رای شماره 349 مورخ 1396/04/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

بسم الله الرحمن الرحیم

شماره دادنامه: 349

تاریخ دادنامه: 20/4/1396

کلاسه پرونده: 94/497

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: انجمن شنوایی شناسان ایران و انجمن علمی شنوایی شناسی ایران با وکالت آقای سیدهاشم معصومی و خانم سمیه السادات معصومی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره 12214/402د-31/6/1393 مدیرکل دفتر نظارت و اعتباربخشی امور درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و نامه شماره 1613/505/د-23/6/1393 دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

گردش کار: آقای سیدهاشم معصومی و خانم سمیه سادات معصومی به موجب دادخواستی ابطال نامه شماره 12214/402د-31/6/1393 مدیرکل دفتر نظارت و اعتباربخشی امور درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و نامه شماره 1613/505/د-23/6/1393 دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:

"شرح شکایت: ریاست محترم دیوان عدالت اداری سلامً علیکم

احتراماً به وکالت از موکلین به استحضار می رساند؛

الف: موضوع شکایت: تقاضای بررسی و ابطال دو فقره نامه صادره از: 1- اداره کل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی 2- نامه دبیر شورای پزشکی و تخصصی وزارت مذکور که مجوز نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی برای ارزیابی شنوایی در مطب های متخصصین گوش و حلق و و بینی و جراحی سر و گردن و طب کار بدون حق صادر نموده اند.

ب: شرح شکایت: مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی- معاونت بهداشت طی شماره 5923-3306- 31/4/1392 استعلامی از مدیر کل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان به شرح آتی نموده است « برخی از پزشکان دارای مجوز معاینات سلامت شغل در قالب مطب، متقاضی و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی مانند اتاقک اکوستیک، دستگاههای ادیومتری و... جهت جهت ارزیابی شنوایی در مطب خود می‌باشند.

خواهشمند است دستور فرمائید این موضوع از نظر قوانین آن معاونت بررسی و نظرات ارشادی به این مرکز اعلام گردد.» جناب آقای دکتر سید سجاد رضوی مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان طی شماره 12214/402د-31/6/1393 در پاسخ به نامه فوق الذکر با استناد به نامه شماره 1623/505/د- 23/6/1393 صادره از دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی وزارت مذکور مرقوم داشته است « با توجه به توان علمی رشته های تخصصی گوش و حلق و بینی، جراحی سر و گردن و همچنین طب کار، نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی در مطب متخصصین فوق الذکر به منظور ارزیابی شنوایی سنجی بلامانع است و در این راستا با ارسال این نامه به استانها مجوز « نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی جهت ارزیابی شنوایی در مطب پزشکان» داده می‌شود نامه شماره 8600/09/24 - 13/10/1393

ج: به عرض می‌رسد: ریاست مرکز سلامت محیط کار در نامه ارسالی به مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان در راستای خواسته برخی از پزشکان به شرح نامه مذکور خواستار بررسی و نظرات ارشادی از منظر قوانین مربوطه شده است لیکن متاسفانه، مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی درمان بدون بررسی قوانین و مقررات و آیین‌نامه های موجود و حاکم بر حرفه پزشکی، صرفاً با استناد به نامه دبیر شورای پزشکی و تخصصی بلامانع بودن استفاده از نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی در مطب متخصصین گوش و حلق و بینی، جراحی سر و گردن، طب کار را صادر می فرمایند و این در حالی است که دبیر شورای آموزش پزشکی تخصصی بدون بررسی قوانین، آیین‌نامه ها و مقررات با مطرح کردن این که در برنامه های آموزشی کلیه رشته های تخصص در خصوص شرایط مطب و تجهیزات مورد نیاز مطلبی درج نشده است مجوز صادر کرده است که از اختیارات مشارالیه خارج است.

د: با عنایت به آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی که بر اساس و مستند به پنج قانون مهم مربوط به حرفه های پزشکی تدوین و ابلاغ گردیده است مستندات قانونی در مقدمه این آیین‌نامه ذکر شده است. که شرایط، ضوابط، فضای فیزیکی و تجهیزات مورد نیاز، وظایف و حدود اختیارات تخلفات دفاتر کار ارزیابی شنوایی را احصاء کرده است.

ه-: در تبصره یک ذیل شِق یک ماده پنج این آیین‌نامه با صراحت و وضوح کامل مقرر داشته است « ارائه خدمات ارزیابی و توانبخشی شنوایی منحصراً می باید توسط افراد دارای مدارک معتبر شنوایی شناسی مطابق ماده یک همین آیین‌نامه صورت پذیرد و استفاده از نام اشخاص فاقد صلاحیت یا نرم افزار های شنوایی شناسی برای خدمات مذکور مجاز نیست» بنابراین مجوز صادره مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان مبتنی بر نامه شماره 1622/505 د-23/6/1392 دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی دقیقاً با تبصره مارالذکر در تعارض کامل و خلاف آیین‌نامه و فاقد وجاهت قانونی است و به نظر می‌رسد دبیر شورای مذکور در خصوص صدور این مجوز قانونی اساساً قوانین، آیین‌نامه و سایر مقررات را بررسی ننموده است. زیرا منطوق تبصره ماده 5 آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی با صراحت و بدون هرگونه ابهام از لفظ «منحصراً» استفاده نموده که لفظ مذکور قابل تفسیر، تعبیر و یا تفسیر موسع نمی‌باشد. با مرقوم داشتن واژه «منحصراً» در تبصره مرقوم راه بر هر گونه تفسیر، تعبیر و یا قیاس کاملا بسته است. ضمن این که دریافت پروانه شنوایی سنجی مستلزم طی دوره های کارشناسی، کارشناسی ارشد و یا دکتری این تخصص است، با صدور چنین اجازه های خلاف مقررات و بی اساس مقدمات بی نظمی در امور پزشکی و بی اعتباری مدارک علمی پزشکی در جامعه رواج خواهد یافت و مقررات حاکم بر امور پزشکی نیز دچار تزلزل خواهد شد. تجربه سالهای اخیر اثبات کرده است انجام امور و تغییرات بدون بررسی در نهادها و سازمانها جز خسارت مادی و معنوی چیزی به دنبال نداشته است. مثال بسیار روشن این تغییرات انحلال دادسراهای عمومی و انقلاب و احیای مجدد آن، انحلال سازمان برنامه و بودجه و سپس احیای مجدد آن و دادگاه‌های کیفری 1 و 2.... می‌باشد.

و: علاوه بر عمومات دلایل مذکوره فوق در اثبات این که منحصراً افراد دارای مدرک معتبر شنوایی شناسی دارای این صلاحیت خطیر می‌باشند ذیلاً چند دلیل دیگر احصاء می‌گردد.

ز: دلایل مربوط به تاسیس رشته شنوایی شناسی: شنوایی شناسی یکی از رشته های علوم توانبخشی است که از قدمت تاسیس آن در ایران بیش از 42 سال می گذرد. این رشته با هدف ارائه طیف خدمات شنوایی در زمینه های غربالگری، تشخیص و توانبخشی شنوایی به افراد جامعه، تاسیس شده است. در طول سالهای گذشته، اساتید، متخصصین و مسئولین بسیاری در سمتها و نقشهای مختلف، در جهت شکل گیری مقاطع مختلف تحصیلی، تعریف و ایجاد فضای کار برای این رشته در جامعه تخصصی پزشکی و در بین افراد عادی جامعه، زحمت کشیده اند. این رشته به واسطه تکیه بر ابزار و تجهیزات ارزیابی شنوایی و تعادل، اساساً بر استفاده از فناوری و تجهیزات، متمرکز و متکی است و ابلاغ حاضر بدون در نظر گرفتن آنچه در تدوین برنامه های آموزشی و تربیت دانشجو در این رشته گنجانده و طی شده است، استقلال و حقوق تعریف شده در آیین‌نامه و برنامه های آموزشی مقاطع مختلف تحصیلی دانش آموختگان این رشته (شنوایی سنجی) را نادیده گرفته است. در حال حاضر، شنوایی شناسی بیش از 3000 فارغ التحصیل دارد که تقریباً 80 درصد آنها را گروه کارشناسی و 20 درصد را مدارج کارشناسی ارشد و دکتری شامل می‌شوند. شایسته تامل است در حالی که برای متخصصین پزشکی من جمله دو تخصص گوش حلق و بینی و طب کار به استناد برنامه آموزشی ایشان، تعدد خدمات تخصصی پزشکی در حیطه های معاینه، تشخیص و جراحی وجود دارد و تضمین کننده کسب درآمد و امرار معاش این متخصصین در حد مطلوب است، در رشته شنوایی شناسی، حیطه تخصصی مورد انتظار برای فعالیت حرفه ای، محدود به سیستم شنوایی است.

بر این اساس، اگر با بی توجهی مسئولین دخالت سایر رشته ها در این حرفه باز شود که در حال حاضر چنین امری صورت گرفته است، کسب درآمد و تامین معاش اعضای این رشته را که امکان این امر از طریق دیگری برای این گروه میسر نیست، شدیداً با مشکل مواجه می‌سازد. این امر در حالی است که ارائه خدمات ارزیابی شنوایی توسط پزشکان، تعرفه بالاتری نسبت به کارشناسان شنوایی شناسی داشته و هزینه بالاتری را به مراجعین، تحمیل می کند.

3- از آن جایی که اکثر مراجعین به دفاتر ارزیابی شنوایی از طریق ارجاع متخصصین پزشکی می‌باشند، در صورت ارائه خدمات ارزیابی شنوایی توسط پزشکان، نمی توان انتظار ارجاع بیمار به کارشناسان شنوایی شناسی را داشت و عملاً میزان مراجعه به این رشته بسیار کاهش می یابد.

4- همچنان که پزشکان طی سالها کسب دانش و تجربه بالینی در دوران تحصیل، مهارتهایی را کسب کرده اند که از طریق نامه و ابلاغیه قابل انتقال به سایر متخصصین نیست، دانش آموختگان شنوایی شناسی نیز در رشته تخصصی خود به ویژه در زمینه کار با دستگاههای ارزیابی شنوایی و دریافت و تفسیر نتایج آنها، مهارت هایی را اندوخته اند که بر کمیت و کیفیت ارزیابی و ارائه خدمات به بیماران تاثیر دارد، که غالباً در موارد از این دست، چنین تاثیراتی نادیده انگاشته می‌شود.

5- در طی دهه های گذشته، رشته های علوم پزشکی همواره به سمت تخصصی تر شدن پیش رفته اند و به تبع آن رشته های آموزشی یا مقاطع بالاتر تحصیلی تعریف شده و دانشجو پذیرش شده است. ابلاغ فوق علاوه بر این که نوعی عقب گرد به چند دهه قبل از تاسیس رشته شنوایی شناسی در ایران محسوب می‌شود ضمن زیر سوال بردن سالها تلاش متخصصین و مسئولان در راه اندازی و پذیرش دانشجو در مقاطع مختلف تحصیلی این رشته تضییع حقوق دست اندرکاران، دانش آموختگان و منابع انسانی و مالی بیت المال را به همراه دارد که استدعا می‌شود به این امر مهم توجه کافی مبذول داشته و با اصدار رای مقتضی از این بی نظمی و بر هم زدن اصل تخصصی بودن موضوعات پیشگیری و ممانعت فرمائید انجمن شنوایی شناسایی به استناد دلایل موضوعات پیشگیری و ممانعت فرمائید انجمن شنوایی -شناسایی به استناد دلایل مراجعین را از جمله وظایف حرفه ای و بالینی شنوایی شناسان می داند و از آن دیوان درخواست بررسی موارد ذکر شده و ابطال ابلاغیه شماره 12214/402 د-31/6/1393 مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی اعتبار بخشی امور درمان وزارت محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را دارد.

انجمن شنوایی شناسایی هر گونه استفاده از تجهیزات شنوایی برای ارزیابی شنوایی مراجعین را از جمله وظایف حرفه ای و بالینی شنوایی شناسان می داند. و با توجه به صراحت انحصار ارائه خدمات ارزیابی و توانبخشی شنوایی توسط افراد دارای مدرک معتبر شنوایی شناسی، احترام به قوانین و مقررات و آیین‌نامه های مصوب مراجع صلاحیت دار و جلوگیری از اعمال خودسرانه و بدون بررسی قوانین و مقررات و آیین‌نامه ها و پیشگیری از ایجاد ناامنی شغلی در تحصیل کرده های این رشته، به خصوص دانشجویان جوان که در حال تحصیل می‌باشند و جلوگیری از تضییع حق و حقوق بیماران مراجعه کننده از محضر قاضی بررسی کننده دیوان عدالت اداری استدعای رسیدگی و اصدار حکم بر بطلان دو فقره نامه شماره 12214/402/ د-31/6/1393 صادره از اداره کل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان و شماره 1623/505/د-23/6/1393 صادره از دبیر آموزش پزشکی و تخصصی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را دارم. "

در پی اخطار رفع نقصی که در اجرای ماده 81 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شاکی ارسال شده بود، وی به موجب لایحه ای که به شماره ه-/742-15/6/1394 ثبت دفتر اندیکاتور هیات عمومی شده اعلام کرده است که:

" در پی اخطار رفع نقص صادره از آن دفتر موضوع کلاسه پرونده 94/497 به شماره پرونده 9409980990580024 که در تاریخ 26/5/1394 ابلاغ گردیده. اینجانبان سید هاشم معصومی و سمیه سادات معصومی وکلای انجمن علمی شنوایی شناسی و انجمن شنوایی شناسان ایران در این پرونده در پاسخ به سئوالات آن مرجع به عرض می رساند:

سئوال اول: اعلام نمایید مصوبه مورد شکایت مغایر با کدام قانون است با ذکر نام قانون و ماده قانونی مربوط: بخشنامه ابلاغ شده به شماره نامه 12214/402 د - 31/6/1393 در مغایرت با آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی مصوب 1392 که از سوی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی وقت جناب آقای محمد حسن طریقت منفرد ابلاغ گردیده، می‌باشد.

طبق تبصره 1 شق 1 ماده 5 این آیین‌نامه ارائه خدمات ارزیابی و توانبخشی شنوایی منحصراً می باید توسط افراد دارای مدرک معتبر شنوایی شناسی مطابق ماده 1 همین آیین‌نامه صورت پذیرد. « آیین‌نامه و ماده قانونی مورد اشاره ».

سئوال دوم: در صورتی که مدعی خروج از حدود اختیارات می باشید صریحاً اعلام و حدود اختیارات را تبیین نمائید:

آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی که به تدوین وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی وقت جناب آقای دکتر محمد حسن طریقت منفرد در سال 1392 ابلاغ گردیده به لحاظ اینکه از مجرای صحیح و قانونی خود صادر شده، لازم الاجرا بوده و می‌باشد و تنها مرجع ابطال این آیین‌نامه دیوان عدالت اداری بوده و همچنین تنها مرجعی که می‌تواند آیین‌نامه ایی مغایر با این آیین‌نامه صادر کند همانا بالاترین مقام وزارت مربوط می‌باشد که وزیر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است.

لیکن در مانحن فیه مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمانی جناب آقای دکتر سید سجاد رضوی که خود احد از زیر مجموعه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است اقدام به صدور بخشنامه ای بر خلاف آیین‌نامه مذکور نموده که این عمل دقیقاً خارج از حیطه اختیارات قانونی تعریف شده برای ایشان که صرفاً عنوان مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان را در زیر مجموعه وزارت بهداشت دارند می‌باشد.

توضیح مختصر در خصوص این پرونده:

طی نامه شماره 5923/ 306 د -31/4/1393 رئیس مرکز سلامت و محیط کار از مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان درخواست نمودند که به علت تقاضای برخی از پزشکان جهت اخذ مجوز نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی خواهشمند است نظرات ارشادی به این مرکز اعلام گردد.

مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان جناب آقای دکتر سید سجاد رضوی از دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی استعلام گرفته مبنی بر اینکه آیا در خصوص شرایط مطب و تجهیزات مورد نیاز مطلبی درج نگردیده و استفاده تجهیزات شنوایی برای سایر رشته ها امکان پذیر است؟

متاسفانه در پاسخ به این استعلام دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی طی نامه شماره 1623/505/د-23/6/1393 به دلیل عدم تفحص و جستجوی کافی قوانین اعلام می‌نماید که قانون خاصی جهت شرایط مطب و تجهیزات شنوایی درج نگردیده و بر اساس این نامه مدیرکل نظارت و اعتبار بخشی امور درمان بخشنامه معترض عنه را صادر نموده و طی نامه شماره 8600/09/24-13/10/1393 این بخشنامه را به روسای شبکه بهداشت و درمان شهرستانها ابلاغ می‌نماید. این در حالی است که آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی به طور صریح و روشن ارائه خدمات ارزیابی و توانبخشی را در انحصار افراد دارای مدرک معتبر شنوایی شناسی قرار داده لذا به علت مغایرت بخشنامه از پیش گفته با آیین‌نامه فوق الذکر استدعای ابطال این بخشنامه از مرجع را دارد. "

در پاسخ به شکایت مذکور، سرپرست دفتر امور حقوقی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به موجب لایحه شماره 3811/107-30/10/1394 توضیح داده است که:

" ریاست محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری

با اهدای سلام

احتراماً، در خصوص پرونده کلاسه 94/497 موضوع شکایت انجمن شنوایی شناسان ایران و انجمن علمی شنوایی شناسی ایران (آقای دکتر خسرو گورابی و خانم دکتر زهرا جعفری) به خواسته ابطال نامه های شماره 12214/402-31/6/1393 دفتر نظارت و اعتباربخشی امور درمان و 1623/505د- 23/6/1393 دبیرخانه شورای آموزش پزشکی و تخصصی مراتب ذیل به استحضار می‌رسد:

1- شاکیان برابر مفاد دادخواست تقدیمی ادعا نموده‌اند که دفتر نظارت و اعتباربخشی امور درمان این وزارتخانه در نامه شماره 12214/402-31/6/1393 با استناد به نامه شماره 1623/505د- 23/6/1393 دبیرخانه شورای آموزش پزشکی و تخصصی، نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی را در مطب متخصصین گوش و حلق و بینی، جراحی سر و گردن و طب کار بلامانع اعلام نموده است. شاکیان همچنین مدعی گردیده اند برابر مفاد آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی، صرفاً دارندگان مدرک و پروانه شنوایی شناسی مجاز به ارائه خدمات ارزیابی شنوایی می‌باشند، لذا مفاد نامه مذکور برخلاف آیین‌نامه صادر گردیده و بر این اساس متقاضی ابطال آن می‌باشند.

2- در خصوص شکایت مطروحه در ابتدا لازم به ذکر است، در آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی صرفاً شرایط تاسیس دفتر کار ارزیابی شنوایی برای فارغ التحصیلان رشته شنوایی شناسی (ضوابط تاسیس و فضای فیزیکی و تجهیزات مورد نیاز و وظایف و حدود اختیارات) اعلام شده و در آن هیچگونه ممنوعیتی جهت فعالیت متخصصین رشته های تخصصی گوش و گلو و بینی و طب کار جهت سنجش شنوایی در مطلب مشاهده نگردید.

3- در تاریخ 31/4/1394 مرکز سلامت محیط و کار وزارت متبوع طی استعلامی از دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان (شماره 5923/306) امکان استفاده پزشکان دارای مجوز معاینات سلامت شغلی از تجهیزات شنوایی سنجی در مطب مربوطه را جویا می‌شود که در پاسخ اعلام می‌گردد با توجه به توان علمی رشته های تخصصی گوش و حلق و بینی و طب کار نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی در مطلب تخصصی مذکور بلامانع است. بنابراین همان گونه که مشاهده می فرمایید برخلاف ادعای شکات در ضمیمه دادخواست تقدیمی، نامه شماره 12214/402-31/6/1393 دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان این وزارتخانه مکاتبه ای عادی بوده و در پاسخ به استعلام رئیس مرکز سلامت و محیط کار تهیه شده که به هر حال بخشنامه محسوب نمی گردد. ضمن اینکه در نامه مذکور صرفاً در خصوص فعالیت متخصصین رشته های گوش و حلق و بینی و طب کار در مطب مربوطه اعلام نظر گردیده و مجوزی جهت تاسیس دفتر کار شنوایی سنجی برای این متخصصین صادر نشده است.

4- اشاره می‌نماید، مطابق برنامه های مصوب آموزشی رشته تخصصی گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن و رشته تخصصی طب کار، برنامه ارزیابی شنوایی یکی از دروس مصوب رشته های مذکور بوده و بر این اساس متخصصین گوش و حلق و بینی و طب کار قادر به ارزیابی شنوایی نیز می‌باشند.

با توجه به اینکه در آیین‌نامه تاسیس دفتر کار ارزیابی شنوایی منعی برای فعالیت رشته های تخصصی گوش و حلق و بینی و طب کار در زمینه شنوایی سنجی در مطب اعلام نگردیده و در حال حاضر نیز ممنوعیتی جهت تاسیس دفتر کار ارزشیابی شنوایی جهت فارغ التحصیلان رشته شنوایی شناسی وجود ندارد و این گروه می‌توانند در چارچوب برنامه آموزشی رشته مربوطه و آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار فعالیت نمایند، دعوای مطروحه وجاهتی نداشته و رد شکایت مزبور از آن مقام مورد تقاضا می‌باشد."

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 20/4/1396 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.

رای هیات عمومی

الف- با توجه به حدود صلاحیت و وظایف هیات عمومی دیوان عدالت اداری مصرح در ماده 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، نظر به اینکه نامه شماره 1623/505/د-23/6/1393 دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی متضمن وضع قاعده آمره نیست، بنابراین قابل رسیدگی و اتخاذ تصمیم در هیات عمومی دیوان عدالت اداری تشخیص نشد.

ب- به موجب ماده واحده قانون چگونگی تعیین وظایف و صلاحیت شاغلان حرفه های پزشکی و وابسته به آن مقرر شده است «وظایف و صلاحیت شاغلان حرفه های پزشکی و وابسته به آن بر اساس قانون تشکیل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی و سایر قوانین مربوطه مطابق آیین‌نامه هایی خواهد بود که توسط سازمان نظام پزشکی تهیه و به تصویب وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می‌رسد.» نظر به اینکه آیین‌نامه تاسیس دفاتر کار ارزیابی شنوایی با استناد به قانون یاد شده به تصویب رسیده است و مطابق تبصره 1 ماده 5 آیین‌نامه اخیرالذکر، ارائه خدمات ارزیابی و توانبخشی شنوایی منحصراً می‌بایست توسط افراد دارای مدرک معتبر شنوایی شناسی صورت پذیرد، بنابراین نامه شماره 12214/402د-31/6/1393 مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که به متخصصین گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن و طب کار نیز اجازه نصب و استفاده از تجهیزات شنوایی سنجی را در مطب داده است خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع وضع تشخیص داده می‌شود و به استناد بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال می‌شود.

مرتضی علی اشراقی - معاون قضایی دیوان عدالت اداری

منبع