نحوه صدور حکم در نگهداری و فروش مواد مخدر

تاریخ دادنامه قطعی: 1395/07/26
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: نگهداری و فروش مواد مخدر دو جرم مستقل بوده و صدور حکم بر اساس تجمیع میزان مواد مکشوفه در این دو جرم،فاقد وجاهت قانونی است.

شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه پنجاهم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/07/26 - 09 : 17 قاضی: علیرضا رحمانی قاضی: حمیدرضا مهاجری قاضی: محمدحسین راضی

خلاصه جریان پرونده

بر اساس دادنامه --- - 95/5/23 صادره از شعبه --- دادگاه انقلاب اسلامی تهران آقای ر. ح.و. فرزند ی. به اتهام نگهداری 14 گرم و پنجاه سانت شیشه و فروش پانزده گرم شیشه و نگهداری یک گرم و هفتاد سانت گراس و استعمال شیشه محاکمه شده و در مورد نگهداری و فروش شیشه به پرداخت چهل میلیون ریال جریمه و تحمل 12 سال حبس تخفیفا و 50 ضربه شلاق و بابت اتهام نگهداری گراس به پرداخت یک میلیون ریال جریمه نقدی و تحمل ده ضربه شلاق و در مورد استعمال به پرداخت دو میلیون ریال جریمه نقدی و تحمل 40 ضربه شلاق تخفیفا محکوم شده است. محتویات پرونده حاکی از این است که مطابق گزارش نیروی انتظامی در تاریخ 94/11/27 فردی به نام ر. ل درحال فروش مواد بوده به هنگام خرید مواد مخدر توسط مامور نفوذی (معامله صوری) از فروشنده که بعدا خود را ر. ح.و. فرزند ی. معرفی می‌نماید متوجه حضور مامورین شده به مقابله با مامورین پرداخته یک تیر به سوی نامبرده شلیک و از ناحیه پای راست بالاتر از مچ مورد اصابت قرار گرفته و زمینگیر و دستگیر گردید و 20 گرم شیشه با لفافه و 3 گرم گراس با لفافه و دو دستگاه ترازو و 2 عدد پایپ و.... کشف و برگ تحویل به انبار مواد را 1/70 گرم گراس و 14/50 گرم شیشه بیان نموده است. د رص 34 از متهم به نام ر. ح.و م فرزند ی. بازجویی شده اظهار داشته بله قبول دارم 6 ماه استکه در پاتوق برای ج، ر.، ع، اقدام به فر وش مواد مخدر می کنم هرروز تقریبا سی الی چهل گرم بفروش می رسانم - بله قبول دارم روزی 30 گرم شیشه می فروشم و مدت 6 ماه استکه در پاتوق کار می کنم و در بازجوئی دادسرا گفته است: مواد از من کشف شده است و مالک اصلی مواد ر. بوده برای ایشان می فروختم پول (کشف شده) از فروش مواد بوده و مقدار دویست هزار تومان مال من بوده و مابقی مال افرادی بوده که فرارکرده اند من 15 گرم هروئین فروختم و مجبور بودم و به ر. بدهکار بودم و مجبور به فروش شیشه می شدم و به عنوان آخرین دفاع اظهار داشته قبول دارم مواد ازمن کشف شده و مالک اصلی آقای ر. بوده و 15 گرم برای ایشان فروختم و به وی بدهکار بودم و مجبور شدم وشیشه مصرف می کنم - پس از صدور کیفرخواست پرونده به شعبه --- دادگاه انقلاب اسلامی تهران ارجاع شده در این مرحله آقای ر. م به عنوان وکیل تسخیری متهم معرفی شده است. و با تقدیم یک برگ لایحه بیان داشته به نظر می‌رسد گزارش مامورین به علت درگیری و تیرخوردن موکل اغراق آمیز بوده است در صورت اثبات جرم با توجه به فقدان سابقه کیفری و اظهار ندامت تقاضای تخفیف و تعلیق مجازات نامبرده را دارم. متهم در دادگاه اظهار داشته نگهداری و استعمال را قبول دارم اما فروش را قبول ندارم تقاضای عفو و بخشش دارم. راجع به اقرارهای قبلی وی در مرجع انتظامی و بازپرسی سئوال شده پاسخ داده قبول ندارم چون مامور گفت قبول کن من هم قبول کردم وکیل وی اظهار داشته (دفاعیات) به شرح لایحه تقدیمی است متهم در آخرین دفاع گفته است همان است که بیان نمودم و وکیلم دفاع کرده اشتباه کردم تقاضای عفو وبخشش دارم پشیمان هستم متاهل هستم و تقاضای کمک و تخفیف دارم. در نهایت با صدور دادنامه متهم به شرح مذکور در ابتدای گزارش محکوم نموده رای صادره در تاریخ 95/5/25 حضورا به متهم ابلاغ شده و فرجامخواهی را از خود ساقط نموده است. و در تاریخ 95/5/27 حضورا به وکیل تسخیری ابلاغ شده و مشارالیه با تقدیم 2 برگ لایحه فرجامخواهی نموده در تاریخ 95/6/15 به امضا سرپرست محترم اجرای احکام رسیده است. خلاصه درخواست وی این است که 1 - مالک مواد مخدر افرادی بوده اند که موفق به فرار شده اند و اقرارموکل تحت تاثیر ترس ناشی از اصابت گلوله مامورین و شرایط بوجود آمده بوده است و گزارش مامورین اغراق آمیز بوده است در صورت جلسه یک مرتبه از قول موکل نوشته شده ساعت 9 تا 18 اقدام به فروش می نمائیم و در جواب سوال بعدی نوشته شده به صورت شبانه روزی فعالیت دارم 2 - مواد کشف شده بر فرض اینکه متعلق به موکل باشد 14/50 گرم بوده که مشغول بند 4 ماده 8 قانون مبارزه با مواد مخدر می‌شود نه بند 5 کما اینکه در کیفرخواست نیز برابر بند 4 ماده 8 تقاضای مجازات شده است. هیات شعبه با توجه به مراتب فوق به شرح برگ آتی پس از شور مبادرت به صدور رای می‌نماید. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای علیرضا رحمانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حمیدرضا مهاجری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر تقاضای رسیدگی و اتخاذ تصمیم شایسته دارم. در خصوص دادنامه شماره --- - 95/5/23 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه

نظر به اینکه درپرونده اثری از آزمایش مواد مخدر مکشوفه مشاهده نمی شود و متهم در دادگاه منکر فروش مواد مخدر شده و اقرارهای قبلی را ناشی از تلقین دانسته و هیچگونه تحقیقی در خصوص صحت یا سقم این ادعا انجام نشده به علاوه اینکه در صورت اثبات فروش موضوع پرونده مشمول ماده 134 قانون مجازات اسلامی می گردید ودر این حالت برای نگهداری وفروش باید مجازات های جداگاه با رعایت تناسب صادر و فقط مجازات اشد اجرا میگردید بنابر این تجمیع وزن مربوط به دوجرم جداگانه و صدور حکم بر اساس مجموع آن صحیح نبوده لذا فرجامخواهی آقای ر. م به وکالت از آقای ر. ح.و. فرزند ی. نسبت به دادنامه فوق الذکر وارد و موجه تشخیص داده شده با استناد به بند 2 قسمت ب ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 92/12/4 با اصلاحات و الحاقات بعدی دادنامه صادره نقض و پرونده برای رفع نقص در مورد آزمایش مواد مخدر مکشوفه و بررسی ادعای متهم در مورد تلقینی بودن پاسخ های مراحل قبلی رسیدگی و سپس صدور حکم بر اساس مقررات تعدد جرم با اعمال ماده 134 قانون مجازات اسلامی به شعبه صادر کننده رای منقوض ارجاع می‌گردد. « ضمنا حق مکتسبه محکوم علیه در خصوص استحقاق تخفیف نیز در رای جدید رعایت شود.

شعبه پنجاهم دیوان عالی کشور

رئیس: محمد حسین راضی مستشار: علیرضا رحمانی