ماده واحده - ماده 47 قانون استخدام کشوری از اول فروردین 1310 ملغی و این ماده از تاریخ مزبور به جای ان برقرار میشود
اولا - هر گاه یکی از مستخدمین رسمی که بحد تقاعد رسیدهاند اعم از این که متقاعد شده یا نشده باشند فوت نماید نصف حقوق تقاعدی که قانونا به او تعلق میگیرد به طور تساوی بورثه قانونی متوفی که در ماده 3 قانون وظایف مورخه 19 ربیعالاول 1326 تصریح شده است به علاوه برادر و خواهری که در کفالت او بودهاند داده میشود.
ثانیا - مستخدمینی که مطابق ماده 46 باخذ وظیفه معادل دو ثلث مقرری خود ذی حق شده باشند (اعم از این که بحد تقاعد رسیده یا نرسیده باشند) پس از فوت نصف بلا کسر وظیفه که دریافت میداشتند درباره ورثه قانونی ان ها که در ماده 3 قانون وظایف ذکر شده به علاوه برادر و خواهری که در کفالت متوفی بودهاند از روز بعد از فوت برقرار میشود.
ثالثا - هر ایرانی که در خدمت دولت بوده و حقوق میگیرد از هر طبقه که باشد (یعنی مستخدمین با رتبه و بیرتبه و جزء و کنتراتی) اگر در راه ادای وظیفه بواسطه حادثه فوت نماید دو ثلث بلا کسر اخرین مقرری او از روز بعد از فوت درباره ورثه قانونی او به علاوه برادر و خواهری که درکفالت متوفی بودهاند برقرار میشود ولی اگر مستخدم رسمی بوده و بحد تقاعد رسیده است و دو ثلث مقرری مذکور از میزان حقوق تقاعدی که بایستی مطابق ماده 45 بمستخدم مزبور داده شود کمتر باشد همان حقوق تقاعد را دریافت خواهد نمود.
وظایف مذکوره در این ماده در مورد فقره اول و ثانی مطلقا از صندوق تقاعد و در مورد ثالث در صورتی که مستخدم رسمی باشد از صندوق تقاعد و الا از عایدات عمومی دولت برقرار خواهد شد مکر ان که از مستخدمین اداراتی باشد که عایدات آن منحصرا به مخارج خود میرسد که در این صورت ازبودجه ان اداره پرداخته میشود.
-تبصره - مقصود از حادثه که در این ماده ذکر شده صدمات غیر مترقبه و اتفاقات فوقالعاده است که در راه انجام وظیفه مشتخدم [مستخدم] به آن تصادف کرده و موجب اتلاف او میشود.
این قانون که مشتمل بر یک ماده است در جلسه بیست و هشتم اسفند ماه یک هزار و سیصد و ده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر