اعاده دادرسی از آرای شعب سابق دیوان عدالت اداری

تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/15
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی از آرای قطعی شعب دیوان عدالت اداری که در زمان حاکمیت قانون مصوب 1385 صادر شده اند، در صلاحیت شعب تجدیدنظر کنونی است.

شماره دادنامه: --- مورخ: 1392/11/13

در این پرونده خواهان به مفاد دادنامه به شماره... به تاریخ 2/12/91 صادره از این شعبه تقاضای اعاده دادرسی نموده است. با عنایت به اینکه دادخواست مطروحه و مستندات پیوست آن فاقد شرایط مضبوط در ماده 98 از قانون تشکیلات در آیین دادرسی دیوان عدالت اداری بوده، فلذا در اجرای ماده 102 از همان قانون، قرار رد تقاضای اعاده دادرسی را صادر و اعلام می‌دارد. قرار صادره در اجرای ماده 65 از قانون فوق‌الذکر ظرف بیست روز از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد.

رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری

محمدی

شاکی به نام ج.خ. طی دادخواستی از دادنامه شماره... مورخ 1391/12/02 شعبه ششم (سابق) دیوان عدالت اداری، تقاضای اعاده دادرسی نموده است که شعبه ششم بدوی دیوان طی دادنامه شماره... مورخ 92/11/13 قرار رد درخواست اعاده دادرسی شاکی مذکور را صادر نموده است. نظر به اوراق پرونده، با توجه به اینکه رای صادره از سوی شعبه سابق دیوان عدالت اداری قطعی بوده و با اجرای قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ، شعب بدوی و تجدیدنظر، جانشین ساختار تشکیلات قبلی شده‌اند، ازآنجایی‌که کلیه آرای صادره از سوی شعب بدوی کنونی برخلاف شعب سابق، قابل تجدیدنظر می‌باشند، شعبه بدوی که بر اساس قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری تشکیل گردیده، نمی‌تواند جانشین شعب سابق باشد. چراکه شعبه جانشین باید از نظر صلاحیت و نوع آرای آن هم‌عرض باشد. به‌طورکلی مهم‌ترین ویژگی صلاحیت و اختیار هر مرجع قضایی، قطعیت یا عدم قطعیت آرای آن است، نزدیک‌ترین مشخصه بین شعبه اصیل و جانشین همین ویژگی خواهد بود. شعب بدوی جدید دیوان به جهت آن‌که آرای آن‌ها مطابق ماده 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان 1392 قابل تجدیدنظر است، نمی‌توانند هم سنگ و هم‌عرض شعبی باشند که به‌موجب مقررات قانون 1385 ، حکم آن‌ها قطعی است. اساسا در نظام دادرسی ایران (اعم از مدنی و کیفری)، رسیدگی به درخواست اعتراض فوق‌العاده اعاده دادرسی از مرجع صادرکننده رای قطعی به عمل می‌آید و همین امر سبب گردیده که در ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 مقرر گردد: دیوان عالی کشور در زمان تجویز اعاده دادرسی، رسیدگی مجدد را به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده رای قطعی بسپارد؛ و هم‌عرض بودن دادگاه، مفهومی جز داشتن اختیارات و صلاحیت‌های همسان و مشابه نخواهد داشت. بنابراین نزدیک‌ترین مرجع جانشین آرای سابق قطعی صادره از سوی شعب دیوان عدالت اداری (بر اساس قانون سال 1385 )، شعب تجدیدنظر فعلی دیوان عدالت اداری می‌باشد. بنا به‌مراتب فوق، شعب بدوی فعلی دیوان عدالت اداری، صلاحیت رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی از آرای شعب سابق دیوان عدالت اداری (بر اساس قانون دیوان عدالت داری مصوب 1385 ) نداشته، لذا ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه و اعلام صلاحیت این شعبه در مورد درخواست اعلامی وزارت بهداشت، با توجه به اینکه از سوی شاکی دلیل و مستند قانونی که موجبات اعاده دادرسی از دادنامه شماره... شعبه ششم سابق دیوان عدالت اداری فراهم آورد به عمل نیامده است، قرار رد درخواست وزارت مذکور صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره قطعی است.

رئیس شعبه دهم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه

سبزواری‌نژاد - مهری