داشته باشد؛
- به عنوان خواهان و یا خوانده در دادگاه ها حاضر شود؛
- حساب باز کند و اقدام به عملیات های مرتبط با پول کند.

ماده 16
رویه تصمیم گیری
تصمیم گیری ها در نهادهای سازمان همکاری شانگهای از طریق هماهنگی و بدون برگزاری رای گیری صورت می گیرند و تصویب می‌شوند، این رویه در صورتی است که هیچ یک از دولت های عضو در روند هماهنگی ابراز مخالفت نکنند (اجماع)، این رویه برای تمامی موارد صدق می کند، جز تصمیم گیری در مورد تعلیق و یا اخراج یک عضو از سازمان، که این مورد نیز بر اساس اجماع بدون در نظر گرفتن یک رای کشور مورد نظر، صورت می‌گیرد.
هر یک از کشورهای عضو می‌تواند نقطه نظر خود را در خصوص جنبه های خاص و یا مسائل مشخص پیرامون تصمیم هایی که اتخاذ می‌گردد، ابراز کند که البته آن نظر به صورت کلی مانعی برای اتخاذ تصمیم نباشد. لازم به ذکر است که موضوع و نقطه نظر ابراز شده در صورت جلسه قید می‌گردد.
در صورتی که یک یا چند عضو سازمان مخالف اجرای طرح همکاری مشخصی باشند و دیگر اعضا علاقمند به اجرای آن طرح باشند، عدم مشارکت اعضای مخالف مانعی برای اجرای آن طرح ها توسط دیگر اعضای موافق نیست، علاوه بر آن در صورتی که اعضای مخالف در آینده بخواهند به اجرای آن طرح همکاری بپیوندند، موضع مخالف آنها در گذشته مانعی برای پیوستن آنها به روند اجرای طرح یاد شده نیست.

ماده 17
اجرای تصمیم ها
تصمیمات نهادهای سازمان توسط دولت های عضو طبق رویه های تعریف شده در چهارچوب قوانین ملی آنها اجرا می‌گردد.
نهادهای سازمان همکاری شانگهای در چهارچوب اختیاراتی که دارند پایبندی به تعهدات دولت های عضو در راستای اجرای منشور حاضر، سایر موافقت نامه ها و تصمیم های اتخاذ شده در سازمان را نظارت می کنند.

ماده 18
نمایندگان دائم
دولت های عضو مطابق مقررات و رویه های داخلی خود، نمایندگان دائم خود را نزد دبیرخانه سازمان منصوب خواهند کرد، این نمایندگان عضو کارکنان سیاسی (دیپلماتیک) سفارتخانه های دولت های عضو در شهر پکن خواهند بود.

ماده 19
مزایا و مصونیت ها
سازمان و مسئولین آن در قلمرو تمامی دولت های عضو از مزایا و مصونیت هایی لازم در راستای اجرای وظایف و رسیدن به اهداف سازمان برخوردار می‌باشند.
میزان مزایا و مصونیت های سازمان و مسئولین آن در موافقت نامه بین المللی جداگانه ای تعیین می گردند.

ماده 20
زبان ها
زبان های رسمی سازمان همکاری شانگهای روسی و چینی می‌باشند.

ماده 21
زمان لازم الاجرا بودن و مدت آن
منشور حاضر برای مدت نامحدود منعقد می‌گردد.
منشور حاضر باید توسط دولت های امضاکننده مورد تصویب قرار گیرد. تاریخ لازم الاجرا شدن آن 30 روز پس از ارائه چهارمین سند تصویب به امین آغاز خواهد شد.
کشوری که منشور حاضر را دیرتر به تصویب می رساند، تاریخ لازم الاجرا شدن منشور برای آن از تاریخ ارائه سند تصویب به امین آغاز خواهد شد.
پس از لازم الاجرا شدن منشور حاضر، راه برای پیوستن هر کشور دیگر مفتوح است.
برای هر کشوری که به این منشور می پیوندند، تاریخ لازم الاجرا شدن 30 روز پس از آنکه امین اسناد مربوط به پیوستن را دریافت کند، آغاز می‌گردد.

ماده 22
حل و فصل اختلافات
در صورت بروز اختلاف در ارتباط با تفسیر یا اجرای منشور حاضر، دولت های عضو از طریق مذاکره و مشورت اقدام به حل و فصل آنها می کنند.

ماده 23
اصلاحات و تکمیل
با توافق متقابل دولت های عضو، این منشور می‌تواند اصلاح و تکمیل گردد. تصمیمات اتخاذ شده توسط شورای سران در خصوص اصلاحات و موارد تکمیلی باید در قالب اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه ای که جزء جدایی ناپذیر این منشور محسوب می گردند، تنظیم می‌شوند و طبق رویه پیش بینی شده در ماده 21 لازم الاجرا خواهند شد.

ماده 24
حق شرط
در مورد این منشور نمی توان حق شرطی را مطرح کرد که با اهداف و اصول سازمان مغایرت داشته باشد و مانع از انجام عملکردهای سازمان گردد. اگر حداقل دوسوم دولت های عضو مخالفتی داشته باشند، حق شرط مطروحه باید به عنوان ناقض اصول، اهداف و وظایف سازمان و مانع اجرای وظایف نهادهای سازمان تلقی و از اعتبار ساقط شود.

ماده 25
امین
جمهوری خلق چین امین این منشور تعیین می‌شود.

ماده 26
ثبت
طبق ماده 102 منشور سازمان ملل، این منشور مشمول ثبت در دبیرخانه سازمان ملل می‌باشد.
این منشور در تاریخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) در شهر سن پترزبورگ در یک سند اصلی به زبان های روسی و چینی امضا شد.

نسخه اصلی به امین منشور تسلیم می‌شود و امین نسخه های تایید شده را بین دولت های امضا‌کننده توزیع می کند.

از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان
از طرف فدراسیون روسیه

2. سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003)

دولت‌های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان) طبق تصمیم روسای دولت‌های عضو سازمان در تاریخ 8 خرداد 1382 (29 می 2003) در مورد ایجاد تغییرات در منشور سازمان همکاری شانگهای که در تاریخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) به امضا رسیده است، موارد زیر را در سند الحاقی (پروتکل) حاضر به امضا رساندند:

ماده 1
در بند اول ماده 10 منشور کلمه بیشکک (جمهوری قرقیزستان) به کلمه تاشکند (جمهوری ازبکستان) تغییر پیدا می‌کند.

ماده 2
سند الحاقی (پروتکل) حاضر باید توسط کشورهای امضاکننده آن به تصویب برسد و 30 روز پس از تحویل چهارمین سند تصویب به امین برای نگهداری، لازم‌الاجرا گردد.

ماده 3
سند الحاقی (پروتکل) حاضر بخش جدانشدنی منشور سازمان می‌باشد.

این سند الحاقی (پروتکل) در شهر تاشکند مورخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003) به زبان‌های روسی و چینی تهیه شد و هر دو نسخه از اعتبار یکسان برخوردار هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

3. سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006)

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان) موارد زیر را در سند الحاقی (پروتکل) حاضر به امضا رساندند:

ماده 1
-بند اول ماده 11 منشور سازمان با نگارش جدید به صورت زیر تغییر خواهد کرد:
«دبیرخانه اصلی ترین نهاد اجرایی سازمان است که به صورت دائمی فعال می‌باشد و هماهنگی و تامین تحلیلی - اطلاعاتی، حقوقی، سازمانی - فنی فعالیت های سازمان را انجام می دهد و پیشنهادات در راستای توسعه همکاری های سازمان در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای و روابط بین المللی سازمان را تهیه خواهد کرد و وظیفه نظارت بر (کنترل) اجرای تصمیم های نهادهای سازمان را نیز بر عهده دارد».

ماده 2
در بندهای دوم، سوم، چهارم، ششم و هفتم ماده 11 منشور سازمان عبارت «دبیر اجرایی» به عبارت "دبیر کل" در صورت اقتضا، تغییر پیدا می کند.

ماده 3
سند الحاقی (پروتکل) حاضر طبق تشریفات پیش بینی شده در ماده 21 منشور سازمان لازم الاجرا خواهد شد.

این سند الحاقی (پروتکل) در شهر شانگهای مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) به زبان های روسی و چینی تهیه شده و هر دو نسخه از اعتبار یکسان برخوردار هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

4. معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی

جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و جمهوری ازبکستان (که از این پس طرف ها نامیده می‌شوند)،
بر اساس اصول و اهداف منشور سازمان ملل متحد و در جهت صلح و امنیت بین المللی و ترویج روابط دوستانه و همکاری میان کشورها و با آگاهی از اینکه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی عامل تهدید کننده صلح و امنیت بین المللی و روابط دوستانه میان کشورها و آزادی و حقوق بنیادین بشر می‌باشند؛
و ضمن تصدیق این مورد که پدیده های فوق موجب تهدید جدی تمامیت ارضی، امنیت کشورها و ثبات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آنها هستند؛
مطابق اصول بیانیه مشترک آلماتی مورخ 12 تیر 1377 (3 جولای 1998)، بیانیه «بیشکک» مورخ 3 شهریور 1378 (25 آگوست 1999) و بیانیه «دوشنبه» مورخ 15 تیر 1379 (5 جولای 2000)، بیانیه تاسیس سازمان همکاری شانگهای در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)؛
با ایمان راسخ به اینکه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی با تعاریف ارائه شده در این معاهده (کنوانسیون) با هر نوع انگیزه ای که داشته باشند، نمی توانند در هیچ شرایطی توجیه پذیر باشند و عاملان چنین اعمالی باید تحت تعقیب قانون قرار گیرند و همکاری مشترک در چهارچوب این معاهده (کنوانسیون) میان طرف ها یک شیوه موثر برای مبارزه با تروریسم و جدایی طلبی و افراط گرایی می‌باشد، در خصوص موارد زیر توافق نمودند:

ماده 1

1. بر اساس اهداف تدوین شده در این معاهده (کنوانسیون)، اصطلاحات مورد استفاده بدین شرح تعریف می‌شوند:

1) «تروریسم»:
الف) هر نوع عملی که در موافقت نامه های مندرج در پیوست معاهده (کنوانسیون) (که از این پس پیوست نامیده می‌شود) و یا چنانچه بر اساس تعاریف این موافقت نامه می‌باشند، به عنوان جرم تلقی می‌شود؛
ب) به سایر اقداماتی که باعث فوت و یا ایراد جراحات بدنی جدی به یک شهروند و یا هر شخص دیگری می‌شوند که در شرایط وقوع درگیری مسلحانه مشارکت فعالی در عملیات نظامی ندارند، وارد کردن خسارت و یا ضرر و زیان به یک مکان، همچنین سازماندهی، برنامه ریزی، همدستی و تحریک برای انجام عملی که هدف آن ایجاد هراس در بین مردم، نقض امنیت عمومی و یا اعمال زور به دولت یا سازمان بین المللی، برای انجام عمل و یا قطع انجام عملی باشد و به انجام اعمالی که بر اساس قوانین ملی طرف ها مورد تعقیب کیفری قرار می گیرند، اطلاق می‌گردد؛

2) «جدایی طلبی»: به هر نوع عملی که با اهداف نقض تمامیت ارضی کشور از جمله جداسازی بخشی از قلمرو آن یا نقض یکپارچگی کشور از طریق توسل به زور انجام شده و یا برنامه ریزی، آماده سازی انجام آن، همدستی و تحریک به آن، و به انجام اعمالی که بر اساس قوانین ملی طرف ها، مورد تعقیب کیفری قرار می گیرند، اطلاق می‌گردد؛

3) «افراط گرایی» به هر عملی که با هدف تصرف اجباری قدرت یا حفظ اجباری قدرت و همچنین تغییر اجباری قانون اساسی کشور و همچنین تجاوز اجباری به امنیت عمومی از جمله سازماندهی مسلحانه غیرقانونی تشکیلات برای اهداف فوق یا مشارکت در آن ها انجام شود و همچنین به انجام اعمالی که بر اساس قوانین ملی طرف ها مورد تعقیب کیفری قرار می گیرند، اطلاق می‌گردد.

2. این ماده هیچگونه لطمه ای به معاهده بین المللی یا قوانین ملی طرف ها که حاوی یا ممکن است حاوی مقرراتی برای کاربرد گسترده تر اصطلاحات استفاده شده در این ماده باشد، وارد نمی کند.

ماده 2

1. طرف ها، مطابق با این معاهده (کنوانسیون) و سایر تعهدات بین المللی و نیز با در نظر گرفتن قوانین ملی خود، در زمینه پیشگیری، کشف و سرکوب اعمال مشخص شده در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) همکاری خواهند کرد.

2. طرف ها در ارتباط متقابل خود، اعمال مندرج در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) را به عنوان جرم قابل استرداد در نظر می گیرند.

3. در طول اجرای این معاهده (کنوانسیون)، در موضوعات مربوط به استرداد و ارائه معاضدت های حقوقی در پرونده های کیفری، طرف ها طبق معاهدات بین المللی که طرف آن ها هستند و با در نظر گرفتن قوانین ملی طرف ها، همکاری خواهند کرد.

ماده 3
طرف ها اقداماتی را که در این زمینه مورد نیاز است اتخاذ خواهند کرد. از جمله این اقدامات: در صورت لزوم و در شرایط مربوطه در حوزه قوانین ملی، اطمینان حاصل شود که موارد اشاره شده در بند 1 ماده 1 این معاهده(کنوانسیون) تحت هیچ شرایطی حتی سیاسی، فلسفی، مرامی (ایدئولوژیک)، نژادی، قومی، مذهبی یا موارد مشابه دیگر شامل محدودیت و مورد استثنا قرار نگرفته و متناسب با شدت آنها مجازاتی را در نظر بگیرند.

ماده 4

1. ظرف 60 روز پس از اطلاع رسانی به امین در خصوص انجام تشریفات داخلی مورد نیاز جهت لازم الاجرا شدن این معاهده (کنوانسیون)، طرف مربوطه باید از طریق مجاری سیاسی‌(دیپلماتیک) و به صورت مکتوب فهرست مراجع صلاحیت دار مرکزی خود را برای اجرای این معاهده (کنوانسیون) به امین ارائه کرده و امین این فهرست را به سایر طرف ها ارسال کند.

2. مراجع صلاحیت دار مرکزی طرف ها در خصوص مسائل مربوط به اجرای مفاد این معاهده (کنوانسیون) با هم در تماس بوده و به صورت مستقیم با هم همکاری می نمایند.

3. در صورت ایجاد هرگونه اعمال تغییرات در فهرست مراجع صلاحیت دار مرکزی هر یک از طرف ها، مراتب از سمت طرف مربوطه به اطلاع امین رسانده شده و امین هم این اطلاعات را به سایر طرف ها می رساند.

ماده 5
بر اساس توافق متقابل، طرف ها می‌توانند در خصوص مبارزه با موارد مندرج در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) و در سطح سازمان ها و مجامع بین المللی با هم رایزنی، مشاوره و تبادل نظر کرده و در خصوص مواضع خود با یکدیگر توافق نمایند.

ماده 6
بر اساس این معاهده (کنوانسیون)، مراجع صلاحیت دار مرکزی طرف ها با هم و به شرح زیر همکاری می کنند:

1. تبادل اطلاعات؛

2. انجام درخواست برای اقدامات تحقیقاتی - عملیاتی؛

3. تدوین و انجام تمهیدات مورد توافق در زمینه پیشگیری، کشف و خنثی سازی موارد موضوع بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) و اطلاع رسانی به یکدیگر در خصوص نتایج حاصله.

4. اتخاذ تمهیدات مربوط به پیشگیری، کشف و خنثی سازی موارد اشاره شده در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) که در قلمرو یکی از اعضای این معاهده (کنوانسیون)، علیه سایر طرف ها انجام می‌شود؛

5. اتخاذ تمهیدات مربوط به پیشگیری، کشف و خنثی سازی در زمینه تامین مالی، تامین تسلیحات و مهمات و ارائه مساعدت به هر شخص و یا سازمان جهت انجام مواردی که در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) به آنها اشاره شده است؛

6. اتخاذ تدابیری برای پیشگیری، کشف، خنثی سازی، ممنوعیت و خاتمه فعالیت مربوط به آماده سازی افراد در جهت ارتکاب موارد مذکور در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون)؛

7. تبادل قوانین و مواد قانونی مربوط به نحوه اعمال آنها؛

8. تبادل تجربه در خصوص پیشگیری، کشف و خنثی سازی موارد موضوع بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون)؛

9. آموزش، بازآموزی و آموزش پیشرفته متخصصان خود به اشکال مختلف؛

10. حصول توافق متقابل بین طرف های توافق در خصوص اشکال دیگر همکاری، شامل ارائه مساعدت عملی در جهت خنثی سازی موارد اشاره شده در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) و برچیدن عواقب ناشی از آن. در صورت لزوم این گونه توافق ها از طریق اسناد الحاقی (پروتکل ها) که جزء لاینفک این معاهده (کنوانسیون) می‌باشند اعمال می‌شوند.

ماده 7
مراجع صلاحیت دار مرکزی طرف‌های معاهده (کنوانسیون) در راستای منافع متقابل اشاره شده در زیر اقدام به تبادل اطلاعات می نمایند:

1. در مورد عملیات های در دست آماده سازی و انجام شده که در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) به آنها اشاره شده و در مورد کشف و خنثی سازی تلاش هایی که برای انجام این عملیات ها صورت گرفته است؛

2. در مورد آماده سازی برای انجام موارد موضوع بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) علیه روسای کشور و هر عامل کشوری و کارمندان نمایندگی های سیاسی (دیپلماتیک)، کنسولگری ها، سازمان های بین المللی و سایر اشخاصی که از مصونیت بین المللی برخوردار می‌باشند و همچنین علیه اشخاص شرکت کننده در سفرهای دولتی، مراسم بین المللی، دولتی، سیاسی، ورزشی و غیره؛

3. در مورد سازمان ها، گروه ها و اشخاصی که در حال آماده سازی و یا انجام عملی هستند که در بند 1 ماده 1 به آن ها اشاره شده است یا به هر نوعی در این اعمال شرکت دارند و در مورد اهداف، وظایف، ارتباطات و هر نوع اطلاعاتی که مربوط به آنها می‌شود؛

4. در مورد آماده سازی، تهیه، نگهداری، انتقال، جابه جایی، فروش و استفاده غیرقانونی از مواد سمی، مسموم کننده و منفجره با اثر بخشی زیاد، مواد پرتوزا، تسلیحات، لوازم انفجاری، سلاح گرم، مهمات، سلاح های هسته ای، شیمیایی، زیستی و سایر سلاح های کشتار جمعی، مواد و تجهیزاتی که ساخت آنها با هدف انجام اعمالی است که در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) به آنها اشاره شده است؛

5. منابع تامین مالی کشف شده یا مفروض برای انجام موارد موضوع بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون)؛

6. در مورد قالب ها، روش ها و لوازم انجام مواردی که در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون) به آن ها اشاره شده است.

ماده 8

1. همکاری مراجع صلاحیت دار مرکزی طرف ها در چهارچوب این معاهده (کنوانسیون) و به صورت دوجانبه و چندجانبه است که بر اساس درخواست مرجع صلاحیت دار مرکزی یکی از طرف ها جهت دریافت مساعدت و از طریق اطلاع رسانی آن انجام می‌شود.

2. درخواست ها و اطلاعات باید به شکل مکتوب ارسال گردند. در مواقع اضطراری، می توان درخواست ها و اطلاعات را به شکل شفاهی منتقل نمود اما حداکثر طی 72 ساعت پس از آن باید کتباً ارسال گردند. در صورت لزوم می توان این متون را به کمک ابزار و وسایل مخابراتی ارسال نمود.
در صورت ایجاد شبهه در صحت و اصالت درخواست ها و اطلاعات و یا محتوی آنها ممکن است تاییدیه تکمیلی یا
-توضیحات مربوط به اسناد اشاره شده مجددا درخواست شوند.

3. درخواست باید حاوی موارد زیر باشد:

الف) عناوین مراجع صلاحیت دار مرکزی طرف درخواست کننده و درخواست شونده؛

ب) اهداف و توجیهات درخواست؛

پ) شرح محتوای همکاری درخواست شده؛

ت) سایر اطلاعاتی که می‌توانند برای انجام به موقع و کامل درخواست مفید باشند.

ث) اشاره به سطح محرمانگی در صورت لزوم.

4. درخواست یا اطلاعاتی که به صورت کتبی ارسال می‌شوند باید توسط رئیس مرجع صلاحیت دار مرکزی یا معاون وی به امضا رسیده یا از طریق مهر رسمی مرجع صلاحیت دار مرکزی گواهی شوند.

5. درخواست به همراه اسناد و اطلاعات مربوطه از طریق مرجع صلاحیت دار مرکزی به یکی از زبان های رسمی موضوع ماده 15 این معاهده (کنوانسیون) ارسال می‌شوند.

ماده 9

1. مرجع صلاحیت دار مرکزی درخواست شونده کلیه تمهیدات لازم را برای رسیدگی سریع تر و هرچه کامل تر درخواست اتخاذ و حتی الامکان در زمان کوتاه نتیجه بررسی را اطلاع رسانی می کند.

2. به مرجع صلاحیت دار مرکزی طرف درخواست کننده سریعاً در مورد وضعیتی که مانع از رسیدگی به درخواست یا عملاً باعث طولانی تر شدن آن می‌شود اطلاع رسانی می‌شود.

3. اگر رسیدگی به در‌خواست در صلاحیت مرجع صلاحیت دار مرکزی طرف درخواست شونده نباشد، در آن صورت این مرجع درخواست را به مرجع صلاحیت دار مرکزی دیگری از کشور خود که دارای صلاحیت برای انجام آن باشد ارسال کرده و فوراً مراتب را به اطلاع مرجع صلاحیت دار مرکزی طرف درخواست کننده می رساند.

4. مرجع صلاحیت دار مرکزی طرف درخواست شونده می‌تواند اطلاعات تکمیلی لازم از نظر خود را جهت رسیدگی به درخواست مطالبه نماید.

5. برای رسیدگی به درخواست، قانون طرف درخواست شونده مورد استفاده قرار می‌گیرد. بر اساس تقاضای مرجع صلاحیت دار مرکزی طرف درخواست کننده، قانون طرف درخواست کننده می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد، چنانچه این قانون در مغایرت با اصول اصلی قوانین یا وظایف بین المللی طرف درخواست شونده نباشد می‌تواند مورد استعمال قرار گیرد.

6. چنانچه انجام درخواست باعث آسیب رساندن به حاکمیت، امنیت، نظم عمومی یا سایر منافع کشور شده یا اینکه در مغایرت با قانون یا وظایف بین المللی طرف درخواست شونده باشد، طرف درخواست شونده می‌تواند انجام درخواست را به بعد موکول یا از انجام آن به صورت جزئی یا کلی امتناع کند

7. چنانچه درخواست در مورد فعلی است که از نظر قوانین طرف درخواست شونده جرم محسوب نمی شود، آنگاه وی می‌تواند انجام درخواست را رد کند.

8. چنانچه بر اساس بند های 6 و 7 این ماده از انجام درخواست به صورت کلی یا جزئی سر باز زده شود یا انجام آن به بعد موکول شود، مراتب کتباً به مرجع صلاحیت دار مرکزی طرف درخواست کننده اطلاع رسانی می‌شود

ماده 10
با هدف ایجاد و تنظیم عملکرد ساختار منطقه ای ضدتروریسم واقع در شهر بیشکک و به جهت مبارزه موثر با اعمال اشاره شده در بند 1 ماده 1 این معاهده (کنوانسیون)، طرف ها موافقت نامه مجزایی را منعقد کرده و سایر اسناد لازم را تصویب خواهند نمود.

ماده 11

1. برای اجرای این معاهده (کنوانسیون)، مراجع صلاحیت دار طرف ها می‌توانند خطوط ارتباطی فوری را برقرار و جلسات منظم و فوق العاده برگزار نمایند.

2. طرف ها با هدف اجرای این معاهده (کنوانسیون) می‌توانند در صورت لزوم کمک های فنی و مالی را به یکدیگر ارائه نمایند.

3. مواد، لوازم مخصوص، تجهیزات و ماشین آلاتی که یکی از طرف ها بر اساس این معاهده (کنوانسیون) از طرف دیگر دریافت کرده است، بدون موافقت کتبی مقدماتی طرف ارسال کننده نمی توانند مورد انتقال به غیر قرار گیرند.

4. اطلاعات مربوط به روش های برگزاری عملیات جستجو، اطلاعات نیروها و تجهیزات ویژه، مواد و تجهیزاتی که توسط سازمان های صلاحیت دار طرف ها به جهت ارائه مساعدت در چهارچوب این معاهده (کنوانسیون) مورد استفاده قرار می گیرند، قابل افشا نمی‌باشند.

ماده 12
مراجع صلاحیت دار طرف ها می‌توانند موافقت نامه هایی را بین خود منعقد کنند که به موجب آن، روش های اجرا نمودن این معاهده (کنوانسیون) به صورت تفصیلی تر تعریف گردد.

ماده 13

1. در صورت محرمانگی اطلاعات و اسناد و یا در صورت عدم علاقه طرف انتقال دهنده به افشای آنها، هر یک از طرفها، محرمانه ماندن آنها را تامین می کنند. درجه محرمانگی اسناد و اطلاعات توسط طرف تهیه کننده آن تعریف خواهد شد.

2. اطلاعات یا نتایج انجام درخواستی که بر اساس این معاهده (کنوانسیون) دریافت شده اند بدون تایید کتبی طرف تهیه کننده نمی توانند با هدفی غیر از هدف درخواست شده مورد بهره برداری قرار گیرند.

3. اطلاعات و اسناد دریافتی توسط یکی از طرف ها بر اساس این معاهده (کنوانسیون) بدون رضایت مکتوب طرف تهیه کننده آن قابل انتقال به غیر نمی‌باشند.

ماده 14
چنانچه توافق دیگری صورت نگیرد، هر طرف باید به طور مستقل هزینه های اجرای معاهده (کنوانسیون) را تقبل نماید.

ماده 15
زبان اداری در همکاری های بین مراجع صلاحیت دار مرکزی طرف های معاهده (کنوانسیون)، چینی و روسی است.

ماده 16
این معاهده (کنوانسیون) با حق طرف ها در انعقاد موافقت نامه های بین المللی دیگر با موضوعات اشاره شده در این معاهده (کنوانسیون) و موضوعات غیرمتناقض با اهداف آن منافاتی نداشته و اثری بر حقوق و وظایف طرف ها که ناشی از سایر موافقت نامه های بین المللی که آنها عضو آن می‌باشند، ندارد.

ماده 17
هرگونه اختلاف نظر در مورد تفسیر و اجرای این معاهده (کنوانسیون) باید با مشورت و مذاکره میان طرف های ذینفع حل و فصل گردد.

ماده 18

1. جمهوری خلق چین امین این معاهده (کنوانسیون) است. پس از امضای معاهده (کنوانسیون)، رونوشت رسمی آن توسط امین ظرف مدت 15روز بعد از امضای آن به سایر طرف ها ارسال خواهد شد.

2. معاهده (کنوانسیون) در سی امین روز پس از اینکه امین آخرین اطلاعیه از کتبی را از جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان، جمهوری ازبکستان مبنی بر انجام تشریفات داخلی لازم برای اجرای این معاهده (کنوانسیون) اخذ نمود، لازم الاجرا می‌شود.

ماده 19

1. با موافقت همه طرف ها، پس از لازم الاجرا شدن این معاهده (کنوانسیون)، سایر کشورها هم می‌توانند به آن ملحق شوند.

2. سی روز پس از اینکه امین اطلاعیه آن کشور را در خصوص انجام تشریفات داخلی لازم جهت اجرای این معاهده (کنوانسیون) دریافت نمود، این معاهده (کنوانسیون) برای کشورهای در حال الحاق، لازم الاجرا می‌شود. از آن تاریخ، کشور در حال الحاق، به عنوان طرف (عضو) معاهده (کنوانسیون) تلقی می‌شود.

ماده 20

1- با موافقت همه طرف ها و از طریق اسناد الحاقی (پروتکل ها) که بخش لاینفک این معاهده (کنوانسیون) می‌باشند، اصلاحات یا اضافات، در این معاهده (کنوانسیون) قابل اعمال است.

2. هر یک از طرف ها می‌تواند طی اطلاعیه کتبی که ظرف 12 ماه قبل از تاریخ پیش بینی شده برای خروج به امین ارسال می کنند، از این معاهده (کنوانسیون) خارج شوند. امین مراتب را طی سی روز از زمان دریافت اطلاعیه خروج به اطلاع سایر طرف ها می رساند.

ماده 21

1. در زمان تسلیم اطلاعیه به امین در خصوص انجام تشریفات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این معاهده (کنوانسیون)، در صورت عدم عضویت طرف مربوطه در یکی از موافقت نامه هایی که در پیوست به آنها اشاره شده است، آن طرف می‌تواند اعلام کند که این معاهده (کنوانسیون) بدون در نظر گرفتن موافقت نامه ای که طرف مزبور عضو آن نیست، اعمال خواهد شد. این اعلامیه بعد از اطلاع امین در مورد لازم الاجرا شدن آن موافقت نامه برای آن طرف، اثر خود را از دست می دهد.

2. طرفی که عضویت خود را در یکی از موافقت نامه های اشاره شده در پیوست خاتمه می دهد، به ترتیب پیش بینی شده در بند 1 این ماده درخواست خود را ارائه می نماید.

3. پیوست می‌تواند با موافقت نامه هایی که با شرایط زیر همخوانی دارند تکمیل شود:

1) برای همه کشورها باز باشد؛

2) لازم الاجرا باشد؛

3) تصویب شده، تصمیم گرفته شده؛ تایید شده یا حداقل سه طرف این معاهده (کنوانسیون) به آن ملحق شده باشند.

4. پس از لازم الاجرا شدن این معاهده (کنوانسیون)، هر یک از طرف ها می‌تواند پیشنهاد اعمال اصلاح در
-پیوست را بدهد. پیشنهاد اعمال اصلاحات در پیوست به صورت مکتوب به امین ارسال می‌شود.
امین پیشنهاداتی که با الزامات بند 3 این ماده همخوانی دارد را به طرف ها اطلاع رسانی کرده و نظرات آنها را در خصوص این موضوع که آیا لازم است که این اصلاحات پیشنهادی اعمال شود یا خیر جویا می‌شود.

5. 180 روز پس از اینکه امین پیشنهاد اصلاحیه را بین طرفها توزیع کرد، اصلاحات پیشنهادی، تصویب شده تلقی و برای همه طرف ها لازم الاجرا می‌شود، به استثنا مواردی که یک سوم طرفهای این معاهده (کنوانسیون) مخالفت خود را در این خصوص کتباً به اطلاع امین می رسانند.

این معاهده (کنوانسیون)، تنظیم شده در شهر شانگهای مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) در یک نسخه اصل به زبان های چینی و روسی که هرکدام از اعتبار یکسان برخوردار می‌باشند.

از طرف جمهوری قزاقستان - ن. نظربایف
از طرف جمهوری خلق چین - سیان سمین
از طرف جمهوری قرقیزستان - آ. آکایف
از طرف فدراسیون روسیه - و. پوتین
از طرف جمهوری تاجیکستان - ا. رحمان اف
از طرف جمهوری ازبکستان - ا. کریم اف

پیوست معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی

1. معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تصرف غیرقانونی هواپیماها، تنظیم شده در شهر لاهه مورخ 25 آذر 1349 (16 دسامبر 1970).

2. معاهده (کنوانسیون) جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمایی کشوری منعقد شده در مونترال مورخ 1 مهر 1350 (23 سپتامبر 1971).

3. معاهده (کنوانسیون) راجع به جلوگیری و مجازات جرائم علیه اشخاص مورد حمایت بین المللی منجمله مامورین سیاسی، تصویب شده در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورخ 23 آذر 1352 (14 دسامبر 1973).

4. معاهده (کنوانسیون) بین المللی مبارزه با گروگان گیری، تصویب شده در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورخ 26 آذر 1358 (17 دسامبر 1979).

5. معاهده (کنوانسیون) حفاظت فیزیکی از مواد هسته ای، تصویب شده در شهر وین مورخ 13 اسفند 1358 (3 مارس 1980).

6. سند الحاقی (پروتکل) جلوگیری از اعمال غیرقانونی خشونت آمیز در فرودگاههایی که در خدمت هواپیمایی کشوری بین المللی می‌باشند، مکمل معاهده (کنوانسیون) جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمایی کشوری تنظیم شده در مونترال، مورخ 5 اسفند 1366 (24 فوریه 1988).

7. معاهده (کنوانسیون) مبارزه با اعمال غیرقانونی علیه امنیت کشتیرانی دریایی، تنظیم شده درشهر رم مورخ 20 اسفند 1366 (10 مارس 1988).

8. سند الحاقی (پروتکل) مبارزه با اعمال غیرقانونی علیه امنیت سکوهای ثابت واقع در فلات قاره، تنظیم شده در شهر رم مورخ 20 اسفند 1366 (10 مارس 1988).

9. معاهده (کنوانسیون) بین المللی جلوگیری از بمب‏ گذاری تروریستی، تصویب شده در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورخ 24 آذر 1376 (15 دسامبر 1997).

10. معاهده (کنوانسیون) بین المللی مبارزه با تامین مالی تروریسم تصویب شده در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورخ 18 آذر 1378 (9 دسامبر 1999).

5. سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی

امضا شده در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) در شانگهای (جمهوری خلق چین)
دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، بر اساس تصمیم سران دولت های عضو این سازمان، مورخ 8 خرداد 1382 (29 می 2003) در زمینه اصلاحات در معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی (که از این پس معاهده (کنوانسیون) خوانده می‌شود) مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، این سند الحاقی (پروتکل) را به شرح زیر منعقد نموده اند:

ماده 1
واژه «بیشکک» در ماده 10 این معاهده (کنوانسیون) به «تاشکند (جمهوری ازبکستان) تغییر خواهد نمود.

ماده 2
این سند الحاقی (پروتکل)، در سی امین روز پس از آنکه امین سند الحاقی (پروتکل) آخرین اطلاعیه ها را به طور کتبی از جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و جمهوری ازبکستان در رابطه با اجرای تشریفات لازم در کشورهای خود به منظور اجرای این سند الحاقی (پروتکل) دریافت می نماید، لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 3
این سند الحاقی (پروتکل) بخشی جدایی ناپذیر از معاهده (کنوانسیون) خواهد بود.

این سند الحاقی (پروتکل) در 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003) در یک نسخه اصلی واحد به زبان های روسی و چینی منعقد گردید که هر دو متن از اعتبار یکسانی برخوردارند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

6. موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که طرف های معاهده (کنوانسیون) مقابله با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) هستند (از این پس طرف ها نامیده می‌شوند)،
بر اساس اهداف و اصول سازمان ملل متحد در خصوص حفظ صلح و امنیت بین المللی و ارتقاء روابط حسن همجواری و دوستانه و همچنین همکاری بین کشورها،
با آگاهی از اینکه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی تهدیدی برای صلح و امنیت بین المللی، توسعه روابط دوستانه بین دولت ها و همچنین تحقق حقوق و آزادی های اساسی بشر است،
با اعتقاد به ضرورت اقدامات مورد توافق طرف ها با هدف تضمین تمامیت ارضی، امنیت و ثبات طرف ها، از جمله از طریق تقویت همکاری در مقابله با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی،
بر اساس اعلامیه تاسیس سازمان همکاری شانگهای مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، کنوانسیون مقابله با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) (از این به بعد معاهده (کنوانسیون) نامیده می‌شود) و منشور سازمان همکاری شانگهای مصوب 17 خراد 1381 (7 ژوئن 2002)،
در موارد زیر توافق نمودند:

ماده 1
اصطلاحات استفاده شده برای اهداف این موافقت نامه به این معنی است:
مقام رسمی - شخصی که توسط یکی از طرف ها برای کار در کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم فرستاده شده و توسط مدیر به سمت سازمانی مربوطه منصوب می‌شود؛
نماینده - شخصی که طرف اعزام کننده، وظیفه فعالیت به عنوان نماینده را در شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم به وی محول کرده است؛
کارمند - شخصی که توسط یکی از طرف ها برای انجام وظایف مرتبط با فعالیت های نماینده فرستاده می‌شود؛
اماکن - به ساختمان ها یا بخش هایی از ساختمان ها، صرف نظر از شکل و حق مالکیت آن ها، اطلاق می‌شود، از جمله زمینی که در اختیار آن ساختمان یا بخشی از ساختمان است؛
کشور میزبان - طرفی که مقر یا شعبه ساختار منطقه ای ضد تروریسم در قلمرو آن واقع شده است.

ماده 2
طرف ها ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان نامیده می‌شود) را تاسیس می کنند. مقر ساختار منطقه ای ضدتروریسم در شهر بیشکک جمهوری قرقیزستان واقع شده است.
در صورت لزوم، شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای می‌توانند شعبه های ساختار منطقه ای ضدتروریسم را در خاک طرف ها ایجاد کنند.
وضعیت شعبه ساختار منطقه ای ضدتروریسم و افراد شاغل در آن با توافق سازمان همکاری شانگهای و حکومت کشور میزبان تعیین می‌شود.

ماده 3
ساختار منطقه ای ضدتروریسم یک نهاد دائمی سازمان همکاری شانگهای است و برای ارتقای هماهنگی و تعامل بین نهادهای ذی صلاح طرف ها در مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی، آن گونه که در معاهده (کنوانسیون) مشخص شده، طراحی شده است.

ماده 4
ساختار منطقه ای ضدتروریسم دارای وضعیت شخص حقوقی است و در این عنوان، به ویژه، حق این موارد را دارد:
- عقد قرارداد؛
- تملک اموال منقول و غیرمنقول و مدیریت بر آن؛
- افتتاح و استفاده از حساب های بانکی به هر ارزی؛
- طرح دعوی در دادگاه ها و شرکت در تحقیقات قضایی.
حقوق مقرر در این ماده توسط مدیر کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم (از این پس مدیر نامیده می‌شود) از طرف ساختار منطقه ای ضدتروریسم اعمال می‌شود.

ماده 5
تامین مالی فعالیت های ساختار منطقه ای ضدتروریسم از بودجه سازمان همکاری شانگهای تامین می‌شود. فرآیند تامین مالی ساختار منطقه ای ضدتروریسم توسط اسناد تنظیم کننده مسائل بودجه ای سازمان همکاری شانگهای تعیین می‌شود.

ماده 6
وظایف و کارکردهای اصلی ساختار منطقه ای ضدتروریسم عبارتند از:

1) تدوین پیشنهادها و توصیه ها در مورد توسعه همکاری در مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی برای ساختارهای مربوطه سازمان همکاری شانگهای و همچنین بنا به درخواست طرف ها؛

2) کمک به نهادهای ذی صلاح طرف ها در مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی بنا به درخواست یکی از طرف ها، از جمله مطابق با مفاد معاهده (کنوانسیون)؛

3) جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات واصله به ساختار منطقه ای ضدتروریسم از طرف ها در مورد مسائل مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی؛

4) تشکیل بانک داده ساختار منطقه ای ضدتروریسم به ویژه در مورد:
- سازمان های تروریستی، جدایی طلب و سایر سازمان های افراطی بین المللی، ساختار، رهبران و اعضا، سایر افراد مرتبط با آن ها و همچنین منابع و مجاری تامین مالی آن ها؛
- وضعیت، تحولات و روند گسترش تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی که بر منافع طرف ها تاثیر می گذارد؛
- سازمان ها و اشخاص غیردولتی که از تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی حمایت می کنند؛

5) ارائه اطلاعات به درخواست نهادهای ذی صلاح طرف ها؛

6) کمک به برنامه ریزی و اجرای رزمایش های فرماندهی - ستادی و عملیاتی - راهکنشی ضدتروریستی بنا به درخواست طرف های علاقمند؛

7) کمک به برنامه ریزی و اجرای اقدامات عملیاتی - تحقیقاتی و سایر اقدامات جهت مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی بنا به درخواست طرف ها؛

8) کمک به تعقیب بین المللی افرادی که متهم به ارتکاب اعمال ذکر شده در بند 1 ماده 1 معاهده (کنوانسیون) شده اند، با هدف جلب آن ها به پذیرش مسئولیت کیفری اعمال آن ها؛

9) مشارکت در تهیه اسناد حقوقی بین المللی مرتبط با مسائل مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی؛

10) کمک به تربیت متخصصان و مربیان یگان های ضدتروریستی؛

11) مشارکت در برنامه ریزی و برگزاری فراهمایی های علمی و عملی، هم اندیشی ها، کمک به تبادل تجربیات در زمینه مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی؛

12) ایجاد و پشتیبانی ارتباطات کاری با سازمان های بین المللی فعال در مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی.

ماده 7
ساختار منطقه ای ضدتروریسم در فعالیت های خود، به وسیله اسناد و تصمیمات مربوط به مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی، که در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای اتخاذ شده، مدیریت می‌شود.
ساختار منطقه ای ضدتروریسم با نهادهای ذی صلاح طرف ها، در زمینه تبادل اطلاعات، تعامل دارد و مطالب مربوطه را بر اساس درخواست سایر نهادهای سازمان همکاری شانگهای تهیه می کند.
فرایند ایجاد و عملکرد بانک داده ساختار منطقه ای ضدتروریسم و همچنین مسائل مربوط به ارائه، تبادل، استفاده و حفاظت از اطلاعات مربوطه، طبق موافقت نامه های جداگانه تنظیم می‌شود.

ماده 8
طرف ها، فهرست نهادهای ذی صلاح خود را که با ساختار منطقه ای ضدتروریسم در تعامل هستند، تعیین می کنند.
طرف ها ظرف 30 روز پس از تکمیل اقدامات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقتنامه، مراتب را به صورت کتبی به امین اطلاع خواهند داد.
در صورت تغییر در فهرست نهادهای ذی صلاح یکی از طرف ها، آن طرف مراتب را به صورت کتبی به امین اطلاع خواهد داد.

ماده 9
نهادهای ساختار منطقه ای ضدتروریسم عبارتند از شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم (در ادامه - شورا) و کارگروه اجرایی، که طبق موافقت نامه حاضر ایجاد شده اند. شورا می‌تواند نهادهای فرعی لازم را ایجاد کند.

ماده 10
شورا متشکل از طرف های این موافقت نامه می‌باشد.
شورا به گونه ای سازماندهی شده است که بتواند بی وقفه فعالیت کند. برای این منظور، هر یک از طرف ها باید همیشه (پیوسته) در مقر ساختار منطقه ای ضدتروریسم نمایندگی داشته باشند.
شورا به صورت دوره ای جلساتی را برگزار می کند که در آن هر یک از طرف ها می‌تواند بنا به صلاحدید خود نماینده ای داشته باشد یا خود رئیس نهاد ذی صلاح مربوطه یا نماینده ویژه دیگر باشد.
شورا، ساز و کار اجرای وظایف و نقش های اصلی ساختار منطقه ای ضدتروریسم مشخص شده در ماده 6 این موافقت نامه را تعیین می کند.
با توجه به اختیارات ساختار منطقه ای ضدتروریسم که در این موافقت نامه تبیین شده، شورا تصمیمات الزام آور را در مورد همه موضوعات اصلی از جمله مسائل مالی اتخاذ خواهد کرد.
شورا، گزارش های سالانه فعالیت های ساختار منطقه ای ضدتروریسم را به شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای ارائه می کند.
تصمیم شورا در مورد هر موضوعی، در صورتی اتخاذ شده تلقی می‌شود که هیچ یک از طرف ها به آن اعتراض نداشته باشند.
شورا مقررات داخلی خود، از جمله ساز و کار انتخاب رئیس را خود تعیین می کند

ماده 11
کارگروه اجرایی متشکل از مدیر و کارکنانی است که ممکن است برای انجام وظایف ساختار منطقه ای ضدتروریسم مورد نیاز باشند.
مدیر بالاترین مقام رسمی اداری کارگروه اجرایی است و در این سمت در کلیه جلسات شورا فعالیت می کند و همچنین سایر وظایفی را که از طرف این نهاد به او محول می‌شود را انجام می دهد.
فرایند تعویض مدیر و معاون (معاونین) وی توسط شورا تعیین می‌شود.
مدیر حق دارد هر موضوعی که در چهارچوب صلاحیت ساختار منطقه ای ضدتروریسم است و به نظر وی مستلزم رسیدگی در این نهاد است را به اطلاع شورا برساند.
مدیر، با موافقت شورا، مقام های رسمی کارگروه اجرایی را از بین شهروندان طرف ها، با در نظر گرفتن سهم مشارکت طرف های مربوطه در بودجه سازمان همکاری شانگهای، منصوب می کند و یا آن ها را طبق یک قرارداد از بین شهروندان طرف ها استخدام می کند.
ساختار کارگروه اجرایی و همچنین فهرست کارکنان سازمانی آن، از طرف شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای بر اساس پیشنهادات مدیر که توسط شورا تایید شده است، تصویب می‌شود.
مدیر، معاون (معاونین) وی و مقام های کارگروه اجرایی نباید در هنگام انجام وظایف خود از نهادهای حکومتی یا مقام های رسمی طرف ها و همچنین سازمان ها یا اشخاص حقیقی خارج از سازمان همکاری شانگهای دستوری را دریافت یا اخذ نمایند.
طرف ها متعهد می‌شوند که به ماهیت بین المللی وظایف مدیر، معاون (معاونین) وی و مقام های کارگروه اجرایی احترام بگذارند و بر آن ها در زمان انجام وظایف رسمی خود تاثیر نگذارند.

ماده 12
کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم متشکل از افرادی است که توسط طرف ها و طبق فرآیند پیش بینی شده در قوانین ملی آن ها برای کار در کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم اعزام می‌شوند.
روابط کاری بین کارکنان اداری - فنی و کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم به کمک قوانین کشور میزبان ساختار منطقه ای ضدتروریسم تنظیم می‌شود.

ماده 13
دارایی و حساب ساختار منطقه ای ضدتروریسم از هرگونه دخالت اداری یا قضایی مصون خواهد بود.
اماکن و وسایل نقلیه ساختار منطقه ای ضدتروریسم و همچنین بایگانی و اسناد آن، از جمله مکاتبات رسمی و کاری، صرف نظر از مکان قرار داشتن آن ها؛ مشمول تفتیش، درخواست و مصادره یا هر نوع دخالت دیگری که در فعالیت های عادی آن اختلال ایجاد کند، نمی‌باشد.
نمایندگان نهادهای حاکمیتی و مدیریتی مربوط به کشور میزبان نمی توانند وارد اماکن ساختار منطقه ای ضدتروریسم شوند مگر با موافقت مدیر یا اشخاص جایگزین وی و تحت شرایطی که توسط او تایید شده باشد.
هرگونه اقدام با تصمیم نهادهای حاکمیتی و مدیریتی مربوطه کشور میزبان، فقط با رضایت مدیر یا اشخاص جایگزین وی می‌تواند در اماکن ساختار منطقه ای ضدتروریسم انجام شود.
دولت میزبان باید اقدامات مناسبی را برای محافظت از اماکن ساختار منطقه ای ضدتروریسم در برابر هرگونه تعدی یا آسیب اتخاذ کند.
اماکن ساختار منطقه ای ضدتروریسم نمی‌تواند به عنوان پناهگاهی برای افرادی باشد که طبق قوانین هر یک از طرف ها تحت تعقیب قرار می گیرند یا موضوع استرداد به هر یک از طرف ها یا کشور ثالث هستند.
مصونیت اماکن ساختار منطقه ای ضدتروریسم حق استفاده از آن ها را برای مقاصد ناسازگار با ماموریت یا وظایف سازمان همکاری شانگهای نمی دهد.
ساختار منطقه ای ضدتروریسم حق استفاده از رمزها، پیک و سایر انواع ارتباطات که محرمانه بودن انتقال اطلاعات را تضمین می کند، دارد. ساختار منطقه ای ضدتروریسم حق دریافت و ارسال مکاتبات را از طریق پیک ها یا کیف هایی که از مصونیت ها و امتیازات مشابه با پیک ها و کیف های سیاسی (دیپلماتیک) برخوردارند، دارد.
کلیه مکان هایی که در آن ها مکاتبات رسمی انجام می‌شود باید دارای علائم خارجی قابل مشاهده ای که ماهیت آن ها را نشان می دهد، باشند و می‌توانند فقط حاوی اسناد و اشیاء کاری باشند که برای استفاده رسمی در نظر گرفته شده است.
پیک باید یک سند رسمی داشته باشد که نشان دهنده وضعیت وی و تعداد مکان های مربوط به مکاتبات رسمی باشد.

ماده 14
ساختار منطقه ای ضدتروریسم از کلیه مالیات های مستقیم، هزینه ها، عوارض و سایر پرداخت هایی که در خاک کشور میزبان وضع شده، به استثنای مواردی که برای انواع خاصی از خدمت رسانی (خدمات) پرداخت می‌شود، معاف می‌باشد.
اموال و اقلام در نظر گرفته شده برای استفاده رسمی در ساختار منطقه ای ضدتروریسم در خاک همه طرف ها، از وضع عوارض گمرکی، مالیات و دریافت و پرداخت های مربوطه معاف هستند، به استثنای هزینه های دریافتی بابت حمل و نقل، انبار، ترخیص گمرکی خارج از مکان های تعیین شده یا خارج از ساعات کار گمرک مربوطه و خدمات مشابه طبق فرآیندی که برای سازمان های بین المللی مقرر شده است.

ماده 15
شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به نمایندگی از سازمان همکاری شانگهای می‌تواند صراحتاً از امتیازات و مصونیت های اعطا شده به ساختار منطقه ای ضدتروریسم صرف نظر کند.

ماده 16

1 - مدیر، معاون (معاونین) وی، نمایندگان، کارمندان و همچنین اعضای خانواده آن ها که با آن ها زندگی می کنند از امتیازات و مصونیت های پیش بینی شده در معاهده (کنوانسیون) وین در مورد روابط سیاسی (دیپلماتیک) 1961 به میزان و نحوه متناسب برخوردار می‌شوند، مگر اینکه در این موافقت نامه طور دیگری مقرر شده باشد.

2 - مقام ها و اعضای خانواده آن ها که با آن ها زندگی می کنند، از وضعیت برابر با نمایندگان سیاسی (دیپلمات ها) و اعضای خانواده نمایندگان سیاسی (دیپلمات ها) سفارت طرفی که شهروند آن هستند یا به طور دائم در آنجا اقامت دارند، برخوردار خواهند بود.

3 - مدیر با موافقت شورا می‌تواند در مواردی که به نظر وی مصونیت مقامات مانع اجرای عدالت باشد و سلب مصونیت به اهدافی که برای آن اعطا شده لطمه ای وارد نکند، از مصونیت مقام صرف نظر کند.
تصمیم درباره سلب مصونیت مدیر، معاون (معاونین) وی به عهده شورا است.
سلب مصونیت باید به صراحت بیان شود.

4 - مفاد بندهای 1، 2 و 3 این ماده تا تاریخ اجرایی شدن موافقتنامه جداگانه ای، که تنظیم کننده امور مربوط به امتیازات و مصونیت های سازمان همکاری شانگهای و نهادهای آن است و در آن امتیازات و مصونیت های ساختار منطقه ای ضدتروریسم، مدیر، معاون (معاونین) وی، مقام های رسمی، نمایندگان، کارمندان و همچنین اعضای خانواده آن ها که با آن ها زندگی می کنند، تعیین شده است، دارای اعتبار خواهد بود.

ماده 17
مدیر، معاون (معاونین) وی و مقام های رسمی پس از اتمام کار در ساختار منطقه ای ضدتروریسم در اختیار نهاد‌های طرف های اعزام کننده قرار می گیرند.

ماده 18
کلیه اشخاصی که طبق موافقت نامه حاضر از امتیازات و مصونیت هایی برخوردار می‌شوند، موظفند بدون لطمه به امتیازات و مصونیت های خود، به قوانین دولت پذیرنده احترام بگذارند و همچنین موظفند در امور داخلی آن کشور دخالت نکنند.

ماده 19
طرف ها اسناد رسمی، مهرهای شرکتی و دیگر مهرهای ساختار منطقه ای ضدتروریسم را به رسمیت می شناسند.

ماده 20
محاسبه زمان کار در مدت خدمت، بازنشستگی مدیر، معاون (معاونین) وی، مقام های رسمی، نماینده، کارمند و همچنین اعضای خانواده آن ها که با آن ها زندگی می کنند، طبق روش و شرایط تعیین شده در قانون طرف اعزام کننده انجام می‌شود.
نحوه خدمات درمانی و آسایشگاهی و استراحتگاهی برای مدیر، معاون (معاونین) وی، مقامات رسمی، نماینده، کارمند و همچنین اعضای خانواده آن ها که با آن ها زندگی می کنند، با توافق بین سازمان همکاری شانگهای و دولت میزبان تعیین می‌شود.
مدیر، معاون (معاونین) وی، مقام های رسمی، نماینده، کارمند و همچنین اعضای خانواده آن ها که با آن ها زندگی می کنند، در سرزمین طرف ها از حقوق مربوطه شهروندان کشور میزبان در زمینه پرداخت هزینه های آب و برق، پزشکی، هتل، حمل و نقل و انواع دیگر خدمات برخوردار هستند.

ماده 21
زبان های رسمی ساختار منطقه ای ضدتروریسم، روسی و چینی و زبان کاری آن، روسی می‌باشد.

ماده 22
متن موافقت نامه حاضر، با رضایت همه طرف ها، می‌تواند از طریق اسناد الحاقی (پروتکل ها) که جزء لاینفک این موافقت نامه محسوب می‌شوند، اصلاح و تکمیل شود.

ماده 23
این موافقتنامه حقوق طرف ها را برای انعقاد قراردادهای بین المللی دیگر و در مسایلی که موضوع این موافقت نامه هستند و با اهداف و موضوع آن مغایرت ندارند، محدود نکرده و همچنین بر حقوق و تعهدات طرف ها ناشی از سایر موافقتنامه های بین المللی که عضو آن هستند، تاثیری ندارد.

ماده 24
طرف ها اختلافاتی را که ممکن است در رابطه با تفسیر یا اجرای مفاد این موافقت نامه ایجاد شود از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهند نمود.

ماده 25
امین موافقت نامه حاضر - جمهوری خلق چین است. طرف امین، نسخه های رسمی این موافقت نامه را ظرف 15 روز از تاریخ امضای آن به سایر طرف ها ارسال می کند.

ماده 26
موافقت نامه حاضر منوط به تصویب است و در سی امین روز از تاریخی که چهارمین سند رسمی تصویب شده برای نگهداری ارائه می‌شود، لازم الاجرا خواهد شد.
این موافقت نامه برای الحاق کشورهای طرف معاهده (کنوانسیون) مفتوح است.
برای الحاق یک کشور، این موافقت نامه در سی امین روز از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط طرف امین، لازم الاجرا خواهد شد.
هر یک از طرف ها می‌تواند با ارسال اطلاعیه کتبی به طرف امین، 12 ماه قبل از تاریخ پیشنهادی خروج، از این موافقت نامه خارج شود. امین ظرف 30 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه خروج، این تصمیم را به اطلاع سایر طرف ها خواهند رساند.

این موافقت نامه در شهر سن پترزبورگ در تاریخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی تنظیم شد و هر دو متن دارای اعتبار یکسان هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

7. سند الحاقی (پروتکل) [اول] اعمال تغییرات در موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم، امضا شده در 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) در سن پترزبورگ (فدراسیون روسیه)

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مطابق با تصمیم مورخ 8 خرداد 1382(29 می 2003) سران کشورهای عضو این سازمان درباره اعمال تغییرات در موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) (در ادامه - موافقت نامه)، این سند الحاقی (پروتکل) را به شرح زیر منعقد نموده اند:

ماده یکم
در بند اول ماده 2 این موافقت نامه عبارت «بیشکک جمهوری قرقیزستان» به عبارت «تاشکند جمهوری ازبکستان» تغییر یافته است.

ماده دوم
سند الحاقی (پروتکل) حاضر منوط به تصویب است و در سی امین روز از تاریخی که چهارمین سند رسمی تصویب شده برای نگهداری ارائه می‌شود، لازم الاجرا خواهد شد.

ماده سوم
سند الحاقی (پروتکل) حاضر بخش جدایی ناپذیر موافقت نامه می‌باشد.

در شهر تاشکند در تاریخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003) در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی تنظیم شد و هر دو متن دارای اعتبار یکسان هستند.

8. موافقت نامه مربوط به حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در چهارچوب ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای

جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان، جمهوری ازبکستان (از این پس کشورها) و سازمان همکاری شانگهای (که از این پس به نام طرف ها) نامیده می‌شوند:
به منظور اطمینان از حفاظت از اطلاعات محرمانه در روند همکاری میان طرف ها؛
با توجه به معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مبارزه علیه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) و توافق بر سر ساختار منطقه ای ضدتروریستی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)؛ به شرح زیر توافق نموده اند:

ماده 1
بر اساس اهداف این موافقت نامه، تعاریف و اصطلاحات به کار گرفته شده در این موافقت نامه به شرح زیر خواهند بود:

1 - «اسرار دولتی»: بیان اطلاعات به هر شکل که توسط دولت مطابق با قوانین ملی محافظت می‌شود، و احتمال می رود که افشای غیرمجاز آن به امنیت و منافع دولت ها لطمه وارد آورد.

2 - «اطلاعات طبقه بندی شده»: اطلاعات بیان شده به هر شکل، دریافت شده (ارسال) و یا تهیه شده در فرایند همکاری میان طرف ها، که توسط دولت ها مطابق با قوانین ملی و در ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای مطابق با مقررات در مورد اطلاعات طبقه بندی شده به عنوان اسرار دولتی تایید شده اند.

3 - «اطلاعات طبقه بندی شده (اسرار دولتی) رسانه»: اشیاء مادی شامل موارد عینی که در آنها اطلاعات طبقه بندی شده به صورت نمادها، تصاویر، علائم، راه حلها و فرایندهای فنی نمایش داده می‌شوند.

4 - «حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده»: هرگونه اقدامات قانونی، اداری، سازمانی، فنی مهندسی و سایر اقداماتی که به منظور جلوگیری از توزیع غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده و تضمین امنیت رسانه اتخاذ می‌گردد.

5 - «انتشار غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده»: افشای اطلاعات طبقه بندی شده و یا نقض فرایند مقرر شده در خصوص اشاعه و افشا چنین اطلاعاتی به افرادی که به آنها دسترسی ندارند؛

6 - «مهر محرمانه»: علامتی که روی نشریات و اسناد اطلاعات طبقه بندی شده (اسرار دولتی) درج شده و یا در رسانه قرار دارد که نشان دهنده سطح محرمانه بودن اطلاعات موجود در این رسانه است؛

7 - «دسترسی به اسرار دولتی»: فرایندی برای ثبت حقوق افراد جهت دسترسی به اسرار دولتی؛

8 - «دسترسی به اطلاعات محرمانه»: سندی که مطابق با قوانین ملی کشورها تنظیم شده است و حق یک فرد را برای دسترسی به اسرار دولتی در سطح مربوط به رازداری تایید می نماید.

9 - «سطح دسترسی»: سندی که مطابق با قوانین ملی کشورها تنظیم شده است و حق یک فرد را برای دسترسی به اسرار دولتی در سطح مربوط به رازداری را تایید می نماید.

10 - «تحقیقات»: اتخاذ یک سری اقدمات انضباطی، اداری و کیفری که توسط یکی از طرف ها مطابق با قوانین ملی آن کشور یا دیگر فرایندهای تصویب شده به منظور افشای شرایط اشاعه غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده، افراد درگیر در این فرایند، ماهیت و میزان خسارات وارده، و همچنین علل و شرایطی که به اشاعه اطلاعات طبقه بندی شده کمک نموده است، انجام می‌گیرد.

11 - «نمایندگان طرف ها»: مسئولین و یا سایر افراد و سازمان های مجاز از سوی طرف ها.

ماده 2

1 - این موافقت نامه به موضوعات همکاری میان مقام های ذیصلاح طرف ها در زمینه حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده و تحقیقات در خصوص موارد بالقوه از اشاعه غیرمجاز اطلاعات، خواهد پرداخت.

2 - اطلاعات محرمانه می‌تواند در بین مراجع مسئول از سوی طرف ها به صورت مستقیم از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) و یا از طریق پست سیاسی (دیپلماتیک) و یا ابزار‌های فنی انتقال اطلاعات که حفاظت از اطلاعات ارسال شده را تضمین می نماید، انتقال گردد.

ماده 3

1 - هر یک از کشورها به موجب این موافقت نامه به تعهدات خود مطابق با اصول برابری حاکمیتی، عدم مداخله در امور داخلی سایر کشورها، قوانین ملی و این موافقت نامه عمل خواهند نمود.

2 - هیچ موردی در این موافقت نامه به طرف ها اجازه نخواهد داد که صلاحیت و وظایفی را که منحصراً در صلاحیت طرف دیگر است، اعمال کنند.

ماده 4

1 - انتقال مالکیت انحصاری مالکیت معنوی شامل اطلاعات طبقه بندی شده و مالکیت رسانه با چنین اطلاعاتی که توسط مقام ذیصلاح طرف تهیه کننده، اعمال خواهد شد.

2 - موضوع حقوق انحصاری در رابطه با مالکیت معنوی شامل اطلاعات طبقه بندی شده به دست آمده طی فرآیند همکاری مقام های ذیصلاح طرف ها، و همچنین روند رسیدگی به دعاوی برای جبران خسارت احتمالی در صورت افشای غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده در دوره همکاری، بر اساس قوانین ملی کشورها، رویه های ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای و معاهدات بین المللی رسیدگی خواهد شد.

ماده 5
سطح محرمانه بودن اطلاعات طبقه بندی شده که می‌تواند به موجب این توافق نامه در بین مقام های ذیصلاح طرف ها مبادله گردد و مهرهای محرمانه رسانه مربوط به این سطوح باید به شرح زیر مطابقت داده شود:
در جمهوری قزاقستان - فوق سری، سری؛
در جمهوری خلق چین - سری، محرمانه؛
در جمهوری قرقیزستان - فوق سری، سری؛
در فدراسیون روسیه - فوق سری، سری؛
در جمهوری تاجیکستان- فوق سری، سری؛
در جمهوری ازبکستان- فوق سری، سری؛
در سازمان همکاری شانگهای- فوق سری، سری؛

ماده 6

1 - کشورها مقام‌های ذیصلاح مسئول در اجرای این موافقت‌نامه را تعیین خواهند نمود و ظرف مدت سی روز پس از تکمیل مراحل داخلی لازم الاجرا شدن این موافقت‌نامه مراتب را کتباً به اطلاع امین خواهند رساند.

2 - ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای، مقام ذیصلاح از سوی سازمان همکاری شانگهای خواهد بود.

ماده 7
مقام های ذیصلاح طرف ها حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده مورد استفاده در فرایند همکاری را به روشی که توسط قوانین ملی و قوانینی که برای رسیدگی به اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای مصوب شورای ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای و این توافق نامه مقرر گردیده است، تضمین خواهند نمود.

ماده 8

1 - کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد‌تروریست سازمان همکاری شانگهای افراد ذیصلاح ویژه‌ای را که مسئول حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده هستند منصوب خواهد نمود تا اطلاعات طبقه بندی شده رسانه را جمع آوری، ذخیره، تکثیر، شناسایی، مخابره، نابود و استفاده از آنها را نظارت نمایند.

2 - در تمامی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، اسناد سری مطابق با قوانین و مقررات ملی و در چهارچوب ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای طبق مقررات مدیریت اطلاعات طبقه بندی، رسیدگی و نظارت (کنترل) می‌گردد.

ماده 9

1 - هر یک از کشورها و همچنین سازمان همکاری شانگهای قوانین، اقدامات و مقرراتی را در خصوص موارد زیر اتخاذ خواهند نمود:
- تهیه اطلاعات طبقه بندی شده در سطح محرمانه به همان میزان حفاظت که برای اسرار دولتی در سطح محرمانه مطابق با ماده 5 این موافقت نامه اعطا می‌گردد؛
- به رسمیت شناختن دسترسی به اسرار دولتی صادر شده توسط سایر کشورها ؛
- نمایندگان طرف ها باید همان تعهداتی که در خصوص حفاظت از اسرار دولتی بر عهده آنها گذاشته شده است را در خصوص اطلاعات طبقه بندی شده زیر اعمال نمایند؛
- آن دسته نمایندگانی که از سوی طرف ها برای آنان دسترسی به اسرار دولتی در بین کشورهای عضوی که شهروند آن هستند اعطا شده است باید دسترسی به اطلاعات طبقه بندی شده به منظور انجام وظایف خود در چهارچوب همکاری بین طرف ها، نیز اعطا گردد؛
- استفاده از اطلاعات طبقه بندی شده دریافت شده از سوی طرف دیگر منحصرا برای اهدافی که انتقال این اطلاعات به موجب آن انجام شده است، صورت پذیرد؛
عدم اجازه به شخص ثالث برای دسترسی به اطلاعات طبقه بندی شده بدون کسب رضایت کتبی از سوی طرف ارائه کننده؛

2 - هر یک از کشورها طبق اصول اساسی قوانین ملی خود، قوانین و مقرراتی را در خصوص جرم انگاری اشاعه غیرمجاز و عمد اطلاعات طبقه بندی شده که عواقب شدیدی بدنبال خواهد داشت، تصویب خواهند نمود.

ماده 10

1 - هر یک از کشورها در خصوص اشخاصی که به منظور کار در ساختار منطقه ای ضد‌تروریستی سازمان همکاری شانگهای تعیین گردیده اند، پست و سمت‌های دائمی برای آنها جهت استفاده از اطلاعات محرمانه، دسترسی مقتضی به اسرار دولتی و اطلاع رسانی به کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای صادر خواهد شد. برای افرادی که برای یک بار بازدید اعزام می‌شوند، میتوان مجوز دسترسی به اسرار دولتی در سطح مقتضی صادر نمود.

2 - کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریست سازمان همکاری شانگهای در خصوص سطح دسترسی کارکنان خود به اسرار دولتی اطلاع رسانی خواهد نمود.

ماده 11
کشورها اطلاعات طبقه بندی شده را مطابق با قوانین ملی خود منتقل خواهند نمود در حالی که ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای مطابق با قوانین مدیریت و رسیدگی به اطلاعات طبقه بندی شده عمل خواهد نمود.

ماده 12

1 - مقام های ذیصلاح مسئول در دریافت رسانه های اطلاعات محرمانه موظفند که تمامی این اسناد را با نشان مهر محرمانه مطابق با ماده 5 این موافقتنامه، مهر و موم کنند.
مهر اجباری محرمانه برای رسانه ها با اطلاعات طبقه بندی شده به دلیل ترجمه، نسخه برداری و یا تکثیر اعمال می‌گردد.
اگر اطلاعات طبقه بندی شده روی رسانه دیگری نسخه برداری و یا به رسانه دیگری منتقل شده باشد، در آن صورت باید با همان سطح و میزان محرمانه بودن اطلاعات طبقه بندی شده و انتقال داده شده، مهر شوند. برای رسانه اطلاعات محرمانه که بر اساس اطلاعات طبقه بندی شده ارسالی تشکیل شده، نشان مهر محرمانه ای گذاشته می‌شود که کمتر از مهر محرمانه اطلاعات طبقه بندی شده ارسالی نیست.
رسانه اطلاعات طبقه بندی شده باید توسط مقام های ذیصلاح کشورها مطابق با الزامات قابل اعمال برای رسانه های خود که حاوی اسرار دولتی و محرمانه قابل مقایسه مطابق با ماده 5 این موافقت نامه هستند، ثبت، ذخیره و یا تخریب شوند، در حالی که ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای طبق قوانین مدیریت اطلاعات طبقه بندی شده عمل خواهد نمود.

2 - سطح محرمانه بودن اطلاعات طبقه بندی شده به دست آمده می‌تواند فقط بر اساس مجوز کتبی مقام ذیصلاح کشور ارائه دهنده، تغییر و یا حذف گردد.

3 - سطح محرمانه بودن اطلاعات طبقه بندی شده موجود در نتایج فعالیت های معنوی ایجاد شده در روند همکاری بین مقام های ذیصلاح طرف ها، باید توسط مالک حقوق انحصاری مالکیت معنوی ایجاد شده بر اساس قوانین ملی خود یا مطابق با قوانین رسیدگی به اطلاعات طبقه بندی شده تعیین گردد.

4 - مقام ذیصلاح طرف ارائه دهنده باید از تخریب رسانه اطلاعات طبقه بندی شده مطلع و آگاه گردد.

ماده 13

1 - مقام های ذیصلاح مقررات مربوطه و سایر اقدامات و رویه های طرف ها خود را در زمینه حفاظت از اسرار دولتی و اطلاعات محرمانه تا حدی که برای اجرای این موافقت نامه ضروری است مبادله خواهند کرد.

2 - بنا به درخواست یکی از مقام های ذیصلاح، به منظور ارتقای همکاری میان مقام های ذیصلاح طرف ها جهت اجرای این موافقت نامه رایزنی های متقابل انجام خواهد گرفت.

ماده 14

1 - دیدار نمایندگان طرف فرستنده با مقام ذیصلاح طرف پذیرنده برای دسترسی به اطلاعات طبقه بندی شده باید توسط مقام ذیصلاح طرف پذیرنده مطابق با قوانین ملی یا رویه های طرف ها و این توافق نامه، ترتیب داده شود.

2 - درخواست مربوط به بازدید نمایندگان طرف فرستنده باید ظرف مدت کمتر از سی روز قبل از تاریخ بازدید مورد انتظار به مراجع ذیصلاح طرف پذیرنده ارسال گردد، مگر اینکه طرف ها به نحو دیگری توافق نموده باشند. این درخواست می‌بایست مطابق با قوانین و فرایندهای پذیرفته شده توسط طرف پذیرنده تنظیم گردد و شامل اطلاعات زیر خواهد بود:
- نام و نام خانوادگی و نام پدر، تابعیت نماینده طرف مربوطه،
- شماره و سریال اسناد هویتی (گذرنامه)،
- نام مقامی که از طرف آن به نمایندگی انتخاب شده است و ذکر سمت و عنوان خود،
- مجوز صادر شده در خصوص دسترسی به اسرار دولتی و میزان و سطح محرمانه بودن آن،
- اطلاعات سری و مخفیانه که باید بررسی گردند،
- تاریخ تخمینی، مدت زمان برنامه ریزی شده و هدف از بازدید،

3 - مقام ذیصلاح طرف پذیرنده تمامی نمایندگان طرف فرستنده را در خصوص قوانین رسیدگی و مدیریت اطلاعات طبقه بندی شده مطابق با سطح محرمانه بودن طرف پذیرنده، مطلع خواهد نمود. نمایندگان طرف فرستنده باید این قوانین را رعایت کنند. نمایندگان طرف فرستنده باید کتبا تایید کنند که آنها در مقابل قوانین رسیدگی و مدیریت اطلاعات طبقه بندی شده مطابق با سطح محرمانه بودن طرف پذیرنده قرار گرفته اند و متعهد به رعایت آن گردیده اند.

4 - دسترسی به اطلاعات طبقه بندی شده (اسرار دولتی) فقط بر اساس شرایط قید شده در این ماده می‌تواند به نماینده طرف فرستنده اعطا گردد.

ماده 15

1 - کشورها به طور مستقل تمامی هزینه های که در قلمرو آنها در ارتباط با اجرای اقدامات برای حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده صرف شده است را بر عهده خواهند گرفت، مگر اینکه طبق توافق نامه مربوط تصمیم دیگری اتخاذ گردد.

2 - هزینه های حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای توسط بودجه سازمان همکاری شانگهای پوشش داده خواهد شد.

ماده 16

1 - در صورتی که انتشار غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده افشا گردد، طرف ها باید با یکدیگر مشورت و تحقیق نمایند و یکدیگر را از نتایج کار مطلع سازند.

2 - شخصی که مرتکب انتشار غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده می‌گردد، در هر موردی از چنین تخلفی در حیطه صلاحیت قضایی دولتی که وی تابعیت آن را دارد خواهد ماند. چنانچه فرد متخلف بدون تابعیت باشد، باید تحت صلاحیت کشوری که محل اقامت دائم او می‌باشد قرار گیرد.

3 - در هنگام تحقیق در مورد انتشار غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده، کشورها قوانین ملی خود را اعمال خواهند نمود، در حالی که ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای رویه های انضباطی اتخاذ شده توسط خود را استفاده خواهد نمود.

4 - در خصوص موضوعاتی که به موجب قوانین ملی و معاهدات بین المللی موجود در خصوص معاضدت حقوقی، استرداد و انتقال متقابل جریان رسیدگی های کیفری میان آنها وجود دارد، کشورها باید بیشترین کمک ممکن را به یکدیگر درزمینه تحقیقات، تعقیب و دادرسی، به پرونده مربوط به انتشار غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده ارائه نمایند. ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای، مطابق با رویه های اتخاذ شده، بیشترین کمک ممکن را به کشوری که تحقیقات را انجام می دهد ارائه می دهند.

5 - میزان و نحوه جبران خسارت وارده به دارنده حقوق مالکیت باید در اطلاعات طبقه بندی شده آن با انتشار غیرمجاز، در توافق نامه جداگانه بین طرف ها مشخص گردد.

ماده 17
این موافقت نامه محدودیتی در حق طرف ها برای انعقاد سایر معاهدات بین المللی در خصوص مسائلی که تحت پوشش این موافقت نامه می‌باشند و مغایر با اهداف آن نباشد، ایجاد نخواهد کرد و همچنین بر حقوق و تعهدات طرف ها به موجب سایر قراردادهای بین المللی که عضو آنها هستند، تاثیر نخواهد گذاشت.

ماده 18
هرگونه اختلاف نظر در خصوص تفسیر یا اجرای این موافقت نامه از طریق انجام مذاکره یا رایزنی میان طرف ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 19
به موجب این موافقت نامه زبان های روسی و چینی زبان های کاری برای اجرای همکاری در چهارچوب این موافقت نامه خواهند بود.

ماده 20
موافقت نامه حاضر می‌تواند بر اساس رضایت طرف ها از طریق اسناد الحاقی (پروتکل ها) که بخش لاینفکی از این موافقت نامه به شمار می آیند، و همچنین بر اساس ماده 21 این موافقت نامه اصلاح و به اجرا در آید.

ماده 21

1 - این موافقت نامه سی روز بعد از دریافت اعلامیه کتبی کشورها توسط امین، در خصوص تکمیل فرایندهای داخلی لازم برای اجرایی شدن این موافقت نامه، لازم الاجرا می‌گردد.

2 - دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین یا امانتدار این موافقت نامه خواهد بود. رونوشت های تایید شده این موافقت نامه ظرف مدت 15 روز از تاریخ امضای آن توسط امین برای تمامی کشورها ارسال خواهد شد.

3 - ظرف مدت 15 روز بعد از دریافت اطلاعیه از سوی کشور مربوطه در خصوص انتصاب مقام ذیصلاح به موجب بند 1 ماده 6 این توافق نامه، امین سایر کشورها را از نام مقام ذیصلاح مربوطه مطلع خواهد ساخت.

ماده 22
این موافقت نامه برای الحاق سایر کشورهایی که عضو معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مبارزه علیه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) می‌باشند، باز خواهد بود. سی روز پس از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین، این موافقت نامه برای کشوری که به آن ملحق شده است لازم الاجرا می‌گردد.

ماده 23
این موافقت نامه برای مدت نامحدودی منعقد خواهد شد، مگر اینکه کشورها به نحو دیگری توافق نمایند.
در صورت خاتمه این موافقت نامه، مفاد آن در مورد اطلاعات طبقه بندی شده تا زمانی که از طبقه بندی خارج نشده باشند اعمال خواهد شد.

این موافقت نامه در شهر تاجیکستان در تاریخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی تهیه شده است و هر دو نسخه از اعتبار یکسانی برخوردارند.

امضاکنندگان:
از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان
از طرف سازمان همکاری شانگهای

9. سند الحاقی [دوم] اصلاحات موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم

سند الحاقی (پروتکل) اعمال تغییرات در موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریستی امضا شده در 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) در شهر سن پترزبورگ (فدراسیون روسیه)
کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای این سند الحاقی (پروتکل) را به شرح زیر تنظیم نموده اند:

ماده یکم
تغییرات زیر در موافقت نامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم (از پس موافقت نامه نامیده می‌شود) اعمال شده است:
-بند سوم ماده 11 موافقت نامه به شرح زیر اصلاح می‌شود:
«مدیر توسط شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای و به توصیه شورا منصوب می‌شود.
معاونین مدیر توسط شورا و با پیشنهاد طرف هایی که این سمت ها به آن ها اختصاص داده شده است، منصوب و برکنار می‌شوند.»

ماده 21 این موافقت نامه به شرح زیر اصلاح می‌شود:
«زبان رسمی و کاری ساختار منطقه ای ضدتروریسم روسی و چینی است.»

ماده دوم
این سند الحاقی (پروتکل) به شیوه مقرر در ماده 26 موافقت نامه لازم الاجرا خواهد شد.
این سند الحاقی (پروتکل) از تاریخ امضای آن به طور موقت اجرا خواهد شد.

سند الحاقی (پروتکل) در شهر بیشکک در 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) در یک نسخه اصلی به زبان روسی و چینی تنظیم شده است و هر دو متن دارای اعتبار یکسان هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان امضا
از طرف جمهوری خلق چین امضا
از طرف جمهوری قرقیزستان امضا
از طرف فدراسیون روسیه امضا
از طرف جمهوری تاجیکستان امضا
از طرف جمهوری ازبکستان امضا

10. یادداشت تفاهم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری

دولت جمهوری قزاقستان، دولت جمهوری خلق چین، دولت جمهوری قرقیزستان، دولت فدرال روسیه، دولت جمهوری تاجیکستان، دولت جمهوری ازبکستان (که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند)،
با تبعیت از مفاد و اصول اعلامیه تاسیس سازمان همکاری های شانگهای که در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، توسط سران کشورهای عضو در شانگهای امضا شد،
با در نظر گرفتن قوانین و ضوابط سازمان تجارت جهانی،
با باور به اینکه تاسیس و توسعه روابط تجاری و اقتصادی و نیز ایجاد محیط مناسب و مطلوب برای تجارت و سرمایه گذاری مطابق با اصول برابری کامل، احترام و بهره مندی متقابل، بدون تبعیض، با رویکرد مرحله ای و شفاف، در افزایش سطح رشد اقتصادی دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای موثر خواهد بود،
با اعتقاد به اینکه تاسیس سازمان همکاری شانگهای منجر به استفاده کامل تر از توانایی های بالقوه عظیم و امکانات گسترده اعضا در زمینه بسط و توسعه همکاری های سودمند و چند وجهی متقابل و ایجاد نظام اقتصادی عادلانه و منطقی بین المللی خواهد شد،
با آگاهی از اینکه راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجاری و سرمایه گذاری یکی از وظایف مهم در جهت ایجاد همکاری های اقتصادی منطقه ای در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای است،
بر مفاد زیر توافق کرده اند:

ماده 1
اهداف کلیدی برای توسعه همکاری های اقتصادی منطقه ای میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، عبارتند از:
- شناسایی بسترهای تکامل اقتصادی کشورهای عضو به منظور افزایش رشد اقتصادی همه آن ها؛
- ارتقای فضاهای تجارت و سرمایه گذاری،
- کمک به افزایش تولید مشترک و رشد فعالیت تجاری و اقتصادی فعالان اقتصادی
- بهبود فضای کسب و کار و سرمایه گذاری، ایجاد شرایط لازم برای اجرای تدریجی حرکت آزاد کالا، سرمایه، خدمات و فناوری؛
- هماهنگ سازی قوانین ملی طرف ها در حوزه فعالیت های اقتصادی خارجی،
- تشویق و حمایت از اشکال مختلف ارتباطات مستقیم بین واحدهای اداری و منطقه ای کشورهای عضو این سازمان مطابق با قوانین هر کدام از اعضا؛
- استفاده کارآمد از زیر ساخت های موجود در حمل و نقل و ارتباطات، توسعه آتی ظرفیت های گذری؛
- توسعه همکاری در زمینه تجارت خدمات؛
- تضمین بهره مندی معقول از طبیعت، اجرای برنامه ها و طرح های زیست محیطی مشترک؛
- ایجاد و توسعه ساز و کارهای اجرای همکاری اقتصادی منطقه ای.

ماده 2
ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری از طریق موارد زیر انجام خواهد شد:
- حذف مرحله به مرحله موانع تجارت و سرمایه گذاری؛
- تامین شرایط قانونی، اقتصادی، سازمانی و دیگر شرایط به منظور جابه جایی کالاها و مسافرین، از جمله به کمک گذر؛
- توسعه زیرساخت های ایستگاه های بازرسی؛
- هماهنگ سازی استانداردها برای کالاها و فناوری ها؛
- گسترش تبادل اطلاعات حقوقی؛
- جذب و محافظت از سرمایه گذاری های متقابل.

ماده 3
طرف ها تمرکز تلاش ها را بر همکاری در حوزه های مهمی مانند انرژی، حمل و نقل، مخابرات، کشاورزی، گردشگری، اعتباری و بانکی، حفاظت از محیط زیست و مدیریت آب و دیگر حوزه های مورد علاقه طرف ها ضروری می دانند و همچنین به ارتباط مستقیم میان شاغلان تجارت های کوچک و متوسط کمک می کنند.

ماده 4
طرف ها ساز و کارهای ملاقات وزرای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که مسئول فعالیت های اقتصادی خارجی شامل تجارت خارجی هستند را فراهم خواهند کرد، ساختار، کارکردها و اهداف این ساز و کارها از طریق سند جداگانه ای مشخص خواهد شد.

ماده 5
طرف ها برنامه طولانی مدتی برای همکاری تجاری - اقتصادی چندجانبه طراحی خواهند کرد که جهت گیری های مشخص همکاری، اولویت ها، حوزه ها و موضوعات فعالیت در آن منعکس خواهد شد.
به منظور اجرای این تفاهم نامه، طرف ها توافقنامه های مربوطه را منعقد خواهند کرد.

ماده 6
برای تهیه اسناد لازم مندرج در مواد 4 و 5 این تفاهم نامه، طرف ها کارگروهی متشکل از نمایندگان کارشناس وزارتخانه ها و ادارات ذینفع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای ایجاد خواهند کرد.

ماده 7
همکاری در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای با حقوق و تعهدات اعضای این سازمان، منبعث از سایر معاهدات بین المللی که در آن شرکت دارند، منافات نخواهد داشت.

ماده 8
اعمال اصلاحات و اضافات بر این تفاهم نامه ممکن است و باید طی اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه ای که جزء لاینفک این تفاهم نامه خواهند بود، رسمیت بیابند.
هرگونه بحث و اختلاف نظر در تفسیر یا اجرای این تفاهم نامه، از طریق انجام مشاوره و مذاکره میان طرف ها حل و -فصل خواهد شد.
این تفاهم نامه از تاریخ امضا آن لازم الاجرا خواهد بود.

این تفاهم نامه در آلماتی مورخ 23 شهریور 1380 (14 سپتامبر 2001)، در یک نسخه واحد به زبان های روسی و چینی که هر دو نسخه دارای اعتبار یکسان می‌باشند، امضا شد.
امین این تفاهم نامه، جمهوری قزاقستان خواهد بود که رونوشت های تایید شده آن را برای اعضای دیگر ارسال خواهد نمود.

امضاها
از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

11. سند الحاقی (پروتکل) یادداشت تفاهم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری مورخ 23 شهریور 1380 (14 سپتامبر 2001)

دولت جمهوری قزاقستان،
دولت جمهوری خلق چین،
دولت جمهوری قرقیزستان،
دولت فدراسیون روسیه،
دولت جمهوری تاجیکستان،
و دولت جمهوری ازبکستان
(که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند)،
مطابق بند 9 اعلامیه تاسیس سازمان همکاری شانگهای در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) و ماده 4 تفاهم نامه بین کشور های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری مورخ 23 شهریور 1380 (14 سپتامبر 2001) (از این پس به عنوان "تفاهم نامه" از آن یاد می‌شود).
با هدف نیل به اهداف اساسی همکاری های اقتصادی منطقه ای بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس "سازمان" نامیده می‌شود) و ایجاد شرایط مطلوب تر برای تجارت و سرمایه گذاری،
با در نظر گرفتن اصول برابری، سود متقابل و درک متقابل،
با اتخاذ تصمیم درباره ایجاد ساز و کار ملاقات وزرای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که مسئول فعالیت های اقتصادی خارجی و تجارت خارجی هستند،
در موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
وزرای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که مسئول فعالیت های اقتصادی خارجی و تجارت خارجی (از این پس وزرا نامیده می‌شوند) هستند، برای نیل به اهداف مندرج در تفاهم نامه با اتخاذ تصمیماتی که در حوزه صلاحیت آنها است، جلساتی تشکیل خواهند داد یا به دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای پیشنهاداتی ارائه می کنند.

ماده 2
نشست های منظم وزیران حداقل سالی یکبار به ترتیب در کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برگزار خواهد شد.
نشست های ویژه وزرا با تصمیم سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، سران دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (نخست وزیران) و همچنین به پیشنهاد یکی از کشورهای عضو با موافقت همه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برگزار خواهد شد.
طرح های توجیهی برای نشست های ویژه وزرا، پیش نویس های دستور جلسه و اسناد مربوطه حداقل 15 روز قبل از تاریخ پیشنهادی جلسه به صورت کتبی به وزرا ارسال می‌شود.
زمان و مکان نشست های ویژه وزرا با مشورت همه کشورهای عضو مشخص می‌شود.
وزیر کشور میزبان، ریاست نشست های وزیران را بر عهده خواهد داشت.
رئیس جلسه را آغاز می کند، دستور جلسه و روال برنامه را برای تایید ارائه می دهد، نتایج کار کمیسیون مقامات ارشد (از این پس کمیسیون نامیده می‌شود) و کارگروه های ویژه را گزارش می دهد، و برای ایراد سخنرانی و ارائه گزارش به جایگاه می رود، پیش نویس اسناد و پیشنهادات در مورد موضوعات مورد بررسی را ارائه می کند و تصمیمات اتخاذ شده در جلسه (بیانیه های مشترک، اطلاعیه ها، اعلامیه ها، تفاهم نامه ها، برنامه ها و. ..) را اعلام می کند.

ماده 3
در چهارچوب ساز و کار نشست وزیران موارد زیر ترتیب داده می‌شود:
- کمیسیون مقامات ارشد؛
- کارگروه های ویژه.

ماده 4
کمیسیون متشکل از روسای واحدهای سازمانی وزارتخانه ها و سازمان های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای است که مسئول فعالیت های اقتصادی خارجی و تجارت خارجی هستند.
کمیسیون دستور جلسه و برنامه جلسات را مورد بررسی قرار می دهد و مستقیماً یا از طریق کارگروه های ویژه، پیش نویس اسناد را برای امضا و تصویب در جلسات وزرا آماده می کند.
کمیسیون بر اجرای تصمیمات اتخاذ شده در جلسه وزرا نظارت و در مورد ایجاد کارگروه های ویژه توصیه هایی تهیه و بر کار آن ها نیز نظارت خواهد کرد.
کمیسیون باید نتایج کار خود را به نشست های وزیران گزارش کند.
کارشناسان مربوطه در صورت لزوم با کمیسیون همکاری خواهند داشت.
کمیسیون در صورت لزوم، اما حداقل دو بار در سال باید تشکیل جلسه دهد.
زمان، مکان، دستور جلسه نشست ها طبق قاعده 30 روز قبل از جلسه مورد توافق قرار می‌گیرد. موارد تکمیلی باید با موافقت کلیه شرکت کنندگان در دستور کار قرار گیرد.
یک مقام ارشد کشور میزبان ریاست جلسه کمیسیون را بر عهده خواهد داشت.

ماده 5
کارگروه های ویژه با تصمیم وزیران برای تجزیه و تحلیل، مشورت و تهیه پیشنهادات در مورد موضوعات خاص تشکیل می‌شود.
کار گروه های ویژه باید نتایج کار خود را برای بررسی به کمیسیون گزارش دهند (پیش نویس موافقتنامه ها، نتایج تجزیه و تحلیل ها، توصیه های مربوط به اجرای طرح های مشخص همکاری).
ترکیب، اهداف، وظایف و محدوده کاری هر کارگروه با تصمیم وزیران به تصویب خواهد رسید.
کارگروه های ویژه با تصمیم وزرا با رعایت توصیه های کمیسیون ملغی می‌شود.

ماده 6
تصمیمات نشست های وزرا، کمیسیون و کارگروه های ویژه در صورت عدم وجود مخالفت، تایید شده تلقی می‌شود.
نشست های وزرا فقط در صورت حضور وزرای تمامی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای قانونی تلقی خواهد شد. در صورتی که وزیری به دلیل موجهی نتواند در جلسه حضور پیدا کند، به یکی از معاونان خود اجازه می دهد در این جلسه حضور داشته باشد.
رویه لازم الاجرا شدن اسناد نهایی مصوب در نشست های وزرا در خود اسناد مشخص می‌شود.

ماده 7
-فهرست هیات های کشورهای عضو باید حداقل 10 روز قبل از نشست یا جلسه برای برگزارکننده ارسال شود.

ماده 8
هزینه های مربوط به نشست های وزرا، کمیسیون و کارگروه های ویژه به عهده طرف میزبان خواهد بود.
هر یک از طرف ها اعزام کننده کلیه هزینه های مربوط به شرکت در نشست های وزرا و جلسات خود را تقبل خواهند کرد.

ماده 9
زبان رسمی و کاری نشست ها و جلسات روسی و چینی خواهد بود.

ماده 10
هرگونه تغییر و اصلاح در این سند الحاقی (پروتکل) و حل و فصل اختلافات مربوط به اجرا و یا تفسیر آن باید طبق رویه مندرج در ماده 8 یادداشت تفاهم انجام شود.

ماده 11
این سند الحاقی (پروتکل) از تاریخ امضای آن لازم الاجرا خواهد شد.
این سند الحاقی (پروتکل) در شانگهای، در 7 خرداد 1381 (28 می 2002)، در یک نسخه اصلی، به زبان های چینی و روسی تدوین شد که هر دو متن دارای اعتبار یکسان هستند.

دولت جمهوری خلق چین، امین این سند الحاقی (پروتکل) محسوب می‌شود، که یک رونوشت تایید شده از سند الحاقی (پروتکل) را برای سایر طرف ها ارسال خواهد کرد.

امضاها
از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

12. معاهده (کنوانسیون) مزایا و مصونیت های سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس تحت عنوان طرف های معاهده (کنوانسیون) نامیده خواهند شد)
با پیروی از اصول و هنجارهای شناخته شده جهانی حقوق بین الملل،
بر اساس مفاد ماده 19 منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381(7 ژوئن سال 2002) در مورد موارد زیر توافق نمودند:

ماده 1
جهت نیل به اهداف این معاهده تعاریف به شرح زیر می‌باشد:

1 - «منشور» به منشور سازمان همکاری شانگهای، 17 خرداد 1381(7 ژوئن سال 2002) اشاره دارد.

2 - «سازمان» به سازمان همکاری شانگهای اشاره دارد.

3 - «کشور عضو» به کشورهایی اشاره دارد که در سازمان همکاری شانگهای عضویت دارند.

4 - «کشور میزبان» به کشور عضوی اشاره دارد که مقر اصلی هیات دائمی سازمان و یا دفاتر آن در آنجا واقع شده است.

5 - «هیات دائمی سازمان» به دبیرخانه سازمان و ساختار منطقه‌ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای (رتس) اشاره دارد.

6 - «دبیرخانه» به دبیرخانه سازمان اشاره دارد که نهاد اجرایی دائمی سازمان می‌باشد.

7 - «رتس» نیز به ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان اشاره دارد که یکی از نهادهای دائمی سازمان می‌باشد.

8 - «شورای رتس» اشاره به نهاد «رتس» دارد.

9 - «کارگروه اجرایی» اشاره به نهاد «رتس» دارد.

10 - «مدیر اجرایی» اشاره به مدیریت اجرایی «رتس» دارد.

11 - «دبیر کل» نیز به دبیر کل سازمان همکاری شانگهای اشاره دارد.

12 - «مقام ها» اشاره به اشخاص اعزامی طرف های عامل در نهادهای دائمی سازمان دارد که در جایگاه های متناسب با فعالیت خود منصوب شده اند.

13 - «نماینده دائم» اشاره به نماینده دائم کشورهای عضو دبیرخانه سازمان دارد.

14 - «نمایندگان کشورهای عضو» اشاره به سران هیات ها، معاونین آن ها، نمایندگان آن ها، مشاورین، کارشناسان فنی و دبیران هیئت‌های اعزامی کشورهای عضو برای شرکت در جلسات و نشست‌های اجرایی در چهارچوب سازمان دارد که تحت مدیریت کشورهای عضو می‌باشند.

15 - «کارشناسان عملیات سازمان» به کارشناسان و متخصصینی غیر از مقام های رسمی اشاره دارد که وظیفه اجرای عملیات سازمان را بر عهده دارند.

16 - «اعضای خانواده» نیز به همسر و فرزندان زیر 18 سال اشاره دارد که به همراه آن ها زندگی می کنند.

17 - «بنیاد» اشاره به ساختمان ها، بخشی از ساختمان ها و زمین اختصاص یافته برای این منظور دارد که بدون توجه به نوع مالکیت و یا اختیارات برای اجرای اهداف سازمان مورد استفاده قرار می گیرند.

1 - امتیازات و مصونیت های سازمان

ماده 2

1. سازمان باید از ظرفیت حقوقی بین المللی برخوردار باشد تا در صورت لزوم جهت نیل به اهداف خویش و اجرای وظایف و نقش های محول در قلمرو تمامی کشورهای عضو این معاهده (کنوانسیون) از چنین ظرفیت حقوقی و قانونی برخوردار خواهد بود.

2. سازمان از تمامی حقوق یک شخص حقوقی، به ویژه حقوق زیر، برخوردار خواهد بود:
- انعقاد قراردادها؛
- خرید، اجاره و واگذاری اموال منقول و غیرمنقول و امکان تصرف آن‌ها؛
- افتتاح حساب بانکی و انجام معاملات با استفاده از هر پول رایج؛
- تعقیب قانونی و یا پیگیری هر ادعای قانونی در دادگاه‌ها.

3. دبیر کل و مدیر سازمان، ملزم به اجرای حقوق پیش بینی شده در این ماده به ترتیب از سوی دبیرخانه و کارگروه اجرایی می‌باشند.

ماده 3

1. سازمان، اموال و دارایی های آن، از هر جریان اداری و یا فرآیند حقوقی مصون خواهند بود به استثنای مواردی که سازمان از حق مصونیت امتناع ورزد. هیچ نوع چشم پوشی از چنین حق مصونیتی قابل تعمیم به اقدامات قضایی و اجرایی نیست.

2. اماکن، وسایل نقلیه، بایگانی ها و اسناد شامل مکاتبات رسمی نهادهای دائمی سازمان، در هر منطقه ای که واقع شده باشند، باید مستثنی از هرگونه واکاوی، بازخواست، توقیف، مصادره، تفحص و دیگر اشکال مداخله باشند.

3. نمایندگان نهادهای مربوطه کشور میزبان حق ورود در ارکان هیات دائمی سازمان را نخواهند داشت، مگر در شرایطی تایید شده توسط دبیر کل سازمان، مدیر و یا مقام های عامل و اخذ رضایت از سوی سازمان.

4. اجرا یا پیگیری هر اقدام به دنبال تصمیم اتخاذ شده در نهادهای مربوطه کشور میزبان در ارکان نهادهای دائمی سازمان صورت گرفته و صرفا با رضایت دبیر کل و یا مدیر، مقام های رسمی عامل از سوی آن ها انجام می پذیرد.

5. اماکن و وسایل نقلیه ارکان دائمی سازمان نباید به عنوان پناهگاهی برای هر فرد تحت پیگرد قانونی طبق قوانین هر یک از کشورهای عضو استفاده شود و یا افرادی که مشروط به استرداد به هر کشور عضو سازمان هستند، مورد استفاده قرار گیرد.

6. اماکن و وسایل نقلیه ارکان دائمی سازمان برای اهدافی غیر از وظایف و نقش های سازمان و یا اهدافی که امنیت و منافع طرف‌های معاهده را زیر سوال برد، قابل استفاده نخواهند بود.

7. کشور میزبان باید اقدامات متناسب جهت حفاظت از اماکن مربوط به نهادهای دائمی سازمان را از هر گونه لطمه و زیان اتخاذ کند.

8. شورای سران کشورهای عضو سازمان، از سوی سازمان و به طور صریح مجاز به سلب امتیازات و مصونیت های فراهم شده توسط سازمان خواهند بود.

ماده 4
دارایی ها، درآمدها و دیگر اموال سازمان به ترتیب زیر مدیریت خواهند شد:
معافیت از تمامی مالیات های مستقیم و عوارض، و مالیات بر ارزش افزوده (پرداخت ناشی از پیگیری قوانین و مقررات کشور عضو مربوطه) که در قلمرو کشورهای عضو وصول شده است، به استثنای کشورهایی که هزینه هایی را برای انواع خاصی از خدمات ارائه می دهد (خدمات)
معافیت از عوارض گمرکی و دیگر هزینه ها، ممنوعیت های وارداتی و صادراتی و محدودیت های اعمال شده بر واردات و صادرات کالاهایی خاص توسط سازمان که به منظور استفاده رسمی صورت می پذیرد. کالاهای وارد شده تحت چنین شرایط معافیتی، در قلمرو کشور عضوی که طبق شرایط توافق شده با دولت همان کشور وارد شده است، قابل فروش نمی‌باشد.
معافیت از هزینه های گمرکی و دیگر هزینه ها، ممنوعیت های وارداتی و صادراتی و محدودیت های اعمال شده بر صادرات و واردات انتشاراتی.

ماده 5

1 - سازمان به منظور برقراری ارتباطات رسمی خود در قلمرو هر یک از کشورهای عضو، نباید از رفتار و رویه هایی با سطحی پایین تر از رویه های اعمال شده توسط دولت در قبال نمایندگی های سیاسی (دیپلماتیک) کشورهای خارجی مواجه شود.

2 - سازمان از حق رمزدار کردن مکاتبات خود، ارسال پیک های سیاسی (دیپلماتیک) و دیگر ارتباطاتی که متضمن محرمانه بودن اطلاعات انتقالی، ارسال و دریافت مکاتبات توسط پیک های سیاسی و یا در پاکت های مهر و موم شده باشند برخوردار خواهد بود، یعنی امتیازات و مصونیت هایی که نمایندگان سیاسی (دیپلماتیک) در مکاتبات محرمانه از آن برخوردارند.

3 - تمامی بسته هایی که تحت عنوان مکاتبات رسمی وارد کشور می‌شوند باید دارای نشانه های ظاهری مشهود و خاص متشکل از ویژگی های خاص، و یا هشدارهایی مبنی بر محرمانه بودن مکاتبات باشند و یا کالاهایی که به قصد استفاده خاصی وارد این کشور شده اند باید نشان دار شده باشند تا به صورت محرمانه انتقال آن ها صورت پذیرد.

4 - پیک باید مدرک و سندی دال بر وضعیت رسمی را با خود داشته و تعداد پاکت ها و یا بسته هایی را که در زمره همین مکاتبات رسمی گنجانده شده اند در سند و یا نامه درج شده باشد.

ماده 6
سازمان همکاری شانگهای مجاز به استفاده از پرچم، نشان و یا دیگر نمادهای سازمان بر روی اماکن و وسایل نقلیه به کار رفته جهت اهداف رسمی خود می‌باشد.

ماده 7
سازمان مجاز به چاپ و انتشار مقالات و نشریه های خود مطابق با اهداف و وظایف خود می‌باشد.

ماده 8
کشورهای عضو باید در تهیه اماکن لازم جهت ایفای عملکردها و وظایف سازمان یاری رسانند.

ماده 9
سازمان با مقام های مربوطه کشورهای عضو و به منظور تضمین برقراری صحیح عدالت و برآورد الزامات لازم جهت ایفای وظایف نهادهای اجرایی و همچنین پیشگیری از هر گونه سوء استفاده از امتیازات و مصونیت های فراهم شده طبق این معاهده همکاری لازم را به عمل خواهد آورد.

2 - امتیازات و مصونیت های مقام های رسمی

ماده 10

1 - مقام های نهادهای دائمی سازمان همکاری شانگهای به عنوان کارمندان بین المللی تلقی خواهند شد.

2 - در ایفای وظایف رسمی خود، این مقام ها ملزم به کسب دستور از کشورهای عضو، دولت، سازمان و یا فرد خاصی نخواهند بود.

3 - هر یک از طرف ها متعهد می‌شود که به طور کامل به ماهیت بین المللی مسئولیت های واگذار شده به مقام های رسمی سازمان احترام بگذارد و اجرای وظایف خود را تحت تاثیر چنین احترامی قرار ندهد.

ماده 11
در قلمرو کشورهای عضو سازمان، مقام های سازمان بر موارد زیر توافق داشته اند:

1) مصونیت از تمامی دعاوی حقوقی و قانونی مدنی از هر نوع (کیفری، مدنی و اداری) نسبت به عبارات گفته شده و مکتوب و همچنین مصونیت از هرگونه اقدام انجام شده توسط آن ها که در حیطه اختیارات رسمی آن ها گنجانده شده است، به استثنای موارد زیر:
ادعای قانونی در ارتباط با جبران خسارات ناشی از تصادف جاده ای که توسط وسیله نقلیه متعلق به سازمان و یا مقام های سازمان و یا رانندگان وی روی داده باشد.
ادعای قانونی برای خساراتی که در اثر مرگ و یا صدمات شخصی ناشی از عملکرد مقام سازمان

2) معافیت مالیاتی نسبت به هزینه ها و دیگر حق الزحمه های مقامات که توسط سازمان پرداخت می‌شود.

3) معافیت از تعهدات خدمات ملی

4) مصونیت خود و خانواده مقام ها از محدودیت های مهاجرتی و یا ثبت به عنوان اتباع خارجی

5) همین امتیازات در حیطه عملیات مرتبط با وجه رایج همان کشور نیز همانند شرایط توافق شده برای فرستاده های سیاسی (دیپلماتیک) در قلمرو کشور عضو برقرار می‌باشد.

6) در شرایط بحران بین المللی تسهیلات اعطای تابعیت برای نمایندگان، مقامات و خانواده آن ها مشابه با همان شرایط اعطا شده برای فرستاده های سیاسی (دیپلماتیک) می‌باشد.

7) در زمان شروع به کار دفتر برای اولین بار و خروج از کشور میزبان در رابطه با خاتمه قرارداد، حق واردات / صادرات اموال و دارایی ها، از جمله وسایل نقلیه موتوری که به قصد کاربرد شخصی تهیه شده است، بدون پرداخت مالیات وعوارض گمرگی و دیگر هزینه هایی از این دست، طبق قانون و مقررات کشور دریافتی برخورد می‌شود. به استثنای مواردی که هزینه ها صرف خدمات خصوصی شده باشد.

ماده 12
علاوه بر امتیازات و مصونیت های مقرر شده در ماده 11 این معاهده (کنوانسیون)، دبیر کل، مدیر و معاونین مدیر، و همچنین اعضای خانواده آن ها از دیگر امتیازات و مصونیت های توافق شده برای فرستاده های سیاسی (دیپلماتیک) و اعضای خانواده آن ها بر اساس قوانین بین الملل، برخوردار خواهند شد.

ماده 13
مقام های سازمانی مجاز به انجام فعالیت های تجاری دیگر به نفع خود و یا دیگران نمی‌باشند.

ماده 14

1. مقام های سازمان و اعضای خانواده آن ها از امتیازات و مصونیت های توافق شده بر طبق معاهده از بدو ورود خود به قلمرو کشور میزبان تا زمان خروج برخوردار بوده و در صورت استقرار در قلمرو کشور میزبان قبل از امضای موافقت نامه، از زمان شروع به کار دفتر برای اولین بار از این امتیازات و مصونیت ها برخوردار خواهند بود.

2. به دنبال اتمام وظایف رسمی و قانونی یک مقام رسمی سازمان، امتیازات و مصونیت های وی، همچنین امتیازات و مصونیت های اعطا شده به اعضای خانواده وی که تابعیت کشور میزبان را کسب نکرده اند، در زمان خروج از کشور میزبان و یا بعد از انقضای دوره زمانی اختصاص یافته برای انجام وظایف آن ها ساقط می‌شود. امتیازات و مصونیت های اعضای خانواده مقام ها نیز بعد از اتمام دوره خدمت منقضی شده مشروط بر اینکه این افراد قصد خروج از کشور میزبان را در مدت معقول پس از آن داشته باشند، در غیر این صورت امتیازات و مصونیت های اعطا شده به آن ها تا زمان خروج آن ها باقی خواهد ماند.

3. در صورت فوت مقام مسئول، افراد خانواده وی، امتیازات و مصونیت های اعطا شده توسط کشور میزبان تا زمان خروج از کشور میزبان یا تا زمان سپری شدن زمان معقول باقی خواهد ماند.

ماده 15

1 - امتیازات و مصونیت های اعطا شده به مقام ها نه برای منافع شخصی بلکه برای انجام کارآمد و مستقل وظایف محوله به آن ها و به نفع سازمان در اختیار آن ها قرار می‌گیرد.

2 - حق سلب مصونیت از دبیر کل متعلق به شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای و به توصیه و سفارش شورای وزرای خارجی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای صورت می پذیرد.

3 - حق سلب مصونیت از مدیر و معاونین وی نیز متعلق به شورای سران کشورهای عضو سازمان و به توصیه و سفارش شورای رتس می‌باشد.

4 - حق سلب مصونیت از معاونین دبیر کل نیز متعلق به شورای وزرای امور خارجه کشورهای عضو سازمان بوده و به توصیه شورای هماهنگی ملی کشور های عضو سازمان همکاری شانگهای انجام می پذیرد.

5 - حق سلب مصونیت از دیگر مقام های دبیرخانه متعلق به دبیر کل و با توافق شورای هماهنگی ملی کشورهای عضو سازمان می‌باشد، حق سلب مصونیت از مقام های کارگروه اجرایی نیز متعلق به مدیر سازمان و با موافقت شورای رتس می‌باشد.

6 - سلب مصونیت باید کاملا صریح باشد.

ماده 16
روادید صادر شده برای مقام ها اساس تسهیلاتی داشته و عاری از هر نوع هزینه بر اساس دعوت نامه صادر شده برای وی و یا دستور انتقال وی صادر می‌گردد.

3 - کارشناسان و متخصصین عملیاتی سازمان

ماده 17

1 - کارشناسان (به جز مقام های رسمی سازمان) که مسئولیت اجرای عملیات سازمان را بر عهده دارند از امتیازات و مصونیت های لازم برای اجرای مستقل وظایف خود در طول عملیات از جمله ماموریت کاری مرتبط با عملیات برخوردار خواهند بود. امتیازات ویژه آن ها از قرار زیر است:
- مصونیت از بازداشت و یا حبس شخص و همچنین مصونیت از مصادره اموال شخصی؛
- معافیت از مسئولیت جزایی، مدنی و اداری ناشی از عبارات شفاهی و یا مکتوب و یا اعمال انجام شده توسط آن ها در حین ایفای تعهدات و مسئولیت های اعطا شده. این مصونیت طبق توافق تا زمانی که اشخاص به ایفای وظایف و عملیات خود در سازمان موظف می‌باشند، برقرار خواهد بود.
- مصونیت سیاسی تمامی اسناد و اوراق؛
- حق استفاده از اسناد و اوراق رمزدار شده و دریافت و ارسال آن ها و یا مکاتبه با استفاده از پیک سیاسی و به صورت بسته ها و یا پاکت های مهر و موم شده جهت برقراری ارتباط با سازمان؛
- طبق توافق حاصل شده با نمایندگان دولت‌های خارجی در خصوص عملیات موقت سازمان، این امتیازات در رابطه با محدودیت های معاملاتی با پول رایج نیز برقرار خواهد بود.
- همچنین امتیازات و تسهیلات اعطایی در رابطه با امور شخصی نیز مشابه با فرستاده های سیاسی (دیپلماتیک) خواهد بود.

2 - منافع حاصل از امتیازات و مصونیت های اعطایی به کارشناسان متعلق به سازمان بوده وجهت انتفاع شخصی نمی‌باشد.

3 - حق سلب مصونت از کارشناسان عملیاتی در سازمان متعلق به دبیر کل سازمان و طبق توافق با شورای هماهنگی های ملی بوده و به ترتیب با توافق مدیر و شورای رتس انجام خواهد گرفت.

4 - حق سلب مصونیت باید کاملا صریح باشد.

4 - امتیازات ومصونیت های نمایندگان کشورهای عضو

ماده 18

1 - نمایندگان کشورهای عضو در اجرای وظایف و مسئولیت های خود و در حین انتقال به محل فعالیت های سازماندهی شده توسط کشورهای عضو و همچنین در زمان برگشت، از تمامی امتیازات و مصونیت های زیر برخوردار خواهند بود:

1) مصونیت از بازداشت شخصی و یا توقیف و یا ضبط اموال و اسباب شخصی و همچنین معافیت از مسئولیت کیفری، مدنی و اداری برای عبارات شفاهی و یا مکتوب و اعمال انجام شده توسط آن‌ها در حین انجام ماموریت؛

2) مصونیت برای تمامی اسناد و اوراق؛

3) حق استفاده از مکاتبات رمزدار شده و دریافت و ارسال اوراق و اسناد و مکاتبات با استفاده از پیک سیاسی و یا در بسته های مهر و موم شده؛

4) معافیت خود، همسر (همسران) از محدودیت های مهاجرتی، ثبت اتباع خارجی و یا تعهدات مربوط به دولتی در کشوری که به منظور انجام وظایف سازمانی خود در آنجا تردد کرده و یا اقامت داشته اند.

5) این امتیازات در رابطه با محدودیت های اعمالی از سوی کشور عضو برای معاملات تجاری با پول رایج نیز طبق توافق با نمایندگان دولت های خارجی در ماموریت های موقت رسمی برقرار خواهد بود.

6)همین مصونیت ها و تسهیلات برای اسباب و بار آن ها برقرار بوده و طبق توافق مشابه با فرستاده های سیاسی (دیپلماتیک) خواهد بود.

7) دیگر امتیازات، مصونیت ها و تسهیلات اعطا شده طبق توافق شباهتی با امتیازات فرستاده های سیاسی (دیپلماتیک) نخواهد داشت به استثنای حق ادعای معافیت از عوارض گمرگی در واردات کالا (غیر از اسباب و بار شخصی آن ها) و یا معافیت از عوارض مالیاتی و یا فروش؛

2 - به منظور ضمانت کامل آزادی بیان و استقلال در ادای وظایف محوله، نمایندگان کشورهای عضو سازمان از تمامی مسئولیت های کیفری، مدنی و اداری در خصوص عبارات شفاهی مکتوب و یا هر نوع عمل ارتکابی توسط آن ها در حین اجرای وظایف محوله مصون خواهند بود. این مصونیت طبق توافق مادامی که شخص مربوطه از نمایندگی کشور عضو عزل شود تداوم خواهد داشت.

3 - شرایطی که در آن نوع مالیات بستگی به زمان اقامت، دوره پذیرش توسط نمایندگان کشورهای عضو نشست ها در هر کشور عضو برای ایفای وظایف تعهدات داشته باشد، به عنوان دوره اقامت محسوب نخواهد شد.

4 - امتیازات و مصونیت های اعطا شده طبق توافق نمایندگان کشورهای عضو سازمان جهت منافع شخصی افراد نبوده بلکه به منظور پشتیبانی و حمایت از ایفای مستقل عملکردهای محوله به آن ها و جهت اجرای وظایف به نفع سازمان واگذار شده است. یک کشور عضو سازمان به تنهایی دارای حق سلب مصونیت از نمایندگان خود را در هر شرایطی، به عقیده خود نخواهد داشت، ضمن اینکه مصونیت مانع از سیر عدالت نبوده و در صورت سلب باید بدون ایجاد خدشه ای بر هدف اعطا شده باید از بین برود.

5 - مفاد قید شده در بند 1 و 2 و 3 این ماده بین یک نماینده و نهادهای کشوری که تابع آنجا بوده و یا تابعیت آنجا را در حال حاضر دارد و یا قبلا داشته است، قابل اعمال نخواهد بود.

5 - نمایندگان دائمی

ماده 19
کشورهای عضو سازمان طبق قوانین داخلی و رویه های قضایی مربوطه می‌توانند نمایندگان دائمی خود به دبیرخانه را معرفی نمایند، این نمایندگان بخشی از کادر سیاسی (دیپلماتیک) سفارت کشورهای عضو سازمان محسوب شده و در دبیرخانه کشور میزبان فعالیت خواهند داشت. نمایندگان دائمی از امتیازات و مصونیت های اعطایی متناسب با حیطه اختیارات واگذار شده به آن ها که مشابه با فرستاده های سیاسی (دیپلماتیک) همان کشور در کشور میزبان می‌باشد، برخوردار خواهند بود.

6 - مفاد نهایی

ماده 20
تمامی اشخاصی که متعاقب این معاهده (کنوانسیون) از امتیازات و مصونیت ها برخوردار می‌باشند، بدون هیچ گونه خدشه به امتیازات اعطایی، ملزم به ایفای احترام به قوانین و حقوق کشورهای عضو سازمان بوده و حق هیچ گونه دخالت در امور داخلی آن ها را ندارند.

ماده 21
در صورت بروز اختلاف نظر و موارد بحث و عدم توافق در رابطه با اعمال و یا تعبیر و تفسیر مفاد این معاهده (کنوانسیون)، طرف ها جهت حل و فصل این اختلافات می‌توانند از طریق مشاوره و مذاکره اقدام نمایند.

ماده 22
این معاهده (کنوانسیون) حق طرف ها جهت انعقاد دیگر معاهدات و قراردادهای بین المللی را در رابطه با موضوع معاهده فعلی و یا هر موضوعی که مطابقتی با اهداف این معاهده نداشته باشد، را محدود نکرده و همچنین تاثیری بر حقوق و تعهدات ناشی از امضای معاهدات بین المللی بر طرف ها نخواهد داشت.

ماده 23

1. این معاهده برای یک دوره نامحدود منعقد شده است.

2. این معاهده منوط به تایید کشورهای امضاکننده بوده و سی روز پس از تاریخ دریافت آخرین سند تصویب توسط امین، لازم الاجرا خواهد بود.

3. این معاهده (کنوانسیون) از تاریخ امضای آن توسط طرف ها به صورت موقت مورد اجرا قرار می‌گیرد.

ماده 24

1 - این معاهده طبق ماده 13 منشور، از حیث امکان الحاق هر یک از کشورهای عضو سازمان به آن مفتوح خواهد بود.

2 - برای دولت ملحق شونده، این معاهده (کنوانسیون) در سی امین روز پس از تاریخ سپردن سند الحاق نزد امین، لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 25
این معاهده (کنوانسیون) مادامی در کشورهای عضو سازمان لازم الاجرا خواهد بود که عضویت کشور در سازمان همکاری شانگهای تداوم داشته باشد.

ماده 26
معاهده (کنوانسیون) حاضر با استفاده از اسناد الحاقی (پروتکل ها) مستقلی که بخش منسجمی از آن را تشکیل می دهند قابل تغییر و اصلاح می‌باشد. تغییرات و ضمائم آن قابل پیشنهاد توسط هر یک از طرف های آن بوده و با صدور
-یادداشتی به کشور امین، اصلاحات به دیگر کشورهای عضو ارائه خواهد شد.
در صورت توافق طرف ها، اسناد الحاقی (پروتکل ها) مربوط به اصلاحات و ضمائم قابل اعمال بوده و به شیوه تخصیص یافته در آن لازم الاجرا خواهند بود.

ماده 27
طبق ماده 102 منشور سازمان ملل، این معاهده در دبیرخانه سازمان ملل متحد قابل ثبت خواهد بود.

در شهر تاشکند در 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) در یک نسخه اصلی به زبان روسی و چینی که هر دو متن به یک اندازه معتبر هستند منعقد گردید.
دبیرخانه که امین این معاهده می‌باشد رونوشتی معتبر از آن را به طرف های معاهده (کنوانسیون) ارسال خواهد کرد.

13. موافقت نامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مواد روانگردان، و مواد تشکیل دهنده آن ها، میان دولت‌های عضو سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، که از این پس به آن ها «طرف‌ها» اطلاق می‌گردد،
با ابراز نگرانی درباره گسترش قاچاق و سوء مصرف مواد مخدر و مواد روانگردان (که از این پس به آن ها عنوان «مواد مخدر» اطلاق می‌شود) و مواد تشکیل دهنده آن ها،
با آگاهی از اینکه قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها تهدیدی جدی برای سلامتی و رفاه مردم کشورهای طرف موافقت نامه می‌باشد،
با نگرانی درباره روند فزاینده قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها در خاک طرف های موافقت نامه حاضر،
با در نظر گرفتن این مهم که تقویت همکاری در مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده به نفع مردم کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای می‌باشد،
با در نظر داشتن منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 1381 (2002)، معاهده (کنوانسیون) واحد مواد مخدر مورخ 1341 (1961)، اصلاح شده توسط متمم اصلاحی معاهده (کنوانسیون) واحد مواد مخدر مورخ 1351 (1972) و با توجه به معاهده (کنوانسیون) مواد روانگردان مورخ 1349 (1971)، معاهده (کنوانسیون) مبارزه با قاچاق مواد مخدر و روانگردان مورخ 1367 (1988)، اعلامیه سیاسی و تصمیمات اتخاذ شده توسط مجمع عمومی بیستمین نشست ویژه سازمان ملل متحد، مورخ 1377(1998) و سایر قطعنامه ها و دستورالعمل های مربوط به این مسئله،
مبتنی بر منفعت مشترک تمام طرف ها در اتخاذ تدابیر موثر علیه قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها،
با پیروی از قوانین ملی و اصول و معیارهای حقوق بین الملل،
به شرح زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
طرف ها مطابق با قوانین ملی دولت متبوع خود، جهت اتخاذ راهبردهای مورد توافق و تدابیر مشترک مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها همکاری خواهند نمود، فعالیت های خود در این حوزه را در چهارچوب قوانین سازمان همکاری شانگهای هماهنگ خواهند کرد، کلیه سازمان های دولتی، غیردولتی و سایر سازمان ها و جامعه مدنی را در این راه بسیج خواهند کرد و همچنین ظرفیت رسانه های جمعی را جهت پیشگیری از مصرف و قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها به کار خواهند گرفت.
طرف ها، همکاری دوجانبه و چندجانبه بین المللی در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها و جلوگیری از استفاده و نظارت بر مصرف مواد مخدر را گسترش خواهند داد.
طرف ها تلاش خواهند نمود تا در گردهمایی های بین المللی در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها با مواضع مشترک فعالیت نموده و همچنین با سازمان های بین المللی دخیل در مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها تعامل داشته باشند.

ماده 2

1. طرف ها ضمن همکاری علیه قاچاق و سوء مصرف مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها اصول اساسی زیر را رعایت خواهند نمود:
نظارت دولت بر تمام انواع فعالیت های در برگیرنده پخش مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
حصول اطمینان از مجازات قطعی جرائم مرتبط با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
در اولویت قرار دادن تدابیر پیشگیری از مصرف مواد مخدر و جرایم مرتبط با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
حمایت دولت از پژوهش ها در زمینه توسعه درمان های نوین اعتیاد به مواد مخدر و بازپروری پزشکی و اجتماعی معتادان.

2. طرف ها مطابق با قوانین ملی دولت متبوع خود، می‌توانند برای استفاده غیردرمانی مواد مخدر به عنوان تدبیری جهت پیشگیری از اعتیاد و کاهش تقاضا برای مواد مخدر ایجاد مسئولیت نمایند.

ماده 3
طرف ها در زمینه مبارزه با قاچاق و سوء مصرف مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها در موارد زیر همکاری خواهند نمود:
تحلیل میزان جرم مرتبط با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
وضع تدابیر جدی جهت نظارت بر پخش مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
انجام اقدامات مورد توافق جهت اجرای مفاد معاهدات (کنوانسیون ها) و سایر عهدنامه های بین المللی با هدف مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
سازماندهی همکاری میان مقام های صلاحیتدار طرف ها در مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
اجرای برنامه های مشترک جهت مقابله با اعتیاد به مواد مخدر و قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
تعیین چهارچوب قانونی جهت همکاری میان طرف ها در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها، یکپارچه سازی قوانین ملی در این حوزه با در نظر گرفتن معاهدات بین المللی؛
پیشگیری از اعتیاد به مواد مخدر؛ توسعه و استفاده از روش های نوین درمان، بازپروری اجتماعی و درمانی معتادان؛
ممنوعیت تبلیغات سیاسی (پروپاگاندا) و تبلیغات ترویج دهنده شیوع اعتیاد به مواد مخدر؛

ماده 4

1. همکاری میان طرف ها در امر مبارزه با قاچاق و سوء مصرف مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها به اشکال زیر انجام خواهد پذیرفت:

الف) تبادل اطلاعات در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها از جمله در رابطه با:
هر گونه جرم مرتبط با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها که در خاک طرف ها انجام گرفته یا طرحی برای انجام آن وجود دارد؛
افراد مظنون به دخالت در قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
واقعیت ها و رویدادهای مرتبط با حمل و نقل غیرقانونی یا نیت بر حمل غیرقانونی مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها از خاک یکی از طرف ها به خاک طرف دیگر؛
ساختار، هویت کارکنان، گستره فعالیت ها، ساختار مدیریتی و ارتباطات گروه های مجرمانه دخیل در قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها و گروه هایی که فعالیت آن ها دارای ماهیت فراملی می‌باشد؛
ارتباطات موجود و یا محتمل میان افراد حقیقی و گروه های مجرمانه دخیل در قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها و در حال فعالیت در خاک طرف ها؛
اشکال و روش های فعالیت های مجرمانه مرتبط با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
فعالیت ها با هدف قانونی سازی (پولشویی) عواید حاصل از قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛
اشکال و روش های کشف خاستگاه های مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها و تدابیر جهت پیشگیری از قاچاق مواد مخدر؛
روش های استفاده شده توسط مجرمین جهت پنهان سازی و اختفاء مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها در قاچاق و راه های تشخیص آن ها؛
سایر مسائل مورد نگرانی مشترک؛

ب) انجام تحقیق و تفحص برای موارد مرتبط با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها توسط یکی از طرف ها به درخواست طرف دیگر؛

پ) همکاری حین انجام فعالیت ها با هدف مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها، از جمله در هنگام بازرسی مرسوله ها؛

ت) تبادل تجربه، از جمله از طریق برگزاری نشست ها، فراهمایی‌ها (کنفرانس ها) و هم اندیشی ها؛

ث) تبادل اسناد تقنینی و سایر اسناد هنجاری، موارد مرتبط با رویه اجراسازی، داده های آماری و توصیه های کاربردی در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛

ج) آموزش و مهارت افزایی کارکنان ذی ربط؛

چ) ارائه مساعدت پشتیبانی و مشاوره ای، و همچنین مساعدت در اجرای آزمایش ها؛

ح) انجام پژوهش های مشترک در زمینه موارد مرتبط با قاچاق مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها؛

خ) در صورت نیاز، تبادل نمونه ها و نتایج آزمایش ها روی مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها که حین قاچاق ضبط شده اند؛

د) ارائه معاضدت حقوقی، مطابق با معاهدات بین المللی که طرف ها در آن عضو می‌باشند؛

ذ) هماهنگی فعالیت ها در زمینه موارد به وجود آمده در طول دوره همکاری، شامل برقراری کارگروه ها و تبادل نمایندگان، منجمله در طول دوره تحقیق و تفحص؛

ر) دخیل نمودن و جذب سازمان های مردم نهاد و شهروندان در مبارزه با شیوع اعتیاد به مواد مخدر و توسعه شبکه ای از موسسات بازپروری پزشکی و اجتماعی معتادان؛

2. اشکال مشخص همکاری پیش بینی شده در بندهای فرعی (ج)، (چ)، (ح) بند 1 این ماده و، به طور اخص رویه تامین مالی، توسط موافقت نامه های جداگانه میان طرف ها، قابل تعریف می‌باشد.

3. این موافقت نامه مانع توسعه و تشریح سایر اشکال همکاری مورد توافق طرف ها نخواهد گردید.

ماده 5

1. همکاری پیش بینی شده در این موافقت نامه از طریق ارتباط مستقیم بین مقام های صلاحیتدار اصلی تعیین شده توسط طرف ها مطابق با قوانین ملی متبوع آن ها، تحقق خواهد یافت.
مقام های صلاحیتدار اصلی به شرح زیر می‌باشند:
وزارتخانه های امور خارجه؛
واحدهای مسئول نظارت بر پخش مواد مخدر و روانگردان؛
دفاتر دادستان کل (دفتر دادستان)؛
وزارت های کشور (امنیت عمومی)؛
نهادهای (آژانس های) امنیت ملی و دستگاه های (سرویس های) ویژه؛
مقام های بازرسی (کنترل) مرزی؛
مقام های گمرک؛
وزارتخانه های دادگستری؛
وزارتخانه های بهداشت؛
وزارتخانه های آموزش و پرورش و علوم؛
سایر ادارات و سازمان های دارای وظایف مرتبط با اجرای این موافقت نامه.

2. به منظور اجرای کارآمدتر این موافقت نامه، هر یک از طرف ها، یک مقام مسئول جهت هماهنگ سازی همکاری ها در حوزه این موافقت نامه تعیین خواهند نمود.

3. طرف ها به طریق مقتضی، اطلاعات مرتبط با مقام های صلاحیت دار اصلی و نهادهای صاحب اختیار که شامل نشانی های پستی، شماره های تلفن، شماره های دورنگار، و نشانی های پست الکترونیکی است را از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به امین این موافقت نامه ارسال خواهند نمود.
امین این موافقت نامه طرف ها را از تغییرات در فهرست های مقام های صالحه اصلی و نهادهای صاحب اختیار مطلع خواهد نمود.

ماده 6
در چهارچوب این موافقت نامه، مقام های صلاحیتدار مناطق مرزی با صلاحدید مقام های صلاحیت دار اصلی، می‌توانند مستقیماً با یکدیگر همکاری نمایند. رویه تعامل این افراد توسط مقام های صلاحیت دار اصلی مطابق با قوانین ملی آن ها همچنین مورد توافق قرار خواهد گرفت.

ماده 7

1. همکاری در چهارچوب این موافقت نامه با درخواست مساعدت یا با ابتکار یکی از طرف ها که گمان می کند چنین مساعدتی به نفع طرف مقابل است، آغاز خواهد گردید.
درخواست مساعدت به طور مکتوب صادر خواهد گردید. در صورت بروز شرایط اضطراری، درخواست مساعدت به طور شفاهی قابل ارائه خواهد بود اما باید ظرف مدت 72 ساعت پس از ارائه به طور مکتوب مورد تایید قرار گیرد. درخواست شفاهی در صورت نیاز با استفاده از ابزار فنی انتقال متن تایید می‌شود.
در صورت بروز هرگونه تردید در اعتبار یا محتوای درخواست مساعدت از درخواست دهنده خواسته می‌شود که اعتبار درخواست را تایید نموده یا محتوای سند را به طور مکتوب توضیح دهد.

2. درخواست مساعدت باید شامل اطلاعات زیر باشد:
- اسامی مقام صلاحیت دار درخواست دهنده و درخواست شونده؛
- اشاره ای به هدف یا توجیه درخواست؛
- شرحی از مساعدت مورد درخواست؛
- یک چهارچوب زمانی مطلوب جهت تحقق درخواست؛
- سایر اطلاعاتی که ممکن است برای اجرای به‌هنگام و مطلوب درخواست مفید باشد؛
- در صورت نیاز، اشاره ای به محرمانه بودن درخواست یا اقدامات جداگانه مورد نیاز؛
- در صورت نیاز، ترجمه درخواست به زبان های روسی و چینی.

3. اطلاعات دریافتی در چهارچوب درخواست تنها برای مقاصد مشخص در همان درخواست استفاده خواهند شد.

ماده 8

1. مقام صلاحیتدار اصلی درخواست شونده، کلیه تدابیر لازم جهت حصول اطمینان از اجرای سریع و تا حد ممکن کامل درخواست را اتخاذ خواهد نمود. درخواست معمولاً طی یک دوره حداکثر 30 روزه از تاریخ دریافت درخواست اجرا خواهد گردید.

2. مقام صلاحیتدار اصلی درخواست شونده می‌تواند اطلاعات بیشتر که به نظر وی جهت اجرای مطلوب درخواست مورد نیاز می‌باشد را درخواست کند.

3. مقام صلاحیت دار اصلی درخواست شونده می‌تواند به نمایندگان مقام صلاحیتدار اصلی درخواست دهنده، به شرطی که سازگار با قوانین ملی خود آن ها باشد، اجازه دهد که طی اجرای درخواست در قلمرو طرف درخواست شونده حاضر شوند.

ماده 9

1. در صورت عدم توانایی یا عدم پذیرش اجرای درخواست، مقام صلاحیتدار اصلی درخواست شونده فوراً به طور مکتوب، دلایل پیش گیرنده از اجرای درخواست را به اطلاع مقام صلاحیتدار اصلی درخواست دهنده خواهد رساند و درخواست و کلیه ملحقات را به طرف درخواست دهنده بازخواهد گرداند.

2. کل درخواست و یا بخشی از آن ممکن است مورد پذیرش قرار نگیرد، چنانچه مقام صلاحیتدار اصلی درخواست شونده بر این باور باشد که اجرای آن احتمالاً موجب تحت الشعاع قرار گرفتن حق حاکمیت، امنیت یا سایر منافع اساسی کشور متبوع خود شده یا مخالف با قوانین ملی طرف درخواست شونده باشد.

3. چنانچه مقام صلاحیتدار اصلی درخواست شونده بر این باور باشد که اجرای سریع درخواست ممکن است موجب اختلال در محاکمه یا سایر فرآیندهای قانونی در حال انجام در قلمرو وی شود، می‌تواند اجرای درخواست را به تعویق انداخته، یا پس از رایزنی با مقام صلاحیتدار اصلی درخواست دهنده، اجرای آن را منوط به انجام شروطی که ضروری پنداشته، نماید. چنانچه مقام صلاحیتدار اصلی درخواست دهنده با شروط پیشنهادی مساعدت موافق باشد، از این شروط تبعیت خواهد نمود.

ماده 10

1. چنانچه اطلاعات و اسناد دارای محدودیت بوده، یا طرف فرستنده افشای آن ها را نامطلوب می پندارد، هر یک از طرف ها، محرمانه بودن آن ها را تضمین خواهند نمود. درخواست دهنده، میزان محرمانه بودن اطلاعات و اسناد را تعیین خواهد کرد.

2. طبق این موافقت نامه، اطلاعات و اسناد اخذ شده توسط یک طرف از طرف دیگر بدون رضایت مکتوب پیشین طرف درخواست دهنده قابل انتقال نخواهند بود.

ماده 11
طرف ها در چهارچوب قوانین ملی، بر پایه موافقت نامه های مورد توافق متقابل، تدابیر لازم جهت استفاده مناسب از روش تحویل تحت نظارت مواد مخدر و مواد تشکیل دهنده آن ها را به طور اخص، به منظور شناسایی افراد دخیل در قاچاق مواد مخدر و محاکمه آن ها، اتخاذ خواهند نمود.

ماده 12

1. طرف ها هزینه های اجرای این موافقت نامه در قلمرو خود را متقبل خواهند شد، مگر اینکه در هر مورد مشخص، توافق دیگری صورت گرفته باشد.

2. طرف ها کلیه هزینه های مرتبط با سفر و اسکان نمایندگان مقام های صلاحیتدار اصلی خود در قلمرو طرف میزبان را متقبل خواهد شد.

3. سفر نمایندگان مقام های صلاحیتدار اصلی طرف درخواست دهنده با موافقت پیشین مقام های صلاحیتدار اصلی طرف درخواست شونده صورت خواهد گرفت.

ماده 13
طرف ها جهت بررسی پیشرفت در اجرای این موافقت نامه و مسائل تحقق همکاری ها در چهارچوب آن حداقل سالی یکبار به موجب مقررات مربوط به نشست های وزراء و یا نهادهای(آژانس های) کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای متناوباً در قلمرو کشورهای عضو به ترتیب حروف الفبای زبان روسی، نشست هایی با حضور روسای مقام های صلاحیتدار برگزار خواهند نمود.
مقام های صلاحیتدار اصلی طرف ها به شکل مقتضی می‌توانند نشست های کاری مشترک و یا رایزنی برگزار نمایند. این جلسات و/یا رایزنی ها با موافقت دوجانبه و معمولاً در قلمرو طرفی که درخواست تشکیل جلسه را می دهد، برگزار خواهد شد.
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای، پیشاپیش، از برگزاری چنین جلسات، نشست ها، و یا رایزنی ها، و پس از اتمام، از نتیجه آن ها مطلع خواهد گردید.

ماده 14

1. طرف ها اختلافات ناشی از تفسیر یا اعمال این موافقت نامه را از طریق رایزنی و مذاکره حل و فصل خواهد نمود.

2. این موافقت نامه حقوق و تعهدات طرف ها به موجب سایر معاهدات بین المللی که در آن عضو می‌باشند را تحت الشعاع قرار نخواهد داد.

ماده 15
در اجرای همکاری ها موضوع این موافقت نامه، طرف ها از زبان روسی و چینی به عنوان زبان کاری استفاده خواهند نمود.

ماده 16

1. این موافقت نامه در تاریخ دریافت چهارمین اعلان، توسط امین موافقت نامه مبنی بر تکمیل تشریفات ضروری داخلی جهت اجرایی شدن توسط طرف های امضاکننده، اجرایی خواهد گردید.
برای طرف هایی که تشریفات ضروری را دیرتر تکمیل می نمایند، موافقت نامه از تاریخ دریافت مدارک مرتبط توسط امین موافقت نامه اجرایی خواهد گردید.

2. با تصمیم طرف ها این موافقت نامه توسط اسناد الحاقی (پروتکل) جداگانه که بخش جدایی ناپذیری از این موافقت نامه می‌باشند قابل تغییر و اصلاح بوده و مطابق با رویه های مشخص شده در بند 1 این ماده لازم الاجرا خواهد گردید.

3. هیچ گونه ملاحظاتی نسبت به این موافقت نامه مجاز نخواهد بود.

4. از تاریخ لازم الاجرا شدن، این موافقت نامه برای مدت 5 سال معتبر خواهد بود. در آینده، این موافقت نامه به طور خودکار هر دفعه برای مدت 5 سال تمدید خواهد گردید مگر اینکه طرف ها به توافق دیگری دست یابند.

5. این موافقت نامه جهت الحاق توسط سایر کشورها که مفاد آن را پذیرفته و آماده قبول تعهدات ناشی از آن می‌باشند، در دسترس خواهد بود. برای کشور ملحق شونده، این موافقت نامه از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین موافقت نامه لازم الاجرا خواهد گردید.

ماده 17
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه بوده و یک رونوشت تایید شده از موافقت نامه را برای طرف ها ارسال خواهد نمود.

این موافقت نامه مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) در تاشکند، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد گردید که هر دو دارای اعتبار یکسان می‌باشند،

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

14. موافقت نامه در زمینه بانک داده ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که عضو معاهده (کنوانسیون) شانگهای مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی هستند، که از این پس به عنوان طرف ها نامیده می‌شوند،
به تبعیت از موافقت نامه ساختار منطقه ای ضدتروریسم میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
به دنبال تضمین شرایط مناسب برای عملکرد موثر ساختار منطقه ای ضدتروریستم سازمان همکاری شانگهای (که از این پس ساختار منطقه ای ضدتروریسم نامیده می‌شود)
به شرح زیر توافق نمودند:

ماده 1

1. به منظور حصول اطمینان از اشتراک گذاری اطلاعات و بهبود آن میان نهادهای مجاز ویژه طرف ها و همچنین ارائه اطلاعات به طرف ها در مورد مسائل در حیطه صلاحیت ساختار منطقه ای ضدتروریسم، طرف ها زیر نظر کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای (از این پس کارگروه اجرایی) یک بانک داده از ساختار ضد تروریسم منطقه ای ایجاد کرده (از این پس بانک داده) و از اطلاعات موجود در آن استفاده خواهند نمود.

2. بانک داده به عنوان یک سامانه اطلاعاتی خودکار مبتنی بر فناوری رایانه و همچنین از طریق جمع آوری اسناد مبتنی بر کاغذ و دیگر بسترها فعالیت خواهد کرد.

ماده 2

1. طرف ها نهادهای مجاز ویژه را برای همکاری در امور مربوط به عملکرد بانک داده تعیین نموده و متعاقبا ظرف 60 روز پس از تکمیل تشریفات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه، کارگروه اجرایی را کتباً مطلع خواهند ساخت.

2. در صورت تغییر یک نهاد مجاز ویژه یک اطلاعیه کتبی در این زمینه ظرف مدت 10 روز به کارگروه اجرایی ارسال خواهد شد.

3. اطلاعات موجود در بانک داده باید به دو دسته طبقه بندی شده و طبقه بندی نشده تقسیم گردد.

4. دسترسی به اطلاعات طبقه بندی شده فقط به طرف هایی اعطا خواهد شد که طرف موافقت نامه حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای هستند.

5. ساختار بانک داده و نحوه تعامل و دسترسی به اطلاعات طبقه بندی نشده توسط شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم تعیین خواهد شد.

6. مسائل مربوط به حفاظت فنی از اطلاعات مندرج در بانک داده از طریق موافقت نامه جداگانه تنظیم می‌شود.

ماده 3

1. اطلاعات گردآوری شده در بانک داده باید در حیطه صلاحیت ساختار منطقه ای ضدتروریسم و ماحصل مقام های ویژه طرف ها و همچنین اطلاعات دریافتی از نهادهای سازمان همکاری شانگهای و سایر منابع از جمله رسانه های جمعی، رسانه های چاپی، سامانه های مخابراتی و شبکه بین المللی اینترنت باشد.

2. بانک داده، اطلاعات زیر را جمع‌آوری می کند:
سازمان های بین المللی تروریستی، تجزیه طلب و افراطی، ساختار، اشکال و روش های فعالیت آن ها، رهبران، اعضا و سایر افراد دست اندرکار، و همچنین منابع و مجاری تامین مالی این سازمان ها، از جمله قاچاق غیرقانونی مواد مخدر، مواد روانگردان و پیش سازهای آن ها؛
وضعیت، پویایی و گرایش ها و روند گسترش تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی؛
سازمان ها و افرادی که از سازمان های تروریستی، تجزیه طلب و افراطی حمایت می کنند؛
اقدامات در راستای مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی؛
قوانین ملی طرف ها، از جمله مقررات مربوط به فعالیت های مقام های ذیصلاح که با ساختار منطقه ای ضدتروریسم همکاری دارند؛
اقدامات تروریستی ارتکاب یافته، و اشکال و روش های اجرای آن ها؛
استفاده از وسایل انفجاری (اجزای مواد منفجره)، سلاح، مهمات، مواد سمی و سایر مواد در اقدامات تروریستی.

ماده 4

1. به منظور به دست آوردن اطلاعات برای بانک داده، کارگروه اجرایی می‌تواند درخواست هایی را به یک یا چند نهاد دارای مجوز ویژه به ابتکار آن ها یا به ابتکار خود ارسال نماید.

2. در صورت درخواست نهادهای دارای مجوز ویژه، کارگروه اجرایی ظرف30 روز اطلاعات لازم موجود در بانک داده را ارائه خواهد نمود.

3. کارگروه اجرایی هر سه ماه یک بار، فهرستی از اطلاعات و مطالب موجود در بانک داده را به نهادهای دارای مجوز ویژه ارسال خواهد نمود.

4. رویه اجرای درخواست های اطلاعات از کارگروه اجرایی باید تابع قوانین ملی طرف اجراکننده باشد. مدت زمان اجرای درخواست نباید بیش از 30 روز باشد.

5. درخواست ها باید به زبان های مشخص شده در ماده 7 این موافقت نامه اجرا شود.

6. نهادهای دارای مجوز ویژه باید اطلاعات را بسته به در دسترس بودن آن به بانک داده ارسال و از کامل بودن و دقت آن به بهترین شکل ممکن اطمینان حاصل نمایند. اطلاعات ارائه شده توسط نهادهای دارای مجوز ویژه بدون لطمه به منافع طرف ها و ساختار منطقه ای ضدتروریسم استفاده خوهد شد.

ماده 5
کارگروه اجرایی باید از بانک داده پشتیبانی آمادی به عمل آورد، از جمله:
مدیریت بانک داده و عملکرد آن؛
توسعه و اجرای روش های دسترسی به بانک داده، استفاده از آن، مدیریت بسترهای ذخیره سازی بانک داده و حفاظت از داده که به تصویب شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم رسیده است؛
حفاظت از داده و نظارت اشتراک گذاری اطلاعات در بانک داده

ماده 6
هزینه های مربوط به ایجاد، تدارک، بهره برداری، و توسعه بانک داده و همچنین اجرای اقدامات در راستای حفاظت از اطلاعات موجود در آن باید از محل منابع مالی اختصاص یافته از بودجه سازمان همکاری شانگهای برای فعالیت های ساختار منطقه ای ضدتروریسم تامین گردد.

ماده 7
بانک داده می‌تواند به زبان های روسی و چینی ایجاد گردد.

ماده 8
با موافقت طرف ها، این موافقت نامه می‌تواند با صدور اسناد الحاقی (پروتکل ها) که جزء لاینفک این موافقت نامه را تشکیل می دهند، اصلاح شده و به روش مصوب در ماده 10 این موافقت نامه لازم الاجرا گردد.

ماده 9
اختلافات ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقت نامه از طریق مشورت و مذاکره میان طرف های ذی نفع حل و فصل خواهد شد.

ماده 10

1. این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد خواهد شد و 30 روز پس از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی توسط امین مبنی بر تکمیل تشریفات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن آن از جانب طرف ها، لازم الاجرا خواهد شد.

2. دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین موافقت نامه حاضر بوده که باید یک نسخه برابر اصل از آن را برای طرف ها ارسال نماید.

3. الحاق به این موافقت نامه برای کشورها- طرف های عضو معاهده (کنوانسیون) شانگهای مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) در زمینه مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی، آزاد خواهد بود. برای دولت ملحق شونده، این موافقت نامه در سی امین روز پس از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین، لازم الاجرا خواهد شد.

4. این موافقت نامه برای هر یک از طرف ها، مادامی که عضو سازمان همکاری شانگهای هستند، به قوت خود باقی خواهد ماند.

در شهر تاشکند، در تاریخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004)، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد گردید و هر دو متن از اعتبار واحد برخوردار هستند.

15. معاهده (پروتکل) همکاری و هماهنگی فعالیت های میان وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

وزارت امور خارجه جمهوری قزاقستان، وزارت امور خارجه جمهوری خلق چین، وزارت امور خارجه جمهوری قرقیزستان، وزارت امور خارجه فدراسیون روسیه، وزارت امور خارجه جمهوری تاجیکستان، و وزارت امور خارجه جمهوری ازبکستان (از این پس به آن ها "طرف ها" اطلاق می‌گردد)،
با تبعیت از اهداف، وظایف و اصول مشخص شده در منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
با در نظر گرفتن توسعه همکاری ها در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای (از این پس به آن «سازمان» اطلاق می‌گردد) در زمره اولویت های سیاست خارجی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای،با تاکید بر اهمیت فراوان اجرای موثر موافقت نامه های میان روسای کشورها و دولت ها در حوزه های گوناگون همکاری میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای،
با در نظر گرفتن نیاز به توسعه همکاری موثر در حوزه سیاست خارجی جهت جستجوی مواضع مشترک در زمینه مسائل سیاست خارجی مورد علاقه مشترک، به طور اخص در سازمان های بین المللی و گردهمایی های بین المللی،
با در نظر گرفتن فایده رایزنی و تبادل نظرات در سطوح گوناگون در زمینه مسائل منطقه ای و بین المللی مورد علاقه مشترک، به شرح زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
وزارتخانه های امورخارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مطابق با ماده 7 منشور شانگهای، نشست های دوره ای (سالی یک مرتبه) و نشست های فوق العاده شورای وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان را برگزار خواهند نمود. رویه نشست های دوره ای و فوق العاده به وسیله مقررات شورای وزراتخانه های امور خارجه کشورهای عضو مورخ 8 خرداد 1382 (29 می 2003) مشخص خواهد گردید.
با موافقت وزرای امور خارجه کشورهای عضو سازمان، این وزارتخانه ها نشست های خود را طی جلسات مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک برگزار خواهند نمود.

ماده 2
طرف ها، در سطوح گوناگون، از جمله سطح روسای ادارات وزارتخانه های امور خارجه، با هدف تقریب مواضع و توسعه نظرات مشترک درباره مسائل کلان بین المللی، به طور اخص تقویت صلح و امنیت بین المللی در منطقه آسیای مرکزی و حوزه اطراف، ایجاد یک نظام موثر امنیت جمعی در منطقه آسیا - اقیانوسیه، و هم چنین مبارزه با تروریسم بین المللی، جدایی خواهی، افراط گرایی، جرایم سازمان یافته بین المللی و قاچاق مواد مخدر و تسلیحات رایزنی خواهند نمود.
کارگروه هایی متشکل از کارشناسان، در مواقع ضروری و با موافقت متقابل طرف ها، به صورت موقت، جهت رسیدگی به مسائل مشخص از جمله آماده سازی پیش نویس اسناد، قابل تشکیل می‌باشد.
با موافقت طرف ها، می توان نمایندگان سایر سازمان های بین المللی و یا کشورها را بدون برنامه ریزی قبلی جهت شرکت در رایزنی ها دعوت نمود. دعوت نامه ها توسط دبیر کل سازمان حداقل دو ماه پیش از شروع رایزنی ها ارسال خواهد گردید.
کشور اعزام کننده هزینه های سفر به مقصد و بازگشت، و هم چنین اسکان در کشور میزبان را تقبل خواهد کرد و کشور پذیرنده مقدمات رایزنی را فراهم خواهد نمود.

ماده 3
در صورت نیاز، دبیرخانه سازمان می‌تواند (به طور مستقل یا به درخواست یکی از طرف ها) سازماندهی و انجام رایزنی ها در پکن (دبیرخانه سازمان) با حضور نمایندگان دائم کشورهای عضو سازمان در دبیرخانه این سازمان را برنامه ریزی نماید.

ماده 4
دبیرخانه سازمان هر سال، بر اساس پیشنهادات ارائه شده توسط طرف ها به این دبیرخانه از طریق نمایندگان دائم آن ها در دبیرخانه، پیش از انتهای سه ماهه اول سال جاری، پیش نویس برنامه همکاری میان وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان را برای سال آینده آماده خواهد نمود. دبیر کل سازمان پیش از 11 اردیبهشت (می) هر سال، پیش نویس برنامه را برای بررسی و تصویب شورای هماهنگ کنندگان ملی کشورهای عضو سازمان ارسال خواهد کرد.

ماده 5
طرف ها، با هدف شناسایی مواضع یکسان و مشترک در چهارچوب سازمان ها و گردهمایی های بین المللی و منطقه ای، همکاری و رایزنی خواهند نمود.
بدین منظور، به طور اخص، رایزنی های منظم دوره ای (حداقل هر سه ماه یکبار) میان نمایندگان دائم کشورهای عضو سازمان در سازمان ملل در نیویورک انجام خواهد گرفت.

ماده 6
طرف ها، تجارب کاری دستگاه های سیاسی (دیپلماتیک) کشورهای عضو سازمان را از طریق برگزاری هم اندیشی های چندجانبه در همین زمینه و اجرای پژوهش های مشترک با استفاده از ظرفیت دبیرخانه سازمان به اشتراک خواهند گذاشت و مورد بررسی قرار خواهند داد.
جهت افزایش کارایی تعامل در عرصه بین الملل با استفاده از ظرفیت های دبیرخانه سازمان و نمایندگان دائم کشورهای عضو سازمان در دبیرخانه این سازمان، طرف ها به طور منظم اطلاعات درباره مسائل مورد علاقه مشترک را تبادل خواهند نمود.

ماده 7
طرف‌ها، در سطح نمایندگی‌های سیاسی (دیپلماتیک) و دفاتر کنسولی جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان، و جمهوری ازبکستان در کشور ثالث، همکاری خواهند نمود.

ماده 8
با تصمیم شورای وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان، این معاهده (پروتکل) قابل تغییر و یا اصلاح می‌باشد. تصمیمات مرتبط تحت عنوان معاهده (پروتکل) صادر شده و از تاریخ امضا، لازم الاجرا خواهند شد.

ماده 9
این معاهده (پروتکل) از تاریخ انعقاد لازم الاجرا شده و برای مدت پنج سال معتبر خواهد بود و به طور خودکار برای دوره های پنج ساله دیگر تمدید خواهد شد مگر اینکه طرف ها به گونه دیگری توافق کنند.

این معاهده (پروتکل) در تاریخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) در تاشکند، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد گردیده است. که هر دو دارای اعتبار یکسان می‌باشند،

امضاها
از طرف وزارت امور خارجه دولت جمهوری قزاقستان
از طرف وزارت امور خارجه دولت جمهوری خلق چین
از طرف وزارت امور خارجه دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف وزارت امور خارجه دولت فدراسیون روسیه
از طرف وزارت امور خارجه دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف وزارت امور خارجه دولت جمهوری ازبکستان

16 - موافقت نامه همکاری در زمینه شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ افراد درگیر در فعالیت های تروریستی، جدایی طلبانه و افراط گرایانه به سرزمین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که از این به پس طرف ها نامیده می‌شوند،
به منظور تضمین مبارزه موثر با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی در سرزمین های کشورهای طرف،
با آگاهی از اینکه نفوذ افراد درگیر در فعالیت های تروریستی، جدایی طلبانه و افراط گرایانه به قلمرو کشورهای عضو، تهدیدی جدی برای امنیت کشورهای طرف ها است،
بر اساس مفاد منشور سازمان همکاری شانگهای مصوب 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) و موافقت نامه بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم مصوب 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
مطابق اصل منافع متقابل در انجام اقدامات موثر با هدف مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی،
به موجب قوانین کشورهای طرف ها و اصول و هنجارهای شناخته شده عمومی حقوق بین الملل،
در موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
برای اهداف موافقت نامه حاضر، اصطلاحات استفاده شده در آن به این معنی است:
«مجرمین» - افرادی که طرف دستگاه های ویژه و سازمان های مجری قانون و انتظامی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به دلیل ارتکاب یا مظنون به ارتکاب تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی، همانند اعمال معین شده در معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، تحت تعقیب بین المللی قرار می گیرند؛
«مجاری نفوذ» - راه های نفوذ قانونی و غیرقانونی مجرمین به سرزمین کشورهای طرف.

ماده 2
طرف ها به منظور توسعه اقدامات مشترک جهت شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ همکاری و هماهنگی می نمایند. نهاد‌های دولتی و عمومی، سایر سازمان ها، شهروندان کشورهای عضو تلاش های خود را هماهنگ و از قابلیت های رسانه های گروهی در این زمینه برای اهداف مذکور استفاده می نمایند.

ماده 3
طرف ها طی سی روز پس از تکمیل اقدامات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه، نهادهای ذی صلاح مسئول اجرای این موافقت نامه را به صورت کتبی به امین اطلاع می دهند.

ماده 4
نهادهای ذی صلاح کشورهای طرف در زمینه شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ در زمینه های اصلی زیر همکاری می کنند:
توسعه رویکردهای هماهنگ در زمینه شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ؛
شناسایی مجاری نفوذ، ایجاد نظارت بر آن ها و یا جلوگیری از آن ها؛
شناسایی روش های مورد استفاده مجرمین برای نفوذ به قلمرو کشورهای طرف ها؛
اجرای اقدامات هماهنگ برای شناسایی مجرمین و بازداشت آن ها؛
هماهنگی و تعامل برای اقدامات مشترک جهت شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ؛
توسعه و اجرای طرح های مشترک برای شناسایی و مسدود کردن مجاری نفوذ؛
هماهنگ سازی قوانین کشورهای طرف ها در مورد مسائل مربوط به شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ؛
آموزش، بازآموزی و آموزش پیشرفته متخصصان در زمینه شناسایی و مسدود کردن مجاری نفوذ؛
انجام تحقیقات علمی مشترک در مورد مشکلات شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ؛
هماهنگی مواضع برای مشارکت در سازمان های بین المللی و مجامع بین المللی در مورد مسائل شناسایی و مسدود کردن مجاری نفوذ.

ماده 5
نهادهای ذی صلاح کشورهای طرف ها در زمینه های اصلی مندرج در ماده 4 موافقت نامه حاضر در اشکال زیر همکاری می کنند:
اجرای درخواست های کمک (از این پس درخواست) در موارد زیر:
- انجام اقدامات تحقیقات هماهنگ به منظور شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ؛
- جستجو و بازداشت مجرمین؛
- برگزاری سایر اقدامات دارای منافع متقابل؛
- تبادل اطلاعات:
- در مورد استفاده از مجاری نفوذ برای ارتکاب تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی در قلمروکشورهای طرف ها؛
- در مورد افراد و سازمان های مظنون به شرکت در استفاده از مجاری نفوذ؛
- در مورد حقایق و حوادث خاص مربوط به استفاده مجرمین از مجاری نفوذ به قلمرو کشورهای طرف ها،
- در مورد مکان و تماس های احتمالی بین افراد و گروه های جنایتکار با استفاده از مجاری نفوذ؛
- در مورد اشکال و روش های فعالیت سازمان ها و افراد در استفاده از مجاری نفوذ؛
- در مورد مجاری نفوذ مورد استفاده مجرمین؛
- منابع تامین مالی جهت مجاری نفوذ؛
- در مورد اشکال و روش های شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ؛
ارسال اطلاعات مربوط به شناسایی و مسدود کردن مجاری نفوذ به بانک اطلاعات ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای؛
مبادله نمونه هایی از اسناد مربوط به دادن حق عبور از مرزهای کشورهای طرف ها و ارائه اطلاعات در مورد تغییرات اشکال و الزامات اسناد جهت ورود، اقامت و خروج از قلمروکشورهای طرف ها؛
تبادل تجارب کاری از طریق برگزاری جلسات، فراهمایی ها و هم اندیشی ها؛
تبادل اقدامات و شاخص های قانونی و اسناد در مورد مسائل شناسایی و مسدود کردن مجاری نفوذ؛
نهادهای ذی صلاح کشورهای طرف ها ممکن است سایر اشکال همکاری قابل قبول متقابل را تعیین نمایند.

ماده 6
تعامل بین نهادهای ذی صلاح دولت های طرف در چهارچوب موافقت نامه حاضردر قالب های دوجانبه و چندجانبه بر اساس درخواست و همچنین از طریق اطلاع رسانی به ابتکار نهاد ذی صلاح یکی از کشورهای طرف انجام می‌شود.
درخواست یا اطلاعات باید به صورت کتبی ارسال شود. در موارد اضطراری، درخواست یا اطلاعات ممکن است به صورت شفاهی مخابره شود، اما حداکثر تا هفتاد و دو ساعت بعد، در صورت لزوم با استفاده از ابزار فنی ارسال متن، به صورت کتبی دوباره ارسال خواهد شد.
در صورت تردید در صحت درخواست یا اطلاعات یا محتوای آن ها، تایید یا شفاف سازی تکمیلی اسناد مذکور، قابل درخواست می‌باشد.
در درخواست باید موارد زیر قید شده باشد:
-عنوان نهاد ذی صلاح درخواست کننده و درخواست شونده؛
هدف و اساس درخواست؛
شرح مضمون کمک درخواستی؛
سایر اطلاعاتی که ممکن است برای اجرای به موقع و مناسب درخواست مفید باشد؛
در صورت لزوم، ذکر میزان محرمانه بودن (طبقه بندی).
درخواست یا اطلاعات ارسال شده به صورت کتبی به امضای رئیس نهاد ذی صلاح فرستنده یا معاونان وی و با مهر رسمی نهاد ذی صلاح تایید شده باشد.

ماده 7
نهاد ذی صلاح درخواست شونده باید تمام اقدامات لازم را برای اطمینان از اجرای سریع و تا حد امکان کامل درخواست انجام دهد و ظرف مدت حداکثر سی روز از تاریخ دریافت آن، نتایج بررسی آن را به نهاد ذی صلاح درخواست کننده اطلاع دهد.
نهاد صلاحیت دار درخواست کننده باید سریعاً از شرایطی که مانع از اجرای درخواست یا تاخیر قابل توجهی در اجرای آن می‌شود مطلع گردد و در صورتی که اجرای درخواست در صلاحیت نهاد ذی صلاح درخواست شونده نباشد، درخواست را به نهاد ذی صلاح دیگری در کشور خود که صلاحیت اجرای آن را دارد، ارجاع دهد و بلافاصله به نهاد ذی صلاح درخواست کننده اطلاع دهد.
نهاد ذی صلاح درخواست شونده، می‌تواند اطلاعات بیشتری را بنا به نظر خود که برای تحقق درخواست ضروری باشد را درخواست نماید.
هنگام اجرای یک درخواست، قانون کشور طرف درخواست شونده اعمال خواهد شد. بنا به درخواست نهاد ذی صلاح درخواست کننده، قانون کشور طرف درخواست کننده ممکن است اعمال شود، مگر اینکه این مغایر با قوانین یا تعهدات بین المللی کشور طرف درخواست شونده باشد.
نهاد ذی صلاح درخواست شونده می‌تواند در صورتی که این امر با قوانین کشور طرف خود مغایرتی نداشته باشد، به نمایندگان نهاد ذی صلاح درخواست کننده اجازه دهد در مدت زمان اجرای درخواست در سرزمین کشور خود حضور داشته باشند.
اگر نهاد ذی صلاح درخواست شونده، بر این باور باشد که اجرای آن ممکن است به حاکمیت، امنیت، نظم عمومی یا سایر منافع اساسی کشورش لطمه بزند یا بر خلاف قانون یا تعهدات بین المللی کشور طرف درخواست شونده باشد، در این صورت ممکن است اجرای درخواست به تعویق بیفتد یا اجرای آن به کلی یا جزئی رد شود.
در صورتی که طبق بندهای 6 یا 7 این ماده از اجرای درخواست به طور کلی یا جزئی رد شود یا اجرای آن به تاخیر بیفتد مراتب به نهاد ذی صلاح درخواست کننده به صورت کتبی اطلاع داده می‌شود.

ماده 8
در صورتی که اطلاعات و اسناد دریافتی دارای طبقه و محرمانه باشند یا طرف انتقال دهنده افشای آن ها را نامطلوب محسوب نماید، در آن صورت هر یک از طرف ها محرمانه بودن آن ها را تضمین خواهد کرد.
میزان محرمانه بودن اطلاعات و اسناد توسط طرف انتقال دهنده تعیین می‌شود.
اطلاعات یا نتایج اجرای درخواست دریافت شده بر اساس موافقت نامه حاضر، بدون رضایت کتبی طرف ارسال کننده؛ نمی‌تواند برای مقاصدی غیر از مواردی که مطابق آن درخواست ارسال شده است، استفاده شود.
اطلاعات و اسنادی که یک طرف بر اساس موافقت نامه حاضر از طرف دیگر دریافت می کند، بدون رضایت کتبی اولیه طرف ارائه کننده کرده است؛ نباید به طرف ثالث منتقل شود.

ماده 9
طرف ها به طور مستقل هزینه های مربوط به اجرای این موافقت نامه را در قلمرو کشورهای خود متقبل خواهند شد، مگر اینکه در هرمورد به نحو دیگری توافق شود.

ماده 10
به منظور تجزیه و تحلیل و ارزیابی نتایج همکاری در چهارچوب این موافقت نامه و همچنین توسعه راه هایی جهت بهبود آن، طرف ها ممکن است مشورت ها و جلساتی را برگزار نمایند.

ماده 11
طرف ها اختلافاتی را که ممکن است در رابطه با تفسیر یا اجرای مفاد این موافقت نامه ایجاد شود از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهند نمود.

