ماده 1 - به منظور استفاده کامل از وجود نیروی انسانی در امر بهداشت و درمان، از تاریخ تصویب این قانون کلیه افراد ایرانی فوق دیپلم و بالاتر که در سال 1358 و بعد از آن، در داخل و یا خارج کشور فارغ التحصیل میشوند و به اعتبار مدرک تحصیلی یا تخصص خود، در عداد ارائه کنندگان خدمات درمانی و بهداشتی قرار میگیرند و خدمت آنان مورد احتیاج وزارت بهداری و بهزیستی اعلام میشود مکلفند مدت سه سال در مناطق محروم و نیازمند کشور خدمت کنند.
تبصره 1 - کسانی که پیش از سال 1358 در رشته های موضوع ماده 1 این قانون فارغ التحصیل شده اند در صورت داوطلبی میتوانند با اجرای خدمت موضوع این قانون، از مزایای آن بهره مند شوند.
تبصره 2 - فارغ التحصیلان اناث مشمول، با کسر مدت قانونی خدمت زیر پرچم ملزم به انجام خدمت موضوع این قانون خواهند بود. زنان شوهردار از شمول این قانون مستثنی هستند مگر آنکه خود داوطلب انجام خدمت موضوع این قانون باشند.
ماده 2 - برای کسانی که خدمت زیر پرچم را انجام داده اند یا به هر نحو، از آن معاف میباشند مدت خدمت زیر پرچم، از سه سال مذکور در ماده 1 کسر میشود.
ماده 3 - مشمولان این قانون، به شرطی که خدمت سه ساله مذکور را تام و تمام انجام دهند از خدمت زیر پرچم در زمان صلح معاف خواهند بود.
ماده 4 - در صورتی که با اجرای این قانون، نیازمندی ستاد مشترک جمهوری اسلامی ایران به رده های شغلی موضوع ماده 1 - تامین نشود وزارت بهداری و بهزیستی خود به تعیین و رفع نیازمندی مزبور مبادرت خواهد نمود.
ماده 5 - مشمولان این قانون، قبل از انجام خدمت سه ساله مذکور، مجاز به خروج از کشور نمیباشند و تحویل مدارک تحصیلی با تاییدیه آن به وسیله موسسات آموزشی و مقامات صالحه دیگر موکول به انجام خدمت موضوع این قانون خواهد بود.
ماده 6 - حقوق و مزایای ماهانه مشمولان این قانون، معادل حقوق و مزایای گروه و پایه ای که طبق مقررات قانون استخدام کشوری به کارکنان مشابه و هم سطح آنها تعلق میگیرد تعیین و پرداخت خواهد شد. پس از انجام خدمت سه ساله چنانچه به استخدام هر وزارتخانه یا موسسه دولتی یا شرکت وابسته به دولت درآیند مدت مذکور از لحاظ پایه و گروه و بازنشستگی و مرخصی ذخیره شده، جزو سابقه خدمت آنان منظور خواهد شد.
تبصره - از لحاظ ترفیع و احتساب سالهای خدمت در بازنشستگی، هر سال خدمت مشمولان این قانون در روستاها و بخشهای مناطق درجه 1 دو سال و هر سال خدمت آنان در شهرهای استانهای شش گانه و درجه 1( به شرح آییننامه اجرایی) یک سال و نیم به حساب خواهد آمد.
ماده 7 - خدمت مشمولان این قانون تمام وقت تلقی میشود و مشمولان در سالهای خدمت موضوع این قانون حق اشتغال در هیچ موسسه، سازمان یا واحدی را نخواهند داشت.
تبصره (الحاقی 1362/02/05)- مشمولین این قانون در طول سالهای خدمت در نقاط موضوع قانون میتوانند در ساعات غیر موظف طبق آییننامهای که به تصویب وزارت بهداری میرسد مطب دائر نمایند.
ماده 8 - وزارتخانه های دفاع ملی، کشور، فرهنگ و آموزش عالی و بهداری و بهزیستی مسئول اجرای این قانون میباشند.
ماده 9 - آییننامه اجرایی این قانون، توسط وزارت بهداری و بهزیستی تهیه و پس از تصویب هیات دولت به موقع اجراء گذارده خواهد شد.
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران