ماده اول - به دولت اجازه داده میشود مسکوکات نیکل را که در داخله کشور رواج قانونی خواهند داشت طبق مشخصات ذیل ضرب و بجریان بگذارد:
الف - مسکوک نیکل یکریالی بقطر 5ر18 میلیمتر و به وزن دو گرم
ب - مسکوک نیکل دو ریالی بقطر 5ر22 میلیمتر و بوزن 4 گرم
ج - مسکوک نیکل 5 ریالی بقطر 26 میلیمتر و بوزن هفت گرم
ماده دوم - ترکیب مسکوکات مزبور عبارت خواهد بود از 25 درصد نیکل و 75 درصد مس.
ماده سوم - مسکوکات مزبور مدور و دور آن زنجیردارد و در یک طرف آن شیر و خورشید با برک (برگ) بلوط و زیتون و قیمت قانونی بحروف و در طرف دیگر سال ضرب با برک (برگ) بلوط و زیتون و عدد مشخص قیمت قانونی خواهد بود
ماده چهارم - حد ترخیص قانونی مسکوکات فوقالذکر از حیث عیار سی - در هزار و از حیث وزن بیست در هزار خواهدبود
ماده پنجم - بانک ملی ایران مقدار هر یک از اقسام مسکوک سه گانه فوق را که از لحاظ گردش پول لازم خواهد بود معین خواهد کرد
ماده ششم - ضرب مسکوکات موضوع این قانون منحصر به دولت است و باید منحصراً در ضرابخانه دولتی ضرب شود
ماده هفتم - معادل صددرصد ارزش اسمی مسکوکاتی که به موجب این قانون بجریان گذاشته میشود پس از وضع هزینه ضرب در بانک ملی ایران در حساب مخصوصی بامانت سپرده خواهد شد.
ماده هشتم - وزارت دارائی مامور اجرای این قانون است.
بر طبق قانون اعطای اختیارات مصوب 20 مرداد 1331 (لایحه قانونی ریال نیکلی) که مشتمل بر هشت ماده است تصویب میشود.
به تاریخ 17 مهرماه 1331
نخست وزیر - دکتر محمد مصدق