ماده 1 - ورود و صدور اشیاء عتیقه و آثار فرهنگی و هنری اصیل و معتبر که در این قانون باختصار اموال فرهنگی نامیده میشود تابع مقررات زیر خواهد بود:
ماده 2 - ورود اموال فرهنگی اصیل و معتبر از پرداخت حقوق و عوارض گمرکی معاف است.
ماده 3 - واردکننده باید معادل پنج درصد ارزش اموال مزبور را هنگام ورود بنفع صندوق حمایت از هنرمندان بپردازد.
تبصره - اموال فرهنگی مربوط بفرهنگ و تمدن ایران از پرداخت پنج درصد مقرر در این ماده معاف است.
ماده 4 - پنج درصد مذکور در ماده 3 در مورد اموال فرهنگی که با نظارت دولت به قصد فروش از طریق عرضه در نمایشگاهها یا حراجها و یا نگارخانهها وارد میشود هنگام فروش از فروشنده دریافت میشود.
ماده 5 - صدور اموال فرهنگی که مطابق قانون حفظ آثار ملی مصوب دیماه سال 1309 و آییننامه اجرایی آن قانون در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و یا به تشخیص وزارت فرهنگ و هنر قابل ثبت در فهرست آثار ملی باشد ممنوع است. صدور اموال فرهنگی ثبت شده در آثار ملی مشمول مقررات بند 4 ماده 127 قانون کیفر عمومی خواهد بود.
تبصره - اشیاء حاصل از جرائم مذکور در این ماده تحت نظر وزارت فرهنگ و هنر توقیف میشود و در صورت محکومیت مرتکب دادگاه حکم بضبط اموال مذکور بنفع وزارت فرهنگ و هنر خواهد داد تا برای استفاده عمومی موزهها اختصاص داده شود.
ماده 6 - صدور اموال فرهنگی به استثنای اموال فرهنگی موضوع ماده 5 این قانون با اجازه وزارت فرهنگ و هنر و پرداخت پنج درصد ارزش آنها بنفع صندوق حمایت از هنرمندان آزاد میباشد.
تبصره - دولت میتواند هر تعداد از اموال مذکور در این ماده را که برای موزهها یا مجموعهها و یا استفاده عمومی لازم بداند بر طبق ضوابطی که در آییننامه معین خواهد شد خریداری کند.
ماده 7 - خریدار اموال فرهنگی موضوع ماده 4 این قانون ظرف مدت یکماه از تاریخ خاتمه نمایشگاه یا تاریخ خرید در حراج یا نگارخانه میتواند بدون پرداخت پنج درصد مذکور در ماده 6 آنها را از کشور خارج کند.
ماده 8 - پدید آورنده اموال فرهنگی میتواند آثار خود را بدون پرداخت پنج درصد مذکور در ماده 6 همراه خود از کشور خارج و یا به کشور وارد کند.
ماده 9 - ورود یا صدور اموال فرهنگی که مشمول فهرست و مشخصات مذکور در آییننامههای اجرایی این قانون نباشد تابع مقررات عمومی مربوط بصادرات و واردات کشور خواهد بود.
ماده 10 - به وزارت فرهنگ و هنر اجازه داده میشود به منظور تسهیل در امر ورود و صدور اموال فرهنگی و داد و ستد صحیح اموال مزبور راساً یا با مشارکت بخش خصوصی مبادرت بایجاد مراکز رسمی فروش یا حراج در داخل یا خارج کشور یا هر دو بنماید.
ماده 11 - مقررات این قانون در هیچ مورد، عهدنامهها و قراردادهای دو جانبه یا چند جانبه یا بینالمللی ناظر بورود و صدور اموال فرهنگی را که طبق قوانین و مقررات مربوط به تصویب دولت شاهنشاهی ایران رسیده باشد محدود نمیسازد و معافیتهای مندرج در ماده 37 قانون امور گمرکی مصوب خرداد ماه 1350 بقوت خود باقی است.
تبصره 1 - بموارد مذکور در این ماده صدی پنج مقرر در این قانون تعلق نمیگیرد.
تبصره 2 - به جزموارد مذکور در این ماده قوانین و مقررات مغایر با این قانون در قسمتی که مغایرت دارد ملغی است.
ماده 12 - آییننامههای اجرایی این قانون از طرف وزارت فرهنگ و هنر و وزارت امور اقتصادی و دارائی تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
در این آییننامهها مشخصات و انواع اموال فرهنگی و چگونگی تشخیص آنها و نیز اموالی که برای تشکیل موزهها و مجموعهها و استفاده عمومی لازم است همچنین نحوه ایجاد و اداره صندوق حمایت از هنرمندان و ترتیب جمعآوری و مصرف وجوهی که بنفع این صندوق وصول میشود و نحوه نظارت دولت بر امر ورود و صدور داد و ستد اموال فرهنگی و نیز سایر نظامات مربوط باجرای مواد این قانون تعیین خواهد شد.
قانون فوق مشتمل بر دوازده ماده و پنج تبصره پس از اظهار ملاحظات مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه 1354/4/9، در جلسه روز یکشنبه بیست و دوم تیر ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی