تاریخ دادنامه قطعی: 1391/06/05
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: صرف یک بار درگیری بین زوج و زوجه که منجر به آسیب جزئی زوجه شود، مصداق خوف از ضرر بدنی نیست و مانع از صدور حکم الزام به تمکین نمیشود.
در خصوص دادخواست تقدیمی خواهان آقای (ع. م.) فرزند (م. ر.) با وکالت آقای (ر. الف.) به طرفیت خوانده، خانم (م. الف. م.) فرزند (ع. الف.) به خواسته الزام خوانده به تمکین در انجام وظایف زندگی مشترک با توجه به اوراق و محتویات پرونده از جمله مفاد دادخواست تقدیمی تصویر مصدق سند نکاحنامه رسمی به شماره 6221 صادره از دفتر ازدواج شماره 171 حوزه ثبتی تهران، وجود علقه زوجیت بین طرفین به سبب عقد نکاح دائم محرز میباشد و زوجه عدم تمکین از شوهرش را ایراد ضرب و شتم شوهرش نسبت به وی و عدم امنیت توجیه نموده است، لیکن برای اثبات ادعایش به دادنامه شماره --- مورخ 1391/01/30 موضوع پرونده کلاسه --- /1069 ، که زوج به اتهام ایراد ضرب عمدی بدنی نسبت به زوجه به پرداخت دیه محکوم گردید، با عنایت به اینکه زوجه جهت عدم تمکین خود، عذر موجه خود را اعلام داشته، لذا دادگاه دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و مستندا به ماده 1115 از قانون مدنی، حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام میگردد و به زوجه اجازه داده میشود تا رفع مظنه ضرر بدنی و جسمی مسکن علیحدهای اختیار نماید. رای صادره حضوری محسوب، ظرف مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه خانواده تهران - فراهانی
در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی (ع. م.) با وکالت (ر. الف.) به طرفیت (م. الف. م.) نسبت به دادنامه --- مورخ 1391/04/11 در پرونده کلاسه --- صادره ازشعبه --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی تجدیدنظرخواه (خواهان) را به استناد ماده 1115 قانون مدنی، حکم به رد دعوی صادرگردیده است، وکیل تجدیدنظرخواه اظهار داشت یک برخورد کوچک و ناچیز، که عرفا و عادتا قابل اغماض است، نمیتواند از مصادیق ماده 1115 قانون مدنی باشد و پس از دو سال زندگی مشترک، هیچ گونه سوء رفتاری از جانب موکل رخ نداده است و اینچنین درگیری کوچکی نمیتواند مناط و دلیل سوء رفتار تلقی گردد، تجدیدنظرخوانده اظهار داشت از اعمال و رفتار زوجه و ایراد ضرب و جرح، تمامی همسایهها باخبر میباشند و چندین پرونده در کلانتری باغ فیض مطرح بوده است، نظر به اینکه آنچه در پرونده امر مضبوط میباشد، گواهی پزشکی قانونی کبودی بازوی چپ را قید نموده است که دیه به میزان سه دهم درصد صادرگردیده و اینکه دلیل دیگری مبنی بر درگیری مستمر و یا چندبار ایراد ضرب تحقق یافته باشد، در پرونده امر مشهود نمیباشد و اینکه آنچه مستنبط از ماده 1115 قانون مدنی میباشد، بودن زن با شوهر و در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن میباشد، عرف یک بار درگیری که منتهی به کبودی در بازوی چپ شود، از مصادیق متضمن خوف ضرر بدنی تلقی نمیگردد. علیهذا اعتراض تجدیدنظرخواهی وارد دانسته به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض دادنامه فوقالذکر به استناد ماده 1114 قانون مدنی، زن باید در منزلی که شوهر تعیین میکند سکنی نماید و طبق ماده 1102 قانون مدنی، همین که نکاح به طور صحت واقع شد، روابط زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار میشود و یکی از وظایف زوجه تمکین از زوج میباشد، لذا ضمن وارد تشخیص دادن خواسته خواهان بدوی حکم به الزام زوجه به تمکین از زوج صادر و اعلام مینماید. رای صادره قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
خالقی - نجفی سواد رودباری