ماده 12
موافقت نامه حاضر بر حقوق و تعهدات طرف ها ناشی از سایر معاهدات بین المللی که عضو آن ها هستند، تاثیر نمی گذارد.

ماده 13
هنگام اجرای همکاری در چهارچوب موافقت نامه حاضر، طرف ها از زبان های روسی و چینی به عنوان زبان های کاری استفاده خواهند نمود.

ماده 14
در موافقت نامه حاضر با موافقت طرف ها ممکن است تغییراتی در قالب اسناد الحاقی (پروتکل های) اعمال شده و برابر فرآیند معین شده در ماده 15 این موافقت نامه، لازم الاجرا شود.

ماده 15
این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد می‌شود و در سی امین روز از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی توسط امین در مورد تکمیل اقدامات داخلی جهت لازم الاجرا شدن این موافقت نامه توسط طرف ها، لازم الاجرا خواهد شد.
امین موافقت نامه حاضر، دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای است که ظرف مدت پانزده روز از تاریخ امضای آن، رونوشت های تایید شده آن را برای طرف ها ارسال می کند. امین ظرف مدت پانزده روز از تاریخ دریافت اطلاعیه، مقام های ذی صلاح مسئول این موافقت نامه و سایر طرف ها را مطلع می کند.
موافقت نامه حاضر برای الحاق کشورهای عضو معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) مفتوح است.
این موافقت نامه برای کشوری که ملحق می‌شود، در سی امین روز از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین، لازم الاجرا خواهد شد.
این موافقت نامه در مورد هر یک از طرف ها تا زمانی که آن کشور عضو معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) باشد، به قوت خود باقی خواهد ماند.

این موافقت نامه در شهر شانگهای در تاریخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) در یک نسخه اصلی به زبان روسی و چینی امضا شد و هر دو متن دارای اعتبار یکسان هستند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

17 - موافقت نامه فرآیند سازماندهی و اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی در قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس طرف ها نامیده می‌شوند)،
با آگاهی از اینکه تروریسم، تهدیدی جدی برای زندگی مسالمت آمیز مردم کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای است،
به منظور تضمین مبارزه موثر با تروریسم در قلمرو طرف ها،
با اعتقاد به اینکه در شرایط حاکم اقدام هماهنگ طرف ها در مبارزه با تروریسم یک نیاز مبرم می‌باشد،
با توجه به اینکه تقویت همکاری بین طرف ها در مبارزه با تروریسم به نفع مردم کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای است،
تلاش برای ایجاد یک مبنای قانونی برای سازماندهی و انجام فعالیت های مشترک ضدتروریستی در قلمرو طرف ها،
بر اساس منشور سازمان همکاری شانگهای مصوب 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، معاهده (کنوانسیون) شانگهای درباره مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، موافقت نامه بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضدتروریسم مصوب 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، قوانین ملی، اصول و هنجارهای عمومی شناخته شده حقوق بین الملل در موارد زیر توافق نمودند:

ماده 1
از لحاظ این موافقت نامه اصطلاحات استفاده شده در آن به این معنی است:
«اقدامات مشترک ضدتروریستی» - اقداماتی برای مبارزه با تروریسم که توسط نهادهای ذی صلاح طرف ها بر اساس طرح و نقشه توافق شده توسط نیروهای واحدهای ویژه ضدتروریستی در قلمرو طرف های درخواست کننده انجام می‌شود؛
«یگان های ویژه ضدتروریستی» - گروه هایی از متخصصان که توسط هر یک از طرف ها مطابق با قوانین خود برای انجام فعالیت های مشترک ضدتروریستی تشکیل می‌شوند؛
«شرکت کنندگان اقدام مشترک ضدتروریستی» - کارکنان یگان های ویژه ضدتروریستی، افرادی که عضو نهادهای مدیریتی اقدام مشترک ضدتروریستی هستند و سایر افرادی که در برگزاری یک اقدام مشترک ضدتروریستی همکاری می کنند؛
«طرف درخواست کننده» - طرفی است که درخواست اعزام یگان های ویژه ضدتروریستی برای انجام فعالیت های مشترک ضدتروریستی در سرزمین خود را دارد؛
«طرف درخواست شونده» - طرفی است که طرف درخواست کننده با درخواست اعزام یگان های ویژه ضدتروریستی برای انجام فعالیت های مشترک ضدتروریستی به آن رجوع می کند؛
«درخواست کمک» - مطالبه نهاد ذی صلاح طرف درخواست کننده به نهاد ذی صلاح طرف درخواست شونده برای کمک در جهت انجام اقدامات مشترک ضدتروریستی؛
«نهاد ذی صلاح» - نهاد دولتی طرفی که طبق قوانین خود مبارزه با تروریسم را انجام می دهد و مسئول اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی است؛
«تجهیزات و مواد پشتیبانی ویژه» - تسلیحات و تجهیزات نظامی، سلاح و مهمات، ابزارآلات، تجهیزات ارتباطی، تجهیزات یگان های ویژه ضدتروریستی، فنی، ترابری و سایر وسایل و مواد ویژه مورد استفاده در روند اقدامات مشترک ضدتروریستی و مجاز به خروج از سرزمین طرف درخواست شونده طبق قوانین آن می‌باشد؛
«کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای» - کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای.

ماده 2
مبنای قانونی برای انجام اقدامات مشترک ضدتروریستی، قوانین طرف ها، تعهدات بین المللی آن ها، اصول و هنجارهای عمومی شناخته شده حقوق بین الملل و همچنین این موافقت نامه می‌باشد.

ماده 3
اقدامات مشترک ضدتروریستی به منظور سرکوب فعالیت های تروریستی انجام می‌شود و شامل موارد زیر می‌باشد:
آزادی نفرات گروگان گرفته شده توسط تروریست ها؛
آزاد سازی تاسیسات تسخیر شده با خطرات فناورانه و زیست محیطی فزاینده، صنعت هسته ای، ترابری، انرژی، تولید مواد شیمیایی و سایر تاسیسات؛
خنثی سازی وسایل انفجاری یا سایر وسایل مخرب با ساختار پیچیده؛
سرکوب فعالیت تروریست ها، گروه های تروریستی و یا سازمان ها.

ماده 4
شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند، در طول حضور خود در سرزمین طرف درخواست کننده، به قوانین و آداب و رسوم طرف درخواست کننده احترام می گذارند.

ماده 5
طرف درخواست کننده و طرف گذر به آیین‌نامه حقوقی شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند احترام خواهند گذاشت.

ماده 6
در طول حضور یگان های ویژه ضدتروریستی در سرزمین طرف درخواست کننده و در حین گذر از سرزمین طرف دیگر، طرف ها باید طبق موارد زیر عمل نمایند:
قوانین طرف درخواست کننده و طرف گذر برای شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند و در اقدامات مشترک ضد تروریستی در حال انجام مشارکت می کنند، اعمال نخواهد شد. در هر حالت آن ها تحت صلاحیت طرف درخواست شونده هستند؛
شرکت کننده در اقدامات مشترک ضدتروریستی در صورت ارتکاب جرم، مطابق با قانون کشور خود پاسخگو خواهد بود؛
هر یک از طرف ها متعهد می‌شوند شرکت کنندگان اقدامات مشترک ضدتروریستی که در سرزمین طرف درخواست کننده مرتکب جرم شده اند و آن ها بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی خود هستند، طبق قوانین خود، تعقیب کیفری آن ها را انجام دهند.
در جریان دادرسی در چهارچوب ارائه کمک های حقوقی، طرف ها بر اساس قوانین و تعهدات بین المللی خود عمل می کنند.

ماده 7
تصمیم انجام اقدامات مشترک ضدتروریستی به طور کتبی توسط طرف های درخواست کننده و درخواست شونده اتخاذ می‌شود.
طرف درخواست کننده، از طریق کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای، سایر طرف ها را از تصمیم اتخاذ شده، مطلع خواهد کرد.

ماده 8
بر اساس تصمیم جهت انجام یک اقدام مشترک ضدتروریستی، نهاد ذی صلاح طرف درخواست کننده، درخواست کمک را به نهاد ذی صلاح طرف درخواست شونده ارسال می کند و کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای را در این مورد مطلع می نماید.
درخواست کمک به صورت کتبی با استفاده از تجهیزات فنی انتقال متن ارسال می‌شود،
درخواست کمک توسط رئیس نهاد ذی صلاح طرف درخواست کننده یا شخصی که جایگزین او می‌شود امضا می‌شود و (یا) با مهر رسمی این مقام تایید می‌شود.
در صورت تردید در صحت یا محتوای درخواست کمک، طرف درخواست شونده می‌تواند درخواست تاییدیه تکمیلی نماید.
درخواست کمک و اسناد ضمیمه شده به آن و همچنین سایر اطلاعات (عملیاتی) باید به زبان روسی یا چینی به نهادهای ذی صلاح طرف درخواست شونده ارسال شود.

ماده 9
درخواست کمک باید شامل موارد زیر باشد:
نام مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده؛
نام مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده:
-توضیح ماهیت درخواست و توجیه آن که نشان دهنده هدف کمک درخواستی است؛
اطلاعات در مورد روش ها و شرایط اعزام یگان ویژه ضد تروریستی طرف درخواست شونده به محل اجرای اقدام مشترک ضدتروریستی و بازگشت آن به کشور میزبان، اطلاعات در مورد مکان، زمان و روش گذر از مرز کشوری طرف درخواست کننده؛
سایر اطلاعات لازم برای اجرای شایسته درخواست.

ماده 10
در صورتی که طرف درخواست شونده معتقد باشد که اجرای آن برای حاکمیت، امنیت یا سایر منافع اساسی خود مضر است و یا با قوانین آن مغایرت دارد، ممکن است به طور کلی یا جزئی درخواست کمک را رد نماید.
در صورتی که طرف درخواست شونده معتقد باشد که اجرای فوری درخواست مذکور ممکن است در فعالیت های تحقیقات، تعقیب کیفری انجام شده در سرزمین خود تداخل داشته باشد، می‌تواند اجرای درخواست را به تعویق بیندازد یا اجرای آن را با رعایت شرایط تعیین شده در صورت لزوم مرتبط کند.
در صورتی که اجرای درخواست کمک غیرممکن باشد یا در صورت امتناع، طرف درخواست شونده باید فوراً و به صورت کتبی به طرف درخواست کننده اطلاع داده و دلایل بازدارنده از اجرای درخواست را عنوان کند.

ماده 11
کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای در چهارچوب صلاحیت خود به طرف ها در سازماندهی و اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی کمک می کند.

ماده 12
طرف درخواست کننده شرایط لازم را برای اعزام شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند و همچنین تجهیزات و مواد پشتیبانی ویژه به محل اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی ایجاد می کند.
اسکان شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که قسمتی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند، پشتیبانی آمادی و فنی آن ها به هزینه (حساب) طرف درخواست کننده انجام می‌شود.
طرف درخواست کننده باید تعامل آزاد بین شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضد تروریستی را که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند، با نهادهای ذی صلاح طرف درخواست شونده تامین کند.

ماده 13
هنگام گذر از مرزهای کشوری طرف ها توسط شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند و متخصصان این یگان ها و همچنین جا به جایی تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی از آن ها، طرف ها در اجرای سریع فرآیندهای قانونی مربوطه تعیین شده مشارکت می کنند.
شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده و متخصصان این یگان ها از مرزهای کشوری طرف ها در ایست بازرسی های تعیین شده طبق فهرست اسامی کارکنان یگان های مشخص شده، گذر می کنند و اسناد و مدارک هویتی و تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی از مرزهای کشوری طرف ها طبق فهرستی که توسط نهاد ذی صلاح طرف درخواست شونده تایید شده است، گذر می کنند. فهرست های مشخص شده به زبان روسی و چینی و در مواردی که طرف چینی در اقدام مشترک ضدتروریستی شرکت نداشته باشد، به زبان روسی تهیه می‌شود.
طرف ها تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی آمادی را از عوارض گمرکی و سایر پرداخت ها معاف و مشمول بازرسی، ضبط و مصادره نمی شود.

ماده 14
جا به جایی شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند یا متخصصان این یگان ها و همچنین تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی طرف درخواست شونده در سراسر سرزمین درخواست کننده، تحت نظارت (کنترل) نماینده نهاد ذی صلاح طرف درخواست کننده انجام می‌شود.
جابه جایی گذری شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که جزء یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند یا متخصصان یگان ها و همچنین تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی از طریق سرزمین طرف گذر، با مجوز و با همکاری نهاد ذی صلاح آن (طرف گذر) انجام شود.

ماده 15
طرف درخواست کننده یک نهاد مدیریتی (فرماندهی) برای اقدام مشترک ضدتروریستی جهت آماده سازی و اجرای آن ایجاد می کند (از این پس نهاد مدیریتی).
طرف درخواست کننده رئیس نهاد مدیریتی را منصوب می کند و تابع شخصی است که او را منصوب نموده است.
شرکت کنندگان در اقدام مشترک ضدتروریستی تابع رئیس نهاد مدیریتی هستند.
رئیس نهاد مدیریتی، ساختار نهاد مدیریتی، اهداف و وظایف شرکت کنندگان در اقدام مشترک ضدتروریستی را تعیین می کند.
نهاد مدیریتی متشکل از روسا و مدیران یگان های ویژه ضدتروریستی شرکت کننده در اقدام مشترک ضدتروریستی، نمایندگان نهاد های ذی صلاح طرف ها و کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای می‌باشد.
امور اداری در نهاد مدیریتی به زبان روسی و چینی انجام می‌شود و در مواردی که طرف چینی در اقدام مشترک ضدتروریستی شرکت نداشته باشد، به زبان روسی انجام می‌شود.
وظایف اصلی نهاد مدیریتی عبارتند از:
جمع آوری اطلاعات در مورد وضعیت، تعمیم، ارزیابی و تجزیه و تحلیل اطلاعات دریافتی و رساندن آن به شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی و سایر تشکل های طرف درخواست کننده درگیر در اجرای اقدام موصوف.
تهیه پیشنهادات جهت اتخاذ تصمیم توسط رئیس نهاد مدیریتی؛
توسعه و اجرای طرحی برای اقدام مشترک ضدتروریستی؛
سازماندهی ارتباط و تعامل بین شرکت کنندگان برای اقدام مشترک ضدتروریستی؛
مدیریت مقدمات برگزاری اقدام مشترک ضدتروریستی و اتخاذ تدابیر برای جلوگیری از پیامدهای منفی احتمالی؛
در صورت لزوم توسعه راهکنش ها جهت انجام مذاکرات با افراد مد نظر یک اقدام مشترک ضدتروریستی و سازماندهی اجرای آن ها؛
تعامل با مقام های کشوری و مدیریت طرف درخواست کننده؛
ترتیب اجرای اقدامات تحقیقی در منطقه اقدام مشترک ضدتروریستی؛
سازماندهی جمع بندی نتایج اقدام مشترک ضدتروریستی.

ماده 16
در روند اقدام مشترک ضدتروریستی، رئیس نهاد مدیریتی وظایف زیر را بر عهده دارد:
انتصاب کارکنان عالی رتبه نهاد مدیریتی؛
تعیین منطقه جهت برگزاری اقدام مشترک ضدتروریستی؛
مدیریت آماده سازی و اجرای اقدام مشترک ضدتروریستی؛
اتخاذ تصمیم در مورد اقدامات شرکت کنندگان در اقدام مشترک ضدتروریستی و استفاده از تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی بر اساس توافق با روسای یگان های ویژه ضدتروریستی طرف های درخواست شونده و درخواست کننده؛
تصویب طرح برگزاری اقدام مشترک ضدتروریستی؛
تعیین زمان شروع و پایان اقدامات شرکت کنندگان در اقدام مشترک ضدتروریستی و استفاده از تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی؛
هماهنگی اقدامات شرکت کنندگان در اقدام مشترک ضدتروریستی؛
اطلاع رسانی در مورد الزامات قانونی طرف درخواست کننده در مورد فرآیند استفاده از تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی به اطلاع شرکت کنندگان در اقدام مشترک ضدتروریستی؛
اجازه به افراد جهت مذاکره در مورد اجرای اقدام مشترک ضدتروریستی؛
اطلاع رسانی به روسای نهادهای دولتی طرف درخواست کننده؛
کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای و رسانه ها درباره روند و نتایج اقدام مشترک ضدتروریستی؛
ارائه پیشنهادی جهت اتمام اقدام مشترک ضدتروریستی به طرف درخواست کننده و گزارش درباره نتایج اجرای آن به نهادهای ذی صلاح طرف ها و کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای؛

ماده 17
مداخله هیچ فردی در مدیریت اقدام مشترک ضدتروریستی به استثنای شخصی که رئیس نهاد مدیریتی را منصوب کرده است، مجاز نمی‌باشد.

ماده 18
رئیس یگان ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده در طول مدت تهیه طرح برگزاری اقدام مشترک ضدتروریستی، حق دارد با توافق نهاد ذی صلاح طرف خود، از مشارکت یگان ویژه ضدتروریستی تحت فرماندهی خود در برخی اقدامات امتناع نماید. به همین منظور صورت‌جلسه کتبی در قالب گزارشی با ذکر دلایل امتناع تهیه می‌شود.
تصمیم در مورد کارهای شرکت کنندگان در اقدام مشترک ضدتروریستی و در مورد استفاده از تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی با دستور کتبی رئیس سازمان مدیرتی صورت می پذیرد.
با شروع اقدامات یگان های ویژه ضدتروریستی در یک اقدام مشترک ضدتروریستی که در روند آن استفاده از تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی در نظر است؛ در زمان اجرای دستور، روسای یگان های مذکور مستقیماً بر اقدامات آن ها فقط نظارت می کنند. نهاد مدیریتی در عین حال اقدامات شرکت کنندگان در یک اقدام مشترک ضدتروریستی با استفاده از تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی را به عنوان مسئولیت غیرتهاجمی قلمداد می کند.
فرآیند اقدامات انجام شده در طول یک اقدام مشترک ضدتروریستی، در طرح اجرای یک اقدام مشترک ضدتروریستی پیش بینی شده و ممکن است رئیس نهاد مدیریتی با توافق فرمانده ویژه یگان ضدتروریستی طرف درخواست شده، در طرح مذکور تغییرات اعمال نمایند.

ماده 19
استفاده از تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی در روند یک اقدام مشترک ضدتروریستی مطابق با قوانین طرف درخواست کننده انجام می‌شود.

ماده 20
در صورت بروز تهدید امنیتی در طرفی که هم مرز با طرف درخواست کننده می‌باشد، نهاد مدیریتی باید به نهاد ذی صلاح این طرف در مورد ماهیت و میزان تهدید احتمالی آگاهی دهد و اقداماتی را در جهت محدود نمودن آن در قلمرو طرف درخواست کننده انجام دهد.

ماده 21
اطلاعات مربوط به پیشرفت اقدام مشترک ضدتروریستی طبق قوانین طرف درخواست کننده به شکل و اندازه ای که رئیس نهاد مدیریتی یا از طرف او شخص مسئول تعیین می کند از طریق روابط عمومی به اطلاع عموم می‌رسد.

ماده 22
در طول آماده سازی و اجرای یک اقدام مشترک ضدتروریستی شرکت کنندگان آن مجاز به انتشار اطلاعات در موارد زیر نیستند:
درباره شرکت کنندگان اقدام مشترک ضدتروریستی؛
افشای روش ها و راهکنش های ویژه برای انجام یک اقدام مشترک ضدتروریستی؛
در مورد ویژگی های تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی؛
سایر اطلاعاتی که انتشار آن طبق قوانین طرف درخواست کننده ممنوع است.

ماده 23
طرف درخواست کننده در مورد پایان اقدام مشترک ضدتروریستی و انحلال نهاد مدیریتی اتخاذ تصمیم می نماید.
طرف درخواست کننده سایر طرف ها و کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای را در مورد پایان و نتایج اقدام مشترک ضدتروریستی مطلع می کند.
نهاد ذی صلاح طرف درخواست کننده اطلاعات جامع و تحلیلی را از روند اقدام مشترک ضدتروریستی به نهادهای ذی صلاح طرف ها و کارگروه اجرایی سازمان همکاری شانگهای ارسال می کند.

ماده 24
طرف درخواست کننده باید از بازگشت شرکت کنندگان در اقدامات ضدتروریستی مشترک که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده هستند و تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی متعلق به طرف درخواست شونده به قلمرو طرف درخواست شونده اطمینان حاصل نماید.
نهاد ذی صلاح درخواست کننده با توافق نهاد ذی صلاح درخواست شونده، طرح و زمان خروج شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده می‌باشند را از قلمرو طرف درخواست کننده تعیین و تصویب می کند.

ماده 25
تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی متعلق به طرف درخواست شونده، جزء دارایی آن محسوب شده و به هیچ شکلی طرف درخواست کننده یا طرف گذر نمی‌تواند آن ها را کسر و یا مصادره نماید.
طرف درخواست شونده، باید پس از پایان اقدامات مشترک ضد تروریستی، تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی و آمادی استفاده نشده را از قلمرو طرف درخواست کننده خارج کند.
در صورتی که به دلیل شرایط خاص، امکان خارج نمودن تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی وجود نداشته باشد، با توافق طرف های درخواست کننده و درخواست شونده، می توان آن ها را طبق قوانین طرف درخواست کننده در سرزمین آن به فروش رسانده یا معدوم نمود.

ماده 26
طرف درخواست کننده، هرگونه ادعایی (از جمله جبران خسارات مربوط به مرگ، صدمات بدنی، یا هرگونه خسارت وارده به جان، سلامت و دارایی افراد مستقر در قلمرو طرف درخواست کننده و همچنین اشخاص حقوقی و خود طرف درخواست کننده و خسارتی را در حین انجام وظایف محوله شده توسط رئیس نهاد مدیریتی) علیه طرف درخواست شونده در یک اقدام مشترک ضدتروریستی از خود سلب می کند.
اگر یکی از شرکت کنندگان اقدام مشترک ضدتروریستی که جزء یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده می‌باشد، در حین انجام وظایف محوله از سوی نهاد مدیریتی؛ به هر شخص، سازمان یا طرف درخواست کننده خسارت وارد کند، آن گاه چنین خسارتی باید توسط طرف درخواست کننده بر طبق قوانین خود پرداخت گردد.

ماده 27
در مواردی که در ماده 26 این موافقت نامه پیش بینی نشده است، خسارت وارده توسط شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از واحدهای ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده در قلمرو طرف درخواست کننده هستند، با توافق بین طرف درخواست کننده و طرف های مربوطه پرداخت و جبران خواهد شد.

ماده 28
روش بازپرداخت هزینه های صرف شده توسط طرف درخواست شونده، از جمله هزینه های مرتبط به از بین رفتن، تخریب کلی یا جزئی تجهیزات و مواد ویژه پشتیبانی آمادی وارد شده، با توافق طرف های مربوطه تعیین می‌شود.

ماده 29
در روند اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی، خسارات وارده به جان و سلامت شرکت نندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی طرف درخواست شونده توسط طرف درخواست کننده، برابر فرآیند پیش بینی شده در قوانین خود (درخواست کننده) پرداخت خواهد شد و همانند جبران خسارت وارده به شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی طرف درخواست کننده تحت شرایط مشابه می‌باشد.
در این صورت برای شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده می‌باشند و اعضای خانواده آن ها، مزایا، تضمین ها و غرامت های تعیین شده در قانون آن به طور کامل محفوظ خواهد بود. این روش در صورتی اعمال می‌شود که چنین خسارتی به جان و سلامت شرکت کنندگان در اقدامات مشترک ضدتروریستی وارد شده باشد که بخشی از یگان های ویژه ضدتروریستی طرف درخواست شونده در طول مدت حضور آن ها در سرزمین طرف درخواست کننده و همچنین در زمان گذر از سرزمین طرف دیگر وارد شود.

ماده 30
طرف ها طبق قوانین خود، نهادهای ذی صلاح مسئول اجرای این موافقت نامه را تعیین و همزمان در مورد اجرای مراحل و اقدامات داخلی جهت اجرایی شدن این موافقت نامه به امین گزارش می دهند و همچنین تغییرات در نهادهای ذی صلاح و یا عناوین آن ها را به اطلاع امین می رساند.

ماده 31
طرف ها بر اساس توافق دوجانبه می‌توانند با کمک ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای، برنامه های آموزشی جهت آماده سازی یگان های ویژه ضدتروریستی شرکت کننده در اقدامات مشترک ضدتروریستی را توسعه دهند و همچنین رزمایش مشترک یگان های ویژه ضدتروریستی و آموزش (کارآموزی) متخصصان آن ها را انجام دهند.

ماده 32
طرف ها اختلافات ناشی از تفسیر یا اجرای مفاد این موافقت نامه حاضر از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهند نمود.

ماده 33
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات طرف ها ناشی از سایر معاهدات بین المللی که طرف ها عضو آن هستند، تاثیر نمی گذارد.

ماده 34
هنگام اجرای همکاری در چهارچوب این موافقت نامه، طرف ها از زبان های روسی و چینی به عنوان زبان های کاری استفاده خواهند نمود.

ماده 35
در این موافقت نامه می‌تواند تغییرات و پیوست هایی در قالب اسناد الحاقی (پروتکل های) جداگانه با موافقت طرف ها اعمال و برابر فرآیند معین شده در ماده 36 این موافقت نامه لازم الاجرا شود.

ماده 36
این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد شده است و در سی امین روز از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی توسط امین در خصوص انجام اقدامات داخلی طرف ها لازم الاجرا خواهد شد.
امین این موافقت نامه، دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای است که ظرف مدت پانزده روز از تاریخ امضای موافقت نامه حاضر، رونوشت های تایید شده آن را برای طرف ها ارسال می کند.
امین ظرف مدت پانزده روز از تاریخ دریافت اطلاعیه از طرف مقام ذی صلاح تعیین شده توسط خود که در ماده 30 این موافقت نامه ذکر شده، سایر طرف ها را در مورد آن مطلع خواهد نمود.
این موافقت نامه برای الحاق کشورهای طرف معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) مفتوح می‌باشد. برای کشوری که ملحق می‌شود، در سی امین روز از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط طرف امین، این موافقت نامه برای آن لازم الاجرا خواهد شد.
این موافقت نامه در مورد هر یک از طرف ها تا زمانی که آن ها عضو معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) باشند، به قوت خود باقی خواهد ماند.

این موافقت نامه در شهر شانگهای در تاریخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) در یک نسخه اصلی به زبان روسی و چینی امضا شد و هر دو متن دارای اعتبار یکسان هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

18. موافقت نامه نحوه سازماندهی و اجرای رزمایش های مشترک ضدتروریستی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند)،
به تبعیت از منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، موافقت نامه ساختار منطقه ای ضدتروریسم بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) و مفهوم همکاری کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی در 14 تیر 1384 (5 جولای 2005)، اصول و هنجارهای شناخته شده جهانی حقوق بین الملل و قوانین ملی آن ها،
به دنبال ایجاد چهارچوب قانونی برای اجرای رزمایش های مشترک ضدتروریستی در قلمرو طرف ها،
به شرح ذیل موافقت نمودند:

ماده 1
از نظر این موافقت نامه مفاهیم به کار رفته در آن عبارتند از:
«رزمایش» به معنای تمرین مشترک ضدتروریستی است که توسط مقام های ذی صلاح طرف ها در قلمرو یک یا چند طرف برگزار می‌شود.
منظور از «شرکت کنندگان رزمایش» کارکنان یگان های نیروهای ویژه ضدتروریستی، افرادی که به بدنه فرماندهی رزمایش منصوب می‌شوند و سایر افراد درگیر در رزمایش می‌باشد.
«نیروهای ویژه ضدتروریستی» به یگان های متخصصی اطلاق می‌شود که هر یک از طرف ها طبق قوانین خود به منظور برگزاری رزمایش تشکیل می دهند.
«اقلام و تجهیزات ویژه» عبارت است از تسلیحات و تجهیزات نظامی، سلاح و مهمات، تجهیزات، وسایل ارتباطی، تجهیزات نیروهای ویژه ضدتروریستی، فنی، حمل و نقل و سایر اقلام و تجهیزات مورد استفاده در رزمایش مشترک.
«طرف میزبان» به معنای طرفی است که شرکت کنندگان رزمایش ارسال شده توسط طرف های فرستنده را در طول دوره رزمایش میزبانی می کند.
«طرف فرستنده» به معنای طرفی است که شرکت کنندگان رزمایش و وسایل و تجهیزات ویژه را برای برگزاری رزمایش به قلمرو طرف مقابل می فرستد.
«طرف گذر (ترانزیت)» به معنای طرفی است که از طریق قلمرو آن، شرکت کنندگان در رزمایش، اقلام ویژه و تدارکات طرف فرستنده به قلمرو طرف گیرنده منتقل و برگردانده می‌شوند.
«طرف ثالث» به معنای دولتی غیر از طرف میزبان، طرف فرستنده یا طرف گذر (ترانزیت)، اشخاص حقیقی و یا حقوقی آن و همچنین سازمان های بین المللی بین دولتی است.
«اجرای وظایف رسمی توسط شرکت کنندگان در رزمایش» به معنای حضور در محل استقرار و سایر مکان های توافق شده با طرف میزبان، حرکت (به سمت) مناطق (مکان های) مشخص و برگشت از جمله از طریق قلمرو طرف گذر (ترانزیت)، و همچنین اقدامات انجام شده در منطقه رزمایش در راستای انجام وظایف مربوط به رزمایش، به استثنای غیبت غیرموجه از محل استقرار یا منطقه رزمایش و حالت مسمومیت با مواد سمی، مخدر یا الکلی که به صورت داوطلبانه ایجاد شده باشد.
«خسارت» به معنای صدمات فیزیکی، معنوی، مادی و سایر انواع خسارت است که مسئولیت ایجاد آن توسط قوانین ملی هر یک از طرف ها تعیین شده است.
«منطقه رزمایش» به معنای مناطقی است که در قلمرو طرف میزبان برای رزمایش اختصاص داده شده است.
محل استقرار به معنای قلمروی است که توسط طرف میزبان برای اسکان شرکت کنندگان در رزمایش تعیین شده است.
«شورای اسکورتس» به معنای شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای است.
«کارگروه اجرایی اسکورتس » به معنای کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای است.
«مقام ذی صلاح» به معنای مقام دولتی طرف مسئول مبارزه با تروریسم بر اساس قوانین آن است.

ماده 2
هدف از این رزمایش آمادگی یگان های ویژه ضدتروریستی برای اقدامات مشترک طرف ها در صورت وقوع یک اقدام تروریستی یا تهدید در قلمرو آن ها خواهد بود.

ماده 3
اهداف اصلی رزمایش به شرح ذیل است:
افزایش سطح انسجام بدنه های فرماندهی رزمایش در هدایت نیروهای ویژه ضدتروریستی؛
ارتقای مهارت های عملی شرکت کنندگان در رزمایش و ایجاد اشکال و روش های موثر اقدامات مشترک ضدتروریستی؛
آموزش عملی برای هماهنگی نیروهای ویژه ضدتروریستی؛
آزمایش شیوه ها و روش های جدید و همچنین تبادل تجربه در فعالیت های ضدتروریستی.

ماده 4
تصمیم برای برگزاری رزمایش ها باید توسط شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای اتخاذ شود. تعیین تاریخ رزمایش بر عهده این شورا با در نظر گرفتن نظرات طرف هایی است که پیش بینی می‌شود در رزمایش های آتی شرکت خواهند نمود.
پس از اتخاذ تصمیم برای برگزاری رزمایش ها، موضوعات مربوط به آماده سازی آن ها از طریق مشورت بین طرف ها هماهنگ خواهد شد. نتایج مشورت ها باید به عنوان سند الحاقی (پروتکل) صادر شود.
مطابق با اسامی طرف ها به ترتیب حروف الفبای روسی، طرف ها باید به طور متناوب رزمایش هایی را در قلمرو خود سازماندهی و انجام دهند.
به درخواست کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، کارگروه اجرایی شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای همکاری آن ها را در جریان آماده سازی و اجرای رزمایش ارتقا خواهد داد.
هر یک از طرف ها حق دارد با درخواست برای انجام رزمایش های فوق العاده در قلمرو خود به شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای مراجعه کند.
در صورتی که یک طرف نتواند از شرکت در رزمایش امتناع ورزد، این طرف حداکثر 2 ماه قبل از شروع رزمایش باید یک اطلاعیه کتبی در این زمینه با ذکر دلایل جلوگیری از شرکت در رزمایش به کارگروه اجرایی شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای ارسال نماید.

ماده 5
به منظور آماده سازی و اجرای رزمایش باید رئیس رزمایش و معاونان وی تعیین و بدنه فرماندهی رزمایش نیز ایجاد گردد.
رئیس رزمایش باید از میان نمایندگان مقام ذی صلاح طرف میزبان منصوب گردد. معاونین وی باید از میان نمایندگان مقام های ذی صلاح طرف فرستنده منصوب شوند.
ترکیب و ساختار بدنه فرماندهی رزمایش و همچنین رویه رزمایش باید با توافق بین طرف های میزبان و فرستنده تعیین گردد.

ماده 6
در توافق با بدنه فرماندهی رزمایش طرف ها میزان مشارکت، ترکیب و تعداد شرکت کنندگان در رزمایش را تعیین خواهند کرد.
با توافق طرف ها کارگروه اجرایی شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای می‌تواند از نمایندگان طرف ثالث برای حضور در رزمایش به عنوان ناظر دعوت کند.

ماده 7
طرف میزبان محل رزمایش را تعیین می کند و شرایطی را برای موارد زیر ایجاد می کند:
توسعه مفهوم رزمایش برای هماهنگی از طریق کارگروه اجرایی شورای ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای با طرف فرستنده و تصویب با توافق طرف ها؛
تهیه اسناد نهایی و سایر اسناد مربوط به رزمایش؛
اجازه دسترسی به قلمرو خود و استفاده از آن مطابق با قوانین خود؛
ورود، حرکت و خروج شرکت کنندگان در رزمایش، استقرار آن ها در مکان مشخص شده، حمل و نقل اقلام و تجهیزات ویژه از طریق قلمرو آن، عبور از مرز کشور (به ویژه عبور از گمرک و رویه های مرزی)؛
اتخاذ تدابیر لازم برای نگهبانی و حفاظت از شرکت کنندگان در رزمایش، اقلام و لوازم ویژه و نیز ترتیب دادن کمربند حفاظتی در اطراف محوطه رزمایش؛
معافیت طرف فرستنده از پرداخت مالیات، عوارض گمرکی، حق بیمه و سایر پرداخت های اجباری.

ماده 8
طرف فرستنده باید:
به حاکمیت، قوانین و آداب و رسوم طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) احترام بگذارد؛
در امور داخلی طرف میزبان و/یا طرف گذر(ترانزیت) دخالت نکند؛
درگیر فعالیت های سیاسی در قلمرو طرف میزبان و/یا طرف گذر(ترانزیت) نباشند.
رویه های مرزی و گمرکی طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) را رعایت نماید؛
مسیرهای حرکت شرکت کنندگان در رزمایش و اقلام و تجهیزات ویژه مورد توافق با طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) را رعایت می کند.
به طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) در اتخاذ تدابیر لازم برای محافظت از شرکت کنندگان در رزمایش، اقلام و تجهیزات ویژه مساعدت نماید؛
ایمنی اموال استفاده شده، منابع طبیعی، مراکز فرهنگی، تاریخی و سایر امکانات طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) را تامین می کند.
استانداردهای ایمنی زیست محیطی در قلمرو طرف میزبان و/یا طرف گذر(ترانزیت) را رعایت نماید.

ماده 9
طرف گذر(ترانزیت) باید:
خروج و حرکت شرکت کنندگان در رزمایش، و همچنین واردات، صادرات و جا به جایی اقلام و تجهیزات ویژه طرف فرستنده در قلمرو خود را مجاز و تسهیل نماید؛
طرف فرستنده را از پرداخت مالیات، عوارض گمرکی، حق بیمه و سایر پرداخت های اجباری معاف کند.

ماده 10
حداکثر 2 ماه قبل از شروع رزمایش، طرف فرستنده باید طرف میزبان را نسبت به اموال غیرمنقول لازم برای اسکان شرکت کنندگان در رزمایش در محل استقرار و اقلام و تجهیزات ویژه مورد نیاز مطلع سازد.
طرف میزبان باید اموال غیرمنقول، آب، برق و مراقبت های پزشکی را برای شرکت کنندگان طرف فرستنده در رزمایش فراهم نموده و شرایط خروج را تا حدی که برای انجام وظایف آن ها لازم است ایجاد کند. در صورت لزوم، با توافق متقابل، اقلام و لوازم ویژه باید توسط طرف میزبان ارائه شود.
حمل و نقل و سایر خدمات باید با توافق بین مقام های ذی صلاح طرف ها ارائه شود.

ماده 11
طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) باید گواهینامه های رانندگی ملی شرکت کنندگان در رزمایش طرف های فرستنده را به رسمیت بشناسند.

ماده 12
شرکت کنندگان در رزمایش باید بدون روادید و بر طبق فهرست اسامی و با ارائه مدارک هویتی از گذرگاه های مورد توافق طرف ها در مرزهای کشور عبور کنند.
شکل و روش تهیه فهرست اسامی شرکت کنندگان رزمایش طرف فرستنده و فهرست اقلام و تجهیزات ویژه باید با توافق طرف‌ها تعیین گردد.
-فهرست اسامی شرکت کنندگان در رزمایش باید شامل اطلاعات شخصی با نام خانوادگی، نام، نام پدر، جنسیت، تاریخ تولد، سری و شماره مدرک هویتی، هدف از ورود و مدت اقامت در قلمرو طرف میزبان باشد.
-فهرست اقلام و لوازم ویژه باید شامل نام، مقدار و علامت اقلام و لوازم ویژه باشد.
-فهرست اسامی شرکت کنندگان در رزمایش و فهرست اقلام و تجهیزات ویژه طرف فرستنده باید به زبان های چینی و روسی تهیه و حداکثر 30 روز قبل از رسیدن شرکت کنندگان به مرز کشور میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) در دسترس طرف میزبان قرار گیرد.

ماده 13
جا به جایی اقلام مورد استفاده شخصی و همچنین ارز از مرزهای کشوری طرف ها توسط شرکت کنندگان رزمایش باید طبق قوانین طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) ترتیب داده شود.
طبق این موافقت نامه، طرف ها باید از روش های ساده ترخیص و نظارت (کنترل) گمرکی در مورد اقلام و لوازم خاصی که از مرزهای گمرکی طرف ها عبور می کند، استفاده نمایند.
به روش و شرایطی که در قوانین طرف مربوطه تعیین شده است، مقام های گمرکی هر یک از طرف ها حق انجام بازرسی بدنی و بازرسی از چمدان شرکت کنندگان در رزمایش را خواهند داشت و می‌توانند طبق قوانین آن طرف اقلامی را که برای واردات و صادرات ممنوع یا محدود شده اند، مصادره کنند، به استثنای اقلام و لوازم خاص طرف ها که در فهرست مربوطه قرار دارند.
اسناد رسمی بسته بندی شده طرف ها با وسایل شناسایی کافی مصون از تعرض بوده و مشمول بازرسی گمرکی و همچنین باز کردن و توقیف نمی شود.

ماده 14
مطابق قانون خود و با توافق طرف فرستنده، طرف میزبان حق دارد اقدامات قرنطینه ای را در قلمرو خود در رابطه با شرکت کنندگان طرف فرستنده و همچنین وسایل شخصی، اقلام و تجهیزات ویژه آن ها سازماندهی کند.

ماده 15
حمل و نقل هوایی شرکت کنندگان در رزمایش و اقلام و تجهیزات ویژه آن‌ها باید با هماهنگی مقام‌های مربوطه طرف‌های مسئول حمل و نقل هوایی بین‌المللی سازماندهی شود.
هواپیماها باید در امتداد مسیرها و مناطق تعیین شده توسط طرف میزبان و یا طرف گذر(ترانزیت) پرواز کنند. ناوبری، پشتیبانی فنی فرودگاه و حفاظت از هواپیماهای شرکت کننده در رزمایش یا حمل و نقل شرکت کنندگان در رزمایش در فرودگاه های نظامی و غیرنظامی باید با توافق طرف ها انجام شود.
پروازهای هواپیما در مسیرهای بین المللی توسط نهادهای نظارت بر (کنترل) حمل و نقل هوایی طرف ها مطابق با مناطق اطلاعات پرواز طرف ها مدیریت می‌شود.
ایمنی هواپیماهای درگیر در پروازهای بین المللی برای اهداف اجرای این موافقت نامه باید طبق معاهدات بین المللی معتبر برای طرف ها و قوانین طرفی که در حریم هوایی آن پروازها انجام می‌شود، تضمین شود.
در حل مشکلات مربوط به اجرای این موافقت نامه که شامل کارکنان هوانوردی چندین طرف است، طرف ها باید بر رعایت الزامات ایمنی هوایی نظارت کرده، و سوانح و حوادث هوایی مربوط به هواپیماهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای را از طریق گروه های مشترک بررسی کنند (کمیسیون ها). روش ایجاد گروه های مشترک (کمیسیون ها) باید توسط بدنه فرماندهی رزمایش با توافق طرف ها در طول آماده سازی رزمایش تعیین گردد. رئیس گروه (کارگروه) مشترک باید از میان نمایندگان طرف میزبان منصوب شود.
در صورت بروز حوادث اضطراری (فجایع طبیعی، شرایط نامطلوب هواشناسی، نقص در عملکرد هواپیما)، سازمان های نظارت بر (کنترل) حمل و نقل هوایی طرف ها باید به هواپیماهایی که شرکت کنندگان در رزمایش را حمل می کنند، از جمله از طریق تهیه فرودگاه های جایگزین برای فرود اضطراری، کمک نمایند.
پشتیبانی جستجو و نجات هوایی باید توسط کارکنان و تجهیزات طرف ها به صورت رایگان ارائه شود.

ماده 16
ورود کشتی های نظامی (پلیسی) و کشتی های کمکی طرف فرستنده به دریای سرزمینی، آب های دریایی داخلی و آبراه های داخلی طرف میزبان تابع قوانین آن و معاهدات بین المللی در حال اجرا برای طرف ها خواهد بود.
راهنمایی کشتی، یدک کش و خدمات بندری برای کشتی های نظامی (پلیسی) و شناورهای کمکی طرف فرستنده باید توسط موافقت نامه جداگانه ای بین طرف ها ارائه شود.

ماده 17
شرکت کنندگان در رزمایش مشمول قوانین طرف میزبان که بر ثبت و نظارت بر (کنترل) مهاجرت، اقامت و تردد اتباع خارجی حاکم است، نخواهند بود.
شرکت کنندگان در رزمایش طرف فرستنده حق اقامت دائم در قلمرو طرف میزبان را نخواهند داشت.

ماده 18
در طول رزمایش، شرکت کنندگان باید علائم شناسایی مورد توافق طرف ها را به همراه داشته باشند.
در طول رزمایش، تجهیزات نظامی و سایر تجهیزات واحدهای ویژه ضدتروریستی طرف ها باید دارای شماره ثبت و علائم شناسایی واضح و قابل مشاهده باشد.

ماده 19
به منظور مسائل امنیتی، شرکت کنندگان رزمایش طرف فرستنده در طول مدت اقامت خود در منطقه رزمایش در قلمرو طرف میزبان، و همچنین در مکان های استقرار یا مکان های دیگر با توافق طرف میزبان، حق ذخیره، حمل و استفاده از اقلام و لوازم ویژه برای انجام وظایف مقرر در برنامه تمرینی را خواهند داشت.
در جریان رزمایش، اقلام و تجهیزات ویژه باید مطابق با قوانین طرف میزبان مورد استفاده قرار گیرد.

ماده 20
طرف فرستنده باید فوراً طرف میزبان و طرف گذر (ترانزیت) را در مورد موارد مفقود شدن اقلام و تجهیزات ویژه و همچنین دلایل غیبت شرکت کنندگان رزمایش در محل استقرار مطلع کند.
در صورت لزوم، بنا به درخواست طرف میزبان هر یک از طرف ها باید کمک های لازم را در جستجوی اقلام و تجهیزات ویژه مفقود شده و همچنین در تعیین محل شرکت کنندگان در رزمایش مبذول دارد.
با یافتن اقلام و تجهیزات ویژه مفقود شده و همچنین تعیین محل شرکت کنندگان غایب در رزمایش، طرف میزبان باید اقدامات لازم را برای انتقال آن ها به طرف مربوطه انجام دهد.

ماده 21
طرف ها باید به طور مستقل هزینه های مربوط به اجرای این موافقت نامه را تقبل نمایند مگر اینکه در هر مورد خاص به نحو دیگری توافق شود.
طرف فرستنده باید هزینه های مربوط به استفاده از کلیه اقلام و لوازم ویژه را که به درخواست خود توسط طرف میزبان بر اساس توافق دوجانبه ارائه شده است، بازپرداخت کند.

ماده 22
طرف ها و کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای باید در شکل و محدوده توافق شده پیشرفت و نتایج رزمایش را به اطلاع عموم برسانند.

ماده 23
انتشار موارد زیر ممنوع است:
اطلاعات مربوط به شرکت کنندگان در رزمایش؛
اطلاعاتی که روش ها، راهکنش ها و روش های ویژه رزمایش را افشا می کند؛
اطلاعات در مورد ویژگی های اقلام و لوازم خاص مورد استفاده در رزمایش؛
اطلاعاتی که انتشار آن ها با توافق طرف ها ممنوع است؛
اقدامات لازم برای حفاظت از اطلاعات مندرج در این ماده و مسئولیت انتشار غیرمجاز آن بر اساس معاهدات بین المللی و قوانین ملی هر یک از طرف ها تعیین می‌شود.

ماده 24
طرف میزبان باید اطلاعات و مطالب تحلیلی در مورد رزمایش تکمیل شده را برای طرف ها و کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای ارسال نماید.

ماده 25
اقلام و لوازم ویژه هر یک از طرف ها دارایی آن هاست و به هیچ وجه قابل نگهداری و یا مصادره نمی‌باشد.
پس از اتمام رزمایش، اقلام و تجهیزات ویژه استفاده نشده باید توسط طرف فرستنده از قلمرو طرف میزبان خارج شود.
در صورتی که به دلیل شرایط خاص امکان جا به جایی اقلام و لوازم خاص وجود نداشته باشد، تصمیم در مورد استفاده یا انهدام آن ها باید با توافق طرف های فرستنده و میزبان اتخاذ شود.

ماده 26
در موضوعات صلاحیت قضایی در رابطه با شرکت کنندگان در رزمایش از طرف فرستنده، آن طرف باید از اصول زیر تبعیت نماید:
پرونده های جرایمی که شرکت کنندگان در رزمایش علیه طرف فرستنده یا شهروندان آن مرتکب شده اند و جرائمی که آن ها در حین انجام وظیفه مرتکب شده اند، در صلاحیت طرف فرستنده خواهد بود.
موارد جرایم ارتکابی توسط شرکت کنندگان در رزمایش غیر از موارد مشمول بند دوم این ماده در صلاحیت طرف میزبان یا طرف گذر(ترانزیت) خواهد بود.
طرف فرستنده می‌تواند تحقیقات مقدماتی را در مورد افراد ناشناس که علیه طرف فرستنده یا شرکت کنندگان رزمایش در مکان های استقرار شرکت کنندگان در رزمایش مرتکب تخلف می‌شوند، انجام دهد. در تعیین متخلف، رویه مشخص شده در این موافقت نامه اعمال خواهد شد.
مقام های ذی صلاح طرف های مجاز به انجام دادرسی باید مستقیماً تعامل داشته باشند و در تحقیقات، جمع آوری و تهیه شواهد مربوط به جرایم، در یافتن (جستجو)، دستگیری و بازداشت شرکت کنندگان در رزمایش مظنون یا متهم به یکدیگر کمک کنند.
حق برقراری روابط مستقیم نیز متعلق به سران شرکت کنندگان در رزمایش طرف ها در حوزه صلاحیت آن ها خواهد بود.
طرف فرستنده باید فوراً طرف گیرنده را از بازداشت شرکت کنندگان در رزمایش طرف میزبان و سایر افراد مطلع کند.
طرف میزبان باید فوراً طرف فرستنده را از بازداشت شرکت کنندگان رزمایش طرف فرستنده مطلع کند.
در جریان دستگیری، بازداشت و سایر اقدامات قانونی، و همچنین انتقال شرکت کنندگان در رزمایش مظنون به ارتکاب جرم یا کمک حقوقی، طرف ها باید تحت نظارت معاهدات بین المللی که عضو آن هستند و قوانین ملی عمل کنند.
در هر مورد هنگامی که شرکت کنندگان در رزمایش طرف فرستنده توسط طرف میزبان تحت تعقیب کیفری قرار می گیرند، نماینده طرف فرستنده حق دارد در محاکمه حضور داشته باشد، در حالی که شخص تحت تعقیب از حقوق ذیل برخوردار خواهد بود:
تحقیقات و محاکمه فوری و سریع؛
دریافت اطلاعات مربوط به اتهامات خاص علیه وی در ابتدای روند قضایی؛
رویا رویی با شاهدان دادستان و سایر شرکت کنندگان در دادرسی کیفری؛
حضور شهود برای دفاع در صورتی که تحت صلاحیت قضایی طرف میزبان باشند؛
وکیل حقوقی به انتخاب خود، یا مشاور حقوقی رایگان؛
وجود خدمات ترجمه؛
ارتباط با نماینده طرف فرستنده.
طرف ها می‌توانند درخواست هایی مبنی بر انتقال یا پذیرش پرونده های جنایی مربوط به جرائم ارتکابی توسط شرکت کنندگان در رزمایش را به یکدیگر ارجاع دهند. چنین درخواست هایی باید فورا مورد بررسی قرار گیرد.
مقام های ذی صلاح طرف ها که مجاز به انجام دادرسی هستند، طبق معاهدات بین المللی که عضو آن می‌باشند و قوانین طرف های آن ها، باید نتایج تحقیقات و دادرسی کلیه پرونده های جنایی را که طرف ها در رابطه با آن ها در حوزه های قضایی رقابت دارند، به اطلاع یکدیگر برسانند.

ماده 27
طرف ها از کلیه ادعاهای مربوط به خسارات وارده توسط شرکت کنندگان در رزمایش به سایر شرکت کنندگان در رزمایش ها در اجرای وظایف خود چشم پوشی خواهند کرد.
روش جبران خسارات وارده توسط شرکت کنندگان در رزمایش به سایر شرکت کنندگان در رزمایش خارج از انجام وظایف خود، توسط موافقت نامه های جداگانه بین مقام های ذی صلاح طرف ها تعیین خواهد شد. اگر موضوع جبران خسارات با توافق قابل حل نباشد، طرف میزبان این حق را خواهد داشت که آن را مطابق قوانین ملی خود بررسی کند.
روش جبران خسارات وارده از جانب شرکت کنندگان در رزمایش طرف فرستنده به اشخاص حقیقی یا حقوقی طرف میزبان، یا طرف گذر(ترانزیت) توسط موافقت نامه های جداگانه بین مقام های ذی صلاح طرف ها تعیین خواهد شد. در صورتی که موضوع جبران خسارات با چنین توافق هایی قابل حل نباشد، طرف میزبان یا طرف گذر(ترانزیت) این حق را خواهد داشت که آن را مطابق قوانین ملی خود بررسی کند.
در صورتی که طرف های ذی نفع در قبال خسارات مندرج در بندهای دوم و سوم این ماده مسئولیت داشته باشند در حالی که میزان مسئولیت آن مشخص نباشد، طرف ها خسارات وارده را به نسبت مساوی جبران خواهند کرد.
خسارات وارده توسط شرکت کنندگان در رزمایش به شخص ثالث باید طبق مقررات ذیل جبران شود:
قانون طرف میزبان اعمال خواهد شد. تصمیم در مورد پرداخت غرامت یا امتناع از پرداخت غرامت که توسط دادگاه صالح طرف میزبان صادر شده و لازم الاجرا شده است، نهایی خواهد بود.
طرف میزبان می‌تواند برای حل و فصل دعاوی طرف ثالث با ذی نفعان مشورت کند.
غرامت خسارت به واحد پولی طرف میزبان پرداخت خواهد شد.
طرف ها با هدف به دست آوردن شواهد و سازماندهی بررسی بی طرفانه ادعاها مطابق با این ماده همکاری خواهند کرد. ممکن است با تصمیم طرف ها، کمیسیونی برای رسیدگی به مواردی که شامل خسارات وارده به شخص ثالث است، تشکیل شود.

ماده 28
شرکت کنندگان در رزمایش طرف فرستنده و اعضای خانواده آن ها امتیازات، ضمانت ها و غرامت تعیین شده توسط قانون آن طرف را به طور کامل حفظ خواهند کرد. این ماده در صورتی اعمال خواهد شد که خسارت در طول اقامت شرکت کنندگان در تمرین طرف فرستنده در قلمرو طرف میزبان و همچنین در حین عبور آن ها از قلمرو طرف دیگر ایجاد شده باشد.

ماده 29
طبق قوانین ملی خود، طرف ها مقام های ذی صلاح مسئول اجرای این موافقت نامه را منصوب می کنند و همزمان تکمیل رویه های داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه را به امین اطلاع خواهند داد. طرف ها همچنین تغییر مقام های ذی صلاح و یا نام آن ها را به امین اطلاع خواهند داد.
ظرف 15 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه توسط طرف نسبت به تعیین مقام ذی صلاح، امین مراتب را به سایر طرف ها اطلاع خواهد داد.

ماده 30
هرگونه اختلاف در مورد تفسیر یا اجرای مفاد این موافقت نامه باید از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل گردد.

ماده 31
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات طرف ها ناشی از سایر معاهدات بین المللی که عضو آن هستند تاثیری نخواهد داشت.

ماده 32
در اجرای همکاری تحت این موافقت نامه، زبان روسی و چینی زبان های کاری خواهند بود.

ماده 33
این موافقت نامه ممکن است با موافقت طرف ها با صدور اسناد الحاقی جداگانه اصلاح شود.

ماده 34
این موافقت نامه سی روز پس از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی تکمیل آن توسط طرف ها در مورد رویه های داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه توسط امین نافذ می‌گردد. در مورد طرف هایی که بعداً مراحل لازم را تکمیل کردند، از تاریخ ارائه اسناد مربوطه به امین لازم الاجرا خواهد شد.
این قرارداد برای مدت نامحدود منعقد شده است.
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود که ظرف مدت 15 روز از تاریخ امضای این موافقت نامه رونوشت های تایید شده آن را برای طرف ها ارسال خواهد کرد.
این موافقتنامه برای الحاق کشورهای عضو معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) مفتوح خواهد بود. در مورد یک کشور ملحق شونده، این موافقت نامه سی روز پس از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.
در صورتی که کشور دیگری عضو سازمان همکاری شانگهای نباشد، این موافقت نامه در مورد آن قابل اجرا نخواهد بود.

ماده 35
هر یک از طرف ها می‌تواند با اطلاعیه کتبی به امین 12 ماه قبل از تاریخ مورد نظر برای خروج، از این موافقت نامه خارج شود. امین ظرف 30 روز پس از دریافت اطلاعیه خروج، سایر طرف ها را نسبت به این امر مطلع خواهد کرد.

این موافقتنامه در شهر دوشنبه، 7 شهریور 1387 (28 اوت 2008)، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد گردید که هر دو متن از اعتبار واحد برخوردار هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

تحفظ جمهوری ازبکستان نسبت به بند 1 ماده 6 موافقت نامه رویه سازماندهی و اجرای رزمایش های مشترک ضدتروریستی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
(در حین امضا)
جمهوری ازبکستان به عنوان ناظر در تمرینات ضدتروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای شرکت می نماید.

19. موافقت نامه همکاری در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند)
با اشاره به پیشرفت چشمگیر در توسعه و معرفی فناوری ها و ابزارهای جدید اطلاعاتی و ارتباطی که فضای جهانی اطلاعات را شکل می دهند،
با ابراز نگرانی در مورد تهدیدات مربوط به استفاده از این فناوری و ابزارها برای اهداف مغایر با اهداف حفظ امنیت و ثبات بین المللی، چه در زمینه های غیرنظامی و چه در زمینه های نظامی،
با اهمیت به امنیت اطلاعات بین المللی به عنوان یکی از عناصر کلیدی نظام امنیت بین المللی،
با اعتقاد بر این که تعمیق بیشتر اعتماد و توسعه همکاری بین طرف ها در تضمین امنیت اطلاعات بین المللی ضروری و به نفع آن هاست،
با در نظر گرفتن نقش مهم امنیت اطلاعات در تضمین حقوق و آزادی های اساسی بشری و مدنی،
با در نظر گرفتن قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد «تحولات در زمینه اطلاعات و مخابرات در زمینه امنیت بین المللی»
به دنبال محدود کردن تهدیدات امنیت اطلاعات بین المللی، تضمین منافع امنیت اطلاعات طرف ها، و ایجاد یک محیط اطلاعاتی بین المللی که با صلح، همکاری و هماهنگی شناخته می‌شود،
با تمایل به ایجاد بستر قانونی و سازمانی برای همکاری بین طرف ها در زمینه امنیت اطلاعات بین المللی،
به شرح زیر موافقت نمودند:

ماده 1
اصطلاحات پایه
به منظور تعامل بین طرف ها در اجرای این موافقت نامه، از اصطلاحات پایه ای که در پیوست 1 (فهرست اصطلاحات پایه ای در زمینه امنیت اطلاعات بین المللی) ذکر شده استفاده می‌گردد که بخشی جدایی ناپذیر این موافقت نامه خواهد بود.پیوست (1) ممکن است در صورت لزوم با توافق طرف ها تکمیل، مشخص و به روز شود.

ماده 2
تهدیدات عمده در حوزه امنیت اطلاعات بین المللی
در جریان همکاری تحت این موافقت نامه، طرف ها حسب وجود تهدیدات اساسی زیر برای امنیت اطلاعات بین المللی اقدام می کنند:

1) توسعه و استفاده از سلاح های اطلاعاتی، تهیه و اجرای جنگ اطلاعاتی؛

2) تروریسم اطلاعاتی؛

3) جرایم سایبری؛

4) استفاده از موقعیت مسلط در فضای اطلاعاتی به ضرر منافع و امنیت سایر کشورها؛

5) انتشار اطلاعاتی که برای نظام های اجتماعی - سیاسی و اقتصادی - اجتماعی، محیط معنوی، اخلاقی و فرهنگی سایر کشورها مضر است؛

6) تهدیدات علیه عملکرد ایمن و پایدار زیرساخت های اطلاعاتی جهانی و ملی که طبیعی و یا ساخته دست بشر هستند.
توافق طرف ها نسبت به ماهیت تهدیدهای اساسی فهرست شده در این ماده در پیوست 2 («فهرست انواع، منابع و ویژگی های پایه ای تهدیدات علیه امنیت اطلاعات بین المللی») ارائه شده است که بخشی جدایی ناپذیر از این موافقت نامه خواهد بود.پیوست (2) ممکن است در صورت لزوم با توافق طرف ها تکمیل، مشخص و به روز شود.

ماده 3
زمینه های اصلی همکاری
با توجه به تهدیدات مندرج در ماده 2 این موافقت نامه، طرف ها، نمایندگان مجاز آن ها و همچنین مقام های ذی صلاح طرف ها که طبق ماده 5 این موافقت نامه تعیین شده اند، در تضمین امنیت اطلاعات بین المللی در زمینه های اصلی زیر همکاری خواهند نمود:

1) تعریف، هماهنگی و اجرای اقدامات مشترک لازم در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی؛

2) ایجاد نظام نظارت و واکنش مشترک به تهدیدات نوظهور در این زمینه؛

3) تدوین اقدامات مشترک برای توسعه مفاد حقوق بین الملل به منظور ایجاد محدودیت در گسترش و استفاده از سلاح های اطلاعاتی که ظرفیت دفاعی، امنیت ملی و امنیت عمومی را تهدید می کند؛

4) مقابله با تهدیدات مربوط به استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای اهداف تروریستی؛

5) مبارزه با جرایم سایبری؛

6) استفاده از تخصص، تحقیق و ارزیابی در زمینه امنیت اطلاعات لازم برای اهداف این موافقت نامه؛

7) ترویج امنیت، عملیات پایدار و بین المللی سازی مدیریت شبکه جهانی رایانه (اینترنت)؛

8) تضمین امنیت اطلاعات ساختارهای مهم طرف ها؛

9) توسعه و اجرای اقدامات مشترک موجد اعتماد برای تضمین امنیت اطلاعات بین المللی؛

10) توسعه و اجرای سیاست ها و رویه های سازمانی و فنی منسجم برای اجرای امضای الکترونیکی (دیجیتال) و حفاظت از داده‌ها در تبادل اطلاعات فرامرزی؛

11) تبادل اطلاعات در مورد قوانین طرف ها در مورد مسائل امنیت اطلاعات؛

12) بهبود چهارچوب حقوقی بین المللی و ساز و کارهای عملی همکاری طرف ها در تضمین امنیت اطلاعات بین المللی؛

13) ایجاد شرایط همکاری بین مقام های ذی صلاح طرف ها به منظور اجرای این موافقت نامه؛

14) تعامل در سازمان ها و مجامع بین المللی در مورد مشکلات تضمین امنیت اطلاعات بین المللی؛

15) تبادل تجربه، آموزش متخصصان، برگزاری جلسات کاری، فراهمایی ها (کنفرانس ها)، هم اندیشی ها (سمینارها) و سایر مجامع نمایندگان مجاز و کارشناسان طرف ها در زمینه امنیت اطلاعات؛

16) تبادل اطلاعات در مورد مسائل مربوط به همکاری در زمینه های اساسی مندرج در این ماده.
با توافق متقابل، طرف ها یا مقام های ذی صلاح آن‌ها می‌توانند زمینه های همکاری دیگری را تعیین کنند.

ماده 4
اصول مشترک همکاری

1. طرف ها همکاری نموده و فعالیت های آن ها در فضای اطلاعات بین المللی در چهارچوب این موافقت نامه به گونه ای انجام خواهد شد که به توسعه اجتماعی و اقتصادی کمک کرده و با اهداف حفظ امنیت و ثبات بین المللی و اصول و هنجارهای شناخته شده جهانی حقوق بین الملل، از جمله اصول حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات و منازعات، عدم استفاده از زور، عدم مداخله در امور داخلی، احترام به حقوق بشر و آزادی های اساسی و نیز اصول همکاری منطقه ای و عدم مداخله در منابع اطلاعاتی طرف ها سازگار باشد.

2. فعالیت های طرف ها به موجب این موافقت نامه باید با حق هر یک از طرف ها برای جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات مطابقت داشته باشد، با در نظر گرفتن اینکه این حق ممکن است توسط قانون به منظور حفظ منافع امنیت ملی و امنیت عمومی محدود شود.

3. هر طرف از حق برابر برای حفاظت از منابع اطلاعاتی و ساختارهای مهم کشور خود در برابر سوء استفاده و مداخله غیرمجاز از جمله حملات اطلاعاتی به آن ها برخوردار خواهد بود. هیچ طرفی نباید چنین اقداماتی را در رابطه با طرف دیگر انجام دهد و به سایر طرف ها در تحقق حق فوق کمک کند.

ماده 5
قالب ها و ساز و کار‌های اصلی همکاری

1. ظرف شصت روز از تاریخ لازم الاجرا شدن این موافقت نامه طرف ها از طریق امین اطلاعات مربوط به مقام های ذی صلاح طرف های مسئول اجرای این موافقت نامه و راه های تبادل مستقیم اطلاعات را در زمینه های خاص همکاری مبادله خواهند کرد.

2. به منظور بازنگری در اجرای این موافقت نامه تبادل اطلاعات، تجزیه و تحلیل و ارزیابی مشترک تهدیدهای نوظهور علیه امنیت اطلاعات، و همچنین شناسایی، توافق و هماهنگی اقدامات مشترک برای واکنش به این تهدیدات، طرف ها باید به طور منظم با نمایندگان مجاز طرف ها و مقام های ذیصلاح آن ها رایزنی نمایند (از این پس «رایزنی ها»).
رایزنی های منظم با توافق طرف ها معمولاً هر شش ماه یک بار در دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای یا در قلمرو یکی از طرف ها به دعوت آن طرف انجام می‌شود.
هر طرف می‌تواند با پیشنهاد زمان و مکان و همچنین دستور جلسه ای که متعاقباً توسط همه طرف ها و دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای مورد توافق قرار می‌گیرد، رایزنی های اولیه را آغاز کند.

3. همکاری عملی در زمینه های خاص همکاری که در این موافقت نامه پیش بینی شده است ممکن است توسط طرف ها از طریق مقام های ذی صلاح طرف های مسئول اجرای موافقت نامه انجام شود.

4. به منظور ایجاد مبانی حقوقی و سازمانی برای همکاری در زمینه های خاص، مقام های ذیصلاح طرف ها می‌توانند موافقت نامه های بین بخشی مناسبی را منعقد کنند.

ماده 6
حفاظت از اطلاعات

1. این موافقت نامه طرف ها را موظف به ارائه اطلاعات در چهارچوب همکاری موضوع این موافقت نامه نخواهد کرد و در صورتی که افشای اطلاعات احتمال آسیب به منافع ملی را به دنبال داشته باشد، انتقال چنین اطلاعاتی در چهارچوب این همکاری را مجاز نمی داند.

2. در چهارچوب همکاری موضوع این موافقت نامه، طرف ها نباید اطلاعاتی را که طبق قوانین هر یک از طرف ها به عنوان اسرار دولتی تلقی می‌شود مبادله کنند. رویه انتقال و رسیدگی به چنین اطلاعاتی که در موارد خاص ممکن است برای اهداف این موافقت نامه ضروری تلقی شود، بر اساس توافق های مربوطه بین طرف ها و شرایط آن خواهد بود.

3. طرف ها باید حفاظت کافی از اطلاعات ارسال شده یا تولید شده در جریان همکاری موضوع این موافقت نامه را تضمین نمایند، مشروط بر اینکه این اطلاعات توسط قوانین هیچ یک از طرف ها به عنوان اسرار دولتی تلقی نشده، و دسترسی و انتشار آن طبق قوانین و یا مقررات مربوطه هر یک از طرف ها محدود شده باشد.
این اطلاعات باید مطابق با قوانین و یا مقررات مربوطه طرف دریافت کننده محافظت شود. چنین اطلاعاتی نباید بدون رضایت کتبی طرفی که این اطلاعات را تهیه کرده است افشا یا منتقل شود.
این اطلاعات باید مطابق با قوانین و یا مقررات مربوطه طرف ها علامت گذاری شوند.

ماده 7
منابع مالی

1. طرف ها به طور مستقل هزینه های مشارکت نمایندگان و کارشناسان خود را در رویدادهای مربوطه در حمایت از اجرای این موافقت نامه تقبل خواهند نمود.

2. در رابطه با سایر هزینه های مربوط به اجرای این موافقت نامه در هر مورد، طرف ها می‌توانند بر اساس قوانین طرف ها روی روش متفاوتی برای تامین مالی توافق کنند.

ماده 8
رابطه با سایر معاهدات بین المللی
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات هر یک از طرف ها ناشی از سایر معاهدات بین المللی که عضو آن ها هستند تاثیری نمی گذارد.

ماده 9
حل اختلاف
اختلافات در مورد تفسیر و اجرای مفاد این موافقت نامه از طریق مشورت و مذاکرات طرف ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 10
زبان های کاری
در چهارچوب همکاری موضوع این موافقت نامه، زبان روسی و چینی زبان های کاری خواهند بود.

ماده 11
امین
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود.
نسخه اصلی این موافقت نامه نزد امین نگهداری خواهد شد که ظرف مدت پانزده روز از تاریخ امضای آن رونوشت های تایید شده آن را برای طرف ها ارسال خواهد نمود.

ماده 12
مفاد نهایی

1. این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد شده است و در سی امین روز پس از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی تکمیل رویه های داخلی لازم برای نافذ شدن آن توسط امین لازم الاجرا خواهد شد. در مورد طرفی که مراحل داخلی را بعداً تکمیل کرده است، این موافقت نامه سی روز پس از تاریخ دریافت اطلاعیه مربوطه توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.

2. طرف ها می‌توانند این موافقت نامه را با صدور اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه با توافق طرف ها اصلاح کنند.

3. این موافقت نامه علیه هیچ دولت و سازمانی نیست و پس از لازم الاجرا شدن آن برای الحاق هر کشوری که اهداف و اصول این موافقت نامه را می پذیرد با ارائه سند الحاق به امین مفتوح خواهد بود. برای دولت محلق شونده، این موافقت نامه ظرف سی روز پس از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه پذیرش الحاق توسط کشورهای امضاکننده و ملحق شده توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.

4. هر یک از طرف ها می‌تواند با ارسال یک اطلاعیه کتبی حداقل نود روز قبل از تاریخ مورد نظر برای خروج از این موافقت نامه خارج شود. امین ظرف سی روز از تاریخ دریافت این اطلاعیه طرف های دیگر را از چنین قصدی مطلع خواهد کرد.

5. در صورت خاتمه این موافقت نامه، طرف ها اقداماتی را برای اجرای کامل تعهدات در رابطه با حفاظت از اطلاعات و همچنین تکمیل کارهای مشترک مورد توافق قبلی، طرح ها و سایر فعالیت های انجام شده در چهارچوب این موافقت نامه که تا زمان خاتمه ناتمام باقی مانده، اتخاذ خواهند نمود.

این موافقت نامه در شهر اکاترینبورگ، در 26 خرداد 1388(16 ژوئن 2009)، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد شد که هر دو متن از اعتبار واحد برخوردار هستند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

پیوست 1
موافقتنامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای جهت همکاری در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی
-فهرست اصطلاحات پایه ای در زمینه امنیت اطلاعات بین المللی
«امنیت اطلاعاتی» به منزله وضعیت افراد، جامعه و دولت و منافع آن ها در صورت مصون ماندن از تهدیدات، تاثیرات مخرب و سایر تاثیرات منفی در فضای اطلاعاتی است.
«جنگ اطلاعاتی» به معنای رویا رویی بین دو یا چند دولت در فضای اطلاعاتی با هدف آسیب رساندن به سامانه ها، فرآیندها و منابع اطلاعاتی، ساختارهای بسیار مهم و دیگر ساختارها، تضعیف نظام های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، تاثیر روانی روی توده های مردم برای بی ثبات کردن جامعه و دولت و نیز مجبور کردن دولت به اتخاذ تصمیماتی به نفع طرف مقابل است.
«زیرساخت اطلاعاتی» به معنای مجموعه ای از ابزارها و سامانه های فنی برای شکل گیری، تولید، تبدیل، انتقال، استفاده و ذخیره سازی اطلاعات است.
«سلاح های اطلاعاتی» به معنای فناوری های اطلاعاتی، ابزارها و روش های مورد استفاده برای جنگ اطلاعاتی است.
«جرایم سایبری» به معنای استفاده از منابع اطلاعاتی و یا نفوذ در فضای اطلاعاتی برای مقاصد غیرقانونی است.
«فضای اطلاعاتی» به معنای حوزه ای از فعالیت های مربوط به شکل گیری، تولید، تبدیل، انتقال، استفاده، ذخیره سازی اطلاعات است که از جمله بر آگاهی فردی و اجتماعی، زیرساخت های اطلاعاتی و خود اطلاعات تاثیر می گذارد.
«منابع اطلاعاتی» به معنای زیرساخت های اطلاعاتی و همچنین خود اطلاعات و جریان های آن است.
«تروریسم اطلاعاتی» به معنای استفاده از منابع اطلاعاتی در فضای اطلاعاتی و یا تاثیرگذاری بر آن ها برای اهداف تروریستی است.
«ساختارهای بسیار مهم» به تاسیسات، نظام ها و نهادهای دولتی اطلاق می‌شود که تاثیر آن ها ممکن است پیامدهایی مستقیماً بر امنیت ملی از جمله امنیت یک فرد، جامعه و دولت داشته باشد.
«امنیت اطلاعاتی بین المللی» به معنای وضعیت روابط بین الملل است که تضعیف ثبات جهانی و به خطر انداختن امنیت کشورها و جامعه جهانی در فضای اطلاعاتی را شامل نمی شود.
«سوء استفاده از منابع اطلاعاتی» به معنای استفاده از منابع اطلاعاتی بدون حقوق مقتضی یا در تخطی از قواعد مقرر، قوانین طرف ها یا هنجارهای حقوق بین الملل است.
«دخالت غیرمجاز در منابع اطلاعاتی» به معنای تاثیر غیرقانونی بر فرآیندهای شکل گیری، تولید، پردازش، تبدیل، انتقال، استفاده، و ذخیره سازی اطلاعات است.
«تهدید امنیت اطلاعات» به معنای عوامل خطرناک برای فرد، جامعه، دولت و منافع آن ها در فضای اطلاعاتی است.

پیوست 2
موافقت نامه بین دولت‌های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای جهت همکاری در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی
-فهرست انواع، منابع و ویژگی های اصلی تهدیدات علیه امنیت اطلاعات بین المللی

1. توسعه و به کارگیری سلاح های اطلاعاتی، آماده سازی و اجرای جنگ اطلاعاتی.
منشا این تهدید، ایجاد و توسعه تسلیحات اطلاعاتی است که تهدیدی مستقیم برای ساختارهای بسیار مهم دولت ها بوده و ممکن است منجر به یک مسابقه تسلیحاتی جدید شود و تهدید اصلی در حوزه امنیت اطلاعات بین المللی است.
از ویژگی های آن می توان به استفاده از سلاح های اطلاعاتی برای آماده سازی و هدایت جنگ اطلاعاتی و همچنین تاثیرگذاری بر سرویسهای حمل و نقل، ارتباطات و فرماندهی هوایی، موشک های پرتابشی (بالستیک) و دیگر انواع تاسیسات دفاعی اشاره کرد که در نتیجه آن یک کشور توانایی دفاع خود را در مواجهه با متجاوز از دست داده و نمی‌تواند از حق مشروع دفاع از خود استفاده نماید؛ اختلال در عملکرد تاسیسات زیرساخت اطلاعاتی که منجر به فلج شدن نظام های حکمرانی و تصمیم گیری دولت ها شده و تاثیر مخرب بر سازه های بسیار مهم دارد.

2. تروریسم اطلاعاتی.
منبع این تهدید سازمان های تروریستی و افراد درگیر در فعالیت های تروریستی، انجام اقدامات غیرقانونی توسط یا در رابطه با منابع اطلاعاتی است.
از ویژگی های آن می توان به استفاده از شبکه های اطلاعاتی توسط سازمان های تروریستی برای انجام فعالیت های تروریستی و جذب حامیان جدید به صفوف آن ها اشاره کرد. تاثیر مخرب بر منابع اطلاعاتی که منجر به نقض نظم عمومی می‌شود. نظارت (کنترل) یا مسدود کردن شبکه های رسانه ای؛ استفاده از شبکه جهانی رایانه (اینترنت) یا سایر شبکه های اطلاعاتی برای تبلیغات تروریستی، ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه و نیز تاثیر منفی بر منابع اطلاعاتی از طرق دیگر.

3. جرایم سایبری.
منشا این تهدید توسط افراد یا سازمان هایی ایجاد می‌شود که با استفاده غیرقانونی از منابع اطلاعاتی یا دخالت غیرقانونی در چنین منابعی برای اهداف مجرمانه فعالیت می کنند.
ویژگی های آن شامل نفوذ به سامانه های اطلاعاتی برای به خطر انداختن یکپارچگی، در دسترس بودن و محرمانه بودن اطلاعات است. تولید و توزیع عمدی ویروس های رایانه ای و سایر برنامه های مخرب، اجرای حملات محروم سازی از خدمات و سایر اثرات منفی، آسیب رساندن به منابع اطلاعاتی، نقض حقوق و آزادی های قانونی شهروندان در زمینه اطلاعات، از جمله حقوق مالکیت معنوی و حریم خصوصی؛ استفاده از منابع و روش های اطلاعاتی برای ارتکاب جرائمی مانند کلاهبرداری، اختلاس، اخاذی، قاچاق، قاچاق مواد مخدر، هرزه نگاری (پورنوگرافی) کودکان و غیره.

4. استفاده از موقعیت مسلط در فضای اطلاعاتی به ضرر منافع و امنیت سایر کشورها.
منشا این تهدید ناشی از عدم توازن در توسعه فناوری اطلاعات در کشورهای مختلف و روند فعلی افزایش «شکاف رقومی (دیجیتالی)» بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. برخی از کشورهایی که در توسعه فناوری اطلاعات پیشرفت کرده اند، عمداً مانع از توسعه سایر کشورها و دسترسی آن ها به فناوری اطلاعات شده و خطری جدی برای کشورهایی که ظرفیت اطلاعاتی کافی ندارند، ایجاد می کنند.
از ویژگی های آن می توان به انحصار تولید نرم افزار و سخت افزار برای زیرساخت های اطلاعاتی، محدود کردن مشارکت کشورها در همکاری‌های بین المللی فناوری اطلاعات، ممانعت از توسعه آن ها و افزایش وابستگی آن ها به این کشورها از کشورهای توسعه یافته تر اشاره کرد. تعبیه ویژگی ها و عملکردهای پنهان در نرم افزار و تجهیزات عرضه شده به سایر کشورها برای نظارت و تاثیرگذاری بر منابع اطلاعاتی و یا ساختارهای بسیار مهم این کشورها؛ نظارت بر بازار فناوری اطلاعات و انحصار آن و محصولات به ضرر منافع و امنیت کشورها.

5. انتشار اطلاعات مضر برای نظام های اجتماعی - سیاسی و اقتصادی - اجتماعی، محیط معنوی، اخلاقی و فرهنگی سایر کشورها.
منشاء این تهدید توسط دولت ها، سازمان ها، گروهی از افراد یا افراد خاصی ایجاد می‌شود که از زیرساخت های اطلاعاتی برای انتشار اطلاعات مضر برای نظام های اجتماعی - سیاسی و اجتماعی - اقتصادی، محیط معنوی، اخلاقی و فرهنگی سایر کشورها استفاده می کنند.
با ظهور و بازتولید در رسانه های الکترونیک (رادیو و تلویزیون) و سایر رسانه ها، شبکه جهانی رایانه (اینترنت) و سایر شبکه های تبادل اطلاعات آشکار می‌شود:
تحریف تصویر نظام سیاسی و اجتماعی یک دولت، سیاست خارجی و داخلی آن، فرآیندهای مهم سیاسی و اجتماعی در کشور، ارزش‌های معنوی، اخلاقی و فرهنگی جمعیت آن کشور؛
ترویج ایده های تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی؛
دامن زدن به اختلافات بین قومی، نژادی و مذهبی.

6. تهدیدات بر علیه عملکرد ایمن و پایدار زیرساخت های اطلاعاتی جهانی و ملی که طبیعی و یا ساخته دست بشر هستند.
منشا این تهدیدها بلایای طبیعی و سایر مخاطرات طبیعی و بلایای انسانی است که به طور ناگهانی یا در نتیجه یک فرآیند طولانی رخ می دهد که می‌تواند تاثیر مخرب گسترده ای بر منابع اطلاعاتی دولت بگذارد.
آن ها در نتیجه عملکرد نادرست زیرساخت های اطلاعاتی، بی ثباتی ساختارهای حیاتی، مدیریت عمومی و دستگاه های تصمیم گیری و در نتیجه تاثیر مستقیم بر امنیت دولت و جامعه آشکار می‌شوند.

20. موافقتنامه آموزش کارکنان واحدهای ضد تروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند)،
به تبعیت از منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، موافقت نامه ساختار منطقه ای ضد تروریسم میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، و خط مشی همکاری بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 15 خرداد 1384 (5 ژوئن 2005)؛
با توجه به اینکه همکاری بین طرف ها در زمینه آموزش کارکنان واحدهای ضد تروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برای بهبود کارایی مبارزه با تروریسم ضروری است،
به منظور اطمینان از آموزش موثر کارکنان واحدهای ضد تروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای،
با پیروی از قوانین ملی و هنجارهای شناخته شده جهانی حقوق بین الملل،
به شرح ذیل موافقت نمودند:

ماده 1
از لحاظ این موافقت نامه:
«واحدهای ضد تروریسم» به معنای گروهی از متخصصان است که توسط هر یک از طرف ها مطابق با قوانین خود برای انجام اقدامات ضد تروریستی تشکیل شده است.
«کارکنان» به معنای متخصصان و مربیانی است که در واحد ضد تروریستی طرف درخواست کننده خدمت می کنند.
«کارآموز» به معنای شخصی است که تحت آموزش است.
«معلم» یعنی شخصی که دانش، مهارت و تجربه را به کارآموز منتقل نموده و دارای صلاحیت های لازم است.
«آموزش» به معنای آموزش تحت برنامه های آموزشی بازآموزی حرفه ای، ارتقای مهارت ها یا آموزش در همان سطح آموزشی کارآموز است.
«طرف درخواست شونده» به معنای طرفی است که از او خواسته شده است در آموزش کارکنان خود کمک کند.
«طرف درخواست کننده» به معنای طرفی است که برای آموزش کارکنان خود درخواست کمک می کند.
«طرف میزبان» به معنای طرفی است که آموزش در قلمرو آن ارائه می‌شود.
«طرف فرستنده» به معنای طرفی است که کارکنان خود را برای آموزش به قلمرو طرف میزبان می فرستد.
«طرف گذر» به معنای طرفی است که از طریق قلمرو آن کارآموزان و یا معلمان و تجهیزات آموزشی به محل آموزش و بازگشت منتقل می‌شوند.
«واحدهای آموزشی» یعنی موسسات آموزشی، مراکز آموزشی و زیرمجموعه هایی که به ترتیب مقرر به آموزش مشغول هستند.
منظور از «لوازم آموزشی»، درسنامه، لوازم تدریس و کلاسی، تجهیزات آزمایشگاهی، سلاح، تجهیزات نظامی و ویژه، وسایل فنی آموزش عملی و نیز مواد مصرفی و سایر تجهیزات مورد نیاز برای آموزش مطابق با برنامه های درسی و برنامه های آموزشی است.
«برنامه» به معنی برنامه آموزشی برای کارکنان واحدهای ضد تروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای است که توسط کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای برای یک دوره سه ساله تهیه شده است.

ماده 2
آموزش کارکنان طرف ها توسط مقام های ذیصلاح طرف ها با همکاری و هماهنگی کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای با در نظر گرفتن موارد زیر انجام می‌گردد:
- ارتقای دانش و مهارت های عملی در زمینه مبارزه با تروریسم؛
- تسلط بر روش های نوین راهکنشی اقدامات ویژه ضد تروریستی از جمله اقدامات مشترک؛
- افزایش سطح آموزش های ویژه فردی؛
- تبادل تجربیات واحدهای ضد تروریستی.

ماده 3
آموزش کارکنان باید در واحدهای آموزشی طرف میزبان یا با اعزام معلمان طرف درخواست شونده به قلمرو طرف درخواست کننده انجام شود.
با توافق طرف ها، آن ها می‌توانند کارکنان خود را به عنوان کارآموز به واحدهای ساختاری مقام های ذیصلاح طرف میزبان اعزام کنند.

ماده 4
آموزش کارکنان طبق برنامه مصوب شورای ساختار منطقه ای ضد تروریستی سازمان همکاری شانگهای و یا در چهارچوب توافق های دوجانبه انجام خواهد شد.
هزینه های آموزش کارکنان بر اساس قراردادها (موافقت نامه ­ها) بین مقام های ذیصلاح طرف های میزبان و فرستنده تامین می‌شود.

ماده 5
مقام های ذیصلاح طرف ها باید حداکثر تا یک بهمن (اول فوریه) سال قبل از سال آموزش، درخواست آموزش کارکنان خود را با ذکر تعداد کارآموزان در یک حرفه خاص، زمان بندی احتمالی آموزش و یا تعداد معلمان، زمان سفر آن ها، موضوعات دروس و همچنین سایر اطلاعات مربوط به آموزش به کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریستی سازمان همکاری شانگهای ارسال کنند.
درخواست باید توسط ریاست مقام ذیصلاح طرف مربوطه یا معاون وی امضا شود و یا با مهر رسمی مقام تایید گردد.

ماده 6
مقام های ذیصلاح طرف ها باید حداکثر تا یک بهمن (اول فوریه) سال قبل از سال آموزش، برنامه ها و طرح های آموزشی، موضوعات و محتوای آموزشی و الزامات کارآموزان، تعداد کارآموزان، تاریخ و مدت آموزش، برآورد هزینه ها، وسایل و شرایط ورود کارآموزان به محل آموزش و خروج آنها را به کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای اطلاع دهند.

ماده 7
بر اساس درخواست ها و پیشنهادات طرف ها که قبل از دهم اسفند (اول مارس) سال قبل از سال آموزش دریافت می‌گردد، کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای بررسی پیشنهادات در مورد فرصت های موجود برای آموزش کارکنان و برآورد هزینه های احتمالی آن را به ترتیب مقرر آماده و ارسال خواهد کرد.

ماده 8
کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای مسئول تسهیل و هماهنگی موارد زیر می‌باشد:
- ارسال اطلاعات به مقام های ذیصلاح طرف های درخواست کننده در مورد شرایط سازماندهی و اجرای آموزش توسط طرف درخواست شونده و همچنین ارسال درخواست های مقام های ذیصلاح طرف های درخواست کننده به طرف درخواست شونده؛
- توافق با مقام های ذیصلاح طرف ها در مورد زمان و مکان آموزش، موضوعات مورد تدریس و محتوای آنها، تعداد کارآموزان، برآورد هزینه و سایر موارد؛
- اقدامات مقام های ذیصلاح طرف های درخواست کننده و درخواست شونده در صورت بروز اختلاف نظر و بحث در فرآیند توافق.

ماده 9
قرارداد (موافقتنامه) در مورد آموزش کارکنان باید بین مقام ذیصلاح طرف فرستنده و واحد آموزش مربوطه مقام صلاحیت دار طرف میزبان قبل از دهم آذر (اول دسامبر) سال قبل از سال آموزش منعقد گردد.
قرارداد (موافقت نامه) باید شامل موارد زیر باشد:

1) نام برنامه آموزشی و یا برنامه درسی؛

2) مدت زمان آموزش؛

3) تعداد کارآموزان و یا معلمان.

4) الزامات برای کارآموزان؛

5) تامین کارآموزان و یا معلمان با:

الف) معلمان (برای کارآموزان)؛

ب) لوازم مورد نیاز برای آموزش کارکنان مطابق برنامه های درسی و برنامه های آموزشی؛

پ) دسترسی به کتابخانه ها، اتاق های مطالعه و سالن های ورزشی، و سایر امکانات و مناطق مورد نیاز برای آموزش؛

ت) خدمات ترجمه؛

ث) خدمات پزشکی؛

ج) وسایل نقلیه برای اهداف آموزشی؛

چ) محل اقامت و غذا؛

ح) ترتیبات سفر کارآموزان و یا معلمان به محل برگزاری آموزش و بازگشت؛

6) روش ثبت اسناد ورود یا خروج و اقامت کارآموزان و یا معلمان طرف فرستنده در قلمرو طرف میزبان؛

7) روش، زمان و شرایط پرداخت برای آموزش؛

8) دلایل اخراج زود هنگام کارآموز؛

9) بیمه عمر و سلامت کارآموزان و معلمان طرف فرستنده توسط طرف میزبان؛

10) رویه حل و فصل اختلافات؛

11) سایر جزئیات ضروری.

ماده 10
پس از اتمام دوره آموزشی، به کارآموزانی که به طور کامل در برنامه درسی شرکت کرده اند، گواهی پایان دوره آموزشی توسط واحدهای آموزشی اعطا می‌شود.

ماده 11
پس از انقضای قرارداد (موافقت نامه) آموزش کارکنان، مقام های ذیصلاح طرف های فرستنده و میزبان، باید نتایج آموزش و یافته ها و پیشنهادات خود را به کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای اطلاع دهند.
در پایان سال، کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای باید مطالب ارسالی را جمع بندی کرده و به ترتیب مقرر مراتب را به مقام های ذی صلاح طرف ها اطلاع دهد.

ماده 12
تجهیزات آموزشی باید از مرزهای کشوری عبور کرده و همچنین بر اساس فهرستی از تجهیزات مورد توافق مقام های ذی صلاح طرف های مربوطه، از طریق قلمرو طرف ها حمل و نقل شود. این کالاها از پرداخت حقوق گمرکی و سایر پرداخت ها معاف بوده و مشمول بازرسی، توقیف و مصادره نخواهد بود.
هنگامی که تجهیزات آموزشی از مرزهای کشوری عبور کرده و همچنین از طریق قلمرو طرف ها حمل و نقل می‌شود، طرف ها باید اجرای سریع رویه های مربوطه را که توسط قوانین آنها تعیین شده است تسهیل کنند.

ماده 13
طرف ها در رسیدگی به مدارک مربوط به کارآموزان و معلمان طرف فرستنده در هنگام عبور از مرزهای دولتی طرف ها، کمک متقابل خواهند کرد.

ماده 14
در طول دوره آموزش و سفر به محل آموزش و بازگشت، کارآموزان و یا معلمان طرف فرستنده باید قوانین و آداب و رسوم طرف میزبان و همچنین طرف گذر را رعایت کنند.

ماده 15
طرف میزبان و طرف گذر باید به موازین حقوقی کارآموزان و معلمان طرف فرستنده احترام بگذارد.

ماده 16
در صورت وارد شدن خسارت به شخص حقیقی یا حقوقی یا طرف میزبان که توسط کارآموز یا معلم طرف فرستنده وارد شود، این خسارت توسط طرف فرستنده طبق قوانین طرف میزبان جبران خواهد شد.
خسارات وارده به جان و سلامتی کارآموزان و معلمان طرف فرستنده در حین آموزش توسط طرف میزبان به ترتیبی که در قوانین خود نسبت به اتباع خود مقرر شده است جبران خواهد شد.
طرف فرستنده از هرگونه ادعایی نسبت به طرف میزبان چشم پوشی خواهد کرد، از جمله در مورد خسارات ناشی از مرگ، جراحت یا هر آسیب دیگری که به جان، سلامت و دارایی کارآموزان یا معلمان طرف فرستنده در طول اقامت آنها در قلمرو طرف میزبان، در صورتی که چنین خسارتی که در طول آموزش ایجاد شده، تقصیر کارآموز یا معلم طرف فرستنده باشد.
در عین حال، کارآموزان، معلمان و اعضای خانواده آنها باید به طور کامل از امتیازات، ضمانت ها و غرامت تعیین شده توسط قوانین طرف های خود برخوردار شوند.

ماده 17
در مواردی که در ماده 16 این موافقت نامه پیش بینی نشده است، خسارات وارده به جان و سلامت کارآموزان و معلمان در قلمرو طرف میزبان با توافق طرف های مربوطه جبران خواهد شد.

ماده 18
روش جبران هزینه های متحمل شده توسط طرف میزبان، از جمله هزینه های مربوط به از بین رفتن، تخریب کلی یا
-جزئی مواد و لوازم آموزشی، با توافق بین طرف های مربوط تعیین می‌شود.
روش جبران هزینه های متحمل شده توسط طرف فرستنده، از جمله هزینه های مربوط به از بین رفتن، تخریب کلی یا
-جزئی اقلام و لوازم ویژه وارداتی، با توافق بین طرف های مربوط تعیین می‌شود.

ماده 19
طرف ها اختلافات مربوط به تفسیر یا اجرای مفاد این موافقت نامه را از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهند کرد.

ماده 20
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات طرف ها به موجب معاهدات بین المللی دیگری که عضو آن هستند تاثیری نخواهد داشت.

ماده 21
در جریان همکاری به موجب این موافقت نامه، طرف ها از روسی و چینی به عنوان زبان های کاری استفاده خواهند کرد.

ماده 22
با موافقت طرف ها، این موافقت نامه ممکن است با صدور اسناد الحاقی (پروتکل ها) اصلاح شود.

ماده 23
ظرف 30 روز پس از تکمیل تشریفات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه، طرف ها مراتب را کتباً به امین و مقام های ذیصلاح مسئول اجرای این موافقت نامه اطلاع خواهند داد.
در صورت تغییر مقام های ذیصلاح و یا نام آنها، طرف ها ظرف مدت پانزده روز مراتب را به امین این موافقت نامه اطلاع خواهند داد.
ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای مقام ذیصلاح سازمان همکاری شانگهای برای اجرای این موافقت نامه خواهد بود.

ماده 24
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود که ظرف مدت پانزده روز از تاریخ امضای این موافقت نامه، رونوشت های تایید شده آن را برای طرف ها ارسال خواهد کرد.
ظرف پانزده روز پس از دریافت اطلاعیه از طرف مقام های ذیصلاح خود که مسئول اجرای این موافقت نامه هستند، امین مراتب را به سایر طرف ها اطلاع خواهد داد.

ماده 25
این موافقت نامه برای مدت زمان معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای در تاریخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) منعقد شده است و سی روز پس از دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی توسط امین نسبت به تکمیل تشریفات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه توسط طرف ها، لازم الاجرا خواهد شد.

این موافقت نامه برای الحاق کشورهای عضو معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) مفتوح خواهد بود.
برای دولت الحاق شونده، این موافقت نامه سی روز پس از دریافت اسناد الحاق توسط امین اسناد لازم الاجرا خواهد شد.
خاتمه معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) در مورد یک طرف، خاتمه خودکار این موافقت نامه را در بر دارد.
در شهر یکاترینبورگ، در 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009)، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد شد که هر دو متن از اعتبار واحد برخوردار هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

21. معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای علیه تروریسم

طرف های عضو سازمان همکاری شانگهای به شدت نگران تشدید تروریسم هستند که تهدیدی برای صلح و امنیت بین المللی، تمامیت ارضی طرف ها، توسعه روابط دوستانه بین دولت ها و همچنین حقوق و آزادی های اساسی انسان ها می‌باشد.
با هدایت اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد و منشور سازمان همکاری شانگهای در 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
گسترش مفاد معاهده شانگهای در مورد مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، مفهوم همکاری بین طرف های عضو سازمان همکاری شانگهای در مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 14 تیر 1384 (5 ژوئیه 2005)، با اذعان به اینکه جرایم مشمول این معاهده تحت هیچ شرایطی قابل توجیه نیستند و اشخاص حقیقی و حقوقی که در چنین اعمالی مجرم و یا شریک هستند باید پاسخگو باشند، با توجه به تغییراتی که در محتوای تروریسم، مقیاس و ماهیت اقدامات تروریستی و اهمیت افزایش همکاری ها رخ داده است، با درک نیاز به تشدید تلاش ها علیه تروریسم و تاکید مجدد بر اینکه تمامی اقدامات برای پیشگیری و مبارزه با تروریسم باید با رعایت حاکمیت قانون و ارزش های مردم سالاری (دموکراتیک)، حقوق و آزادی های اساسی بشر و همچنین حقوق بین الملل انجام شود، با درک اینکه تنها با تلاش مشترک می توان به پیشگیری و مبارزه موثر با تروریسم دست یافت، توافق هایی به شرح زیر صورت گرفته است:

ماده یکم
این معاهده با هدف افزایش اثربخشی همکاری علیه تروریسم منعقد شده است.

ماده دوم

1. برای اهداف این معاهده، اصطلاحات و مفاهیم به کار رفته در آن به این معنی است:

1) «طرف» -دولت طرف عضو این معاهده ؛

2) «تروریسم» - مرام (ایدئولوژی) خشونت و اعمال تاثیرگذاری بر تصمیم گیری مقام ها یا سازمان های بین المللی از طریق ارتکاب یا تهدید به ارتکاب خشونت و (یا) سایر اعمال مجرمانه مرتبط با ارعاب مردم و با هدف ایجاد آسیب به فرد، جامعه، و دولت؛

3) «اقدام تروریستی» - اقدامی است که با ارعاب جمعیت و ایجاد خطر برای زندگی و سلامت انسان، با هدف ایجاد خسارت مالی قابل توجه، یا شروع یک فاجعه زیست محیطی یا سایر پیامدهای سنگین، به منظور دستیابی به اهداف سیاسی، مذهبی، اهداف مرامی (ایدئولوژیک) و غیر آن از طریق تاثیرگذاری بر تصمیم گیری نهادها یا سازمان های بین المللی و نیز تهدید این اقدامات انجام می‌شود.

4) «سازمان تروریستی»
الف) یک گروه جنایتکار، یک تشکیلات مسلح غیرقانونی، یک دسته، یک جامعه جنایتکار که برای ارتکاب جنایات و (یا) ارتکاب جرایم مشمول این معاهده ایجاد شده است.
ب) شخص حقوقی که به نمایندگی، به دستور یا به نفع او برنامه ریزی، سازماندهی، تهیه و ارتکاب حداقل یکی از جرائم مشمول این معاهده انجام می‌شود.

5) «شخصیت حقوقی» - سازمانی که مطابق با قوانین ملی که توسط طرف ها تعیین شده است، تاسیس شده و فعالیت می کند.

2. این ماده به هیچ یک از معاهده های بین المللی یا قوانین ملی هر یک از طرف ها که حاوی مقرراتی برای کاربرد گسترده تر اصطلاحات و مفاهیم مورد استفاده در این ماده است، لطمه نمی زند.

ماده سوم
این معاهده در مواردی اعمال خواهد شد که کشف، پیشگیری و رسیدگی به جرایم مشمول این معاهده بر صلاحیت بیش از یک طرف تاثیر بگذارد.

ماده چهارم
طرف ها حقوق و تعهدات خود را طبق این معاهده مطابق با اصول برابری حاکمیتی، تمامیت ارضی دولت ها و عدم مداخله در امور داخلی سایر دولت ها اعمال خواهند کرد.

ماده پنجم

1. طرف ها اقدامات لازم را برای ایجاد صلاحیت قضایی خود در مورد جرایم مشمول این معاهده اتخاذ خواهند کرد در صورتی که:

1) جرم در سرزمین طرف مزبور اتفاق افتاده باشد.

2) جرم در کشتی با پرچم طرف مزبور یا در هواپیمای ثبت شده طبق قوانین طرف مزبور انجام شود.

3) جرم توسط یکی از شهروندان طرف مزبور مرتکب شده باشد.

2. هر طرف همچنین می‌تواند صلاحیت قضایی خود در مورد جرایم مشمول این معاهده را تعیین کند، در صورتی که:

1) اقدام تروریستی در سرزمین طرف مزبور، یا علیه یک شهروند آن هدایت شده یا به ارتکاب منجر شده باشد.

2) اقدام تروریستی علیه تاسیسات آن طرف در خارج از کشور، از جمله اماکن نمایندگی های سیاسی (دیپلماتیک) و دفاتر کنسولی؛ هدایت شده یا به ارتکاب منجر شده باشد.

3) اقدام تروریستی با هدف اجبار طرف مزبور به انجام یا عدم انجام اقدامی هدایت شده یا به ارتکاب منجر شده باشد.

4) جرم توسط یک فرد بدون تابعیت که مقیم دائم سرزمین طرف مزبور است، انجام شود.

5) جرم در کشتی که توسط طرف مزبور اداره می‌شود، مرتکب شده باشد.

3. هر یک از طرف ها اقدامات لازم را انجام خواهد داد تا صلاحیت خود را در مورد جرایم مشمول این معاهده در صورت حضور مجرم مورد ادعا در سرزمین خود و عدم استرداد وی به هیچ یک از طرف ها اتخاذ کند.

4. این معاهده هیچ گونه استثنایی در خصوص اعمال صلاحیت کیفری بر اساس قوانین ملی یک طرف را قائل نمی داند.

5. اگر بیش از یک طرف مدعی صلاحیت قضایی در مورد یک جرم مشمول این معاهده باشند، طرف های مربوط در صورت لزوم به شور خواهند نشست.

ماده ششم

1. همکاری پیش بینی شده در خصوص این معاهده توسط مقام های ذی صلاح تعیین شده هر طرف، انجام خواهد شد.

2. هنگام ارائه سند تصویب یا الحاقیه این معاهده، هر طرف فهرستی از مقام های ذی صلاح خود را که مسئول اجرای این معاهده هستند به امین ارائه می کند که امین آن را به سایر اعضا ارسال خواهد کرد. طرف ها بلافاصله تمام تغییرات در فهرست مقام های ذی صلاح خود را به امین اطلاع خواهند داد و او نیز به سایر طرف ها اطلاع خواهد داد.

3. مقام های ذی صلاح طرف ها در مورد موضوعات پیش بینی شده در این معاهده مستقیماً و در حدود اختیارات خود با یکدیگر تعامل خواهند داشت. مقام های ذی صلاح و سایر زیرمجموعه های سرزمینی طرف ها، به منظور اجرای این معاهده، می‌توانند به روشی که توسط مقام های ذی صلاح طرف ها تعیین می‌شود، تماس های مستقیمی با یکدیگر برقرار کنند.

4. تعامل بین مقام های ذی صلاح طرف های مربوطه در قالب تعاملات دوجانبه و چند جانبه و بر اساس درخواست کمک و با اعلام مقام ذی صلاح یکی از طرف ها انجام می‌شود.
این تعامل ممکن است با استفاده از مجاری سیاسی (دیپلماتیک)، مجاری سازمان بین المللی پلیس جنایی یا کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای انجام شود.

ماده هفتم

1. طرف ها به منظور جلوگیری از موقعیت های تنشی که ممکن است منجر به ارتکاب جرایم مشمول این معاهده شود،

2. در صورت لزوم، سازمان های غیردولتی و سایر نهادهای جامعه مدنی را مشروط به قوانین ملی تشویق به گفتگوهای بین مذهبی و بین فرهنگی، خواهند کرد.

3. هر طرف مطابق با اصول اساسی نظام حقوقی خود، اقداماتی را در سطح ملی برای مقابله با تروریسم ایجاد و اجرا می کند که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1) ارزیابی دوره ای اسناد قانونی تنظیم کننده مبارزه با تروریسم و اقدامات عملی از نظر اثربخشی آن ها.

2) تعامل با سازمان های بین المللی و منطقه ای ذی ربط در توسعه و اجرای اقداماتی برای مقابله با تروریسم، از جمله انجام رزمایش هایی برای سرکوب اقدامات تروریستی.

3) تشکیل نهاد یا نهادهایی برای هماهنگی فعالیت های نهادهای مربوطه در مقابله با تروریسم.

4) ارتقاء سطح تخصصی و حرفه ای کارکنان مجری قانون و سایر نهادهای فعال در مقابله با تروریسم و همچنین حمایت های مالی، مادی و غیره مناسب، از فعالیت های این نهادها و کارکنان آن ها.

5) پرداخت حق الزحمه مناسب به اشخاصی که در پیشگیری و سرکوب جرایم مشمول این معاهده به مقام های دولتی کمک می کنند و شناسایی افرادی که چنین جرایمی را تهیه و یا مرتکب می‌شوند.

6) تعیین قانونی محدودیت های قابل قبول در جهت جلوگیری از اقدامات تروریستی.

7) بهبود وضعیت حفاظت از افراد و تجهیزات (امکانات)، از جمله افزایش اثربخشی همکاری بین سازمان های مجری قانون و اشخاص حقوقی مربوطه، معرفی استانداردهایی که برای افزایش امنیت افراد و تجهیزات (امکانات) طراحی شده اند.

8) حفاظت از قربانیان (مجروحین)، شاهدان و سایر شرکت کنندگان در دادرسی کیفری، و همچنین، در صورت لزوم، از سایر افراد مرتبط با مسائل مقابله با تروریسم.

9) ایجاد و اجرای معیارهایی برای شناسایی اشخاص حقیقی و حقوقی دخیل در ارتکاب جرایم مشمول این معاهده.

10) فراهم کردن فرصت های کافی برای اشخاص حقوقی برای کمک به یک طرف در جهت پیشگیری و کشف جرایم قریب الوقوع یا جاری در تاسیسات این طرف که مشمول این معاهده می‌باشند؛

11) کمک به مشارکت سازمان های غیردولتی، گروه های فردی و افراد در مقابله با تروریسم و شکل گیری تنفر اجتماعی نسبت به تروریسم؛

12) آموزش عمومی در مورد خطرات تروریسم و پیامدهای منفی آن و همچنین مسئولیت ارتکاب جرایم مشمول این معاهده

13) حصول اطمینان از توانایی مردم برای اطلاع رسانی به نهادهای دولتی، از جمله به صورت ناشناس در مورد هر عملی که می‌تواند به عنوان جرایم تحت پوشش این معاهده تلقی شود.

4. طرف ها می‌توانند اقدامات سختگیرانه تری نسبت به آنچه در این معاهده پیش بینی شده است اتخاذ کنند.

ماده هشتم
طرف ها با در نظر گرفتن اصول اساسی نظام حقوقی خود، اقدامات قانونی و سایر اقدامات لازم را برای مبارزه با تامین مالی تروریسم انجام می دهند که به ویژه شامل موارد زیر می‌باشند:

1) ثبت اطلاعات در مورد مشتریان تراکنش های مالی و ذخیره این اطلاعات؛

2) ارائه اطلاعات به مقام های مجاز طرف مربوط در مورد عملیات و معاملات مشکوک و نامناسب از نظر اقتصادی.

3) تعلیق معاملات مالی غیرقانونی، مشکوک یا از نظر اقتصادی غیرقانونی، به دستور مجری قانون یا سایر مقام های تعیین شده طرف مربوطه.

4) ارائه اطلاعات و اسناد به درخواست دادگاه، دادسرا، و نهادهای مربوط به تحقیقات مقدماتی و سایر نهادهای مجاز طرف مربوطه.

ماده نهم

1.طرف ها اقدامات قانونی لازم را به کار می گیرند تا جرم انگاری (تشخیص به عنوان جرم) اعمال عمدی زیر را انجام دهند.

1) اقدام تروریستی؛

2) هر عملی که در یکی از معاهدات بین المللی در زمینه مبارزه با تروریسم جرم شناخته شده باشد، که شامل همه طرف های عضو می‌باشند.

3) ایجاد و استفاده از شخصیت حقوقی به منظور برنامه ریزی، سازماندهی، تهیه و ارتکاب حداقل یکی از جرایم مندرج در زیربندهای 1، 2 و 4 تا 10 این بند یا تشکیل گروه مجرمین، واحد مسلح غیرقانونی، دسته مجرمین، تجمعات جنایتکارانه به این منظور؛

4) فراخوان های عمومی برای تروریسم یا توجیه عمومی تروریسم، یعنی هرگونه درخواست به مردم به منظور القای ارتکاب حداقل یکی از جرایم مندرج درزیربندهای 1-3 و 5-10 این بند یا آشکارا از به رسمیت شناختن تروریسم که نیاز به حمایت و تقلید دارد، حمایت می کند.

5) استخدام یا به کارگیری سایر ابزارهای جذب افراد برای مشارکت در تهیه یا ارتکاب حداقل یکی از جرایم مندرج در زیربندهای 1-4 و 6-10 این بند.

6) آماده سازی افراد برای ارتکاب یا کمک در ارتکاب حداقل یکی از جرایم مندرج در زیربندهای 1-5 و 7-10 این بند.

7) مشارکت در یک سازمان تروریستی؛

8) تامین مالی تروریسم، یعنی جمع آوری یا ارائه وجوه یا خدمات مالی که آگاهانه به منظور تامین مالی فعالیت های سازماندهی، تهیه و ارتکاب حداقل یکی از جرایم مندرج در زیربندهای 1-7، 9 و 10 این بند است. یا برای اطمینان از فعالیت های یک سازمان تروریستی؛

9) تهیه سلاح، مواد منفجره و سایر وسایل برای افراد به منظور ارتکاب جرایم مندرج درزیر بندهای 1-8 و 10 این بند.

10) تامین (کمک به) افراد مظنون یا متهم به ارتکاب هر یک از جرایم مندرج در زیربندهای 1-9 این بند، از جمله: سرپناه، کمک مالی و کمک در فرار و همچنین شهادت دروغ در رابطه با آن ها.

2. طرف ها می‌توانند طبق قوانین ملی خود، نگهداری، حمل و نقل، خرید یا دلالی فروش اموال متعلق به اشخاص مظنون یا متهم به ارتکاب هر یک از جرایم مذکور در بند 1 این ماده را نیز به عنوان جرم در نظر بگیرند.

3. اعمالی که در بندهای 3 تا 10 بند 1 این ماده مشخص شده است، صرف نظر از ارتکاب واقعی یک عمل تروریستی یا شناسایی ماهیت تروریستی اقدامات آن ها توسط فرد استخدام شده و (یا) آموزش دیده، جرم است.

4. همچنین طرف ها موظفند اقدامات قانونی لازم را برای احراز مشارکت، تهیه و اقدام برای ارتکاب هر یک از جرایم مندرج در بند (1) این ماده را به عنوان عمل مجرمانه به عمل آورند.

ماده دهم

1. طرف ها اقدامات قانونی و سایر اقدامات لازم را با در نظر گرفتن اصول حقوقی خود انجام خواهند داد تا در سرزمین خود از دخالت اشخاص حقوقی در اعمالی که حداقل یکی از جرایم مشمول این معاهده را تشکیل می دهد، جلوگیری کنند.

2. هر یک از طرف ها اقدامات لازم را برای احراز مسئولیت اشخاص حقوقی و دست داشتن آن ها در حداقل یکی از جرایم مشمول این معاهده، اتخاذ خواهند کرد.

3. با رعایت اصول حقوقی طرف ها، مسئولیت اشخاص حقوقی ممکن است کیفری، مدنی یا اداری باشد.

4. مسئولیت اشخاص حقوقی مانع از مسئولیت کیفری و حقیقی این اشخاص در فعالیت های آن ها که مرتکب جرایم مشمول این معاهده شده اند، نخواهد بود.

5. طرف ها تضمین خواهند کرد که اشخاص حقوقی، به دلیل دست داشتن در جرایم مشمول این معاهده تحت تعقیب قرار می گیرند، به ویژه اقداماتی از قبیل:

1) اخطار (هشدار)؛

2) جریمه؛

3) مصادره اموال یک شخص حقوقی؛

4) تعلیق فعالیت یک شخص حقوقی؛

5) ممنوعیت انواع خاصی از فعالیت های یک شخص حقوقی؛

6) انحلال یک شخص حقوقی؛

6. طرف ها زمانی که شخص حقوقی برنامه ریزی، سازماندهی، آماده سازی و ارتکاب اقداماتی که یکی از جرایم مشمول این معاهده است را مرتکب می‌شوند، اقدامات قانونی را برای شناسایی این شخصیت حقوقی به عنوان یک سازمان تروریستی و انحلال آن با تصمیم دادگاه یا سایر نهادهای مجاز توسط قوانین ملی طرف مربوطه، انجام خواهند داد. ممکن است اقدامات مشابهی نیز در مواردی که برنامه ریزی، سازماندهی، تهیه و ارتکاب جرایم مشمول این معاهده توسط شخصی که حقوق و مسئولیت های شخص حقوقی مربوطه را مدیریت می کند، اتخاذ گردد.

7. مفاد این ماده برای جرایم مشمول این معاهده و بخش های ساختاری (دفاتر نمایندگی، شعب) اشخاص حقوقی خارجی که در سرزمین یک طرف فعالیت می کنند، اعمال می‌شود.

ماده یازدهم

1. طرف ها اعمالی از جمله استرداد و همچنین انتقال محکومان و ارائه کمک های حقوقی را به عنوان جرایم مشمول این معاهده می دانند.

2. هر قرارداد مربوط به استرداد جرایم مشمول این معاهده بین هر یک از طرف ها، به عنوان جرایم قابل استرداد تلقی خواهد شد و طرف ها متعهد می‌شوند که این جرایم را در کلیه معاهدات استرداد که متعاقباً بین آن ها منعقد می‌شود، به عنوان جرایم قابل استرداد به رسمیت بشناسند.

3. در صورتی که طرفی که استرداد را مشروط به وجود معاهده می داند، از طرف دیگر که با آن معاهده استرداد ندارد، درخواست استرداد دریافت کند، طرف درخواست شونده این معاهده را به عنوان مبنای قانونی استرداد در ارتباط با جرایم مشمول آن بررسی خواهد کرد و در نظر خواهد گرفت. استرداد تابع شرایط دیگری که در قوانین طرف درخواست شونده مقررشده است نیز خواهد بود.

4. طرف هایی که استرداد را مشروط به وجود معاهده نمی دانند، جرایم مشمول این معاهده را مشروط به شرایطی که در قانون طرف درخواست شونده پیش بینی شده است، به عنوان جرایم قابل استرداد تلقی خواهند کرد.

5. در رابطه با مسائل استرداد و کمک حقوقی، به عنوان الزامات دوگانه تشخیص جرم، اگر عملی که برای آن کمک حقوقی یا استرداد درخواست شده است، مطابق با قوانین ملی طرف ها به عنوان یک جرم کیفری شناخته شود، خواه قانون طرف درخواست شونده، عمل مربوطه را در همان دسته از جرایم قرار دهد یا آن را با همان عبارات توصیف کند این اصل باید رعایت شود.

6. جرایم مشمول این معاهده، مربوط به اهداف استرداد، به عنوان ارتکاب در سرزمین طرف مربوطه تلقی می‌شود و طبق ماده ای از این معاهده، صرف نظر از محل ارتکاب واقعی این جنایات در حوزه قضایی طرف مربوطه، در حدود صلاحیت آن طرف قرار می‌گیرد.

7. تعیین جرایم مشمول این معاهده و زمینه های مسئولیت اشخاص حقوقی دخیل در ارتکاب آن ها، در محدوده قوانین ملی طرف ها خواهد بود.

8. بنا به درخواست طرفی که حکم محکومیت را صادر کرده است یا طرفی که فرد مربوطه تبعه آن است و حداقل به یکی از جرایم مشمول این معاهده محکوم شده است، این شخص ممکن است بر اساس توافقات موجود یا توافق متقابل برای اجرای مجازات و با رضایت خود، به وطن خود منتقل شود.

9. اگر طرف درخواست شونده که در سرزمین آن شخصی وجود دارد که حداقل یکی از جرایم مشمول این معاهده را مرتکب شده است، آن شخص را صرفاً به این دلیل که تبعه آن است استرداد نکند، موظف است بر اساس موادی که در اختیار دارد، از جمله مواد پرونده جنایی ارائه شده توسط طرف درخواست کننده، این شخص را طبق قوانین خود تحت تعقیب کیفری قرار دهد.

ماده دوازدهم

1. به منظور پیشگیری و مبارزه با تروریسم، مقام های ذی صلاح طرف ها بنا به درخواست یا به ابتکار خود، اطلاعات (اسناد، موارد، سایر اطلاعات) در مورد موضوعات مطروحه در این معاهده را در اختیار یکدیگر قرار می دهند.

2. اطلاعات مندرج در بند 1 این ماده به درخواست مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده ارائه می‌شود، مشروط بر اینکه بدون رضایت کتبی قبلی مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده به هیچ شخص منتقل نشود.

3. مقام های ذی صلاح طرف ها درخواست و محتوای آن را فاش نمی کنند و از آن فقط برای اجابت درخواست استفاده می کنند. همچنین در صورتی که این امر توسط مقام های ذی صلاح طرف درخواست کننده تصریح شده باشد، محرمانه بودن اطلاعات ارسال شده توسط طرف درخواست شونده را رعایت کرده و از آن فقط تا حدی که برای تحقیقات، رسیدگی های قانونی یا انجام مراحل پیش بینی شده در درخواست لازم است استفاده می کنند.

ماده سیزدهم

1. اجرای درخواست بر اساس این معاهده و مطابق قوانین طرف درخواست شونده انجام می‌شود.

2. بنا به درخواست مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده در جهت اجرای این درخواست ممکن است قوانین طرف مزبور اعمال شود، مگر اینکه بر اساس قوانین طرف درخواست شونده اجرای این درخواست به نحو دیگری مقرر شده باشد. اعمال قانون طرف درخواست کننده نباید به حاکمیت و امنیت ملی طرف درخواست شونده لطمه ای وارد کند.

ماده چهاردهم

1. درخواست به صورت کتبی انجام می‌شود و باید شامل موارد زیر باشد:

1) اسامی مقام های ذی صلاح طرف های درخواست کننده و درخواست شونده؛

2) موضوع و مبنای درخواست؛

3) ماهیت پرونده، از جمله حقایق مربوطه (تاریخ، مکان و شرایط وقوع جرم) که در مورد آن اقدامات عملیاتی- تجسسی، تحقیقات یا دادرسی قضایی در حال انجام است.

4) متون مقررات مربوط یا در صورت عدم امکان، بیانیه مفاد آن ها و همچنین بیانیه ای مبنی بر اینکه اقدام مورد درخواست یا هر اقدام دیگری که منجر به نتایج مشابه شود می‌تواند در سرزمین طرف درخواست کننده مطابق با قوانین آن طرف اتخاذ شود.

5) در صورت لزوم، اشاره به میزان محدودیت دسترسی آن.

2. موضوع مسئولیت های حقوقی در رابطه با اشخاص حقوقی، علاوه بر اطلاعات مندرج در بند 1 این ماده، باید شامل موارد زیر باشد:

1) نام شخص حقوقی، اطلاعات مربوط به محل سکونت او، نشانی حقوقی، اطلاعات در مورد مدیران؛

2) معیارهای مسئولیت؛

3) جزئیات (اطلاعات) رویه خاصی که بنا به درخواست طرف درخواست کننده، رعایت آن مطلوب است.

4) اطلاعاتی در مورد اموالی که ممکن است در معرض مصادره باشد (محل آن ها، موارد مربوط به جرم و جنایت و همچنین هرگونه اطلاعات موجود در مورد حقوق دیگران نسبت به این دارایی)؛

5) نسخه تاییدشده تصمیمات دادگاه یا سایر مراجع ذی صلاح طرف درخواست کننده و بیانیه دلایل آن تصمیم؛

6) بیانیه حقایقی که طرف درخواست کننده بر آن استوار است و باید به میزانی باشد که طرف درخواست شونده بتواند موضوع اتخاذ تصمیم برای اجرا آن را بر اساس قانون خود مطرح کند.

3. در صورت درخواست بازجویی از افراد به عنوان مظنون یا متهم، باید نسخه های تاییدشده از موارد مورد نیاز پرونده جنایی نیز ضمیمه این درخواست باشند.

4. طرف درخواست شونده باید حداکثر ظرف 30 روز از تاریخ دریافت درخواست، طرف درخواست کننده را مطلع کند، مگر اینکه در هر مورد خاص توافق دیگری صورت گرفته باشد:

1) در مورد اقدامات انجام شده در مورد درخواست و نتیجه آن ها؛

2) در مورد هر شرایطی که مانع از اجرای درخواست یا تاخیر قابل توجهی در اجرای آن شود.
طرف درخواست کننده باید بلافاصله به طرف درخواست شونده در خصوص موارد زیر اطلاع رسانی نماید:

3) در خصوص تجدید نظر در تصمیمات یا دیگر شرایط، مربوط به مسئولیت های حقوقی اشخاص حقوقی که به طور کامل یا جزئی قدرت خود را از دست می دهند.

4) تغییراتی که اقدام مربوط به این معاهده را غیرقابل توجیه می کنند.

5. طرفی که متقاضی پیگیری مسئولیت های حقوقی مربوط به یک شخص حقوقی بر اساس همین تصمیم از چندین طرف است، باید کلیه طرف های ذی نفع در این تصمیم گیری را درجریان اجرای آن قرار دهد.

ماده پانزدهم

1.مقام های ذی صلاح طرف های مربوطه درخواست های زیر را اجرا خواهند کرد:

1)در مورد استرداد اشخاص به منظور تعقیب کیفری یا اجرای حکم دادگاه؛

2)در انجام فعالیت های عملیاتی و تجسس؛

3)در مورد انجام برخی اقدامات، به ویژه:
الف) معاینات؛
ب) بازجویی از مظنونین، متهمان، شاهدان، قربانیان و سایر افراد؛
پ) تفتیش، تفحص و توقیف
ت) انتقال شواهد و مدارک مادی؛
ث) مصادره اموال؛
ج) تحویل و ارسال اسناد؛
چ) سایر اقدامات مربوط به صلاحیت آن ها؛

4) در مورد ارائه شواهد؛

5) مسئولیت اشخاص حقوقی؛

6) در خصوص تعیین محل نگهداری اشخاص حقیقی مظنون به ارتکاب حداقل یکی از جرایم مشمول این معاهده ؛

7) در خصوص تعیین محل اموال مشمول مصادره؛

8) در مورد سایر شرایط و موضوعات مربوط به این معاهده

ماده شانزدهم

1. درخواست توسط رئیس مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده یا اشخاصی که جایگزین آن ها می‌شوند امضا و (یا) ممهور به مهر رسمی می‌شود.

2. در موارد ضروری، درخواست ممکن است به صورت شفاهی ارسال شود، اما حداکثر تا 72 ساعت بعد، درخواست و مدارک پیوست در صورت لزوم با استفاده از ابزار فنی ارسال متن باید به صورت کتبی تایید شود.

3. در صورت وجود شک و تردید در مورد صحت درخواست یا محتوای آن ممکن است تایید یا توضیح بیشتری درخواست شود.

4. در صورت دریافت درخواست های متعدد مطابق با این معاهده و تحت تاثیر شرایط مشابه، اولویت اجرای درخواست ها با طرف درخواست شونده است که مستقلاً این کار را انجام می دهد.

5. اگر اجرای درخواست در صلاحیت مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده نباشد، آن گاه باید درخواست را فوراً به مقام دیگری از طرف خود که صلاحیت اجرای آن را دارد منتقل کند و بلافاصله به مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده اطلاع دهد.

6. مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده می‌تواند اطلاعات بیشتری را که به نظر خود برای انجام درخواست لازم است درخواست کند.

ماده هفدهم

1. مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده می‌تواند اقدام درمورد یک درخواست را چنانچه این اقدامات ممکن است به اجرای اقدامات جستجوی عملیاتی و تحقیقات یا اقدامات قانونی انجام شده توسط مقام های ذی صلاح این طرف لطمه وارد کند را به تعویق بیندازد.

2. مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده می‌تواند در صورتی که درخواستی به حاکمیت، امنیت ملی آسیب برساند یا با قوانین این طرف مغایرت داشته باشد از اجرای آن خودداری کند.

3. قبل از رد یا به تعویق انداختن اجرای یک درخواست، مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده در صورت لزوم با مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده که درخواست را ارسال کرده است مشورت خواهد کرد.

4. در صورت تاخیر یا امتناع از اجرای درخواست، مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده باید بلافاصله با ذکر قطعی دلایل چنین تصمیمی درخواست کننده را مطلع نماید.

ماده هجدهم

1. طرفی که افراد مظنون یا متهم به ارتکاب جرایم مشمول این معاهده را تحت تعقیب قرار می دهد و با احراز اینکه این افراد در سرزمین طرف دیگری هستند، می‌تواند پس از کسب اجازه از مقام های ذی صلاح آن طرف، کارکنان خود را به منظور شرکت در فعالیت های عملیاتی و تجسس مناسب و اقدامات تحقیقاتی به سرزمین مربوطه اعزام نماید.

2. کارمندان اعزامی مقام های ذی صلاح طرف درخواست کننده می‌توانند طبق قوانین طرف درخواست شونده و معاهدات بین المللی مربوط به طرف ها در فعالیت های جستجوی عملیاتی و اقدامات تحقیقاتی در سرزمین طرف درخواست شونده شرکت کنند.

3. طرف درخواست شونده رویه ای را برای صدور مجوز برای مشارکت کارکنان طرف درخواست کننده در فعالیت های جستجوی عملیاتی و اقدامات تحقیقاتی بر اساس درخواستی که مطابق با مواد 14-18 این معاهده ارائه می‌شود، تعیین خواهد کرد.

4. در صورت اعزام کارکنان مقام های ذی صلاح جهت شرکت در فعالیت های جستجوی عملیاتی و اقدامات تحقیقاتی، درخواست مربوطه باید حاوی اطلاعات زیر باشد:

1) اطلاعات کارکنان اعزامی؛

2) هدف از سفر کاری، فهرست اقدامات عملیاتی- تجسسی و اقدامات تحقیقاتی، نحوه و مدت زمان اجرای آن ها.

3) در مورد استفاده از حمل و نقل، اطلاعات مربوط به آن، از جمله نوع وسایل نقلیه، تعداد و شماره ثبت آن ها.

4) سایر اطلاعات مورد نیاز

5. تصمیم در مورد درخواست توسط مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده حداکثر ظرف مدت 5 روز از تاریخ دریافت درخواست اتخاذ و در این خصوص بلافاصله به مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده اطلاع داده شود. چنین تصمیمی ممکن است مشروط به شرایطی باشد که توسط مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده تعیین می‌شود.

6. اگر درخواست مجوز بدون در نظر گرفتن الزامات مندرج در بند 4 این ماده تنظیم شده باشد یا اطلاعات به طور کامل ارائه نشده باشد، مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده حق درخواست اطلاعات تکمیلی را دارد.

7. کارکنان و مقام های ذی صلاح طرف درخواست کننده که مطابق مقررات مربوطه به سرزمین طرف درخواست شونده وارد شده اند، وظایف خود را مطابق با قوانین طرف میزبان و شرایط مربوط به اقامت و انجام ماموریت در این طرف، انجام می دهند.

8. کارمندان مقام های ذی صلاح طرف درخواست کننده که در قلمرو طرف درخواست شونده در فعالیت های جستجوی عملیاتی و اقدامات تحقیقاتی انجام شده توسط کارکنان مقام های ذی صلاح طرف درخواست شونده شرکت می کنند، موظفند:

1) پیروی از قوانین طرفی که در سرزمین آن واقع شده اند و همچنین تبعیت از الزامات قانونی مقام های طرف میزبان.

2) اطلاعاتی را که دریافت کرده است به طرف درخواست شونده ارائه دهد.

9. به محض اینکه مقام ذی صلاح طرفی که فعالیت های عملیاتی- تجسسی و اقدامات تحقیقاتی در سرزمین آن انجام می‌شود، درخواستی در این خصوص ارائه دهد مشارکت های مربوطه در این زمینه خاتمه می یابند.

10. بر اساس مفاد این ماده، طرف ها می‌توانند قراردادهای جداگانه ای بین خود منعقد نمایند.

ماده نوزدهم
شواهدی که توسط مقام های ذی صلاح طرف درخواست شونده در نتیجه اجرای یک درخواست مطابق با قوانین آن به دست می‌آید دارای همان ارزش اثباتی در طرف درخواست کننده می‌باشند.

ماده بیستم

1. طرف درخواست شونده هنگام اجرای تصمیم مبنی بر مصادره اموال اشخاص حقیقی یا حقوقی دخیل در ارتکاب جرایم مشمول این معاهده، حکم صادر شده توسط طرف درخواست کننده را در رابطه با حقوق اشخاص ثالث به رسمیت خواهد شناخت.

2. به رسمیت شناختن چنین احکامی، ممکن است در یکی از موارد زیر لحاظ نگردد:

1) در صورتی که اشخاص ثالث فرصت کافی برای احقاق حقوق خود را نداشته باشند.

2) چنانچه اشخاص ثالث حقوق خود را به طور شفاف و منطقی اعلام کنند.

3) چنانچه تصمیم گرفته شده، مخالف تصمیمی باشد که قبلاً توسط طرف درخواست شونده در مورد همان موضوع اتخاذ شده است.

4) اگر تصمیم مخالف با قانون طرف درخواست شونده باشد.

5) اگر تصمیم بر خلاف مقررات مربوط به صلاحیت انحصاری که توسط قانون طرف درخواست شونده پیش بینی شده است اتخاذ شده باشد.

ماده بیست و یکم

1. اسناد ارسال شده مطابق با این معاهده از کلیه فرآیندهای تایید و تصدیق قانونی بی نیاز است.

2. اسنادی که در سرزمین یکی از طرف ها توسط مقام ذی صلاح یا به طور ویژه توسط شخص مجاز و طبق برگه (فرم) مقرر صادر یا تایید شده و با مهر رسمی نیز ممهور شده باشد، در سرزمین کلیه طرف های دیگر بدون نیاز به هرگونه گواهی خاصی، پذیرفته می‌شوند.

3. اسنادی که در سرزمین یکی از طرف ها به عنوان اسناد رسمی تلقی می‌شوند، در سرزمین سایر طرف ها نیز قدرت و اعتبار اسناد رسمی را خواهند داشت.

ماده بیست و دوم

1. مقام های ذی صلاح طرف ها می‌توانند اسناد رسمی مربوط به موضوعات این معاهده را به اشخاص حقیقی و حقوقی مستقر در سرزمین طرف دیگر از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک)، مقام های ذی صلاح یا به هر طریق دیگر ارسال نمایند.

2. مقام ذی صلاح طرف ها، در مواردی مربوط به این معاهده، یکدیگر را در ارائه اسناد رسمی به اشخاص حقیقی و حقوقی کمک خواهند کرد.

ماده بیست و سوم
طرف ها اقدامات لازم را برای جلوگیری از اعطای وضعیت پناهندگی و اسناد تاییدکننده آن به اشخاصی که در جرایم مشمول این معاهده دخیل هستند، اتخاذ خواهند کرد.

ماده بیست و چهارم

1. یک طرف بنا به درخواست طرف دیگر، اقدامات لازم برای اطمینان از مسئولیت یک شخص حقوقی درگیر در جرایم مشمول این معاهده را انجام خواهد داد، به ویژه:

1) توقیف (تصرف) اموالی که ممکن است بعداً به مصادره تبدیل شود.

2) تعلیق (مسدود کردن) تراکنش های مالی؛

3) تعلیق انواع خاصی از فعالیت های یک شخص حقوقی (پخش رادیو و تلویزیون، انتشار رسانه های جمعی، از جمله الکترونیکی).

2. اقدامات پیش بینی شده در بند 1 این ماده باید مطابق با قوانین طرف درخواست شونده و این معاهده انجام شود.

3. قبل از لغو یک اقدام از این معاهده، طرف درخواست شونده به طرف درخواست کننده این حق را می دهد که دلایل خود را به نفع این اقدام ارائه کند.

ماده بیست و پنجم

1. طرفی که در رابطه با مسئولیت اشخاص حقوقی علیه یک شخص حقوقی (بخش ساختاری آن) درخواستی دریافت کرده است، که در ارتکاب حداقل یکی از جرایم مشمول این معاهده دخیل است و در سرزمین آن واقع شده یا دارای دارایی است یا در حال فعالیت است:

1) یا تصمیم دادگاه یا سایر مقام های ذی صلاح طرف درخواست کننده را در مورد مسئولیت های اشخاص حقوقی، اجرا می کند.

2) یا بر اساس واقعیت ها و نتیجه گیری های ارائه شده در تصمیم طرف درخواست کننده، رسیدگی های قضایی را مطابق با قوانین خود در مورد مسئولیت های اشخاص حقوقی درخواستی انجام دهد.

2. اقدامات مربوط به مسئولیت در مورد یک شخص حقوقی باید مطابق با قوانین طرف درخواست شونده اعمال شود.

ماده بیست و ششم
طرف ها مطابق با قوانین ملی به منظور اطمینان از مصادره اقدامات زیر را انجام خواهند داد:

1) پول، اوراق بهادار، اشیاء قیمتی، سلاح، اجزای تشکیل دهنده (یدکی) آن ها، مهمات، مواد منفجره و سایر اموالی که برای استفاده به عنوان ابزاری برای ارتکاب جنایات یا برای تامین مالی یکی از جنایات مشمول این معاهده در نظرگرفته شده است را توقیف کنند.

2) در صورتی که توقیف اموال مذکور در این ماده غیرممکن باشد، از توقیف مبلغی معادل با ارزش اموال اطمینان حاصل کنند.

ماده بیست و هفتم

1. درخواست مربوط به مصادره اموال اشخاص حقیقی یا حقوقی که مطابق با این معاهده ارائه شده است، بر حق و حقوق طرف درخواست شونده برای اجرای تصمیم خود مبنی بر مصادره اموال همان اشخاص حقیقی یا حقوقی تاثیری نخواهد داشت.

2. ارزش کل اموال مصادره شده درخواستی نمی‌تواند از مبلغی که در تصمیم گیری در این خصوص تعیین شده است بیشتر باشد. اگر یکی از طرف ها به این نتیجه برسد که ممکن است چنین اتفاقی بیفتد، طرف ها به منظور اجتناب از چنین پیامدهایی به شور خواهند نشست.

3. اموال شخص حقوقی که پس از رسیدگی مطالبات طلبکاران باقی مانده است نیز بر اساس این معاهده مشمول مصادره خواهند بود.

4. طرفی که بنا به درخواست اموالی را مصادره کرده است باید ایمنی آن را نیز تضمین کند و طبق قانون خود اموال مصادره شده را مدیریت می کند.

5. اموال مصادره شده یا مبلغی از پول منطبق با ارزش چنین اموالی را می توان با توافق طرف های مربوطه به طور کلی یا جزئی به طرفی که تصمیم مصادره را صادر کرده است منتقل کرد.

ماده بیست و هشتم
هزینه های مربوط به اجرای این معاهده را طرف ها به طور مستقل متقبل خواهند شد، مگر اینکه به نحو دیگری توافق شده باشد.

ماده بیست و نهم

1. در صورت طرح ادعای خسارت، ناشی از فعل یا ترک فعل غیرقانونی مربوط به همکاری های مطروحه در این قرارداد، طرف ها به منظور توافق بر سر تقسیم مبالغ قابل پرداخت بابت این خسارت با یکدیگر رایزنی خواهند کرد.

2. طرفی که ادعای خسارت به آن مطرح شده است، سایر طرف های ذی نفع را از آن مطلع خواهد کرد.

ماده سی ام
این معاهده حقوق طرف ها را برای انعقاد معاهدات بین المللی دیگر در مورد موضوعات مرتبط با این معاهده که با اهداف و موضوع آن مغایرت ندارد، محدود نمی کند و همچنین تاثیری بر حقوق و تعهدات طرف های، دیگر معاهدات بین المللی ندارد.

ماده سی و یکم

1. این معاهده برای مدت نامحدود منعقد شده است.

2. این معاهده منوط به تصویب توسط طرف های امضا کننده می‌باشد. اسناد تصویب نزد امین سپرده خواهد شد. سی روز پس از تاریخ سپردن چهارمین سند تصویب نزد امین، این معاهده لازم الاجرا خواهد شد.

3. عضوی که این معاهده را پس از تاریخ تسلیم چهارمین سند تصویب نزد امین تسلیم کرده است، سی روز پس از آن تاریخ، معاهده برای او لازم الاجرا خواهد شد.

4. دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این معاهده خواهد بود.

ماده سی و دوم

1. این معاهده برای الحاق سایر طرف هایی که مفاد آن را به اشتراک می گذارند، منوط به موافقت همه طرف های عضو سازمان همکاری شانگهای، و با ارسال اطلاعیه ای در مورد چنین الحاقی به امین مفتوح خواهد بود.

2. برای دولت الحاق شده، این معاهده سی روز پس از تاریخی که اطلاعیه الحاق را نزد امین سپرده است، لازم الاجرا خواهد شد.

ماده سی و سوم

1. این معاهده مطابق ماده 102 منشور سازمان ملل متحد در دبیرخانه این سازمان به ثبت خواهد رسید.

ماده سی و چهارم
ممکن است اصلاحیه و موارد تکمیلی به این معاهده اضافه شود که جزء لاینفک آن محسوب شده که در اسناد الحاقی(پروتکل ها) جداگانه ای تنظیم خواهند شد. تغییرات و اضافات ممکن است توسط هر یک از طرف ها با ارسال یک اطلاعیه مربوط به امین پیشنهاد شود و امین نیز فوراً آن ها را برای بررسی به سایر طرف ها ارسال خواهد کرد.

ماده سی و پنجم
هر یک از طرف ها می‌تواند با اعلام کتبی حداقل شش ماه قبل از تاریخ پیشنهادی خروج از این معاهده خارج شود. ظرف سی روز از تاریخ دریافت اعلامیه خروج، امین آن را به سایر طرف ها اطلاع خواهد داد.

ماده سی و ششم
در صورت بروز بحث و اختلافات نظر بین طرف ها در رابطه با اعمال یا تفسیر مفاد این معاهده، طرف های ذی نفع از طریق رایزنی و مذاکره آن را حل و فصل خواهند کرد.

ماده سی و هفتم
زبان های کاری بین طرف ها در اجرای همکاری های مربوط به این معاهده، روسی و چینی می‌باشند.
یک نسخه اصلی از این معاهده نزد امین سپرده خواهد شد و وی نسخه های تایید شده این معاهده را در اختیار همه طرف های امضا کننده قرار خواهد داد.

این معاهده در شهر یکاترینبورگ در 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009) در یک نسخه به زبان روسی و چینی تنظیم که هر دو متن از نظر قانونی، از ارزش و اعتبار واحد برخوردار می‌باشند.

نماینده جمهوری قزاقستان امضا
نماینده جمهوری خلق چین امضا
نماینده جمهوری قرقیزستان امضا
نماینده فدراسیون روسیه امضا
نماینده جمهوری تاجیکستان امضا
نماینده جمهوری ازبکستان امضا

22. موافقت نامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری های شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده ای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری های شانگهای که از این پس طرف­ ها نامیده می ­شوند،
ضمن تلاش جهت تحکیم اعتماد مقابل، روابط دوستانه و همکاری های برابر بین کشور های طرف ­ها،
ضمن ملاک قرار دادن اهداف و اصول منشور سازمان همکاری های شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
ضمن اذعان بر اهمیت تامین حمل و نقل بین المللی جاده ای مطمئن و با کیفیت جهت توسعه ارتباطات در حوزه تجارت خارجی بین کشورهای طرف موافقت نامه،
با ابراز تمایل جهت تکامل شرایط برای حمل و نقل بین المللی جاده ای و مسافری و بار، بر اساس تجارب موجود و موافقت نامه های متناظر بین المللی،
در موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
اهداف اصلی این موافقت نامه عبارتند از:
ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل های بین المللی جاده ای؛
ایجاد هماهنگی در تلاش های طرف­ ها برای توسعه حمل و نقل های بین المللی جاده ای؛
تسهیل و هماهنگی اسناد، رویه ها و الزامات طرف­ ها که به حمل و نقل های بین المللی جاده ای مرتبط می‌شوند.

ماده 2
اصطلاحات مورد استفاده در این موافقت نامه در معانی زیر به کار می روند:
«حمل و نقل بین المللی جاده ای» حمل بار یا مسافر از طریق وسایل نقلیه با عبور از مرز کشور و (یا) از قلمرو کشور یکی از طرف ها؛
«متصدی حمل» شخص حقوقی یا حقیقی که در کشور یکی از طرف ها ثبت شده و مجاز است که بر اساس قوانین کشورهای آن طرف، حمل و نقل بین المللی جاده ای را انجام دهد؛
«راننده» شخصی حقیقی است که از طرف سازمان های صلاحیت دار کشور، برای راندن وسیله نقلیه مجاز می‌باشد؛
«گواهینامه رانندگی» مدرکی است که توسط سازمان صلاحیت دار کشور جهت اعطای حق راندن وسیله نقلیه به راننده، صادر می‌شود؛
«مجوز» مدرکی صادره توسط سازمان صلاحیت دار طرفی است که حق استفاده از خاک خودش را جهت انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای به وسایل نقلیه ای می دهد که در کشور دیگری به ثبت رسیده اند؛
«مجوز ویژه» مجوز با قابلیت یک بار استفاده برای وسایل نقلیه متصدی حمل یکی از طرف ها که دارای محموله سنگین، با ابعاد بزرگ یا خطرناک می‌باشد که این مجور توسط طرف دیگر بر اساس قوانین ملی برای عبور آن وسایل از خاک خود صادر می‌شود؛
«وسایل نقلیه» حامل مسافر، اتوبوس یا به عبارتی وسیله نقلیه ای است برای حمل مسافر با 9 صندلی شامل صندلی راننده از جمله وسیله نقلیه ای که دارای یدک کش برای حمل بار مسافر هستند که جهت انتقال به کشور طرفی که قوانین آن ها استفاده از این یدک کش ها را منع نمی کنند، مورد استفاده قرار می گیرند.
«وسایل نقلیه» حامل بار، به وسایل نقلیه موتوری گفته می‌شود که برای حمل بار طراحی و ساخته شده که شامل خودروهای باری، خودروی باری به همراه یدک کش، کشنده و کشنده با نیمه یدک کش می‌شود.

ماده 3

1. طرف ها بر اساس این موافقت نامه، حق انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای را در قلمرو خود به متصدیان حمل و نقلی که این امر را از طریق وسایل نقلیه ثبت شده در کشور یکی از طرف ها انجام می دهند، اعطا می کنند.

2. متصدی حمل و نقل ثبت شده در کشور یکی از طرف ها این حق را ندارد که حمل و نقل بار یا مسافر را با وسیله نقلیه بین دو نقطه ای که در خاک کشور طرف دیگر قرار دارد، انجام دهد.

ماده 4

1. بر اساس این موافقت نامه، حمل و نقل بین المللی جاده ای از طریق مسیرها و گذرگاه های مرزی مطابق با
-پیوست شماره یک صورت می پذیرد. این مورد اثری بر استعمال موافقت نامه دوجانبه و چندجانبه بین المللی که کشورهای طرف ها عضو آن ها بوده و امکان انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای را بدون تعیین مسیر و گذرگاه های مرزی کشوری و سایر مسیرها و گذرگاه های مرزی در نظر می گیرند، ندارد.

2. مسائل مربوط به اعمال تغییرات و اضافات به مسیرها و (یا) گذرگاهای مرزی کشوری در چهارچوب کمیسیون مشترک مربوط به ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل های بین المللی جاده ای که بر اساس ماده 17 این موافقت نامه (متعاقباً کمیسیون مشترک) در حال ایجاد است، پس از توافق طرف­ هایی که در قلمرو آن ها این مسیرها و (یا) گذرگاه های مرزی کشوری قرار دارند، انجام می‌شوند.

ماده 5
به استثنای مواردی که از طریق موافقت نامه های دوجانبه و چندجانبه ای که کشورهای طرف ها عضو آن ها بوده و این موافقت نامه ها امکان انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای را بدون مجوز درنظر می گیرند، حمل و نقل بین المللی جاده ای بر اساس مجوز های اشاره شده در پیوست 2 صورت می پذیرد.

ماده 6

1. ابعاد، اوزان شامل محور، حجم بارگیری و عامل های دیگر وسایل نقلیه که برای انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای مورد استفاده قرار می گیرند باید مطابق با الزامات قوانین کشور طرفی باشد که در خاک آن حمل و نقل انجام می‌شود.

2. چنانچه ابعاد و اوزان وسیله حمل و نقل بدون بار و یا بار بیشتر از حد تعیین شده در قانون کشور طرفی که در قلمرو آن حمل و نقل بین المللی جاده ای با استفاده از این وسیله نقلیه باید انجام شود باشد، متصدی حمل باید از قبل مجوز ویژه را از نهادهای صلاحیت دار آن طرف طبق قوانین آن کشور دریافت کند

ماده 7

1. بر اساس این موافقت نامه برای انجام حمل و نقل، مالیات و عوارض گمرکی به صورت متقابل برای موارد زیر که توسط متصدیان حمل یکی از طرف ها وارد قلمرو طرف دیگر می‌شوند، برداشته می‌شود:

الف. سوخت موجود در مخازنی که توسط کارخانه تهیه کننده برای هر نوع از وسیله نقلیه تعیین و از نظر فنی و ساختاری با سامانه تغذیه موتور در ارتباط است و سوخت موجود در مخازنی که توسط کارخانه تهیه کننده روی یدک کش یا نیمه یدک کش نصب و برای کارکرد دستگاه های خنک کننده و گرمایشی آن وسیله نقلیه درنظر گرفته می‌شود؛

ب) روان کننده به مقدار لازم برای استفاده در وسیله نقلیه در زمان حمل و نقل؛

پ) لوازم یدکی و ابزار جهت تعمیر وسیله نقلیه مورد استفاده در حمل و نقل بین المللی جاده ای که در مسیر آسیب دیده است.

2. لوازم یدکی و ابزار اشاره شده در زیر بند پ بند 1 این ماده که مورد استفاده قرار نگرفته اند مشمول صدور مجدد می‌شوند. لوازم یدکی تعویضی باید مجدداً صادر شده یا تحت رویه های گمرکی مورد امحا قرار گرفته یا مشمول سایر رویه های گمرکی شوند که در قانون گمرکی ملی طرفی که در آن تغییرات رویه های گمرکی در خصوص این لوازم یدکی اتفاق می افتد، آورده شده اند.

ماده 8

1.در چهارچوب این موافقت نامه، متصدیان حمل کشورهای طرف ها برای انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای و به صورت متقابل در کشور طرف دیگر از پرداخت عوارض و سایر پرداخت های مربوط به مالکیت یا استفاده از وسیله نقلیه و همچنین از پرداخت ها و عوارض مربوط به استفاده یا نگهداری راه های کشور طرف دیگر معاف می‌شوند.

2.معافیت اشاره شده ارتباطی با عوارض و پرداخت های مربوط به استفاده از راه ها، پل ها و دالانه هایی که عوارضی دارند به صورت غیرتبعیض آمیز اخذ می‌شوند، ندارد.

ماده 9
حمل و نقل بین المللی جاده ای طبق این موافقت نامه و در صورت وجود گواهی معتبر نزد راننده در خصوص بیمه مسئولیت مدنی مربوط به ایراد آسیب به شخص ثالث در کشور طرفی که در آن حمل انجام می‌شود، صورت می پذیرد.

ماده 10

1. راننده وسیله نقلیه باید گواهی نامه رانندگی که توسط سازمان صلاحیت دار کشور خود صادر و برای نوع وسیله نقلیه ای که برای حمل و نقل بین المللی جاده ای استفاده می‌شود، معتبر است و اسناد ثبتی وسایل نقلیه را به همراه داشته باشد. اسناد اشاره شده باید به همراه ترجمه رسمی به زبان های چینی و یا روسی باشند.

2. وسایل نقلیه مورد استفاده برای حمل و نقل بین المللی جاده ای باید دارای نشانه های ثبتی (شماره) و نشان متمایزکننده کشوری باشند که در آن ثبت شده اند.

3. یدک کش و نیمه یدک کش می‌توانند نشان ثبتی و نشان متمایزکننده کشورهای دیگر را داشته باشند، اگر کامیون، کشنده و اتوبوس (اگر در قانون ملی کشور طرفی که در قلمرو آن حمل و نقل انجام می‌شود استفاده از اتوبوس با یدک کش برای بار ممنوع نباشد) دارای نشانه های ثبتی و متمایزکننده کشور یکی از طرف ها باشند.

4. هر کشور اعتبار گواهینامه و اسناد ثبتی وسایل نقلیه و نشانه های ثبتی صادر شده توسط سازمان های صلاحیت دار کشور طرف دیگر را به رسمیت می شناسد.

ماده 11
مجوز و سایر اسنادی که طبق مفاد این معاهده ضروری می‌باشند، باید نزد راننده قرار داشته و بر اساس درخواست سازمان های صلاحیت دار بازرسی کننده کشورهای طرف ها ارائه گردند.

ماده 12
متصدیان حمل و رانندگان وسایل نقلیه که امور مربوط به حمل و نقل بین المللی جاده ای را انجام می دهند موظف هستند که مفاد این موافقت نامه و همچنین قوانین شامل قوانین راهنمایی و رانندگی کشور طرفی که در آن وسیله نقلیه قرار دارد را رعایت کنند. در صورت نقض موارد اشاره شده، مسئولیت آن بر اساس قوانین کشور طرفی درنظر گرفته می‌شود که در آن این نقض قوانین اتفاق افتاده است.

ماده 13

1. حمل و نقل بارهای خطرناک بر اساس موافقت نامه های بین المللی که کشورهای طرف ها عضو آن ها هستند و همچنین قوانین ملی طرفی که در قلمرو آن این نوع حمل و نقل صورت می‌گیرد، انجام می‌شود.

2. چنانچه برای انجام حمل و نقل بارهای خطرناک بر طبق موافقت نامه ها و قوانین اشاره شده در بند 1 این ماده لازم باشد که مجوز ویژه اخذ شود، آن گاه متصدی حمل باید تا قبل از شروع حمل و نقل این مجوز را از سازمان صلاحیت دار کشور طرفی که در آن این نوع حمل انجام می‌شود، اخذ نماید.

3. سازمان های صلاحیت دار کشورهای طرف ها، فهرست بارهای خطرناک و اطلاعات شرایط حمل آن ها را بر طبق قوانین ملی خود و در چهارچوب کمیسیون مشترک تبادل می کنند.

ماده 14

1. طرف ها قصد دارند که رویه های مربوط به صدور روادید و بازرسی مرزی، گمرکی، حمل و نقل، حفظ نباتات و دامپزشکی را در انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای تسهیل کنند. اقدامات خاص برای ساده سازی این تشریفات و رویه ها بر اساس موافقت نامه جداگانه طرف ها انجام می‌شود.

2. طرف ها در چهارچوب کمیسیون مشترک تمهیدات مربوط به تکامل شرایط حمل و نقل بین المللی جاده ای را از طریق هماهنگی و تسهیل اسناد، رویه ها و الزامات مربوط به حمل و نقل بین المللی جاده ای بررسی می کنند.

3. طرف ها مساعدت متقابل را در خصوص عضویت و اجرای معاهدات بین المللی که باعث ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای می‌شوند، ارائه می کنند.

ماده 15

1. طرف ها تمهیدات لازم را در خصوص پیدا کردن امکان تدوین و تحقق طرح های سرمایه گذاری مشترک توسعه دالان های مربوط به حمل و نقل جاده ای که کشورهای طرف ها را به هم متصل می کنند، اتخاذ می نمایند.

2. طرف ها در تدوین و تحقق برنامه ها و طرح های مشترک در حوزه توسعه زیربناهای مربوط به دالان های حمل و نقل جاده ای که کشورهای طرف ها را به هم متصل می کنند، شرکت می نمایند.

ماده 16

1. طی 60 روز از زمان لازم الاجرا شدن این موافقت نامه، طرف ها از طریق امین فهرست نهادهای صلاحیت دار کشورهای طرف ها که مسئول اجرای این موافقت نامه هستند را تبادل می کنند.

2. نهادهای صلاحیت دار طرف ها از جمله در چهارچوب کمیسیون مشترک اطلاعات مربوط به قوانین هریک از کشورهای طرف ها و سایر اطلاعات مربوط به حمل و نقل های بین المللی جاده ای را مبادله می کنند.

ماده 17

1. نهادهای صلاحیت دار کشورهای طرف ها، طی 6 ماه از تاریخ لازم الاجرا شدن این موافقت نامه کمیسیون مشترک را تشکیل می دهند.

2. وظایف، نظرات، کارکرد، ترکیب و سایر مسائل مربوط به فعالیت کمیسیون مشترک طبق پیوست 3 مشخص می‌شود.

ماده 18
-پیوست های شماره 1 تا 3 این موافقت نامه بخش لاینفک آن می‌باشند.

ماده 19
مسائلی که از طریق این موافقت نامه و پیوست های 1 تا 3 مورد حل و فصل قرار گرفته نمی شوند، طبق قوانین و موافقت نامه های بین المللی کشورهای طرفی که در قلمرو آن ها حمل و نقل بین المللی جاده ای انجام می‌شود، حل و
-فصل می گردند.

ماده 20

1. این موافقت نامه اثری بر وظایف و حقوق کشورهای طرف ها که از موافقت نامه های بین المللی ناشی می‌شوند که طرف ها عضو آنها می‌باشند، نمی گذارد.

2. شرایط مطبوع تری که از طریق موافقت نامه های دوجانبه، چندجانبه و بین المللی برای کشورهای طرف ها در خصوص حمل و نقل بین المللی جاده ای ایجاد می‌شوند، اثر خود را حفظ می کنند.

ماده 21
این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد شده است و پس از 30 روز از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی توسط امین در خصوص اجرای تشریفات داخلی لازم برای اجرای این موافقت نامه، لازم الاجرا می‌شود.

ماده 22
هر یک از طرف ها حداقل ظرف 6 ماه تا قبل خروج، از طریق ارسال اطلاعیه کتبی به امین در خصوص قصد خود برای خروج، می‌تواند از آن خارج شود.

ماده 23

1. این موافقت نامه پس از لازم الاجرا شدن و با ارسال سند قصد عضویت به امین برای ورود هر کشوری که قصد ورود به آن را داشته باشد مفتوح خواهد بود.

2. برای کشور در حال الحاق که عضو سازمان همکاری شانگهای باشد، این موافقت نامه پس از 30 روز از تاریخ دریافت سند قصد عضویت توسط امین، لازم الاجرا می‌شود.
برای کشور در حال الحاق که عضو سازمان همکاری شانگهای نیست، این موافقت نامه پس از 30 روز از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی توسط امین از کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص موافقت با عضو جدید، لازم الاجرا می‌شود.

ماده 24
اضافات و تغییراتی می‌تواند با توافق متقابل طرف ها در این موافقت نامه اعمال شود این موارد با یک سند الحاقی (پروتکل) مجزا که جزء لاینفک این موافقت نامه می‌باشد، صورت می پذیرند.

ماده 25
در مورد هر یک از مفاد این موافقت نامه و پیوست آن حق شرط مجاز نمی‌باشد.

ماده 26
اختلافات بین طرف ها در خصوص تفسیر یا اجرای مفاد این موافقت نامه از طریق مذاکره و مشورت حل و فصل خواهد شد.

ماده 27
امین این موافقت نامه دبیر خانه سازمان همکاری شانگهای است. امین رونوشت های مصدق موافقت نامه را برای طرف ها ارسال می کند.

این موافقت نامه در شهر دوشنبه مورخ 21 شهریور 1393 (12 سپتامبر 2014) در یک نسخه و به زبان های چینی و روسی تنظیم شد که هر دو متن دارای اعتبار یکسان می‌باشند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

پیوست 1
موافقت نامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری های شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده ای

بند 1
در چهارچوب موافقت نامه بین دولتی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری جهت ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای، این نوع حمل و نقل در مسیرها و از طریق گذرگاه های مرزی اشاره شده در زیر انجام می‌شوند:
1.بارناولوسیلایارسک (فدراسیون روسیه) /آئول (جمهوری قزاقستان) - سیمئی -باختی (جمهوری قزاقستان)/ باختو (جمهوری خلق چین) -تاچن -کویتوناورومچی.
افتتاح این مسیر حداکثر تا پایان سال 1399 (2020)
2.سنت پتربورگ - ارینبورگ -ساگارچین -فدراسیون روسیه) / ژایسان (جمهوری قزاقستان) - آکتوبه - کیزیلوردا - شیمکت - تاراز- آلماتی کورگاس (جمهوری قزاقستان) / خورگاس (جمهوری خلق چین) - اورموچی -لیانیونگان.
افتتاح این مسیر حداکثر تا پایان سال 1399 (2020)
3.اورموچی- کاشگار - کاراسو (جمهوری خلق چین) / کولما (جمهوری تاجیکستان) - مورگاب -خاروگ - دوشنبه (وحدت).
افتتاح مسیر خاروک - دوشنبه (وحدت) حداکثر تا پایان سال 1397 (2018)
4.اورومچی - خاروک (جمهوری خلق چین)/ کورگاس (جمهوری قزاقستان) آلماتی - تاراز - شیمکت- کانیسبایوا (جمهوری قزاقستان)/ یاللاما (جمهوری ازبکستان) - چیناز.
افتتاح این مسیر حداکثر تا پایان 1399 (2020)
5.کانت- گذرگاه جاده ای مرزی (اک تیلک) (جمهوری قرقیزستان) / کاراسو (جمهوری قزاقستان) تاراز - شیمکت-- کیزیلوردا - آکتوبه - ژایسان- (جمهوری قزاقستان) - ساگارچین (فدراسیون روسیه) - ارینبورگ - سنت بتربورگ.
افتتاح این مسیر حداکثر تا پایان سال 1399 (2020) درنظر گرفته شده است.
6.آت باشی - تاروگارت (جمهوری قرقیزستان) / توروگارت (جمهوری خلق چین) - کاشگار-- اورومچی-- لیانیونگان.
افتتاح این مسیر حداکثر تا پایان 1399 (2020) درنظر گرفته شده است.

بند 2
در صورت ایجاد وضعیت فوق العاده در کشور یکی از طرف ها که امنیت ملی و حمل و نقل آن را تحت تاثیر قرار می دهد، هر کشور می‌تواند به صورت موقت یا کامل یا جزئی استفاده از مسیرها و (یا) گذرگاه های مرزی تعیین شده در این پیوست را متوقف کند. این طرف حد الامکان به صورت فوری مراتب را در خصوص این توقف به اطلاع طرف های دیگر و کمیسیون مشترک مسئول ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای رسانده و در صورت عادی شدن شرایط این توقف را رفع می کند.

پیوست 2
موافقت نامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری های شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده ای
مجوز حمل و نقل بین المللی جاده ای

بند 1
در چهارچوب موافقت نامه بین دولت کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری جهت ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای (از این پس موافقت نامه) طرف ها نمونه مجوز حمل بار در مسیرهای توافق شده در پیوست 1 به موافقت نامه را به رسمیت می شناسند. این مجوز برای یک سال تقویمی جهت انجام یک سفر رفت و برگشت معتبر می‌باشد.
طرف ها به نهادهای صلاحیتدار کشور های عضو در چهارچوب کمیسیون مشترک ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای (متعاقباً کمیسیون مشترک) این اختیار را می دهند که در نمونه مجوز­ها تغییراتی را اعمال و نمونه های دیگر مجوز را برای انواع دیگر حمل و نقل بین المللی جاده ای تدوین و تایید نمایند.

بند 2
سهمیه مجوز ها در چهارچوب کمیسیون مشترک تعیین می‌شود.

بند 3
طرف ها به کمیسیون مشترک این اختیار را می دهند که مجوزهای خام را تهیه و انتقال آن ها را بر اساس سهمیه تعیین شده به طرف ها انجام دهد.

بند 4
هر یک از طرف ها سازمان ملی خود را برای صدور مجوز تعیین و مراتب را به اطلاع کمیسیون مشترک و سایر اعضا می رساند.

بند 5
هر یک از طرف ها از طریق سازمان صلاحیتدار ملی متصدی صدور مجوز و بر اساس مفاد این موافقت نامه و قوانین کشور خود مجوزها را برای متصدیان حملی که در آن کشور ثبت شده اند، صادر می کند.

بند 6
مجوزها به صورت کامل و بدون خط خوردگی تکمیل می‌شوند. اطلاعات مربوط به محموله برگشتی می‌تواند در زمان حمل مسیر برگشت در مجوز درج شوند.

بند 7
مجوزها باید در طی یک سال تقویمی که در مجوز به آن اشاره شده مورد استفاده قرار گرفته و این مجوز تا زمان برگشت وسیله نقلیه به قلمرو کشور طرفی که در آنجا صادر شده است معتبر می‌باشد. حداکثر تا 10 دی (31 دسامبر) سال بعد.

بند 8
مجوز فقط توسط متصدی حملی می‌تواند استفاده شود که در مجوز عنوان آن درج شده و مشمول انتقال به طرف ثالث قرار نمی گیرد.

بند 9
در صورت استفاده از مجوز جعلی یا انتقال مجوز به طرف ثالث، نهاد بازرسی صلاحیتداری که این مورد را کشف می کند سریعاً مجوز جعلی و یا انتقال داده شده به طرف ثالث را ضبط و آن را به سازمان ملی خود که مسئول صدور مجوز است ارسال می کند. اگر مورد آخر سازمان اشاره شده در مجوز ضبط شده، نباشد آنگاه این مجوز به سازمانی ارسال می‌شود که عنوان آن در مجوز درج شده است.

بند 10
در صورت مفقود شدن مجوز، متصدی حمل باید حتی الامکان در زمان کوتاه این مورد را به سازمان ملی صدور مجوز کشور خود اطلاع رسانی کند. سازمان ملی صادر کننده مجوز که از متصدی حمل اطلاعات مفقود شدن مجوز را دریافت می کند فوراً مراتب را در مورد این مفقودی با اشاره به شماره مجوز مفقود شده به اطلاع کمیسیون مشترک و سایر سازمان های متصدی صدور مجوز می رساند.

بند 11
تکمیل مجوز به زبان (زبان های) رسمی سازمان همکاری شانگهای است که در کشور­هایی که مسیر در آنها قرار دارد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

1.عنوان و نشانی متصدی حمل	مجوز حمل و نقل بین المللی جاده ای سری شماره: (شناسه (کد) کشور)00000 این مجوز بر اساس موافقت نامه بین دولت های کشور های عضو سازمان همکاری های شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ی ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده ای مورخ 21 شهریور 1393 (12 سپتامبر 2014) صادر گردیده است سال:
4. نشان شماره ای یا ثبتی /کشور/ وزن(کیلوگرم) یدک کش/نیمه یدکش		3. نوع و وزن (کیلوگرم) کامیون یا کشنده	2.نشان ثبتی کامیون یا کشنده شماره کشور
رفت برگشت			5.(عنوان) کوتاه/ توصیف بار و وزن بار ناخالص (کیلوگرم)
				مسیر شماره: از به			6.مسیر تردد
(2) ورود	خروج
تاریخ: محل:	تاریخ: محل:		7. ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور فرستنده	امضا و مهر سازمان صادر کننده مجوز (امضا و مهر سازمان اختیار دار طرف) تاریخ: محل:

خروج	ورود	خروج	ورود
13.ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر		ورود: محل:	ورود: محل:		8. ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر
تاریخ: محل:	تاریخ: محل:	14. ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کننده ی کشور مقصد/گذر		تاریخ: محل:		9. ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کننده ی کشور مقصد/گذر
تاریخ: محل:	تاریخ: محل:	15.ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر		تاریخ: محل:	تاریخ: محل:		10.ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر
تاریخ: محل:	تاریخ: محل:	16.ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر	تاریخ: محل:			تاریخ: محل:	11.ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر
تاریخ: محل:	تاریخ: محل:	17.ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر	تاریخ: محل:			تاریخ: محل:	12.ثبت بازرسی و امضا / مهر نهاد بازرسی صلاحیتدار کشور مقصد/گذر

دستور العمل استفاده از مجوز
1.این مجوز برای حمل و نقل بار از طریق هرکدام از مسیرها یا بخشی از مسیر یا از طریق هر کدام از گذرگاه های اشاره شده در زیر استفاده می‌شود:
(مسیرها و گذرگاه های توافق شده)
-تبصره: گذرگاه های مرزی و مسیرهای اشاره شده اثری بر استعمال مفاد موافقت نامه دوجانبه و چندجانبه ای که برخی از کشورهای فوق الذکر عضو آنها می‌باشند و امکان انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای را بدون محدودیت از طریق مسیرها و گذرگاه مرزی و سایر مسیرها گذرگاه ها در بر می گیرند، ندارد.
2.این مجوز برای حمل و نقل بین دو نقطه که در خاک یک کشور قرار دارند مورد استفاده قرار نمی گیرد.
3.این مجوز برای متصدی حمل اشاره شده در آن صادر و قابلیت انتقال به طرف ثالث را ندارد.
4.مجوز به صورت کامل و بدون خط خوردگی کامل می‌شود. اطلاعات حمل در مسیر برگشت را می توان در هنگام حمل برگشت در مجوز درج نمود.
5.استفاده از مجوز جعلی مسئولیت قانونی را در پی دارد.
6.این مجوز در طول یک سال تقویمی که در مجوز به آن اشاره شده است معتبر بوده و تا زمان برگشت وسیله نقلیه به خاک کشوری صادر کننده مجوز اعتبار خود را حفظ کرده و حداکثر تا 11 بهمن (31 ژانویه) سال بعد معتبر می‌باشد.
7.این مجوز باید در داخل وسیله نقلیه نزد راننده قرار داشته و با درخواست سازمان های بازرسی صلاحیتدار توسط راننده ارائه شود.
8.متصدیان حمل باید قوانین ملی کشور طرفی که در آن حمل انجام می‌شود را رعایت کنند.

پیوست شماره 3 موافقت نامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای
شرح وظایف کمیسیون مشترک مربوط به ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای

بند 1
وظیفه اصلی کمیسیون مشترک مربوط به ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای (از این پس کمیسیون مشترک)، نظارت بر اجرای موافقت نامه بین دولت های کشور های عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای (از این پس موافقت نامه) و تضمین استعمال بهینه آن می‌باشد.

بند 2
کمیسیون مشترک وظایف و کارهای زیر را انجام می دهد:
1.نظارت و هماهنگی امور مربوط به استعمال توافقی و منظم مفاد موافقت نامه و حل مسائلی که در اجرای موافقت نامه به وجود می آیند؛
2.بررسی تغییرات و (یا) اضافات مربوط به مسیرها و (یا) گذرگاهای مرزی جهت تایید طرف ها و اعمال آن در موافقت نامه؛
3.بحث و اتخاذ تصمیمات در خصوص مسائل مربوط به مجوز حمل و نقل بین المللی جاده شامل:
سهمیه مجوز و روش های تعیین آن؛
تغییرات محتوی، شکل، روش تهیه، توزیع و اصول استفاده از مجوز؛
4.تحلیل روش استفاده از مجوز و آماده سازی گزارش ها در مورد کارکرد سامانه مجوز؛
5.ارائه مساعدت به سازمان های صلاحیت دار کشور های طرف ها در حوزه ی تبادل اطلاعات مربوط به قوانین و اصول مربوط به حمل و نقل بین المللی جاده ای هریک از کشور های طرف ها و اطلاعات مربوط به تغییرات اعمال شده در آنها و سایر اطلاعات؛
6.تبادل فهرست محموله های خطرناک و اطلاعات مربوط به شرایط حمل آنها بر اساس قوانین هریک از کشور های طرف ها ؛
7.تدوین پیشنهادات مربوط به بهبود شرایط انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای؛
8.ارائه مساعدت به کشورهای طرف موافقت نامه در خصوص الحاق به معاهدات (کنوانسیون) بین المللی ای که اهداف آنها ایجاد شرایط مطبوع برای حمل و نقل بین المللی جاده ای بوده و همچنین ارائه مساعدت در خصوص استفاده از معاهدات (کنوانسیون) مورد اشاره؛
9.بررسی پیشنهادات مربوط به اجرای طرح های مشترک سرمایه گذاری با هدف توسعه دالان های حمل و نقل جاده ای که کشور های طرف ها را به هم متصل می کنند؛
10.گفتگو در مورد سایر موارد مربوط به موافقت نامه.

بند 3
کمیسیون مشترک از یک نماینده و یک معاون از هر یک از سازمان­ های صلاحیت دار کشورهای طرف ها تشکیل می‌شود.

بند 4
ریاست کمیسیون مشترک به صورت سالیانه و طبق حروف الفبای روسی از یک طرف به طرف دیگر می ­رسد.

بند 5
شرکت کنندگان جلسات کمیسیون مشترک، نمایندگان کشورهای طرف ها و (یا) معاونین آنها، نمایندگان سایر نهادهای ذینفع از کشورهای طرف ها که توسط نمایندگان کشورهای طرف ها بر اساس دستور کار جلسه دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای دعوت می‌شوند، نمایندگان سازمان های ذینفع بین المللی و نمایندگان دعوت شده توسط رئیس کمیسیون مشترک از طریق توافق با اعضای کمیسیون مشترک، هستند.

بند 6
در جلسات کمیسیون مشترک، تصمیمات بر اساس اجماع و به صورت سند الحاقی (پروتکل) اتخاذ می‌شوند. اسناد الحاقی (پروتکل ها) اصلی جلسه نزد امین موافقت نامه نگهداری می‌شوند.

بند 7
جلسات کمیسیون مشترک یک بار در سال برگزار می‌شوند. جلسات فوق العاده با پیشنهاد یکی از طرف ها و با موافقت سایر طرف ها می‌توانند برگزار شوند.

بند 8
جلسات منظم سالیانه، معمولاً در کشور طرفی که ریاست کمیسیون مشترک را بر عهده دارد برگزار می‌شوند. زمان و مکان جلسات فوق العاده با توافق اولیه تعیین می‌شوند.

بند 9
جلسات کمیسیون مشترک به زبان های رسمی سازمان همکاری شانگهای برگزار می‌شوند.

23. موافقت نامه در مورد نحوه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو (از این پس به عنوان طرف ها شناخته می‌شوند)،
با تبعیت از ماده 12 منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1
از لحاظ این موافقت نامه، مفاهیم اساسی زیر استفاده شده است:
سازمان - سازمان همکاری شانگهای؛
کشورهای عضو - کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای؛
دبیر کل - دبیر کل سازمان همکاری شانگهای؛
نهادهای دائمی سازمان همکاری شانگهای - دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای، ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای و سایر ساختارهای دائمی که در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای ایجاد شده اند.
مدیر - مدیر کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای ؛
پیش پرداخت ها - مبالغی که توسط شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای تایید شده مطابق با مبالغ حق عضویت ارزیابی شده که توسط کشورهای عضو به طور یکجا به بودجه سازمان همکاری شانگهای پرداخت شده، در صورت خاتمه فعالیت های سازمان یا خروج آنها از آن به کشورهای عضو بازگردانده می‌شود.
بودجه (معمولی) - نوعی آموزش و استفاده از بودجه در نظر گرفته شده برای حمایت مالی از وظایف و کار ویژه های نهادهای دائمی سازمان همکاری شانگهای. برای سال بودجه ای مربوطه با توجه به حق عضویت کشورهای عضو و سایر درآمدها تنظیم می‌شود.
سال بودجه ای (مالی) - دوره از 11 دی تا 10 دی (1 ژانویه تا 31 دسامبر) شامل؛
حق عضویت (تشریک شده) - مبالغی که برای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برای تامین مالی هزینه های مرتبط با فعالیت های نهادهای دائمی سازمان همکاری شانگهای در این سال مالی مشخص شده است.
حسابرسی داخلی - نظارت روی شکل گیری هزینه ها، شناسایی انحرافات از اهداف و استانداردها، تجزیه و تحلیل علل انحرافات، یافتن ذخایر فعالیت های مالی و اقتصادی و ارائه اطلاعات لازم به دبیر کل.
حسابرسی خارجی - تایید فعالیت های مالی و اقتصادی سازمان همکاری شانگهای که توسط شخص یا موسسه تعیین شده توسط شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای انجام می‌شود.
نظارت مالی - بررسی و پایش داخلی و خارجی برای ترتیب تنظیم، بررسی و اجرای بودجه و همچنین برای تکمیل، توزیع و استفاده از وجوه بودجه.
تعهد - انعقاد روابط قراردادی یا انواع دیگر معاملات مستلزم مسئولیت مالی سازمان همکاری شانگهای که مجوزهای مناسب برای آنها اخذ شده است.
درآمد - وجوه دریافتی توسط بودجه سازمان همکاری شانگهای در قالب حق عضویت های ارزیابی شده (تحصیلی) و سایر درآمدها.
سایر درآمدها - انواع درآمدها، به استثنای سهم معین، کمک های داوطلبانه اختصاص یافته و هدایای نقدی، و همچنین مبالغ دریافتی در نتیجه بازپرداخت هزینه های دوره مالی جاری و پیش پرداخت های دریافتی.
صندوق عمومی - حسابی که برای ثبت درآمدها و هزینه ها در بودجه عادی سازمان افتتاح می‌شود.
صندوق سرمایه در گردش - حسابی برای ثبت دریافت های غیرمکرر از کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای با هدف تامین مالی مخارج تحت بودجه عادی قبل از دریافت حق عضویت های ارزیابی شده از کشورهای عضو.
صندوق ذخیره حسابی که برای ثبت جابه جایی وجوه نقدی به منظور تامین مالی هزینه های پیش بینی نشده و فوق العاده مربوط به فعالیت های سازمان افتتاح می‌شود.
صندوق امانی - حسابی که برای ثبت جابه جایی وجوه نقدی به منظور تامین مالی هزینه های هدف مربوط به فعالیت های سازمان افتتاح می‌شود.
حساب های ویژه حساب هایی که برای ثبت جا به جایی وجوه ارسال شده برای اجرای فعالیت ها و اهداف خاص استفاده می‌شود.

ماده 2
بودجه سازمان برای مدت یک سال تقویمی که یک سال مالی نیز می‌باشد تهیه شده و به تصویب شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای می‌رسد.
بودجه سازمان کلیه درآمدها و هزینه های سال مالی مربوط به آن را پوشش داده و با دلار آمریکا تنظیم می‌شود. حق عضویت ها و پیش پرداخت های سالانه به دلار آمریکا تحصیل شده و پرداخت می‌شود.

ماده 3
کشورهای عضو طبق ضمیمه که بخشی جدایی ناپذیر از این موافقت نامه است، حق عضویت سالانه خود را به بودجه سازمان پرداخت خواهند کرد.
مقدار حق عضویت ها را می توان به پیشنهاد یک یا چند کشور عضو و با رضایت سایر کشورهای عضو و همچنین در صورت خروج یک کشور عضو از سازمان یا ورود یک کشور جدید به سازمان همکاری شانگهای عضو تغییر داد.
میزان مشارکت کشور عضو جدید سازمان همکاری شانگهای باید کمتر از حداقل سهم کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای باشد.
میزان تغییر یافته حق عضویت ها به روش پیش بینی شده در ماده 11 این موافقت نامه تصویب می‌شود.

ماده 4
پرداخت حق عضویت های کشورهای عضو به طور جداگانه به حساب های نهادهای دائمی سازمان همکاری شانگهای در چهارچوب بودجه مصوب انجام می‌شود.
حق عضویت های ارزیابی شده باید به طور کامل ظرف 30 روز پس از دریافت اعلان دبیر کل در مورد سررسید یا تا اولین روز سال تقویمی پرداخت شود.
در صورتی که یک کشور عضو در شرایطی نباشد که حق عضویت ارزیابی شده را به طور کامل در این شرایط بپردازد، می‌تواند آن را به صورت مرحله ای انتقال دهد که از قبل به دبیر کل اطلاع داده می‌شود. در عین حال در طول ماه اول سه ماهه اول حداقل 30 درصد از کل مبلغ حق عضویت (ارزیابی شده) و حداقل 35 درصد باید در ماه های اول سه ماهه دوم و سوم منتقل شود.
در صورتی که بودجه سازمان قبل از شروع سال مالی تصویب نشود، کشورهای عضو باید به میزان 12/1 اجرای بودجه عادی سال مالی قبل را به صورت ماهانه قبل از تصویب بودجه سازمان به عنوان حق عضویت پرداخت کنند.

ماده 5
دبیر کل پیش نویس بودجه سال مالی آینده را بر اساس اصول اعتبار، کارایی و نیازهای واقعی مطابق با پیشنهادهای نهادهای دائمی سازمان همکاری شانگهای تنظیم می کند.
دبیر کل پیش نویس بودجه را حداکثر تا هشت ماه قبل از شروع سال مالی بعدی به تمام کشورهای عضو ارسال خواهد کرد. پیش نویس بودجه توسط کارگروه ویژه کارشناسان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد مسائل مالی و بودجه ای بررسی شده و پس از تصویب شورای هماهنگ کننده های ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، برای تصویب شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای ارائه می‌شود.
پس از تصویب یا تجدیدنظر در بودجه سازمان، دبیر کل، کشورهای عضو را در مورد پرداخت حق عضویت و پیش پرداخت های مقرر مطلع می کند.
دبیر کل باید به صورت دوره ای اطلاعاتی را در مورد دریافت حق عضویت های ارزیابی شده به کشورهای عضو ارائه دهد.
دبیر کل بر اساس این موافقت نامه مقررات و قوانین مالی را تدوین و در صورت لزوم اصلاح خواهد کرد. همانطور که با شورای هماهنگ کننده های ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای توافق شده است، آن ها را برای تایید به شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای ارسال می کند.
گزارش سالانه عملکرد بودجه سازمان توسط دبیر کل تهیه و توسط کارگروه ویژه کارشناسان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مسائل مالی و بودجه ای مورد بررسی قرار می‌گیرد و با تصویب شورای هماهنگ کننده های ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برای تایید توسط شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای ارسال می‌شود.
دبیر کل می‌تواند این اختیار را کتباً به هر یک از معاونان خود تفویض کند.

ماده 6
دبیر کل و مدیر می‌توانند در حدود بودجه مصوب شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای تعهدات و پرداخت هایی را در طول سال مالی که به آن مربوط می‌شوند انجام دهند.
دبیر کل و مدیر باید ظرف مدت 3 ماه پس از پایان سال مالی، تعهدات کالاها و خدمات تحویل شده در همان سال مالی و همچنین سایر تعهدات مالی باقیمانده را به طور کامل پوشش دهند.
در صورت عدم تصویب بودجه توسط شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای قبل از شروع سال مالی، دبیر کل و مدیر مجازند 12/1 مبلغ اجرای بودجه عادی قبلی را به صورت ماهانه برای تعهدات و پرداخت ها در نظر بگیرند.

ماده 7
صندوق عمومی برای ثبت درآمدها و هزینه های بودجه عادی تشکیل می‌شود. منبع نقدی آن سهم پرداختی توسط کشورهای عضو برای دوره مالی جاری، سایر درآمدها و همچنین وجوه تامین شده از صندوق سرمایه در گردش است که مطابق با این ماده ایجاد شده است.
مانده های صندوق عمومی بر اساس نتایج حسابرسی خارجی باید نسبت به کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که در دوره حسابرسی شده بدهی نداشته اند در پرداخت سهم حق عضویت سال مالی بعد به نسبت میزان تعیین شده حق عضویت تسویه گردد.
به منظور رفع نیازهای مالی، قبل از دریافت اقساط تعیین شده، صندوق سرمایه در گردش ایجاد می‌شود. منبع پول نقد آن پیش پرداخت های کشورهای عضو است.
ممکن است صندوق ذخیره برای پوشش هزینه های پیش بینی نشده و فوق العاده مربوط به فعالیت های سازمان ایجاد شود. تصمیم در مورد ایجاد صندوق ذخیره و همچنین میزان وجوه موجود و روش استفاده از آن توسط شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای با پیشنهاد شورای هماهنگ کننده های ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای تعیین می‌شود.
دبیر کل ممکن است پس از مشورت با شورای هماهنگ کننده های ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای صندوق های امانی و حساب های ویژه ایجاد کند. هدف و حدود وجوه هر صندوق امانی و حساب ویژه باید به وضوح مشخص شود.
وجوه و حساب های فوق طبق مقررات و ضوابط مالی موضوع ماده 5 این موافقت نامه اداره می‌شود.
کمک های داوطلبانه، هدایای نقدی یا هر شکل دیگر از سوی دبیر کل با تایید شورای هماهنگ کننده های ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای و مدیر با تایید شورای ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای و با مشورت دبیر کل مطابق با رویه تعیین شده مشروط بر اینکه هدف این وجوه با اهداف و وظایف سازمان مغایرت نداشته باشد پذیرفته می‌شود.
هیچ شکلی از استقراض پول توسط نهادهای دائمی سازمان همکاری شانگهای مجاز نیست.

ماده 8
دبیر کل که مدیر اجرایی سازمان است، مسئولیت تمامی جنبه های مالی فعالیت های سازمان را بر عهده داشته و برای مدیریت صحیح و کارآمد منابع مالی سازمان طبق این موافقت نامه به شورای هماهنگ کننده های ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای و شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای گزارش می دهد.
سازمان ساز و کار لازم را برای نظارت مالی اعم از حسابرسی داخلی و خارجی فراهم می کند.

ماده 9
مبالغ پرداخت نشده حق سهم سالانه انباشته شده بدهی کشور عضو به سازمان محسوب می‌شود که مشمول بازپرداخت اجباری است.
از 9 مهر (1 اکتبر) سال جاری، کشورهای عضوی که حق عضویت های ارزیابی شده خود را به طور کامل پرداخت نکرده اند، باید به نرخ 0.1 درصد در ماه به میزان بدهی سود بپردازند.
کشور عضوی که بدهی آن بیش از مبلغی است که از آن برای سال مالی قبل تعلق می‌گیرد ممکن است از حق نامزدی شهروندان خود برای سمت هایی در سازمان های دائمی سازمان همکاری شانگهای تا زمان بازپرداخت کامل بدهی محروم شود. شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به پیشنهاد شورای وزیران خارجه ممکن است تصمیم بگیرد که این اقدام را در صورتی که متوجه شود که عدم پرداخت ناشی از شرایطی خارج از اراده چنین دولتی است، اتخاذ نکند.
در مورد کشور عضوی که بدهی آن بیش از میزان حق عضویت های پرداخت نشده آن در دو سال مالی قبلی است، ممکن است تصمیم به تعلیق عضویت آن در سازمان به روش مقرر در ماده 13 منشور همکاری شانگهای اتخاذ شود. شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای ممکن است بنا به پیشنهاد شورای وزیران امور خارجه اگر متوجه شود که عدم پرداخت ناشی از شرایطی خارج از اراده چنین کشوری است به این اقدام متوسل نشود.
تعهدات مالی یک کشور عضو در قبال سازمان، صرف نظر از خاتمه عضویت (تعلیق عضویت، خروج داوطلبانه) این کشور در سازمان همکاری شانگهای به طور کامل اجرا خواهد شد.
نحوه حل و فصل مسائل خاص مربوط به اجرای این ماده توسط مقررات و ضوابط مالی موضوع ماده 5 این موافقت نامه تعیین می‌شود.

ماده 10
در صورت خاتمه فعالیت سازمان یا نهادهای دائمی منفرد آن، نحوه حل و فصل مسائل مالی و دارایی مرتبط از جمله مسائل مربوط به بازخرید و فروش اموال سازمان توسط شورای سران دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای با در نظر گرفتن مفاد این موافقت نامه تعیین می‌شود.
وجوه نقد دریافتی ناشی از فروش اموال منقول و غیرمنقول پس از ایفای تعهدات موجود، به نسبت میزان حق عضویت های تعیین شده برای سال مالی جاری بین کشورهای عضو توزیع می‌شود.
در صورت کمبود وجوه برای ایفای تعهدات مربوط به منحل شدن سازمان، کشورهای عضو به نسبت حق عضویت های ارزیابی شده برای سال مالی جاری این هزینه ها را تحت پوشش قرار می دهند.
در صورت خروج یا حذف یک کشور عضو از سازمان، پیش پرداخت هایی که آن کشور به صندوق سرمایه در گردش منتقل می کند به آن بازگردانده می‌شود. اگر دولت در پرداخت حق عضویت های اجباری بدهی داشته باشد، میزان بازپرداخت به میزان این بدهی کاهش می یابد.
بدهی که از طریق پیش پرداخت قابل بازپرداخت نیست، به هزینه همان دولت بازپرداخت می‌شود.

ماده 11
تغییرات و اضافات ممکن است با تصمیم طرف ­ها در این موافقت نامه ایجاد شود که توسط اسناد الحاقی جداگانه ­ای که بخشی جدایی ناپذیر از این موافقت نامه است، رسمیت می یابد.

ماده 12
اختلافات ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقت نامه از طریق مشورت و مذاکره بین طرف ­ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 13
این موافقت نامه به طور موقت توسط کشورهای عضو منشور سازمان همکاری شانگهای از 11 دی 1396 (1 ژانویه 2018) اعمال شده و از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی طرف ­ها توسط امین مبنی بر انطباق با تشریفات داخلی مورد نیاز برای موافقت نامه، لازم الاجرا می‌شود.
برای کشورهایی که این موافقت نامه را امضا کرده و بعداً تشریفات داخلی را انجام داده اند، از تاریخ ابلاغ اجرای این تشریفات به امین، لازم الاجرا خواهد شد.
این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد شده است.
پس از لازم الاجرا شدن، این موافقت نامه برای الحاق هر کشوری که به منشور ملحق شده مفتوح خواهد بود.
این موافقت نامه برای دولت ملحق شونده از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.
از تاریخ آغاز اجرای موقت این موافقت نامه، اعمال موقت موافقت نامه در مورد رویه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای در 8 خرداد 1382 (29 می 2003) و سند الحاقی اصلاحی موافقت نامه در مورد تشکیل و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آذر 1383 (24 نوامبر 2004) خاتمه می یابد.

ماده 14
امین این موافقت نامه دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای است که نسخه تایید شده آن را برای طرف ها ارسال خواهد کرد.

این موافقت نامه در شهر سوچی در تاریخ 10 آذر 1396 (1 دسامبر 2017) در یک نسخه به زبان های روسی و چینی منعقد شد که هر دو متن به یک اندازه معتبر هستند.

از طرف جمهوری هند
از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف جمهوری اسلامی پاکستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
ازطرف جمهوری ازبکستان

پیوست موافقت نامه در مورد نحوه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای
ابعاد سهم حق عضویت کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای:
جمهوری هند -5.9٪
جمهوری قزاقستان - 17.6٪
جمهوری خلق چین - 20.6٪
جمهوری قرقیزستان - 8.8٪
جمهوری اسلامی پاکستان - 5.9٪
فدراسیون روسیه - 20.6٪
جمهوری تاجیکستان - 6٪
جمهوری ازبکستان - 14.6

24. معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای در مبارزه علیه افراط گرایی مورخ 19 خرداد 1396 (9 ژوئن 2017)

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای:
-با ابراز نگرانی از گسترش افراط گرایی به عنوان زمینه ای جدی برای پرورش تروریسم که خطری بالقوه ای علیه صلح و امنیت بین المللی، تمامیت ارضی، توسعه روابط دوستانه در بین کشورهای عضو و همچنین تضمین حقوق بشرو آزادی به شمار می‌آید؛
-بر اساس اهداف و اصول منشور ملل متحد و منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
-پیرو مفاد معاهده (کنوانسیون) شانگهای در خصوص مقابله علیه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) و خط مشی همکاری بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مبارزه علیه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 14 تیر 1384 (5 جولای 2005) و همچنین راهبرد (استراتژی) جهانی سازمان ملل در مقابله علیه تروریسم و سایر قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل علیه تروریسم و اسناد الحاقی (پروتکل ها) و معاهده های جهانی (کنوانسیون) در مقابله علیه تروریسم،
-با تاکید مجدد بر عدم پذیرش فراخوان های عمومی و تحریک به افراط گرایی و مرام (ایدئولوژی) و اعمال افراط گرایی در تمامی اشکال و مظاهر آن،
-با اذعان به این مسئله که اعمال مشمول این معاهده (کنوانسیون) تحت هیچ شرایطی قابل توجیه نمی‌باشند و افرادی که مسئول ارتکاب چنین اعمالی شده اند باید پاسخگو باشند،
-با توجه به دامنه و ماهیت اقدامات افراطی که خطراتی را بر جمعیت و کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای و همچنین جامعه جهانی تحمیل می کند و با توجه به اهمیت گسترش همکاری ها در این حوزه،
-با درک نیاز به تشدید تلاش ها برای مقابله با افراط گرایی و با تاکید مجدد بر اینکه تمامی اقدامات مربوطه باید در چهارچوب حاکمیت قانون، آزادی ها و حقوق اساسی بشر و همچنین اصول و هنجارهای قوانین بین المللی انجام پذیرد،
-با تاکید ویژه بر عدم پذیرش هرگونه نقض اصول حاکمیت و تساوی کشورها و استفاده از افراط گرایی به عنوان ابزاری برای تحقق اهداف سیاسی و جغرافیای سیاسی (ژئوپولتیک)،
-با اذعان به این مسئله که نقش اساسی در مقابله با افراط گرایی و یا هرگونه همکاری های بین المللی در این زمینه به دولت ها و مقام های ذیصلاح آنها تعلق دارد،
-با آگاهی از این واقعیت که صرفاً از طریق تلاش ها و اقدامات مشترک در چهارچوب مشارکت است که جامعه بین المللی می‌تواند به طور موثر با افراط گرایی و اشکال خطرناک آن مبارزه کند،
به شرح زیر موافقت نموده اند:

ماده 1
این معاهده (کنوانسیون) به منظور بهبود کارآیی همکاری بین طرف ها در مبارزه با افراط گرایی منعقد شده است.

ماده 2

1. معانی اصطلاحات و واژگانی که در این معاهده (کنوانسیون) به کار گرفته شده اند به شرح زیر می‌باشند:

1) طرف (طرف ها): به معنی کشور عضو (کشورهای عضو) این معاهده (کنوانسیون) می‌باشد؛

2) افراط گرایی: مرام (ایدئولوژی) یا اقداماتی می‌باشد که هدف آن حل اختلافات سیاسی، اجتماعی، نژادی، ملی و مذهبی از طریق اعمال خشونت و سایر اقدامات غیرقانونی می‌باشد؛

3) اقدام افراطی: شامل اقدامات مندرج در ماده 1، بند 1، بند فرعی 3 معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مبارزه علیه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن2001) سازماندهی و شرکت در شورش های مسلحانه برای اهداف افراطی؛ ایجاد یک سازمان افراطی و مشارکت در فعالیت های آن؛ ایجاد دشمنی یا اختلاف سیاسی، اجتماعی، نژادی، ملی و مذهبی؛ ترویج انحصاری؛ برتری شخص به دلیل وابستگی سیاسی، اجتماعی، نژادی، ملی و مذهبی او؛ فراخوان عمومی برای اقدامات فوق الذکر؛ انتشار، ذخیره و پخش انبوه مطالب تبلیغاتی افراطی با هدف ترویج افراط گرایی؛

4) حمایت مالی از افراط گرایی: جمع آوری یا تخصیص وجوه یا ارائه خدمات مالی به منظور تامین مالی فعالیت های با هدف سازمان دهی، آماده سازی و ارتکاب حداقل یکی از اعمال مشمول این معاهده (کنوانسیون)، یا حمایت از فعالیت های سازمان های حامی افراط گرایی؛

5) مطالب افراطی: شامل اطلاعات مربوط به هر رسانه ای که برای انتشار طراحی شده و حاوی مرام (ایدئولوژی) افراطی، فراخوان و یا دلیل یا توجیهی برای نیاز به ارتکاب یک عمل افراطی است؛

6) سازمان افراطی: شامل یک گروه سازمان یافته به منظور ارتکاب جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون)، یا یک انجمن دولتی یا اعتقادی یا هر سازمان دیگری که در رابطه با آن تصمیم در مورد انحلال و یا ممنوعیت فعالیت های آن با توجه به دلایلی که توسط قوانین ملی طرف ها تعیین شده است، اتخاذ گردیده است؛

7) نهاد حقوقی: سازمانی که فعالیت های خود را طبق رویه ای که توسط قوانین ملی طرف ها تعیین شده است، اجرا می نماید؛

8) اعمال و اقدامات مشمول این معاهده (کنوانسیون): اقداماتی که به واسطه عدم توافق و یا دشمنی سیاسی، اجتماعی، نژادی، ملی و مذهبی اعمال می‌گردد و مستلزم مسئولیت کیفری، اداری یا مدنی است؛

9) مبارزه با افراط گرایی: شامل اقدامات طرف ها به منظور حفاظت از حقوق بشر و آزادی ملت ها، رعایت اصول بنیادین قانون اساسی، تضمین تمامیت ارضی و حمایت ملی علیه افراط گرایی، پیشگیری، شناسایی و سرکوب افراط گرایی و پرداختن به عواقب آن، و همچنین شناسایی و حذف علل زمینه ای و شرایط توانمندکننده آن؛

2. این ماده هیچگونه خدشه ای به سایر معاهدات بین المللی که طرف ها عضو آنها می‌باشند و یا قوانین ملی طرف ها که ممکن است حاوی مقرراتی در مورد کاربرد گسترده تر از مفاهیم استفاده شده در این ماده باشد، وارد نخواهد آورد.

ماده 3
طرف ها حقوق خود را طبق این معاهده (کنوانسیون) مطابق با اصول حاکمیت، تمامیت ارضی کشورها و عدم مداخله در امور داخلی سایر کشورها اعمال خواهند کرد و به تعهدات خود عمل خواهند نمود.

ماده 4

1. این معاهده (کنوانسیون) به منظور تضمین همکاری میان طرف ها در مبارزه علیه افراط گرایی اعمال خواهد شد.

2. در صورتی که جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) بر صلاحیت و اختیارات بیش از یک طرف تاثیر بگذارد، طرف ها در زمینه معاضدت حقوقی و استرداد مقرر شده در این معاهده (کنوانسیون)، همکاری خواهند کرد.

ماده 5

1. طرف ها اقدامات لازم را برای احراز صلاحیت قضایی خود در مورد جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) اتخاذ خواهند کرد چنانچه:

1) ارتکاب جرم در محدوده قلمرو کشور طرف مربوطه انجام گرفته باشد؛

2) ارتکاب جرم روی کشتی با پرچم کشور طرف مربوطه انجام گرفته باشد؛ یا در هواپیمایی که مطابق با قوانین آن طرف ثبت شده است.

3) ارتکاب جرم توسط اتباع کشور طرف مربوطه انجام گرفته باشد؛

2. هر یک از طرف ها می‌توانند صلاحیت خود را در مورد جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) ایجاد کنند در صورتی که:

1) ارتکاب جرم بر علیه یکی از اتباع کشور طرف مربوطه اعمال شده باشد؛

2) ارتکاب جرم بر علیه اموال و دارایی طرف مربوطه در خارج از کشور و از جمله ساختمان های نمایندگی های سیاسی و دفاتر کنسولی، اعمال شده باشد؛

3) ارتکاب جرم به منظور وادار ساختن طرف مربوطه جهت انجام یا عدم انجام برخی اقدامات صورت گرفته باشد؛

4) ارتکاب جرم توسط یک فرد بدون تابعیت که به طور دائم در قلمرو طرف مربوطه اقامت داشته است اعمال شده باشد؛

5) ارتکاب جرم روی کشتی و یا در هواپیمایی که توسط طرف مربوطه استفاده می‌شود اعمال شده باشد؛

3. هر یک از طرف ها اقدامات لازم به منظور احراز صلاحیت در خصوص جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) در مواردی که متخلف ادعا شده در قلمرو آن طرف حضور داشته و طرف مربوطه حاضر به استرداد وی به هیچ کشوری نباشد، اتخاذ خواهد نمود.

4. این معاهده (کنوانسیون) اعمال هیچ صلاحیت کیفری را مطابق با قوانین ملی یک طرف مستثنی نخواهد کرد.

5. چنانچه بیش از یک طرف ادعای صلاحیت رسیدگی به جرم مشمول این معاهده (کنوانسیون) را داشته باشد، در آن صورت طرف های مربوطه در صورت لزوم مشورت خواهند کرد.

ماده 6

1. بر اساس این معاهده (کنوانسیون) همکاری ها توسط مراجع ذیصلاح که از سوی هر یک از طرف ها تعیین می گردند، انجام خواهد گرفت.

2. بعد از ارائه اسناد مربوط به تصویب و یا اعلامیه الحاق به این معاهده (کنوانسیون)، طرف مربوطه فهرستی از مقام های ذیصلاح که مسئول اجرای این معاهده (کنوانسیون) خواهند بود برای امین ارسال خواهد نمود و متعاقباً سایر طرف ها از این فهرست مطلع خواهند شد. در صورت هرگونه تغییر در فهرست مراجع ذیصلاح، طرف مربوطه بلافاصله مراتب را به اطلاع امین خواهد رساند و متعاقباً امین دیگر طرف ها را مطلع خواهد ساخت.

3. مقام های ذیصلاح طرف ها که با موضوعات تحت پوشش این معاهده (کنوانسیون) سر و کار دارند، مستقیماً در محدوده صلاحیت خود همکاری خواهند نمود. به منظور اجرای این معاهده (کنوانسیون) دفاتر ارضی و سایر دفاتر مراجع ذیصلاح طرف ها می‌توانند تماس های مستقیمی را بر اساس رویه ای که توسط مقام های ذیصلاح طرف ها تعریف شده است برقرار نمایند.

4. مقام های ذیصلاح طرف ها در صورت درخواست و همچنین از طریق ارائه اطلاعات بر اساس ابتکار مقام ذیصلاح یکی از طرف ها به صورت دوجانبه و یا چند جانبه همکاری خواهند کرد.

5. این فرایند همکاری می‌تواند از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک)، مجاری تشکیل شده از سوی کارگروه اجرایی ساختار ضد تروریستی منطقه ای سازمان همکاری شانگهای و یا سازمان بین المللی پلیس جنایی انجام پذیرد.

ماده 7

1. طرف ها در صورت لزوم گفتگوهای بین- ادیانی و بین - فرهنگی را برای مشارکت سازمان های غیردولتی و سایر نهادهای جامعه مدنی به منظور جلوگیری از اعمال جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) و در عین حال تضمین انطباق با قوانین ملی، ترویج خواهند داد.

2. هر یک از طرف ها مطابق با اصول اساس نظام حقوقی خود، اقداماتی در سطح ملی برای مبارزه با افراط گرایی اجرا خواهند نمود که می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

1) بهبود قوانین در مبارزه علیه افراط گرایی، و انجام ارزیابی های دوره ای در خصوص کارآیی مقررات مربوط به مبارزه علیه افراط گرایی؛

2) تعیین یک یا چند نهاد مسئول هماهنگی فعالیت های مقام های مربوطه برای مقابله با افراط گرایی

3) توسعه همکاری های مرزی بین طرف ها به منظور جلوگیری از نفوذ اعضای سازمان های افراطی به داخل قلمروهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای؛

4) همکاری با سازمان های بین المللی و منطقه ای در جهت توسعه و اجرای اقداماتی به منظور مبارزه با افراط گرایی؛

5) توسعه اقداماتی جهت اطلاع رسانی از طریق رسانه های عمومی و شبکه جهانی رایانه (اینترنت) در خصوص مسائل مربوط به مبارزه علیه افراط گرایی و توسعه اقداماتی جهت ممانعت از گسترش مرام افراطی؛

6) نظارت بر رسانه های عمومی و شبکه جهانی رایانه (اینترنت) به منظور شناسایی به موقع از گسترش مرام افراطی؛

7) اعمال محدودیت در دسترسی به مطالب افراط گرایی در شبکه های ارتباطی و اطلاعاتی از جمله شبکه جهانی رایانه (اینترنت)؛

8) تقویت سنت های فرهنگی، آموزش های معنوی و اخلاقی و میهن پرستانه با هدف تشویق شهروندان به مقابله آگاهانه علیه افراط گرایی؛

9) ارتقای سطح حرفه ای کارکنان مراجع ذیصلاح و سایر نهاد های درگیر در مبارزه علیه افراط گرایی و همچنین ارائه حمایت های مالی، مادی و غیره برای فعالیت های این مراجع و نهادهای وابسته به آنها؛

10) انجام مطالعاتی در خصوص مبارزه با افراط گرایی، از جمله در مجامع بین المللی که طرف ها در آنها شرکت می کنند؛

11) تضمین حمایت از قربانیان شاهدان و سایر شرکت کنندگان در دادرسی کیفری در صورت لزوم حمایت از افرادی که به مقام های ذیصلاح در پیشگیری و سرکوب جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) کمک می کنند؛

3. طرف ها بر اساس قوانین ملی خود می‌توانند اقدامات سختگیرانه شدیدتری را نسبت به آنچه که در این معاهده (کنوانسیون) پیش بینی شده است برای مبارزه علیه افراط گرایی اتخاذ نمایند.

ماده 8
طرف ها با در نظر گرفتن اصول اساسی نظام های قضایی خود، اقدامات قانونی جهت مقابله علیه هرگونه حمایت مالی از افراط گرایی، اتخاذ خواهند نمود.

ماده 9

1. طرف ها با در نظر گرفتن اصول اساسی نظام های قانونی خود، اقدامات قانونی لازم را برای احراز مسئولیت مدنی، اداری یا کیفری در قبال ارتکاب اعمال زیر اتخاذ خواهند نمود:

1) اعمال افراطی؛

2) هرگونه عملی که طبق معاهده بین المللی در مبارزه علیه افراط گرایی که طرف ها عضو آن می‌باشند، جرم به شمار آید؛

3) تامین و حمایت مالی از افراط گرایی؛

4) استخدام و به کار گماشتن افرادی برای آماده سازی و یا ارتکاب اعمال افراطی، آموزش افراد به منظور ارتکاب اعمال افراطی، و تحریک، سازماندهی، برنامه ریزی و تشویق به اقدامات افراطی؛

5) سفر به خارج از کشور و برنامه ریزی، تحریک، آماده سازی سایر افراد برای سفر به خارج از کشور به منظور ارتکاب اعمال مشمول این معاهده (کنوانسیون) ؛

6) انتشار، اشاعه، نمایش نمادها، اندیشه نگاری (ایدئوگرافیک ها)، پرچم ها، نشان ها با هدف ترویج افراط گرایی؛

7) عدم انطباق بین فردی که دسترسی به شبکه های اطلاعاتی و مخابراتی و از جمله شبکه جهانی رایانه (اینترنت) دارد با الزامات نهادی که از سوی طرف مربوطه مجاز به محدود کردن دسترسی به مطالب افراطی می‌باشد؛

8) سازمان دهی یا مشارکت در شورش هایی به واسطه دلایلی مانند دشمنی و اختلافات مذهبی، ملی، سیاسی، اجتماعی، و نژادی.

2. طرف ها بر اساس قوانین ملی خود، می‌توانند اقداماتی مانند همدستی در تدارک انجام جرم و یا ارتکاب آن طبق بند 1 این ماده را به عنوان جرایم کیفری تلقی نمایند.

ماده 10

1. طرف ها بر اساس اصول حقوقی خود به منظور جلوگیری از مشارکت نهاد ها و اشخاص حقوقی در اعمال مشمول این معاهده (کنوانسیون) در داخل قلمرو آنها، اقدامات لازم اتخاذ خواهند نمود.

2. طرف ها اقدامات لازم را برای احراز مسئولیت و تعهدات اشخاص و نهاد های حقوقی در قبال دخالت آنها در حداقل یکی از اعمال مشمول این معاهده (کنوانسیون)، اتخاذ خواهند کرد.

3. به شرط رعایت اصول حقوقی طرف ها، مسئولیت و تعهدات اشخاص و نهادهای حقوقی می‌تواند مدنی، اداری یا کیفری باشد.

4. احراز مسئولیت اشخاص حقوقی مسئولیت کیفری اشخاص حقیقی را که در فعالیت های آن مشارکت داشته و مرتکب جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون) شده اند را مستثنی نمی کند.

5. طرف ها، مطابق با قوانین ملی خود، از اعمال تدابیری در خصوص نهاد های حقوقی که به دلیل دخالت در اعمال مشمول این معاهده (کنوانسیون) پاسخگو هستند، اطمنیان حاصل خواهند نمود مانند:

1) هشدار؛

2) جریمه؛

3) جلوگیری از برخی فعالیت های شخص حقوقی؛

4) تعلیق فعالیت های شخص حقوقی؛

5) مصادره اموال شخص حقوقی؛

6) انحلال شخص حقوقی؛

7)مسدود کردن وجوه شخص حقوقی.

6. طرف ها اقدامات قانونی جهت به رسمیت شناختن یک شخص حقوقی به عنوان یک سازمان افراطی و انحلال آن زمانی که یک شخص حقوقی درگیر برنامه ریزی، سازماندهی، تهیه و اجرای اقدامات مشمول این معاهده (کنوانسیون) است، اتخاذ خواهند نمود.

7. مفاد این ماده در مورد موارد مشارکت در اعمال مشمول این معاهده (کنوانسیون) از سوی واحدهای ساختاری (دفاتر و شعب وابسته به آنها) شخص حقوقی خارجی فعال در قلمرو یک طرف، اعمال خواهد شد.

ماده 11

1. طرف ها اقدامات مشمول این معاهده (کنوانسیون) را در نظر خواهند گرفت و مطابق با قوانین ملی طرفی که محکوم به یک جرم کیفری می‌باشد لازم است که اقدام به استرداد و انتقال افراد محکوم بنماید و به طرفی که در آن طرف عمل مشابه به عنوان جرم کیفری محرز شده باشد، مساعدت حقوقی ارائه نماید.

2. چنانچه یکی از طرف ها استرداد یا معاضدت حقوقی را مشروط به وجود معاهده فیمابین می داند و درخواست مشابه را از جانب طرف دیگری که با آن معاهده استرداد یا معاضدت حقوقی نداشته باشد دریافت کند، طرف درخواست شونده باید این معاهده (کنوانسیون) را به عنوان اساس قانونی برای استرداد یا معاضدت حقوقی در ارتباط با جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) تلقی نماید. استرداد یا معاضدت حقوقی باید طبق شرایط اعمال شده به موجب قوانین ملی طرف درخواست شونده انجام گیرد.

3. طرف هایی که استرداد را مشروط به وجود معاهده فیمابین نمی دانند، جرایم تحت پوشش این معاهده (کنوانسیون) را به عنوان جرایم قابل استرداد با در نظر گرفتن شرایط تحمیل شده توسط قوانین ملی طرف درخواست شونده، تلقی خواهند نمود.

4. در صورتی که رسیدگی به مسائل استرداد و معاضدت حقوقی مستلزم رعایت اصل جرم مضاعف باشد، این اصل باید رعایت شده تلقی گردد، صرف نظر از اینکه قوانین طرف درخواست شونده جرم را در همان دسته جرایم قرار می دهد یا از همان شرایطی استفاده می کند که طرف درخواست کننده برای تعیین جرم استفاده می کند مشروط بر اینکه جرم مربوطه که در مورد آن درخواست استرداد یا مضاعدت حقوقی شده است طبق قوانین طرف ها درخواست شونده و درخواست کننده، یک جرم کیفری محسوب گردد.

5. به منظور تحقق استرداد، جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) بدون توجه به محل واقعی ارتکاب آن جرایم و تحت حوزه اختیارات طرف مربوطه که طبق ماده 5 این معاهده (کنوانسیون) تعیین شده است، در قلمرو طرف دیگر ارتکاب شده تلقی می‌گردد.

6. تعریف جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) و تعیین دلایل مسئولیت اشخاص حقوقی دخیل در ارتکاب آنها در حیطه قوانین ملی طرف ها خواهد بود.

7. بنا به درخواست یکی از طرف هایی که حکم صادر کرده است یا طرفی که تابعیت مشابه با فرد محکوم به یکی از جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) را دارد، شخص مجرم می‌تواند بر اساس معاهدات موجود یا ترتیبات فیمابین طرف ها، دوران محکومیت خود را در قلمرو طرفی که تابعیت مشابه وی دارد، سپری نماید.

8. چنانچه در قلمرو طرف درخواست شونده شخصی حضور داشته باشد که حداقل یکی از جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون) را مرتکب شده باشد و از استرداد شخص مربوطه صرفاً به دلیل داشتن تابعیت آن طرف اجتناب ورزد، طرف مربوطه باید بر اساس مدارکی که در اختیار دارد و از جمله مدارک پرونده جنایی که توسط طرف درخواست کننده ارسال شده است، علیه شخص مربوطه مطابق با قوانین ملی خود دعاوی کیفری را آغاز نماید.

ماده 12

1. به منظور مبارزه علیه افراط گرایی، مراجع ذیصلاح طرف ها بنا به درخواست و یا بنا به ابتکار خود، اطلاعاتی در خصوص موارد مشمول این معاهده (کنوانسیون) با در نظر گرفتن الزامات قوانین ملی که حفاظت از داده های شخصی را مقرر می دارد، با یکدیگر مبادله خواهند نمود.

2. مراجع ذیصلاح طرف ها دریافت هرگونه درخواست و یا محتویات آن را افشا نخواهند کرد و از آنها که توسط مراجع ذیصلاح طرف درخواست کننده مشخص گردیده است، صرفاً جهت اجرای درخواست استفاده خواهند کرد و همچنین باید از محرمانه بودن اطلاعات ارسال شده توسط طرف درخواست شونده اطمینان حاصل کنند و از آن تا حدی که برای انجام تحقیقات، فرایند دادگاه یا اقداماتی که در درخواست مشخص شده است، استفاده نمایند.

ماده 13

1. مقام های ذیصلاح طرف ها درخواست ها را با توجه به تمامی شرایط و مسائلی که در حوزه اجرای این معاهده (کنوانسیون) گنجانده شده است، اجرا خواهند نمود.

2. درخواست همکاری بر اساس این معاهده (کنوانسیون) و قوانین طرف درخواست شونده اجرا خواهد شد.

3. طبق درخواست مراجع ذیصلاح طرف درخواست کننده، قوانین ملی آن طرف می‌تواند برای اجرا اعمال گردد، مگر اینکه در قانون طرف درخواست شونده خلاف آن مقرر شده باشد.

ماده 14

1. درخواست باید به صورت کتبی صادر شود و باید حاوی موارد زیر گردد:

1)اسامی مراجع و مقام های ذیصلاح طرف ها درخواست کننده و درخواست شونده؛

2)موضوع و دلایل درخواست؛

3)اطلاعات در مورد ماهیت درخواست (چنانچه مورد کیفری یا اداری وجود داشته باشد- اطلاعات در مورد شرایط موردی، شامل میزان خسارات ناشی از یک عمل مشمول این معاهده (کنوانسیون) و متون قوانین و مقررات مربوطه؛

4)اطلاعاتی که در اختیار طرف درخواست کننده قرار می‌گیرد در خصوص اشخاصی که درخواست مجدد برای آنها صادر شده است، از جمله اطلاعات مربوط به تاریخ، محل تولد و ملیت، محل اقامت، شغل و سایر موارد؛

5)اطلاعات در خصوص میزان محدودیت دسترسی (در صورت اقتضاء).

2. علاوه بر اطلاعاتی که در بند یک این ماده عنوان گردید، هرگونه اطلاعات در خصوص اشخاص حقوقی باید شامل موارد زیر باشد:

1) نام شخص حقوقی، اطلاعات در خصوص محل، دفتر یا اداره ثبت شده آن نهاد و همچنین مدیریت آن؛

2) نسخه تایید شده در خصوص تصمیم دادگاه یا سایر مقام های ذیصلاح طرف درخواست ک ننده در مورد مجازات ها (چنانچه موجود باشد)؛

3)اطلاعات مربوط به اموالی که قرار است توقیف یا مصادره گردند و یا به دولت واگذار گردد؛

3. سایر مدارک لازم برای اجرای به موقع درخواست می‌تواند ضمیمه گردد.

4. طرف درخواست شونده ظرف مدت 30 روز بعد از دریافت درخواست طرف درخواست کننده را از مراتب زیر مطلع خواهد نمود، مگر اینکه به نوعی دیگری توافق شده باشد:

1)اقدامات انجام شده در پی درخواست و نتایج آنها؛

2)هرگونه شرایطی که مانع اجرای درخواست شود یا باعث تاخیر قابل توجه در اجرای آن شود.

5. طرف درخواست کننده باید بدون تاخیر موارد زیر را به اطلاع طرف درخواست شونده اطلاع دهد:

1) بررسی تصمیم یا سایر شرایطی که تصمیم به اعمال مجازات را برای اشخاص حقوقی به طور جزئی یا کامل بی اعتبار می سازد؛

2) تغییراتی که اقدامات به موجب این معاهده (کنوانسیون) را بی اساس می کند.

6. طرفی که بر اساس همان تصمیم از چندین طرف برای اعمال مجازات برای یک شخص و یا نهاد حقوقی درخواست ارائه می دهد باید همه طرف های مربوطه که در اجرای تصمیم مشارکت دارند را مطلع نماید.

ماده 15

1. درخواست باید توسط یک مقام مجاز از سوی مقام های ذیصلاح طرف درخواست کننده و یا نماینده آن ها امضا شود و با مهر رسمی الصاق شود.

2. در صورت فوریت، درخواست می‌تواند شفاهاً تسلیم گردد مشروط بر اینکه درخواست و مدارک ضمیمه ظرف مدت 72 ساعت به صورت کتبی و با استفاده از ابزار فنی ارسال متن، بر حسب مورد تایید گردد.

3. چنانچه تردیدی در خصوص صحت درخواست و یا محتوای آن و اسناد ضمیمه وجود داشته باشد، در آن صورت می توان یک تاییدیه یا توضیح اضافی درخواست نمود.

4. در مواردی که درخواست های متعدد مطابق با این معاهده (کنوانسیون) و شرایط مشابه ارائه گردد، طرف درخواست شونده مستقلاً تصمیم خواهد گرفت که کدام یک از درخواست ها با اولویت اجرا گردد، و مطابق بند 5 ماده 14 این معاهده (کنوانسیون) به طرف درخواست کننده اطلاع دهد.

5. چنانچه اجرای درخواست خارج از صلاحیت و اختیارات مرجع ذیصلاح طرف درخواست شونده باشد، مرجع مربوطه درخواست مذکور را فوراً به یکی دیگر از مراجع ذیصلاح کشور خود ارسال خواهد نمود و مراتب را سریعاً به مرجع ذیصلاح طرف درخواست کننده اطلاع خواهد داد.

6. مرجع ذیصلاح طرف درخواست شونده می‌تواند اطلاعات اضافی که برای اجرای درخواست ضروری می‌باشند، درخواست نماید.

ماده 16

1. مرجع ذیصلاح طرف درخواست شونده می‌تواند اجرای اقدامات مربوط به درخواست را به تعویق اندازد چنانچه این اقدامات به عملیات تحقیق و تجسس و فرایند کیفری که توسط مراجع ذیصلاح طرف درخواست شونده انجام می‌گیرد، خدشه وارد نماید.

2. مرجع ذیصلاح طرف درخواست شونده می‌تواند از اجرای درخواست اجتناب ورزد چنانچه این درخواست به حاکمیت و امنیت ملی لطمه ای وارد نماید و یا مغایر قوانین کشور درخواست شونده باشد و یا طرف درخواست کننده درخواست شفاهی خود را به صورت کتبی در مدت تعیین شده طبق بند 2 ماده 15 این معاهده (کنوانسیون)، تایید نکرده باشد.

3. قبل از تعلیق و یا اجتناب از اجرای درخواست، مرجع ذیصلاح طرف درخواست شونده در صورت اقتضاء با مرجع ذیصلاح طرف درخواست کننده که درخواست را ارائه داده است، مشورت خواهد نمود.

ماده 17

1. اگر طرفی که اشخاص مظنون یا متهم به ارتکاب جرایم مشمول این معاهده (کنوانسیون) را تحت تعقیب قرار می هد دریابد که این اشخاص در قلمرو طرف دیگر حضور دارند، می‌تواند با کسب مجوز از مقام های ذیصلاح آن طرف، مامورین خود را به قلمرو طرف درخواست شونده اعزام نماید تا در فرایند جستجو و تحقیق حضور داشته باشند.

2. مامورین اعزام شده از سوی مراجع ذیصلاح طرف درخواست کننده می‌توانند مطابق با قوانین ملی طرف درخواست شونده و موافقت نامه های بین المللی که عضو آن می‌باشند در فرایند تحقیق و تجسس حضور یابند.

3. طرف درخواست شونده رویه ای را برای صدور مجوز برای حضور ماموران طرف درخواست کننده در طول فرایند جستجو و تحقیق بر اساس درخواست مجوز برای اعزام مامور، فراهم خواهند نمود.

4. در صورت اعزام ماموران مراجع ذیصلاح برای حضور در فرایند تحقیق و جستجو، درخواست مجوز اعزام باید شامل جزئیات زیر باشد:

1) اطلاعات در مورد مامورین اعزام شده؛

2) هدف از اعزام، فهرست اقدامات تحقیقاتی، جدول زمانی و روش انجام آنها؛

3) در صورت استفاده از وسیله حمل و نقل، اطلاعات مربوط به نوع وسیله نقلیه، تعداد و شماره آنها؛

4) سایر اطلاعات ضروری؛

5. تصمیم در خصوص درخواست برای مجوز اعزام مامور، باید ظرف مدت کمتر از پنج روز از زمان دریافت چنین درخواستی از سوی مرجع ذیصلاح طرف درخواست شونده اتخاذ گردد و مراتب باید سریعاً به اطلاع مرجع ذیصلاح طرف درخواست کننده اطلاع داده شود.

6. چنانچه درخواست مجوز اعزام مامور بدون توجه به شرایط مندرج در بند 4 این ماده صادر شده باشد و یا اطلاعات ارائه شده ناقص باشد مرجع ذیصلاح طرف درخواست شونده محق است که اطلاعات بیشتری درخواست نماید.

7. مامورین مراجع ذیصلاح طرف درخواست کننده که طبق رویه تعیین شده وارد قلمرو طرف درخواست شونده می‌شوند، وظایف خود را مطابق با قوانین کشور میزبان و مفاد مربوط به وظایف و اقامت آنها انجام خواهند داد.

8. مامورین مراجع ذیصلاح طرف درخواست کننده طی فرایند تحقیق و تجسس انجام شده توسط مامورین باید به قوانین طرفی که در قلمرو آن حضور دارند احترام گذاشته و همچنین الزامات قانونی طرف میزبان را رعایت نمایند.

9. حضور مامورین مراجع ذیصلاح طرف درخواست کننده طی فرایند تحقیق و جستجو بلافاصله بعد از ارائه تقاضای مربوطه توسط مرجع ذیصلاح آن طرفی که در قلمرو وی این فرایند انجام می‌شود، خاتمه خواهد یافت.

10. بر اساس مقررات این ماده، طرف ها می‌توانند قراردادهای جداگانه ­ای بین خود منعقد کنند.

ماده 18
شواهدی که توسط مراجع ذیصلاح طرف درخواست شونده در نتیجه اجرای درخواست مطابق با قوانین آن به دست آمده است، دارای همان میزان اعتبار قانونی است که اگر در قلمرو طرف درخواست کننده به دست می آمد.

ماده 19

1. هنگام اجرای دستور مربوط به مصادره اموال اشخاص حقیقی یا حقوقی که مرتکب جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون) می‌باشند، طرف درخواست شونده تصمیم قضایی اتخاذ شده توسط طرف درخواست کننده در خصوص حقوق اشخاص ثالث را مورد لحاظ قرار خواهد داد.

2. لحاظ قرار دادن تصمیم قضایی مقرر شده به موجب بند 1 این ماده می‌تواند تحت هر یک از شرایط زیر تکذیب گردد:

1) افراد ثالث فرصتی برای مطالبه حقوق خود نداشته باشند؛

2) افراد ثالث به طور واضح و موجه حقوق خود را مطالبه نمایند؛

3) تصمیمی که قبلاً توسط طرف درخواست شونده در مورد همان موضوع اتخاذ شده است مغایرت داشته باشد؛

4) تصمیم مغایر با قوانین طرف درخواست شونده باشد؛

5) تصمیم مغایر با مفاد مربوط به اختیارات انحصاری مقرر شده به موجب قوانین طرف درخواست شونده باشد؛

6) تصمیم اتخاذ شده مغایر با اصول اساسی نظم عمومی طرف درخواست شونده باشد.

ماده 20

1. اسناد و مدارک ارائه شده به موجب این معاهده (کنوانسیون) از هرگونه تشریفات قانونی معاف خواهند بود.

2. اسنادی که در قلمرو یکی از طرف ها توسط یک مرجع ذیصلاح و یا شخصی که مجاز به این کار می‌باشد، در برگه (فرم) مقرر و با مهر رسمی صادر و گواهی شده اند، در قلمروهای سایر طرف ها بدون هیچگونه گواهی ویژه مورد قبول واقع خواهد شد.

3. اسنادی که در قلمرو یکی از طرف ها به عنوان اسناد رسمی تلقی می‌شوند، دارای ارزش رسمی در قلمرو طرف ها دیگر خواهد بود.

ماده 21
طرف ها اقدامات لازم جهت جلوگیری از اعطای وضعیت پناهندگی و ارائه اسناد تایید کننده آن به افراد دخیل در جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون) را اتخاذ خواهند نمود.

ماده 22

1. هر یک از طرف ها بر اساس قوانین ملی خود و بنا به درخواست طرف دیگر به منظور پاسخ گویی نهاد حقوقی که جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون) را مرتکب شده است، به ویژه در خصوص موارد زیر، اقدامات لازم به عمل خواهند آورد:

1)توقیف اموال که بعداً قابل مصادره است؛

2)مسدود کردن وجوه یا سایر اموال مربوطه؛

3)تعلیق برخی فعالیت های نهاد مربوطه.

2. اقدامات پیش بینی شده در بند یک این ماده مطابق با قوانین طرف درخواست شونده و این معاهده (کنوانسیون) اجرا خواهد شد.

3. قبل از لغو اقدامات مندرج در بند 1 این ماده، طرف درخواست شونده باید این مسئله را به طرف درخواست کننده اطلاع دهد و به او این حق را بدهد که دلایل خود را در حمایت از این اقدام ارائه نماید.

ماده 23

1. طرفی که درخواستی مبنی بر اعمال مجازات برای یک شخص حقوقی دخیل در حداقل یک جرم مشمول این معاهده (کنوانسیون) واقع در قلمرو آن طرف، یا مالکیت دارایی یا انجام فعالیت در قلمرو فوق دریافت کرده است باید:

1) یا تصمیم دادگاه یا مرجع ذیصلاح طرف درخواست کننده را در خصوص اعمال مجازات های مورد درخواست اجرا کند؛

2) یا بر اساس یافته ها و مدارک ارائه شده در اتخاذ تصمیم دادگاه یا مرجع ذیصلاح طرف درخواست کننده، طبق قوانین خود اقدامات قضایی در خصوص اعمال مجازات های مورد درخواست را انجام دهد.

2. مجازات های اعمال شده علیه نهاد حقوقی مربوطه مطابق با قوانین طرف درخواست شونده اعمال خواهند شد.

ماده 24
طرف ها به منظورحصول اطمینان از مصادره اموال، مطابق با قوانین ملی خود اقدامات زیر را اتخاذ خواهند نمود:

1. توقیف وجوه، اوراق بهادار، اشیاء قیمتی و سایر اموالی که برای استفاده به عنوان سند یا وسیله ای برای ارتکاب جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون) یا برای تامین مالی یکی از جرائم مشمول این معاهده (کنوانسیون) در نظر گرفته شده است.

2. توقیف وجوهی معادل ارزش اموال مزبور در صورتی که توقیف اموالی که در این ماده به آنها اشاره شده است غیرممکن باشد.

ماده 25

1. درخواست مربوط به مصادره اموال متعلق به اشخاص حقیقی و یا حقوقی مطابق با این معاهده (کنوانسیون) بر حق طرف در خواست شونده جهت اجرای تصمیم خود در مورد مصادره اموال متعلق به اشخاص حقیقی یا حقوقی مزبور تاثیری نخواهد گذاشت.

2. کل ارزش اموال مصادره شده مطابق با درخواست نمی‌تواند از مبلغ مندرج در دستور مصادره تجاوز کند. چنانچه هر یک از طرف ها به این نتیجه برسند که احتمال دارد که وضعیت فوق رخ دهد، در آن صورت طرف ها باید برای جلوگیری از چنین عواقبی با یکدیگر مشورت نمایند.

3. اموالی که پس از جلب رضایت مطالبات طلبکاران باقی می مانند و متعلق به نهاد حقوقی است که به دلایل مقرر در این معاهده (کنوانسیون) منحل شده است نیز مشمول مصادره خواهند بود.

4. طرفی که طبق درخواست اموال را مصادره نموده است، ایمنی و تحویل اموال مصادره شده طبق قوانین خود را تضمین خواهد نمود.

5. اموال مصادره شده یا مبلغی معادل ارزش این اموال ممکن است مشروط به توافق طرف ها ذیربط به طور کامل یا جزئی به طرف صادر کننده حکم مصادره، انتقال یابد.

ماده 26
طرف ها تمامی هزینه های مربوط به اجرای این معاهده (کنوانسیون) را به طور مستقل متقبل خواهند شد مگر اینکه طور دیگری توافق شده باشد.

ماده 27

1. چنانچه ادعای جبران خسارت ناشی از یک اقدام غیرقانونی یا حذف اقدام غیرقانونی مربوط به همکاری به موجب این معاهده (کنوانسیون) مطرح شود، طرف ها امکان رایزنی و مشاوره با یکدیگر را برای رسیدن به توافق جهت تقسیم مبالغی که باید برای جبران این خسارت پرداخت شود، بررسی خواهند نمود.

2. طرفی که ادعای جبران خسارت علیه او مطرح شده است، متعاقباً سایر طرف ها را از این مسئله مطلع خواهد نمود.

ماده 28
این معاهده (کنوانسیون) حقوق طرف ها را برای انعقاد معاهدات بین المللی دیگر در مورد موضوعاتی که موضوع این معاهده (کنوانسیون) است و مغایر با مفاد آن نیست، محدود نخواهد کرد و نیز بر حقوق و تعهدات طرف ها در مورد سایر معاهدات بین المللی که طرف ها عضو آنها هستند، تاثیری نخواهد گذاشت.

ماده 29

1. این معاهده (کنوانسیون) برای مدت نامحدودی منعقد شده است.

2. این معاهده (کنوانسیون) منوط به تصویب کشورهای امضا کننده خواهد بود. اسناد تصویب نزد امین سپرده خواهد شد. این معاهده (کنوانسیون) در سی امین روز پس از دریافت چهارمین سند تصویب توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.

3. برای طرفی که این معاهده (کنوانسیون) را پس از دریافت چهارمین سند تصویب از سوی امین تصویب نموده است، این معاهده (کنوانسیون) در سی امین روز پس از دریافت سند تصویب ارائه شده از سوی طرف مربوطه، لازم الاجرا خواهد شد.

4. دبیر خانه سازمان همکاری شانگهای امین این معاهده (کنوانسیون) خواهد بود.

ماده 30

1. این معاهده (کنوانسیون) برای الحاق سایر کشورهایی که حامی مفاد آن می‌باشند، مشروط به رضایت همه طرف ها، و از طریق اطلاع دادن به امین از چنین الحاقی، مفتوح خواهد بود.

2. سی روز بعد از دریافت اعلامیه الحاق توسط امین، این معاهده (کنوانسیون) برای طرفی که به آن ملحق شده است لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 31
به موجب ماده 102 منشور ملل متحد، این معاهده (کنوانسیون) مشمول ثبت در دبیرخانه سازمان ملل متحد خواهد بود.

ماده 32
ارائه هرگونه اصلاحات و الحاقات در این معاهده (کنوانسیون) به عنوان بخش اصلی آن، باید به عنوان اسناد الحاقی جداگانه ارائه گردد. هر یک از طرف ها می‌توانند از طریق ارسال اعلامیه ای به امین الحاقات و اصلاحاتی را برای این معاهده (کنوانسیون) پیشنهاد دهند و امین نیز بلافاصله طرف های دیگر را جهت بررسی این الحاقات و اصلاحات مطلع خواهد نمود.

ماده 33
هر یک از طرف ها می‌توانند با ارائه اطلاعیه کتبی به امین حداقل شش ماه قبل از تاریخ مدنظر خود برای خروج، از این معاهده (کنوانسیون) خارج شوند. امین ظرف مدت سی روز پس از دریافت یاداشت کتبی سایر طرف ها را مطلع خواهد ساخت.

ماده 34
بروز هرگونه اختلاف در تفسیر و یا اجرای این معاهده (کنوانسیون)، از طریق مشورت و مذاکره میان طرف ها مربوطه حل و فصل می‌گردد.

ماده 35

1. زبان های کاری مورد استفاده توسط طرف ها در چهارچوب این معاهده (کنوانسیون) زبان های روسی و چینی خواهد بود.

2. نسخه اصلی این معاهده (کنوانسیون) به امین سپرده خواهد شد و او نسخه های تایید شده این معاهده(کنوانسیون) را در اختیار همه طرف های امضاکننده قرار خواهد داد.

این معاهده (کنوانسیون) در تاریخ 19 خرداد 1396 (9 ژوئن 2017) در شهر آستانه در یک نسخه به زبان های روسی و چینی تهیه شده است که هر دو متن از اعتباری یکسان برخوردار هستند.

از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان
از طرف فدراسیون روسیه

25. موافقت نامه همکاری (روابط) بین بانکی در سازمان همکاری شانگهای

بانک های تخصصی دولتی، بانک های توسعه ای، موسسه ها یا سازمان های اعتباری و مالی دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای که توسط دولت کشور خود به منظور فراهم نمودن پشتیبانی مالی و خدمات بانکی برای طرح های داخل سازمان (که از این پس به طور کلی «طرف ها» و به طور جداگانه «طرف» خوانده می‌شوند)، دارای مجوز هستند و یا توصیه می گردند؛
در راستای «منشور سازمان همکاری شانگهای» مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، «برنامه تجارت چندجانبه و همکاری های اقتصادی دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای» مورخ 2 مهر 1383 (23 سپتامبر 2004)؛
با هدف ترویج توسعه اقتصادیاجتماعی اعضای سازمان، استفاده موثر و اقتصادی از منابع از طریق همکاری های خود در راستای منافع و به سود مردمان دولت های عضو سازمان؛
با هدف ترغیب موثر به همکاری در زمینه اقتصاد و سرمایه گذاری بین موسسات مختلف دولت های عضو بر اساس طرح های مشترک سازمان همکاری شانگهای؛
بدین ترتیب در موارد زیر یک موافقت نامه منعقد کرده اند:

ماده 1
هدف این «موافقت نامه همکاری (روابط) بین بانکی در سازمان همکاری شانگهای» که از این پس «موافقت نامه» خوانده می‌شود، سازماندهی سازوکاری برای خدمات مالی و بانکداری برای طرح های سرمایه گذاری تحت حمایت دولت‎ های عضو سازمان همکاری شانگهای است.
طرف ها همکاری را بر اساس برابری، منافع متقابل، احترام و اعتماد بر پایه رویه های بانکی بین المللی پذیرفته شده انجام خواهند داد.
طرف ها در روند اجرای طرح های همکاری، فعالیت های خود را مطابق با قوانین کشور خود انجام می دهند.
این موافقت نامه در مورد طرح هایی که همه طرف ها درگیر آن هستند و همچنین برای طرح های سازمان همکاری شانگهای که توسط برخی از طرف های ذینفع اجرا می‌شود اعمال می‌گردد.
طرف ها به طور مستقل در مورد مشارکت در طرح ها و میزان این مشارکت تصمیم می گیرند.
طرف ها یکدیگر را به عنوان شرکای دارای اولویت در انجام فعالیت ها، بر اساس قراردادهای منعقده در چهارچوب موافقت نامه های بین کشورها و برنامه های همکاری سازمان همکاری شانگهای و طرح های سرمایه گذاری وابسته به این موافقت نامه، در نظر خواهند گرفت.

ماده 2
طرف ها زمینه های اصلی همکاری زیر را شناسایی نموده اند:
-ارائه کمک مالی برای اجرای طرح ها با تکیه بر احداث زیرساختها، صنایع پایه، بخش های دارای فن آوری پیشرفته، بخش های اقتصادی صادراتمحور طرح های مهم اجتماعی برای سازمان همکاری شانگهای و سایر طرح های مهم منطقه ای؛
-ارائه و جذب اعتبارات تشکل ها (سندیکا) با توجه به روال بانکداری بین المللی که در سطح جهان پذیرفته شده است
-تنظیم امور مالی قبل از صادرات به منظور گسترش روابط تجاری و اقتصادی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای؛
- تبادل اطلاعات در مورد طرح های همکاری و مشتریان بالقوه بر اساس موافقت نامه و هماهنگ با محرمانگی لازم؛
-آموزش کارکنان، سازماندهی تبادل هیات ها، دوره های کارورزی و برگزاری هم نشست های (سمپوزیوم های) تجاری؛
-سایر زمینه های دارای منافع مشترک.

ماده 3
طرف ها روابط بر مبنای انجمن ها بین یکدیگر را در یک شکل سازمانیِ حداکثر منعطف، بدون ایجاد یک شخصیت حقوقی، حفظ خواهند نمود.
طرف ها یک شورا ایجاد خواهند نمود که می‌تواند شامل یک نماینده از هر طرف (به طور معمول بالاترین مقام آن طرف) باشد.
جلسات شورا در صورت نیاز با موافقت مشترک، اما حداقل یک بار در سال، برگزار خواهد گردید.
صلاحیت شورا شامل این موارد می‌گردد:
-هماهنگی فعالیت های درحال انجام طرف ها بر اساس این موافقت نامه
-شناسایی طرح های بالقوه جدید
-بررسی پیشرفت اجرای طرح
-تصویب گزارش سالانه در مورد فعالیت های روابط بین بانک ها که به دبیر اجرایی سازمان همکاری شانگهای برای تحویل بعدی به نهادهای حاکم بر سازمان همکاری شانگهای ارسال می‌گردد.
-تعامل با سایر نهادهای مالی و بانکی
ریاست شورا به صورت چرخشی انجام می‌شود. ریاست شورا با موافقت عمومی به طور سالانه از میان اعضای شورا انتخاب خواهد گردید.
رئیس شورا، از طرف شورا، با دبیر اجرایی سازمان همکاری شانگهای و نهادهای این سازمان در موضوعاتی در باب فعالیت ها بر اساس این موافقت نامه تعامل خواهد نمود.
در صورت نیاز، به منظور اجرای این موافقت نامه، طرف ها می‌توانند به منظور کمک به شورا، کارگروه های کارشناسی را ایجاد نمایند.
هر طرف می‌تواند اشخاص مسئول را به منظور حفظ ارتباطات و انجام فعالیت های روزانه بر اساس این موافقت نامه تعیین نماید.

ماده 4
طرف ها کار را برای انتخاب طرح های بالقوه مطابق با ساز وکار ارزیابی اولیه که در سازمان همکاری شانگهای مورد توافق قرار گرفته است، انجام خواهند داد.
طرف ها به مشتریان در ترتیب دادن تامین مالی طرح، از جمله تامین مالی همزمان کمک خواهند نمود.
به منظور ایجاد شرایط مطلوب تر برای اجرای طرح ها، طرف ها با نهادهای دولتی دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد قلمرو کشوری که طرح ها در آن انجام می‌شوند، تعامل نزدیکی خواهند داشت.
روش ها و شرایط برای اجرای طرح های خاص که بر اساس این موافقت نامه اجرا می گردند، بر اساس موافقت نامه ها و ترتیبات جداگانه بین طرف ها تعیین خواهد گردید.
طرف های دخیل، پس از تکمیل اجرای یک طرح، آن را مورد ارزیابی قرار خواهند داد.

ماده 5
با تعمیق همکاری ها و اجرای این موافقت نامه، طرف ها عملی ترین مسیرهای توسعه هرچه بیشتر برای همکاری های (روابط) بین بانکی و همکاری های مالی در سازمان همکاری شانگهای را بررسی خواهند نمود.

ماده 6
این موافقت نامه از لحظه امضا اجرایی شده و به طور نامحدودی معتبر خواهد بود.
یک طرف می‌تواند در هر زمان از موافقت نامه خارج شود. اطلاعیه کتبی در مورد تصمیم برای خروج از موافقت نامه باید حداکثر 60 روز قبل از تاریخ مورد نظر برای خروج از موافقت نامه به امین موافقت نامه ارسال گردد.
در صورت خاتمه موافقت نامه یا خروج از آن توسط یک طرف، تعهدات طرفها بر اساس ترتیبات خاص جداگانه منعقد شده در روند اجرای این موافقت نامه (پروتکل ها، موافقت نامه های الحاقی، اجرایی، جدول زمان بندی و. ..،) تا اجرای کامل این تعهدات به روش پیش بینی شده در این موافقت نامه به قوت خود باقی خواهند ماند.
در روند اجرای این موافقت نامه، طرف ها می‌توانند امکان پیوستن سایر موسسه ها و نهادهای توصیه شده و یا دارای مجوز دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای را، که مشترکاً اهداف و اصول این موافقت نامه را دارند، بررسی نمایند.

ماده 7
هرگونه اختلاف بر اساس این موافقت نامه از طریق مشورت و مذاکره از سوی طرف ها حل و فصل خواهد گردید.

ماده 8
امین این موافقت نامه دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای خواهد بود و این دبیرخانه به هر طرف نسخه تایید شده این موافقت نامه را ارسال خواهد نمود.
با موافقت همه طرف ها می توان اصلاحیه ها و الحاقیه ها را به متن این موافقت نامه اضافه نمود. این الحاقیه ها و اصلاحیه ها توسط اسناد الحاقی (پروتکل ها) که یک بخش جدایی ناپذیر از این موافقت نامه خواهد بود، رسمی خواهد گردید.

این موافقت نامه در مسکو در 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) در یک نسخه واحد به زبانهای روسی و چینی منعقد گردید که هر دو متن از اعتبار یکسان برخوردارند

طرف های این موافقت نامه:
کی. بی شالگیم بائف، رئیس بانک بانک توسعه قزاقستان
چن یوان، رئیس بانک بانک توسعه دولتی چین
وی. ای. دیمیتریف، رئیس بانک ونشکونومبانک (فدراسیون روسیه)
ام. ام. علیمرادونوف، رئیس بانک بانک ملی جمهوری تاجیکستان
اس اچ. ام. تاشمورادوف، رئیس هیات بانک بانک ملی امور اقتصادی خارجی جمهوری ازبکستان
جمهوری قرقیزستان

26. موافقت نامه حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای و سازمان همکاری شانگهای، که از این پس از آن ها به عنوان «طرف ها» نام برده می‌شود،
تحت تاثیر موافقت نامه بین اعضای سازمان همکاری شانگهای در زمینه ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، موافقت نامه در زمینه تضمین حفاظت اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) و موافقت نامه در زمینه بانک داده ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004)،
با هدف تضمین حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای،
با عمل بر اساس قوانین کشورهای خود و اصول و هنجارهای حقوق بین المللی که در سطح جهان به رسمیت شناخته شده اند،
در موارد زیر به تفاهم رسیده اند:

ماده 1
مفاهیم به کاربرده شده در این موافقت نامه به موارد زیر اشاره دارند:
«اطلاعات»- اطلاعات طبقه بندی شده به معنایی که در ماده اول این موافقت نامه در زمینه حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) تعریف شده است؛
«حفاظت فنی از اطلاعات»- یک سری از فعالیت ها برای پیشگیری از فاش شدن اطلاعات از طریق مجاری فنی، دسترسی بدون مجوز به آن، به منظور جلوگیری از تاثیر با هدف تخریب (یا از میان بردن) یا مخدوش کردن اطلاعات در روند ایجاد، ذخیره، فرآوری و انتقال آن؛
«لوازم حفاظت فنی از اطلاعات»- سخت افزار و نرم افزار طراحی شده به منظور حفاظت از اطلاعات در تارنماها (سایت ها) و در سامانه های دارای هدف متفاوت، و لوازم نظارت (کنترل) موثر بر حفاظت از اطلاعات؛
«نظارت فنی جامع»- نظارت بر وضعیت امنیتی تارنماها (سایت ها) و سامانه های با هدف متفاوت از جهت دسترسی غیرمجاز به اطلاعات از جمله با استفاده از لوازم فنی

ماده 2
طرف ها روابط خود را در زمینه حفاظت فنی از اطلاعات بر اساس احترام متقابل به منافع و به رسمیت شناختن حقوق [مالکیت] معنوی بر نتایج فعالیت های فکری تقویت خواهند نمود.

ماده 3
به منظور اجرای این موافقت نامه، کارشناسان طرف ها پیشنهادهایی در زمینه اقدامات خاص برای حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای تدوین نموده و به کمیسیون اجرایی ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری های شانگهای، در شکل ملزومات و تصریحات فنی و سایر مدارک برای هماهنگی با طرف ها و تصمیم گیری بر اساس قوانین و روش های سازمان همکاری شانگهای ارائه خواهند داد.

ماده 4
طرف ها در راستای این اهداف همکاری خواهند داشت:
توسعه اسناد قانونی نظارتی و نظام مند برای ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای در حوزه حفاظت فنی از اطلاعات برای ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای؛
آموزش، بازآموزی و آموزش پیشرفته متخصصین طرف ها بر اساس الزامات حرفه ای پیشرفته برای حفاظت فنی از اطلاعات؛
طراحی، تولید، تامین و استفاده از نمونه های تولید فنیعلمی و لوازم حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای؛
ارائه خدمات برای نظارت (کنترل) فنی جامع توسط ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای؛
برگزاری نمایشگاه ها، هم نشست ها (سمپوزیوم ها) و همایش های مشترک علمی در زمینه حفاظت فنی از اطلاعات.

ماده 5
دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مدت سی روز پس از اجرای روندهای داخلی مورد نیاز به منظور اجرایی شدن این موافقت نامه به طور مکتوب به امین در مورد مراجع ذی صلاح مسئول در کشورهای خود برای اجرایی شدن اطلاع رسانی خواهند نمود.
ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری های شانگهای نهاد مسئول برای اجرای این موافقت نامه در سازمان همکاری های شانگهای خواهد بود.

