ماده 1 (منسوخ 1399/08/05)- مدیران مسئول موسسات مسافربری و حمل و نقل باید از دادن مسافر و تحویل بار بوسائط نقلیهایکه بوسایل ایمنی زیر مجهز نباشند خودداری نمایند.
الف - جعبه کمکهای اولیه درمانی.
ب - مثلث شبرنگ.
ج - چراغ چشمکزن.
د - کپسول آتشننشانی.
ه- - دستگاه سنجش سرعت و زمان (تاخوگراف) بدون نقص فنی.
ماده 2 - مدیران موسسات مسافربری و حمل و نقل باید رانندگان وسائط نقلیه مربوط را ملزم بداشتن مدارک زیر نموده و از تحویل مسافرو بار بوسائط نقلیهایکه رانندگان آن فاقد مدارک مزبور باشند خودداری نمایند:
الف - گواهی نامه بیمه اجباری شخص ثالث.
ب - گواهی بیمه انفرادی راننده و کمکراننده و مهماندار در صورتی که وسیله نقلیه دارای مهماندار باشد.
ج - کارت شناسائی عکسدار راننده که از طرف شهربانی تهیه و تنظیم میشود.
د - گواهی وابستگی وسیله نقلیه بیکی از موسسات مسافربری یا حمل و نقل مجاز.
ه- - دفترچه کار وسیله نقلیه که به وسیله پلیس راه تهیه و تنظیم میشود.
و - دفترچه انفرادی راننده که به وسیله پلیس راه تهیه و تنظیم میشود.
ماده 3 - رانندگی اتوبوس و مینیبوس بیش از هشت ساعت در یک شبانهروز برای هر راننده ممنوع است. مدیران مسئول موسسات مسافربری مکلفند برایمسافرتهائی که مستلزم بیش از هشت ساعت رانندگی با سرعت مجاز در یک شبانهروز است راننده کمک پیشبینی نمایند. در صورت توافق موسسه وراننده ممکن است راننده دو ساعت نیز به عنوان اضافه کار انجام وظیفه نماید در هر حال در شبانه روز رانندگی بیش از ده ساعت ممنوع است.
ماده 4 - موسسات باربری مکلفند در موقع بارگیری ظرفیت وسیله نقلیه را که از طرف شهربانی در کارت شناسائی قید شده و شرایط مربوط بطول و عرض و ارتفاع و وزن بار را طبق مقررات توزین وزارت راه در نظر گرفته و از حمل محمولاتی که شرایط مزبور در آن رعایت نشده خودداری نمایند برای حمل بارهای حجیم و سنگین وزن غیر قابل تفکیک که ابعاد و وزن آنها بیش از حدود مشخص شده در مقررات توزین باشد باید پروانه و یا اجازه حمل از مقامات مسئول وزارت راه دریافت نمایند.
تبصره - موسسات باربری مکلفند برای توزین و قواره کردن بار ظرف مدت یک سال از تاریخ تصویب این آییننامه یک دستگاه باسکول بظرفیتحداقل 40 تن و در موسساتی که بار به میزان کافی نباشد قپان دستی مناسب به تشخیص وزارت راه و همچنین یکدستگاه سنجش عرض و ارتفاع بار(گاباری) باندازه مجاز داشته باشند.
ماده 5 - هر یک از موسسات مسافربری و حمل و نقل که مقررات این آییننامه را رعایت نکند به استناد ماده 11 قانون نحوه رسیدگی به تخلفات واخذ جرائم رانندگی و تبصره ذیل آن برای مدت حداکثر یکماه به تناسب اهمیت تخلف و تاثر آن در وقوع سوانح و تصادفات رانندگی از طرف شهربانی یا ژاندارمری کل کشور تعطیل خواهد شد.
تعطیل مازاد بر مدت یکماه تا یک سال و رسیدگی به اعتراض طبق ماده 11 قانون نحوه رسیدگی به تخلفات و اخذ جرائم رانندگی به عمل خواهد آمد.
ماده 6 - تعطیل موسسه مسافربری و حمل و نقل زمینی شامل هر نوع فعالیت موسسه مرکزی یا نمایندگی متخلف با رعایت تبصره ذیل ماده 11قانون نحوه رسیدگی به تخلفات و اخذ جرایم رانندگی خواهد بود.
ماده 7 - مفاد ماده 11 قانون نحوه رسیدگی به تخلفات و اخذ جرائم رانندگی راجع به اعتراض مدیران به تعطیل موسسه در مورد ماده شش این آییننامه نیز لازمالاجرا است.
ماده 8 - هر گاه ژاندارمری کل کشور تعطیل موسسه مسافربری و حمل و نقل واقع در حوزه استحفاظی شهربانی کل کشور را به علت وقوع تخلف در حوزه استحفاظی خود لازم تشخیص دهد طبق مقررات این آییننامه اتخاذ تصمیم نموده مراتب را برای اجراء به شهربانی کل کشور اعلام میکند ودر موردی که تخلف در حوزه استحفاظی شهربانی اتفاق افتاده و موسسه مسافربری و حمل و نقل در حوزه استحفاظی ژاندارمری کل کشور قرار داشتهباشد تصمیم شهربانی برای اجراء به ژاندارمری کل کشور اعلام خواهد شد.
ماده 9 - تعطیل موسسات حمل و نقل در صورت قطعیت در دفتر مخصوصی که شهربانی و ژاندارمری تهیه خواهند کرد ثبت میشود.
به علاوه مراتب باید در پشت پروانه کار موسسه به وسیله دادگاه و در صورت عدم اعتراض به وسیله اداره راهنمائی و رانندگی شهربانی یا پلیس راه منعکس شود.
آییننامه فوق مشتمل بر نه ماده و یک تبصره به استناد ماده 11 قانون نحوه رسیدگی بتخلفات و اخذ جرائم رانندگی مصوب 1350/03/30 در تاریخ ششم و هفدهم تیر ماه 1352 به تصویب کمیسیونهای دادگستری و کشور مجلس شورای ملی و در تاریخ ششم مرداد ماه یکهزار و سیصد و پنجاه ودو شمسی به تصویب کمیسیونهای دادگستری و کشور مجلس سنا رسیده است.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریفامامی