در تکمیل و توضیح متحدالمال نمره 34905 مورخه 19 دی ماه 1312 راجع به مالیات متعلقه برحقوق مستخدمین دولتی و مملکتی و بلدی و کلیه اشخاصی که از دیگران حقوق می گیرند اشعار می دارد:
1- مقصود از حقوق ثابت حقوق عادی شخص مستخدم است به انضمام تفاوت حقوق عادی و شغل عالی تر که تفاوت مزبور به عنوان حق الکفاله یا به عنوان دیگری پرداخته میشود به علاوه کلیه وجوهی که مستخدمین دائماً دریافت می دارند به هر عنوان که باشد در ردیف حقوق ثابت بوده و مشمول مقررات ماده 10 قانون مالیات بر عایدات مصوب 29 آبانماه 1312 خواهد بود به استثناء حقوق تقاعد و موارد ذیل که به موجب ماده 9 قانون مزبور از تادیه مالیات معاف است.
الف - خرج سفر که عبارتست از وجوهی که مطابق نظامنامه وزارت یا ادارات یا طبق معمول برای جبران مخارج انتقال مربوط به خدمت یا مشاغل تادیه میشود.
ب - سایر مخارج متشابه به خرج سفر از قبیل وجوهی که برای جبران مخارجی که اضطراراً در نتیجه ایفای وظیفه به مستخدمین تحمیل شده یا وجوهی که مقطوعاً برای جبران خسارتی مربوط به انجام وظیفه پرداخت میشود.
بنابراین مخارج فوق العاده ثابت و تفاوت گرانی مامورین سیاسی و قنسولی در خارجه - مدد معاش صندوق - غرامت اموال منهوبه و به طور کلی هرگونه وجهی که برای جبران مخارج یا خسارات مربوط به مشاغل تادیه میشود در ردیف مخارج فوق محسوب بوده و از تادیه مالیات معاف میباشد.
ج - علیق اسب و کرایه درشکه و فوق العاده ایاب و ذهاب.
2- حقوق غیرثابت و اتفاقی مستخدمین از قبیل فوق العاده اضافه کار و انعام و به طور کلی هرگونه مساعدتهائی که یک وجه ثابت دائمی ندارند فقط مشمول مالیات صدی سه مذکور در تبصره ماده 10 قانون 29 آبانماه 1312 خواهد بود.
3- حقوقی که به پهلوی یا به اسعار خارجی پرداخته شده و مشمول مالیات است باید به نرخ روز پرداخت تبدیل به ریال گردد.
4- تمام تعلیماتی که تا این تاریخ صادر شده و مدلول آنها با مقررات دستور حاضر و متحدالمال نمره 24905 مورخه 312/10/19 مغایرت دارد ملغی است.