هیات وزیران در جلسه مورخ 1379/11/5 بنا به پیشنهاد شماره 13010 /11 مورخ 1379/3/7 سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و به استناد ماده (3) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - مصوب 1379 -،آییننامه اجرایی بند های (ب) و (ج) ماده یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده 1- در این آییننامه سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، کمیته موضوع ماده (2) و قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - مصوب 1379- به اختصار «سازمان»، «کمیته» و «قانون» نامیده میشوند.
ماده 2- به منظور تحقق اهداف بند های (ب) و (ج) ماده (3) قانون، در هر یک از وزارتخانه ها و سازمانهای مستقل وابسته به ریاست جمهوری، «کمیته برنامه ریزی نیروی انسانی» مرکب از معاون اداری و مالی، مدیر کل امور اداری (یا عناوین مشابه)، نماینده سازمان و دو نفر از مدیران و دستاندرکاران مسایل نیروی انسانی به انتخاب وزیر یا رئیس سازمان مستقل یاد شده تشکیل میشود.
ماده 3- مستخدمان مازاد بر نیاز، آن دسته از کارکنان رسمی، پیمانی و عناوین مشابه کلیه وزارتخانه ها، شرکت ها و موسسات دولتی مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت - مصوب1370- هستند که توانایی و صلاحیت لازم برای ادامه خدمت در بخش دولتی را دارند ولی بنا به تشخیص کمیته، وزارتخانه یا سازمان مستقل یا موسسات و شرکت های وابسته به آن به خدمات آنها نیاز ندارد.
ماده 4- دستگاههای اجرایی موظفند مشخصات مستخدمان مازاد بر نیاز دستگاه مربوط را در طول سال های اجرای قانون براساس برگه ای که از سوی سازمان در اختیار آنها قرار میگیرد تا پایان خرداد ماه هرسال به سازمان اعلام نمایند و دستگاه اجرایی نیز مازاد بر نیاز بودن را به طریق مقتضی بهاطلاع مستخدمان ذی ربط می رساند.
ماده 5 - آن دسته از دستگاه های اجرایی که سازمان ها، شرکت ها و موسسات تابع و وابسته (موسسات اقماری) دارند، موظفند نیروی انسانی مورد نیاز خود را در وهله اول از محل مستخدمان مازاد مجموعه سازمان های تابع و اقماری خود تامین و جابجا نمایند و در صورت نبودن نیرو های واجد شرایط یا عدم آمادگی مستخدمان مازاد بر نیاز دستگاه برای انتقال به استان ها و شهرستان های نیازمند، نسبت به درخواست تامین نیرو، از محل نیرو های مازاد بر نیاز مشخص شده در بانک اطلاعاتی سازمان اقدام نمایند.
ماده 6 - سازمان موظف است با تشکیل بانک اطلاعات مستخدمان مازاد بر نیاز و اطلاع رسانی در این زمینه، امکان تامین بخشی از تقاضای نیروی انسانی دستگاه های اجرایی را فراهم نماید.
تبصره - سازمان هنگام صدور مجوز های استخدامی جدید، فهرستی از افراد دارای شرایط را از بانک اطلاعات مستخدمان مازاد بر نیاز استخراج و به دستگاه متقاضی نیروی انسانی اعلام می نماید. دستگاه ها موظفند برای تامین نیروی انسانی مجوز های استخدامی خود، از افراد دارای شرایط فهرست اعلام شده استفاده نمایند. صدور مجوز انتشار آگهی برای استخدام نیروی جدید توسط سازمان موکول به نبودن فرد دارای شرایط در بانک اطلاعات یاد شده است.
ماده 7 - دستگاه های اجرایی موظفند نسبت به اعلام نیاز خود به سازمان، با قید مشخصات مستخدمان دارای شرایط سایر دستگاه ها در چهارچوب مجوز های استخدامی یا نیاز تایید شده توسط سازمان اقدام نمایند.
