هیات وزیران در جلسه 1398/11/20 به پیشنهاد شماره 79263 مورخ 1397/4/27 وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و به استناد تبصره (1) ماده (7) قانون کار - مصوب 1369 - تصویب کرد:
1 - کارهایی که طبیعت آنها جنبه غیرمستمر دارد، عبارتند از:
الف - تمامی کارها در کارگاه هایی که برای انجام ماموریتی خاص ایجاد شده و ماموریت آنها در تاریخ معینی به اتمام میرسد، نظیر کارگاه های سدسازی، راهسازی و ساخت کارخانه.
ب - تمامی کارها در کارگاه هایی که فعالیت آنها مقید به زمان خاصی نیست و در طول زمان تداوم دارند ولی جزو فعالیت ها و وظایف اصلی کارگاه نیستند، نظیر ساخت سوله، ساختمان یا خط تولید جدید.
2 - حداکثر مدت موقت برای کارهایی که طبیعت آنها جنبه غیرمستمر دارد، چهار سال است.
تبصره 1 - حداکثر مدت موقت شامل سقف زمانی مجموع قراردادهای مدت موقت است که برای انجام کارهای موضوع بند (1) این تصویب نامه می توان با یک کارگر یا تعدادی از کارگران منعقد کرد.
تبصره 2 - مدت توقف موقتی کارگاه، از سقف زمانی موضوع این ماده معاف است.
3 - در کارهایی که قبل از ابلاغ این تصویب نامه وجود داشته اند، حداکثر مدت موقت از تاریخ ابلاغ این تصویب نامه محاسبه خواهد شد.
4 - کارفرمایان مجازند پس از اتمام پروژه یا فعالیت مذکور در بندهای (الف) و (ب) بند (1) این تصویب نامه، حتی پس از مدت چهار سال مذکور در بندهای (2) و (3)، با کارگر یا کارگران آن پروژه یا فعالیت اتمام یافته، تسویه حساب کنند.
5 - کارگران/ افرادی که در قالب قراردادهای مدت موقت، در کارهای جاری مستمر فعالیت می کنند، مشمول مفاد این آییننامه نخواهند بود.
معاون اول رئیس جمهور - اسحاق جهانگیری