فصل اول - فروش خالصجات
ماده اول - از تاریخ اجرای این قانون تا ده سال دولت مجاز است کلیه خالصجات را به استثنای رقبات مذکور در ماده 5 مطابق مقررات این قانون بفروش رساند.
ماده دوم فروش خالصجات به طریق مزایده به عمل خواهد آمد باین ترتیب که در هر حوزه کمیسیونی مرگب[مرکب] از سه نفر از روسای ادارات آنحوزه به انتخاب وزارت مالیه تشکیل خواهد شد کمیسیون پس از کسب نظر دو نفر خبره محلی حداقل قیمت هر ملکرا معین و اعلان میکند مزایده از قیمتی شروع خواهد شد که حداقل قیمت تشخیص شده است.
ماده سوم به استثنای مستغلات مالیات هر ملکی که مطابق این قانون بفروش میرسد همان است که در قانون مالیات املاک اربابی مقرر شده مبلغ این مالیات که از روی عایدات سه ساله اخیر بدون افت معین میشود در اعلان مزایده تصریح خواهد شد.
ماده چهارم - هر خالصه که ده هزار ریال یا گمتر[کمتر]قیمت داشته باشد فقط در مقابل وجه نقد فروخته خواهد شد - سایر خالصجات را میتوان باقساطی که مدت پرداخت آن از پنجسال تجاوز نکند فروخت مشروط بر اینکه لااقل ربع قیمت و اگر ربع قیمت ده هزار ریال یا کمتر باشد لااقل دههزار ریال نقدا تادیه گردد سایر شرایط فروش به موجب نظامنامههای وزارت مالیه معین میشود.
ماده پنجم خالصجات ذیل مشمول این قانون نیست:
1 املاک مزروعی حوزه طهران - میاندواب به استثنای املاکی که دولت با افراد مشترکا مالک است.
2 خالصجات سیستان - بلوچستان - پشتکوه - لرستان - بنی طرف و هندیجان که قسمتی از آنها ممکن است مطابق نظامنامه هیات وزراء باقساط یا بلاعوض بزارعین واگذار شود.
3 اراضی خالصه واقعه در بنادر به طور کلی و اراضی خالصه واقعه در سواحل به استثنای نقاطی که دولت به موجب تصویبنامه معین میکند.
4 املاکیرا گه[که]دولت در هر حوزه برای مزرعه نمونه شدن مناسب بداند.
ماده ششم - حاصل فروش خالصجات تا پنجاه میلیون ریال به ترتیب مقرر در ماده 7 ببانک فلاحتی و صنعتی قرض داده خواهد شد بقیه برای سایر امور اقتصادی ذخیره شده و به موجب قوانین مخصوص مورد استفاده میشود.
فصل دوم - قرضههای فلاحتی و صنعتی
ماده هفتم - وجوه ذیل در بانک فلاحتی و صنعتی امانت گذارده میشود:
الف - بیست میلیون ریال بضمانت دولت از وجوه صندوق تقاعد بامانت ده ساله.
ب - پنجاه میلیون ریال از محل فروش خالصجات به امانت ده ساله.
ج - عندالضروره پنج میلیون ریال از وجوه دیگری که دولت در اختیار خود دارد (به استثنای وجوه انحصار قند و چای)بامانت یک ساله.
ماده هشتم - دولت مگلف[مکلف] است در بودجه سال 1313 و 1314 سالی پنج میلیون ریال برای افزودن بسرمایه بانک فلاحتی و صنعتی منظور بدارد.
ماده نهم - بانک فلاحتی و صنعتی از محلهای مذکور در مواد 7 و 8 و سرمایه فعلی خود هر سال مبلغی برای انجام مقاصد مذکور در ماده 10 قرضخواهد داد.
مدت قرضههای هر سال مطابق نظامنامههای مصوب مجمع عمومی بانک فلاحتی و صنعتی خواهد بود.
مجموع وجوهی که بانک در ظرف ده سال قرض میدهد:
سیصد و پنجاه میلیون ریال و مبلغ قرضههای هر سال به ترتیب ذیل است:
سال اول 20000000 ریال
// دوم 20000000 //
// سوم 20000000 //
// چهارم 30000000 //
// پنجم 40000000 //
// ششم 40000000 //
// هفتم 40000000 //
// هشتم 40000000 //
// نهم 50000000 //
// دهم 50000000 //
ماده دهم - وجوه مذکور در ماده فوق را بانک منحصرا برای انجام یکی از مقاصد ذیل میتواند قرض بدهد:
الف - ایجاد توسعه یا بهبودی زراعت پنبه - چای - چغندر - پسته - بادام - کنف - نیل و روتاس - ابریشم و یا هر محصول دیگری که ایجاد یاتوسعه آن در ولایتی که در نظر گرفته شده است مفید باشد این نوع محصولات در نظامنامههائی که اداره کل فلاحت تهیه و هیات وزراء تصویب میکندمعین خواهد شد.
ب - اصلاح نژاد حیوانات اهلی و محصولاتی که از حشم و مواشی به دست میآید.
ج - ایجاد یا تنقیه و تعمیر قنوات به طور کلی اصلاح امور آبیاری.
د - ازدیاد صادرات فلاحتی.
ه - تهیه ازدیاد عوامل زراعتی برای مقاصد مذکوره در بندهای (الف) و(د).
ماده یازدهم - بانک فقط در مقابل وثیقه ملکی قرض خواهد داد - فرع قرضهائیکه برای مقاصد مذکور در ماده فوق داده میشود نباید از صدی6 در سال تجاوز کند.
ماده دوازدهم - هر گاه وجه استقراضی در کاری که برای آن استقراض به عمل آمده و در قرارداد بآن تصریح شده مصرف نشود بانک برای مدیوناخطاریه فرستاده و کل مبلغ بدهی را مطالبه خواهد کرد.
در صورتی که مدیون در ظرف سه ماه دین خود را نپردازد بانک بفروش ملکی که وثیقه دارد اقدام خواهد نمود.
در مورد این ماده مدیون علاوه بر فرع مقرر جریمه معادل صدی دوازده وجه استقراضی در سال از ابتدای استقراض تا روز وصول طلب خواهدپرداخت.
اختلافات حاصله از مقررات این ماده به طریق حکمیت قطع و فصل میشود.
طرز تعیین حکمها و سایر مقررات مربوط به حکمیت به موجب نظامنامه خواهد بود که به تصویب کمیسیون قوانین مالیه مجلس میرسد.
ماده سیزدهم (منسوخ 1402/07/20)- دولت مجاز است از تاریخ اجرای این قانون تا پنجسال سالیانه صد هزار لیره از ذخیره مملگتی[مملکتی] ببانک فلاحتی قرضبدهد.
این وجوه مخصوص اعطای قرضههائی خواهد بود که صاحبان کارخانهها برای بسط و تکمیل و تبدیل کارخانه و امور صنعتی خود احتیاج بان داشته باشند - شرایط اساسی این قرضهها به موجب نظامنامه هیات وزراء معین میشود.
ماده چهاردهم - کلیه مالکین املاک مزروعی مکلفند مطابق نقشه که برای آبادی املاک و بهبودی محصولات فلاحتی از طرف اداره کل فلاحت تنظیم و به تصویب هیات دولت و گمیسیون[کمیسیون] قوانین مالیه مجلس میرسد عمل کرده و در مدتیکه برای اجرای آن نقشه معین میشود آن را به موقع اجراء بگذارند. با هر مالکی که در مدت مقرر نقشه اصلاحات فلاحتی را اجرا نکند مطابق مقررات قانونی که بعدا وضع میشود رفتار خواهد شد.
ماده پانزدهم - این قانون از تاریخ تصویب به موقع اجرا گذارده میشود.
این قانون که مشتمل بر پانزده ماده است در جلسه هفدهم دیماه 1312 شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر