ماده واحده - موافقتنامه همکاری علمی و فنی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری ایتالیا که شامل یک مقدمه و هشت ماده میباشد و درتاریخ 26 شهریور ماه 1349 برابر 17 سپتامبر 1970 در تهران به امضای نمایندگان مختار دو دولت رسیده است تصویب و به دولت اجازه مبادله اسناد تصویب آن داده میشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقتنامه ضمیمه پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز 20ر11ر1349 در جلسه روز دوشنبه سیام فروردین ماه یکهزار و سیصد و پنجاه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی
موافقتنامه همکاری علمی و فنی دولت شاهنشاهی
ایران و دولت جمهوری ایتالیا
نظر بعلاقهای که بتوسعه همکاری علمی و فنی بین دو کشور دارند در موارد زیر توافق نمودند:
ماده 1 - طرفین متعاهدین تعهد مینمایند که تحقق برنامههای همکاری علمی و فنی را با توجه به هدفهای عمران اقتصادی و اجتماعی ایران تشویق و تسهیل نمایند. و در اجرای موافقتنامه حاضر که اساس کار قرار خواهد گرفت، موضوع شرایط همکاری فیمابین را به وسیله اقدامات تکمیلی تعیین کنند.
ماده 2 - به موجب همکاری علمی و فنی پیش بینی شده در ماده 1 دولت جمهوری ایتالیا تعهد مینماید که بنا بتقاضای دولت شاهنشاهی ایران امور زیر را تسهیل نماید.
الف - اعطای بورسهای تحصیلی و کارآموزی تخصصی - طبق شرایطی که با توافق طرفین تعهد خواهد شد.
ب - اعزام کارشناس - معلم و تکنیسینهای ایتالیائی.
ج - اعزام داوطلبان خدمات کشوری.
د - تهیه مطالعات و طرحهائی که ممکن است به عمران اقتصادی و اجتماعی ایران کمک نماید.
ھ - هر نوع همکاری علمی و فنی دیگری که بین دو طرف توافق گردد.
ماده 3 - حقوق کارشناسان و معلمین و تکنیسینهائی که طبق ماده 2 مامور خدمت در ایران میشوند جزئاً یا کلاً به عهده دولت جمهوری ایتالیا خواهد بود. نحوه تقسیم تعهدات دو دولت به وسیله ترتیبات خاصی تعیین خواهد شد.
ماده 4 - دولت شاهنشاهی ایران تعهد میکند تدابیر لازم را اتخاذ نماید تا کارشناسان و معلمین و تکنیسینهائی که طبق ماده 2 به ایران فرستاده میشوند بعد از مدت معینی جای خود را به ایرانیان واجد شرایط بسپارند از این نظر دولت شاهنشاهی ایران مراقبت خواهد کرد که تعداد کافی از اتباع ایران بهمکاری با کارشناسان و معلمین و تکنیسینهای ایتالیائی گمارده شوند تا از میان آنان افرادی که باید جانشین متخصصین و معلمین وتکنیسینها گردند انتخاب و تحت تعلیم قرار گیرند.
ماده 5 - دولت شاهنشاهی ایران اموالی را که دولت جمهوری ایتالیا به موجب موافقتنامه حاضر اعطا مینماید از هر نوع حقوق وارداتی و دیگر هزینههای مالیاتی معاف خواهد داشت.
ماده 6 - دولت شاهنشاهی ایران اثاثه منزل و لوازم شخصی متعلق به افرادی که به موجب موافقتنامه حاضر به ایران اعزام میشوند و همچنین اثاثه و لوازم شخصی خانواده آنها را که برای استقرار اولیه به ایران وارد مینمایند از هر نوع حقوق گمرکی و عوارض دیگر مربوط بورود یا خروج کالا و هر نوع مالیات دیگر معاف مینماید مشروط بر اینکه اثاثه و لوازم شخصی مذکور با احتیاجات افراد مزبور در مدت خدمت آنان متناسب باشد. این معافیت بالاخص شامل یکدستگاه اتومبیل خواهد بود که متخصصین و معلمین و تکنیسینهای ایتالیائی برای استفاده شخصی به ایران وارد مینمایند. به علاوه افرادی که به موجب موافقتنامه حاضر به ایران فرستاده میشوند از پرداخت مالیات در ایران نسبت بحقوق و مواجب و دیگر مزایائی که به عهده دولت جمهوری ایتالیا است معاف میباشند.
به طور کلی دولت شاهنشاهی ایران در مورد افراد ایتالیائی که مشمول موافقتنامه حاضر قرار میگیرند و نیز خانواده و اموال و وجوه و حقوق آنان، لااقل مقررات آیین نامه قانونی مورخ 23 تیر ماه 1345 (14 ژوئیه 1966) ناظر بر مزایا و معافیتهای کارشناسان خارجی را که در اجرای تبصره 37 قانون بودجه سال 1344 تنظیم شده است یا قوانین و مقررات مساعدتری را که ممکن است بعد از امضای موافقتنامه حاضر وضع گردد اجرا مینماید. افراد مذکور میتوانند در پایان ماموریت خود وجوهی را که به ریال از طرف ادارات ایرانی استفاده کننده از خدمات آنان پرداخته شده است آزادانه انتقال دهند.
امور مربوط بتعیین میزان و ترتیب پرداخت مالالاجاره متناسب جهت اشخاص مذکور و خانواده آنها و همچنین امور مربوط بهزینهها و فوقالعادههای مسافرتهای رسمی و دیگر حقالزحمههای اضافی از طریق ترتیبات خاص معین خواهد شد.
ماده 7 - به منظور اجرای موافقتنامه حاضر دو دولت تصمیم گرفتهاند یک کمیسیون مختلط مرکب از نمایندگان خود بوجود آورند. کمیسیون مزبور تدابیری را که از نظر اجرای موافقتنامه حاضر مقتضی بداند جهت تصویب به دو دولت تسلیم خواهد کرد.
ماده 8 - موافقتنامه حاضر پانزده روز بعد از مبادله اسناد تصویب بمرحله اجرا در خواهد آمد و مدت دو سال معتبر خواهد بود و بعداً به طور ضمنی برای دورهای جدید دو ساله تمدید خواهد شد مگر اینکه یکی از طرفین متعاهدین آن را با اخطار کتبی شش ماهه فسخ نماید.
در چنین حالتی طرفین از طریق ترتیبات خاصی نسبت به اموری که انجام آن به موجب موافقتنامه حاضر شروع شده است تصمیم خواهند گرفت.
تهران به تاریخ 17 سپتامبر 1970 برابر 26 شهریور 1349
در دو نسخه بزبانهای فارسی و ایتالیائی و فرانسه تنظیم شد. در صورت بروز اختلاف در تفسیر متن فرانسه مناط اعتبار خواهد بود.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران از طرف دولت جمهوری ایتالیا
موافقتنامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و هشت ماده منضم بقانون موافقتنامه همکاری علمی و فنی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری ایتالیا میباشد.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی