تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/07
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: صرف خلوت کردن زن و مرد نامحرم در آپارتمان شخصی بدون وجود نوعی از روابط جنسی از قبیل تقبیل یا مضاجعه مصداق رابطه نامشروع نیست.
در خصوص اتهام آقای 1 - الف.ب. 2 - خانم م.الف. دایر بر رابطه نامشروع (در حد خلوت کردن)؛ با توجه به محتویات پرونده و گزارش مرجع انتظامی و تحقیقات انجام شده و با توجه به مفاد کیفرخواست به شماره 000723 مورخ 20/2/90 صادره از دادسرای اسلامشهر و با توجه به این که متهمان در جلسه دادگاه حاضر نشدند و دفاعی ارائه نکردند و سایر قرائن و امارات منعکس در پرونده بزهکاریشان به نظر دادگاه محرز بوده، مستندا به ماده 637 قانون مجازات اسلامی هر یک را به تحمل نود و نه ضربه شلاق تعزیری محکوم مینماید. رای دادگاه غیابی و ظرف مدت ده روز پس از ابلاغ، قابل واخواهی است.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی اسلامشهر - سینکایی
در خصوص واخواهی آقای م.ت. به وکالت از سوی آقای الف.ب. نسبت به رای غیابی دادگاه به شماره 6500411 - 900 که به اتهام ارتکاب رابطه نامشروع محکوم به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری گردیده است؛ این دادگاه پس از بررسی مجموع محتویات پرونده و مداقه در جریان اوراق آن و ملاحظه لایحه تقدیم شده از سوی واخواه آقای ت. نظر به این که از طرف واخواه اعتراض موثر و موجهی به عمل نیامده تا مورد توجه و امعان نظر قرار گیرد و دادنامه مذکور با توجه به رسیدگی های به عمل آمده وفق موازین شرعی و قانونی صادر گردیده است، بنابراین بر اساس ماده 218 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن رد واخواهی واخواه دادنامه مذکور در بالا را عینا و نتیجتا تایید و استوار مینماید. رای صادره حضوری بوده و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - حشمتیان
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای الف.ب. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/10/16 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی اسلامشهر که به موجب آن واخواهی آقای م.ت. به وکالت از آقای الف.ب. فرزند ی. نسبت به دادنامه غیابی شماره 9000411 مورخ 1390/05/04 صادره از همان شعبه رد و دادنامه غیابی مذکور عینا تایید گردیده است؛ با توجه به مفاد لایحه تجدیدنظرخواه و محتویات پرونده نظر به این که تجدیدنظرخواه در راه پله آپارتمان موضوع گزارش برخی از ساکنین آن آپارتمان مشاهده و دستگیر گردیده است و با عنایت به این که متهم مذکور و خانم م.الف. فرزند م. در کلیه مراحل منکر رابطه نامشروع بوده و هیچ یک از شهود نیز متهم و متهمه را در حال رابطه نامشروع مشاهده نکرده اند و علاوه بر این آنچه که در ماه 637 قانون مجازات اسلامی 1375 به عنوان رابطه نامشروع قلمداد گردیده فعلی است که مادون زنا از قبیل تقبیل و مضاجعه باشد که در موضوع مطروحه چنین اعمال و افعالی مشاهده نگردیده است و هر چند مفاد اظهارات و مودای ساکنین آپارتمان محل دستگیری تجدیدنظرخواه به نحوی نیست که اثبات کننده مشاهده فعل حرام و رابطه نامشروع و عمل منافی عفت باشد، لکن چون ساکنین آپارتمان ادعای رابطه نامشروع بین تجدیدنظرخواه و خانم م.الف. را مطرح نموده اند، لذا دادسرای عمومی و انقلاب مطابق تبصره ماده 43 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری اجازه تخفیف در این مورد را نداشته بلکه این امر جزء وظایف و اختیارات دادگاه بوده است و دادگاه نیز در مورد جرایم مشهود یا وجود شاکی خصوصی اجازه و اختیار انجام تحقیقات را دارد که در مانحن فیه اولا: عمل منافی عفت مشهودی صدق نمی کند و ثانیا: شاکی خصوصی نیز وجود ندارد. بنابراین دادگاه وقوع بزهی را متصورندانسته و مستند به جز یک بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته و به تبع آن دادنامه های 900411 مورخ 04/05/90 و 900485 مورخ 22/05/90 را نقض و مستند به بند الف ماده 177 قانون مورد اشاره (قانون اخیرالذکر) حکم بر برائت متهمین (الف.ب. فرزند ی. و م.الف. فرزند م.) از اتهام انتسابی صادر و اعلام میگردد. رای صادره قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
حیات مقدم - مرادی