تهدید با قمه حین سرقت مقرون به آزار

تاریخ دادنامه قطعی: 1394/10/28
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: تهدید با قمه حین سرقت مقرون به آزار بزه مستقل محسوب نمی شود.

در خصوص اتهام آقای ک. م. و آقای ن. ح. دائر بر سرقت مقرون به آزار وجه نقد به میزان نود هزار تومان و یک دستگاه گوشی تلفن همراه و ایراد ضرب و جرح عمدی و اقامت غیرمجاز در خاک ایران و تهدید با قمه، نظربه شکایت شاکی و گزارشات مرجع انتظامی و کیفرخواست دادستان محترم و تحقیقات به عمل آمده و اظهارات و اقاریر متهمین در خصوص اصل سرقت در دادسرا و در دادگاه و دفاعیات بلاوجه ایشان مبنی بر مقرون به آزار نبودن سرقت و سایر قرائن و امارات موجود، بزهکاری متهمین موصوف محرز است لذا مستندا به مواد 652 و 717 و 131 و 134 و 667 از قانون مجازات اسلامی، هر یک از متهمین موصوف را بابت اتهام سرقت مقرون به آزار و تهدید با قمه با توجه به تعدد معنوی جرایم مذکور به تحمل ده سال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی متهمین و تحمل هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم می‌نماید. بابت اتهام تهدید با قمه با توجه به اینکه تهدید در حین سرقت انجام شده و جزء ارکان بزه سرقت مقرون به آزار می‌باشد و بزه مستقلی محسوب نمی‌شود لذا مجازات جداگانه‌ای برای آن تعیین نمی‌شود و در این خصوص مستندا به بند الف ماده 177 از قانون آیین دادرسی کیفری حکم به برائت متهم در این خصوص صادر و اعلام می‌گردد. در خصوص اتهام متهمین دائر بر اقامت غیرمجاز در خاک ایران مستندا به مواد 1 و 15 از قانون راجع به ورود و اقامت اتباع بیگانه در کشور هر یک از متهمین موصوف را به اخراج از خاک جمهوری اسلامی ایران و متهم ردیف دوم آقای ن. ح. را بابت اتهام ایراد ضرب و جرح مستندا به ماده 559 از قانون مجازات اسلامی به پرداخت دو درصد از دیه کامله بابت ارش شکستگی قسمت انتهایی استخوان سوم کف دست چپ در حق آقای خ. غ. محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و محسوب و ظرف بیست روز پس از از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

سید روح الله مصطفی نژاد موسوی - رییس شعبه --- دادگاه جزایی دماوند

تجدیدنظرخواهی آقایان 1 . ک. م. 2 . ن. ح. هر دو تبعه افغانستان نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1394/02/17 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان دماوند که به موجب آن تجدیدنظرخواهان‌ها از بابت اتهام سرقت مقرون به آزار و تهدید با قمه به تحمل ده سال حبس و 74 ضربه شلاق و از بابت اتهام اقامت غیرمجاز در خاک ایران، به اخراج از خاک جمهوری اسلامی ایران و نیز تجدیدنظرخواه ردیف دوم علاوه بر آن از بابت اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی به پرداخت دیه در حق شاکی محکوم شده است. نظر به اینکه شاکی اعلام گذشت نموده و با توجه به قابل گذشت بودن اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی تجدیدنظرخواه ردیف دوم دادگاه به استناد بند ت ماده 450 قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را در خصوص محکومیت تجدیدنظرخواه ردیف دوم نسبت به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی نقض و مستندا به بند ب ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری قرار موقوفی تعقیب صادر می‌نماید و اما در خصوص تجدیدنظرخواهی، تجدیدنظرخواهان‌ها نسبت به سایر محکومیت‌های دادنامه تجدیدنظرخواسته با توجه به محتویات پرونده و اینکه تجدیدنظرخواهان‌ها دلیل و مدرکی که موجب نقض دادنامه باشد ارائه ننموده است و دادنامه نیز بر اساس دلائل و قرائن موجود در پرونده و قانون اصدار یافته است لذا دادگاه با رد تجدیدنظرخواهی آنان مستندا به بند الف ماده 455 قانون آیین دادرسی کیفری و با رعایت ماده 38 قانون مجازات اسلامی به لحاظ گذشت و رضایت شاکی و تبصره 3 ماده 134 قانون مذکور ده سال حبس تجدیدنظرخواهان‌ها را تخفیف و تقلیل هر یک به تحمل 62 ماه حبس تعزیری نموده و دادنامه تجدیدنظرخواسته را به نحو مذکور تائید و استوار می‌نماید. این رای قطعی است.

مستشار و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران

احمد شیری خان- مرتضی کیاستی