آیین‌نامه استخدامی سازمان حسابرسی

مصوب 1367/02/28 هیات وزیران

هیات وزیران در جلسه 1367/2/28 بنا به پیشنهاد سازمان حسابرسی و تاییدیه شماره 138/ د مورخ 1367/1/17 سازمان امور اداری و استخدامی‌کشور و در اجرای قسمت اخیر تبصره 4 قانون تشکیل سازمان حسابرسی مصوب 1362/10/5 مجلس شورای اسلامی و تبصره 1 ماده 12 اساسنامه‌سازمان مزبور مصوب 1366/6/17 مجلس شورای اسلامی، آییننامه استخدامی سازمان حسابرسی را به شرح پیوست تصویب نمودند.

فصل اول - کلیات و تعاریف

ماده 1 - منظور از سازمان در این آیین‌نامه سازمان حسابرسی است که به موجب قانون تشکیل مصوب 1362/10/5 ایجاد و اساسنامه آن در تاریخ1366/6/17به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است.

ماده 2 - استخدام عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت سازمان برای انجام وظایفی که به موجب قانون به عهده دارد و بر دو نوع است: ثابت و‌موقت.
الف - استخدام ثابت عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت سازمان برای تصدی مشاغل مستمر به موجب حکم رسمی بالاترین مقام اجرایی‌سازمان طبق تشکیلات مصوب برای مدت نامحدود.
ب - استخدام موقت عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت سازمان طبق قرارداد به طور موقت برای انجام کار مشخص در مدت معین.

ماده 3 - انتصاب مستخدمین موقت به مشاغل مستمر ممنوع است.

تبصره 1 - در صورتی که به علت شرایط بازار کار و عوامل دیگر نتوان برای تصدی برخی از مشاغل تخصصی مستمر سازمان افراد را به طور ثابت‌استخدام کرد و از مستخدمین ثابت سازمان نیز نتوان برای این منظور استفاده کرد، می‌توان افراد را به طور موقت برای تصدی اینگونه مشاغل استخدام‌نمود و با آنان مانند مستخدم موقت رفتار کرد.

تبصره 2 - حقوق و مزایا و شرایط استخدام و ترتیب و موارد استفاده از خدمت مستخدمین موقت طبق ضوابطی است که با رعایت قوانین و مقررات‌عمومی کشور به تصویب هیات عامل میرسد.

ماده 4 - شغل مستمر عبارت است از مجموعه وظایف و مسئولیتهای مرتبط و مستمر و مشخصی که از طرف سازمان به عنوان کار واحد برای ارجاع به‌یک مستخدم ثابت در نظر گرفته شده باشد، اعم از آنکه دارای شاغل و یا بدون شاغل باشد.

ماده 5 - استخدام افراد برای تصدی مشاغل کارگری تابع قانون کار خواهد بود و کسانی که طبق تبصره 5 ماده واحده قانون تشکیل سازمان به تبع واحد‌متبوع خود که در سازمان ادغام می‌شود به این سازمان منتقل شده یا میشوند در صورتی که مشاغل آنها کارگری شناخته شود کماکان تابع قانون کار‌خواهند بود. مشاغل کارگری مشاغلی هستند که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور به عنوان مشاغل کارگری اعلام میگردد و هر نوع پرداخت به این دسته افراد مطابق قانون کار انجم خواهد شد.

ماده 6 - سازمان موظف است تشکیلات و وظایف سطوح سازمان و مشاغل مستمر خود را ظرف مدت شش ماه از تاریخ تصویب این آیین‌نامه تهیه و‌پس از موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب مجمع عمومی برساند.

ماده 7 - منظور از دستگاه دولتی در این آیین‌نامه کلیه وزارتخانه، سازمانها، موسسات، شرکتهای دولتی و بانکها می‌باشد.

ماده 8 - انتقال مستخدمین ثابت سازمان به دستگاههای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و همچنین انتقال مستخدمین رسمی یا ثابت موسسات مذکور به سازمان با رعایت قوانین و مقررات مربوط مجاز خواهد بود.

ماده 9 - ماموریت مستخدمین ثابت سازمان به دستگاههای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و همچنین قبول مامور از موسسات مذکور با رعایت‌قوانین و مقررات مربوط مجاز میباشد.

ماده 10 - انتقال کادر متخصص و پرسنل مورد نیاز سازمان از واحدهای حسابرسی وزارتخانه‌ها یا موسسات و شرکتهای دولتی یا وابسته به دولت‌مذکور در صدر ماده واحده قانون تشکیل سازمان، و همچنین پرسنل واحدهای حسابرسی مذکور در بند "‌ا" تبصره "2" آن به تشخیص سازمان انجام‌خواهد گرفت و در صورت بروز اختلاف نظر بین سازمان و دستگاه مربوط، تصمیم نهایی به وسیله هیات وزیران اتخاذ خواهد شد.

تبصره - اعتبار حقوق و مزایای اینگونه مستخدمین با رعایت قوانین و مقررات مربوط در بودجه سازمان منظور میشود.

ماده 11 - اعضاء هیات عامل و هیات عالی نظارت که به طور موظف و تمام وقت در سازمان انجام وظیفه مینمایند در هر مورد که مقرراتی برای تعیین‌تکلیف آنان وجود نداشته باشد در دوره تصدی این مشاغل مشمول مقررات این آیین‌نامه خواهند بود و هر گاه مستخدمین ثابت سازمان بدین مقامات‌منصوب شوند مدت خدمت آنان در سمتهای مذکور از هر لحاظ جزو سوابق خدمت در سازمان محسوب می‌شود و حقوق و مزایای آنان طبق مقررات‌مربوط پرداخت خواهد شد.

تبصره - اعضای هیاتهای مدیره یا عامل یا شوراهای مدیریت که سازمان متبوع آنها طبق تبصره 5 قانون تشکیل سازمان حسابرسی منحل و در سازمان‌ادغام شده‌اند چنانچه تا تاریخ ادغام سازمان متبوع در این مشاغل اشتغال داشته‌اند در صورت درخواست خود آنها در عداد مستخدمین ثابت سازمان قرار میگیرند و مشمول مقررات این آیین‌نامه خواهند شد.

ماده 12 - برای نظارت بر حسن اجرای مقررات این آیین‌نامه سازمان می‌تواند اقدام به تشکیل کمیته امور استخدامی بنماید. ترکیب و وظائف کمیته‌مزبور توسط هیات عامل تعیین می‌گردد.

فصل دوم - ورود به خدمت و انتصابات

ماده 13 (منسوخ 1403/08/27)- داوطلبان استخدام برای ورود به خدمت باید دارای شرایط زیر باشند:
الف - داشتن حداقل 18 سال تمام و نداشتن بیش از 40 سال تمام سن.
ب - تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
ج - اعتقاد به مبانی نظام جمهوری اسلامی واصل ولایت فقهی.
د - تدین و عاملیت به احکام اسلام و یا پیروی از یکی از ادیان رسمی کشور.
ه - نداشتن سابقه محکومیت موثر که موجب محرومیت از حق استخدام دولتی باشد.
و - انجام خدمت زیر پرچم، دوره ضرورت یا داشتن معافیت قانون.
ز - عدم محکومیت به فساد عقیده و عدم اشتهار به فساد اخلاق و تجاهر به فسق و معتاد نبودن به استعمال مواد مخدر و مبتلا نبودن به امراض مسریه.
ح - حداقل داشتن گواهینامه پایان تحصیلات ابتدائی.
ط - داشتن شرایط تحصیلی و تجربی لازم و توانائی و شایستگی انجام وظائف شغلی که رای آن استخدام می‌شوند.
ی - داشتن سایر شرایط مورد نیاز برای تصدی مشاغل مربوط که توسط سازمان تعیین می‌شود.
ک - داشتن شرایطی که طبق طرح موازین اخلاقی و انضباطی موضوع بند ح ماده 7 و بند 7 ماده 19 اساسنامه سازمان که بر اساس بند 12 ماده 11 آن به‌تصویب مجمع عمومی می‌رسد در مورد متصدیان مشاغل مربوط.
ل - داشتن صحت مزاج.

ماده 14 - استخدام کسانی که سابقه خدمت در دستگاههای دولتی و یا نهادهای انقلاب اسلامی را دارند یا استخدام مجدد افراد در این سازمان چنانچه سن آنها پس از کسر سابقه خدمت مورد قبول سازمان تا حداکثر 40 سال تمام برسد با رعایت سایر شرایط مقرر در این آیین‌نامه مجاز است ولی در هر‌حال استخدام ثابت کسانی که بیش از 55 سال تمام دارند مجاز نیست.

