تاریخ نظریه: 1395/08/23
شماره نظریه: 7/95/2102
شماره پرونده: 602-118-95
استعلام:
به استحضار می رساند در ماده 7 قانون حمایت صنعتی و جلوگیری از تعطیل کارخانه های کشور مصوب خرداد 1343 چنین آمده است:
هیات حمایت از صنایع در موارد مذکور در این قانون میتواند با موسسات اعتباری دولتی یا خصوصی یا سازمان برنامه قراردادهای لازم به منظور تحصیل اعتبار مورد نیاز برای اداره موقت کارخانه هایی که مشمول مقررات اداره موقت میشوند منعقد نماید و وجوه مذکور به ضمیمه بهره متعلق به آن پس از وضع هزینه های عادی و جاری از جمله مطالبات کارگران و کارکنان مقدم بر هر نوع بدهی دیگر کارخانه اعم از یا غیر آن و قبل از خاتمه عملیات اجرائی یا تصفیه امور ورشکستگی یا تعیین تکلیف نهایی در هر موقع که هیات مقتضی بداند از منافع کارخانه و سایر اموال و دارائی آن قابل برگشت خواهد بود.
هیات حمایت از صنایع در دوران اداره موقت کارخانه علاءالدین که بر اساس مصوب شماره 55430 ت24191 ک مورخ 1379/12/2 هیات محترم وزیران تحت پوشش قرار گرفته به ترتیب از بانکهای ملی و صادرات مبالغ 5 و 3 میلیارد ریال وام با تضمین دولت دریافت داشته که با بهره و جرائم متعلق به آن طی سالهای گذشته مجموعاً بیش از 30 میلیارد ریال میباشد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مطابق مواد 1 و 4 و 7 قانون حمایت صنعتی و جلوگیری از تعطیل کارخانه های کشور مصوب 1343/3/19 و ماده 10 آیین نامه اجرایی این قانون مصوب 1343/3/23، هیأت حمایت از صنایع وظیفه اداره موقت کارخانه از جمله تحصیل اعتبار و تسهیلات لازم از بانکها و موسسات اعتباری دولتی و خصوصی را بر عهده دارد و میتواند در دوران اداره موقت و قبل از تحویل کارخانه با رعایت ماده 5 این قانون بابت بازپرداخت وام ها و تسهیلات مأخوذه، اموال و دارایی کارخانه را با رعایت مصلحت به فروش برساند.