ماده 6
هزینه های تضمین حفاظت از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای به واسطه بودجه سازمان همکاری شانگهای تامین خواهد گردید.
هزینه های دیگر در مورد اجرای این موافقت نامه به طور جداگانه توسط دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در قلمرو کشورهای خود تقبل خواهد گردید.

ماده 7
کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای همراه با کارشناسان طرف ها بر اساس موافقت نامه در مورد نحوه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای، مورخ 8 خرداد 1382 (29 می 2003) پیشنهادها را برای سال مالی آینده در مورد فهرست نام ها و حجم حفاظت از اطلاعات فنی، قطعات بخش های آن ها و مواد، تجهیزات و وسایل لازم را برای ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای آماده خواهند نمود.
پس از تصویب بودجه سازمان همکاری شانگهای برای سال مالی آینده، کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای موافقت نامه های مرتبط (قراردادها) را بر مبنای یک مناقصه [رقابتی]، پس از توافق با کارشناسان طرف ها در محدوده بودجه اجرایی ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای منعقد خواهد نمود.

ماده 8
حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای بر اساس الزامات حفاظت فنی از اطلاعات، که به تایید شورای ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای می رسند، انجام خواهد گرفت.

ماده 9
نظارت (کنترل) فنی بر رعایت ضوابط حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای در طراحی و فعالیت تارنماها (سایت ها) و سامانه های حفاظت شده مورد استفاده در راستای منافع ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای توسط گروه کارشناسان طرف ها که بر اساس مقررات این گروه فعالیت نموده و به تایید شورای ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای می رسند و در صورت نیاز با مشارکت سازمان و متخصصان انجام خواهد گرفت.

ماده 10
به رئیس کمیسیون اجرایی ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مسئولیت تضمین حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای سپرده خواهد گردید.

ماده 11
در صورت افشای یک واقعیت از نقض الزامات حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای، طرف ها به رایزنی پرداخته و بر اساس قوانین کشورهای خود و قوانین اجرایی در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری های شانگهای به کار ادامه داده و نتایج خود را به یکدیگر به طور کتبی از طریق کمیسیون اجرایی ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای اطلاع رسانی می نمایند.
واقعیت های انتشار بدون مجوز اطلاعات که به نقض الزامات حفاظت فنی از اطلاعات مربوط هستند، باید بر اساس
-ماده 16 موافقت نامه تضمین حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004)، مورد بررسی قرار گیرند.

ماده 12
اختلافات در مورد تفسیر یا اجرای این موافقت نامه از طریق مذاکره یا رایزنی بین طرف ها حل و فصل خواهد گردید.

ماده 13
زبان های روسی و چینی زبان های کاری در همکاری بر اساس این موافقت نامه خواهند بود.

ماده 14
با موافقت طرف ها می توان از طریق انعقاد اسناد الحاقی (پروتکل ها) در این موافقت نامه اصلاحات را انجام داد. این امر بر اساس روش مندرج در ماده 15 این موافقت نامه لازم الاجرا خوهد شد.

ماده 15
این موافقت نامه در سی امین روز پس از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی مبنی بر اجرای تشریفات داخلی توسط دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، که موظف به اجرایی نمودن آن هستند، توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود. امین نسخه های تایید شده این موافقت نامه را به دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری های شانگهای در مدت پانزده روز پس از تاریخ امضای آن، ارسال خواهد نمود.
امین طی پانزده روز پس از تاریخ دریافت اطلاعیه از دولت کشور عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد مرجع ذی صلاح که در بند اول ماده 5 این موافقت نامه تصریح گردیده است، در مورد این امر به سایر دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای اطلاع رسانی خواهد نمود.

ماده 16
الحاق به این موافقت نامه توسط کشورهای دیگر که عضو معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مبارزه با تروریسم، تجزیه طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) و موافقت نامه در زمینه تضمین حفاظت اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004)، باشند آزاد خواهد بود.
برای کشوری که ملحق شده، این موافقت نامه در سیزدهمین روز پس از تاریخ دریافت مدارک الحاق توسط امین، لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 17
این موافقت نامه تا زمان خاتمه موافقت نامه در زمینه تضمین حفاظت اطلاعات طبقه بندی شده در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) به قوت خود باقی است.

این موافقت نامه در شهر شانگهای در 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) در یک نسخه اصلی واحد به زبان های روسی و چینی منعقد گردید که هر دو متن از اعتبار یکسان برخوردارند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان
از طرف سازمان همکاری شانگهای

27. موافقت نامه در زمینه امدادرسانی در شرایط اضطراری بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که طرف های این موافقت نامه هستند (که از این پس "طرف ها" خوانده می‌شوند)،
با آگاهی از خطری که از جانب حوادث اضطراری ایجاد می‌گردد،
با پذیرش این موضوع که همکاری در حوزه پیشگیری از حوادث اضطراری و امدادرسانی به رفاه و امنیت دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای کمک خواهد نمود،
بر اساس وابستگی متقابل نظام های بوم شناختی دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای که یک سیاست هماهنگ در زمینه پیشگیری از حوادث اضطراری، امدادرسانی و رصد محیط زیست را ضروری می نماید،
با در نظر گرفتن امکان وقوع اوضاع اضطراری که یک طرف نمیتواند به تنهایی آن را اداره نماید و نیاز ایجاد شده برای هماهنگی فعالیت ها توسط طرف ها به منظور پیشگیری از اوضاع اضطراری و امدادرسانی،
با هدف اعمال اصول همکاری های منطقه ای در امدادرسانی در حوادث اضطراری و انجام تلاش های هماهنگ به منظور تضمین کمک رسانی موثر و هماهنگ به جمعیت آسیب دیده،
با حمایت از تلاش های سازمان ملل متحد و سایر سازمان های بین المللی در اوضاع اضطراری،
و بر اساس اصول انسان دوستانه،
در موارد زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
تعاریف:
مفاهیم به کار برده شده در این موافقت نامه عبارتند از:
"طرف درخواست کننده" به معنای طرفی است که از طرف های دیگر درخواست می‌نماید گروه های نجات، تجهیزات و اقلام امدادی را ارسال نمایند.
"طرف ارائه دهنده" به معنای طرفی است که در پاسخ به درخواست طرف درخواست کننده، گروه های نجات، تجهیزات و اقلام امدادی را ارسال می نماید.
"نهاد ذیصلاح" به معنای نهادی دولتی است که توسط هرکدام از طرف ها به منظور هدایت، هماهنگی و اجرای کارهای مربوط به اجرای این موافقت نامه انتخاب شده است.
" گروه های نجات" به معنای گروه هایی است مرکب از نجات دهندگان حرفه ای که به طور مناسب تجهیز بوده (به همراه سگ های ردیاب در صورت نیاز) و مسئول امدادرسانی در بلایای طبیعی و اضطراری می‌باشند، که از جانب طرف ارائه دهنده اعزام می گردند. با موافقت طرف درخواست کننده، کارکنان نظامی را هم می توان در گروه نجات داخل نمود.
"وضعیت اضطراری" به معنای وضعیتی است در یک منطقه معین در نتیجه سانحه، پدیده طبیعی خطرناک، فاجعه و بلایای طبیعی یا غیر طبیعی که می‌تواند به تلفات یا خسارات به سلامت مردم و محیط زیست اطراف، ضررهای مادی عمده و وخامت اوضاع زندگی انسان ها منجر شود یا منجر شده است.
"امدادرسانی در وضعیت اضطراری" به معنای امدادرسانی و سایر اقدامات فوری است که در طول فاجعه به منظور نجات زندگی و حفظ سلامتی مردم، کاهش خسارات زیست محیطی و ضرر و زیان های مادی و پیشگیری از گسترش خسارت ها و از میان بردن عواملی که نوعا مخاطره آمیز هستند، انجام می‌گیرد.
"پیشگیری از وضعیت اضطراری" به معنای اقدامات جامعی می‌باشد که به منظور کاهش احتمال بلایا، حفظ سلامت انسان ها و کاهش خسارات زیست محیطی و ضرر و زیان های مالی در طول فاجعه از قبل صورت می‌گیرد.
"منطقه فاجعه زده" به معنای قلمرو کشور درخواست کننده است که دچار فاجعه گردیده است.
"امدادرسانی در بلایا" به معنای اقداماتی است که با هدف نجات مردم، ارزش های مادی و فرهنگی، حفظ محیط زیست در منطقه آسیب دیده، پیشگیری از گسترش خسارات و کاهش عوامل مخاطره بلایا صورت می گیرند.
"تجهیزات»، به غیر از سلاح و مهمات، به معنای اقلام، تجهیزات فنی، وسایل نقلیه، البسه گروه های نجات و اعضای گروه نجات است که برای امدادرسانی در بلایای اضطراری مورد نیاز می‌باشند.
"لوازم امداد رسانی" به معنای لوازمی است که برای قربانیان در منطقه حادثه دیده فراهم می گردند.
"کشور گذر(ترانزیت)" به معنای عضوی از این موافقت نامه به غیر از طرف های درخواست کننده و ارائه دهنده است که از طریق قلمرو آن گروه های نجات، تجهیزات و لوازم امدادرسانی انتقال می یابند.
کشورهای ثالث به معنی کشورهایی است که طرف این موافقت نامه نیستند و توسط همه دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای به رسمیت شناخته می‌شوند.

ماده 2
اصول و اشکال همکاری

1 - بر اساس مفاد این موافقت نامه و بر اساس اصول و هنجارهای حقوق بین الملل که در سطح جهان به رسمیت شناخته شده اند و قوانین طرف ها به منظور ارائه کمک فوری در شرایط اضطراری، طرف ها با یکدیگر همکاری خواهند نمود.

2 - در صورتی که یک وضعیت اضطراری یا تهدید یک وضعیت اضطراری در قلمرو یکی از طرف ها رخ دهد، آن طرف می‌تواند درخواستی برای کمک رسانی به طرف یا طرف های دیگر ارائه دهد.

3 - طرف ها به طور داوطلبانه، متناسب با توانایی های خود، به یکدیگر کمک خواهند نمود. شرایط کمک رسانی با توافق طرف ها تعیین خواهد گردید.

4 - طرف درخواست کننده توزیع منصفانه و منطقی اقلام را برای جمعیت آسیب دیده بدون هیچ تبعیضی از نظر نژاد، قومیت، مذهب، زبان یا سایر ویژگی ها، تضمین خواهد نمود. طرف درخواست کننده به طرف ارائه دهنده در مورد استفاده هدفمند از اقلام دریافتی به عنوان کمک، اطلاع خواهد داد.

5 - طرف ها همکاری های متقابلا سودمند را در حوزه پیشگیری از وضعیت اضطراری از طریق برنامه ریزی اقدامات مشترک در خصوص اوضاع اضطراری، نظارت زیست محیطی، تبادل اطلاعات و آموزش، توسعه خواهند داد.

6 - اطلاعات به دست آمده در نتیجه فعالیت ها بر اساس این موافقت نامه، به استثنای اطلاعاتی که طبق قوانین طرف ها مشمول افشای اطلاعات نیستند، مطابق با رویه های عرفی و الزامات قانونی هر طرف منتشر گردیده و مورد استفاده قرار خواهند گرفت، مگر آنکه مراجع ذی صلاح طرف ها از قبل به طور کتبی طور دیگری توافق نموده باشند.

ماده 3
درخواست کمک و تبادل اطلاعات

1 - طرف ها نهادهایی برای ارائه درخواست کمک معرفی خواهند کرد.

2 - کمک بر اساس یک درخواست کتبی که در آن طرف درخواست کننده مکان، زمان، ماهیت، مقیاس و موقعیت وضع اضطراری را در لحظه فعلی و اولویت های کمک درخواست شده را نشان خواهد داد، ارائه می‌گردد.

3 - طرف ارائه دهنده، درخواست طرف درخواست کننده را در اسرع وقت بررسی خواهد نمود و به آن طرف انواع، حدود و شرایط کمک را اطلاع رسانی خواهد نمود. در صورت ناتوانی در ارائه کمک، این موضوع بلافاصله به طرف درخواست کننده، ارسال خواهد گردید.

4 - هر طرف همه اقدامات لازم را برای جلوگیری از گسترش یک وضعیت اضطراری در قلمرو خود به قلمرو طرف دیگر انجام خواهد داد. در صورت تهدید در آن ناحیه و ناتوانی در جلوگیری از آن به تنهایی، آن طرف بلافاصله به سایر طرفهای ذینفع اطلاع رسانی خواهد نمود و آن طرف می‌تواند یک درخواست برای کمک بر اساس این موافقت نامه، در صورت لزوم، ارائه دهد.

5 - اطلاعاتی که در بند 2 این ماده به آنها اشاره گردید، به منظور انعکاس آخرین تحولات و تغییرات در وضعیت عملیاتی در منطقه حادثه دیده به طور منظم بروزرسانی خواهد گردید.

ماده 4:
انواع کمک
کمک در رفع شرایط اضطراری از طریق اعزام گروه های نجات، اقلام یا هر شکل دیگر مورد درخواست، ارائه خواهد گردید.

ماده 5
مراجع ذیصلاح و دفاتر رابط

1 - هر طرف یک مرجع ذیصلاح برای مدیریت، هماهنگی و اجرای کارهای مربوط به اجرای مفاد این موافقت نامه، تعیین خواهد نمود.

2 - طرف ها از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به صورت کتبی مرجع ذیصلاح تعیین شده را به امین این موافقت نامه اطلاع رسانی خواهند نمود. امین هم این اطلاعات را به سایر طرف ها انتقال خواهد داد.

3 - مراجع ذیصلاح طرف ها بین خود به منظور همکاری در زمینه های مربوط به اجرای مفاد این موافقت نامه تماس های مستقیم برقرار خواهند نمود.

4 - در صورت تعیین مراجع ذیصلاح مختلف، طرف ها از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به امین اطلاع رسانی خواهند نمود و امین هم این اطلاعات را به هر طرف مخابره خواهد نمود.

5 - مراجع ذیصلاح طرف ها دفاتر رابط را به منظور تبادل سریع اطلاعات بر اساس این موافقت نامه تعیین خواهند نمود و در مورد آن از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به یکدیگر اطلاع رسانی خواهند نمود.

ماده 6
مدیریت گروه های نجات در صورت وضعیت اضطراری

1 - مدیریت کلی گروه های نجات توسط مرجع ذیصلاح طرف درخواست کننده از طریق روسای این گروه ها صورت خواهد گرفت.

2 - طرف درخواست کننده به روسای گروه ها در مورد اوضاع حاکم بر منطقه دارای وضع اضطراری از لحاظ تسهیلات خاص اطلاع رسانی خواهد نمود و در صورت لزوم، برای این گروه ها مترجم، لوازم مخابراتی، حمل و نقل، حفاظت و مراقبت بهداشتی رایگان فراهم خواهد نمود.

3 - گروه های نجات باید به اندازه کافی تجهیز گردند تا نجات و سایر اقدامات فوری را در منطقه دارای وضع اضطراری به مدت حداقل 72 ساعت، به طور مستقل انجام دهند. هنگامی که لوازم تمام شوند، طرف درخواست کننده برای این گروه ها وسایل لازم برای ادامه کار آن ها را فراهم خواهد نمود، مگر آنکه طرف ها طور دیگری توافق نمایند.

4 - به محض اتمام کار، رئیس گروه نجات در مورد فعالیت ها و نتایج امدادرسانی گروه خود به مرجع ذیصلاح گزارش خواهد داد.

ماده 7
شرایط عبور از مرزهای کشورها توسط گروه های نجات و اقامت آنها در قلمرو طرف های گذر (ترانزیت) و درخواست کننده

1 - اعضای گروه های نجات از مرز طرف درخواست کننده یا طرف گذر با اسناد معتبری که توسط دولت طرف درخواست کننده و دولت گذر به رسمیت شناخته شده است از طریق ایست های بازرسی تردد بین المللی مورد توافق طرف ها عبور خواهند نمود. در صورت نیاز، طرف درخواست کننده و طرف گذر آماده سازی به موقع روادید ورود آنها را تضمین خواهند نمود. رئیس گروه نجات باید فهرستی از اعضای گروه و مدرک صادره از جانب مرجع ذیصلاح طرف ارائه دهنده که صلاحیت او را تایید نماید، با خود به همراه داشته باشد.

2 - شیوه عبور از مرز کشورها توسط گروه های نجات دارای سگ و اقامت آنها در قلمرو کشورهای گذر و درخواست کننده بر اساس مقررات قرنطینه جاری در قلمرو طرف درخواست کننده، تعیین خواهد گردید.

3 - در طول اقامت گروه نجات در قلمرو طرف های گذر و درخواست کننده، اعضای گروه نجات ملزم خواهند بود تا از قوانین آن کشورها تبعیت نمایند. در همان زمان، آنها از لحاظ بیمه، قوانین کار و قوانین مرتبط، تابع مقررات طرف ارائه دهنده خواهند بود.

4 - گروه های نجات و تجهیزات و لوازم آن ها از طریق جاده، راه آهن، دریا یا هوا انتقال خواهند یافت.

5 - روش انتقال گروه های نجات، تجهیزات و لوازم آن ها توسط مراجع ذیصلاح طرف های ارائه دهنده و درخواست کننده، تعیین خواهد گردید.

ماده 8
گذر

1 - طرف ها بر اساس قوانین کشورهای خود گذر بدون مانع را از طریق قلمروی خود برای گروه های نجات، تجهیزات و لوازم طرف های ارائه کننده که به قلمرو طرف درخواست کننده جهت امداد اضطراری انتقال می یابند، تسهیل خواهند نمود.

2 - مفاد بند 1 این ماده در مورد گذر گروه های نجات، تجهیزات و لوازم طرف ها که برای امداد اضطراری از قلمرو کشورهای عضو به قلمرو کشورهای ثالث منتقل می‌شوند، طبق توافق بین طرف های مربوط در هر مورد اعمال خواهد شد.

ماده 9
ورود، خروج و گذر لوازم و تجهیزات نجات

1 - تجهیزات و لوازم بر اساس قوانین طرف ارائه دهنده از قلمروی آن، خارج خواهند گردید.
تجهیزات و لوازم بر اساس قوانین طرف درخواست کننده به قلمروی آن، وارد خواهند گردید. آنها را می توان صرفا برای امدادرسانی اضطراری و حفظ زندگی گروه های نجات مورد استفاده قرار داد.

2 - ترخیص لوازم و تجهیزات از گمرکات بر اساس روش تسهیل شده به عنوان یک اولویت بر اساس اطلاعیه های صادره از سوی مراجع ذیصلاح طرف ها که ترکیب گروه های نجات و فهرست لوازم و تجهیزات وارد شده یا خارج شده را نشان می دهد، انجام خواهد گردید.

3 - این گروه های نجات اجازه خواهند یافت تا صرفا تجهیزات و لوازم قید شده در فهرست ارائه شده برای بند 2 این ماده را به قلمرو طرف درخواست کننده وارد نمایند و از طریق قلمرو کشورهای گذر منتقل نمایند.

4 - در صورت نیاز برای ارائه کمک پزشکی اضطراری، با هماهنگی طرف درخواست کننده و بر اساس قوانین خود، تعداد مورد نیاز داروهای حاوی داروهای مخدر و مواد روانگردان را می توان در قلمرو طرف درخواست کننده وارد نمود.
در این مورد، رئیس گروه نجات داروهای حاوی مواد مخدر و مواد روانگردان را به مقام های گمرک طرف های درخواست کننده و ارائه دهنده اعلام نموده و نامها و تعداد آن ها را مشخص خواهد کرد.

5 - صرفا کارکنان دارای صلاحیت طرف ارائه دهنده حق خواهند داشت تا داروهای حاوی مواد مخدر و مواد روانگردان را به کار گیرند.
مقام های ذیربط طرف درخواست کننده حق اعمال نظارت (کنترل) بر استفاده و ذخیره سازی این داروهای حاوی مواد مخدر و روان گردان را خواهند داشت.

6 - داروهای حاویِ مواد مخدر و مواد روانگردان که مورد استفاده قرار نگرفته اند، باید از قلمرو طرف درخواست کننده، بر مبنای مدارکی که انواع و تعداد این داروها را تایید می نماید، خارج گردند. درباره داروهای استفاده شده حاویِ مواد مخدر و مواد روانگردان باید به مقام های گمرکی طرف درخواست کننده سندی ارائه گردد که تایید کننده استفاده از آنها باشد، به امضای پزشک و رئیس گروه نجات رسیده باشد و از جانب نماینده مرجع ذیصلاح طرف درخواست کننده تایید شده باشد.

7 - پس از پایان امدادرسانی اضطراری، تجهیزات وارد شده به قلمرو طرف درخواست کننده (غیر از آنهایی که کاملا استفاده گردیده یا تخریب شده اند)، باید در چهارچوب زمانی مورد توافق از جانب مراجع ذیصلاح طرف ها به قلمرو طرف ارائه دهنده منتقل گردند.
تخریب یا استفاده کامل از تجهیزات و توزیع لوازم در میان جمعیت آسیب دیده باید مستند گردد.

ماده 10
استفاده از هواپیما

1 - مرجع ذیصلاح طرف ارائه کننده از قبل از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) درخواستی را ارسال خواهد نمود که به طرف درخواست کننده و کشور گذر در مورد تصمیم برای استفاده از هواپیماها برای کمکرسانی اطلاع رسانی نموده و در مورد هر هواپیما این موارد را مشخص می کند: تابعیت، حمل کننده طرف ارائه دهنده، نوع، نمونه (مدل)، تعداد، علایم، تماس و نوع فعالیت هواپیما، تعداد افراد گروه نجات، نام و سمت رئیس گروه، شماره، نام ها و سمت های اعضای خدمه، ماهیت محموله، فرودگاه های پرواز و فرود، مقصد پرواز، مسیر، فرودگاه های جایگزین، دالان های هوایی، ارتفاع پرواز، ساعت پرواز و فرود، موج ارتباطی با خدمات زمینی، بدترین شرایط آب و هوایی قابل قبول برای پرواز.

2 - با اجازه طرف درخواست کننده و طرف گذر، هواپیماهای مورد استفاده برای ارائه کمک به یک مکان خاص در قلمرو طرف درخواست کننده از طریق یک مسیر مورد تایید پرواز خواهند نمود. طرف درخواست کننده و طرف گذر شرایطی برای پرواز هواپیمای مورد استفاده برای کمک رسانی از طریق قلمرو آنها و برای ورود و پرواز آن فراهم خواهند آورد.

3 - هواپیماهای مورد استفاده برای کمک رسانی بر اساس قوانین موضوعه توسط سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری و قوانین هریک از طرف ها پرواز خواهند نمود.

ماده 11
هزینه های کمک

1 - با تصمیم طرف ارائه دهنده، کمک را می توان به صورت رایگان ارائه داد. در غیر این صورت، طرف درخواست کننده باید به طرف ارائه دهنده هزینه های مرتبط با کمک رسانی را پرداخت کند.

2 - طرف درخواست کننده می‌تواند در هر زمان درخواست خود را برای کمک لغو نماید. با این وجود، در این مورد طرف ارائه دهنده محق خواهد بود تا هزینه های کمک صورت گرفته را دریافت کند، مگر آنکه طرف ها طور دیگری توافق نمایند.

3 - مبالغی که به موجب بندهای 1 و 2 این ماده پرداخت می‌شود با ارزی که در بازار آزاد قابل تبدیل است، بر مبنای یک توافق متقابل در زمینه هزینه های مالی کمک رسانی که به امضای مراجع ذیصلاح طرف ها رسیده است، ظرف مدت 10 روز از تاریخ دریافت تقاضای طرف ارائه دهنده توسط دولت درخواست کننده، اجرایی خواهد گردید، مگر آنکه طرف ها طور دیگری توافق نمایند.

4 - طرف ارائه دهنده بر اساس قوانین خود اعضای گروه نجات را بیمه خواهد نمود.

ماده 12
جبران خسارات

1 - طرف درخواست کننده هزینه های پزشکی و حمل و نقل مرتبط با مصدومیت یا فوت اعضای گروه نجات را در صورتی که این مصدومیت یا فوت در طول انجام وظایف مرتبط با امداد رسانی اضطراری به موجب این موافقت نامه رخ دهد، تقبل خواهد نمود.

2 - در صورت خسارت به یک شخص حقوقی یا حقیقی و یا مصدوم شدن یک فرد توسط یک عضو گروه نجات در انجام وظایف مرتبط با این موافقت نامه در قلمرو طرف درخواست کننده، این خسارت توسط طرف درخواست کننده بر اساس قوانین خود، جبران خواهد شد.

3 - خسارت عمدی ایجاد شده توسط یک عضو گروه نجات، بر اساس قوانین طرف درخواست کننده، توسط طرف ارائه دهنده جبران خواهد گردید.

ماده 13
ارتباط با سایر معاهده های بین المللی
این موافقت نامه بر حقوق و وظایف طرف ها ناشی از سایر معاهده های بین المللی که طرف ها در آن عضویت دارند، تاثیری نخواهد داشت.

ماده 14
حل و فصل اختلافات
اختلافات در مورد تفسیر یا اجرای مفاد این موافقت نامه از طریق مشورت یا مذاکره حل و فصل خواهد گردید.

ماده 15
تغییرات و اصلاحات
با موافقت متقابل طرف ها، این موافقت نامه را می توان با اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه که بخشی جدایی ناپذیر از آن تلقی می‌شوند و بر اساس روش مقرر در ماده 16 این موافقت نامه، به اجرا در می آیند، تغییر داد یا اصلاح نمود.

ماده 16:
لازم الاجرا شدن و مدت زمان موافقت نامه

1 - این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد می‌گردد.

2 - این موافقت نامه 30 روز پس از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه توسط امین در مورد تکمیل تشریفات داخلی که برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه ضروری هستند، لازم الاجرا خواهد شد.

3 - در مورد طرفی که این موافقت نامه پس از تاریخ مقرر در بند 2 این موافقت نامه را امضا و اطلاعیه تکمیل تشریفات ضروری داخلی برای لازم الاجرا شدن آن را ارائه نموده است، این موافقت نامه در روز تسلیم اطلاعیه مذکور به امین، لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 17
امین
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه بوده و در مدت 15 روز از تاریخ امضای این موافقت نامه، رونوشت های مصدق آن را به همه طرف ها ارسال خواهد نمود.

ماده 18:
الحاق
این موافقت نامه برای هر کشوری که عضو سازمان همکاری شانگهای باشد، مفتوح خواهد بود.
برای کشور ملحق شده، این موافقت نامه در سی امین (30) روز از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین موافقت نامه، پس از تاریخ مقرر در بند 2 ماده 16 این موافقت نامه، لازم الاجرا خواهد شد. امین لازم الاجرا شدن این موافقت نامه برای دولت ملحق شونده را به همه طرف ها اطلاع خواهد داد.

ماده 19
خروج از موافقت نامه

1 - هر طرف می‌تواند با ارائه یک اطلاعیه کتبی به دبیرخانه حداکثر 3 ماه قبل از تاریخ خروج، از این موافقت نامه خارج گردد. امین موافقت نامه به سایر طرف ها در مدت 30 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه مذکور در مورد خروج، اطلاع رسانی خواهد نمود.

2 - خاتمه این موافقت نامه بر فعالیت هایی که به موجب آن در حال اجرا هستند و قبل از خاتمه آن آغاز گردیده و پایان نیافته اند، تاثیر نخواهد داشت، مگر آنکه طرف ها طور دیگری توافق نمایند.

این موافقت نامه در شهر مسکو مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، در نسخه اصلی واحد، به زبان های روسی و چینی به امضا رسید که هر دو متن از اعتبار یکسانی برخوردارند،

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

28. موافقت نامه همکاری در زمینه آموزش بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (که در ادامه «طرف ها» خوانده می‌شوند)،
با هدف تحکیم دوستی و همکاری بین مردم کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای بر مبنای احترام متقابل و برابری،
با وفاداری به اهداف و اصول منشور سازمان همکاری های شانگهای، مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
با اهمیت دادن به تحکیم همکاری ها در زمینه آموزش بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای،
با در نظر گرفتن روابط نزدیک و سازنده دیرین در زمینه آموزش،
با تلاش برای تحکیم و توسعه هرچه بیشتر روابط سودمند متقابل بر اساس اصول برابری، استقلال، و یکپارچگی نظام های آموزشی کشورهای عضو،
در موارد زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
طرف ها بر اساس قوانین داخلی کشورهای خود در زمینه آموزش و تبادل اطلاعات و تجارب اصلاحات آموزشی صورت گرفته توسط دولت های متبوع خود، همکاری خواهند نمود.

ماده 2
طرف ها از توسعه روندهای یکپارچه سازی در زمینه آموزش و ایجاد مبانی اطلاعاتی و حقوقی و قانونی در راستای این اهداف (حسب نیاز) برای سیاست گذاری در زمینه آموزش در کشورهای متبوع خود حمایت خواهند نمود.

ماده 3
طرف ها تبادل متقابل علم آموزان و کارمندان علمی و آموزشی موسسه ها (سازمان های) آموزشی بین کشورهای متبوع خود را ترویج خواهند نمود.
شاخص های کمی، شرایط مالی و غیرمالی این تبادل به طور سالانه توسط نهادهای مدیریت آموزش طرف ها در اسناد الحاقی (پروتکل ها) تعیین خواهد گردید.

ماده 4
طرف ها اطلاعات مربوط به قوانین و منابع آموزشی کشورهای عضو را تبادل خواهند نمود.

ماده 5
طرف ها میز گردها، هم اندیشی ها (سمینارها)، هم نشست ها (سمپوزیوم ها) و همایش های علمیعملی مشترک را در باب مسیرهای حقیقی همکاری های چند جانبه در زمینه آموزش برگزار خواهند نمود.

ماده 6
طرف ها برقراری تماس مستقیم بین سازمان ها و موسسه های آموزشی کشورهای متبوع خود را ترویج خواهند نمود.

ماده 7
طرف ها مشارکت متقابل دانشجویان سازمان ها یا موسسه های آموزشی کشورهای متبوع خود را در جشنواره ها (فستیوال ها)، مسابقه ها و رقابت های بین المللی و فعالیت های ورزشی، گردشگری، زیست محیطی مشترک، ترغیب خواهند نمود.

ماده 8
طرف ها در زمینه ارتقای کیفیت آموزش و تبادل اطلاعات در زمینه صدور مجوز و گواهی و اعتبارات دولتی موسسه ها یا سازمان های آموزشی کشورهای متبوع خود و برنامه های آموزشی آن ها همکاری خواهند نمود.

ماده 9
طرف ها ایجاد ساز و کارهای شناسایی و معادل یابی گواهی های آموزشی کشورهای خود که توسط نهادهای دولتی صلاحیت دار و موسسه ها یا سازمان های آموزشی طرف ها صادر شده است را ترویج خواهند نمود.

ماده 10
هر طرف بر اساس ظرفیت های فعلی خود، مطالعه زبان ها، تاریخ، فرهنگ و ادبیات سایر کشورهای طرف را در موسسه ها یا سازمان های آموزشی خود به مناسب ترین شیوه ای که آن طرف صلاح می داند، ترغیب می نماید.

ماده 11
طرف ها طبق توافق، اسناد بایگانی و مطالب مربوط به تاریخ، جغرافیا و توسعه سیاسی و اجتماعی کشور خود را به منظور استفاده از آن ها در روند آموزشی مبادله خواهند نمود.

ماده 12
طرف ها همکاری بین اتحادیه های اجتماعی علم آموزانشهروندان کشورهای خود را ترویج خواهند نمود.

ماده 13
اجرای این موافقت نامه بر اساس شرایط مالی زیر خواهد بود:
هزینه های سفر افراد (به مکان سازمان ها یا موسسه های آموزشی و برعکس) شرکت کننده در برنامه های تبادل بر اساس این موافقت نامه، از طرف شخص شرکت کننده و یا سازمان ها یا موسسه های آموزشی اعزام کننده تامین خواهد شد؛
طرف پذیرنده بر اساس قوانین و مقررات خود، اتباع طرف های شرکت کننده در برنامه های تبادل را بر اساس این موافقت نامه از پرداخت شهریه، هزینه استفاده از کتابخانه ها و تجهیزات آموزشی و آزمایشگاهی معاف نموده و برای آن ها راتبه (بورسیه) تحصیلی و خوابگاه فراهم می نماید،
طرف پذیرنده بر اساس قوانین حوزه سلامت خود برای شرکت کنندگان در برنامه های تبادل بر اساس این موافقت نامه خدمات درمانی را فراهم خواهد نمود، طرف اعزام کننده نیز تضمین خواهد نمود که آن ها از بیمه درمانی برخوردارند،
طرف ها هزینه های مرتبط با اقامت اعضای خانواده های علم آموزان و کارمندان علمی و آموزشی در کشور خود را تقبل نخواهند نمود و برای آن ها کار و مسکن فراهم نخواهند کرد.

ماده 14
به منظور هماهنگی اقدامات مشترک، توافق و انجام اقدامات خاص به منظور اجرای این موافقت نامه طرف ها یک کارگروه کارشناسی دائم مرکب از کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه همکاری در حیطه آموزش ایجاد خواهند نمود.
این کارگروه حداقل یک بار در سال یا حسب نیاز (به ابتکار دو طرف یا بیشتر) به منظور جمع بندی نتایج یا توسعه هرچه بیشتر پیشنهادها در مورد اجرای این موافقت نامه تشکیل جلسه خواهد داد.

ماده 15
با موافقت متقابل طرف ها این موافقت نامه را می توان با صدور اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه که بخش جدایی ناپذیر آن خواهند بود و بر اساس ماده 21 این موافقت نامه به اجرا در می آیند تغییر داد یا اصلاح نمود.

ماده 16
اختلافات ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقت نامه از طریق مذاکره و مشورت توسط طرف ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 17
بر اساس این موافقت نامه زبان های کاری برای انجام همکاری زبان های روسی و چینی خواهند بود.

ماده 18
این موافقت نامه بر حقوق و وظایف طرف ها ناشی از معاهده های بین المللی که طرف ها عضو آن هستند، تاثیر نخواهد داشت.

ماده 19

پیوست ن به این موافقت نامه توسط هر کشور که عضو سازمان همکاری های شانگهای شده است آزاد خواهد بود.
برای کشوری که به این موافقت نامه ملحق می‌شود، این موافقت نامه در سی امین روز پس از تاریخ ارائه مدارک الحاق به امین، به اجرا درخواهد آمد.

ماده 20
امین این موافقت نامه دبیر سازمان همکاری های شانگهای خواهد بود که ظرف مدت 15 روز بعد از تاریخ امضای این موافقت نامه رونوشت های تاییده شده آن را برای طرف های متعاهد ارسال خواهد نمود.

ماده 21
این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد می‌شود و از تاریخی که امین آخرین اطلاعیه کتبی را در مورد اجرای رویه های داخلی توسط هر یک از طرف های امضاکننده دریافت نماید، لازم الاجرا خواهد شد.
هر یک از طرف ها می‌توانند حداقل 90 روز قبل از تاریخ انصراف با ارسال یک اطلاعیه کتبی به امین از این موافقت نامه خارج شوند. امین موظف است که ظرف مدت 30 روز پس از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای سایر طرف ها را از این مسئله مطلع سازد.
در صورت خاتمه این موافقت نامه مفاد آن در مورد طرح ها و برنامه های در حال اجرا تا زمان به اتمام رسیدن آن ها معتبر خواهند ماند.

این موافقت نامه در شهر شانگهای در تاریخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) در یک نسخه واحد، به زبان های روسی و چینی، که هر دو متن از اعتبار یکسانی برخوردارند به امضا رسید.

امضاها
از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

29. موافقت نامه برگزاری رزمایش مشترک نظامی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای از جمله جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و جمهوری ازبکستان که از این پس به نام طرف ها نامیده می‌شوند؛
- با تاکید بر تعهدات خود در قبال اهداف و اصول منشور ملل متحد و هنجارها و معیارهای شناخته شده در حقوق بین الملل؛
- با در نظر گرفتن منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) و معاهده (کنوانسیون) مبارزه علیه تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)؛
- با تلاش برای اتخاذ اقدامات مشترک به منظور اطمینان از ارائه پاسخ موثر سازمان همکاری شانگهای به شرایطی که تهدیدی علیه صلح، امنیت و ثبات در بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای به شمار می‌آید و از جمله اقدامات مورد توافق نهادهای دفاعی؛
- با تمایل به برگزاری رزمایش مشترک نظامی (که از این پس به نام رزمایش نامیده می‌شود) و شناسایی چهارچوب های قانونی و سازمانی جهت آماده سازی و برگزاری رزمایش؛
به شرح زیر توافق نموده اند:

ماده 1
اصطلاحات به کار گرفته شده در این موافقت نامه عبارت اند از:
شرکت کنندگان رزمایش: افرادی که در نهاد مدیریت تمرینات و رزمایش حضور دارند؛
کارکنان طرف ها: کارکنان یگان های نظامی و سایر واحدهای شرکت کننده در رزمایش ؛
نهاد مدیریتی رزمایش: نهاد مدیریتی موقت که توسط طرف ها جهت آماده سازی و برگزاری رزمایش تشکیل می‌گردد؛
یگان های نظامی: یگان های نظامی و نهادهای فرماندهی نیروهای مسلح طرف ها که در رزمایش مشارکت خواهند نمود؛
سایر واحدها: بخش های مربوط به مقام های دولتی طرف ها که در ساختار نیروهای مسلح قرار نداشته و در رزمایش ها مشارکت خواهند داشت و یا در برگزاری رزمایش همکاری و کمک خواهند نمود.
یگان نظامی و سایر واحدها: کارکنان یگان های نظامی و غیرنظامی و سایر واحدها و افرادی که فرماندهی این واحدها را بر عهده دارند؛
طرف فرستنده: طرفی که شرکت کنندگان خود را برای شرکت در رزمایش در قلمرو طرف میزبان و همچنین اموال منقول و یگان های نظامی خود را به قلمرو طرف میزبان اعزام و ارسال می دارد.
طرف میزبان: طرفی که در قلمرو آن کشور رزمایش برگزار می‌گردد و یا قلمرو آن محل گذر شرکت کنندگان رزمایش و یا اموال منقول یگان ها و دیگر واحدهای نظامی است که طرف فرستنده اعزام و ارسال نموده است؛
طرف ثالث: کشور دیگری که نه طرف میزبان و نه طرف فرستنده است و می‌تواند شامل اشخاص حقوقی و یا حقیقی و همچنین سازمان های بین المللی بین دولتی باشد؛
کارکنان مجاز واحدهای نظامی و سایر واحدها: فرماندهان واحدهای نظامی و سایر واحدها و همچنین سایر کارکنان نظامی که توسط نهادهای مجاز طرف ها تعیین شده اند.
اموال منقول یگان های نظامی و سایر واحدها: تسلیحات و تجهیزات نظامی، هواپیماها، کشتی های نظامی و سایر کشتی های آبی، دستگاه های خاص، مهمات و ابزار شبیه سازی، مواد غذایی، تجهیزات پزشکی و همچنین تجهیزات فنی و مواد مصرفی متعلق به طرف فرستنده مورد نیاز یگان های نظامی و سایر واحدها در حین رزمایش که مجاز به ورود و استفاده موقت در قلمرو طرف میزبان است؛
اموال غیرمنقول: زمین ها، خطوط راه آهن، جاده ها، مراکز آموزشی و ایستگاه های آزمایش، فرودگاه ها، بنادر، پایگاه های نظامی دریایی و مکان های استقرار و ساختمان ها و تاسیسات، وسایل ارتباطی ثابت، وسایل مهندسی رادیو و پشتیبانی ناوبری متعلق به طرف میزبان، و همچنین سایر زیرساخت هایی که به طور موقت توسط یگان نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده با رضایت طرف میزبان استفاده می‌شود.
خسارت: فوت، مرگ، صدمات بدنی و سایر آسیب های مربوط به سلامت و همچنین تخریب، آسیب یا از دست دادن اموال؛
محل استقرار یگان های نظامی و سایر واحدها: قلمرو اختصاص داده شده توسط طرف میزبان برای استقرار موقت یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده در طول رزمایش؛
منطقه رزمایش: قلمرو اختصاص داده شده توسط طرف میزبان برای انجام رزمایش؛
مسیرهای حمل و نقل: مسیرهای هوایی، آبی و زمینی برای عبور یگان های نظامی و سایر واحدها و اموال منقول ارسال شده توسط طرف فرستنده در قلمرو طرف میزبان تا محل استقرار یگان های نظامی و سایر واحدها و منطقه رزمایش، و پس از بازگشت به قلمرو طرف فرستنده؛
مقام های ذی صلاح: نهادهای مجاز دولتی طرف ها که مطابق با قوانین ملی آن ها مجاز به اعمال نظارت بر عبور و مرور از مرزهای دولتی در ایست های بازرسی، انجام اقدامات و رویه های تحقیقاتی و قضایی و همچنین قرنطینه و سایر اقدامات می‌باشند؛
اجرای وظایف رسمی توسط شرکت کنندگان رزمایش: شامل عملکرد شرکت کنندگان رزمایش برای اجرای وظایف خود مطابق با دستورات دریافت شده در حین آماده سازی و اجرای تمرینات در مناطق رزمایش، محل استقرار یگان های نظامی و سایر واحدها و همچنین هنگام پیگیری مسیرهای حمل و نقل می‌باشد، به استثنای شرایط مربوط به:
- اقامت غیرمجاز در محل استقرار یا مناطق رزمایش،
- مسمومیت ارادی توسط مواد سمی یا مخدر،
ایست بازرسی در مرز کشور: قلمرو اختصاص داده شده در داخل ایستگاه راه آهن، ایستگاه سواری، سایر ایستگاه ها، فرودگاه، باند فرودگاه، دریا، بنادر رودخانه ها جهت عبور و مرور بین المللی و همچنین سایر مکان های مجهز ویژه که در آنجا نظارت مرزی و سایر نظارت ها برای عبور افراد، وسایل نقلیه، محموله ها، کالاها و حیوانات از طریق عبور از مرز کشوری انجام می‌گیرد؛

ماده 2
این موافقت نامه توسط نهاد های ذی صلاح طرف ها اجرا خواهد شد. فهرست نهاد های ذی صلاح طرف ها طی یک یادداشت کتبی برای امین (دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای) و تمامی طرف ها ارسال خواهد شد.

ماده 3

1 - تصمیم در مورد انجام رزمایش با توافق طرف ها اتخاذ می‌گردد. هر یک از طرف ها حق خواهند داشت که به طور مستقل میزان مشارکت خود را در رزمایش تعیین کنند.

2 - در صورتی که یکی از طرف ها قادر به شرکت در رزمایش نباشد، این مسئله را از قبل به اطلاع سایر طرف ها خواهد رساند.

3 - بر اساس موضوع رزمایش، احتمال دارد که به غیر از یگان های نظامی، سایر واحدهای طرف های در این رزمایش شرکت کنند.

ماده 4
نهادهای ذی صلاح طرف ها یک نهاد فرماندهی جهت انجام تمرینات و آماده سازی و برگزاری رزمایش تشکیل خواهند داد.

ماده 5

1 - بعد از اتخاذ تصمیم در خصوص برگزاری رزمایش، موارد مربوط به آماده سازی طی مشورت هایی که توسط نهاد های ذی صلاح طرف ها به عمل می‌آید، هماهنگ خواهد شد.

2 - موارد زیر طی مشورت های به عمل آمده توسط نهادهای ذی صلاح طرف ها، هماهنگ خواهد شد:

الف) اهداف، وظایف و هدف از برگزاری رزمایش و مسائل آموزشی؛

ب) تاریخ برگزاری رزمایش؛

پ) ترکیب و تعداد یگان های نظامی و سایر واحدهایی که در رزمایش مشارکت دارند و فهرست اموال منقول آن ها؛

ت) مکان های استقرار یگان های نظامی و سایر واحدها و همچنین منطقه رزمایش؛

ث) رویه حفاظت از مکان های استقرار یگان های نظامی و سایر واحدها؛

ج) فعالیت های مشترک برای آماده سازی رزمایش و مدت زمان اجرای آن؛

چ) محل و رویه های مربوط به سازماندهی کار نهاد مدیریت رزمایش؛

ح) نقشه استقرار یگان های نظامی و سایر واحدها در مناطق رزمایش؛

خ) ایست بازرسی در مرزهای کشور و زمان برای عبور یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده؛

د) مسیرها، شرایط حمل و نقل یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده در قلمرو طرف میزبان و در مناطق رزمایش؛

ذ) میزان حجم و شرایط تامین و تهیه اموال منقول و غیرمنقول، پشتیبانی مادی، فنی و پزشکی و همچنین خدمات عمومی لازم برای یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده و همچنین مسائل مربوط به ارائه خدمات به صورت پولی و رایگان؛

ر) دعوت از ناظران سایر کشورها برای حضور در مراسم رزمایش؛

ز) پوشش خبری مراسم رزمایش در رسانه های جمعی؛

ژ) ضمانت در حفظ اطلاعات و موارد مدیریتی محرمانه طی آماده سازی و برگزاری رزمایش نظامی؛

س) سایر موارد در خصوص آماده سازی و برگزاری رزمایش.

3 - نتایج مشورت ها منجر به تهیه یک سند الحاقی(پروتکل) به امضا نمایندگان نهادهای ذی صلاح طرف ها خواهد شد.

ماده 6
طرف میزبان طی آماده سازی و تدارک رزمایش، اقدام لازم به شرح زیر اتخاذ خواهد نمود:
- پیشگیری و ممانعت از بروز هرگونه اقدامات غیرقانونی علیه شرکت کنندگان رزمایش و یا اموال منقول طرف فرستنده؛
- ایجاد شرایط مناسب جهت حمل و نقل آسان یگان های نظامی، اموال منقول آن ها و سایر واحدهای طرف فرستنده در مسیرهای حمل و نقل

ماده 7
طرف فرستنده طی مراحل آماده سازی رزمایش اقداماتی به شرح زیر اتخاذ خواهد نمود:
- تضمین احترام به حاکمیت؛ قوانین و آداب و رسوم طرف میزبان و عدم مداخله در امور داخلی طرف میزبان و عدم مشارکت شرکت کنندگان رزمایش (که از سوی کشور فرستنده اعزام شده اند) در هرگونه فعالیت های سیاسی در داخل قلمرو کشور میزبان؛
- آشنایی شرکت کنندگان رزمایش طرف فرستنده با قوانین رفتاری معتبر، هنجارها و آداب و رسوم جاری در قلمرو طرف میزبان؛
- حصول اطمینان از حفظ اموال غیرمنقول، منابع طبیعی، اماکن فرهنگی و تاریخی که در قلمرو طرف میزبان مورد استفاده قرار گرفته است؛
- حمل و نقل شرکت کنندگان رزمایش و اموال منقول فقط در مناطق رزمایش و در مسیرهای حمل و نقل مورد توافق با طرف میزبان؛
- رعایت هنجارهای مربوط به حفظ امنیت محیط زیست طرف میزبان توسط یگان های نظامی و سایر واحدها در مناطق تمرین رزمایش، مکان های استقرار و در مسیرهای حمل و نقل در قلمرو طرف میزبان.

ماده 8

1 - طرف ها در سازماندهی و ارائه حمایت های درمانی به شرکت کنندگان رزمایش، از جمله اقدامات درمانی، پیشگیرانه، بهداشتی و ضد همه‏گیری، با یکدیگر همکاری خواهند نمود.

2 - هزینه های مربوط به ارائه خدمات پزشکی به شرکت کنندگان رزمایش که از سوی طرف فرستنده به قلمرو کشور میزبان اعزام شده اند، یا

الف) بر عهده کشور فرستنده که کادر درمانی به هزینه خود اعزام نموده است خواهد بود، و یا

ب) بر عهده کشور میزبان خواهد بود که در موارد اضطراری به صورت رایگان کمک های تخصصی و کیفی ارائه خواهد داد.

ماده 9

1 - طرف میزبان بنا به درخواست طرف فرستنده، برای تمامی یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده، حمل و نقل ریلی، جاده ای، دریایی، رودخانه ای و هوایی، و اموال غیرمنقول، پشتیبانی فنیمادی، خدمات آب و برق و سایر خدمات ضروری را بر اساس شرایط تعیین شده در اسناد الحاقی (پروتکل ها) منتج از مشورت های مراجع ذی صلاح، تهیه خواهد نمود.

2 - هر یک از طرف ها موظف خواهند بود که به طور مستقل تمامی هزینه هایی را که در اجرای این موافقت نامه متحمل گردیده اند را تقبل نمایند، مگر اینکه به نحو دیگری توافق شده باشد.

ماده 10

1 - طرف میزبان گواهینامه های ملی و معتبر رانندگی شرکت کنندگان طرف فرستنده را بدون برگزاری آزمون رانندگی و اخذ هزینه به رسمیت خواهد شناخت. رانندگان وسایل نقلیه ای که در رزمایش شرکت می کنند باید گواهینامه بین المللی رانندگی داشته باشند.

2 - طرف میزبان یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف میزبان را از پرداخت بیمه اجباری وسیله نقلیه معاف خواهد نمود.

3 - حمل و نقل کالاهای خطرناک، بزرگ و سنگین از طریق جاده ای و ریلی در قلمرو طرف میزبان بر اساس معاهدات بین المللی که شرکت کنندگان عضو آن ها می‌باشند و همچنین بر اساس قوانین جاری در کشور میزبان، سازمان دهی خواهد شد.

ماده 11

1 - حمل و نقل نظامی از طریق هوایی باید با مشورت مقام های ذی صلاح طرف ها مسئول حمل و نقل هوایی و بین المللی، سازمان دهی گردد.

2 - پروازهای هواپیما در مسیرهای بین المللی هوایی (مسیرها، خطوط) و همچنین در مناطق توافق شده با طرف میزبان انجام خواهد گرفت.

3 - پشتیبانی فنی از میدان هوایی و نیز حفاظت از هواپیماهای طرف فرستنده که در رزمایش نظامی شرکت می کنند و حامل کارکنان و اقلام نظامی برای برگزاری رزمایش در فرودگاه نظامی و غیرنظامی کشور میزبان می‌باشند، بر اساس شرایط تعیین شده در اسناد الحاقی (پروتکل ها) منتج از مشورت های نهادهای ذی صلاح طرف ها، انجام خواهد شد.

1 - پرواز هواپیماها در مسیرهای بین المللی هوایی (مسیرها، خطوط) باید توسط نهادهای مدیریت حمل و نقل هوایی هر یک از طرف ها مطابق با اطلاعات مناطق پرواز هر یک از طرف ها سازماندهی گردد.

2 - ایمنی پرواز هواپیماهایی که جهت اجرای این موافقت نامه حمل و نقل بین کشوری را انجام می دهند، طبق معاهدات بین المللی که طرف ها عضو آن ها می‌باشند و همچنین قوانین داخلی هر یک از طرف هایی که پرواز ها در فضای هوایی آن ها انجام می‌گیرد، تضمین خواهد شد.

3 - در صورت بروز وضعیت اضطراری (بلایای طبیعی، شرایط نامساعد هواشناسی برای پرواز، نقص هواپیما و غیره) نهادهای مدیریتی بخش حمل و نقل هوایی هر یک از طرف ها مساعدت نموده و فرودگاه های جایگزین برای فرود اضطراری فراهم خواهند نمود. عملیات پشتیبانی جستجو و نجات برای پروازهای هواپیماها توسط نیروها و تجهیزات طرف ها به صورت رایگان انجام می‌شود.

ماده 12

1 - ورود کشتی های نظامی و کشتی های پشتیبانی کشور فرستنده به دریای سرزمینی، آب ها و آبراه های داخلی طرف میزبان می باید بر اساس معاهدات بین المللی و قوانین طرف میزبان که طرف ها عضو آن ها می‌باشند، انجام گیرد.

2 - براساس مشورت های انجام شده بین مقام های ذی صلاح طرف ها، طرف میزبان برای تمامی کشتی های نظامی و کشتی های پشتیبانی طرف فرستنده، خلبان کشتی، یدک کش و خدمات بندری فراهم خواهد نمود.

3 - در صورت وضعیت اضطراری (بلایای طبیعی، شرایط نامساعد هواشناسی، نقص در کشتی نظامی و یا کشتی پشتیبانی و غیره)، هر یک از نهادهای مدیریتی دریایی طرف ها بنا به درخواست طرف های ذی ربط به کشتی های نظامی و یا کشتی های پشتیبانی کمک خواهند نمود. جستجو و نجات توسط نیروها و تجهیزات طرف ها به صورت رایگان سازماندهی خواهد شد.

ماده 13
یگان های نظامی و سایر واحدهای کشور فرستنده مجاز خواهند بود که بعد از مشورت با کشور میزبان، از سامانه های مخابراتی خود از جمله: کابل های ارتباطی، نصب تجهیزات دریافت و انتقال و استفاده از موج های رادیویی به صورت رایگان استفاده نمایند. بعد از توافق با کشور میزبان، یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده می‌تواند به صورت رایگان و یا با بهره مندی از یک سری امتیازات، به سامانه تلفن، شبکه های تلگراف و دورنگار متصل گردد.

ماده 14
قوانین کشور میزبان و از جمله قوانین حاکم بر روادید ورود، نظارت بر مهاجرت و رویه های اقامت و خروج برای اتباع بیگانه، در خصوص شرکت کنندگان کشور فرستنده که قرار است جهت شرکت در رزمایش و مانور نظامی به طور موقت در قلمرو کشور میزبان اقامت داشته باشند، قابل اجرا نخواهد بود. شرکت کنندگانی که از سوی طرف فرستنده برای شرکت در رزمایش نظامی به کشور میزبان اعزام شده اند، محق به اخذ اقامت دائم در قلمرو کشور میزبان نخواهند بود.

ماده 15

1 - یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده، بر اساس توافق به عمل آمده با کشور میزبان و بر اساس
-فهرست اسامی کارکنان و اموال منقول که در فهرست بازبینی تائید شده از سوی نهاد های ذی صلاح کشور فرستنده به زبان کشور پذیرنده تهیه شده و به مدت و علت اقامت در کشور میزبان اشاره دارد، محق خواهند بود که از ایستگاه های بازرسی در مرزهای کشور میزبان عبور نمایند.

2 - طرف فرستنده ظرف مدت کمتر از 45 روز قبل از عبور از مرز کشور طرف میزبان، فهرستی از اسامی کارکنان و اموال منقول یگان های نظامی و سایر واحدها را برای نهادهای ذی صلاح کشور میزبان جهت انجام هماهنگی های لازم با مقام های ذی صلاح کشور میزبان، تهیه خواهد نمود.

3 - فهرست اسامی کارکنان و اموال منقول یگان های نظامی و سایر واحدها طبق برگه (فرم) مندرج در ضمایم 1 و 2 این موافقت نامه تنظیم خواهد شد.

4 - شرکت کنندگان رزمایش با ارائه مدارک شناسایی معتبر صادرشده در قلمرو طرف فرستنده، مجاز خواهند بود که از مرز دولتی طرف های فرستنده و میزبان عبور نمایند.
طرف میزبان اسناد معتبر هویتی اتباعی که از سوی طرف فرستنده برای شرکت در رزمایش اعزام شده اند را تائید خواهد نمود.

5 - برخی از شرکت کنندگان طرف فرستنده ممکن است طبق قوانین طرف میزبان اجازه ورود به قلمرو طرف میزبان را نداشته باشند.

6 - ورود و خروج اقلام و ارزهای در نظر گرفته شده برای استفاده شخصی شرکت کنندگان رزمایش باید از طریق مرز کشور میزبان و مطابق با قوانین داخلی طرف میزبان انجام پذیرد.

7 - نهادهای گمرکی طرف میزبان باید رویه های گمرکی و نظارت اموال منقول یگان های نظامی و سایر واحدها را که از طریق مرزهای گمرکی طرف میزبان وارد یا خارج می‌شوند را بدون اعمال هیچ گونه ممنوعیت، محدودیت و یا اخذ عوارض گمرکی، مالیات و هزینه براساس فهرست های ارائه شده در خصوص اموال منقول یگان های نظامی و غیره، تسهیل نمایند.

1 - نهادهای گمرکی هر یک از طرف ها بر اساس شرایط مقرر در قوانین ملی، می‎توانند ضمن بازرسی شخصی، تمامی وسایل و چمدان ها ی شرکت کنندگان رزمایش را بازرسی نموده و اقلامی که ورود و خروج آن ها ممنوع می‌باشد را به استثنای اقلام منقولی که در فهرست یگان نظامی و سایر واحدها درج شده است ضبط نمایند.

2 - اسناد و بسته های رسمی بسته بندی شده یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف ها که قبلاً با ابزار شناسایی مورد بررسی قرار گرفته اند، مشمول بازرسی گمرکی نخواهد بود. اطلاعات مربوط به وسایل شناسایی باید از قبل در اختیار مقام های ذی صلاح طرف های فرستنده و میزبان قرار گیرد. پیک تحویل دهنده مدارک مذکور باید سفارش تحویل آن ها را به همراه داشته باشد که تاییدکننده مجوز آن توسط کارکنان مجاز یگان های نظامی و سایر واحدها خواهد بود.

ماده 16

1 - مقام های ذی صلاح طرف میزبان محق خواهند بود که مطابق با قوانین ملی خود، اقداماتی جهت قرنطینه کارکنان و از جمله وسایل شخصی آن ها و اموال منقول یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده، اعمال کنند.
اقدامات فوق بر اساس اولویت و رویه های معمول انجام خواهد شد.

2 - نهاد ذی صلاح طرف میزبان باید از قبل نهاد ذی صلاح طرف فرستنده را در مورد اقدامات قرنطینه در قلمرو طرف میزبان، اهداف، روش ها و مدت اجرای آن مطلع سازد.

ماده 17

1 - طرف میزبان باید طرف فرستنده را از پرداخت مالیات بر اموال منقول یگان های نظامی و سایر واحدها، معاف نماید.

2 - مالیات مربوط به حقوق و دستمزد و نیز سایر پرداخت های دریافت شده توسط شرکت کنندگان طرف فرستنده طی اقامت آن ها جهت انجام رزمایش در قلمرو طرف میزبان باید از منابع طرف فرستنده و بر اساس قانون مالیات طرف فرستنده اخذ گردد.

ماده 18

1 - طی برگزاری رزمایش، تمامی کارکنان یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف ها و نیز کارکنان غیرنظامی که طبق تصمیم نهادهای ذی صلاح در نماد یگان های نظامی و سایر واحدها حضور دارند، باید طبق قوانین، همسانه (یونیفرم) و نشان های نظامی که نشان دهنده تبعیت آن ها از نیروهای مسلح طرف مربوطه است، بپوشند و استفاده نمایند.

2 - طبق توافق نهادهای ذی صلاح طرف ها می توان نشان های متحدالشکلی برای شرکت کنندگان در رزمایش تهیه نمود.

3 - وسایل نقلیه و تجهیزات نظامی یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف ها در رزمایش باید دارای شماره ثبت و علائم به وضوح قابل مشاهده ای باشند که نشان دهنده تابعیت دولتی آن ها خواهد بود.

ماده 19

1 - شرکت کنندگان رزمایش فقط در منطقه رزمایش و در زمان اجرای وظایف مقرر شده و وظایف امنیتی در مکان های استقرار یگان های نظامی و سایر واحدها، مجاز به حمل اسلحه می‌باشند. طرف فرستنده تمامی ملزومات و مقررات طرف میزبان در خصوص استفاده از تسلیحات را مدنظر خواهد داد.

2 - یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده حق دارند اقدامات مناسبی را برای حفاظت از محل استقرار خود طبق رویه معتبر و جاری در نیروهای مسلح طرف فرستنده اتخاذ نمایند و در این خصوص مراجع ذی صلاح طرف میزبان را از قبل مطلع خواهند نمود.

3 - طرف میزبان وظیفه دارد که امنیت حرکت یگان نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده را در خارج از مناطق رزمایش، فراهم نماید.

4 - طرف فرستنده هرگونه موارد مربوط به مفقود شدن تسلیحات و مهمات و نیز عدم بازگشت شرکت کنندگان رزمایش به محل استقرار یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف فرستنده را سریعاً به طرف میزبان اطلاع خواهد داد.

ماده 20

1 - طرف ها از ارائه ادعای خسارت به یگان های نظامی و سایر واحدها توسط شرکت کنندگان رزمایش در حین انجام وظایف رسمی خود خودداری خواهند نمود.

2 - رویه جبران خسارات وارده توسط شرکت کنندگان رزمایش به یگان های نظامی و سایر واحدها در زمانی که وظایف رسمی خود را انجام نمی دهند، طی موافقت نامه های جداگانه ای بین مقام های ذی صلاح طرف های ذی نفع تعیین می‌گردد. چنانچه مسئله غرامت از طریق موافقت نامه حل و فصل نگردد، طرف میزبان حق خواهد داشت که طبق قوانین ملی خود مورد را مجدداً مورد ارزیابی و بررسی قرار دهد.

3 - رویه جبران خسارت وارده از سوی شرکت کنندگان رزمایش طرف فرستنده به اشخاص حقیقی و یا اشخاص حقوقی طرف میزبان، توسط موافقت نامه های جداگانه ای بین مقام های ذی صلاح طرف های ذی ربط مشخص خواهد شد. چنانچه مسئله جبران خسارات از طریق موافقت نامه منعقده بین طرف ها حل و فصل نگردد، طرف میزبان محق خواهد بود که مورد جبران خسارت را در چهارچوب قوانین ملی خود بررسی نماید.

4 - در صورتی که به موجب بندهای 2 و 3 این ماده، طرف های ذی ربط مسئول پرداخت جبران خسارات باشند و میزان مسئولیت آن مشخص نباشد، در آن صورت جبران خسارت به طور عادلانه بین طرف های مذکور تقسیم می‌گردد.

ماده 21
پرداخت خسارت وارده توسط یگان های نظامی یا سایر واحدها و یا فرد ثالث، طبق مقررات زیر جبران خواهد شد:

1 - قوانین طرف میزبان اجرا خواهد شد. تصمیم مبنی بر پرداخت غرامت و یا امتناع از پرداخت غرامت که به اعتبار قانونی رسیده و توسط مقام قضایی ذی ربط طرف میزبان صادر شده باشد، قطعی خواهد بود؛

2 - طرف میزبان می‌تواند مشورت هایی را با مشارکت طرف های ذی نفع برای حل و فصل ادعای شخص ثالث مقرر نماید؛

3 - هزینه خسارت وارده به ارز رایج کشور میزبان پرداخت خواهد شد.

4 - طرف ها به منظور دسترسی به ادله و انجام بررسی های بی طرفانه و غیرمغرضانه در خصوص ادعاها، با یکدیگر همکاری خواهند نمود. با تصمیم طرف ها ممکن است کمیسیونی برای بررسی مواردی که به شخص ثالث خسارت وارد کرده تشکیل شود.

ماده 22

1 - طرف ها در خصوص مسائل مربوط به صلاحیت شرکت کنندگان رزمایش که از سوی کشور فرستنده اعزام می گردند، مطابق اصول زیر عمل خواهند نمود:

الف) در صورتی که هریک از شرکت کنندگان رزمایش علیه طرف فرستنده و یا اتباع آن و یا در حین انجام وظایف رسمی جرمی مرتکب شوند، صلاحیت قضایی طرف فرستنده در مورد آن فرد اعمال خواهد شد.

ب) در صورتی که شرکت کننده رزمایش جرمی مرتکب شود که خارج از چهارچوب بند یک فوق الذکر (جزء الف بند 1 ماده 22) باشد، صلاحیت قضایی طرف میزبان اعمال خواهد شد.

2 - طرف فرستنده می‌تواند تحقیقات مقدماتی خود را در مورد افراد ناشناسی که جرمی علیه طرف فرستنده و یا شرکت کنندگان رزمایش در محل استقرار یگان های نظامی و یا سایر واحدها مرتکب شده اند، به عمل آورد. هنگامی که فردی که مرتکب جرم شده است شناسایی شود، رویه مقرر در این موافقت نامه اعمال خواهد شد.

3 - مقام های ذی صلاح طرف ها در زمینه انجام تحقیقات و جمع آوری اطلاعات و شواهد مربوط به جرم، شناسایی محل و همچنین بازداشت و دستگیری و حبس شرکت کنندگان در رزمایش که مظنون یا متهم به ارتکاب جرم هستند، با یکدیگر همکاری خواهند نمود.

4 - فرماندهان یگان های نظامی و سایر واحدهای طرف ها، حق برقراری ارتباط مستقیم در محدوده صلاحیت خود را خواهند داشت.

5 - طرف فرستنده باید فوراً طرف میزبان را در خصوص بازداشت شرکت کنندگان میزبان در رزمایش و همچنین سایر افراد مطلع سازد.

6 - طرف میزبان باید فوراً طرف فرستنده را در خصوص بازداشت شرکت کنندگان فرستنده در رزمایش مطلع سازد.

7 - در هنگام بازداشت، اجرای دستگیری و حبس، سایر اقدامات معمول، انتقال شرکت کنندگان رزمایش یا افراد دیگر و ارائه معاضدت حقوقی، طرف ها بر اساس معاهدات بین المللی که عضو آن ها می‌باشند و همچنین قوانین ملی خود، عمل خواهند نمود.

8 - هنگامی که شرکت کننده طرف فرستنده توسط طرف میزبان تحت تعقیب کیفری می‌باشد، طرف فرستنده محق خواهد بود که نماینده خود را جهت حضور در روند قضایی اعزام نماید و فرد تحت تعقیب کیفری محق خواهد بود که:

الف) از انجام تحقیقات و رسیدگی قضایی فوری و سریع برخوردار گردد؛

ب) اطلاعاتی در مورد اتهامات خاصی که از ابتدای تعقیب کیفری علیه وی مطرح شده است دریافت نماید؛

پ) با شهود و سایر شرکت کنندگان در دادرسی کیفری روبرو شود؛

ت) شاهدان (طرف متهم) را در صورتی که تحت صلاحیت طرف میزبان هستند به دادگاه بخواند؛

ث) از وکیل حقوقی انتخابی که شخص خود اقدام به انتخاب وکیل مورد نظر می کند و یا از وکیل حقوقی تسخیری که دادگاه به صورت رایگان در اختیار متهم قرار می دهد، استفاده نماید؛

ج) از خدمات مترجم در صورتی که فرد متهم ضروری بداند، استفاده نماید.

چ) با نمایندگان طرف فرستنده در ارتباط باشد.

9 - طرف ها می‌توانند از یکدیگر درخواست نمایند که تمامی پرونده های مربوط به جرایم ارتکابی توسط شرکت کنندگان رزمایش را ارجاع یا قبول کنند. چنین درخواست هایی فوراً و به نحو مطلوب بررسی خواهند شد.

10 - مقام های ذی صلاح طرف ها بر اساس معاهدات بین المللی که طرف ها عضو آن ها می‌باشند و نیز بر اساس قوانین ملی، یکدیگر را در مورد نتایج تحقیقات و رسیدگی قضایی در مورد تمامی پرونده های کیفری که طرف ها اختیارات رقابتی در مورد آن ها دارند، مطلع خواهند نمود.

ماده 23

1 - طرف ها اطلاعاتی که مربوط به افشای فنون کار نهاد های مدیریتی، راهکنش های عملی مربوط به یگان های نظامی و سایر واحدها، مشخصات استفاده از تسلیحات و تجهیزات نظامی می‌باشد، و همچنین سایر اطلاعات مربوط به رزمایش را که بر اساس تصمیم طرف ها افشای آن اطلاعات ممنوع است اشاعه نخواهند داد.

2 - طرف ها نباید از اطلاعات دریافتی در حین رزمایش به ضرر منافع طرف دیگر استفاده نمایند.

ماده 24
هرگونه اختلاف و یا عدم توافق میان طرف ها در خصوص تفسیر و اجرای این موافقت نامه، از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهد شد.

ماده 25
طبق توافق طرف ها هرگونه اصلاحات و الحاقات به صورت اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه به این موافقت نامه ضمیمه می‌گردد.

ماده 26
این موافقت نامه به حقوق و تعهدات طرف ها در قبال سایر معاهدات بین المللی که عضو آن می‌باشند خدشه ای وارد نخواهد آورد.

ماده 27
امین این موافقت نامه دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای خواهد بود. نسخه های تائید شده این موافقت نامه ظرف مدت 15 روز پس از امضای آن توسط دبیرخانه (امین موافقت نامه) برای طرف ها ارسال خواهد شد.

ماده 28

1 - این موافقت نامه بعد از روز امضای آن، به طور موقت اعمال می‌شود و از تاریخی که امین آخرین اطلاعیه کتبی در خصوص اجرای تشریفات داخلی ضروری برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه را از طرف های امضاکننده دریافت می دارد، لازم الاجرا خواهد شد.

2 - این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد می‌گردد.

3 - هر یک از طرف های این موافقت نامه می‌توانند با ارسال یک اطلاعیه کتبی به امین حداقل 12 ماه قبل از خروج از این موافقت نامه، نیت خود را مبنی بر خروج از این موافقت نامه اطلاع دهند.
امین ظرف مدت 30 روز پس از دریافت اطلاعیه مورد نظر در خصوص انصراف، سایر طرف های این موافقت نامه را از چنین قصد و نیتی مطلع خواهد ساخت.

این موافقت نامه در شهر بیشکک در تاریخ 27 ژوئن 2007 در یک نسخه اصلی به زبان روسی و چینی منعقد شده است که هر دو نسخه از اعتبار یکسانی برخوردار می‌باشند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

پیوست شماره 1 این موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش مشترک نظامی ضمیمه 1 (فهرست مشخصات شرکت کنندگان در رزمایش نظامی) و ضمیمه 2 (فهرست اموال منقول که جهت برگزاری رزمایش از سوی کشور فرستنده به کشور میزبان ارسال گردیده) به پیوست ارسال می‌گردد.
تاریخ ورود
تاریخ خروج

نام سری و شماره مدرک شناسایی

سمت

درجه نظامی

تاریخ تولد

جنسیت

نام، نام خانوادگی نام پدر

شماره

- فهرست اسامی کارکنان باید دارای مهر و امضای نهاد مجاز طرف فرستنده باشد.

پیوست شماره 2 این موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش مشترک نظامی
-فهرست اموال منقول -----------------نام یگان های نظامی و سایر واحدها
تاریخ واردات ----------
تاریخ صادرات----------

تعداد	واحد اندازه گیری	نام اموال منقول	شماره
اموال وارداتی موقت
تسلیحات و تجهیزات نظامی
اموال هواپیماها
کشتی های جنگی و سایر شناورهای آبی
تجهیزات ویژه
سایر اموال مادی و فنی
مواد مصرفی مورد استفاده در رزمایش
مهمات

تجهیزات شبیه سازی

مواد غذایی

سوخت و مواد روان کننده

سایر مواد مصرفی

-فهرست اموال باید دارای مهر و امضای نهاد مجاز طرف فرستنده باشد. حق شرط کشور قزاقستان در مورد بند 1 ماده 28 موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد انجام رزمایش نظامی مشترک: از نظر جمهوری قزاقستان این موافقت نامه به طور موقت از تاریخ امضای بخشی که با قوانین ملی جمهوری قزاقستان مغایرت نداشته باشد، اعمال خواهد شد؛ و از تاریخی که امین آخرین اطلاعیه کتبی در مورد اجرای تشریفات داخلی لازم برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه را از سوی طرف های امضاکننده دریافت می کند، لازم الاجرا خواهد شد. از طرف جمهوری قزاقستان

30. موافقت نامه همکاری فرهنگی بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند)
جهت تقویت و توسعه روابط دوستانه و همکاری بین ملت های سازمان همکاری شانگهای بر اساس احترام متقابل و برابری،
با ابراز تعهد خود به اهداف و اصول اساسنامه سازمان همکاری شانگهای در 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)
با مهم دانستن تقویت همکاری بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه فرهنگ،
با در نظر گرفتن روابط نزدیک و پربار سنتی در حوزه فرهنگ
و با هدف گسترش و تقویت همکاری های سودمند متقابل بر اساس اصول برابری و احترام به هویت قومی و فرهنگی، موارد زیر را به تصویب رساندند:

ماده 1
طرف ها بر اساس موازین حقوق بین الملل و قوانین ملی، در زمینه موسیقی، تئاتر، هنرهای تجسمی، سینما، آرشیو، کتابخانه ها و موزه ها، حفاظت از میراث فرهنگی، صنایع دستی ملی، هنرهای تزئینی و کاربردی، هنرهای نمایشی، غیرحرفه ای و سیرک، و همچنین انواع دیگر فعالیت های هنری خلاق با یکدیگر همکاری خواهند کرد.

ماده 2
طرف ها، از تقویت بیشتر همکاری ها و در همین راستا در صورت نیاز و تا حد امکان برای ایجاد چهارچوب اطلاعاتی و قانونی جهت همکاری بین دولت های مورد نظر در زمینه فرهنگ حمایت خواهند کرد.

ماده 3
طرف ها، بر اساس معاهدات بین المللی مشخص و قوانین ملی، در زمینه آموزش و مهارت افزایی کارکنان در برخی حوزه های تخصصی فرهنگی و هنر با یکدیگر همکاری خواهند کرد و همچنین از تعامل بی واسطه بین موسسات آموزشی فرهنگی و هنری طرف ها حمایت خواهند کرد.
طرف ها اطلاعات مربوط به رویدادهای فرهنگی (هم اندیشی ها، مسابقات، فراهمایی ها، نشست ها، میزگردها، جلسات، جشنواره ها و سایر اشکال مبادله موارد خلاقانه و علمی) را که در کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برگزار می‌شود، با یکدیگر مبادله خواهند کرد و دسترسی نمایندگان خود به این رویدادها را تسهیل خواهند کرد.

ماده 4
طرف ها بر اساس هنجارهای حقوق بین الملل و قوانین ملی و در چهارچوب صلاحیت خود در زمینه شناسایی و بازگرداندن اموال فرهنگی که به صورت غیر قانونی از کشوری خارج شده و در قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای پیدا شده است، منع صادرات غیرقانونی و نیز اتخاذ تدابیری برای جلوگیری از واردات و صادرات غیرقانونی اموال فرهنگی، تبادل اطلاعات در مورد این موضوعات و تسهیل بازگرداندن اموال فرهنگی صادر شده غیرقانونی با یکدیگر همکاری خواهند کرد.

ماده 5
طرف ها در زمینه حفاظت، نگهداری و مرمت بناها و اماکن میراث فرهنگی با یکدیگر همکاری خواهند کرد و همکاری بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای را در چهارچوب طرح های بین المللی در زمینه فرهنگ ارتقا خواهند داد.
اشکال همکاری، ایجاد گروه های تخصصی، روش کار باید از طریق موافقت نامه های بین المللی و سایر اسناد مشخص شود.

ماده 6
طرف ها در زمینه فیلمبرداری به ویژه بین بایگانی فیلم ملی خود (صندوق فیلم) با یکدیگر همکاری خواهند کرد.
همکاری های طرف ها شامل موارد زیر است:
- همکاری بین شرکت ها و موسسات پخش کننده آثار سینمایی و اتحادیه های خلاق تخصصی سینمایی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای؛
- شرکت فیلم ها، بازیگران و فیلمسازان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در جشنواره های بین المللی فیلم که در کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای بر اساس مقررات این جشنواره ها برگزار می‌شود.
- اجرای طرح های سینمایی و تبادل فیلم بین طرف ها به صورت غیرتجاری.

ماده 7
طرف ها ارتباطات در حوزه فرهنگ سنتی و صنایع دستی سنتی، برگزاری نمایشگاه های هنرمندان مردمی، جشنواره های هنرهای بومی، تسهیل مشارکت گروه های مردمی در رویدادها و جشنواره های مردمی که در سرزمین های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برگزار می‌شوند را تسهیل خواهند کرد.

ماده 8
طرف ها می‌توانند آرشیو، تحقیقات و سایر مطالب مربوط به فرهنگ، تاریخ، جغرافیا و توسعه اجتماعی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای را به منظور تعمیق همکاری در زمینه مطالعات فرهنگی و بر اساس توافق های دوجانبه، با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

ماده 9
طرف ها، همکاری در زمینه نشر، انتشار کتاب، ترجمه ادبیات داستانی، علمی و فنی و سایر محصولات حوزه چاپ و همچنین تهیه و برگزاری نمایشگاه های کتاب در قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای را تشویق خواهند کرد.
اشکال همکاری بر اساس موافقت نامه های بین المللی جداگانه و سایر اسناد مشخص می‌شود.

ماده 10
طرف ها در چهارچوب صلاحیت خود و مطابق با قوانین داخلی کشورهای خود، اطلاعاتی را در زمینه حمایت از حق نشر و حقوق مرتبط تبادل خواهند کرد.

ماده 11
طرف ها در اجرای برنامه ها و طرح های چند جانبه مورد علاقه خود در زمینه فرهنگ که به رشد خلاقیت کودکان و جوانان مربوط است، با یکدیگر همکاری خواهند کرد.

ماده 12
تامین مالی فعالیت های به موجب این موافقت نامه در صورتی که در موافقت نامه بین المللی دیگری پیش بینی نشده باشد، به شرح زیر انجام خواهد شد:
دولت طرف فرستنده هزینه های حمل و نقل مربوط به سفر گروه ها، هیات ها و نمایندگان فردی خود، حمل وسایل نمایش، هزینه های گمرکی و فرودگاهی در قلمرو خود، حق الزحمه اجراکنندگان (به شرط موجود بودن قراردادها) و بیمه درمانی را تقبل خواهد کرد؛
مطابق قوانین ملی خود، طرف پذیرنده در قلمرو خود هزینه های اقامت و غذا، حمل و نقل، اجاره سالن های نمایش مجهز به تجهیزات فنی لازم برای اجرا، انواع تبلیغات، خدمات کارکنان کمکی و فنی و مترجمان، هزینه های گمرکی و فرودگاهی و برنامه های فرهنگی را پرداخت خواهد کرد.
شرایط برگزاری نمایشگاه ها و سایر رویدادها و نیز تعهدات متقابل طرف ها (تاریخ، هزینه های حمل و نقل، سفر کارکنان همراه، هزینه های نگهداری و گمرکی، تامین امنیت، بیمه) در هر مورد خاص توسط سازمان های ذی نفع طرف ها مورد توافق قرار خواهد گرفت.

ماده 13
به منظور هماهنگی اقدامات مشترک مربوط به اجرای این موافقت نامه، مذاکره و انجام اقدامات خاص در چهارچوب همکاری فرهنگی، طرف ها یک کارگروه تخصصی از کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برای توسعه همکاری در زمینه فرهنگ ایجاد خواهند کرد.
کارگروه تخصصی حداقل یک بار در سال یا در صورت نیاز (به درخواست دو یا چند طرف) برای جمع بندی نتایج و توسعه راهبردهای بیشتر برای اجرای این موافقت نامه تشکیل جلسه می دهد.

ماده 14
طرف ها برنامه ها و طرح های حوزه فرهنگ را در صورت لزوم تدوین خواهند کرد.

ماده 15
با توافق متقابل طرف ها این موافقت نامه قابل تغییر و اصلاح است که طی اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه ای که جزء لاینفک این موافقت نامه خواهند بود، رسمیت خواهند یافت.

ماده 16
اختلاف در مورد تفسیر و اجرای مفاد این موافقت نامه از طریق مذاکره و مشورت حل و فصل خواهد شد.

ماده 17
زبان های کاری برای انجام همکاری های به موجب این موافقت نامه روسی و چینی خواهد بود.

ماده 18
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات طرف ها به موحب معاهدات بین المللی که عضو آن ها هستند تاثیر نخواهد گذاشت.

ماده 19
این موافقت نامه برای الحاق هر کشوری که به عضویت سازمان همکاری شانگهای درآمده باشد، مفتوح خواهد بود.
برای دولت ملحق شده، این موافقت نامه در سی امین روز از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 20
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود که ظرف 30 روز از تاریخ امضای این موافقت نامه رونوشت های مورد تایید آن را برای طرف ها ارسال خواهد کرد.

ماده 21
در صورت اختتام این موافقت نامه، مفاد آن در مورد برنامه ها و طرح های در دست اجرا تا تکمیل کامل آن ها به قوت خود باقی خواهد ماند.