ماده 15 - اعاده به خدمت بازنشستگان دستگاههای دولتی با رعایت قوانین و مقررات عمومی کشور و حداکثر سن مندرج در ماده فوق مجاز است.

ماده 16 - استخدام داوطلبان ورود به خدمت سازمان پس از انجام مراحل گزینش تحت نظر هیات مرکزی گزینش ذیربط و همچنین آزمونهای ورودی‌خواهد بود.

ماده 17 - افرادی که در آزمون ورودی و مراحل گزینش قبول میشوند قبل از پذیرفته شدن به خدمت ثابت یک دوره آزمایشی را طی خواهند کرد که‌حداقل شش ماه و حداکثر از دو سال تجاوز نخواهد کرد.

ماده 18 - کسانی که در طی یا در پایان دوره آزمایشی به پیشنهاد مدیریت مربوط و تایید گزینش، صالح برای ابقاء در خدمت سازمان شناخته می‌شوند به‌موجب حکم رسمی به استخدام ثابت سازمان پذیرفته می‌شوند.

تبصره - ایام خدمت آزمایشی مستخدمی که به استخدام ثابت پذیرفته می‌شود از هر لحاظ جزو سابقه خدمت او محسوب خواهد شد.

ماده 19 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدم آزمایشی در طول دوره آزمایشی در حکم مستخدم ثابت محسوب و حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب و سایر مزایای او طبق مقررات این‌آیین‌نامه برابر سایر مستخدمین ثابت به طور موقت تعیین خواهد شد.

ماده 20 - به خدمت کسانی که در طی یا در پایان دوره آزمایشی، صالح برای ادامه خدمت در سازمان تشخیص داده نشوند بدون هیچگونه تعهد استخدامی خاتمه داده خواهد شد.

تبصره (اصلاحی 1372/01/11)- به مستخدمین موضوع ماده فوق صرفاً حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب و سایر مزایای ایام مرخصی استحقاقی استفاده نشده قابل پرداخت خواهد‌بود.

ماده 21 - سازمان میتواند مستخدمین ثابت مستعفی خود و سایر دستگاههای دولتی و یا نهادهای انقلاب اسلامی را از گذراندن دوره آزمایشی معاف‌دارد.

ماده 22 - انتصابات و ترفیعات مستخدمین ثابت باید بر اساس لیاقت و شایستگی و کاردانی و استعداد و رشد فکری و تجارب آنان در مشاغل قبلی با‌رعایت شرایط احراز شغل صورت گیرد.

فصل سوم - آموزش و تجهیز نیروی انسانی

ماده 23 - در اجرای بند "‌و" از ماده 7 اساسنامه، سازمان مکلف است به منظور تامین امکانات کافی جهت استفاده شاغلین خود از فنون و تجارب پیشرفته، تسهیلات آموزشی لازم را که مآلاً موجب ارتقاء سطح دانش حرفه‌ای کارکنان خواهد گردید به شرح زیر جهت بهره‌مندی کارکنان فراهم آورد.
الف - ایجاد موسسه آموزشی.
ب - تدوین و اجرای برنامه‌های مستمر آموزشی.
ج - تبادل تجارب و همکاریهای آموزشی با سایر دستگاهها.

تبصره - موسسه آموزشی مذکور در این ماده در سطح تحصیلات عالیه طبق مقررات شورای عالی انقلاب فرهنگی اداره خواهد شد و در زمینه‌آموزشهای عمومی و تخصصی با موافقت سازمان امور اداری و استخدامی، اقدام به تشکیل دوره‌های لازم خواهد گردید.

ماده 24 - سازمان نسبت به اجرای برنامه آموزشی زیر اقدام خواهد نمود.
1 - آموزش مداوم و مستمر کادر فنی سازمان در رده‌های مختلف شغلی به منظور ارتقاء سطح دانش حرفه‌ای شاغلین و همچنین فراهم آوردن امکانات‌لازم، برای آگاهی آنان از تحقیقات، پدیده‌های، رویدادهای نوین و اهتمام در جهت اعتلای دانش تخصصی و تحقیق و تتبع در روشهای علمی و عملی‌در سطح بین‌المللی.
2 - آموزشهای مقطعی کادر اداری و مالی سازمان در زمینه‌های مورد لزوم به منظور ارتقاء سطح آگاهی از پدیده‌ها و تکنیکهای مختلف مرتبط و نحوه کاربرد آنها در عمل جهت استفاده مناسب از عوامل تجربی و علمی در ارتباط با وظائف ستادی برای تسهیل در تحقق وظائف اصلی سازمان.
3 - آموزشهای عقیدتی و سیاسی جهت کلیه مستخدمین به منظور ارتقاء بینش توحیدی و اعتقادی و دادن آگاهیهای سیاسی و اجتماعی.

ماده 25 - به منظور تبادل تجارب و همکاریهای آموزشی با سایر دستگاهها، سازمان اقدامات زیر را معمول خواهد داشت:
1 - تامین اقدامات لازم جهت تشکیل سمینارها، سمپوزیومها و کنگره‌ها در زمینه‌های مرتبط با حرفه و از جمله تدوین و تعمیم اصول و موازین‌حسابداری و حسابرسی و فراهم آوردن موجبات شرکت شاغلین سازمان در چنین اجتماعات حرفه‌ای بطرق مناسب.
2 - اعطای بورسهای آموزشی، تبادل اطلاعات فنی و حرفه‌ای در داخل کشور به کارکنان شاغل سازمان برای انجام تحقیقات و مطالعات لازم به منظور‌کسب آخرین اطلاعات در زمینه‌های حسابداری، حسابرسی، بر اساس پیشنهاد کمیته آموزشی و تصویب هیات عامل و اعطای بورسهای خارج از کشور‌با هماهنگی سازمان امور اداری و استخدامی کشور به منظور فوق.

ماده 26 - گذراندن دوره‌های آموزشی و موفقیت در آنها از عوامل انتصاب و ارتقاء خواهد بود.

ماده 27 - دستورالعمل اجرایی این فصل پس از تایید هیات عامل به تصویب مجمع عمومی خواهد رسید.

فصل چهارم - ارزشیابی

ماده 28 (اصلاحی 1372/01/11)- سازمان مکلف است در هر سال استعداد، لیاقت، کاردانی، تعهد و عملکرد مستخدمین خود را‌از نظر بازدهی، تخصص، تجربه و آگاهیهای سیاسی و اجتماعی مورد ارزشیابی قرارداد، و میزان کیفی و کمی خدمات ارائه شده آنان را در طول دوره‌ارزشیابی به منظور ارشاد، استفاده در انتصابات، ارتقای گروه و تعیین میزان درصد افزایش سنواتی، دوره‌های آموزشی، بورس و تعیین درصد استفاده از جدول حقوق مشخص نماید.

تبصره 1 - ارزشیابی در دوره‌های زمانی متناوب توسط مسئول بلافصل مستخدم انجام و به تایید مدیر بالاتر خواهد رسید تا پس از بررسی و تایید‌سازمان، نتیجه در کارنامه خدمتی مستخدمی درج شود.

تبصره 2 - ارتقاء شغل و گروه مستخدمین ثابت علاوه بر رعایت شرایط فوق در صورت لزوم از طریق امتحان به عمل می‌آید.

ماده 29 - عوامل، معیارها، نحوه ارزشیابی مستخدمین و همچنین تعیین درصدهای حقوق، مطابق آیین‌نامه‌ای است که توسط سازمان با همکاری‌سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیات عامل خواهد رسید.

فصل پنجم - حقوق و مزایا

ماده 30 - سازمان موظف است بر اساس اهمیت وظائف، مسئولیتها و رده حرفه‌ای ضمن رعایت سادگی و بکارگیری معلومات، تجربه و سایر شرایط موثر کلیه مشاغل مستمر خود را طبقه‌بندی و ارزیابی نموده و به گروههای جدول متوسط حقوق موضوع ماده 22 این آییننامه تخصیص دهد.

تبصره (اصلاحی 1372/01/11)- طرح طبقه بندی مشاغل دستورالعمل ارزیابی و همچنین دستورالعمل اجرایی طرح، شرح وظایف، شرایط احراز، مشاغل، فهرست تخصیص مشاغل به گروهها، تعیین گروه ورودی مستخدمین و نحوه ارتقای گروه آنان توسط سازمان تهیه و به تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور خواهد رسید. هر نوع اصلاحات در طرح طبقه بندی مشاغل پس از انجام مراحل مقرر در این تبصره قابل اجرا است.

ماده 31 (اصلاحی 1372/01/11)- حقوق مستخدمین سازمان عبارت است از وجهی است که در ازای خدمت ارائه شده از طرف آنان باتوجه به حداقل معیشت، تحصیلات، تخصیص و سابقه خدمت و نحوه عملکرد بر اساس نتایج حاصل از ارزشیابی تحت عنوان حقوق مبنا و افزایش سنواتی تعیین و پرداخت می‌شود.

ماده 32 - جدول متوسط حقوق مستخدمین توسط سازمان تهیه و به تصویب مجمع عمومی سازمان و شورای حقوق و دستمزد خواهد رسید.

تبصره (اصلاحی 1372/01/11)- ضریب جدول حقوق مبنای این ماده یکصد ریال تعیین می‌شود و افزایش آنان تابع افزایش ضریب جدول حقوق موضوع ماده (33) قانون استخدام کشوری خواهد بود.

تبصره 2 (منسوخ 1372/01/11)- در صورتی که کیفیت و کمیت عملکرد مستخدمین سازمان بر اساس نتایج ارزشیابی به عمل آمده نشانگر کارآئی فرد در سطوح بالاتر از سطح‌متوسط باشد حقوق مستخدم تا بیست و پنج درصد گروه استحقاقی قابل افزایش است و چنانچه نتایج حاصله از ارزشیابی مستخدم مبین عملکرد وی پائینتر از سطح متوسط باشد حقوق مستخدم تا بیست درصد کاهش می‌یابد در هر حال حقوق مستخدم با توجه به درصدهای مقرر تعیین و پرداخت‌خواهد شد.

ماده 33 (اصلاحی 1372/01/11)- به ازای هر سال خدمت تمام وقت مبلغی به عنوان افزایش سنواتی به حقوق مستخدمین افزوده می‌شود. ضریب این افزایش در هر سال بر اساس نتایج حاصل از ارزشیابی عملکرد همان سال مستخدم و به میزان 3 و 4 و 5 درصد مجموع حقوق مبنا و افزایشهای سنواتی سالهای قبل می‌باشد.

تبصره 1 (الحاقی 1372/01/11)- مستخدمین در بدو ورود به خدمت با توجه به مدرک تحصیلی ارائه شده و شغل مورد تصدی در حداقل گروهی که با رعایت تبصره ماده (30) تعیین می‌شود مستقر و در صورتی که دارای سابقه خدمت تمام وقت در دستگاههای دولتی یا نهادهای انقلاب اسلامی بوده و یا خدمت وظیفه عمومی (دوره ضرورت و احتیاط) را انجام داده باشند به ازای هر سال سابقه به میزان سه درصد (3%) حقوق مبنای مربوط از افزایش سنواتی برخوردار می‌شوند.

تبصره 2 (الحاقی 1372/01/11)- افزایش سنواتی مستخدمینی که حقوق آنان با این اصلاحیه تطبیق داده می‌شود در قبال هر سال سابقه خدمت قابل قبول تا پایان سال 1370 به ماخذ سه درصد (3%) حقوق مبنای آخرین گروهی که بر اساس مقاطع تحصیلی ذی ربط با توجه به تبصره ماده (30) برای آنان تعیین خواهد شد، محاسبه می‌شود.

تبصره 3 (الحاقی 1372/01/11)- مستخدمین متخصص که بیش از سی (30) سال سابقه خدمت قابل قبول تا تاریخ 1369/1/1داشته و کسورات مربوط به بازنشستگی یا حق بیمه راپرداخت نموده یا بنمایند، درصورت نیاز به ادامه خدمت آنان از تاریخ 1371/1/1 از افزایش سنواتی مضاعف برخوردار خواهند شد.

ماده 34 (اصلاحی 1372/01/11)- تغییر شغل مستخدم بر اساس نتایج حاصل از ارزشیابی و در صورت ضرورت انجام می‌شود.

تبصره 1 (اصلاحی 1372/01/11)- حقوق مستخدمی که ارتقای گروه می یابد بر اساس عدد مبنای گروه جدید به اضافه مجموع افزایشهای سنواتی در گروههای قبل تعیین می‌شود.

تبصره 2 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدمینی که تنزل گروه می یابند مابه التفاوت حقوق برمبنای گروه جدید با گروه قبلی به اضافه مجموع افزایشهای سنواتی قبلی را دریافت خواهند نمود و هرگونه افزایشهای سنواتی بعدی و نیز افزایش حقوق مبنای ناشی از ارتقای گروه بعدی آنان تا استهلاک کامل مابه التفاوت مذکور از آن کسر خواهد شد. چنانچه مستخدم موضوع این تبصره با تنزل گروه موافق نباشد می‌تواند عدم رضایت خود را ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ حکم کتباً به سازمان اعلام دارد که در این صورت آماده بخدمت خواهد شد.

تبصره 3 (الحاقی 1372/01/11)- سازمان می‌تواند با کسب موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور در موارد زیر به مستخدمین خود یک الی دو گروه تشویقی علاوه بر گروه استحقاقی اعطا نماید.
الف - آزادگان
ب - جانبازان
ج - رزمندگانی که حداقل شش (6) ماه متوالی یا نه (9) ماه متناوب در جبهه های نبرد حق علیه باطل خدمت نموده اند.
د - مدیران و سایر کارکنان سازمان که خدمات برجسته انجام داده باشند.

ماده 35 (اصلاحی 1372/01/11)- سازمان می‌تواند مطابق ضوابطی که به تصویب هیات عامل می‌رسد، پس از کسب موافقت شورای حقوق و دستمزد علاوه بر حقوق مبلغی تحت عنوان فوق العاده شغل به مستخدمین شاغل خود پرداخت نماید. حداقل این مزایا پنجاه درصد (50 %) حقوق مبنای گروه مربوط تعیین می‌شود که با در نظر گرفتن تحصیلات، تخصص، یپچیدگی وظایف و مسئوولیتها، کارآیی و نحوه ارزشیابی سالانه مستخدمین تا صد و پنجاه درصد (150%) قابل افزایش است.

تبصره 1 (الحاقی 1372/01/11)- فوق العاده شغل آن دسته از مستخدمینی که تصدی مشاغل تخصصی، تحقیقی و یا آموزشی را به عهده دارند علاوه بر فوق العاده شغل موضوع این ماده تا بیست و پنج درصد (25%) حقوق مبنای آنان قابل افزایش است.

تبصره 2 (الحاقی 1372/01/11)- فوق العاده شغل متصدیان مشاغل مدیریت و سرپرستی علاوه بر موارد فوق تا بیست و پنج درصد (25%) حقوق مبنای آنان قابل افزایش است.

ماده 36 (اصلاحی 1381/12/04)- به منظور جذب نیروی انسانی متخصص و بهترین و مجربترین حسابرسان کشور برای اجرای وظایف قانونی مربوط به متصدیان مشاغل رشته های شغلی حسابرسی و تخصصی که مرتبط با کار حسابرسی و دارای مدرک تحصیلی لیسانس و بالاتر می‌باشند و در اجرای ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت، فوق العاده جذب با بودجه ای معادل سی و پنج درصد (35%) حق الزحمه دریافتی هر کار بر مبنای مبلغ قرارداد (بودجه) به اضافه مبلغ افزایش توجیه شده بر اساس ضوابط مصوب در جلسات مورخ 1368/12/7 و 1370/12/11 شورای حقوق و دستمزد پرداخت می‌شود.

تبصره (الحاقی 1373/03/18)- حسابرسان نیروهای مسلح و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح نیز مشمول مفاد این ماده هستند.

ماده 37 (اصلاحی 1372/01/11)- سازمان میتواند به مستخدمین خود علاوه بر حقوق و فوق العاده شغل و فوق العاده جذب، فوق‌العاده‌های بدی آب و هوا، محرومیت از تسهیلات زندگی،‌محل خدمت، کسر صندوق، تضمین، سختی شرایط محیط کار و نوبت‌کاری و کشیک همچنین هزینه‌های سفر و نقل مکان بر اساس مقررات مورد عمل‌مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدامی کشور حسب مورد بپردازد.