تبصره - دستگاه ها میتوانند نیاز خود را بدون قید مشخصات مستخدمان، به صورت تجمیعی، به تفکیک محل خدمت و رشته های شغلی به سازمان اعلام نمایند تا سازمان نسبت به تامین نیروی انسانی مورد نیاز آنها با رعایت مقررات این آییننامه اقدام نماید.
ماده 8 - سازمان پس از بررسی و تایید نیاز دستگاه متقاضی، مقدمات لازم را جهت انتقال مستخدمان با رعایت نکات زیر فراهم می آورد:
الف - مستخدمانی که شهر محل خدمت آنها تغییر نمی کند، مراتب به دستگاه متبوع آنها اعلام میشود تا نسبت به صدور حکم انتقال اقدام شود.
ب - مستخدمانی که شهر محل خدمت آنها تغییر می کند، مراتب از طریق دستگاه متبوع به مستخدم اعلام میشود تا پس از جلب موافقت مستخدم، دستگاه مربوط نسبت به صدور حکم انتقال اقدام نماید.
ماده 9 - مستخدمانی که در اجرای این آییننامه محل جغرافیایی خدمت آنها تغییر می کند، به شرح زیر از مزایای گروه ارفاقی برخوردار میشوند:
الف - مستخدمانی که به شهرستان های داخل استان یا شهرستان ها و مناطق غیرمحروم استان های دیگر منتقل میشوند، یک گروه.
ب - مستخدمانی که به شهرستان ها و مناطق محروم استان های دیگر منتقل میشوند، دو گروه.
تبصره 1- ملاک تشخیص محرومیت منطقه، جدول فوق العاده محرومیت از تسهیلات زندگی موضوع جدول شماره یک تصویبنامه شماره 20272 /ت515ه- مورخ 1374/1/14 (آییننامه فوقالعادههای بدی آب و هوا، محرومیت از تسهیلات زندگی و محل خدمت، موضوع بند های «ب»، «پ» و «ت» ماده (39) قانون استخدام کشوری) است. مناطق گروه (1) تا (5) جدول یاد شده، مشمول بند (الف) و مناطق گروه های بالاتر مشمول بند (ب) هستند.
تبصره 2 - گروه های تشویقی تا زمانی به مستخدم تعلق دارند که مستخدم قبل از پایان پنج سال به محل خدمت اولیه خود یا محل دیگری که فاقد شرایط مقرر در این ماده است، منتقل نشود. چنانچه مستخدم قبل از انقضای پنج سال به محل خدمت سابق خود یا محل دیگری که فاقد شرایط مقرر در این ماده است، منتقل شود، از تاریخ انتقال، گروه تشویقی مسترد میشود.
تبصره 3 - برخورداری مستخدمان مشمول این ماده از گروه های تشویقی موضوع این آییننامه، مانع از برخورداری آنها از گروه های تشویقی موضوع تبصره (4) ماده (3) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و بالعکس نیست.
ماده 10 - فوق العاده محل خدمت مستخدمانی که در اجرای این آییننامه منتقل میشوند، به میزان پنج درصد (5%) علاوه بر فوق العاده موضوع ماده (3) تصویبنامه یاد شده برقرار میشود.
ماده 11 - فوق العاده جذب (موضوع ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت) مستخدمانی که در اجرای این آییننامه از دستگاهی به دستگاه دیگر منتقل میشوند - در صورت تعلق - به میزان بیست درصد (20%) افزایش می یابد.
ماده 12 - چنانچه در اثر انتقال مستخدمان موضوع این آییننامه از دستگاهی به دستگاه دیگر، مجموع حقوق و فوق العاده های مستخدم کاهش یابد، تفاوت مربوط، به عنوان فوق العاده جذب یا تفاوت تطبیق حقوق به مستخدم پرداخت میشود.
ماده13 - انتقال مستخدمان مشمول این آییننامه به تهران و از شهر های یک استان به مرکز استان و از شهر های محروم به شهر های برخوردار، مشمول گروه تشویقی موضوع ماده (9) این آییننامه نیست.
ماده 14 - انتقال مستخدمان پیمانی و عناوین مشابه در مقررات استخدامی خاص که با مجوز های قانونی جذب شده اند، پس از معرفی توسط سازمان به دستگاه جدید، از طریق انعقاد قرارداد با دستگاه جدید صورت میگیرد.
تبصره 1- مستخدمان پیمانی که در اجرای این آییننامه به دستگاه های دیگر منتقل میشوند، به هنگام تبدیل وضع موضوع تبصره (2) ماده (7) قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاه های دولتی - مصوب 1366 - از شرط سابقه خدمت در دستگاه واحد معاف هستند.
تبصره 2 - مستخدمان پیمانی که در اجرای این آییننامه به دستگاه های دیگر منتقل میشوند، از نظر تعیین حقوق و مزایا، موضوع تصویبنامه شماره 62705 /ت20241ه- مورخ 1378/5/19(اصلاح آییننامه استخدام پیمانی)، مشمول افزایش های پیش بینی شده در این آییننامه برای کارکنان مشابه هستند.
ماده 15 - وزارتخانه ها و موسسات دولتی میتوانند مستخدمان رسمی یا ثابت و عناوین مشابه را که مازاد بر نیاز هستند، بنا بر تقاضای کتبی آنها - مشروط بر آنکه دارای شرایط بازنشستگی نباشند - براساس قوانین و مقررات مربوط و مفاد این آییننامه بازخرید نمایند.
تبصره 1- به مستخدمان با مدرک تحصیلی دپیلم و پایین تر از دیپلم که به موجب این آییننامه بازخرید میشوند، علاوه بر وجوه مربوط به بازخرید سنوات خدمت و مرخصی های استحقاقی استفاده نشده بر اساس قوانین و مقررات مربوط به ازای هر سال سابقه خدمت قابل قبول، معادل چهل و پنج (45) روز آخرین حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب به عنوان وجوه بازخریدی تشویقی پرداخت میشود.
تبصره 2 - به مستخدمان با مدرک تحصیلی فوق دیپلم و بالاتر که به موجب این آییننامه بازخرید میشوند، علاوه بر وجوه مربوط به بازخرید سنوات خدمت و مرخصی های استحقاقی استفاده نشده بر اساس قوانین و مقررات مربوط به ازای هر سال سابقه خدمت قابل قبول، معادل پانزده روزآخرین حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب به عنوان وجوه بازخریدی تشویقی پرداخت میشود.
تبصره 3 - در محاسبه وجوه بازخریدی موضوع این ماده، کسر سال چنانچه زاید برشش ماه باشد، یک سال و در غیر این صورت به نسبت مدت ملاک عمل قرار میگیرد.
تبصره 4 - مستخدمانی که در اجرای قانون رسیدگی به تخلفات اداری - مصوب1372- یا مقررات انضباطی مشابه محکوم به بازخرید میشوند و سایر مستخدمانی که این آییننامه مستند بازخرید آنها نیست، مشمول دریافت وجوه بازخریدی تشویقی نمی شوند.
ماده 16 - اعتبار مورد نیاز به منظور پرداخت وجوه بازخریدی تشویقی، در اعتبارات سالانه دستگاه ها یا در ردیف های متمرکز بودجه موضوع قانون بودجه سالانه کل کشور در هر یک از سال های اجرای قانون پیش بینی میشود و دستگاه ها موظف به پرداخت وجوه مقرر در این آییننامه به مستخدمان بازخرید شده هستند.
ماده 17 - دستورالعمل های لازم جهت اجرای این آییننامه در صورت لزوم توسط سازمان تدوین و ابلاغ میشود.
ماده 18 - نیرو های مسلح و وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح و شرکت های تابع و وابسته به آنها در خصوص استفاده از این آییننامه حسب مورد و درخواست، تابع دستورالعمل خاصی هستند که پس از تهیه توسط وزارت یاد شده به تصویب هیات وزیران میرسد.
معاون اول رئیس جمهور - حسن حبیبی