تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/16
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: زندان اقامتگاه اشخاص محسوب نمی شود و صلاحیت دادگاه بر آن اساس تعیین نمی گردد.
آقای ع.م. مقیم به طرفیت آقای ی.ت. به نشانی زندان دادخواست مطالبه مبلغ 67/500/000 ریال وجه با خسارات و تاخیر تادیه تقدیم دادگاههای عمومی نموده و ادعا کرده در دو مرحله وجوه مذکور را برای تامین جهیزیه عروسی به حساب خوانده واریز کرده ولی وسایل تحویل نشده است. این دادخواست در شعبه اول دادگاه عمومی به کلاسه --- ثبت و دادگاه به موجب دادنامه شماره --- - 26/9/91 به علت اقامت خوانده در به استناد ماده 11 قانون آیین دادرسی در امور مدنی قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی صادر کرده است. شعبه سوم دادگاه عمومی نیز در پرونده کلاسه --- طبق دادنامه شماره --- - 17/10/91 با این استدلال که زندان سکونت گاه موقت است نه مرکز امور مهم افراد فلذا زندان اقامتگاه محسوب نمی شود از خود نفی صلاحیت نموه و پرونده را برای حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته که در تاریخ 15/11/91 به این شعبه ارجاع شده است.
به استناد مواد 1002 به بعد از قانون مدنی، زندان اقامتگاه اشخاص محسوب نمی شود لذا صدور قرار عدم صلاحیت از سوی شعبه اول دادگاه عمومی به این اعتبار قابل تایید نیست، پرونده برای ادامه رسیدگی و اقدام قانونی به شعبه اول دادگاه عمومی ارسال و مستندا به تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی، به همین نحو حل اختلاف مینماید.
رییس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار
معینی - کریم زاده