ماده 22
هر یک از طرف ها می‌تواند با اعلان کتبی آن به امین حداکثر سه ماه قبل از تاریخ خروج از این موافقت نامه خارج شود. امین باید این تصمیم را ظرف 30 روز از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای به طرف های دیگر اطلاع دهد.
این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد می‌شود و از تاریخی که امین آخرین اطلاعیه کتبی را در مورد اجرای تشریفات داخلی توسط هر یک از طرف های امضا کننده دریافت نماید، لازم الاجرا خواهد شد.
هر یک از طرف ها می‌توانند حداقل 90 روز قبل از تاریخ انصراف با ارسال یک اطلاعیه کتبی به امین، از این موافقت نامه خارج شوند. امین موظف است که ظرف مدت 30 روز پس از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای، سایر طرف ها را از این مسئله مطلع سازد.

این موافقت نامه در شهر بیشکک، در 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007)، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی تدوین شد، که هر دو متن به یک اندازه معتبر هستند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

31. موافقت نامه همکاری و کمک متقابل در امور گمرکی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند؛
-با تمایل به توسعه روابط حسن همجواری، از جمله از طریق همکاری در امور گمرکی،
-با تمایل به توسعه حمل و نقل مسافر و بار میان کشورهای عضو از طریق همکاری در امور گمرکی،
-با توجه به اینکه نقض قوانین گمرکی می‌تواند به منافع اقتصادی دولت های عضو لطمه بزند،
-با اعتقاد به اینکه رعایت قوانین گمرکی و مبارزه با نقض قوانین گمرکی می‌تواند با همکاری های طرف ها در زمینه خدمات گمرکی با موفقیت بیشتر انجام گردد،
-با تمایل به حمایت و تشویق همکاری های اقتصادی منطقه ای در زمینه های مختلف، کمک به ایجاد شرایط مساعد برای تجارت و سرمایه گذاری به منظور تحقق تدریجی جابه جایی آزاد کالا، سرمایه، خدمات و فناوری در دولت های عضو،
به شرح زیر توافق نموده اند:

ماده 1
اصطلاحات به کار گرفته شده در این موافقت نامه به شرح زیر می‌باشند:
- قوانین گمرکی: مجموع قوانین حقوقی طرف ها که ورود، خروج و حمل و نقل کالا را تنظیم می کند و ضمانت اجرای آنها مستقیما بر عهده اداره خدمات گمرکی طرف ها است؛
- اداره خدمات گمرکی: نهادهای مرکزی گمرک طرف ها ؛
- نقض قوانین گمرکی: هرگونه نقض قوانین گمرکی هر یک از طرف ها؛
- شخص: هر شخص حقیقی یا حقوقی؛
- مواد مخدر: هرگونه مواد با منشاء طبیعی یا مصنوعی که در فهرست 1 و 2 معاهده (کنوانسیون) واحد مواد مخدر 1340 (1961) و اصلاحیه های آن طبق سند اصلاحی (پروتکل) 1351 (1972) برای معاهده (کنوانسیون) واحد مواد مخدر 1340 (1961)، گنجانده شده است؛
- مواد روانگردان: هرگونه مواد با منشاء طبیعی یا مصنوعی که در فهرست 1، 2، 3 و 4 معاهده (کنوانسیون) مواد روانگردان 1350 (1971) درج گردیده است؛
- مواد اولیه مواد مخدر و مواد روان گردان (مواد اولیه): موادی که برای تولید انبوه، ساخت و فرآوری مواد مخدر و مواد روان گردان استفاده می‌شوند و در فهرست مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد قرار گرفته اند و طبق قوانین طرف ها، از جمله معاهده (کنوانسیون) 1366 (1988) مقابله با قاچاق مواد مخدر و مواد روانگردان، باید مورد بازرسی و بررسی قرار گیرند؛
- گمرک درخواست کننده: گمرکی است که در زمینه مسائل گمرکی درخواست کمک می نماید؛
- گمرک درخواست شونده: گمرکی است که از آن در زمینه مسائل گمرکی درخواست کمک می‌شود؛
- پرداخت های گمرکی: شامل تمامی عوارض و مالیات های گمرکی، هزینه های گمرکی و سایر هزینه هایی که توسط نهادهای گمرکی طرف ها مطابق با قوانین جاری در کشورهای طرف، دریافت می‌گردد؛
- عرضه نظارت شده: شیوه ای است که به موجب آن ورود، گذر و یا خروج محموله های غیرقانونی یا مشکوک به مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد، یا جایگزین این مواد در قلمرو هر یک از طرف ها با آگاهی و تحت نظارت مراجع ذیصلاح به منظور شناسایی و تعیین اشخاصی که مرتکب تخلفات مربوط به قاچاق مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد می‌شوند، مجاز می‌باشد.

ماده 2

1 - به موجب این موافقت نامه، ادارات خدمات گمرکی در حیطه صلاحیت خود و بر اساس قوانین جاری در کشورهای خود، در زمینه های زیر همکاری خواهند نمود:

الف) تامین شرایط محاسبه، پرداخت و دریافت صحیح هزینه های گمرکی و همچنین قانونمند کردن اعمال معافیت های گمرکی؛

ب) پیشگیری، منع و رسیدگی به نقض قوانین گمرکی؛

2 - این موافقت نامه خدشه ای بر تعهدات هر یک از طرف ها که عضو سایر معاهدات بین المللی می‌باشند، وارد نخواهد آورد.

ماده 3
اداره خدمات گمرکی در چهارچوب صلاحیت خود اقدام به این موارد می نمایند:

الف) اتخاذ تدابیر لازم به منظور تسهیل مراحل ترخیص گمرکی؛

ب) به رسمیت شناختن ابزارهای تشخیص گمرکی (تمبرها، مهرها و مهرهای عنوان سازمانی) و فرم های اسناد گمرکی مورد استفاده طرف ها، و اطلاع رسانی در مورد هرگونه تغییرات در نمونه های اسناد، مهرهای عنوان سازمانی و مهرهای رسمی و در صورت لزوم قرار دادن ابزارهای تشخیص گمرکی مخصوص خود روی کالاهای حمل شده؛

پ) اتخاذ تدابیری برای تسهیل متقابل رویه و شرایط حمل و نقل گذری کالا و وسایل نقلیه از قلمرو طرف ها؛

ماده 4

1 - به منظور تشدید و تسریع اقدامات مربوط به سرکوب و مقابله با قاچاق مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد، ادارات خدمات گمرکی باید بدون ارائه درخواست اولیه و در کوتاه ترین زمان ممکن در موارد زیر با یکدیگر تبادل اطلاعات داشته باشند:

الف) در خصوص افرادی که مشخص گردیده است در زمینه قاچاق مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد فعالیت می کنند و یا مظنون به انجام آن می‌باشند؛

ب) در خصوص وسایل نقلیه از جمله بار گنج ها و محموله های پستی که مشخص گردیده است که از آنها برای قاچاق مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد استفاده می‌شود یا مشکوک به استفاده برای این مقاصد می‌باشند؛

2 - ادارات گمرکی باید بدون ارائه درخواست اولیه، در مورد روش های مورد استفاده قاچاق مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد و همچنین روش های جدید بازرسی آنها با یکدیگر تبادل اطلاعات داشته باشند؛

3 - اطلاعات و مدارک دریافت شده توسط هر یک از طرف ها به موجب بند‌های 1 و 2 این ماده، می‌تواند برای نهادهای مجری قانون که موظف به مقابله با قاچاق مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد می‌باشند، ارسال گردد؛

4 - ادارات خدمات گمرکی بر اساس قوانین کشورهای خود و به موجب توافقات دوطرفه بین طرف ها باید در صورت لزوم از شیوه عرضه نظارت (کنترل) شده مواد مخدر، مواد روان گردان و مواد اولیه این مواد استفاده نمایند؛

ماده 5

1 - ادارات خدمات گمرکی باید در اولین فرصت و بدون ارائه درخواست اولیه، اطلاعات لازم در خصوص نقض قوانین گمرکی که برای گمرک درخواست کننده ضروری می‌باشند را به اطلاع یکدیگر برسانند؛

2 - ادارات خدمات گمرکی باید در اسرع وقت به ابتکار خود یا طبق درخواست، تمامی اطلاعات لازم در مورد تخلفات در حال طراحی یا انجام شده را در زمینه قوانین گمرکی یکی از طرف ها در زمان حمل و نقل موارد زیر به اطلاع برسانند:

الف) کالاهایی که محیط زیست و یا سلامت عموم را به مخاطره می اندازند،

ب) تسلیحات، مهمات، مواد منفجره، مواد سمی، مواد انفجاری و مواد هسته ای،

پ) نشریات و منابع صوتی و تصویری با موضوعات تروریستی یا افراط گرایی یا دارای نشانه هایی از دامن زدن به خصومت و اختلاف میان اقوام و مذاهب مختلف؛

ت) اقلام و اشیاء هنریِ با ارزش تاریخی، فرهنگی و باستانی؛

ث) کالاهایی که طبق قوانین دولت های عضو مشمول عوارض گمرکی یا مالیات بالایی هستند؛

ج) کالاهایی که از اهمیت ویژه ای برخوردارند و در فهرست کالاهایی قرار دارند که محدودیت های غیرتعرفه ای توافق شده بین طرف ها در مورد آنها اعمال می‌شود؛

چ) کالاهایی که دلایلی برای تقلبی بودن آنها وجود دارد؛

ح) مواد مخدر، مواد روان گردان، مواد اولیه این مواد و همچنین موادی که برای محیط زیست و سلامت عموم خطرناک می‌باشند؛

خ) انواع گونه های جانوری و گیاهی که در معرض خطر انقراض هستند و اجزا و مشتقات آنها؛

ماده 6
ادارات خدمات گمرکی ظرف مدت سه ماه پس از لازم الاجرا شدن این موافقت نامه، رونوشت هایی از قوانین و مقررات امور گمرکی را در کشورهای خود برای یکدیگر ارسال خواهند نمود و بعدا در زمان مناسب، یکدیگر را از تمامی اصلاحاتی که در قوانین گمرکی کشورهای آنها انجام شده است، مطلع خواهند نمود.

ماده 7

1 - ادارات خدمات گمرکی:

الف) تجربه فعالیت های خود، اطلاعات مربوط به ابزارها و روش های جدید نقض قوانین گمرکی و سایر موضوعات مورد علاقه بین خود را با یکدیگر به اشتراک خواهند گذاشت؛

ب) یکدیگر را در مورد استفاده و به کارگیری از ابزارهای کمکی فنی توسط اداره خدمات گمرکی مطلع خواهند ساخت؛

2 - ادارات خدمات گمرکی در موضوعات گمرکی و از جمله موارد زیر با یکدیگر همکاری می نمایند:

الف) تبادل کارکنان در جهت منافع بین خود و به منظور آشنایی با ابزارهای فنی مورد استفاده توسط اداره خدمات گمرکی؛

ب) ارائه آموزش و کمک به بهبود مهارت های ویژه کارکنان گمرک و همچنین تبادل کارشناس در امور گمرکی؛

پ) تبادل اطلاعات حرفه ای، علمی و فنی در خصوص موضوعات گمرکی؛

ماده 8

1 - ادارات خدمات گمرکی تلاش خواهند نمود که در صورت امکان، در اجرای درخواست ها مطابق با قوانین دولت های خود و درچهارچوب صلاحیت خود با یکدیگر همکاری نمایند؛

2 - چنانچه اجرای درخواست خدشه ای به حاکمیت، امنیت ملی و منافع اقتصادی وارد نماید یا با قوانین یا تعهدات بین المللی دولت درخواست شونده مغایرت داشته باشد، رد خواهد شد. در صورت عدم امکان یا امتناع از اجرای درخواست، گمرک درخواست شونده باید بلافاصله مراتب را کتباً با ذکر دلایل ممانعت از اجرای درخواست، به اطلاع گمرک درخواست کننده برساند؛

3 - چنانچه اداره خدمات گمرکی یکی از طرف ها درخواست کمکی کند که خود آن اداره نمی‌تواند در صورت درخواست مشابه از سوی اداره خدمات گمرکی طرف دیگر انجام دهد و در درخواست خود نیز به آن اشاره کند، طرف درخواست شونده حق دارد از اجرای درخواست امتناع نموده و طرف درخواست کننده را از این مسئله مطلع سازد؛

ماده 9
بنا به درخواست اداره خدمات گمرکی یکی از طرف ها، اداره خدمات گمرکی طرف دیگر بر اساس رویه پیش بینی شده در ماده 11 این موافقت نامه، موارد زیر را منتقل خواهد نمود:

الف) اطلاعات کتبی مبنی بر تایید صحت اطلاعات و اسناد رسمی ارائه شده برای اهداف و امور گمرکی که به اظهارنامه گمرکی ضمیمه گردیده است؛

ب*) اطلاعاتی مبنی بر تایید این امر که کالاها و وسایل نقلیه ای که از مرزهای گمرکی طرف ها عبور می کنند، مطابق با اصول قوانین گمرکی جاری در کشورهای طرف ها به قلمرو یک طرف وارد و از قلمرو آن طرف خارج می‌شوند؛

ماده 10

1 - هرگونه اطلاعاتی که به هر شکلی طبق این موافقت نامه منتقل می‌شود، ماهیت محرمانه خواهد داشت.

2 - اطلاعات، اسناد و سایر اخباری که اداره خدمات گمرکی به موجب این موافقت نامه دریافت می نماید، فقط جهت اهداف ذکر شده در این موافقت نامه استفاده می‌شود و فقط با رضایت کتبی اداره خدمات گمرکی که این مدارک و اسناد را ابلاغ نموده است قابل انتقال یا استفاده برای مقاصد دیگر خواهد بود.
اطلاعات، اسناد و سایر اخباری که طبق مفاد این موافقت نامه دریافت شده اند، باید توسط طرف دریافت کننده به همان میزان که از اطلاعات، اسناد و سایر اخبار دریافت شده با ماهیت مشابه در قلمرو کشور خود حفاظت می نماید، در مقابل افشا مورد حفاظت قرار بگیرند.

ماده 11

1 - اداره خدمات گمرکی درخواست کننده، درخواست خود را مستقیماً به اداره خدمات گمرکی درخواست شونده ارسال خواهد نمود.
درخواست به صورت کتبی ارسال خواهد شد. مدارک مورد نیاز برای اجرای درخواست باید به صورت اصل یا رونوشت های مورد تایید رسمی به پیوست ضمیمه گردد.
درخواست شفاهی ممکن است در شرایط خاص پذیرفته شود که در این صورت باید فورا به صورت کتبی تایید گردد.

2 - درخواست شامل اطلاعات زیر خواهد بود:

الف) نام اداره خدمات گمرکی درخواست کننده؛

ب) نام خانوادگی، نشانی و سایر اطلاعات مربوط به افرادی که درخواست مربوطه در خصوص آنها اجرا می‌گردد؛

پ) موضوع درخواست و علت تقاضای این درخواست؛

ت) شرح مختصری از ماهیت موضوع و ماهیت حقوقی آن؛

3 - بر اساس منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 11 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) تمامی درخواست ها به زبان هایی که، زبان های کاری سازمان همکاری شانگهای هستند ارسال خواهد شد.

ماده 12
هر یک از طرف ها به طور مستقل هزینه های مربوط به اجرای تعهدات مندرج در این موافقت نامه را تقبل خواهند نمود، مگر اینکه طرف ها به نحو دیگری توافق کرده باشند.

ماده 13
نمایندگان ادارات خدمات گمرکی، در صورت لزوم در خصوص موارد مربوط به اجرای این موافقت نامه با یکدیگر مشورت خواهند نمود.

ماده 14
با رضایت طرف ها، این موافقت نامه از طریق اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه ای که جزء لاینفک این موافقت نامه است قابل اصلاح و تغییر خواهد بود.

ماده 15
در صورت بروز اختلاف و عدم توافق در تفسیر یا اجرای این موافقت نامه، موضوع از طریق مشاوره و مذاکره میان طرف ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 16

1 - این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد می‌شود و از تاریخی که امین آخرین اطلاعیه کتبی را در مورد اجرای تشریفات داخلی توسط هر یک از طرف های امضاکننده دریافت نماید، لازم الاجرا خواهد شد.

2 - هر یک از طرف ها می‌توانند حداقل شش ماه قبل از تاریخ انصراف با ارسال یک اطلاعیه کتبی به امین، از این موافقت نامه خارج شوند. امین موظف است که ظرف مدت 30 روز پس از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای، سایر طرف ها را از این مسئله مطلع سازد.

3 - امین این موافقت نامه دبیر سازمان همکاری‌های شانگهای خواهد بود که ظرف مدت 30 روز بعد از تاریخ
-امضای این موافقت نامه، رونوشت های تاییده شده آن را برای طرف ها ارسال خواهد نمود.

این موافقت نامه در شهر تاشکند در تاریخ 11 آبان 1386 (2 نوامبر 2007) در یک نسخه اصلی به زبان روسی و چینی تنظیم گردیده است که هر دو نسخه دارای اعتبار یکسان می‌باشند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

32. معاهده حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس سازمان خوانده می‌شود) جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان، جمهوری ازبکستان، که از این پس به عنوان «طرف های متعاهد » نامیده می‌شوند:
با داشتن پیوند با یکدیگر به واسطه روابط تاریخی مبتنی بر حسن همجواری، دوستی و همکاری؛
با تبعیت از اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد، اصول و هنجارهای حقوق بین المللی که در سطح جهان به رسمیت شناخته شده اند، و منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)؛
با اعتقاد به اینکه تقویت و تعمیق روابط حسن همجواری، دوستی و همکاری بین دولت های عضو این سازمان با منافع مردمان آن ها مطابقت دارد و به صلح و توسعه در حوزه سازمان همکاری شانگهای و در همه جهان کمک می نماید؛
با اذعان به این امر که روندهای جهانی سازی وابستگی متقابل کشورها را افزایش می دهد - که درنتیجه آن امنیت و شکوفایی آن ها به طور تفکیک ناپذیری در حال در هم تنیده شده است؛
با باور به اینکه چالش ها و تهدیدات معاصر نسبت به امنیت دارای ماهیت جهانی می‌باشند و فقط با آن ها از طریق تلاش های مشترک و پایبندی به اصول مورد توافق و ساز و کار‌های تعامل به طور موثر می توان مقابله نمود؛
با هوشیاری نسبت به نیاز به احترام به تنوع فرهنگی و تمدنی دنیای معاصر؛
با تاکید مجدد بر آمادگی به منظور گسترش همکاری های مفید متقابل هم بین خود آن ها و هم با سازمان های بین المللی و کشورهای ذی نفع به منظور ترویج یک نظم جهانی منصفانه و منطقی با هدف ایجاد شرایط مطلوب به منظور توسعه پایدار دولت های عضو این سازمان؛
با تاکید مجدد بر اینکه این معاهده بر علیه هیچ کشور یا سازمانی به کار گرفته نخواهد گردید و اینکه دولت های طرف متعاهد از اصل شفافیت در برابر سایر کشورهای جهان تبعیت خواهند نمود؛
با تلاش برای تبدیل فضای سازمان همکاری شانگهای به منطقه صلح، همکاری، شکوفایی و هماهنگی؛
تحت تاثیر هدف کمک به ایجاد دموکراسی در روابط بین المللی و ایجاد معماری جدید امنیت جهانی بر مبنای برابری، احترام متقابل، منفعت و اعتماد متقابل و خودداری از تقسیم بندی بر اساس منطقه (بلوک) و مرام (ایدئولوژی)؛
و مصمم برای تحکیم روابط دوستانه بین دولت های عضو سازمان با هدف انتقال دوستی بین مردمان خود از نسلی به نسل دیگر؛
در مورد مفاد زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
طرف های متعاهد روابط درازمدتی را بر مبنای حسن همجواری، دوستی و همکاری در زمینه های دارای منافع متقابل برای طرف های متعاهد بر مبنای اصول و هنجارهای حقوق بین المللی که در سطح جهان به رسمیت شناخته شده اند، توسعه خواهند داد.

ماده 2
تحت تاثیر منشور سازمان ملل متحد و اصول و هنجارهای حقوق بین المللی که در سطح جهان به رسمیت شناخته شده اند و منشور سازمان همکاری های شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، طرف های متعاهد به طور صلح آمیزی اختلافات بین خود را حل و فصل خواهند نمود.

ماده 3
طرف های متعاهد به حقوق یکدیگر برای انتخاب مسیرهای توسعه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با در نظر گرفتن تجارب تاریخی و خصوصیات ملی هر کشور، احترام خواهند گذاشت.

ماده 4
طرف های متعاهد، با احترام به اصول حاکمیت ملی و تمامیت ارضی، اقداماتی را برای جلوگیری از هرگونه فعالیت در قلمرو خود که مغایر با این اصول باشد اتخاذ خواهند کرد.
طرف های متعاهد در اتحادیه ها یا سازمان هایی که در برابر طرف های متعاهد دیگر هستند، شرکت ننموده و از انجام هیچ عمل خصمانه علیه دولت های طرف متعاهد دیگر حمایت نخواهند نمود.

ماده 5
طرف های متعاهد به اصل غیرقابل خدشه بودن مرزها احترام خواهند گذاشت و، مصمم به تبدیل مرزها با یکدیگر به مرزهای صلح و دوستی ابدی، به منظور اعتمادسازی در مناطق مرزی در حوزه نظامی تلاش های فعالانه ای به عمل خواهند آورد.

ماده 6
در صورت وجود وضعیتی که تهدیدکننده امنیت یکی از طرف های متعاهد باشد، آن طرف متعاهد می‌تواند در سازمان با سایر اعضای معاهده به منظور ارائه واکنش کافی به اوضاع نوظهور مشورت نماید.

ماده 7
دولت های طرف متعاهد در داخل سازمان همکاری شانگهای تلاش خواهند نمود تا صلح و امنیت بین المللی را حفظ و تقویت نموده، همکاری و هماهنگی را در زمینه هایی چون حمایت از نقش سازمان ملل متحد و گسترش آن، حفظ ثبات جهانی و منطقه ای، ارتقای روند واپایش تسلیحات بین المللی، جلوگیری از تکثیر سلاح های کشتارجمعی و وسایل انتقال آن ها، تحکیم نموده و به طور منظم در این زمینه ها مشورت نمایند.

ماده 8
طرف های متعاهد، بر اساس قوانین کشورهای خود و بر اساس تبعیت از اصول و هنجارهای حقوق بین المللی که در سطح جهان به رسمیت شناخته شده اند و معاهده های بین المللی که در آن ها عضویت دارند، همکاری در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی، افراط گرایی، قاچاق مواد مخدر و مواد روانگردان و مواد تشکیل دهنده آن ها، سلاح ها و سایر فعالیت‌های مجرمانه فراملیتی و مهاجرت غیرقانونی را به طور فعالانه توسعه خواهند داد.
طرف های متعاهد بر اساس قوانین کشورهای خود و معاهده های بین المللی که در آن ها عضویت دارند، همکاری در زمینه جستجو، بازداشت و استرداد یا انتقال افرادی که، به خاطر ارتکاب جرایم مرتبط با فعالیت های تروریستی، جدایی طلبی یا افراط گرایی و سایر جرایم، مظنون، متهم و یا محکوم هستند، تحکیم خواهند نمود.
طرف های متعاهد همکاری را در زمینه حفاظت مرزهای کشورها و نظارت گمرک ها، تنظیم مهاجرت نیروی کار و تضمین امنیت امور مالی و اطلاع رسانی، توسعه خواهند داد.

ماده 9
طرف های متعاهد به توسعه تماس ها و همکاری ها بین نهادهای انتظامی و قضایی طرف های متعاهد کمک خواهند نمود.

ماده 10
طرف های متعاهد همکاری ها را از طریق وزارتخانه های دفاع در اشکال متعدد، توسعه خواهند داد.

ماده 11
طرف های متعاهد همکاری ها را در زمینه هایی مانند ترویج تحقق حقوق بشر و آزادی های اساسی بر اساس تعهدات بین المللی و قوانین کشورهای خود توسعه خواهند داد.
طرف های متعاهد بر اساس تعهدات بین المللی و قوانین کشورهای خود، حقوق قانونی و منافع اتباع سایر دولت های طرف متعاهد ساکن در قلمرو خود را تضمین خواهند نمود و همچنین به انجام معاضدت قضایی لازم با یکدیگر کمک خواهند نمود.

ماده 12
طرف های متعاهد حقوق قانونی و منافع یکدیگر در رابطه با اموال یک طرف متعاهد که در قلمرو طرف دیگر متعاهد واقع شده است را به رسمیت خواهند شناخت و از آن صیانت خواهند نمود.

ماده 13
طرف های متعاهد همکاری های اقتصادی را بر مبنای برابری و منفعت متقابل تحکیم نموده و شرایطی مطلوب برای ارتقای تجارت، تشویق به سرمایه گذاری و مبادله فن آوری ها در داخل سازمان ایجاد خواهند نمود.
طرف های متعاهد، فعالیت های اقتصادی، از جمله ایجاد شرایط قانونی برای فعالیت های اشخاص حقیقی و حقوقی طرف متعاهد دیگر که در قلمرو آن ها فعالیت های اقتصادی قانونی انجام می دهند را تسهیل می کنند و همچنین از حقوق و منافع قانونی آنها حفاظت می نمایند.

ماده 14
طرف های متعاهد همکاری ها را در مجامع، سازمان های اقتصادی و موسسه های مالی بین المللی که در آن عضویت دارند توسعه داده و بر اساس مقررات قانونی این موسسه ها، سازمان ها و مجامع، به پیوستن سایر طرف های متعاهد به این سازمان ها کمک خواهند نمود.

ماده 15
طرف های معاهده همکاری ها را در حوزه صنعت، کشاورزی، مسائل مالی، انرژی، حمل و نقل، علم و فن آوری، نوآوری، اطلاع رسانی، مخابرات، هوافضا و سایر حوزه های دارای منافع متقابل توسعه داده و اجرای طرح های منطقه ای را در اشکال مختلف ترغیب خواهند نمود.

ماده 16
طرف های معاهده به طور جامع همکاری ها را در حوزه قانون گذاری توسعه خواهند داد و به طور منظم اطلاعات را در مورد قوانینی که تدوین، اعمال و اجرایی می گردند، مبادله نموده و در تدوین اسناد حقوقی بین المللی همکاری خواهند نمود.
طرف های متعاهد تماس ها و همکاری بین نهادهای قانون گذاری و نمایندگان خود را تشویق خواهند نمود.

ماده 17
طرف های متعاهد همکاری ها را در حوزه حفاظت از محیط زیست، تضمین امنیت بوم شناختی و مدیریت منطقی از منابع طبیعی توسعه داده و اقدامات لازم را به منظور طراحی و اجرای برنامه ها و طرح های ویژه در این حوزه ها انجام خواهند داد.

ماده 18
طرف های متعاهد همچنین کمک ها و همکاری متقابل را در جلوگیری از وضعیت های اضطراری طبیعی و دست ساز بشر و از میان بردن نتایج آن ها ارائه خواهند داد.

ماده 19
طرف های متعاهد در این موارد تبادلات و همکاری ها را بین خود توسعه خواهند داد: فرهنگ، هنر، آموزش، علوم، فن آوری، مراقبت بهداشتی، جهانگردی، ورزش و سایر حوزه های اجتماعی و انسان دوستانه.
طرف های متعاهد به طور متقابل ایجاد روابط مستقیم بین موسسه های فرهنگی، اجتماعی، علمی و تحقیقاتی، اجرای برنامه ها و طرح های تحقیق مشترک، همکاری در آموزش کارکنان و تبادل دانشجو، دانشمند و متخصص را تشویق نموده و از آن ها حمایت خواهند نمود.
طرف های متعاهد به طور فعالانه به ایجاد شرایط مطلوب برای یادگیری زبان و فرهنگ سایر طرف های متعاهد کمک خواهند نمود.

ماده 20
این معاهده بر حقوق و وظایف طرف های متعاهد بر اساس معاهده های بین المللی که در آن ها عضویت دارند، تاثیر نخواهد داشت.

ماده 21
به منظور اجرای این معاهده، طرف های متعاهد می‌توانند معاهده های بین المللی را در حوزه های خاص منافع متقابل منعقد نمایند.

ماده 22
اختلافات در مورد تفسیر یا اجرای مفاد این معاهده از طریق مشورت و مذاکره بین طرف های متعاهد حل و فصل خواهد گردید.

ماده 23
این معاهده منوط به تصویب طرف های معاهده امضاکننده آن می‌باشد.
این معاهده برای یک دوره نامحدود منعقد گردیده و از تاریخ تحویل آخرین سند تصویب به امین معاهده لازم الاجرا خواهد شد.
این معاهده، در رابطه با هر طرف معاهده تا زمانی که آن کشور عضو این سازمان باشد، به قوت خود باقی است. مشارکت یک طرف معاهده در این معاهده به طور خودکار از زمان پایان تاریخ عضویت آن در سازمان همکاری شانگهای پایان خواهد یافت.
پس از لازم الاجرا شدن این معاهده، الحاق هر کشوری که عضو سازمان همکاری های شانگهای شده باشد، به این معاهده آزاد خواهد بود. برای کشوری که به این معاهده می پیوندد، این معاهده در سی امین روز پس از تاریخ ارائه سند الحاق به امین معاهده، لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 24
با موافقت همه طرف های متعاهد، اصلاحیه ها و الحاقیه هایی که توسط اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه رسمیت یافته اند را می توان به این معاهده اضافه نمود.

ماده 25
نسخه اصلی این معاهده به امین معاهده تحویل خواهد گردید.
امین این معاهده، دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای خواهد بود که به طرف های متعاهد رونوشت های مصدق را در پانزده روز پس از تاریخ امضای این معاهده، ارسال خواهد نمود.

ماده 26
این معاهده، بر اساس ماده 102 منشور سازمان ملل متحد، منوط به ثبت در دبیرخانه سازمان ملل متحد خواهد بود.

این معاهده در شهر بیشکک در تاریخ 15 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) در یک نسخه واحد به زبان های روسی و چینی منعقد گردید که هر دو متن از اعتبار یکسانی برخوردارند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

33. موافقت نامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات، مهمات و مواد منفجره میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس به آن ها "طرف ها" اطلاق می‌گردد)،
با ابراز نگرانی درباره گسترش قاچاق غیرقانونی تسلیحات، مهمات و مواد منفجره،
با آگاهی از اینکه قاچاق غیرقانونی تسلیحات، مهمات و مواد منفجره تهدیدی جدی برای امنیت طرف ها می‌باشد،
بر مبنای منافع مشترک در اتخاذ تدابیر موثر با هدف مبارزه با قاچاق غیرقانونی تسلیحات، مهمات و مواد منفجره،
با در نظر گرفتن شرایط مندرج در منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) و معاهده (کنوانسیون) شانگهای در مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی،
با تبعیت از قوانین ملی، اصول و هنجارهای عمومی شناخته شده بین الملل،
در خصوص موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
مفاهیم به کار برده شده در این موافقت نامه عبارتند از:
«تسلیحات» به اشیاء و دستگاه های طراحی شده جهت اصابت مکانیکی به هدف در فاصله مشخص توسط یک پوکه که حرکت هدف گذاری شده توسط گازهای تولیدی در حین احتراق بار پیشرانه در لوله اسلحه دریافت نموده و همین طور اجزای اصلی آنها اشاره می کند؛
«مهمات» به جنگ افزار و تجهیزات محرک جهت اصابت به یک هدف اشاره می کند که حاوی خرج منفجرشونده، پیشران آتش زا یا بالابرنده یا ترکیبی از آنها می‌باشد؛
«مواد منفجره» به مواد شیمیایی متراکم یا مخلوطی از آنها تحت شرایط معین و تحت تاثیر نیروهای قادر به تبدیل شیمیایی آنی خود تکثیرشونده که منجر به خروج حجم زیادی از حرارت و محصولات گازی می‌گردد، اشاره می کند؛
«قاچاق تسلیحات، مهمات و مواد منفجره» (از این پس «قاچاق غیرقانونی تسلیحات») به تولید، تعمیر، فروش، انتقال، ابتیاع، انبار، حمل و نقل تسلیحات، مهمات و مواد منفجره که به نقض قوانین طرف ها اشاره می کند.

ماده 2

1. طرف ها طبق این موافقت نامه و در پیروی از قوانین داخلی خود و معاهدات بین المللی که عضو آن ها می‌باشند، از طریق مقام های ذیصلاح خود جهت پیشگیری، کشف، سرکوب و افشای جرائم مرتبط با قاچاق تسلیحات با یکدیگر همکاری خواهند نمود.

2. فهرست مقام های ذیصلاح توسط هر یک از طرف ها تهیه خواهد گردید و به امین موافقت نامه در زمان ارائه اطلاعیه تکمیل تشریفات داخلی ضروری برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه انتقال داده خواهد شد.
هر یک از طرف ها طی سی (30) روز به طور مکتوب هرگونه اصلاحیه در فهرست مقام های ذیصلاح را به اطلاع امین موافقت نامه خواهد رساند.

ماده 3
طرف ها در حوزه های زیر با یکدیگر همکاری خواهند نمود:
بهبود چهارچوب حقوقی همکاری طرف ها و هماهنگ سازی قوانین طرف ها در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات؛
بررسی وضعیت و پویایی جرایم مرتبط با قاچاق تسلیحات و نتایج مبارزه با آن؛
توسعه راهبرد منسجم و تدابیر مشترک برای مبارزه با قاچاق تسلیحات؛
هماهنگی و بهبود ساز و کارهای تعامل میان مقام های ذیصلاح طرف ها در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات؛
هماهنگی مواضع در چهارچوب مشارکت در سازمان ها و مجامع بین المللی در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات.

ماده 4

1. مقام های ذیصلاح طرف ها به طرق زیر همکاری خواهند نمود:

1) تبادل اطلاعات درباره:
جرائم قریب الوقوع یا مرتکب شده مرتبط با قاچاق تسلیحات و افراد و سازمان های درگیر؛
اماکن ساخت غیرقانونی تسلیحات، مهمات و مواد منفجره؛
طرق جدید و غیرقانونی شناسایی شده جهت بازسازی تسلیحات و مهمات به منظور افزایش قدرت تخریب آنها؛
تخطی های شناسایی شده که ممکن است منجر به کمک به جرائم مرتبط با قاچاق تسلیحات شود؛
روش های نوین جلوگیری، شناسایی، محدودسازی و افشای موارد قاچاق تسلیحات و سایر اطلاعات مورد علاقه طرف ها؛

2) ارسال اطلاعات به بانک اطلاعات ساختار ضدتروریستی منطقه ای سازمان همکاری شانگهای درباره تسلیحات، مهمات و مواد منفجره که در اقدامات تروریستی مورد استفاده قرار گرفته اند؛

3) اجرای درخواست ها جهت تحقیق و تفحص؛

4) برنامه ریزی و پیاده سازی تدابیر هماهنگ شده در حوزه تحقیق و تفحص و پیشگیری؛

5) تبادل تجربه، برگزاری ملاقات های کاری، مشورت ها، فراهمایی ها و هم اندیشی ها؛

6) مساعدت در حوزه آموزش کارکنان و توسعه مهارت پیشرفته متخصصان؛

7) انجام تحقیق مشترک در مسائل مورد علاقه متقابل؛

8) تبادل اقدامات مرتبط با قانون گذاری و سایر اقدامات قانونی اصولی، نتایج تحقیقات علمی و پیشنهادات روش شناختی؛
این موافقت نامه بر مسائل استرداد و کمک حقوقی در پرونده های کیفری تاثیری ندارد.

ماده 5
این موافقت نامه مانع شناسایی و توسعه راه ها و اشکال همکاری مورد قبول طرف ها نخواهد گردید.

ماده 6

1. طرف ها بر اساس درخواست برای مساعدت مقام های ذیصلاح طرف ذینفع و هم چنین از طریق اطلاع رسانی به ابتکار مقام های ذیصلاح یکی از طرف ها همکاری خواهند نمود.

2. درخواست یا اطلاعات به صورت مکتوب ارائه خواهند گردید. در موارد اضطراری، درخواست یا اطلاعات به صورت شفاهی قابل انتقال خواهد بود، اما در کمتر از 72 ساعت، باید از طریق روش های فنی انتقال متن، به طور مقتضی به صورت مکتوب تهیه گردد.

3. در صورت شک و تردید درباره اصالت درخواست اطلاعات یا محتوای آن، تاییدیه یا شفاف سازی مضاعف در رابطه با این اسناد قابل درخواست خواهد بود.

4. درخواست شامل موارد زیر خواهد بود:
نام مقام های ذیصلاح درخواست کننده و درخواست شونده طرف ها؛
هدف و توجیه درخواست؛
تشریح مساعدت درخواست شده؛
سایر اطلاعات مفید برای اجرای به هنگام و مطلوب درخواست؛
-اشاره بر محرمانه بودن در صورت نیاز.

5. درخواست یا اطلاعات مکتوب توسط رئیس مقام ذیصلاح فرستنده درخواست یا معاونین وی امضا خواهد گردید و یا توسط مهر رسمی مقام ذیصلاح مورد تایید قرار خواهد گرفت.

ماده 7

1. مقام ذیصلاح درخواست شونده یکی از طرف ها کلیه تدابیر لازم جهت حصول اطمینان از اجرای حتی المقدور سریع و کامل درخواست را اتخاذ خواهند نمود، و ظرف مدت سی (30) روز از تاریخ دریافت درخواست مقام ذیصلاح درخواست کننده، طرف دیگر را در جریان نتایج بررسی آن قرار خواهد داد.

2. مقام ذیصلاح درخواست کننده باید به صورت فوری درباره شرایط مانع از اجرای درخواست یا باعث ایجاد تاخیر در آن مورد اطلاع رسانی قرار گیرد.

3. چنانچه اجرای درخواست خارج از صلاحیت مقام ذیصلاح درخواست شونده باشد، این مقام ذیصلاح درخواست را به مقام ذیصلاح دیگر از دولت خود جهت اجرا انتقال داده و مراتب را فوراً به اطلاع مقام ذیصلاح درخواست کننده خواهد رساند.

4. مقام ذیصلاح طرف درخواست شونده می‌تواند درخواست اطلاعات تکمیلی ضروری، با نظر خود، جهت اجرای درخواست ارائه دهد.

5. در اجرای درخواست، قانون طرف درخواست شونده اعمال خواهد شد.

6. مقام ذیصلاح درخواست شونده می‌تواند اجازه دهد که نمایندگانی از طرف مقام ذیصلاح درخواست کننده طی اجرای درخواست مذکور در قلمرو کشور مورد درخواست حضور به هم رسانند، مگر اینکه حضور آنها مخالف با قوانین طرف درخواست شونده باشد.

7. اجرای درخواست می‌تواند به طور جزء یا کل به تاخیر افتاده یا مورد پذیرش قرار نگیرد، چنانچه مقام ذیصلاح طرف درخواست شونده معتقد باشد که اجرای آن موجب تحت الشعاع قرار دادن تمامیت ملی، امنیت، نظم عمومی، یا سایر منافع ضروری کشور آن بوده یا مخالف قوانین ملی یا تعهدات بین المللی آن می‌باشد.

8. درخواست هم چنین می‌تواند مورد پذیرش قرار نگیرد، در صورتی که جرمی که منجر به ارائه این درخواست گردیده به موجب قانون طرف درخواست شونده جرم محسوب نشود.

9. چنانچه مطابق با بند 7 و 8 این ماده، اجرای درخواست به صورت جزء یا کل به تاخیر افتاده یا مورد پذیرش قرار نگیرد، مقام ذیصلاح درخواست کننده به طور مکتوب درباره دلیل مانع از اجرای درخواست مورد اطلاع رسانی قرار خواهد گرفت.

ماده 8

1. چنانچه دسترسی به این مدارک محدود شده باشد یا طرف فراهم کننده مدارک افشای آنها را نامطلوب تلقی نماید، هر یک از طرف ها باید از محرمانه باقی ماندن اطلاعات و اسناد اطمینان حاصل نماید. درجه محرمانه بودن اطلاعات و اسناد توسط طرف انتقال دهنده اطلاعات تعیین خواهد شد.

2. بدون رضایت مکتوب پیشین طرف فراهم کننده، اطلاعات یا نتایج اجرای درخواست به دست آمده به موجب این موافقت نامه برای مقاصدی غیر از آنچه که مورد درخواست قرار گرفته یا فراهم شده بودند، مورد استفاده قرار نخواهند گرفت.

3. اطلاعات و اسناد فراهم آمده توسط یکی از طرف ها برای طرف دیگر به موجب این موافقت نامه، بدون رضایت مکتوب پیشین طرف فراهم کننده، به شخص ثالث قابل انتقال نخواهند بود.

ماده 9
طرف ها مخارج پیش بینی شده توسط قوانین ملی و مرتبط با پیاده سازی این موافقت نامه در قلمرو خود را متقبل خواهند شد مگر اینکه در هر مورد مشخص توافق دیگری صورت گرفته باشد.

ماده 10
جهت تحلیل و ارزیابی نتایج همکاری به موجب این موافقت نامه و هم چنین توسعه روش های بهبود همکاری، طرف ها می‌توانند مشورت ها و ملاقات هایی را برگزار نمایند.

ماده 11
طرف ها اختلافات ناشی از تفسیر یا اعمال این موافقت نامه را از طریق مشورت و مذاکرات حل و فصل خواهند نمود.

ماده 12
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات طرف ها ناشی از سایر موافقت نامه های بین المللی که عضو آنها می‌باشند، تاثیر نخواهد گذاشت.

ماده 13
در اجرای همکاری به موجب این موافقت نامه، طرف ها از زبان روسی و چینی به عنوان زبان های کاری استفاده خواهند نمود.

ماده 14
با رضایت متقابل طرف ها این موافقت نامه می‌تواند به وسیله صدور اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه تغییر یافته و اصلاح گردد.

ماده 15

1. این موافقت نامه برای مدت زمان نامحدود منعقد گردیده و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی توسط امین موافقت نامه، درباره تکمیل تشریفات داخلی توسط هر یک از امضاکنندگان آن که جهت لازم الاجرا مورد نیاز می‌باشند، لازم الاجرا خواهد گردید.
برای طرف هایی که این تشریفات ضروری را در زمان دیگری تکمیل خواهند نمود، موافقت نامه در تاریخ سپردن مدارک مرتبط به امین موافقت نامه لازم الاجرا خواهد گردید.

2. دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود و ظرف پانزده (15) روز از تاریخ انعقاد این موافقت نامه رونوشت های تایید شده آن را برای طرف ها ارسال خواهد نمود.

3. این موافقت نامه جهت الحاق برای کشورهایی که عضو سازمان همکاری شانگهای شده اند، در دسترس خواهد بود. برای کشور ملحق شونده، این موافقت نامه از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین موافقت نامه لازم الاجرا خواهد گردید.

این موافقت نامه مورخ 11 مرداد 1387 (28 آگوست 2008) در شهر دوشنبه، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد گردیده است که تمامی متون از اعتبار یکسان برخوردار می‌باشند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

ملاحظات جمهوری ازبکستان درباره مواد 3 و 4 موافقت نامه درباره همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات، مهمات و مواد منفجره میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای
(ایجاد شده در زمان انعقاد)
تعامل به موجب این موافقت نامه در صورت عدم مخالفت با قانون ملی انجام خواهد پذیرفت.
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

34. معاهده (پروتکل) اشتراک گذاری اطلاعات در حوزه نظارت بر حمل و نقل منابع انرژی میان ادارات گمرک کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

ادارات گمرک کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس به آنها "طرف ها" اطلاق می‌گردد)،
جهت اجرای برنامه تجارت چندجانبه همکاری اقتصادی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای،
با ابراز تمایل جهت حصول اطمینان از انسجام و یکپارچگی لازم در اجرای ترخیص و نظارت گمرکی بر منابع انرژی منتقل شده میان حوزه گمرکی طرف ها،
با اعتقاد بر اینکه همکاری میان طرف ها موجب ایجاد شرایط مطلوب جهت بهبود بازده نظارت گمرکی بر منابع انرژی می‌شود،
هم چنین، به منظور پیشگیری وکشف موارد نقض قوانین گمرکی توسط طرف ها در هنگام جابه جایی منابع انرژی میان حوزه گمرکی طرف ها،
با اقدام در محدوده اختیار و صلاحیتی که قوانین ملی آن را تایید می کند،
به شرح زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
برای دستیابی به اهداف این معاهده (پروتکل)، موارد زیر، تحت عنوان منابع انرژی تعریف می‌شوند: نفت خام، گاز طبیعی، محصولات بر پایه نفت، برق، ذغال سنگ و سایر سوخت ها.
اطلاعات درباره منابع انرژی به اطلاعاتی اطلاق می‌شود که در زمینه تجارت انرژی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای باشد و طرف ها اطلاعات درباره منابع انرژی جابجا شده از طریق گمرک مرزی دولت های خود را به صورت دوجانبه تبادل خواهند نمود.

ماده 2
ظرف مدت سه ماه پس از انعقاد این معاهده (پروتکل)، طرف ها به صورت دوجانبه درباره شرایط فنی سازماندهی تبادل الکترونیکی اطلاعات میان یکدیگر درباره منابع انرژی که انتقال داده می‌شود، از جمله موارد زیر، به توافق خواهند رسید:
- ساختار، محتوا و شکل اطلاعات؛
- روش های انتقال اطلاعات؛
- الزامات جهت حفاظت از اطلاعات؛
- رویه اجرایی شدن تبادل اطلاعات در زمینه جابه جایی منابع انرژی.

ماده 3
طرف ها یکدیگر را از اطلاعات به دست آمده متناقض و یا نامعتبر درباره جابه جایی منابع انرژی مطلع خواهند نمود.

ماده 4
اطلاعات اخذ شده توسط طرف ها در حوزه این معاهده (پروتکل) محرمانه بوده و تنها در حوزه گمرک مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
اطلاعات اخذ شده توسط طرف ها در حوزه این معاهده (پروتکل) بدون رضایت کتبی طرف ارائه دهنده این اطلاعات، قابل انتقال به شخص ثالث نمی‌باشد.

ماده 5
طرف ها تجارب خود در حوزه ترخیص گمرکی و نظارت گمرکی منابع انرژی، همچنین اطلاعات درباره روش ها و ابزار نقض قوانین گمرکی در هنگام جابه جایی این منابع و همچنین موارد شناسایی شده چنین تخلفاتی را به اشتراک خواهند گذاشت.
طرف ها در زمینه ترخیص گمرکی و نظارت گمرکی منابع انرژی به یکدیگر کمک هایی، شامل آموزش و بهبود مهارت های کارکنان در زمینه ترخیص گمرکی و نظارت گمرکی منابع انرژی ارائه خواهند نمود.

ماده 6
طرف ها ظرف سه ماه پس از لازم الاجرا شدن این معاهده (پروتکل)، قوانین مصوب نظارتی ملی در زمینه ترخیص گمرکی و نظارت گمرکی منابع انرژی را در اختیار یکدیگر قرار خواهند داد. در صورت اعمال اصلاحات در این قوانین، طرف ها مراتب را در اسرع وقت به اطلاع یکدیگر خواهد رساند.

ماده 7
این معاهده (پروتکل) بر حقوق و تعهدات طرف ها، به موجب سایر معاهدات بین المللی که در آن عضو می‌باشند تاثیر نخواهد گذاشت.

ماده 8
با موافقت طرف ها، این معاهده (پروتکل) توسط اسناد الحاقی (پروتکل) جداگانه ای قابل تغییر و اصلاح می‌باشد.

ماده 9
هرگونه اختلاف نظر میان طرف ها در رابطه با تفسیر یا اعمال این معاهده (پروتکل) از طریق مشورت ها و مذاکرات متقابل طرف های ذینفع حل و فصل خواهد شد.

ماده 10
این معاهده (پروتکل) برای یک دوره زمانی نامحدود منعقد گردیده و از تاریخ امضا توسط همه طرف ها، لازم الاجرا خواهد گردید.
این معاهده (پروتکل) جهت الحاق توسط ادارات گمرک کشورهایی که عضو سازمان همکاری شانگهای می‌باشند، در دسترس خواهد بود. این معاهده (پروتکل) از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین، برای اداره گمرک ملحق شونده، لازم الاجرا خواهد گردید.
هر یک از طرف ها با ارائه یک اطلاعیه مکتوب به امین معاهده (پروتکل)، حداکثر 6 ماه پیش از تاریخ خروج، می‌تواند از این معاهده (پروتکل) خارج شود. امین معاهده (پروتکل) ظرف 30 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه، سایر طرف ها را در جریان این مساله قرار خواهد داد.
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای، امین این معاهده (پروتکل) بوده و یک رونوشت تایید شده از معاهده (پروتکل) را ظرف 30 روز از تاریخ انعقاد آن برای طرف ها ارسال خواهد نمود.

این معاهده (پروتکل) در تاریخ 9 آبان 1387 (30 اکتبر 2008) در آستانه، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد گردید. که هر دو دارای اعتبار یکسان می‌باشند.

از طرف کارگروه نظارت گمرکی دولت جمهوری قزاقستان
از طرف اداره کل گمرک دولت جمهوری خلق چین
از طرف کارگروه گمرک دولتی دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف خدمات گمرکی فدرال دولت روسیه
از طرف خدمات گمرکی دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف کارگروه گمرک دولتی دولت جمهوری ازبکستان

35. معاهده (پروتکل) میان گمرکات دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره همکاری در حوزه آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک

گمرکات دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس به آن ها «طرف ها» اطلاق می‌گردد)،
با تلاش جهت توسعه همکاری گمرکات و فراهم ساختن مساعدت متقابل در حوزه آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک،
با هدف پیاده سازی موافقت نامه میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای درباره همکاری و مساعدت متقابل در امور گمرکی مورخ 11 آبان 1386 (2 نوامبر 2007)،
به شرح زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
اصطلاحات زیر برای این معاهده (پروتکل) مورد استفاده قرار گرفته اند:
«موسسه آموزشی»- عبارت است از مکانی که در آن آموزش کارکنان گمرک انجام می پذیرد؛
«طرف فرستنده»- کشوری است که مقام های گمرک خود را جهت آموزش و مهارت افزایی در موسسات آموزشی سایر کشورهای طرف معاهده (پروتکل) اعزام می کند؛
«طرف میزبان»- کشوری است که پذیرنده مقام های گمرک سایر کشورهای طرف معاهده (پروتکل) جهت آموزش و مهارت افزایی در موسسات آموزشی خود می‌باشد.

ماده 2
طرف ها، آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک در موسسات آموزشی را طبق برنامه های درسی و آموزشی تدوین شده مطابق با شاخص های آموزش کشوری و قانون گمرک طرف میزبان انجام خواهند داد.
طرف ها هم چنین برنامه های درسی مشترک برای فرآیند آموزش طراحی خواهند نمود، که مبتنی بر برنامه های آموزشی طرف میزبان و همچنین تامین کننده خواسته های طرف فرستنده جهت سازمان دهی فرآیند آموزشی باشند.
طرف ها برنامه های کاری علمی - روش‌شناختی در راستای منافع فرآیند آموزش را هماهنگ خواهند نمود.

ماده 3
طرف ها، بر حسب توانمندی های خود، به یکدیگر در آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک در حوزه های زیر یاری خواهند رساند:

الف) تشکیل چهارچوب دانشگاهی - روش شناختی موسسات آموزشی؛

ب) تبادل تجربه در حوزه آموزشی و امور تحقیقاتی؛

پ) پذیرش جهت آموزش؛

ت) پذیرش جهت دوره کارآموزی؛

ث) تبادل اطلاعات درباره برنامه ریزی و سازمان دهی فرآیند آموزش، تبادل منابع درسی دانشگاهی، روش شناختی و صوتی - تصویری؛

ج) برگزاری هم اندیشی ها و سایر رویدادهای مشترک دانشگاهی - عملی و علمی - عملی.

ماده 4
طرف ها، پیشاپیش، به صورت دوجانبه و چندجانبه در مورد برنامه های همکاری در زمینه های مشخص شده در ماده 3 این معاهده (پروتکل)، به توافق خواهند رسید.
درخواست ها برای مساعدت، طبق موارد «ب»، «پ» و «ت» ماده 3 این معاهده (پروتکل)، حداقل شش (6) ماه پیش از آغاز دوره آموزش، از سوی طرف درخواست کننده به طرف میزبان ارسال شده و طرف میزبان طی مدت سه (3) ماه پس از تاریخ دریافت درخواست، آن را مورد بررسی قرار خواهد داد.

ماده 5
هر یک از طرف ها در برنامه ریزی و انجام فعالیت های مشخص شده در موارد «ب»، «پ»، «ت»، و «ث» ماده 3 این معاهده (پروتکل)، منافع سایر طرف ها را در نظر گرفته و در صورت نیاز، نمایندگان آن ها را جهت شرکت در این فعالیت ها دعوت خواهد نمود.
هر یک از طرف ها تا حد ممکن، به درخواست سایر طرف ها می‌توانند امکانات آموزشی خود را برای آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک طرف درخواست کننده در اختیار قرار دهد.

ماده 6
هزینه های سفر و اقامت مقام های اعزامی برای آموزش و مهارت افزایی توسط طرف فرستنده تقبل خواهد شد، مگر اینکه طرف ها به توافق دیگری دست یافته باشند.

ماده 7
طرف ها، افرادی را جهت نظارت بر اجرای فعالیت های مشخص شده در مواد 2 و 4 این معاهده (پروتکل) تعیین نموده و امین معاهده (پروتکل) را در جریان امر قرار خواهند داد. امین معاهده (پروتکل) فهرست این افراد را برای طرف ها ارسال خواهد نمود.

ماده 8
مفاد این معاهده (پروتکل) بر تعهدات هر یک از طرف ها به موجب سایر معاهدات بین المللی که عضو آن می‌باشند تاثیر نخواهد گذاشت.

ماده 9
این معاهده (پروتکل) می‌تواند اصلاح یا تکمیل گردد. چنین اصلاحیه ها و الحاقاتی توسط متمم های جداگانه که بخش جدایی ناپذیر این معاهده (پروتکل) خواهند بود، رسمیت خواهند یافت.

ماده 10
در صورت بروز هرگونه اختلاف درباره تفسیر یا اجرای این معاهده (پروتکل)، طرف ها از طریق مشورت و مذاکره مسئله را حل و فصل خواهند کرد.

ماده 11
این معاهده (پروتکل) برای مدت زمان نامحدود منعقد گردیده است و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی توسط امین معاهده (پروتکل) مبنی بر تکمیل تشریفات قانونی داخلی مورد نیاز برای لازم الاجرا شدن آن توسط هر یک از کشورهای امضاکننده لازم الاجرا خواهد گردید.
هر یک از طرف ها می‌تواند از طریق ارسال یک اطلاعیه کتبی به امین معاهده (پروتکل)، حداقل شش (6) ماه قبل از تاریخ خروج، از معاهده (پروتکل) خارج شود. امین معاهده (پروتکل) ظرف سی (30) روز پس از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای، سایر طرف ها را در جریان این تصمیم قرار خواهد داد.
امین این معاهده (پروتکل) دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای می‌باشد و ظرف سی (30) روز پس از تاریخ انعقاد این معاهده (پروتکل)، رونوشت مصدق آن را برای کلیه طرف ها ارسال خواهد نمود.

این معاهده (پروتکل) مورخ 22 مهر 1388 (14 اکتبر 2009) در پکن در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی منعقد گردیده است که هر دو دارای اعتبار یکسان می‌باشند.

از طرف کارگروه نظارت (کنترل) گمرکی وزارت امور مالی جمهوری قزاقستان
از طرف اداره کل گمرک جمهوری خلق چین
از طرف کارگروه کشوری گمرک جمهوری قرقیزستان
از طرف خدمات گمرک فدرال (فدراسیون روسیه)
از طرف خدمات گمرک تحت دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف کارگروه کشوری گمرک جمهوری ازبکستان

ملاحظات جمهوری ازبکستان درباره معاهده (پروتکل) میان گمرکات کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای درباره همکاری در حوزه آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک
جمهوری ازبکستان فعالیت های مشخص شده توسط این معاهده (پروتکل) را عمدتاً به صورت دوجانبه پیاده سازی خواهد نمود.
از طرف کارگروه کشوری گمرک جمهوری ازبکستان

36. موافقت نامه همکاری در زمینه مبارزه با جرم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس به آنها «طرف ها» اطلاق می‌گردد)،
با ابراز نگرانی درباره میزان و روند رشد جرم، به ویژه انواع سازمان یافته آن،
بر اساس منافع مشترک در اتخاذ تدابیر مفید جهت حفاظت از جان و سلامتی، حقوق و آزادی ها، شرافت و کرامت افراد، منافع جامعه و کشور در برابر جرایم،
با ارزشمند دانستن همکاری بین المللی در حوزه رعایت حقوق بشر و آزادی های شناخته شده در سطح جهانی،
تحت هدایت اصول و معیارهای حقوق بین الملل، منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، موافقت نامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر، روانگردان و مواد اولیه تشکیل دهنده آنها میان دولت‌های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004)، معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای مورخ 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009)، موافقت نامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات، مهمات و مواد منفجره میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 7 شهریور 1387 (28 آگوست 2008) و تحت هدایت قوانین ملی طرف ها، به شرح زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
زمینه های همکاری

1. طرف ها در زمینه پیشگیری، مبارزه، کشف و شناسایی جرایم شامل جرایم ارتکاب یافته توسط گروه های سازمان یافته در حوزه های اصلی زیر همکاری خواهند نمود:
جرایم علیه نفس، سلامتی، آزادی، شرافت و کرامت انسان؛
فعالیت تروریستی، جدایی طلبانه و افراط گرایانه؛
جرایم علیه اموال خصوصی؛
فساد؛
جرایم اقتصادی، شامل قانونی سازی عواید حاصل از فعالیت مجرمانه و تامین مالی تروریسم؛
جعل و فروش اسکناس های تقلبی، اسناد، اوراق بهادار و کارت های اعتباری و سایر اسناد پرداختی جعلی؛
جرایم مرتبط با نقض حقوق مالکیت معنوی؛
جرایم مرتبط با قاچاق انسان، به ویژه زنان و کودکان؛
تولید و قاچاق تسلیحات، مهمات، وسایل انفجاری، مواد منفجره، سمی، پرتوزا (رادیواکتیو) و هسته ای؛
تولید و قاچاق مواد مخدر، روانگردان و مواد اولیه تشکیل دهنده آنها؛
قاچاق؛
جرایم مرتبط با حمل و نقل؛
جرایم فضای مجازی؛
جرایم مرتبط با مهاجرت غیرقانونی.
طرف ها همچنین در زمینه مبارزه با سایر اشکال جرم که پیشگیری، جلوگیری، شناسایی و افشای آنها نیازمند همکاری متقابل مقام های ذیصلاح طرف ها می‌باشد، همکاری خواهند نمود.

2. این موافقت نامه موارد مربوط به معاضدت حقوقی در موارد جنایی و استراداد مجرمین را تحت الشعاع قرار نخواهد داد. طرف ها در زمینه این مسائل مطابق با معاهدات بین المللی که عضوی از آن هستند و با توجه به قوانین ملی خود همکاری خواهند نمود.

ماده 2
مقامات ذیصلاح

1. طرف ها، از طریق مقام های ذیصلاح خود، در زمینه مبارزه با جرم، به ویژه انواع سازمان یافته آن، طبق مفاد این موافقت نامه و مطابق با تعهدات و قوانین بین المللی طرف ها همکاری خواهند نمود.

2. طرف ها فهرست مقام های ذیصلاح خود را هنگام ارائه اعلان های خود درباره تکمیل تشریفات داخلی ضروری جهت لازم الاجرا شدن این موافقت نامه به امین موافقت نامه ارائه خواهند نمود.
تغییرات در فهرست مقام های ذیصلاح، توسط هر یک از طرف ها، از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به طور مکتوب ظرف سی (30) روز به امین موافقت نامه اعلام خواهد شد و امین ظرف هفت (7) روز از تاریخ دریافت اطلاعیه، طرف ها را در جریان امور قرار خواهد داد.

ماده 3
انواع همکاری

1. به منظور اجرای این موافقت نامه، مقام های ذیصلاح طرف ها به روش های ذیل همکاری خواهند نمود:

1) تبادل اطلاعات درباره جرایم برنامه ریزی شده و ارتکاب یافته که در ماده 1 این موافقت نامه فهرست شده اند، و افراد دخیل در ارتکاب آنها، شامل جرایم ارتکابی توسط شهروندان یکی از طرف ها یا در رابطه با آنها در قلمرو سایر طرف ها;

2) جستجو برای اشخاص فراری از تعقیب کیفری یا اجرای حکم، هم چنین مفقودین;

3) اجرای درخواست ها برای انجام تحقیقات؛

4) شناسایی اجساد مجهول الهویه و افرادی که قادر به گزارش هویت خود به دلایل جسمانی یا سنی نمی‌باشند;

5) تبادل قوانین و سایر مقررات قانونی ;

6) تبادل تجربیات کاری از طریق جلسات فراهمایی ها، و هم اندیشی‌ها;

7) مساعدت در آموزش، بازآموزی و آموزش پیشرفته کارکنان؛

8) تبادل متون و اطلاعات علمی و فنی؛

2. جهت اجرای مفاد این موافقت نامه، طرف ها از روش ارسال تحت نظارت (کنترل) مطابق با قوانین ملی کشور متبوع خود و بر اساس موافقت دوجانبه، استفاده خواهند نمود.

3. مقام های ذیصلاح طرف ها می‌توانند به سایر اشکال که با اهداف این موافقت نامه سازگار می‌باشد، همکاری نمایند.

ماده 4
مشورت ها
جهت ارتقای همکاری های موضوع این موافقت نامه، مقام های ذیصلاح طرف ها، در صورت نیاز و با توافق متقابل، مشورت خواهند نمود.
موضوع مشورت میان مقام های ذیصلاح طرف ها از طریق دبیرخانه یا کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضد تروریستی سازمان همکاری شانگهای هماهنگ خواهد گردید.

ماده 5
ارسال درخواست یا اطلاعات

1. طرف ها بر اساس درخواست مساعدت مقام های ذیصلاح طرف ذینفع، و هم چنین بر اساس ارائه اطلاعات، به ابتکار مقام ذیصلاح یکی از طرف ها، با یکدیگر همکاری خواهند نمود.

2. درخواست یا اطلاعات به صورت مکتوب ارسال خواهد شد. در مواقع اضطراری، درخواست یا اطلاعات می‌تواند به صورت شفاهی انتقال یابد، اما ظرف 72 ساعت، باید به شکل مقتضی به وسیله استفاده از ابزارهای فنی انتقال متن، به طور مکتوب تایید شود.

3. در صورت تردید درباره اصالت درخواست یا اطلاعات، یا محتوای آن، تاییدیه یا توضیحات مجدد قابل درخواست می‌باشد.

4. درخواست باید شامل موارد زیر باشد:
نام مقام ذیصلاح درخواست کننده و درخواست شونده;
مشخص نمودن دلیل و توجیه برای درخواست;
تشریح کمک درخواست شده;
تشریح ماهیت پرونده و هم چنین سایر اطلاعات که می‌تواند جهت اجرای به هنگام و مطلوب درخواست مفید باشد;
در صورت نیاز، مشخص نمودن محرمانه بودن درخواست.

5. درخواست یا اطلاعات ارائه شده به صورت مکتوب توسط فرد رئیس مقام ذیصلاح درخواست کننده یا معاون وی و یا توسط مهر رسمی مقام ذیصلاح مزبور تایید خواهد شد.

ماده 6
اجرای درخواست مساعدت

1. مقام ذیصلاح طرف درخواست شونده باید تمام تدابیر لازم جهت حصول اطمینان از اجرای سریع و حتی المقدور تمام و کمال درخواست را اتخاد نماید. درخواست، معمولاً، ظرف حداکثر سی (30) روز از تاریخ دریافت آن اجرا خواهد گردید.

2. مقام ذیصلاح طرف درخواست کننده فوراً درباره شرایطی که موجب جلوگیری یا تاخیر در اجرای درخواست می‌شوند، اطلاع خواهد یافت.

3. چنانچه اجرای درخواست خارج از حد توان و صلاحیت مقام ذیصلاح درخواست شونده باشد، این مقام ذیصلاح درخواست را به یک نهاد دولت خود که صلاحیت اجرای آن را دارد انتقال خواهد داد، و فوراً مراتب را به اطلاع مقام ذیصلاح درخواست کننده دولت طرف دیگر خواهد رساند.

4. مقام ذیصلاح درخواست شونده می‌تواند برای اجرای درخواست، به نظر خود، درخواست اطلاعات تکمیلی ضروری بدهد.

5. درخواست مطابق با قانون کشور طرف درخواست شونده اجرا خواهد گردید.

6. مقام ذیصلاح طرف درخواست شونده می‌تواند به نمایندگان مقام ذیصلاح طرف درخواست کننده اجازه دهد که هنگام اجرای درخواست در قلمرو آن کشور حضور بهم رسانند، مگر اینکه مخالف قانون ملی طرف درخواست شونده باشد.

7. اگر مقام ذیصلاح طرف درخواست شونده معتقد باشد که اجرای آن امکان دارد منجر به تحت الشعاع قرار دادن حق حاکمیت، امنیت، نظم عمومی یا سایر منافع ضروری آن کشور شود یا مخالف با قوانین آن کشور یا تعهدات بین المللی طرف مورد درخواست باشد، اجرای تمام یا بخشی از درخواست ممکن است به تاخیر بیفتد یا مورد پذیرش قرار نگیرد.

8. درخواست می‌تواند مورد پذیرش قرار نگیرد، در صورتی که عملی که منجر به ارائه این درخواست گردیده، طبق قانون طرف درخواست شونده جرم محسوب نشود.

9. چنانچه طبق بندهای 7 و 8 این ماده، کل درخواست یا قسمتی از آن مورد پذیرش قرار نگیرد یا به تاخیر بیفتد، مراتب به طور مکتوب، متناسب با شرایط، به همراه دلایل عدم اجرای آن به اطلاع مقام ذیصلاح درخواست کننده خواهد رسید.

ماده 7
محدودیت های استفاده از اطلاعات و اسناد دریافتی

1. هر طرف محرمانه بودن اطلاعات و اسناد به دست آمده را چنانچه ماهیت طبقه بندی شده داشته باشند یا طرف ارائه کننده افشای آنها را نامطلوب تلقی نماید، تضمین خواهد نمود. درجه محرمانه بودن اطلاعات و اسناد توسط طرف انتقال دهنده تعیین خواهد گردید.

2. بدون رضایت کتبی قبلی مقام ذیصلاح ارائه دهنده، اطلاعات یا نتایج اجرای درخواست ارائه شده طبق این موافقت نامه برای مقاصدی غیر از آنچه برای آنها درخواست به عمل آمده یا ارائه شده اند، قابل استفاده نخواهد بود.

3. اطلاعات و اسناد به دست آمده توسط طرف ها طبق موافقت نامه، بدون رضایت کتبی قبلی مقام ذیصلاح انتقال دهنده، امکان انتقال به شخص ثالث را ندارد.

ماده 8
هزینه ها
طرف ها هزینه های مربوط به اجرای این موافقت نامه در قلمرو خود را به طور مستقل تقبل خواهند نمود مگر اینکه در هر مورد خاص توافق دیگری صورت گرفته باشد.

ماده 9
حل و فصل اختلافات
طرف ها اختلافات ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقت نامه را از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهند نمود.

ماده 10
ارتباط با سایر معاهدات بین المللی
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات طرف ها ناشی از سایر موافقت نامه های بین المللی که در آن ها عضویت دارند تاثیری نخواهد گذاشت.

ماده 11
زبان های کاری
در اجرای همکاری های موضوع این موافقت نامه، طرف ها از زبان روسی و چینی به عنوان زبان های کاری استفاده خواهند نمود.

ماده 12
اجرایی شدن، مدت موافقت نامه و اصلاحیه ها

1. این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد گردیده و از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه توسط امین معاهده مبنی بر تکمیل تشریفات ضروری داخلی جهت لازم الاجرا شدن توسط طرف های امضاکننده، اجرایی خواهد گردید.

2. برای طرف هایی که تشریفات ضروری مزبور را بعداً تکمیل خواهند نمود، این موافقت نامه از تاریخ دریافت اطلاعیه های مرتبط به هر یک از طرف ها توسط امین موافقت نامه، اجرایی خواهد گردید.

3. با رضایت متقابل طرف ها، این موافقت نامه از طریق سند الحاقی (پروتکل) جداگانه قابل اصلاح می‌باشد.

ماده 13
الحاق و خروج

1. بعد از لازم الاجرا شدن، این موافقت نامه جهت الحاق برای کشورهایی که عضو سازمان همکاری شانگهای شده اند، در دسترس خواهد بود. برای کشور الحاق شونده، این موافقت نامه از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین موافقت نامه، اجرایی خواهد گردید.

2. هر یک از طرف ها می‌تواند از طریق ارسال یک اطلاعیه کتبی به امین موافقت نامه حداقل شش (6) ماه قبل از تاریخ خروج، از موافقت نامه خارج شود. امین سایر طرف ها را ظرف سی (30) روز پس از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای در جریان این تصمیم قرار خواهد داد.

3. خاتمه این موافقت نامه، بر فعالیت هایی که پیش از خاتمه آن آغاز شده اما تکمیل نشده اند، تاثیر نخواهد گذاشت، مگر اینکه طرف ها خلاف آن توافق نمایند.

ماده 14
امین موافقت نامه
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه می‌باشد و ظرف هفت (7) روز پس از تاریخ انعقاد این موافقت نامه رونوشت مصدق آن را برای کلیه طرف ها ارسال خواهد نمود.

این موافقت نامه مورخ 21 خرداد 1389 (11 ژوئن 2010)، در شهر تاشکند، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی، با اعتبار یکسان منعقد گردیده است.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قر قیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

37. موافقت نامه همکاری در زمینه کشاورزی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس به آنها «طرف ها» اطلاق می‌گردد)،
بر اساس برابری و احترام متقابل، جهت توسعه و تقویت روابط دوستانه میان مردم دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان)،
متاثر از مفاد منشور سازمان مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، پیمان حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت دولت های عضو سازمان مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) و سایر اسناد سازمان،
با هدف تقویت همکاری در حوزه کشاورزی میان دولت های عضو سازمان،
در خصوص موارد زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
مطابق با قوانین ملی دولت های عضو سازمان، طرف ها در حوزه های کشاورزی زیر همکاری خواهند نمود:
- زراعت؛
- دامداری؛
- زنبورداری؛
- دامپزشکی؛
- اصلاح نژاد گیاهان، تولید دانه و تجارت مربوط به اصلاح نژاد؛
- بهبود خاک، آبیاری و آبیاری کشاورزی؛
- فرآوری و تجارت در حوزه محصولات کشاورزی؛
- ماشین آلات کشاورزی؛
- تحقیقات علمی در حوزه کشاورزی.
با توافق متقابل طرف ها، سایر حوزه های همکاری قابل افزودن می‌باشد.

ماده 2
حوزه های همکاری مشخص شده در ماده 1 این موافقت نامه مطابق با قانون ملی دولت های عضو سازمان در اشکال زیر اجرا خواهد گردید:
- اشتراک گذاری دستاوردهای علمی و نوآورانه در حوزه کشاورزی؛
- تبادل ماشین آلات پیشرفته و فن آوری های نوین کشاورزی؛
- توسعه و پیاده سازی طرح های سرمایه گذاری مشترک در حوزه کشاورزی؛
- مشارکت در نمایشگاه های تجاری که توسط طرف ها در حوزه کشاورزی و نوآوری ها در این عرصه برگزار می‌شود؛
- طراحی و پیاده سازی فناوری های نوین در حوزه کشاورزی؛
- اشتراک گذاری اطلاعات درباره قوانین دولت های عضو سازمان و معیارهای کیفیتِ زیستی و ایمنیِ زیستی محصولات کشاورزی و محصولات فرآوری شده؛
- سازماندهی فراهمایی های علمی، هم اندیشی ها و میزگردهای مشترک در حوزه کشاورزی؛
- سازماندهی تحقیق، سفرهای علمی، تبادل کارشناسان، دانشمندان و کارکنان فنی؛
- تبادل دانه ها و جوانه ها، حیوانات و مواد مورد نیاز برای تولیدمثل و اصلاح نژاد؛
- حفاظت و قرنطینه گیاهان، توسعه و استفاده از دستاوردهای علمی در حوزه روش های زیست شناختی و شیمیایی حفاظت از گیاهان؛
- شناسایی، محدودسازی، و مهار بیماری های فرامرزی حیوانات و گیاهان، به طور اخص آفت های خطرناک؛
- حمایت از بنگاه ها و ساختارهای اقتصادی مرتبط با حوزه کشاورزی جهت ایجاد روابط مستقیم اقتصادی؛
- آموزش و مهارت افزایی متخصصین حوزه کشاورزی؛
با توافق متقابل طرف ها، آنها هم چنین می‌توانند از سایر اشکال همکاری که سازگار با قوانین ملی دولت های عضو سازمان می‌باشد، استفاده نمایند.

ماده 3
طرف ها مطابق با قوانین ملی خود و معاهدات بین المللی که دولت های عضو سازمان در آن عضو می‌باشند، صیانت از حقوق مالکیت معنوی به دست آمده در طی اجرای این موافقت نامه را تضمین خواهند نمود.

ماده 4
طرف ها مطابق با قوانین ملی دولت های عضو سازمان، کلیه هزینه های مرتبط با انجام تعهدات ناشی از این موافقت نامه را تقبل خواهند نمود، مگر اینکه از طریق اسناد الحاقی جداگانه به توافق دیگری دست یافته باشند.

ماده 5
جهت هماهنگ سازی همکاری در زمینه اجرای مفاد این موافقت نامه، طرف ها کارگروه های ویژه متشکل از دولت های عضو سازمان در حوزه کشاورزی ایجاد خواهند نمود.
فعالیت کارگروه های ویژه با مقررات مربوطه اداره خواهد شد.

ماده 6
به منظور اجرای مفاد مشخصی از این موافقت نامه، طرف ها اسناد الحاقی (پروتکل ها) مرتبطی را که بخش جدایی ناپذیری از این موافقت نامه می‌باشند، منعقد خواهند نمود.

ماده 7
با موافقت طرف ها، این موافقت نامه با متمم های جداگانه که بخش جدایی ناپذیری از این موافقت نامه هستند، قابل تغییر و اصلاح می‌باشد.

ماده 8
این موافقت نامه حقوق و تعهدات طرف ها، ناشی از سایر معاهدات بین المللی که عضو آن می‌باشند را تحت تاثیر قرار نخواهد داد.

ماده 9
در صورت بروز اختلاف مرتبط با تفسیر و اعمال مفاد این موافقت نامه، این موارد از طریق مشورت و مذاکرات میان طرف ها حل و فصل خواهند شد.

ماده 10
زبان های روسی و چینی زبان های کاری همکاری در چهارچوب این موافقت نامه می‌باشند.

ماده 11
این موافقت نامه برای مدت پنج (5) سال منعقد گردیده و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه مکتوب توسط امین مبنی بر تکمیل تشریفات قانونی داخلی مورد نیاز برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه به وسیله کشورهای امضاکننده، لازم الاجرا خواهد گردید.
این موافقت نامه به طور خودکار برای دوره های متوالی پنج (5) ساله تمدید خواهد شد، مگر اینکه طرف ها به توافق دیگری دست یابند.

ماده 12
به محض لازم الاجرا شدن، این موافقت نامه جهت الحاق برای دولت هایی که عضو سازمان همکاری شانگهای شده اند، مفتوح خواهد بود.
این موافقت نامه طی سی (30) روز از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین موافقت نامه برای کشور ملحق شونده لازم الاجرا خواهد گردید.
امین موافقت نامه، تاریخ لازم الاجرا شدن این موافقت نامه برای کشور ملحق شونده را به اطلاع طرف ها خواهد رساند.

ماده 13
هر یک از طرف ها می‌تواند از طریق ارسال یک اطلاعیه کتبی از مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به امین موافقت نامه ظرف مدت نود (90) روز پیش از تاریخ خروج، از موافقت نامه خارج شود. امین موافقت نامه سایر طرف ها را ظرف مدت سی (30) روز پس از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای در جریان این تصمیم قرار خواهد داد.
اختتام این موافقت نامه فعالیت های در حال انجام به موجب آن، که پیش از اختتام آغاز شده اما تکمیل نشده اند را تحت تاثیر قرار نخواهد داد، مگر اینکه طرف ها به توافق دیگری دست یابند.

ماده 14
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه می‌باشد و ظرف سی (30) روز پس از تاریخ انعقاد این موافقت نامه رونوشت مصدق آن را برای کلیه طرف ها ارسال خواهد نمود.

این موافقت نامه در تاریخ 21 خرداد 1389 (11 ژوئن 2010)، در تاشکند، در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی منعقد گردیده است که هر دو متن از اعتباری یکسان برخوردارند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

38. موافقت نامه همکاری در زمینه مراقبت های بهداشتی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، که از این پس به آنها «طرف ها» اطلاق می‌گردد،
بر اساس برابری و احترام متقابل، جهت بهبود سلامت جوامع، توسعه و تقویت روابط دوستانه میان مردم دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان)،
متاثر از مفاد منشور سازمان مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، پیمان حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت دولت های عضو سازمان مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) و سایر اسناد سازمان،
با هدف تقویت همکاری در حوزه مراقبت های بهداشتی میان دولت های عضو سازمان،
در خصوص موارد زیر به توافق رسیده اند:

ماده 1
طرف ها مطابق با قوانین ملی دولت های عضو سازمان در حوزه مراقبت های بهداشتی زیر همکاری خواهند نمود:
- علم و فن آوری های نوآورانه؛
- پیشگیری و مهار بیماری های عفونی؛
- امنیت و کیفیت داروها و تجهیزات پزشکی؛
- فناوری ارتباطات و اطلاعات در مراقبت های بهداشتی و پزشکی از راه دور؛
- ارائه کمک های پزشکی در مواقع اضطراری و بلایای طبیعی؛
- کمک های اولیه پزشکی - بهداشتی و کمک های پزشکی پیشرفته؛
- حفاظت از سلامت مادر و کودک؛
- بیماری های غیرواگیر و ایجاد سبک زندگی سالم؛
- ایمنی مواد غذایی؛
با توافق متقابل طرف ها می توان حوزه های همکاری را توسعه داد.

ماده 2
حوزه های همکاری مشخص شده در ماده (1) این موافقت نامه مطابق با قانون ملی دولت های عضو سازمان در اشکال زیر اجرا خواهد گردید:
- تبادل دستاوردهای علمی و نوآورانه؛
- تبادل فناوری های پیشرفته و نوین؛
- شرکت در رویدادهای بین المللی (نمایشگاه ها، فراهمایی ها، هم نشست ها و غیره) برگزار شده توسط طرف ها؛
- تبادل اطلاعات فوری در موارد اضطراری که تهدیدی برای بهداشت عمومی می‌باشد؛
- تعامل میان سازمان های مسئول در حوزه مراقبت بهداشتی و موسسات مراقبت بهداشتی دولت های عضو سازمان؛

ماده 3
طرف ها صیانت از حقوق مربوط به نتایج فعالیت های اندیشمندانه و روشنفکرانه که طی اجرای این موافقت نامه مطابق با قوانین کشور آنها و معاهدات بین المللی که عضو آن ها می‌باشند به دست آمده را تضمین خواهند نمود.

ماده 4
طرف ها در صورتی که توافق دیگری موجود نباشد، مطابق با قوانین ملی خود، هزینه های مربوط به تحقق تعهدات خود به موجب این موافقت نامه را به طور جداگانه تقبل خواهند نمود.

ماده 5
همکاری ها برای اجرای مفاد این موافقت نامه توسط یک کارگروه تخصصی که فعالیت های آن با مقررات مربوط مدیریت خواهد گردید، هماهنگ خواهند شد.

ماده 6
طرف ها می‌توانند موافقت نامه های مرتبط جهت اجرای مفاد مشخصی از این موافقت نامه را منعقد نمایند.

ماده 7
با موافقت طرف ها این موافقت نامه می‌تواند اصلاح و تکمیل شود. چنین اصلاحیه ها و الحاقات توسط متمم های جداگانه که بخش جدایی ناپذیری از این موافقت نامه خواهند بود، رسمیت خواهند یافت.

ماده 8
این موافقت نامه، حقوق و تعهدات طرف ها، ناشی از سایر معاهدات بین المللی که عضو آن ها می‌باشند را تحت تاثیر قرار نخواهد داد.

ماده 9
در صورت بروز هرگونه اختلاف درباره تفسیر و اجرای این موافقت نامه، طرف ها از طریق مشورت و مذاکرات مساله را حل و فصل خواهند کرد.

ماده 10
زبان های روسی و چینی به عنوان زبان های کاری این موافقت نامه می‌باشند.

ماده 11
این موافقت نامه برای مدت زمان نامحدود منعقد گردیده است و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی توسط امین مبنی بر انجام تشریفات داخلی مورد نیاز برای لازم الاجرا شدن آن توسط هر یک از کشورهای امضاکننده، لازم الاجرا خواهد گردید.

ماده 12
به محض لازم الاجرا شدن، این موافقت نامه جهت الحاق برای کشورهایی که عضو سازمان همکاری شانگهای شده اند در دسترس خواهد بود.
این موافقت نامه طی سی (30) روز از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین موافقت نامه برای کشور ملحق شونده لازم الاجرا خواهد گردید.
امین موافقت نامه تاریخ لازم الاجرا شدن این موافقت نامه برای کشور ملحق شونده را به اطلاع طرف ها خواهد رساند.

ماده 13
هر یک از طرف ها می‌تواند از طریق ارسال یک اطلاعیه کتبی از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به امین موافقت نامه حداکثر نود (90) روز پیش از تاریخ خروج، از موافقت نامه خارج شود. امین موافقت نامه سایر طرف ها را ظرف مدت سی (30) روز پس از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای در جریان این تصمیم قرار خواهد داد.
خاتمه این موافقت نامه، فعالیت های در حال انجام به موجب آن که پیش از خاتمه آغاز شده اما تکمیل نشده اند را تحت تاثیر قرار نخواهد داد، مگر اینکه طرف ها به توافق دیگری دست یابند.

ماده 14
امین این موافقت نامه دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای می‌باشد و ظرف مدت پانزده (15) روز پس از تاریخ انعقاد این موافقت نامه، رونوشت مصدق آن را برای تمامی طرف ها ارسال خواهد نمود.

این موافقت نامه در تاریخ 25 خرداد 1390 (15 ژوئن 2011) در آستانه (جمهوری قزاقستان) در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی منعقد گردیده است که هر دو دارای اعتبار یکسان می‌باشند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

39. معاهده (پروتکل) تعامل میان گمرک های دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در حوزه اجرای قانون

گمرکات دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، که از این پس به آنها «طرف ها» اطلاق می‌گردد،
با هدف اجرای منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، موافقت نامه میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه همکاری و مساعدت متقابل در امور گمرکی مورخ 11 آبان 1386 (2 نوامبر 2007) و موافقت نامه همکاری میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در حوزه مبارزه با جرم مورخ 21 خرداد 1389 (11 ژوئن 2010) (از این پس موافقت نامه)؛
با در نظر گرفتن این که نقض قانون موجب آسیب رسانی به منافع اقتصادی، تجاری، مالی، اجتماعی و فرهنگی شده و امنیت ملی طرف ها را مورد تهدید قرار می دهد؛
با اعتقاد به اینکه همکاری تنگاتنگ میان طرف ها مطابق با مفاد این معاهده (پروتکل) موجب اقدامات موثر بیشتر در مبارزه با نقض قوانین و جرایم گمرکی خواهد شد؛
با تاثیرپذیری از معیارهای حقوق بین الملل و قوانین ملی طرف ها؛
در خصوص موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
اصطلاحات زیر برای این معاهده (پروتکل) مورد استفاده قرار گرفته اند:
«فعالیت های جستجوی عملیاتی»: نوعی از فعالیت ها که توسط طرف ها، به صورت آشکار و مخفیانه، در محدوده صلاحیت و مسئولیت های تعیین شده به وسیله قوانین ملی طرف ها انجام می پذیرد؛
«تامین کالای نظارت شده»: شیوه ای از فعالیت های جستجوی عملیاتی، که به موجب آن، حمل بسته های کالاهای غیرقانونی یا مشکوک، هم چنین مواد مخدر، روانگردان و مواد اولیه تشکیل دهنده آنها، یا جایگزین های آنها، در قلمرو هر یک از طرف ها، با آگاهی و تحت نظارت طرف ها با هدف شناسایی افراد دخیل در ارتکاب جرایم مرتبط با قاچاق کالا، مواد مخدر، روانگردان و مواد اولیه تشکیل دهنده آنها، مجاز می‌باشد.
«اطلاعات»: اطلاعات منتقل شده مطابق با مفاد این معاهده (پروتکل).

ماده 2
طرف ها در حوزه مسائل فعالیت های جستجوی عملیاتی موضوع این معاهده (پروتکل) هم چنین مطابق با قوانین ملی خود همکاری و تعامل خواهند نمود.
همکاری طرف ها از طریق فعالیت های ذیل انجام خواهد پذیرفت:
تجزیه و تحلیل شرایط در مرزهای گمرکی و ایست های بازرسی در محدوده صلاحیت طرف ها؛
مساعدت در بررسی و ارائه اطلاعات در رابطه با افرادی که به طور سازمان یافته قوانین گمرکی طرف ها را نقض می نمایند؛
ارائه پیشنهادات و اجرای مشترک آنها جهت بهبود فعالیت های جستجوی عملیاتی؛
اجرای درخواست ها برای انجام فعالیت های جستجوی عملیاتی و تحقیق و تفحص در موارد نقض قوانین ملی طرف ها، بررسی مطابقت با قوانین که طبق قوانین ملی به عهده طرف ها سپرده شده است؛
تبادل اطلاعات میان طرف ها؛
انجام فعالیت های ویژه بین المللی دوجانبه و چندجانبه، شامل استفاده از شیوه "تامین کالای بازرسی (کنترل) شده"، که هدف آنها شناسایی، افشاء و محدود سازی جرایم و نقض قوانین گمرکی می‌باشد؛
ارتقای بازده همکاری در حوزه اجرای قانون، شامل ارائه درخواست و امور مرجع.
هر یک از طرف ها هزینه های مرتبط با اجرای مفاد این ماده در قلمرو کشور خود را به طور مستقل تقبل خواهد نمود.

ماده 3
تبادل اطلاعات درباره نقض قوانین و جرایم گمرکی مطابق با مفاد «موافقت نامه» توسط طرف ها انجام خواهد پذیرفت.

ماده 4
طرف ها در سطح نمایندگان واحدهای مرتبط جهت تبادل اطلاعات درباره وضع شرایط کنونی در مرزهای گمرکی و ایست های بازرسی، هم چنین درباره سایر موضوعات مورد علاقه متقابل مشورت خواهند نمود.

ماده 5
طرف ها درباره منابع و راه های بالقوه حمل غیرقانونی کالا و ارز، هم چنین قاچاق مواد مخدر، روانگردان و مواد اولیه تشکیل دهنده آنها تبادل اطلاعات خواهند نمود.

ماده 6
طبق این معاهده (پروتکل)، تبادل اطلاعات به زبان های روسی و چینی انجام خواهد پذیرفت.

ماده 7
با موافقت طرف ها، این معاهده (پروتکل) می‌تواند اصلاح یا تکمیل شود که بدین منظور اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه ای تنظیم می‌شود.

ماده 8
اختلافات میان طرف ها ناشی از تفسیر و اعمال این معاهده (پروتکل) از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهند گردید.

ماده 9
این معاهده (پروتکل) برای مدت نامحدود منعقد گردیده و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی توسط امین مبنی بر تکمیل تشریفات داخلی مورد نیاز برای لازم الاجرا شدن توسط هر یک از طرف های امضاکننده، لازم الاجرا خواهد شد.
این معاهده (پروتکل) برای الحاق گمرکات کشورهایی که عضو سازمان همکاری شانگهای شده اند، در دسترس خواهد بود.
گمرکی که پس از لازم الاجرا شدن این معاهده (پروتکل) به آن ملحق شده است از تاریخ دریافت سند توسط امین معاهده (پروتکل) مبنی بر اجرای تشریفات داخلی لازم توسط هر یک از طرف های امضاکننده جهت لازم الاجرا شدن عضو آن محسوب خواهد گردید.
هر یک از طرف ها می‌تواند حداقل شش (6) ماه پیش از تاریخ خروج از طریق ارسال یک اطلاعیه کتبی از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به امین معاهده (پروتکل)، از این معاهده (پروتکل) خارج شود. امین معاهده (پروتکل) سایر طرف ها را ظرف سی (30) روز پس از تاریخ دریافت اطلاعیه مذکور در جریان این تصمیم قرار خواهد داد.
امین این معاهده (پروتکل) دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای می‌باشد و ظرف سی (30) روز پس از تاریخ انعقاد این معاهده (پروتکل) رونوشت مصدق آن را برای کلیه طرف ها ارسال خواهد نمود.

این معاهده (پروتکل) مورخ 24 آذر 1393 (15 دسامبر 2014) در شهر آستانه در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی تنظیم گردید که هر دو دارای اعتبار یکسان می‌باشند.

از طرف وزارت دارایی جمهوری قزاقستان
از طرف اداره کل گمرک جمهوری خلق چین
از طرف خدمات کشوری گمرک دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف خدمات گمرک فدرال (فدراسیون روسیه)
از طرف خدمات گمرک تحت دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف کارگروه کشوری گمرک جمهوری ازبکستان

40. سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند) به منظور اجرای موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس "موافقت نامه" نامیده می‌شود) و بهبود کارایی امدادرسانی در بلایا، به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1
به موجب این سند الحاقی (پروتکل)، طرف ها برگه های (فرم ها) نمونه اسناد مربوط به کمک در موقعیت های اضطراری مندرج در پیوست‌های 1-11 این سند الحاقی (پروتکل) را تایید کرده و از آن ها در اجرای همکاری به موجب موافقت نامه استفاده خواهند کرد.

ماده 2
اختلافات ناشی از تفسیر و کاربرد مفاد این سند الحاقی (پروتکل) از طریق مشورت یا مذاکره حل و فصل خواهد شد.

ماده 3
با توافق طرف ها می توان این سند الحاقی (پروتکل) را از طریق اسناد الحاقی (پروتکل ها) که بخش لاینفک آن را تشکیل می دهد، تغییر داد و یا اصلاح کرد.

ماده 4
امین این سند الحاقی (پروتکل) دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای خواهد بود. دبیرخانه نسخه های تایید شده این سند الحاقی (پروتکل) را ظرف 15 روز پس از تاریخ امضای آن برای طرف ها ارسال خواهد کرد.

ماده 5
این سند الحاقی (پروتکل) برای مدت زمان لازم الاجرا بودن موافقت نامه منعقد شده است و به ترتیب مقرر در ماده 16 موافقت نامه لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 6
این سند الحاقی (پروتکل) برای الحاق هر کشور طرف موافقت نامه مفتوح خواهد بود.
برای کشور ملحق شونده، سند الحاقی (پروتکل) طبق رویه مندرج در ماده 18 موافقت نامه لازم الاجرا خواهد شد. امین باید تمامی طرف ها را از لازم الاجرا شدن این سند الحاقی (پروتکل) برای کشور ملحق شونده مطلع کند.

ماده 7
هر طرف می‌تواند از این سند الحاقی (پروتکل) با اطلاعیه کتبی آن به امین حداکثر 3 ماه قبل از تاریخ مورد نظر خارج شود. امین باید ظرف 30 روز پس از دریافت اطلاعیه خروج، این قصد را به سایر طرف ها اطلاع دهد.
خاتمه این سند الحاقی (پروتکل) بر فعالیت های اجرا شده به موجب این موافقت نامه تاثیری نخواهد داشت.

این سند الحاقی (پروتکل) در شهر بیشکک، مورخ 15آذر 1391 (ذرآز 5 دسامبر 2012)، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد شد که هر دو متن به یک اندازه معتبر هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

پیوست 1
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 1
شماره---------
تاریخ--------
درخواست کمک
بر اساس موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، دولت ---------- (به طرف درخواست کننده اشاره می کند) از دولت ---------- (به طرف درخواست شونده اشاره می کند) درخواست کمک در رابطه با ---------- (به نوع اضطراری که در قلمرو طرف درخواست کننده رخ می دهد اشاره دارد) دارد.
اطلاعات در مورد وضعیت اضطراری
محل:
(محل وضعیت اضطراری را مشخص کنید)
زمان:
(زمان دقیق محلی را که وضعیت اضطراری رخ داده است مشخص کنید)
ماهیت:
(نوع وضعیت اضطراری و ویژگی های آن را مشخص کنید)
مقیاس:
(تعداد تلفات و خانه های ویران شده و سایر اطلاعات در مورد وضعیت اضطراری را ذکر کنید)
وضعیت فعلی:
(تحولات شرایط اضطراری، امکان وجود عوامل اضطراری ثانویه، اقدامات انجام شده توسط طرف درخواست کننده، اقدامات امدادی در حال انجام و کمک های ارائه شده توسط سایر طرف ها را مشخص کنید)
اولویت های کمک:
(انواع کمک های مورد نیاز طرف درخواست کننده را مشخص کنید (نجات، جستجو و نجات، تحویل کمک های بشر دوستانه)؛ فهرست مواد امدادی لازم برای توزیع بین قربانیان در منطقه فاجعه دیده).
-عنوان شخص ذیصلاح:
-امضا:
تاریخ:

پیوست 2
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 2
شماره-------
تاریخ------
نامه پاسخ به درخواست کمک
دولت. ..............(طرف درخواست شونده را مشخص کنید) درخواست کمک از دولت. .............. (طرف درخواست کننده را مشخص کنید) در پاسخ به. ................. (نوع وضعیت اضطراری رخ داده در قلمرو طرف درخواست کننده را مشخص کنید) بررسی کرده است. اطلاع می دهد که
گزینه 1: ما حاضریم با اعزام گروه های نجات برای امداد و نجات اضطراری یا سایر کارهای فوری و با ارسال تجهیزات امدادی (فهرست) کمک (با یا بدون انتظار بازگشت خدمات) ارائه دهیم.
(مقیاس کمک و روش ارائه آن یا سایر کمک های درخواستی برای واکنش امداد اضطراری را مشخص کنید)
گزینه 2: ما نمی توانیم کمکی را که شما درخواست کرده اید ارائه دهیم.
-عنوان شخص ذیصلاح:
-امضا:
تاریخ:

پیوست 3
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 3
شماره------
تاریخ-----
اطلاعیه در خصوص وضعیت اضطراری
به موجب بند 4 ماده 3 موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، بدین وسیله به اطلاع می رسانیم که به موجب وقوع. ....................... (نوع وضعیت اضطراری)، این احتمال وجود دارد که وضعیت اضطراری مذکور به قلمرو. ..................... سرایت کند (به طرفی که اطلاع داده شده است ارجاع دهید).
اطلاعات در مورد وضعیت اضطراری
محل:
(محل وضعیت اضطراری را مشخص کنید)
زمان:
(زمان دقیق محلی را که وضعیت اضطراری رخ داده است مشخص کنید)
ماهیت:
(نوع وضعیت اضطراری و ویژگی‌های آن را مشخص کنید)
مقیاس:
(تعداد تلفات و خانه های ویران شده و سایر اطلاعات در مورد وضعیت اضطراری را ذکر کنید)
وضعیت فعلی:
(تحولات شرایط اضطراری، امکان عوامل اضطراری ثانویه، اقدامات انجام شده توسط طرف درخواست کننده، اقدامات امدادی در حال انجام و کمک های ارائه شده توسط سایر طرف ها را مشخص کنید)
-عنوان شخص ذیصلاح:
-امضا:
تاریخ:

پیوست 4
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 4
شماره-----
تاریخ----
گواهی انتصاب سرپرست گروه نجات
بر اساس بند 1 ماده 7 موافقت نامه کمک متقابل امدادرسانی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، بدینوسیله گواهی می‌شود که. .................... (نام کامل، اطلاعات گذرنامه و عنوان را ذکر کنید) باید رهبر گروه نجاتی باشد که برای کمک به. ......................(طرف درخواست کننده را نشان می دهد) در رابطه با. .................... سفر می کند (نوع اضطرار را مشخص کنید).
-عنوان شخص ذیصلاح:
-امضا:

پیوست 5
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (5)
شماره------
تاریخ-----
-فهرست اعضای گروه نجات
به موجب بند 1 ماده 7 موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، بدین وسیله به اطلاع می رسانیم که گروه (تیم) امداد و نجات قصد دارد در تاریخ. ............. وارد کشور شود (تاریخ و زمان تخمینی ورود از طریق مرز دولتی طرف درخواست کننده یا کشور گذر مشخص گردد) از طریق. ............(نام نقطه بازرسی (کنترل) را برای بازدیدکنندگان بین المللی ذکر کنید). اسامی اعضای گروه (تیم) نجات به شرح زیر است:
شماره نام عنوان اطلاعات گذرنامه
-عنوان شخص ذیصلاح:
-امضا:

پیوست 6
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 6
شماره------
تاریخ-----
اطلاعیه ترکیب گروه (تیم) نجات
و ورود یا خروج تجهیزات و لوازم امدادی
بر اساس بند 2 ماده 9 موافقت نامه کمک متقابل امدادرسانی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، بدین وسیله به اطلاع می رسانیم که
گزینه 1 (برای ورود): به منظور ارائه کمک به. ............ (طرف درخواست شده را مشخص کنید)، گروه (تیم) نجات طبق فهرست زیر وارد می‌شود:
گزینه 2 (برای خروج): پس از ارائه کمک به. ............... (طرف درخواست کننده را مشخص کنید)، گروه (تیم) نجات طبق فهرست زیر عزیمت می نماید:
شماره نام عنوان اطلاعات گذرنامه
بدینوسیله درخواست ما این است که اطمینان حاصل شود تجهیزات و لوازم امدادی زیر توسط گمرک به صورت ساده و اولویت دار پردازش می‌شود:
شماره نام تجهیزات و لوازم امدادی واحد اندازه گیری مقدار نظرات
-عنوان شخص ذیصلاح:
-امضا:

پیوست 7
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 7
اعلامیه داروهای حاوی مواد مخدر و مواد روانگردان
بر اساس ماده 9 موافقت نامه کمک متقابل امدادرسانی بین دولت کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، بدینوسیله به اطلاع می رساند که
گزینه 1 (برای ورود): به منظور ارائه کمک های پزشکی اورژانسی به جمعیت آسیب دیده در. ........... (طرف درخواست کننده را مشخص کنید) که توسط. .......... آسیب دیده است (نوع اضطرار را مشخص کنید)، اعضای گروه (تیم) نجات داروهای زیر حاوی مواد مخدر و روانگردان زیر را به همراه دارند:
گزینه 2 (برای خروج): پس از تکمیل کمک های پزشکی فوریتی(اورژانسی) به جمعیت آسیب دیده در. ............ (طرف درخواست کننده را مشخص کنید) که توسط. .......... آسیب دیده است (نوع وضعیت اضطراری را مشخص کنید)، اعضای گروه (تیم) نجات داروهای زیر را با خود حمل خواهند کرد. داروهای مخدر و روانگردان هایی که استفاده نشده اند:
شماره نام واحد اندازه گیری کمیت نظرات
تاریخ ------
-عنوان شخص ذیصلاح:
-امضا:

پیوست 8
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 8
تایید صلاحیت توسط. ...................
(نام، عنوان و امضای نماینده مقام ذیصلاح طرف درخواست کننده)
. .................... (تاریخ و مهر)
تایید داروهای مصرفی حاوی مواد مخدر و مواد روانگردان
بر اساس بند 6 ماده 9 موافقت نامه کمک متقابل امدادرسانی بین دولت کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، بدین وسیله تایید می‌شود که ضمن ارائه کمک های پزشکی اضطراری به جمعیت آسیب دیده در. .............. (طرف درخواست کننده را مشخص کنید) که توسط. ............. آسیب دیده است (نشان دادن وضعیت اضطراری)، داروهای زیر حاوی مواد مخدر و روانگردان مصرف شده است:
شماره نام واحد اندازه گیری کمیت نظرات
سرپرست گروه (تیم) امداد و نجات:
-امضا:
پزشک گروه (تیم) امداد و نجات:
-امضا:

پیوست 9
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005).
برگه (فرم) 9
تایید تجهیزات تخریب شده یا کاملاً مصرف شده
بر اساس بند 7 ماده 9 موافقت نامه کمک متقابل امدادرسانی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در 26 اکتبر 2005، بدینوسیله تایید می‌شود که ضمن ارائه کمک به جمعیت آسیب دیده در. ......... (طرف درخواست کننده مشخص شود) که توسط. ..............آسیب دیده است (نوع اضطرار را مشخص کنید)، اقلام زیر از بین رفته یا به طور کامل مصرف شده اند:
شماره نام واحد اندازه گیری کمیت نظرات
سرپرست گروه امداد و نجات:
-امضا:
نماینده مقام ذیصلاح در طرف درخواست کننده:
-امضا:
(مهر)

پیوست 10
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 10
تایید انتقال و پذیرش لوازم
بر اساس بند 7 ماده 9 موافقت نامه کمک متقابل امدادرسانی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)، بدینوسیله تایید می‌شود که ضمن ارائه کمک به جمعیت آسیب دیده در. ........... (طرف درخواست کننده مشخص شود) که توسط. ............ آسیب دیده است (نوع اضطرار را مشخص کنید)، لوازم کمکی زیر به نماینده مجاز طرف درخواست کننده تحویل داده شده است:
شماره نام واحد اندازه گیری کمیت نظرات
تاریخ
نماینده ذیصلاح طرف تامین کننده:
-امضا:
نماینده ذیصلاح طرف درخواست کننده:
-امضا:
(مهر)

پیوست 11
سند الحاقی (پروتکل) موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005)
برگه (فرم) 11
صورت حساب هزینه های امدادی
بر اساس بند 3 ماده 11 موافقت نامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) بدینوسیله تایید می‌شود که طبق درخواست کمک به شماره. ............طرف درخواست کننده)، گروه نجات از. ............(طرف ارائه دهنده را مشخص کنید) عملیات نجات اضطراری و سایر کارهای فوری زیر را انجام داده است:
شماره نوع کار و استفاده از تجهیزات ساعت کار مصرفی هزینه
کل هزینه ها. ........... است (کل مبلغ به ارز قابل تبدیل به صورت آزاد نشان داده شده است.).
تاریخ...................
از طرف مقام ذیصلاح طرف تامین کننده:
اطلاعات بانکی طرف
از طرف مقام ذیصلاح طرف درخواست کننده:
اطلاعات بانکی طرف:

41. موافقت نامه در خصوص همکاری علمی و فنی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس طرف ها)،
به دنبال گسترش همکاری ها بر اساس اصول برابری و احترام متقابل، توسعه و تقویت روابط دوستانه بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان)،
تحت هدایت مفاد منشور سازمان همکاری شانگهای در 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) و سایر اسناد سازمان همکاری شانگهای،با درک اهمیت نیاز به بهبود همکاری در علم و فناوری بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای،
به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1
مطابق با قوانین ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، طرف ها در زمینه های زیر همکاری خواهند کرد:
- حفاظت از محیط زیست و استفاده منطقی از منابع طبیعی؛
- علوم زیستی؛
- علوم کشاورزی؛
- نانو سامانه (نانوسیستم) و مواد؛
- فناوری اطلاعات و ارتباطات؛
- انرژی و بهره وری انرژی؛
- علوم زمین، از جمله زمین شناسی و زلزله شناسی؛
- سایر زمینه های همکاری مورد توافق طرف ها.

ماده 2
همکاری در زمینه های موضوع ماده 1 این موافقت نامه مطابق با قوانین ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به صورت دوجانبه و چندجانبه به اشکال زیر انجام خواهد شد:
- سازماندهی تحقیقات علمی و فنی؛
- توسعه و اجرای برنامه ها و طرح های تحقیقاتی مشترک.
- سازماندهی و شرکت در فراهمایی های علمی، هم اندیشی ها و سایر رویدادهای برگزار شده در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای.
- توسعه و معرفی فناوری های نوآورانه در زمینه های مختلف علمی.
- تبادل اطلاعات علمی و فنی؛
- تبادل کارشناسان و دانشمندان؛
- سایر اشکال بالقوه تعیین شده با توافق متقابل طرف ها.

ماده 3
طرف ها حفاظت از حقوق مالکیت معنوی به دست آمده در جریان اجرای این موافقت نامه را مطابق با قوانین ملی و معاهدات بین المللی که کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای عضو آن هستند، تضمین خواهند کرد.

ماده 4
شرایط اجرا و تامین مالی برنامه ها و طرح های تحقیقاتی مشترک و همچنین فعالیت ها در چهارچوب همکاری های چندجانبه مذکور در ماده 2 این موافقت نامه، در هر مورد خاص از سوی سازمان های ذینفع طرف ها مورد توافق واقع خواهد شد.

ماده 5
هماهنگی برای همکاری در راستای حمایت از اجرای مفاد این موافقت نامه از سوی کارگروه دائمی همکاری علمی و فنی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که با تصمیم اجلاس سران وزارتخانه ها و سازمان های علم و فناوری کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای تشکیل شده، انجام می‌شود و طبق آیین کار آن عمل می کند.

ماده 6
به منظور اجرای برخی مفاد این موافقت نامه، طرف ها اسناد الحاقی (پروتکل ها) مناسب را امضا خواهند کرد.

ماده 7
با توافق طرف ها، این موافقت نامه ممکن است توسط اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه ای که بخشی جدایی ناپذیر از آن است تغییر نماید و اصلاح شود.

ماده 8
این موافقت نامه بر حقوق و تعهدات طرف ها بر اساس دیگر معاهدات بین المللی که کشورها عضو آن هستند تاثیری نخواهد داشت.

ماده 9
در صورت بروز اختلاف نظر و عدم توافق در خصوص تفسیر و اجرای مفاد این موافقت نامه، موضوع از طریق مشورت و مذاکره بین طرف ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 10
زبان کاری برای همکاری ذیل این موافقت نامه، روسی و چینی خواهد بود.

ماده 11
این موافقت نامه به مدت پنج سال معتبر بوده و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی هر یک از طرف های امضاکننده توسط امین در مورد تکمیل تشریفات داخلی ضروری به منظور لازم الاجرا شدن آن، لازم الاجرا خواهد شد.
این موافقت نامه به طور خودکار برای دوره های متوالی پنج ساله تمدید خواهد شد، مگر اینکه طرف ها تصمیم دیگری بگیرند.

ماده 12
پس از لازم الاجرا شدن، این موافقت نامه برای الحاق هر کشوری که به عضویت سازمان همکاری شانگهای در آمده باشد، مفتوح خواهد بود.
برای دولت الحاق شونده، این موافقت نامه 30 روز از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.
امین، تاریخ لازم الاجرا شدن این موافقت نامه برای کشور ملحق شونده را به طرف ها اطلاع خواهد داد.

ماده 13
هر یک از طرف ها می‌تواند این موافقت نامه را با ارسال اطلاعیه کتبی از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به امین ظرف 90 روز قبل از تاریخ خروج از این موافقت نامه، خاتمه دهد. امین این قصد را ظرف 30 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه مربوطه به طرف های دیگر اطلاع خواهد داد.
خاتمه این موافقتنامه بر فعالیت های جاری آغاز شده اما تکمیل نشده قبل از خاتمه آن تاثیری نخواهد گذاشت، مگر اینکه طرف ها به نحو دیگری توافق کنند.

ماده 14
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود که نسخه مصدق آن را ظرف 7 روز کاری پس از دریافت موافقت نامه اصلی توسط دبیرخانه برای طرف ها ارسال خواهد کرد.

این موافقت نامه در شهر بیشکک، در 22 شهریور 1392 (13 سپتامبر 2013)، در یک نسخه اصلی، به زبان های روسی و چینی منعقد شد که هر دو متن به یک اندازه معتبر هستند.

از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

42. موافقت نامه همکاری بین وزارتخانه های دادگستری دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای

وزارتخانه های دادگستری دولت های عضو (از این پس «طرف ها» خوانده می‌شوند) سازمان همکاری شانگهای (از این پس «سازمان» خوانده می‌شود) به منظور تقویت همکاری و تبادل میان طرف ها مطابق با منشور سازمان مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، معاهده حسن همجواری، مودت و همکاری بلندمدت میان دولت های عضو سازمان مورخ 25 مرداد 1386 (16 اگوست 2007)، اصول عمومی به رسمیت شناخته شده و هنجارهای حقوقی بین المللی به شرح زیر با یکدیگر توافق کردند:

ماده 1
طرف ها باید در محدوده صلاحیت خود و مطابق با قوانین ملی و تعهدات بین المللی دولت های خود عمل کنند و طبق این موافقت نامه در زمینه های زیر با یکدیگر همکاری کنند:

1) قانونگذاری؛

2) فعالیت‌های تخصصی محضری، وکالتی و قضایی و نیز فعالیت‌های مرتبط با سایر خدمات حقوقی؛

3) ارائه معاضدت حقوقی؛

4) آموزش امور حقوقی (افزایش آگاهی) عمومی؛

5) سایر دستورالعمل های مرتبط با منافع متقابل؛

ماده 2
همکاری در دستورالعمل های فهرست شده در ماده 1 این موافقت نامه باید به اشکال زیر انجام شود:

1)تبادل هیات نمایندگی بین طرف ها؛

2)برگزاری فراهمایی ها (کنفرانس ها)، هم اندیشی ها (سمینارها)، سخنرانی ها و دروس عملی؛

3) تبادل اطلاعات در خصوص فرآیند آماده سازی آیین‌نامه های قانونی و سایر آیین‌نامه های حقوقی نظارتی و نیز ادبیات حقوقی و سایر نشریات؛

4) سازماندهی آموزش پیشرفته کارکنان؛

5) انجام تحقیق مشترک؛

6) سایر اشکال مطابق با قوانین ملی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که توسط طرف ها با موافقت متقابل تعیین می‌شود.

ماده 3

1 - هر یک از طرف ها باید محرمانه بودن اطلاعات و اسناد دریافتی از طرف های دیگر را در صورتی که ماهیت طبقه بندی شده دارند و یا اگر طرف انتقال دهنده، افشای آن ها را نامطلوب بداند، تضمین کند. درجه محرمانگی چنین اطلاعات و اسنادی توسط طرف انتقال دهنده اطلاعات تعیین می‌شود.

2 - اطلاعات و اسناد دریافت شده مطابق با این موافقت نامه، بدون رضایت طرف ارائه دهنده آن ها نباید برای اهدافی غیر از اهداف درخواست شده و تدارک دیده شده، استفاده شوند، مگر اینکه اطلاعات و اسناد در دولت طرف انتقال دهنده، در دسترس عموم قرار گرفته باشند.

3 - در انتقال اطلاعات و اسناد دریافت شده توسط یک طرف مطابق با این موافقت نامه به یک شخص ثالث، چنانچه این اطلاعات و اسناد در دولت انتقال دهنده، در دسترس عموم قرار گرفته باشد و طرف انتقال دهنده، در حین انتقال آنها چنین شرطی را مطرح نکرده باشد، کسب رضایت طرف انتقال دهنده لازم نیست.

ماده 4
طرف ها باید از زبان روسی و چینی به عنوان زبان کاربردی در همکاری طبق این موافقت نامه استفاده کنند.

ماده 5

1 - تعامل و هماهنگی فعالیت ها برای اجرای همکاری بین طرف ها طبق این موافقت نامه باید به واحدهای مربوطه طرف ها برای همکاری بین المللی تفویض شود. طرف ها باید درباره جزئیات تماس واحدهای مربوطه ازطریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) در مدت 30 روز پس از امضای این موافقت نامه به امین این موافقت نامه اطلاع دهند.

2 - هر طرفی باید به امین این موافقت نامه، از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) درباره تغییرات جزئیات تماس در مدت 30 روز اطلاع دهد که امین موظف است درباره آن در مدت 7 روز پس از دریافت ابلاغیه، طرف ها را مطلع سازد.

ماده 6
طرف ها باید به طور جداگانه مخارج تحمیل شده در جریان اجرای این موافقت نامه را در حیطه محدودیت های وجوه مالی پیش بینی شده به وسیله قوانین ملی دولت های خود، پوشش دهند، مگر اینکه روش دیگری بر مبنای مورد به مورد، مورد توافق قرار گیرد.

ماده 7
با توافق متقابل طرف ها این موافقت نامه می‌تواند از طریق انعقاد اسناد الحاقی (پروتکل ها‌) جداگانه که بخش لاینفک این موافقت نامه می‌باشد مورد اصلاح و تغییر قرار گیرد و طبق رویه پیش بینی شده در ماده 9 موافقت نامه اجرا می‌شوند.

ماده 8
در صورت بروز اختلاف و عدم توافق در خصوص تفسیر و کاربرد مفاد این موافقت نامه در جریان همکاری، این اختلافات از طریق مشورت و مذاکره بین طرف ها حل و فصل خواهند شد.

ماده 9
این موافقت نامه از تاریخ امضای آن لازم الاجرا می‌شود. هر طرفی می‌تواند با ارسال یک اطلاعیه مکتوب در این رابطه به امین از این موافقت نامه کناره گیری کند. در این حالت این موافقت نامه در رابطه با این طرف ظرف شش ماه پس از تاریخی که امین چنین ابلاغیه ای را دریافت می کند خاتمه می یابد.

ماده 10
این موافقت نامه پس از لازم الاجرا شدن برای الحاق وزارتخانه های دادگستری دولت هایی که به عضویت سازمان درآمده اند ازطریق ارائه اسناد الحاق به امین، باز است. برای وزارت دادگستری ملحق شده یک دولت، این موافقت نامه باید از تاریخی که امین اسناد الحاق را دریافت می کند اجرایی شود.

ماده 11
امین این موافقت نامه دبیرخانه سازمان است که بایستی رونوشت مصدق خود را به طرف ها ارسال کند.

این موافقت نامه در شهر دوشنبه مورخ 27 مرداد 1394 (18آگوست 2015) در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی انجام شده که هر دو متن دارای اعتبار یکسانی هستند.

از طرف وزارت دادگستری جمهوری قزاقستان
از طرف وزارت دادگستری جمهوری خلق چین
از طرف وزارت دادگستری جمهوری قرقیزستان
از طرف وزارت دادگستری فدراسیون روسیه
از طرف وزارت دادگستری جمهوری تاجیکستان
از طرف وزارت دادگستری جمهوری ازبکستان

43. موافقت نامه همکاری و تعامل کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در ارتباط با مسائل مرزی

کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند، با تبعیت از مفاد موافقت نامه در زمینه شناسایی و مسدود کردن مجاری نفوذ به قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، اشخاص درگیر در فعالیت های تروریستی، جدایی طلبانه و افراطی مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006)
و با هدایت قوانین ملی و اصول و هنجارهای شناخته شده حقوق بین الملل،
به منظور تقویت همکاری و تعامل در زمینه حفاظت از مرزهای دولتی و تامین امنیت در مناطق مرزی طرف ها، بر اساس منافع متقابل در اتخاذ تدابیر موثر برای مقابله با تهدیدات در حوزه حفاظت از مرزها به شرح زیر موافقت کرده اند.

ماده 1
برای اهداف این موافقت نامه اصطلاحات به کار برده شده در آن به این معنی است:
« فعالیت های مرزی»: فعالیت های مقام های ذی صلاح طرف ها که مطابق با قوانین ملی در مورد حفاظت از مرزهای دولتی و عبور و مرور از آن توسط افراد، وسایل نقلیه، کالاها، حیوانات و گیاهان انجام می‌شود.
« منطقه مرزی»: قلمرو هر یک از طرف ها در مجاورت مرز کشور، رودخانه های مرزی، دریاچه ها و سایر منابع آبی، ساحل دریا جایی که که طبق قوانین طرف ها فعالیت های مرزی در آن انجام می‌شود و همچنین قلمرو ایست های بازرسی مرزی کشور.

ماده 2
مقام های ذیصلاح طرف ها مسئول اجرای این موافقت نامه (از این پس مقام های ذیصلاح) عبارتند از:
از طرف جمهوری قزاقستان - کارگروه امنیت ملی جمهوری قزاقستان،
از طرف جمهوری خلق چین - وزارت امنیت عمومی جمهوری خلق چین،
از طرف جمهوری قرقیزستان - خدمات مرزی دولتی جمهوری قرقیزستان،
از طرف فدراسیون روسیه - سازمان امنیت فدرال فدراسیون روسیه،
از طرف جمهوری تاجیکستان - کارگروه امنیت ملی جمهوری تاجیکستان،
از طرف جمهوری ازبکستان - سازمان امنیت ملی جمهوری ازبکستان،
طرف ها باید فوراً تغییر مقام های ذیصلاح خود را از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) به امین اطلاع دهند. ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای، تعامل بین مقام های ذیصلاح طرف ها را هماهنگ خواهد کرد.

ماده 3
با در نظر گرفتن منافع متقابل و بر اساس قوانین ملی، اصول و هنجارهای عمومی شناخته شده ی حقوق بین الملل، طرف ها به منظور موارد زیر همکاری و تعامل خواهند کرد:
- تضمین امنیت طرف ها در مناطق مرزی؛
- افزایش توانمندی مقام های ذیصلاح طرف ها در زمینه حفاظت از مرزهای دولتی؛
- هماهنگی تلاش های مقام های طرف ها در کشف، پیشگیری و سرکوب فعالیت های غیرقانونی در مرزهای دولتی؛
- مبارزه با تروریسم، افراط گرایی و جدایی طلبی، قاچاق غیرقانونی سلاح، مهمات، مواد منفجره و سمی، مواد پرتوزا، مواد مخدر، مواد روانگردان و مواد اولیه آنها، مهاجرت غیرقانونی و سایر جرایم فراملی در منطقه مرزی؛
- بهبود چهارچوب حقوقی طرف ها در مورد مسائل مرزی.

ماده 4
همکاری و تعامل در چهارچوب این موافقت نامه باید در زمینه های زیر انجام شود:
- برنامه ریزی و اجرای فعالیت های مرزی هماهنگ؛
- تبادل اطلاعات؛
- آموزش حرفه ای، بازآموزی و آموزش پیشرفته کارکنان مقام های ذیصلاح مطابق با معاهدات بین المللی؛
- سایر فعالیت های مقام های ذیصلاح که منافع دوجانبه داشته و مغایر با قوانین ملی طرف ها نباشد.

ماده 5
همکاری و تعامل در چهارچوب این موافقت نامه باید به شکل زیر انجام شود:
- اجرای فعالیت های هماهنگ توسط مقام های ذیصلاح طرف ها در مناطق مرزی خود؛
- تبادل اطلاعات در مورد شرایط در منطقه مرزی از جمله، در مورد نقض مرزهای دولتی در حال آماده سازی یا تقریباً آماده شده و همچنین سایر اطلاعات در مورد فعالیت های غیرقانونی در منطقه مرزی.
- تبادل تجربه در تضمین نظام مرزهای دولتی، نظام مرزی و نظام ایست های بازرسی در سراسر مرز دولتی.
- مبادله قوانین و سایر اقدامات قانونی شامل اسناد نمونه ی هر طرف که حق ورود (خروج) به (از) قلمرو کشور را تایید می کند، توصیه های روش شناختی برای مبارزه با تهدیدات مرزی؛
- برگزاری جلسات، فراهمایی ها، هم اندیشی ها و سایر جلسات کاری.

ماده 6
جلسه روسای مقام های ذیصلاح طرف ها یا نمایندگان آنها در خصوص مسائل مرزی برای هماهنگی در اجرای این موافقت نامه تشکیل می‌شود.
این جلسات حداقل سالی یکبار توسط رئیس شورای منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای برگزار می‌شود.
جلسه فوق العاده ممکن است به پیشنهاد مقام ذیصلاح یکی از طرف ها تشکیل شود.
بین جلسه، در صورت لزوم جلسه کاری کارشناسان مقام های ذیصلاح طرف ها تشکیل خواهد شد.
مقام های ذیصلاح طرف ها واحدهای مجاز و روش های ارتباطی را برای تعامل سریع تعیین کرده و به کارگروه اجرایی ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای اطلاع خواهند داد.

ماده 7
مبادله اطلاعات به موجب این موافقت نامه باید از طریق کارگروه اجرایی تشکیلات منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای انجام شود.
برای تبادل اطلاعات از جلسات روسا و کارشناسان مقام های ذیصلاح طرف ها، مکاتبات تجاری و ابزارهای فنی انتقال اطلاعات استفاده می‌شود.
اطلاعات دریافت شده در زمینه اجرای این موافقت نامه را نمی توان بدون رضایت کتبی مقام ذیصلاحی که از او دریافت شده است به شخص ثالث منتقل کرد.
میزان محرمانه بودن اطلاعات توسط مقام ذیصلاح طرف انتقال دهنده تعیین می‌شود.
اطلاعات طبقه بندی شده به موجب این موافقت نامه باید مطابق با مفاد موافقت نامه حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در چهارچوب ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان همکاری شانگهای در 28 خرداد 1383(17 ژوئن 2004) منتقل و محافظت شود.

ماده 8
هزینه های مربوط به اجرای این موافقت نامه به طور جداگانه به عهده طرف ها خواهد بود مگر این که طرف ها به نحو دیگری توافق کنند.

ماده 9
بحث ها و اختلافات ناشی از تفسیر و یا اجرای مفاد این موافقت نامه از طریق مشورت و مذاکره حل و فصل خواهد شد.

ماده 10
در اجرای همکاری به موجب این موافقت نامه، طرف ها از زبان های چینی و روسی به عنوان زبان های کاری استفاده خواهند کرد.

ماده 11
با توافق طرف ها، این موافقت نامه ممکن است با انعقاد اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه اصلاح شود.

ماده 12
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای امین این موافقت نامه خواهد بود که رونوشت مصدق آن را برای طرف ها ارسال خواهد کرد.

ماده 13
این موافقت نامه که برای مدت نامحدود منعقد شده است، در سی امین روز پس از تاریخ دریافت چهارمین اطلاعیه کتبی مبنی بر تکمیل تشریفات داخلی لازم توسط امین، لازم الاجرا شود.
برای طرف های امضاکننده این موافقت نامه که مراحل داخلی لازم را بعداً تکمیل کردند، این موافقت نامه از زمان دریافت اطلاعیه های مربوطه توسط امین، لازم الاجرا خواهد شد.
هر یک از طرف ها می‌تواند با ارسال اطلاعیه کتبی به امین، حداکثر شش ماه قبل از تاریخ مورد نظر برای خروج، از این موافقت نامه خارج شود. امین ظرف مدت 30 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه خروج، مورد را به طرف های دیگر اطلاع خواهد داد.
خروج یک طرف از این موافقت نامه نباید بر حقوق آن و تعهدات ناشی از اجرای این موافقت نامه اثرگذار باشد.

ماده 14
پس از لازم الاجرا شدن آن، این موافقت نامه توسط هر کشور عضو سازمان همکاری شانگهای برای الحاق باز خواهد بود.
برای کشور ملحق شونده، موافقت نامه 30 روز پس از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین، لازم الاجرا خواهد شد.
امین باید به طرف ها تاریخ لازم الاجرا شدن موافقت نامه را برای کشور ملحق شده اطلاع دهد.

این موافقت نامه در 19 تیر 1394 (10 ژوئیه 2015) در شهر اوفا و در یک نسخه اصلی، به زبان روسی و چینی تنظیم شد که هر دو متن به یک اندازه معتبر هستند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

44. موافقت نامه در مورد همکاری بین وزارتخانه های دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای

وزارتخانه های دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند،
با هدایت منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
با تاکید بر اینکه سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان)، سازمانی مبتنی بر اعتماد متقابل و احترام به شرکا جهت همکاری است و علیه هیچ دولت و سازمان بین المللی نیست،
با آگاهی از مسئولیت خود برای تضمین صلح، ثبات و امنیت منطقه ای،
با ابراز تمایل به توسعه همکاری متقابل سودمند، بلندمدت و پایدار بین طرف ها،
به شرح زیر توافق کرده اند:

ماده یکم
اصطلاحات استفاده شده در این موافقت نامه به شرح زیر می‌باشند:
«چالش ها و تهدیدهای جدید برای امنیت» - تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی، همانگونه که در معاهده (کنوانسیون) مبارزه با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی شانگهای در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) تعریف شده اند، تکثیر سلاح های کشتار جمعی و وسایل انتقال آن، جنایات فراملی، تخریب محیط زیست و همه گیری (اپیدمی).
«مقابله با چالش ها و تهدیدات امنیتی جدید» - فعالیت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای برای جلوگیری و سرکوب چالش ها و تهدیدهای جدید برای امنیت، از جمله اجرای عملیات ضدتروریستی، عملیات برای ارائه کمک های بشردوستانه و کمک در از بین بردن پیامدهای شرایط اضطراری.

ماده دوم
هدف از همکاری بین طرف ها ایجاد روابط مورد اعتماد در زمینه نظامی، کمک به تضمین صلح، ثبات و امنیت منطقه می‌باشد.
اهداف اصلی همکاری بین طرف ها عبارتند از:
تقویت اقدامات اعتمادساز در زمینه نظامی،
هماهنگی تلاش ها برای مقابله با چالش ها و تهدیدهای جدید امنیت منطقه ای.

ماده سوم
در طول اجرای این موافقت نامه، طرف ها بر اساس اصول زیر هدایت می‌شوند:
تعهد به اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد، سایر اصول و هنجارهای عمومی شناخته شده حقوق بین الملل؛
انطباق تصمیمات اتخاذ شده با وظایف کلی، اصول و اولویت های توسعه سازمان همکاری شانگهای؛
اعتماد متقابل، برابری حقوق و منافع در تضمین امنیت همه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای؛
به رسمیت شناختن اولویت بندی تصمیمات مشترک در سازماندهی همکاری فی ما بین؛
حصول اطمینان از حفاظت متقابل از اطلاعات به دست آمده در جریان همکاری.

ماده چهارم
زمینه های اصلی همکاری بین طرف ها در حل مشکلات مربوط به تقویت اعتمادسازی در زمینه نظامی عبارتند از:
توسعه تبادل اطلاعات و مشاوره در مورد مسائل مربوط به سیاست دفاعی، توسعه نظامی و اقدامات انجام شده برای تضمین امنیت نظامی کشورها؛
اجرای تعهدات در چهارچوب موافقت نامه های دوجانبه و چندجانبه موجود بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به منظور تقویت اقدامات اعتمادساز در زمینه نظامی؛
معرفی سازکارهای جدید با هدف تقویت اقدامات اعتمادساز در زمینه نظامی، افزایش قابلیت پیش بینی و شفافیت فعالیت های نظامی؛
اطلاع رسانی متقابل در مورد اجرای موافقت نامه های موجود و انعقاد قراردادهای جدید به صورت شفاف، در زمینه نظامی با کشورهایی که عضو سازمان همکاری شانگهای نیستند.
جستجوی رویکردهای مشترک در مورد اقدامات اعتمادساز در زمینه نظامی با سایر سازمان های بین المللی؛
هماهنگی مواضع اصولی در حل مسائل کاهش و محدودیت تسلیحات، عدم اشاعه سلاح های کشتار جمعی؛
گسترش ارتباطات و تبادلات هیئت‌های نظامی در تمامی سطوح، تقویت روابط بین واحدهای نظامی، زیرمجموعه ها، موسسات آموزشی علمی و نظامی، توسعه همکاری ها در زمینه تاریخ نظامی، حقوق نظامی، فرهنگی و تفریحی و سایر زمینه های مورد علاقه طرف ها.
زمینه های اصلی همکاری بین طرف ها در حل مشکلات مربوط به هماهنگی ها و تلاش ها برای مقابله با چالش ها و تهدیدهای جدید امنیت منطقه عبارتند از:
توسعه تبادلات اطلاعاتی و مشاوره در مورد مسائل مربوط به ارزیابی تهدیدات علیه امنیت کشورهای منطقه، تامین امنیت منطقه ای و بین المللی، آماده سازی و استفاده از نیروهای مسلح ملی برای حل مشکلات مربوط به مقابله با چالش ها و تهدیدهای جدید امنیت.
مشارکت در فعالیت های مقابله با تروریسم، جدایی طلبی و افراط گرایی؛
تعامل با ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای در مورد تبادل داده ها در مورد سازمان های تروریستی، تشکل های مسلح غیرقانونی، روش ها، راهکنش ها و اقدامات آن ها؛
تبادل تجربه در زمینه آموزش و استفاده از نیروهای نظامی در عملیاتی که تحت نظارت سازمان ملل متحد و همچنین سایر سازمان های بین المللی انجام می‌شود.
سازماندهی و اجرای اقداماتی با هدف ارتقای مهارت های رزمی تشکیلات نظامی نیروهای مسلح کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص مقابله با چالش ها و تهدیدهای جدید برای امنیت؛
انجام فعالیت های تحقیقاتی علمی مشترک در زمینه توسعه و به کارگیری وسایل و تجهیزات فنی برای مقابله با چالش ها و تهدیدات جدید حوزه امنیت؛
بهبود ساز و کار اقدامات مشترک طرف ها با هدف مقابله با چالش ها و تهدیدهای جدید حوزه امنیت؛
توسعه مراکز قانونی نظارتی برای همکاری های بین طرف ها.

ماده پنجم
اشکال اصلی همکاری بین طرف ها عبارتند از:
نشست وزرای دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای؛
نشست سران بخش های ساختاری طرف های مسئول همکاری های نظامی بین المللی؛
مشاوره با نمایندگان ستادهای کل (اصلی، مشترک)، کارگروه های روسای ستاد نیروهای مسلح کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، و همچنین گروه های کارشناسی ویژه ایجاد شده از طرف ها؛
مجمعی در مورد مسائل دفاعی و امنیتی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای؛
بازدیدهای رسمی، جلسات کاری، تبادل هیات ها؛
تمرینات نظامی مشترک و سایر اقدامات مشترک برای آموزش تشکیلات نظامی نیروهای مسلح کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای؛
تحقیقات نظامی مشترک، فراهمایی ها (کنفرانس ها) و هم اندیشی ها (سمینارها) در مورد تبادل اطلاعات علمی و تجربیات در زمینه حفظ صلح، مقابله با چالش ها و تهدیدهای جدید حوزه امنیت؛
- تبادل متقابل گروه های خلاق؛
- برگزاری رویدادهای ورزشی همگانی؛
- سایر اشکال همکاری با منافع متقابل.

ماده ششم
طرف ها به منظور اجرای مفاد این موافقت نامه، برنامه های اقدام مشترک را در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای و پیش نویس معاهدات بین المللی و همچنین سایر اسناد، تهیه می کنند.
اجلاس وزرای دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای تصمیماتی را در مورد اجرای مفاد این موافقت نامه اتخاذ می کند و آنها را به شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای گزارش می دهد و اجرای تصمیمات اتخاذ شده را بررسی می کند.
روسای بخش های ساختاری طرف های مسئول همکاری های نظامی بین المللی، تهیه و تصویب پیشنهادها و توصیه ها را برای اجرای مفاد این موافقت نامه سازماندهی می کنند و فعالیت ها را برای اجرای تصمیمات اتخاذ شده هماهنگ می کنند.

ماده هفتم
هزینه های مالی و مادی مربوط به اجرای این موافقت نامه به طور مستقل توسط طرف ها تقبل می‌گردد، مگر اینکه توافق دیگری صورت گیرد.

ماده هشتم
در صورت بروز بحث و اختلاف نظر در رابطه با تفسیر و اجرای مفاد این موافقت نامه، طرف ها از طریق مذاکره و مشورت نسبت به رفع آن اقدام خواهند کرد.

ماده نهم
با توافق طرف ها، این موافقت نامه ممکن است اصلاح و تکمیل شود که موارد مربوطه در اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه تنظیم و جزء لاینفک آن محسوب می‌شود.

ماده دهم
این موافقت نامه برای الحاق وزارت دفاع هر کشوری که به عنوان عضو سازمان همکاری شانگهای پذیرفته شود، مفتوح است و از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین، لازم الاجرا می‌شود.

ماده یازدهم
امین این موافقت نامه دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای است که ظرف مدت 15 روز از تاریخ امضای این موافقت نامه رونوشت های مصدق آن را برای طرف ها ارسال خواهد کرد.

ماده دوازدهم
این موافقت نامه برای مدت نامحدود منعقد شده و از تاریخ امضای آن لازم الاجرا می‌باشد.
هر یک از طرف ها می‌توانند با دادن اطلاعیه کتبی به امین حداقل سه ماه قبل از تاریخ خروج، از این موافقت نامه خارج شوند. امین ظرف 15 روز از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای، طرف های دیگر را از چنین قصدی مطلع خواهد کرد.

این موافقت نامه در شهر دوشنبه در 26 اردیبهشت 1387 (15 می 2008) در یک نسخه اصلی به زبان روسی و چینی تنظیم شده است که هر دو متن از اعتباری یکسان برخوردارند.

از طرف وزارت دفاع جمهوری قزاقستان
از طرف وزارت دفاع جمهوری خلق چین
از طرف وزارت دفاع جمهوری قرقیزستان
از طرف وزارت دفاع فدراسیون روسیه
از طرف وزارت دفاع جمهوری تاجیکستان
از طرف وزارت دفاع جمهوری ازبکستان

45. سند الحاقی (پروتکل) اصلاحات موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش نظامی مشترک مورخ 6 تیر 1386 (27 ژوئن 2007)

دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند، با توجه به نیاز به بهبود ساز و کار اجرای موافقت نامه میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش مشترک نظامی مورخ 6 تیر 1386 (27 ژوئن 2007) از این پس موافقت نامه نامیده می‌شود؛
به شرح زیر توافق کردند:
-ماده1 - 27 به صورت زیر به موافقت نامه اضافه شده است:

ماده 1 - 27
این موافقت نامه پس از لازم الاجرا شدن برای الحاق هر کشوری که عضو سازمان همکاری شانگهای باشد مفتوح خواهد بود.
برای کشور ملحق شده این موافقت نامه 30 روز پس از تاریخ دریافت اسناد الحاق توسط امین لازم الاجرا خواهد شد.
امین تاریخ لازم الاجرا شدن موافقت نامه کشور ملحق شده را به طرف ها اطلاع می دهد.

ماده 2
این سند الحاقی(پروتکل) بخش جدایی ناپذیر این موافقت نامه است و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی به وسیله امین مبنی بر انجام تشریفات داخلی مورد نیاز برای لازم الاجرا شدن توسط طرف های امضاکننده، لازم الاجرا می‌شود.
نسخه های مصدق سند الحاقی (پروتکل) بعد از امضا و در بازه پانزده روزه توسط امین به طرف ها ارسال خواهد شد.

متن معتبر این سند الحاقی (پروتکل) به تاریخ 9 اردیبهشت 1398 (29 آوریل 2019) در شهر بیشکک در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی منعقد شد که هر دو از اعتبار یکسان برخوردارند.

از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف جمهوری خلق چین
از طرف جمهوری قرقیزستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف جمهوری ازبکستان

46. موافقت نامه همکاری بین نهادهای مجاز کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه ورزش و تربیت بدنی

نهادهای مجاز کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (از این پس سازمان) در زمینه تربیت بدنی و ورزش که از این پس به عنوان «طرف ها» شناخته می‌شوند،
با تلاش برای تحکیم اعتماد متقابل، روابط دوستانه و همکاری ها با حقوق برابر بین طرف ها طبق اهداف و اصول منشور سازمان همکاری شانگهای که مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002) به امضا رسیده است،
با آگاهی از اهمیت توسعه تربیت بدنی و ورزش در تحکیم روابط بین طرف ها،
با تلاش برای بهبود شرایط تبلیغ و تشویق تربیت بدنی و ورزش، توسعه رشته های ورزشی المپیکی و غیرالمپیکی بر اساس تجربه های بین المللی،
با پذیرش این امر که ورزش یکی از ابزار مهم تامین توسعه پایدار و صلح می‌باشد،
در موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
اهداف اصلی موافقت نامه حاضر به شرح زیر می‌باشند:
-کمک به ایجاد شرایط مناسب به منظور توسعه تربیت بدنی و ورزش؛
-تحکیم همکاری ها در زمینه توسعه رشته های ورزشی المپیکی و غیرالمپیکی؛
-کمک به افزایش سطح حرفه ای بودن ورزشکاران و مسئولین حوزه های مربوط به ورزش؛
-کمک به ارتقا در حوزه مدیریت ورزشی؛
- تشویق ورزشکاران به شرکت در مسابقات ورزشی بین المللی.

ماده 2
طرف ها همکاری بین نهادهای دولتی مسئول توسعه تربیت بدنی و ورزش و دیگر نهادهای ورزشی، فدراسیون های ورزشی و آمادگی جسمانی کشورهای عضو همکاری شانگهای در زمینه های زیر حمایت خواهند کرد:
-ورزش های مدال آور؛
-ورزش همگانی؛
-ورزش معلولین؛
-ورزش کودکان و نوجوانان و ورزش زنان؛
-آموزش در ورزش؛
-پزشکی ورزشی؛
-جنبش های داوطلبانه ورزشی؛
-علوم ورزشی؛
-مبارزه با استفاده از زورافزایی (دوپینگ) در ورزش؛
-برگزاری برنامه های بزرگ ورزشی؛
-تاریخ ورزش؛
-تربیت کادر مربی گری و آموزشی در حوزه های ورزشی؛
-روانشناسی ورزشی؛
-مدیریت ورزشی؛
-و دیگر زمینه های همکاری طبق توافق طرف ها.

ماده 3
همکاری در چهارچوب موافقت نامه حاضر به اشکال زیر اجرا خواهد شد:
-تبادل اطلاعات و اسناد در امور مسائل تحقیقاتی در زمینه ورزش همگانی، ورزش مدال آور، اقدامات ضدزورافزایی، ورزش جوانان، کودکان، معلولین و زنان و همچنین دیگر زمینه های مورد علاقه متقابل؛
-تبادل هیات های ورزشی و بازدیدهای کاری؛
-تبادل در زمینه فدراسیون های ورزشی؛
-برگزاری هم اندیشی ها، هم نشست ها، فراهمایی ها و برنامه های بین المللی تخصصی و موضوعی؛
-تبادل تجربه در زمینه کارهای مربوط به مدیریت و سازماندهی و بهبود روندهای آموزشی؛
طبق توافق طرف ها همکاری ها می‌تواند به صورت و اشکال دیگر نیز توسعه یابد.

ماده 4
به منظور اجرای موافقت نامه حاضر، طرف ها در چهارچوب صلاحیت های خود و با در نظر داشتن علاقمندی فدراسیون های ورزشی می‌توانند به تنظیم و تدوین برنامه های همکاری در زمینه تربیت بدنی و ورزش بپردازند.
رویه هماهنگی برنامه ها و تاریخ آنها طبق توافق طرف ها در هر موضوع مشخص، تعیین می‌گردد.
طرف ها همکاری ها و تبادل ها را در فدراسیون های ورزشی، انجمن ها، تیمگان (لیگ)، اتحادیه ها و دیگر سازمان های ورزشی حمایت می کنند.

ماده 5
طرف ها، طبق قوانین ملی کشورهای عضو، در مورد تمامی شرایط مالی همکاری ها در چهارچوب فعالیت ها و برنامه های مشترکی که در موافقت نامه حاضر پیش بینی شده است، در هر مورد و موضوع خاص، پیشاپیش به توافق می رسند.

ماده 6
طرف ها اقدامات لازم برای اجرای طرح های مشترک جهت توسعه امور تربیت بدنی و ورزش را اتخاذ خواهند کرد.

ماده 7
طرف ها با هماهنگی و توافق متقابل می‌توانند در موافقت نامه حاضر تغییرات و اصلاحاتی ایجاد کنند که این تغییرات و اصلاحات در اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه تنظیم می گردند و بخش لاینفک این موافقت نامه خواهند بود.

ماده 8
در صورت بروز هر گونه اختلاف درباره تفسیر و اجرای این موافقت نامه، طرف ها از طریق مشورت و مذاکرات اختلاف را حل و فصل خواهند کرد.

ماده 9
موافقت نامه حاضر برای یک دوره زمانی 5 ساله منعقد می‌گردد و از روز امضا لازم الاجرا می‌باشد. در صورتی که هیچ یک از طرف ها حداقل شش ماه قبل از پایان یافتن دوره لازم الاجرا بودن موافقت نامه به صورت کتبی از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) عدم تمایل خود را برای اجرای آن مطلع نکند، موافقت نامه حاضر به صورت خودکار برای دوره های 5 ساله بعدی تمدید می‌گردد.
پایان یافتن اعتبار موافقت نامه حاضر، به روند اجرای برنامه های همکاری هماهنگ شده در طول لازم الاجرا شدن آن خدشه ای وارد نخواهد کرد.
دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای که رونوشت مصدق را به طرف ها ارسال می کند، امین موافقت نامه حاضر می‌باشد.

این موافقت نامه مورخ 23 تیر 1398 (14 ژوئیه 2019) در شهر بیشکک در یک نسخه به زبان های روسی و چینی تنظیم گردید، که هر دو از اعتبار یکسان برخوردار می‌باشند.

از طرف وزارت امور جوانان و ورزش جمهوری هند
از طرف وزارت فرهنگ و ورزش جمهوری قزاقستان
از طرف سازمان ورزش جمهوری خلق چین
از طرف سازمان دولتی امور جوانان، تربیت بدنی و ورزش تحت مدیریت دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف سازمان امور ورزش جمهوری اسلامی پاکستان
از طرف وزارت ورزش فدراسیون روسیه
از طرف کارگروه امور جوانان و ورزش تحت مدیریت دولتی جمهوری تاجیکستان
از طرف وزارت تربیت بدنی و ورزش جمهوری ازبکستان

47. موافقت نامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه همکاری رسانه های گروهی

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که از این پس «طرف ها» نامیده می‌شوند،
با ملاک قرار دادن اهداف و اصول منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، معاهده حسن همجواری درازمدت، دوستی و همکاری کشورهای عضو سازمان همکاری مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007)، راهبرد (استراتژی) توسعه سازمان همکاری شانگهای تا سال 2025 (1403 شمسی) مورخ 20 خرداد 1394 (10 ژوئن 2015) و سایر اسناد سازمان همکاری شانگهای،
ضمن احترام به استقلال و حاکمیت و با عنایت به اصول عدم دخالت در امور داخلی طرف ها،
با تلاش جهت تحکیم اعتماد متقابل، روابط دوستانه و اصل برابری در همکاری بین کشورهای طرف ها،
با توجه به تلاش های طرف ها در جهت اتخاذ تمهیدات مربوط به تامین امنیت اطلاعات، گسترش آرمان ها و ایده آل های صلح طلبانه، مسائل بشردوستانه، احترام و ارتباطات متقابل، آزادی و اتحاد بین المللی در بین نسل جوان که باعث نزدیک تر شدن ملت ها به هم می‌شوند،
ضمن اذعان بر اهمیت ویژه لزوم تکامل همکاری های طرف ها در حوزه رسانه های گروهی،
با ابراز تمایل جهت ایجاد مبانی حقوقی و سازمانی برای همکاری های طرف ها در حوزه رسانه های گروهی،
در موارد زیر توافق کردند:

ماده 1
طرف ها ضمن انجام امور بر اساس قوانین کشوری خود و معاهدات بین المللی که کشورهای آنها به عضویت آن درآمده اند، در ایجاد شرایط مساعد برای انتشار گسترده و متقابل اطلاعات از طریق رسانه های گروهی به منظور تعمیق بیشتر سطح دانش مربوط به زندگی ملت های خود کمک می کنند.

ماده 2
طرف ها از ایجاد همکاری های سودمند متقابل که شرایط و قالب های مشخص آنها توسط خود اعضا از جمله از طریق انعقاد موافقت نامه های مجزا تعیین می گردند، میان دفاتر تحریریه رسانه های گروهی کشورهای خود و همچنین بین وزارتخانه ها، سازمان ها و نهاد‌های مربوطه که در حوزه رسانه های گروهی فعالیت دارند، حمایت می کنند و آن را تشویق می نمایند.

ماده 3
طرف ها با هدف مطالعه تجربه حرفه ای موجود، مساعدت لازم را برای انجام همکاری های برابر و متقابلاً سودمند بین انجمن های حرفه ای روزنامه نگاران طرف ها و برگزاری گردهمایی ها، هم اندیشی ها (سمینارها) و فراهمایی ها (کنفرانس ها) در حوزه رسانه های گروهی، به عمل خواهند آورد.

ماده 4
هر یک از طرف ها بر اساس اصل عمل متقابل به پخش برنامه های رادیویی و تلویزیونی که به صورت قانونی در کشور طرف دیگر نمایش داده می‌شوند و همچنین انتقال قانونی مواد و پیام ها از طریق تحریریه ها، چنانچه توزیع آن ها منطبق با الزامات قانونی کشور‌های طرف ها باشد، مساعدت می نمایند.

ماده 5
هر یک از طرف ها بر اساس اصل عمل متقابل با نمایندگان تام الاختیار تحریریه های رسانه های گروهی طرف دیگر در ایجاد شرایط لازم برای انجام وظایف حرفه ای خود از جمله ایجاد تماس های کاری و آماده سازی مواد و اطلاعات و گزارشات تلویزیونی و سایر موارد کمک می کنند.
هر یک از طرف ها متقابلاً جهت فعالیت مراکز خبرنگاری دفاتر تحریریه رسانه های گروهی کشور طرف دیگر که در قلمرو وی فعالیت دارد، مساعدت می نماید.

ماده 6
طرف ها، تبادل تجربیات کاری و متخصصان فعال در زمینه رسانه های گروهی را تشویق و متقابلاً در آماده سازی کادر مشغول در زمینه رسانه های گروهی مساعدت کرده و همکاری های بین موسسات آموزشی و علمی، تحقیقاتی و سازمان های فعال در این حوزه را تشویق می کنند.

ماده 7
طرف ها در زمینه تنظیم حقوقی امور مربوط به رسانه های گروهی، اطلاعات آماری و سایر اطلاعاتی که مربوط به رسانه های گروهی ثبت شده در کشور‌های خود می‌باشند، همکاری و تبادل تجربه می کنند.

ماده 8
مفاد این موافقت نامه تاثیری بر وظایف طرف ها به موجب سایر معاهدات بین المللی که عضو آن هستند، ندارد.

ماده 9
هر یک از طرف ها، نهادهای ذیصلاح را (نهاد کشور خود که مسئول اجرای مفاد این موافقت نامه هست «هستند») را مشخص می کند.
طرف ها هم زمان با تسلیم اطلاعیه به امین موافقت نامه در خصوص انجام تشریفات داخلی مورد نیاز برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه، به وی در خصوص نهاد (نهاد‌های) ذیصلاح اطلاع رسانی می کنند.
امین اطلاعات مربوط به نهاد‌های ذیصلاح را برای سایر طرف ها ارسال می کند.

ماده 10
در این موافقت نامه با توافق طرف ها تغییرات و اضافات از طریق اسناد الحاقی (پروتکل ها) مجزایی که بخش جدایی ناپذیر آن می‌باشند، قابل اعمال است.

ماده 11
اختلافات مربوط به اجرا و یا تفسیر مفاد این موافقت نامه، از طریق مذاکره و مشورت بین طرف ها حل و فصل خواهد شد

ماده 12
این موافقت نامه از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی طرف ها توسط امین در خصوص انجام کلیه تشریفات داخلی مورد نیاز برای اجرا شدن آن، لازم الاجرا می‌شود.
هر یک از طرف ها می‌تواند با ارسال اطلاعیه کتبی به امین در خصوص خروج از این موافقت نامه، حداکثر ظرف 90 روز پیش از تاریخ خروج خود، از آن خارج شود. امین این موضوع را ظرف سی روز از تاریخ دریافت آن اطلاعیه به اطلاع سایر طرف ها می رساند.

ماده 13
این موافقت نامه بعد از لازم الاجرا شدن، برای الحاق سایر کشور‌هایی که عضو سازمان همکاری شانگهای می‌شوند باز است.
برای کشور ملحق شده، این موافقت نامه در پایان سی امین روز از تاریخ دریافت سند الحاق توسط امین، لازم الاجرا خواهد شد.
امین به سایر طرف ها در خصوص تاریخ لازم الاجرا شدن این موافقت نامه برای کشور ملحق شده اطلاع رسانی می کند.

ماده 14
امین این موافقت نامه دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای است که به طرف ها رونوشت برابر اصل آن را ظرف مدت 30 روز پس از امضای آن ارسال می کند.

این موافقت نامه در شهر بیشکک در تاریخ 24 خرداد 1398 (14 ژوئن 2019) در یک نسخه اصلی به زبان های روسی و چینی منعقد گردید که هر دو متن از اعتبار یکسان برخوردارند.

از طرف دولت جمهوری هند
از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت جمهوری اسلامی پاکستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

48. موافقت نامه میان نهادهای مجاز دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری در کار با جوانان

نهادهای مجاز دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای (که این دولت ها از این پس سازمان همکاری شانگهای خوانده می‌شوند) که در حوزه کار جوانان مسئولیت دارند، (از این پس «طرف ها»)،
با تلاش برای تحکیم اعتماد متقابل، دوستی و همکاری بین جوانان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای،
با تبعیت از اهداف و اصول منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)،
با تایید اهمیت تضمین توسعه همکاری جوانان، به عنوان یکی از عناصر تعمیق روابط دوستانه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای،
با تبعیت از مفاد فراخوان مشترک روسای دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای برای جوانان و برنامه عملیاتی در مورد اجرای آن مورخ 20 خرداد 1397 (10 ژوئن 2018)،
با تلاش برای بهبود آتی شرایط جهت همکاری جوانان بر مبنای تجربه بین المللی،
با در نظر گرفتن اینکه همکاری در کار جوانان، موجب تعمیق درک و دوستی متقابل بین ملت ها است و ابزاری برای تامین توسعه و رفاه پایدار می‎باشد،
به این صورت توافق کرده اند:

ماده 1
طرف ها همکاری در زمینه کار با جوانان و سازمان های عمومی جوان محوری (اتحادیه هایی) را که سیاست جوانان دولت را اجرا می کند، تقویت خواهند نمود و از اقدامات ابتکاری با هدف تقویت همکاری بین المللی جوانان حمایت خواهند کرد.

ماده 2
طرف ها شرایط مطلوبی برای تماس های منظم هیات های دولت که مسئول کار جوانان و سازمان های عمومی جوانان (اتحادیه ها) هستند را ایجاد می کنند تا اولویت ها را شناسایی کنند و همکاری جوانان را توسعه دهند.

ماده 3
به منظور اجرای این موافقت نامه، طرف ها طرح ها و برنامه هایی را در حوزه سیاست جوانان تدوین و اجرا می کنند که دربردارنده منافع متقابل می‌باشند.

ماده 4
طرف ها تعاملاتی در حوزه های زیر انجام می دهند:
- آموزش کارکنان حرفه ای در حوزه کار با جوانان؛
- تبادل اطلاعات مرجع علمی و مواد روش شناسی، تجربه کار نهادهای دولتی، سازمان های عمومی جوانان و سایر سازمان ها و اتحادیه های شرکت کننده در اجرای سیاست جوانان دولت و حمایت از اقدامات ابتکاری جوانان؛
- اجرای پژوهش های مشترک و فعالیت هایی در خصوص مسائل سیاست جوانان و همکاری جوانان؛
- تبادل نشریات علمی، انجام کارهای علمی - پژوهشی درباره مسائل مربوطه پیشگیری از حضور جوانان در فعالیت های مخرب؛
- ترویج اقدامات ابتکاری اقتصادی و بشردوستانه مشترک با هدف درگیر ساختن جوانان در فعالیت های کارآفرینی و طرح های ابتکاری به منظور بهبود اشتغال و رفاه آن ها
- حمایت از فعالیت های شورای جوانان سازمان همکاری شانگهای

ماده 5
تمامی شرایط مالی برای همکاری تحت فعالیت ها و برنامه های مشترک پیش بینی شده در این موافقت نامه، باید پیشاپیش بر حسب مورد معین و به صورت داوطلبانه، مطابق با قوانین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورد توافق طرف ها قرار گیرد.

ماده 6
با توافق متقابل طرف ها، این موافقت نامه می‌تواند به موجب اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه، اصلاح و تکمیل شود.

ماده 7
هرگونه اختلاف بین طرف ها در تفسیر و اجرای مفاد این موافقت نامه از طریق مذاکره و مشاوره بین طرف ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 8
این موافقت نامه برای مدت 5 سال منعقد می‌گردد و از تاریخ امضای آن لازم الاجرا است.
در صورتی که هیچ اعتراض رسمی از جانب طرف ها وجود نداشته باشد، امین موافقت نامه شش ماه قبل از انقضای دوره 5 ساله فعلی، اطلاعیه تمدید خودکار این موافقت نامه را برای یک دوره پنج ساله دیگر به طرف ها ارسال می کند. در این صورت، عدم پاسخ مکتوب از سوی طرف ها به منزله توافق با تمدید این موافقت نامه برای یک دوره 5 ساله دیگر تلقی می‌شود.
این موافقت نامه برای الحاق نهادهای مجاز دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مفتوح است. برای نهادهای مجاز که به این موافقت نامه پس از لازم الاجرا شدن آن ملحق می‌شوند، این موافقت نامه از تاریخی که امین، اطلاعیه الحاق را دریافت می کند لازم الاجرا می‌باشد.
هر یک از طرف ها می‌تواند با ارسال یک اطلاعیه کتبی در مورد خارج شدن از این موافقت نامه به امین 6 ماه قبل از تاریخ خروج، خروج خود را اعلام کند. امین در مدت سی روز از تاریخ دریافت چنین اطلاعیه ای سایر طرف ها را از چنین قصدی مطلع می کند.
اتمام اعتبار این موافقت نامه نباید بر اجرای طرح ها و برنامه های طرف ها که بر مبنای مفاد این موافقت نامه مورد توافق قرار گرفته اند و در لحظه خاتمه آن، تکمیل نشده اند اثر بگذارد.
امین این موافقت نامه، دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای است که رونوشت مصدق خود را برای طرف ها ارسال خواهد کرد.

این موافقت نامه در تاریخ 26 شهریور 1400 (17 سپتامبر 2021) در شهر دوشنبه در یک نسخه واحد به زبان روسی و چینی منعقد شد. که هر دو متن دارای اعتبار یکسانی هستند،

از طرف وزارت امور جوانان و ورزش جمهوری هند
از طرف وزارت اطلاعات و توسعه اجتماعی جمهوری قزاقستان
از طرف فدراسیون جوانان جمهوری خلق چین
از طرف وزارت فرهنگ، اطلاعات، ورزش و جوانان جمهوری قرقیزستان
از طرف وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی پاکستان
از طرف سازمان فدرال امور جوانان فدراسیون روسیه
از طرف کارگروه جوانان و ورزش دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف سازمان امور جوانان جمهوری ازبکستان

49. موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد مشارکت در حفاظت از میراث فرهنگی

دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که از این به بعد با عنوان «طرف ها» شناخته می‌شوند؛با در نظر گرفتن مفاد معاهده (کنوانسیون) حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهانی در تاریخ 16 نوامبر 1972 (از این به بعد معاهده) و راهنمای اجرای آن، همچنین در انطباق با قوانین ملی دولت های خود،
متاثر از مفاد منشور سازمان همکاری شانگهای مورخ17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، پیمان حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) و موافقت نامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد همکاری در زمینه فرهنگ در تاریخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007)، به قرار زیر به توافق رسیدند:

ماده 1
طرف ها باید برای تحقیق (مطالعه)، شناسایی (تشخیص)، ارتقای محوطه های میراث فرهنگی، حفاظت، مدیریت، استفاده، حفظ، مرمت، نگهداری و نظارت بر میراث فرهنگی در انطباق با قانون ملی دولت های خود تلاش کنند.

ماده 2
تحول طرح ها برای ارتقای بیشتر ساز و کار مربوط به حفاظت، مدیریت، نگهداری، مرمت، ارتقای محوطه های میراث فرهنگی، به علاوه بحث در مورد مسائل مرتبط باید در چهارچوب گروه همکاری انجام شود.

ماده 3
در مورد ابتکار برای گسترش و افزودن طرح های تکمیلی در دستور کار نشست های گروه همکاری، هر کدام از طرف ها باید پیشاپیش طرف های دیگر را در جریان امر قرار دهد. تصمیم در مورد افزودن موارد جدید در دستور کار نشست گروه همکاری باید به طور مشترک در نشست این گروه اتخاذ شود.

ماده 4
هر طرف به صورت فردی یا جمعی، باید در مسیر مدیریت، ارزیابی و شناساندن، گام بردارد، طرح ها و قوانین را چهارچوب بندی و تضمین کند، قوانین ملی در مورد حفاظت، مدیریت، نگهداری، مرمت و ارتقای محوطه های میراث فرهنگی را ارتقا بخشد.

ماده 5
در صورت شناسایی آسیب، خرابی یا وارد آمدن خسارت به میراث فرهنگی، به ابتکار طرفی که حادثه مزبور در قلمرو آن رخ داده است، نشست گروه متخصص به منظور اتخاذ تصمیمات و تمهیداتی برای رفع پیامدهای منفی تشکیل خواهد شد.

ماده 6
طرف ها از کمک های مشاوره ای و فنی در حفاظت، نگهداری، مرمت، مدیریت، استفاده، ارتقای محوطه های میراث فرهنگی استقبال خواهند کرد، که این کمک ها از سوی اندیشمندان و متخصصان ملی و بین المللی حوزه باستان شناسی، تاریخ، معماری، هنر و ترمیم آثار باستانی ارائه می‌شود.

ماده 7
به منظور حفاظت و ارتقای محوطه های میراث فرهنگی، طرف ها از ارتقای سطوح تبادل و مشارکت از طریق اجرای برنامه های مشترک، هم اندیشی ها، فراهمایی ها، نشست ها و دوره های آموزشی، تحقیقات مشترک باستان شناسی، کارگروه های حفاظت و مرمت، به علاوه نمایشگاه های موزه، استقبال خواهند کرد.

ماده 8
طرف ها برای حفظ تبلیغات در ارتقای عملکرد مثبت در جهت اجرای موافقت نامه میان جامعه علمی و مدنی از طریق پخش در رسانه های جمعی، در منابع اینترنتی، به علاوه از طریق تبلیغات در مجلات علمی، تلاش خواهند کرد.

ماده 9
طرف ها در صورتی که توافق دیگری موجود نباشد، هزینه هایی که در طول اجرای این موافقت نامه به وجود می‌آید را شخصا با بودجه ای که از طریق قوانین ملی دولت های عضو در نظر گرفته شده است، پوشش خواهند داد.
طرف ها سازمان های حامی منتفع را در حوزه مرمت و حفاظت از میراث فرهنگی درگیر خواهند کرد.

ماده 10
در صورت بروز اختلاف بین طرف ها در تفسیر و اجرای این موافقت نامه، اختلافات مذکور از طریق مذاکره یا مشورت بین طرف ها حل و فصل خواهد شد.

ماده 11
با توافق طرف ها این موافقت نامه می‌تواند به موجب اسناد الحاقی (پروتکل ها) جداگانه ای که بخش لاینفک این موافقت نامه خواهند بود، اصلاح و تکمیل گردد.

ماده 12
این موافقت نامه حقوق و تعهدات طرف ها ناشی از سایر معاهدات بین المللی که عضو آن ها می‌باشند را تحت تاثیر قرار نخواهد داد.
امین این موافقت نامه، دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای است که رونوشت مصدق آن را برای طرف ها ارسال می کند.

این موافقت نامه برای مدت زمان نامعین منعقد گردیده و از روز امضا لازم الاجرا است. این موافقت نامه در26 شهریور 1400 (17 سپتامبر 2021) در شهر دوشنبه در یک رونوشت مصدق واحد به زبان روسی و چینی به امضا رسید که هر دو متن دارای اعتبار قانونی یکسان هستند.

از طرف دولت جمهوری هند
از طرف دولت جمهوری قزاقستان
از طرف دولت جمهوری خلق چین
از طرف دولت جمهوری قرقیزستان
از طرف دولت جمهوری پاکستان
از طرف دولت فدراسیون روسیه
از طرف دولت جمهوری تاجیکستان
از طرف دولت جمهوری ازبکستان

دریافت فایل پی‌دی‌اف