لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی اصلاح پاره ای از مواد قانون کار کشاورزی

برخی از مواد لایحه قانونی اصلاح پاره ای از مواد قانون کار کشاورزی مصوب 20 /4 /59 به شرح زیر اصلاح میگردد:

اول (منسوخ 1403/06/27)- ماده 1 به شرح زیر تغییر می نماید:
ماده 1 - کارگر کشاورزی از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان به موجب قرارداد کتبی و شفاهی با کارفرما یا نماینده او تعهد نماید در مقابل دریافت حقوق و یا مزد به یک و یا چند از مشاغل کشاورزی اشتغال داشته و کار نماید.

دوم - بند ه- ماده 2 به شرح زیر تغییر می نماید:
ه- -- کلیه فعالیتهای جنگل، مرتع و پارک های جنگلی

سوم (منسوخ 1403/06/27)- ماده 3 به شرح زیر تغییر می نماید:
ماده 3 - قرارداد کار کشاورزی که در این قانون قرارداد کار نامیده میشود عبارت است از توافق کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر متعهد میشود در قبال دریافت حقوق و یا مزد از کارفرما و یا نماینده او در مدت معین و یا مدت نامحدود برای کارفرما و یا نماینده او کار انجام دهد.

چهارم (منسوخ 1403/06/27)- ماده 21 و تبصره آن به شرح زیر تغییر می نماید:
ماده 21 - کارگری که قرارداد او از طرف کارفرما فسخ و یا اخراج میگردد، هرگاه شش ماه متوالی و یا ظرف یک سال شش ماه متناوب نزد کارفرما کار کرده باشد، کارفرما موظف است در موقع فسخ قرارداد و یا اخراج برای هرسال 20 روز آخرین مزد و یا حقوق را به عنوان مزایای کار به او پرداخت کند.
علاو ه بر مزایای فوق، در مورد کارگران اخراجی، مراجع رسیدگی و حل اختلاف میتوانند با توجه به علت فسخ قرارداد کار،سنوات خدمت، میزان دستمزد، سن، عائله و سایر شرایط طبق جدولی که وزارت کار و اموراجتماعی تهیه و به تصویب هیات وزراء میرساند که حداکثر از مزد سه سال کارگر تجاوز نکند به عنوان خسارت اخراج تعیین نمایند و کارفرما مخیر به پرداخت این خسارت یا بازگرداندن کارگر به کار، با پرداخت مزد ایام بلا تکلیفی او خواهد بود.
تبصره: در صورتی که اخراج کارگر به تشخیص هیات حل اختلاف، دراثر تقصیر او درانجام و ظیفه باشد هیچگونه حقی به او تعلق نخواهد گرفت.

شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران

دریافت فایل پی‌دی‌اف