قانون اجازه افزایش حقوق کارمندان دولت

مصوب 1320/08/06 مجلس شورای ملی

ماده اول - بحقوق ثابتی که طبقات زیرین در تاریخ آخر مهر ماه 1320 دریافت میداشته‌اند:
1 - خدمتگزاران اداری مشمول قانون استخدام کشوری و مستخدمین مجلس شورای ملی و شهرداریها.
2 - افسران ارتش و امنیه از ستوان سوم ببالا.
3 - خدمتگزاران قضائی.
4 - استادان و دانشیاران مشمول قانون تاسیس دانشگاه.
5 - استادان و دانشیاران و روسای بخش و درمانگاههای بیمارستانهای مشمول قانون اصلاح قانون دانشگاه.
6 - دبیران و آموزگاران مشمول قانون تربیت معلم و آموزگاران قراردادی.
7 - پزشکان و پزشکیاران و دامپزشکان.
8 - کارمندان بنگاه راه‌آهن دولتی ایران.
9 - رئیس مجلس شورای ملی و نمایندگان مجلس و معاون اداری مجلس.
10 - نخست‌وزیر و وزیران و سپهبدان و معاون و رئیس دفتر نخست‌وزیری و معاونین و روسای دفتر وزارتخانه‌ها و مدیران کل متصدی مقام و‌استانداران و فرمانداران.
از تاریخ اول آبان ماه 1320 بنسبتهای زیر افزوده خواهد شد:
تا یکهزار ریال حقوق ماهیانه صد درصد
از یکهزار و یکریال تا دو هزار ریال نسبت بمازاد بر یکهزار ریال پنجاه درصد.
از دو هزار و یکریال ببالا نسبت بمازاد بر دو هزار ریال بیست و پنج درصد.

تبصره 1- حداکثر حقوق کارمندان و طبقات مذکور در فقرات از 1 تا 8 این ماده با منظور کردن اضافه فعلی از ماهی 6000 ریال تجاوز نخواهد کرد.

تبصره 2 - حداقل حقوقی که در ماه بآموزگاران قراردادی پرداخته خواهد شد در تهران از چهارصد ریال و در شهرها و قصبات از سیصد ریال - در دهات از دویست و پنجاه ریال کمتر نخواهد بود.

ماده دوم - حقوق ماهیانه کارمندان و افراد ارتش و امنیه از استوار یکم بپائین به شرح زیر تعیین میشود:
استوار یکم ماهیانه 650 ریال
استوار دوم // 600 //
گروهبان یکم // 550 //
گروهبان دوم ماهیانه 500 ریال
گروهبان سوم // 450 //
سرجوخه/امنیه // 400 //
سرباز پیمانی و تابین یکم امنیه
بدون جیره // 320 //
سرباز پیمانی و تابین دوم امنیه
بدون جیره // 300 //
سرباز یکم وظیفه // 15 //
سرباز وظیفه // 10 //

ماده سوم - حقوق کارمندان زیر پایه و ردیف افراد شهربانی و خدمتگزاران جزء دو برابر میشود ولی حداکثر حقوقی که باین طبقات پرداخته میشود از ماهی 750 ریال تجاوز نخواهد کرد.

تبصره - بحقوق فعلی خدمتگزاران جزء مجلس که تابع آیین‌نامه مخصوص هستند مطابق جدولی که به تصویب هیات رئیسه مجلس رسیده است از صدی چهل تا صدی شصت افزوده میشود.

ماده چهارم - حقوق پاسبانان و سرپاسبانان در تهران به شرح زیر تعیین میشود:
پاسبان درجه 3 بی‌سواد ماهیانه 350 ریال
پاسبان درجه 3 باسواد ماهیانه 400 ریال
پاسبان درجه 2 // 420 //
پاسبان درجه 1 // 440 //
سرپاسبان درجه 3 // 480 //
سرپاسبان درجه 2 // 500 //
سرپاسبان درجه 1 // 520 //
در سایر شهرستانها میزان حقوقی که به پاسبانان و سرپاسبانان پرداخته خواهد شد طبق آیین‌نامه خواهد بود که هیات وزیران با عطف بوضعیت محل و هزینه زندگی تدوین خواهد نمود.

ماده پنجم - نسبت بکارمندان قراردادی و حکمی با عطف به میزان حقوق و تاریخ ورود آنها بخدمت اضافاتی طبق جدول زیرین منظور خواهد شد.

تبصره 1 - حداکثر حقوقی که بکارمندان قراردادی و حکمی داده خواهد شد با منظور داشتن اضافه فعلی از ماهی پنجهزار ریال تجاوز نخواهد کرد.

تبصره 2 - حداکثر حقوق خدمتگزاران قراردادی و حکمی جزء از قبیل شوفر و تلفونچی و میکانیک و امثال آنها طبق آیین‌نامه خواهد بود که از‌طرف هیات وزیران تدوین میشود.

تاریخ شروع بخدمت


قبل از 1313
با در 1313

1314

1315

1316

1317

1318

1319

1320

حقوق ماهیانه تا یکهزار ریال

%100

%90

%80

%70

%60

%50

%40

%30

حقوق ماهیانه تا برای هزار ریال اول

%100

% 90

%80

%70

%60

%50

%40

%30

دو هزار ریال برای مازاد آن

%50

%40

%40

%35

%30

%25

%20

%15

حقوق ماهیانه بیش از برای هزار ریال اول

%100

%90

%80

%70

%60

%50

%40

%30

دو هزار ریال // // دوم

%50

%45

%40

%35

%30

%25

%20

%15

برای مازاد آن

%250

%2/1/22

%20

%2/1/17

%15

%2/1/12

%10

%2/1/7

ماده ششم - نسبت بکارمندان روزمزدی هیات وزیران با عطف بنوع کار و محل اقامت و داشتن عیال و اولاد آیین‌نامه جهت افزایش حقوق آنها تدوین خواهد نمود.

ماده هفتم - بکارمندانی که حقوق آنها از دو هزار ریال کمتر است و بیش از سه اولاد دارند برای هر فرزندی که سن او بهیجده سال تمام نرسیده مدد معاش معادل پنج درصد حقوق پرداخته خواهد شد.

ماده هشتم - حقوق منتظرین خدمت به همان تناسبی که حقوق رتبه آنها به موجب این قانون افزایش یافته ترقی داده خواهد شد.

ماده نهم - بحقوق بازنشستگی بازنشستگان مشمول قوانین استخدام کشوری و لشگری و وظیفه موظفین صدی 25 علاوه میشود مبلغی که از بابت این اضافه پرداخته خواهد شد از محل بودجه هزینه سال 1320 تامین و بصندوق بازنشستگی تحمیل نخواهد گردید.

ماده دهم - ماده 45 قانون استخدام کشوری به طریق زیر اصلاح میشود:
میزان حقوق بازنشستگی مساوی است با یک پنجاهم حد وسط حقوق 36‌ماهه اخیر خدمت ضرب در عدد سنوات خدمت.

ماده یازدهم - کارمندان مشمول قوانین استخدامی کشوری و لشگری که مشمول شرایط بازنشستگی گردیده در صورتی که از تاریخ تصویب این قانون تا آخر سال جاری درخواست بازنشستگی نمایند استثنائاً با یک سوم علاوه بر آنچه طبق مقررات خاص بازنشستگی خودشان مستحق هستند بازنشسته میشوند. وزارتخانه‌ها نیز میتوانند در آخر اسفند ماه 1320 کارمندان خود را که به سن بازنشستگی رسیده‌اند طبق شرایط این ماده بازنشسته نمایند.

تبصره - بمستخدمینی که در اثر کسالت به تشخیص وزارتخانه مربوطه قادر بادامه خدمت نیستند و سن آنها از پنجاه سال متجاوز است حق داده میشود که طبق شرایط ماده یازده این قانون تقاضای بازنشستگی نمایند.

ماده دوازدهم - بکسور تقاعد عمومی مستخدمین کشوری و لشگری صدی یک و نیم افزوده میشود.

ماده سیزدهم - فوق‌العاده‌های زیر طبق آیین‌نامه که هیات وزیران فعلی تدوین خواهند کرد پرداخت خواهد شد و سوای آنها بهیچوجه فوق‌العاده پرداخت نمیشود.
1 - فوق‌العاده ویژه
2 - فوق‌العاده کسر صندوق و تضمین.
3 - کشیک شب و اوقات تعطیل.
4 - کرایه خانه و اشتغال در خارج از مرکز.
5 - هزینه سفر.
6 - حق‌الکفاله.
7 - حق مقام.
8 - فوق‌العاده بدی آب و هوا.
9 - فوق‌العاده اقامت پزشکان در نقاط مرزی و محرومیت از مطب.

تبصره - فوق‌العاده ویژه تنها باشخاصی تعلق خواهد گرفت که مجموع حقوق و مزایای دریافتی آنها در آخر مهر ماه 1320 بیشتر از میزانی بوده که در نتیجه اجرای این قانون بآنها پرداخته خواهد شد.

ماده چهاردهم - اشخاصی که بعد از تصویباین قانون بخدمت پذیرفته میشوند و یا ترفیع می‌یابند حقوق یا اضافه را که این قانون برای رتبه یا‌مقام آنها معین نموده دریافت خواهد داشت.

ماده پانزدهم - اضافاتیکه به موجب این قانون پرداخته میشود مشمول فقره 3 ماده 57 قانون استخدام کشوری نبوده و بنفع صندوق بازنشستگی کسر نمیشود.

ماده شانزدهم - این قانون از اول آبان ماه 1320 اجرا میشود.

این قانون که مشتمل بر شانزده ماده است در جلسه ششم آبان ماه یکهزار و سیصد و بیست به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری

دریافت فایل پی‌دی‌اف