ماده واحده - بیمهشدگان تامین اجتماعی مشمول قانون کار و قانون کار کشاورزی در صورت داشتن حداقل 55 سال تمام سن و سابقه پرداخت 20سال یا بیشتر حق بیمه میتوانند با اطلاع کتبی به کارفرما درخواست بازنشستگی خود را به سازمان تامین اجتماعی حوزه محل کار خود تسلیم تا طبق مقررات این قانون مستمری بازنشستگی جهت آنان برقرار گردد.
تبصره 1 - در صورتی که کارفرما به تخصص کارگر نیاز داشته باشد حداکثر ظرف مدت پنج روز نیاز خود را به سازمان تامین اجتماعی محل ارائه مینماید تا در کمیتهای که به همین منظور مرکب از مدیرکل کار و امور اجتماعی، نماینده شورای اسلامی واحد کار ذیربط (در واحدهایی که شورایاسلامی کار تشکیل نشده باشد نماینده انجمن صنفی مربوطه و یا نماینده قانونی کارگر در حکم نماینده شورا خواهند بود) و مدیر کل تامین اجتماعی که در محل سازمان تامین اجتماعی تشکیل میگردد. مورد بررسی قرار گرفته و کمیته مذکور موظف است با استماع دلایل طرفین حداکثر ظرف 10 روز نظرنهایی خود را اعلام نماید. در صورتی که کمیته دلایل کارفرما را قانعکننده تشخیص بدهد میتواند حداکثر با سه ماه تعویق با بازنشستگی کارگر موافقت نماید.
تبصره 2 - حداقل سن موضوع این قانون برای زنان 10 سال کمتر میباشد.
تبصره 3 - داشتن حداقل سن موضوع این قانون برای کارگران بیمه شدهای که دارای یکی از شرایط زیر میباشند ضروری نمیباشد:
الف - دارا بودن حداقل 30 سال سابقه پرداخت حق بیمه.
ب - دارا بودن حداقل 20 سال سابقه پرداخت حق بیمه در کارهای سخت و زیانآور.
ج - دارا بودن 30 سال سابقه پرداخت حق بیمه مجموعاً در کارهای عادی و سخت و زیانآور با توجه به تبصره 4 این قانون.
تبصره 4 - هنگام محاسبه مقرری سابقه پرداخت حق بیمه در کارهای سخت و زیانآور به ازاء هر سال معادل 5/1 سال سابقه پرداخت در قبال هرسال 6 ماه ارفاق محاسبه و حداکثر مجموع مدت ارفاق مندرج در این تبصره، ده سال میباشد. آییننامه کارهای سخت و زیانآور توسط شورای عالی حفاظت فنی و با حضور مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی (با حق رای) تجدید نظر خواهد شد حداکثر مجموع مدت ارفاق مندرج در این تبصره دهسال میباشد.
تبصره 5 - کسر یک سال سابقه پرداخت حق بیمه کارگر مشمول این قانون در صورت تمایل بیمه شده یک سال تمام محسوب خواهد شد مشروط به اینکه کلیه حق بیمه برای دوران باقیمانده تا یک سال (سهم کارگر، کارفرما و دولت به استثناء سهم درمان که به نسبت نه بیست و هفتم حق بیمه محاسبه میشود) توسط شخص مشمول پرداخت گردد.
تبصره 6 - میزان مستمری بازنشستگی این نوع بیمه شدگان براساس پرداخت سنوات حق بیمه طبق ماده 77 قانون تامین اجتماعی و عنداللزوم با توجه به تبصره 4 این ماده واحده تعیین میگردد.
تبصره 7 - چنانچه بیمه شدگانی که براساس این ماده واحده بازنشسته شوند و مجدداً به عنوان حقوقبگیر در کارگاهی به کار اشتغال ورزند، ضمن قطع مستمری از استفاده مجدد این ماده واحده محروم خواهند شد.
تبصره 8 - مقررات جاری فصل بازنشستگی قانون تامین اجتماعی به استثنای تسهیلاتی که در این قانون برقرار شده است کماکان بقوت خود باقی میباشد.
تبصره 9 - از تاریخ تصویب این قانون ظرف یکماه دستورالعمل و آییننامه اجرایی این قانون توسط سازمان تامین اجتماعی و با همکاری وزارتکار و امور اجتماعی تهیه و پس از تصویب وزراء بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و کار و امور اجتماعی به موقع اجراء گذارده خواهد شد.
تبصره 10 - مدت اجرای این قانون از تاریخ تصویب آییننامه اجرایی یک سال خواهد بود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و ده تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه بیست و هشتم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و شصت و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1367/03/05 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی