ماده 1) برای تربیت عده ای متصدی کمک آزمایشگاه برای دانشکده های شهرستان ها و دانشسرایعالی به وزارت فرهنگ اجازه داده میشود که هر سال عده ای فارغ التحصیلان رشته های دوره کامل متوسطه ریاضی یا طبیعی را برای تحصیل و تخصص در رشته امور مربوط بآزمایشگاه طبق آیین نامه مخصوصیکه از طرف موسسات مذکور پیشنهاد خواهد شد و به تصویب وزارت فرهنگ خواهد رسید از طریق مسابقه انتخاب نموده و بخارجه اعزام بدارد.
ماده 2) تمام هزینه دانشجویان فوق از طرف دانشکده مربوط و دانشسرایعالی پرداخت میشود و دانشجویان موظفند پس از بازگشت لااقل دو برابر مدت تحصیل در همان موسسه خدمت کنند حداکثر مدت تحصیل برای این قبیل دانشجویان نباید از چهار سال تجاوز نماید.
تبصره) کسانی که تحصیلات موضوع این قانون را با تصویب یکی از دانشکده های شهرستانها و دانشسرای عالی بهزینه خود انجام دهند به شرط اشتغال در موسسات مربوط از مزایای این قانون استفاده خواهند کرد.
ماده 3) داوطلبان قبل از عزیمت بخارجه ضمانت رسمی خواهند سپرد که اگر از شرایط فوق تخطی کنند یا تحصیلات خود را ناتمام گذارند یا حاضر به مراجعت بایران نشوند و یا بایران مراجعت نموده و تمام مدت خدمت موظف را انجام ندهند دو برابر مخارجی را که دانشکده در مورد ایشان متحمل شده است نقداً بآن موسسه بپردازند.
ماده 4)(منسوخ 1399/08/05) فارغ التحصیلان مشمولاین قانون که ارزش آخرین مدرک تحصیلی ایشان برابر با لیسانس شناخته شود با پایه سه پزشگ [پزشک] دومی و آنانکه ارزش آخرین مدرک تحصیلاتشان مافوق متوسطه و مادون لیسانس شناخته شود با پایه دو پزشگ [پزشک] دومی استخدام خواهند شد.
قانون فوق که مشتمل بر چهار ماده و یک تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه سه شنبه هفدهم خرداد ماه یکهزار و سیصد و سی و نه به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه 1339/03/11 به تصویب مجلس سنا رسیده است.