ماده 38 - سازمان میتواند به مستخدمین خود فوق‌العاده‌هائی تحت عنوان کارانه، روزانه و هزینه‌ای تحت عنوان ایاب و ذهاب حسب مورد پرداخت نماید.

تبصره 1 - میزان و نحوه پرداخت فوق‌العاده کارآنه مطابق دستورالعملی است که به پیشنهاد سازمان و تایید مجمع عمومی به تصویب شورای حقوق و‌دستمزد میرسد.

تبصره 2 - ضوابط و نحوه پرداخت فوق‌العاده روزانه و هزینه ایاب و ذهاب مطابق دستورالعملی است که به تصویب هیات عامل سازمان میرسد.

ماده 39 (اصلاحی 1372/01/11)- در صورتی که مستخدم علاوه بر ساعات اداری انجام وظیفه کند فوق‌العاده اضافه‌کار که میزان آن معادل (150).(1) حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب ماهانه ضربدر ساعات کار اضافی است به او پرداخت میشود انجام اضافه کار بایستی با اجازه قبلی مقامات مجاز سازمان باشد. میانگین‌سالیانه اضافه کار ساعتی قابل پرداخت در هر ماه از 120 ساعت تجاوز نخواهد کرد.

ماده 40 (اصلاحی 1372/01/11)- سازمان میتواند در صورت وجود اعتبار به هر یک از مستخدمین شاغل خود حداکثر معادل یکماه حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب در پایان هر‌سال به عنوان عیدی به تناسب مدتی که در آن سال خدمت کرده‌اند، پرداخت کند.

ماده 41 (اصلاحی 1372/01/11)- سازمان میتواند مستخدمینی را که خدمت برجسته انجام دهند و یا لیاقت فوق‌العاده ای ابراز نمایند، طبق موارد زیر مورد تقدیر قرار دهد.
الف - پرداخت حداکثر یک ماه حقوق و فوق‌العاده تخصص ماهانه در طول سال به عنوان پاداش.
ب - تامین هزینه مسافرت به اماکن مقدسه و زیارتگاههای مسلمین و اعطای مرخصی تشویقی علاوه بر مرخصی استحقاقی با استفاده از حقوق و‌فوق‌العاده تخصص حداکثر به مدت یک ماه در سال.
ج - اعطای جوایز نقدی در مورد اجرای موفقیت‌آمیز برنامه‌های حسابرسی یا بازرسی قانونی که از نظر مالی منجر به صرف‌جوئی یا افزایش درآمد یا‌کشف منابع مای به نفع دولت میشود و همچنین تهیه طرحهای دیگری که در اجرای وظایف قانونی سازمان بوده و خلاقیت و ابتکار در آنها به کار رفته باشد متناسب با ارزش آنها، تا میزان حداکثر دو ماه حقوق و فوق‌العاده تخصص.
د - سایر اقدامات تشویقی به پیشنهاد هیات عامل و تصویب مجمع عمومی سازمان.

تبصره - ضوابط اجرای این ماده مطابق دستورالعملی است که به تصویب هیات عامل سازمان می‌رسد.

ماده 42 (اصلاحی 1372/01/11)- سازمان میتواند در پایان خدمت مستخدمین ثابت که بازنشسته می‌شوند و یا به نحو مطلوب رابطه استخدامی آنها قطع میگردد در صورت رضایت با تصویب هیات عامل تا میزان یکماه آخرین حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب به عنوان پاداش پرداخت نماید.

ماده 43 (اصلاحی 1372/01/11)- سازمان می‌تواند علاوه بر حقوق و مزایای مقرر کمکهایی به شرح زیر به مستخدمین خود اعطا نماید:

الف (الحاقی 1372/01/11)- به مستخدمین مرد شاغل، بازنشسته و وظیفه بگیر مشمول این آیین‌نامه که دارای همسر دایم می‌باشند ماهیانه معادل پنجاه درصد (50%) حداقل حقوق مبنای جدول موضوع ماده (32) به عنوان کمک هزینه عائله مندی.

تبصره (الحاقی 1372/01/11)- مستخدمین زن شاغل، بازنشسته و وظیفه بگیر مشمول این آیین‌نامه که دارای همسر نبوده و خود به تنهایی متکفل مخارج فرزندان می‌باشند از کمک موضوع این بند بهره مند می‌شوند.

ب (الحاقی 1372/01/11)- به هر یک از مستخدمین مرد شاغل، بازنشسته و وظیفه بگیرمشمول این آیین‌نامه که دارای فرزند تا سن بیست (20) سال هستند به ازای هر فرزند (حداکثر سه فرزند) ماهانه معادل ده درصد (10%) حداقل حقوق مبنای جدول موضوع ماده (32) به عنوان کمک هزینه اولاد (حداکثر سن برای اولادی که از مزایای این بند استفاده می کنند به شرط ادامه تحصیل و ارائه گواهی مربوط بیست و پنج (25) سال تمام برای اولاد ذکور، و زمان ازدواج برای اولاد اناث خواهد بود)

ج (الحاقی 1372/01/11)- سایر کمکها و مزایا مطابق قوانین و مقررات عمومی و جاری کشور.

فصل ششم - در تامین رفاه و آسایش و حفظ سلامت مستخدمین

بخش اول - مرخصی استحقاقی:

ماده 44 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدمین سازمان سالی 24 روز بدیون احتساب ایام تعطیلات رسمی حق استفاده از مرخصی با استفاده از حقوق، مزایای شغل و فوق العاده های جذب، بدی آب و هوا و محرومیت از تسهیلات زندگی، کسر صندوق و تضمین، سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و کشیک را دارند.

تبصره - مرخصی استحقاقی از نخستین ماه استخدام مستخدم و نسبت به مدت خدمت به او تعلق میگیرد.

ماده 45 - افرادی که به سازمان منتقل می‌شوند می‌توانند از مرخصی استحقاقی ذخیره شده قبلی خود طبق مقررات این آیین‌نامه استفاده نمایند.

ماده 46 - مرخصی کمتر از یک روز کار جزو مرخصی استحقاقی منظور می‌شود و حداکثر مدت مرخصی موضوع این ماده از دوازده روز در یک سال تقویمی تجاوز نخواهد کرد. نحوه استفاده از این مرخصی مطابق دستورالعملی خواهد بود که به تصویب هیات عامل سازمان می‌رسد.

ماده 47 - استفاده از مرخصی استحقاقی موکول به تقاضای کتبی مستخدم و موافقت مسئولین مربوط و رعایت ضوابط سازمان می‌باشد.

تبصره - مستخدمین موظفند نیمی از مرخصی سالیانه خود را طبق برنامه تنظیمی از طرف سازمان استفاده نمایند.

ماده 48 - هر گاه مسئولین مربوط بنا بر مصالح اداری با تقاضای کتبی مرخصی مستخدم از حیث مدت یا موقع استفاده موافقت کنند اعطای آن را با توافق مستخدم به وقت دیگری موکول می‌کنند.

تبصره 1 (اصلاحی 1372/01/11)- چنانچه در شرایط استثنائی استفاده از مرخصی به علت نیاز مبرم به مستخدم (‌به تشخیص هیات عامل) با رعایت مراتب فوق امکان‌پذیر‌نباشد، مرخصی استفاده نشده به نسبت هر 24 روز معادل یکماه حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده های جذب مقرر در ماده 44 حسب درخواست مستخدم بازخرید خواهد شد و در غیر این صورت این مرخصی ذخیره خواهد شد.

تبصره 2 - چنانچه مستخدمی که تحصیل مرخصی نموده است بنا به ضرورت از طرف مسئول مربوط دعوت به کار گردد در این صورت نیز نسبت به‌مرخصی استفاده نشده طبق تبصره فوق عمل میشود.

ماده 49 - مستخدم نمیتواند به اختیار در هر سال بیش از 12 روز مرخصی استحقاقی سالانه خود را ذخیره نماید و هر گاه از بقیه مرخصی مذکور به‌اختیار استفاده نکند، مدت زائد بر 12 روز ذخیره نخواهد شد مگر آنکه درخواست مرخصی مستخدم مورد موافقت سازمان قرار نگرفته باشد.

ماده 50 - مستخدمی که در حال مرخصی استحقاقی است می‌تواند تقاضا کند مرخصی او تمدید شود، در این صورت تاریخ شروع مرخصی اخیر‌بلافاصله بعد از انقضای مرخصی قبلی خواهد بود.

تبصره - در صورتی که موافقت مسئول مربوطه در مورد تمدید مرخصی به مستخدم ابلاغ نشده باشد مستخدم مکلف است در پایان مدت مرخصی در‌محل خدمت خود حاضر شود.

ماده 51 - حفظ شغل مستمر مستخدمی که در حال استفاده از مرخصی استحقاقی است. الزامی می‌باشد. در این مدت مسئول مربوطه وظایف او را به‌مستخدم یا مستخدمین دیگر موقتاً محول می‌کند.

ماده 52 - با مستخدمی که در حال استفاده از مرخصی استحقاقی بیمار شود مطابق مقررات بخش دوم این فصل رفتار خواهد شد و مرخصی‌استحقاقی استفاده نشده وی ذخیره می‌گردد.

ماده 53 - موافقت با تقاضای مرخصی استحقاقی استفاده نشده مستخدمی که تقاضای بازنشستگی می‌نماید، الزامی است.

ماده 54 - حداکثر مدتی که مستخدم در یک سال تقویمی می‌تواند از مرخصی استحقاقی همان سال و مرخصی استحقاقی ذخیره شده استفاده نماید،‌جمعاً از 60 روز تقویمی تجاوز نخواهد کرد. چنین مستخدمی هر گاه بخواهد از باقیمانده مرخصی ذخیره شده خود نیز استفاده نماید، باید حداقل یک سال تمام خدمت کند.

تبصره - محدودیت مندرج در این ماده شامل مستخدمینی که تقاضای بازنشستگی می‌نماید، نمی‌گردد ولی حفظ شغل مستمر مازاد بر 60 روز‌مرخصی تقویمی این قبیل مستخدمین ضروری نمی‌باشد.

ماده 55 - به ایام مرخصی استعلاجی بیش از چهار ماه و به دوران مرخصی بدون حقوق، آمادگی به خدمت، تعلیق، برکناری از خدمت، انفصال موقت‌و خدمت زیر پرچم مرخصی استحقاقی تعلق نمی‌گیرد.

ماده 56 (اصلاحی 1372/01/11)- در صورتی که مستخدم فوت شود و مرخصی استحقاقی ذخیره شده داشته باشد، حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده های جذب مقرر در ماد 44 ایام مرخصی‌ذخیره شده او به وراث قانونی وی پرداخت خواهد شد.

بخش دوم - مرخصی استعلاجی:

ماده 57 (اصلاحی 1372/01/11)- در صورت ابتلاء به بیماریهائی که مانع از خدمت مستخدم باشد، از حداکثر چهار ماه مرخصی استعلاجی با استفاده از حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده های جذب مذکور در ماه 44 در طول یک سال خدمت استفاده خواهد کرد.

تبصره - فوق‌العاده روزانه مستخدمی که در خارج از مرکز در حالت ماموریت بیمار شود، در مدت مرخصی استعلاجی به تشخیص سازمان قابل‌پرداخت می‌باشد.

ماده 58 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدمین شرکت که از نظر بازنشستگی مشمول مقررات قانون تامین اجتماعی هستند از نظر مرخصی استعلاجی تابع مقررات مذکور‌خواهند بود ولی سازمان حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده های جذب آنان را در مدت بیماریهائیکه کمتر از چهار روز باشد و همچنین مابه‌التفاوتی را که از صندوق تامین اجتماعی دریافت نمی‌کنند به آنان پرداخت خواهد کرد. اعمال حکم این ماده حداکثر سه بار در طول یک سال تقویمی مجاز است.

ماده 59 - گواهی پزشک معالج مستخدم برای اظهار نظر نزد پزشک معتمد سازمان ارسال میگردد. هر گاه گواهی پزشکی معالج از لحاظ عدم توانائی‌مستخدم به انجام دادن خدمت یا مدت معذوریت مورد قبول پزشکی معتمد قرار نگیرد، موضوع به کمیسیون پزشکی احاله و نظر کمیسیون پزشکی‌قطعی است.

ماده 60 - ایام مرخصی استعلاجی در مورد حوادث ناشی از کار با تایید کمیسیون پزشکی از محدودیت زمانی مقرر در ماده 57 مستثنی است.

ماده 61 (اصلاحی 1372/01/11)- در صورتی که مستخدم به بیماریهای صعب‌العلاج مبتلا شود تا مدت یک سال حقوق او پرداخت خواهد شد.

تبصره - تشخیص ابتلاء مستخدم به بیماریهای صعب‌العلاج و تعیین مدت معذوریت او به عهده کمیسیون پزشکی متشکل از سه پزشکی معتمد است‌که یا اکثریت آراء اتخاذ خواهد شد.

ماده 62 (اصلاحی 1372/01/11)- به بانوان باردار برای زایمان هر فرزند تا سه ماه معذوریت با استفاده از حقوق و مزایای مقرر در ماده (44) داده می‌شود. تشخیص تاریخ این معذوریت با پزشک معالج آنان است. ایام معذوریت جزو مرخصی استعلاجی منظور خواهد شد و در مورد زایمان چهارم به بعد سازمان هیچگونه تعهدی نداشته و مستخدم می‌تواند صرفاً از مرخصی استحقاقی یا بدون حقوق استفاده نماید.

ماده 63 - گواهی‌های پزشکی که در مورد بیماری مستخدم در خارج از کشور صادر شده باید از حیث صدور به تصدیق سفارتخانه یا کنسولگری‌جمهوری اسلامی ایران در محل برسد. در مورد مستخدمین شاغل، یا مامور در خارج از کشور تصدیق سفارتخانه یا کنسولگری ایران در محل از حیث‌صحت صدور کافی خواهد بود و در سایر موارد هر گاه مفاد چنین گواهینامه‌ای مورد تایید پزشک معتمد قرار نگیرد، موضوع در کمیسیون پزشکی برای‌اظهار نظر قطعی مطرح خواهد شد.

ماده 64 - حفظ شغل مستمر مستخدمی که از مرخصی استعلاجی بیش از چهار ماه استفاده می‌نماید الزامی نیست.

بخش سوم - مرخصی بدون حقوق:

ماده 65 - مستخدم میتواند با موافقت سازمان حداکثر تا 2 سال در طول خدمت از مرخصی بدون حقوق استفاده نماید.

تبصره - حداکثر این مرخصی برای ادامه تحصیلات عالی در رشته مربوط به شغل مستخدم سه سال علاوه بر مرخصی مذکور در این ماده است.

ماده 66 - حفظ شغل مستمر مستخدم در ایام مرخصی بدون حقوق بیش از یکماه متوالی الزامی نیست. در صورتی که پس از پایان دوران مرخصی مذکور، شغل مستمر متناسب برای ارجاع به او موجود نباشد، آماده به خدمت خواهد شد.

ماده 67 - مدت مرخصی بدون حقوق جزء سابقه خدمت مستخدم محسوب نمیشود.

تبصره - ایام مرخصی بدون حقوق مستخدم برای ادامه تحصیلات عالی و تخصصی در رشته مورد نیاز سازمان مشروط بر آنکه منجر به اخذ مدرک تحصیلی شود از لحاظ بازنشستگی یا پرداخت کسور بازنشستگی مربوط اعم از سهم مستخدم و سهم سازمان جزء سابقه خدمت مستخدم محسوب میشود.

ماده 68 - استفاده از مرخصی بدون حقوق موقوف به اختتام دوره آزمایشی است و صرفاً در مواردی است که مستخدم استحقاق مرخصی نداشته و‌احتیاجش به استفاده از مرخصی مسلم شود.

ماده 69 - موافقت با مرخصی بدون حقوق مستخدمی که از چهار ماه مرخصی استعلاجی سالانه استفاده نموده و به سبب ادامه بیماری و یا بیماریهای‌دیگر قادر به خدمت نباشد بیماری وی صعب‌العلاج تشخیص داده نشود، پس از تایید کمیسیون پزشکی الزامی خواهد بود.

ماده 70 - عدم حضور مستخدم در محل کار که مدت آن از سه روز تجاوز ننماید و مستند به عللی که ذیلاً درج می‌شود باشد موجه شناخته خواهد شد.
1 - بیماری شدید.
2 - صدمات ناشی از حوادث که به او یا پدر، یا ماد، همسر و یا فرزندانش وارد آمده باشد.
3 - بیماری شدید پدر، مادر، همسر و یا فرزندان.
4 - فوت همسر یا اقربای نسبی و سببی تا طبقه اول.
5 - دارا شدن فرزند.
6 - ازدواج.
7 - احضار مستخدم توسط مراجع قضایی برای ادای شهادت و انجام تحقیقات.

تبصره (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدم در شرایط فوق مکلف به اطلاع مورد در اولین فرصت ممکن به سازمان خواهد بود و تشخیص صحت و سقم جهات ادعائی مستخدم به عهده مسئول واحد او است. در صورتی که صحت ادعا تصدیق شود، عدم حضور مستخدم به علت موضوع مندرج در ردیف یک جزو مرخصی استعلاجی و به سبب موضوعات مندرج در ردیفهای (2) الی (7) با پرداخت حقوق و مزایای مقرر در ماده (44) به حساب مرخصی اضطراری منظور و حکم لازم صادر می‌شود.

بخش چهارم - سایر موارد:

ماده 71 - سازمان مکلف است در تامین شرایط بهداشتی، رفاهی، ایمنی و ایجاد محیط مناسب کار برای مستخدمین خود، اقدامات لازم را به عمل‌آورد. آیین‌نامه موضوع این ماده توسط هیات عامل تهیه و به تصویب مجمع عمومی می‌رسد.

ماده 72 - سازمان مکلف است مستخدمین خود را در برابر حوادث و فوت و حوادث ناشی از امور جنگی بیمه نماید. ضوابط این ماده با رعایت‌مقررات عمومی کشور توسط سازمان تهیه و پس از تصویب هیات عامل به تایید مجمع عمومی خواهد رسید.

ماده 73 - سازمان می‌تواند به شرکتهای تعاونی و صندوق قرض‌الحسنه کارکنان خود طبق ضوابطی که به پیشنهاد هیات عامل به تصویب مجمع عمومی‌می‌رسد در حدود بودجه مصوب کمک‌های لازم را بنماید.

ماده 74 (اصلاحی 1372/01/11)- به منظور رفاه و تامین آتیه مستخدمین و خانواده آنان هر ماه سه درصد (3%) از حقوق، مزایای شغل مستخدم کسر و پس از افزودن معادل آن بابت سهم سازمان، مجموع آن در صندوق مستقلی تحت عنوان صندوق پس انداز کارکنان واریز می‌شود.

تبصره - ضوابط ایجاد صندوق و ترتیب نگهداری و بکارگیری و یا بازپرداخت وجوه پس‌انداز طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به پیشنهاد هیات عامل به‌تصویب مجمع عمومی سازمان می‌رسد.

ماده 75 (اصلاحی 1372/01/11)- در مواقع بازنشستگی، از کار افتادگی، استعفا، بازخرید از خدمت به علت عدم نیاز سازمان، فوت و یا انتقال مستخدم به سایر دستگاههای دولتی یا نهادهای انقلاب اسلامی، مجموع سهم پس انداز مستخدم به علاوه سهم سازمان و سود آن (در صورت اکتساب) یکجا به او و یا وارث قانونی وی پرداخت می‌شود.

تبصره 1 (اصلاحی 1372/01/11)- در مواقع بازخرید از خدمت بر اساس رای هیات رسیدگی به تخلفات اداری، انفصال دایم و یا اخراج فقط موجودی سهم مستخدم به علاوه سود اکتسابی به وی پرداخت می‌شود.

تبصره 2 - مستخدم مستعفی از خدمت، در صورت استخدام مجدد میتواند وجوه دریافتی از صندوق پس‌انداز از بابت سهم خود و سود متعلقه را‌یکجا به صندوق مزبور واریز نماید.

ماده 76 - سازمان موظف است به مستخدمینی که ازدواج دائم می‌نمایند و از سازمان تامین اجتماعی از این بابت وجهی دریافت نمی‌دارند، برای بکبار در طول خدمت، هزینه ازدواج پرداخت نماید.

ماده 77 - سازمان موظف است به خانواده مستخدمین متوفی به منظور جبران هزینه‌های انجام مراسم تدفین و ترحیم و سایر هزینه‌های مربوطه وجهی‌تحت عنوان هزینه کفن و دفن پرداخت نماید.

ماده 78 (اصلاحی 1372/01/11)- تعیین میزان هزینه های مذکور در مواد (76) و (77) به عهده مجمع عمومی سازمان می‌باشد.

فصل هفتم - حقوق و تکالیف مستخدمین

ماده 79 - مستخدم می‌تواند با رعایت شرایط زیر و یکماه اعلام قبلی از خدمت سازمان استعفاء کند.
الف - مستخدمی که تعهد خدمت در سازمان دارد پس از پایان مدت تعهد.
ب - مستخدمی که طبق برنامه‌ها تنظیم شده سازمان، عهده‌دار انجام وظیفه در امر حسابرسی سازمانهای دیگر یا اجرای برنامه‌های آموزشی یا اموری‌باشد که مربوط به اجرای سایر وظایف قانونی سازمان است پس از پایان برنامه مربوط به شرط تکمیل و ارائه کارهای ارجاعی به مسئولین امر.
ج - در موارد دیگری که ضرورتهای اداری ایجاب کند و استعفای مستخدم موجب توقف یا رکود وظائف مربوط به شغل او بشود، ممکن است موافقت با استعفای مستخدم حداکثر به مدت شش ماه به تشخیص سازمان معوق گذارده شود.

تبصره - استعفای مستخدم رافع تعهدات او در برابر سازمان نخواهد بود. استعفاء از تاریخی تحقق می‌یابد که سازمان با آن موافقت و حکم‌پایان خدمت در مورد مستخدم صادر شود.

ماده 80 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدمی که به تربیت مقرر در ماده (79) از خدمت سازمان استعفا داده است حداکثر پس از مدت شش (6) ماه از تاریخ ارائه استعفا نامه از خدمت سازمان مستعفی شناخته شده و سازمان موظف است حکم استعفای وی را صادر نماید.

ماده 81 (اصلاحی 1372/01/11)- حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده های جذب ایام مرخصی استحقاقی ذخیره شده مستخدم مستعفی و همچنین کسور بازنشستگی پرداختی مستخدم مستعفی‌مشمول مقررات بازنشستگی قانون استخدام کشوری، قابل پرداخت می‌باشد.

تبصره - کارکنان موسسات مشمول قانون کار که طبق قانون تشکیل سازمان حسابرسی به این سازمان منتقل شده‌اند، در صورتی که طبق مقررات‌موسسات متبوع قبلی خود در زمان استعفا از مزایای پاداش پایان خدمت استفاده میکرده‌اند، پس از اجرای این آیین‌نامه، در صورت استعفا و قبول آن‌توسط سازمان و یا بازنشستگی بر اساس ضوابطی که به پیشنهاد هیات عامل به تصویب مجمع عمومی سازمان خواهد رسید از مزایای مربوطه (‌تا‌حداکثر میزان ذخائر پایان خدمت مندرج در دفاتر قانونی موسسات قبلی) بهره‌مند خواهند شد.

ماده 82 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدم می‌تواند در صورت موافقت سازمان سوابق خدمت خود را بازخرید نماید. از تاریخ تصویب این اصلاحیه به مستخدمی که سوابق خدمت وی بازخرید می‌شود در ازای هر سال سابقه خدمت در سازمان و موسسات حسابرسی که مطابق قانون تشکیل و اساسنامه کارکنان آن به سازمان منتقل شده اند حداکثر معادل یک ماه و نیم آخرین حقوق و فوق العاده شغل پرداخت می‌شود. وجوه بازخریدی مستخدمینی که در اجرای امر تطبیق وضع استخدامی در سالهای 1367 و 1368 مبالغی به عنوان خرید خدمات قبلی خود دریافت کرده اند، پس از کسر این مبالغ قابل پرداخت است. کسر سال یک سال محسوب می‌شود. درمواردی که این ییآن نامه مسکوت است ملاک قوانین و مقررات عمومی در این زمینه می‌باشد.

تبصره 1 (الحاقی 1372/01/11)- حقوق و فوق العاده های ایام مرخصی استحقاقی ذخیره شده مستخدم بازخرید شده براساس آخرین حقوق و مزایای مذکور در ماده (44) محاسبه و پرداخت خواهد شد.

تبصره 2 (الحاقی 1372/01/11)- مستخدمین مستعفی و بازخرید شده که از نظر بازنشستگی مشمول مقررات بازنشستگی قانون استخدام کشوری هستند می‌توانند سهم کسور بازنشستگی خود را دریافت و یا درخواست نمایند برابر قانون نحوه انتقال کسور بازنشستگی مصوب سال 1365 به صندوق تامین اجتماعی و یا صندوقهای بازنشستگی دیگری منتقل شود.

تبصره 3 (الحاقی 1372/01/11)- استخدام مجدد مستخدمی که سوابق خدمت او بازخرید شده است ممنوع می‌باشد.

ماده 83 - مستخدم می‌تواند در مورد تضییع حقوق استخدامی خود قبل از مراجعه به مراجع ذیصلاح، شکایت خود را به مسئولین مربوط سازمان‌تقدیم کند. سازمان مکلف است به منظور ایجاد محیط حسن تفاهم و بهبود روابط بین مدیریت و کارکنان، ترتیبات و شرایط لازم را برای رفع موجبات اینگونه شکایات در حدود قوانین و مقررات مربوط فراهم نماید.

ماده 84 - مستخدم مکلف است در حدود قوانین و مقررات دستور روسای خود را در امور مربوط به وظائف شغلی مورد تصدی اطاعت کند. در‌صورتی که مستخدم دستور مافوق را برخلاف قوانین و مقررات یا موازین حرفه‌ای یا مصالح سازمان تشخیص دهد، مراتب را با ذکر دلیل به وی و مقام‌بالاتر از او گزارش کند، هر گاه مافوق اجرای دستور را کتباً خواستار شود مکلف است آن را اطاعت نماید. در این صورت مسئولیت ناشی از اجرای امر به عهده آمر خواهد بود.

ماده 85 - هر نوع عملی که موجب اخلال یا کم کاری یا بی‌نظمی و یا وقفه در کار سازمان بشود یا بر خلاف اخلاق حسنه یا شئون شغلی و اداری‌سازمان باشد، تخلف محسوب و با متخلف مطابق قانون رسیدگی به تخلفات اداری رفتار خواهد شد.

ماده 86 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدم نمی‌تواند در سایر دستگاههای دولتی و خصوصی و همچنین نهادهای انقلاب اسلامی و نیز نزد اشخاص حقیقی یا حقوقی که به امور حسابرسی می پردازند هر گونه شغلی را بدون موافقت سازمان‌عهده‌دار شود. هر گونه تخلف از این بابت موجب تعقیب اداری و موضوع به هیاتهای رسیدگی به تخلفات اداری ارجاع خواهد شد.

تبصره - انواع مشاغلی که کار در آنها امکان‌پذیر است با نظر هیات عامل تعیین می‌شود.

ماده 87 - مستخدم نمیتواند بازاء خدماتی که در اجرای وظایف محوله قانونی سازمان در موسسات و سازمانها و شرکتهای دیگر انجام می‌دهد،‌وجهی دریافت کند و یا اینکه هدیه‌ای اعم از نقدی و یا جنسی بپذیرد.

تبصره 1 - انجام هر گونه معامله با واحدهای مورد رسیدگی سازمان برای کلیه مستخدمین بدون اجازه کتبی مقامات ذیصلاح سازمان ممنوع است.

تبصره 2 - هر گونه اعمال خلاف و مغایر این ماده و تبصره آن تخلف محسوب و با متخلف برابر مقررات رفتار خواهد شد.

ماده 88 - در مواردی که مستخدم انجام وظایف حسابرسی یا بازرسی قانون شرکتها و سازمانهای مشمول قانون تشکیل و اساسنامه سازمان را بر عهده دارد، مکلف است علاوه بر رعایت موازین حرفه‌ای، مقررات قانون تجارت و سایر مقررات مربوط را رعایت کند ولی اعلام موارد تخلف و جرائم به‌مقامات مربوط باید از طریق سازمان انجام گیرد تخلف از اجرای این ماده حسب مورد موجب تعقیب اداری و کیفری در مراجع قانونی است.

ماده 89 - انواع تخلفات اداری و نحوه تعیین مجازات آنها و رسیدگی به تخلفات اداری مستخدمین مطابق قانون رسیدگی به تخلفات اداری خواهد بود.

تبصره - رسیدگی و اظهار نظر به مسائل انضباطی در امور حرفه‌ای مستخدمین از وظائف کمیته انضباطی موضوع ماده 29 اساسنامه می‌باشد که در‌صورت تشخیص خلاف، پرونده جهت رسیدگی به هیاتهای رسیدگی به تخلفات اداری ارجاع خواهد شد.

ماده 90 - مستخدمین مکلفند در ساعات کار تعیین شده از طرف سازمان در محل خدمت خود حضور یافته و وظائف محوله را انجام دهند.‌دستورالعمل مربوط به حضور و غیاب و نحوه کسر جریمه غیبت به تصویب هیات عامل میرسد.

تبصره - مدت ساعات کار مستخدمین سازمان تابع مقررات عمومی کشور میباشد.

فصل هشتم - بازنشستگی و وظیفه

ماده 91 - امور بازنشستگی و وظیفه مستخدمین ثابت که طبق قانون تشکیل و اساسنامه مصوب به سازمان منتقل شده یا بشوند، تابع مقررات زیر‌است:
الف - مستخدمین رسمی که تابع مقررات بازنشستگی و وظیفه قانونی استخدام کشوری خواهند بود. اینگونه مستخدمین می‌توانند در خواست نمایند‌با رعایت مقررات مربوط تابع مقررات قانون تامین اجتماعی گردند.
ب - کارکنان مشمول قانون تامین اجتماعی که همچنان مشمول مقررات قانون مذکور خواهند بود.
ج - مستخدمین ثابت مشمول مقررات استخدامی شرکتهای دولتی که در اجرای لایحه قانونی راجع به شمول مقررات بازنشستگی و وظیفه قانون‌استخدام کشور به مستخدمین شرکتهای دولتی مشمول قانون تامین اجتماعی مصوب 1358/9/10 از لحاظ بازنشستگی و وظیفه مشمول قانون‌استخدام کشوری گردیده‌اند کماکان تابع مقررات بازنشستگی مذکور خواهند بود.
د - مستخدمینی که تابع مقررات بازنشستگی و وظیفه خاص بوده یا مشمول مقررات بازنشستگی و وظیفه نبوده‌اند با رعایت مقررات مربوط تابع قانون‌تامین اجتماعی خواهند بود.

تبصره - کلیه سوابق خدمت مستخدمین مذکور در این ماده که طبق مقررات قانونی در موسسه محل خدمت قبلی آنها قابل احتساب بوده است. از‌لحاظ بازنشستگی و وظیفه و مقررات این آیین‌نامه جزء سنوات خدمت آنان محسوب خواهد شد.

ماده 92 - مستخدمینی که بر اساس مقررات این آیین‌نامه در سازمان استخدام می‌شوند از نظر بازنشستگی و وظیفه مشمول مقررات قانون تامین‌اجتماعی خواهند بود.

فصل نهم - مقررات مختلف

ماده 93 - سازمان نمی‌تواند جز در موارد مصرح در این آیین‌نامه مستخدم را از شغل مستمر مورد تصدی بر کنار کند مگر آنکه بلافاصله او را به شغل مستمر دیگری منصوب نماید.

ماده 94 - در صورت انحلال سازمان، مستخدمین آماده بخدمت شده، در اختیار وزارت امور اقتصادی و دارائی قرار می‌گیرند.

ماده 95 - در صورتی که شغل مستمر مستخدم حذف شود و شغل مستمر بلاتصدی دیگری که شرایط احراز آن را دارد در تشکیلات سازمان موجود‌نباشد، آماده به خدمت خواهد شد.

ماده 96 (اصلاحی 1372/01/11)- به مستخدمین سازمان که به حال آماده به خدمت در می‌آیند شش ماه اول تمام حقوق مبنا و افزایش سنواتی و پس از آن تا پایان دوران آمادگی به‌خدمت نصف مبلغ مزبور پرداخت خواهد شد.

تبصره 1 (اصلاحی 1372/01/11)- حداکثر مدت آمادگی به خدمت یک سال خواهد بود و پس از این مدت مستخدم آماده به خدمت حسب مورد بازنشسته و یا سوابق خدمت او براساس ماده (82) بازخرید خواهد شد.

تبصره 2 - دوران آمادگی به خدمت با پرداخت کسور بازنشستگی به مآخذ تمام حقوق از نظر بازنشستگی و وظیفه جزء سابقه خدمت مستخدم‌محسوب خواهد شد.

ماده 97 - سازمان مکلف است جهت انتقال مستخدمین آماده به خدمت خود به طرق مقتضی اقدام کند.

ماده 98 - انتصاب مستخدمی که در شغل مستمر صاحب جمعی انجام وظیفه می‌نماید به شغل مستمر دیگر تا موقعی که حساب دوره عملیات او‌تسویه نشده است ممنوع می‌باشد.

ماده 99 - در هر مورد که در این آیین‌نامه حکمی وجود نداشته باشد، طبق مقررات استخدامی شرکتهای دولتی عمل خواهد شد و در صورتی که در‌مقررات مذکور نیز حکم خاصی نباشد طبق قوانین عمومی کشور رفتار خواهد شد.

ماده 100 - اصلاحات و تغییرات ضروری در این آیین‌نامه بر اساس بند 9 ماده 11 اساسنامه سازمان به وسیله مجمع عمومی پیشنهاد و با همکاری‌سازمان امور اداری و استخدامی کشور جهت تصویب هیات وزیران تقدیم خواهد شد.

فصل دهم - تطبیق وضع مستخدمین با مقررات این آیین‌نامه

ماده 101 (اصلاحی 1372/01/11)- کلیه مستخدمینی که طبق قانون تشکیل و اساسنامه مصوب به این سازمان منتقل شده‌اند از تاریخ تصویب این آیین‌نامه و آن دسته از‌مستخدمینی که در آینده منتقل می‌شوند از تاریخ انتقال در صورت داشتن صلاحیتهای لازم مشمول مقررات این آیین‌نامه خواهند بود و حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب آنان طبق مقررات این آیین‌نامه پرداخت خواهد شد.

تبصره - در صورتی که صلاحیتهای مستخدمین منتقل شده به سازمان در خصوص برخی از آنان احراز نگردید، صدور حکم تطبیق وضع در مورد‌اینگونه ایراد موکول به تایید هسته گزینش سازمان خواهد بود. هسته گزینش موظف است ظرف 6 ماه صلاحیت و یا عدم صلاحیت مستخدم را اعلام‌نماید، در غیر این صورت مستخدم تطبیق وضع خواهد یافت.

ماده 102 - مستخدمینی که طبق مقررات قانون تشکیل سازمان و اساسنامه آن به این سازمان منتقل شده یا میشوند به ترتیب زیر با آنان رفتار خواهد‌شد.
الف - مستخدمین رسمی تابع قانون استخدام کشوری حسب درخواست آنان به مستخدم ثابت مشمول این آیین‌نامه تبدیل و با آنان مطابق مقررات‌ماده 144 قانون استخدام کشوری رفتار می‌شود.
ب - مستخدمین ثابت مشمول مقررات استخدامی شرکتهای دولتی یا مقررات استخدامی خاص، با مقررات این آیین‌نامه تطبیق خواهند شد.
ج - سایر مستخدمین و کسانی که تابع قانون کار بوده و مشاغل آنها کارگری شناخته نمی‌شود طبق مقررات این آیین‌نامه تبدیل میشوند.
د - افرادی که به طور موقت به عنوان خرید خدمت، قراردادی، روزمزد یا حکمی و مانند اینها در واحد متبوع قبلی به طور تمام وقت خدمت‌می‌کرده‌اند حسب تشخیص و نیاز سازمان تا تاریخ تبدیل وضع با مقررات این آیین‌نامه طبق قرارداد قبلی به خدمت خود در سازمان ادامه می‌دهند.

ماده 103 - مستخدمینی که طبق مقررات قانون تشکیل و اساسنامه سازمان به این سازمان منتقل می‌شوند، در شغلی که از طرف سازمان به آنان ارجاع می‌شود، خدمت خواهند کرد و کلیه تعهدات آنان برابر سازمان متبوع قبلی نیز عیناً به این سازمان انتقال می‌یابد.

ماده 104 - گروه مستخدمین با توجه به شغل ارجاعی و پایه آنان با توجه به سنوات خدمت قابل قبول سازمان و خدمت تمام وقت دولتی و خدمت وظیفه عمومی به ازاء هر سال یک پایه مطابق مقررات تعیین خواهد شد.

تبصره - پایه یا پایه‌هائی که مستخدمین مذکور طبق مقررات و یا مصوبات هیات وزیران در موسسات قبلی علاوه بر پایه‌های سنواتی دریافت کرده‌اند به‌پایه‌هائی که به موجب این آیین‌نامه به آنان داده میشود، افزوده خواهد شد.

ماده 105 (اصلاحی 1372/01/11)- در صورتی که حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب مستخدم ثابت پس از تطبیق وضع یا مقررات این آیین‌نامه از جمع حقوق و مزایای‌شغل و یا فوق‌العاده شغل و یا فوق‌العاده‌هائی که به اقتضای شغل قبلی به طور ثابت دریافت می‌کرده است و همچنین کمک هزینه عائله‌مندی کمتر‌شود، مابه‌التفاوت به عنوان تفاوت تطبیق دریافتی به وی پرداخت خواهد شد. هر گونه افزایش حقوق از تفاوت مذکور کسر خواهد گردید.

ماده 106 - کلیه سوابق خدمت قابل قبول مستخدمینی که در ازای آن کسور بازنشستگی یا حق بیمه به صندوق مربوط پرداخته‌اند در موقع تطبیق وضع‌محسوب و منظور خواهد شد.

ماده 107 (اصلاحی 1372/01/11)- در مورد سوابق خدمت مستخدمینی که در ازاء آن کسور بازنشستگی یا حق بیمه به صندوق مربوط پرداخت نشده در صورتی که طبق اسناد‌مالی متقن مالیات حقوق ایام خدمت به وزارت امور اقتصادی و دارائی پرداخت شده باشد طبق دستورالعمل اجرایی این فصل و به تشخیص سازمان با‌شغل ارجاعی مستخدم مرتبط باشد از لحاظ اجرای مقررات این فصل در تعیین حقوق محسوب و منظور خواهد شد.

ماده 108 - مقررات این فصل در مورد کلیه افرادی اجرا خواهد شد که قبل از اجرای این آیین‌نامه به طور تمام وقت در موسسه متبوع خود خدمت‌می‌کرده‌اند.

ماده 109 (اصلاحی 1372/01/11)- مستخدمین غیر رسمی و یا غیر ثابت که در اجرای قانون تکمیل و اساسنامه به این سازمان منتقل شده و یا می‌شوند می‌توانند ظرف مدتی‌که از سه ماه از تاریخ تصویب این آیین‌نامه تجاوز نکند، کتباً تقاضای تبدیل وضع استخدامی خود را با مقررات این آیین‌نامه بنمایند. سازمان میتواند در‌صورت نیاز و وجود شغل مستمر بلاتصدی و تایید صلاحیت و رضایت از عملکرد آنان،حقوق این دسته از مستخدمین را در اجرای مواد این فصل‌تعیین نماید.حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب آنان از تاریخ درخواست بر اساس این مقررات تعیین و پرداخت خواهد شد.

تبصره - در صورت کاهش دریافتی هیچگونه تفاوتی به این مستخدمین تعلق نخواهد گرفت.

ماده 110 - در مورد مستخدمینی که طبق قانون تشکیل و اساسنامه سازمان به تبع ادغام یا انحلال سازمان متبوع خود به این سازمان منتقل می‌شوند و‌به وجود آنها نیازی نباشد، می‌توان به یکی از طرق زیر رفتار نمود:
الف - معرفی به سازمانهای دیگر با رعایت قوانین و مقررات مربوط جهت انتقال.
ب - بازخرید خدمت حسب درخواست آنها.
ج - بازنشسته کردن آنان با رعایت قوانین و مقررات مربوط.
در غیر موارد فوق، سازمان مکلف به حفظ وضع استخدامی آنان طبق مقررات مربوط خواهد بود و هیچ یک از مستخدمینی را که طبق قانون تشکیل و‌اساسنامه سازمان به این سازمان منتقل می‌شوند غیر از موارد تبصره ماده 101 نمی‌توان به عنوان زائد از خدمت اخراج کرد.

ماده 111 - در مورد مستخدمینی که قبل از تطبیق وضع با این آیین‌نامه آماده به خدمت شوند مبنای محاسبه حقوق آمادگی به خدمت آنان آخرین‌حقوق و مزایای ثابتی است که قبل از آماده به خدمت دریافت می‌داشته‌اند.

ماده 112 - دستورالعمل اجرایی مقررات این فصل به تصویب هیات عامل خواهد رسید.

میرحسین موسوی - نخست‌وزیر