ماده واحده - کلیه اراضی بایر در سراسر کشور در صورت اعراض صاحبان آنها بلاعوض در اختیار دولت قرار میگیرد و در صورت عدم اعراض، مالکین اراضی بایر به دلیل ضرورت ملزم به کشت بر اساس ضوابط کشاورزی یا فروش یا اجاره یا مزارعه زمین بایر خود هستند. چنانچه از تاریخ ابلاغ ظرف مدت یک سال اقدام به یکی از موارد فوق ننمایند وزارت کشاورزی راساً و یا توسط هیات هفت نفره واگذاری زمین، از طرف مالک برای کشاورزی و دامداری به قیمت عادله زمان تصویب این قانون (1367/5/25) خواهد فروخت.
تذکر - اراضی بایر شامل اراضیای است که بیش از 5 سال بدون عذر موجه بلاکشت مانده یا بماند.
تبصره 1: مهلت عنوان شده، چنانچه عذر مالک در زیر کشت قرار دادن اراضی موجه باشد، به مدت یک سال تمدید خواهد شد.
تبصره 2: پرداخت بهای عادله در هر مورد پس از کسر بدهیهای قانونی و شرعی مالک انجام خواهد گرفت.
تبصره 3: آییننامه ماده واحده ظرف مدت دو ماه تهیه و به تصویب دولت خواهد رسید.
تبصره 4: در مواردی که مشروعیت مالکیت اراضی بایر از طرف وزارت کشاورزی یا زارعین محلی یا دادسرای انقلاب و دادگاه اصل 49 محل اعتراض باشد دادگاه اصل 49 مکلف است ظرف حداکثر یک سال نسبت به اعتراض رسیدگی و تعیین تکلیف نماید و چنانچه در این مدت این اراضی بفروش رسید و یا به صورت اجاره و یا مزارعه واگذار گردید، وجوه مربوطه در حسابی که وزارت دارایی تعیین میکند نگهداری خواهد شد تا پس از تعیین تکلیف در دادگاه طبق مقررات قانون نحوه اجرای اصل 49 قانون اساسی اقدام شود.
مصوبه فوق مشتمل بر ماده واحده و 4 تبصره در جلسه مورخ 1367/05/25 مجمع تشخیص مصلحت نظام اسلامی به تصویب رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی