تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/29
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: تنها مرجع تشخیص اراضی زراعی و باغ ها وزارت جهاد کشاورزی است و قرار گرفتن زمین کشاورزی و باغ در حریم صدمتری راه آن را از کاربری مربوطه خارج نمینماید.
حسب محتویات اوراق منضم به کلاسه پرونده 91099800020109924 شعبه --- دیوان عالی کشور، آقایان ع.س. و ع.م. به اتهام تغییر کاربری اراضی و باغات، مورد تعقیب دادسرای عمومی ارومیه قرار گرفته اند و به موجب شماره دادنامه --- شعبه --- دادگاه عمومی جزایی، آنان را به اتهام 3856 متر مربع تغییر کاربری، به استناد مواد 2 و 3 قانون حفظ کاربری اراضی و باغات مصوب 1374 ، هر یک به پرداخت پنج میلیون ریال جزای نقدی و مشترکا به پرداخت ششصد و هفتاد و هشت میلیون و ششصد و پنجاه و شش هزار ریال به عنوان عوارض، هشتاد درصد قیمت زمین با کاربری جدید، محکوم گردیده اند. این رای پس از اعتراض محکوم علیهما، به شرح رای شماره --- تایید گردیده است. آقای م.چ. در تاریخ 6/9/90 از رای محکومیت محکوم علیهما درخواست اعاده دادرسی نموده که پرونده به دیوان عالی کشور ارسال به شعبه --- ارجاع گردید. این شعبه حسب شماره دادنامه --- مورخ 1390/10/28 با این استدلال «تحصیل مجوز برای احداث بنا از وزارت راه در اراضی تا 100 متر از حریم راه ها و راه آهن علی الاطلاق است. اعم از آنکه زمین دارای کاربری زراعی و باغ باشد یا نه و در صورتی که زمینی دارای کاربری زراعی باشد، مشمول قانون تغییر کاربری زراعی و باغات نیز میباشد. مضافا آنکه تحصیل اجازه از وزارت راه برای احداث بنا، دلالت بر مالکیت آن ندارد، درخواست اعاده دادرسی را رد کرده است. اینک مجددا آقایان ع.س. و ع.م. طی لایحه دو صفحه ای تقدیمی نسبت به شماره دادنامه --- مورخ 15/2/86 صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی، درخواست اعاده دادرسی نموده و مرقوم داشته... 1 - اراضی داخل در حریم قانونی موضوع ماده 17 قانون اصلاح قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1379 از شمول قانون اصلاح قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغات خارج میباشند. مستحدثات در محل متنازع فیه نیز وفق نظریه کارشناسی انجام شده به شماره 383 مورخ 23/8/85 ، داخل در حریم قانونی موضوع ماده 17 مذکور میباشد. بنابراین موضوع پرونده ارتباطی به اداره شاکی ندارد و اداره شکایت کننده ذی نفع در محل نیستند. 2 - دلیل امر مذکور، وجود بخشنامه شماره 32823/20 مورخ 17/9/87 وزارت جهاد کشاورزی و بخشنامه 66356/11 مورخ 3/10/87 راه ترابری میباشد.... 3 - آراء صادره پیوستی به شماره های 800182 - 11/2/90 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر و 6301590 صادره در پرونده 87/2700089/9 ت و 216 - 24/2/88 صادره در پرونده 1886/87/102 ک و 9009974412200293 - 18/3/90 صادره پرونده 891344 شعبه --- ک، نشانگر غیر قانونی بودن محکومیتمان میباشد.... 4 - مستحدثات ما در سال 1384 احداث گشته، قانون اصلاح قانون حفظ کاربری مصوب 1385/08/01 از تاریخ 19/9/85 لازم الاجرا شده،... عطف به ماسبق نمی شود.... 5 - در خصوص مستحدثات ما، ماده 100 شهرداری اعمال شده... محکوم به پرداخت جریمه گشته ایم؛ جرایم و عوارض ناشی از حکم ماده 100 شهرداری را حسب مداراک پیوست تقسیط بندی و به تقسیط پرداخت می کنیم.... 6 - نهایتا بنا به مراتب... اعاده دادرسی را تقاضامندیم.... به هرحال، پرونده به دیوان عالی کشور ارسال، به شعبه --- ارجاع شده است. کلیه محتویات پرونده به هنگام شور قرائت میشود.
به موجب تبصره 2 ماده 1 قانون اصلاحی مصوب 1385 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها، تنها مرجع تشخیص اراضی زراعی و باغ ها وزارت جهاد کشاورزی است که در این مورد علیه محکوم علیهما شکایت نموده است و بخشنامه استنادی متقاضیان شماره 33833/20 - 17/9/87 گذشته از آنکه نمی تواند مغایر قانون باشد، مربوط به اراضی واقع بعد از حریم راه ها است و قرار گرفتن زمین کشاورزی و باغ در حریم صدمتری راه، آن را از کاربری مربوطه خارج نمینماید. لذا درخواست رد میشود.
رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار
فاتحی - کریمی