تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/12
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: 1 . ممانعت از حق در اشاعه از سوی شریک قابل تحقق است. 2 . ملاک تحقق ممانعت از حق، ایجاد مانع جهت بهره مندی متعارف از حق است.
در خصوص اتهام آقایان 1 . م.ش. فرزند ح. 2 .م.ز. فرزند غ. 3 .ع.ن. فرزند ح. 4 . ب.م. فرزند الف. 5 .م.ش. فرزند ح. 6 .ح.ب. فرزند ش.، 7 .ی.م. فرزند ن. همگی دایر بر ممانعت از حق، توهین و افترا و متهم اخیر دایر بر استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره به صورت غیر مجاز موضوع شکایت آقای ح.م. با وکالت آقای م.ع. از وی. با توجه به مجموع محتویات پرونده، گزارش های مامورین که از محل دیدن نمودهاند و اظهارات متهمان که همگی اظهار داشته اند درب پشت بام قفل میباشد و اینکه ایشان اعضاء هیات مدیره و مدیر ساختمان میباشند و نظر به اینکه ورود و استفاده متعارف از پشت بام به نحوی که استفاده اختصاصی از آن صورت نگیرد و تصرف دائمی در آن صورت نگیرد، حق همه مالکین مشاعات است و قفل نمودن درب پشت بام که مانع حضور شاکی و استفاده متعارف از مشاعات است هر چند اقدامات دائمی و تصرفات دائمی از قبیل نصب دکل با مشخصات اعلامی طرفین که موضوع اختلاف است از این قاعده مستثنی بوده و نیازمند جلب رضایت کلیه مالکین است لکن قفل نمودن درب به نحوی که هیچ تصرفی از سوی شاکی صورت نگیرد که در مانحن فیه نیز حسب مستفاده از اظهارات متهمان چنین است دادگاه وقوع بزه ممانعت از حق در حد حضور و استفاده عرفی از مشاعات را از سوی متهمان محرز می داند و به استناد ماده 690 از قانون مجازات اسلامی و رعایت ماده 22 از همان قانون به لحاظ اوضاع و احوالی که موجب بروز بزه شده است و وضعیت سنی و اجتماعی متهمان هر یک از ایشان را به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی بدل از 91 روز حبس در حق دولت محکوم مینماید و در خصوص ایجاد مزاحمت ملکی نظر به وحدت مصداقی آن در پرونده امر با ممانعت از حق و اینکه در مورد آن به شرح فوق اتخاذ تصمیم شده است و عمل نامبردگان منطبق بر ممانعت از حق است نه مزاحمت ملکی و همچنین در مورد توهین و افترا نظر به عدم کفایت دلیل بر وقوع بزه های مزبور از سوی متهمان و اینکه متهمان در دفاع اظهار داشته اند شاکی به همراه عده ای حاضر و آن افراد تهدید کرده اند لذا به استناد ماده 177 از قانون آیین دادرسی کیفری رای بر برائت متهمان از این حیث صادر میگردد و در خصوص متهم ردیف هفتم دایر بر استفاده غیر مجاز از تجهیزات دریافت از ماهواره نیز با توجه به گزارش مامورین و سایر قرائن و امارات وقوع بزه فوق نیز از سوی وی محرز است لذا به استناد ماده 47 از قانون مجازات اسلامی و ماده 9 قانون ممنوعیت استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره و ماده 10 قانون مجازات اسلامی از این حیث نیز با رعایت ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین متهم موصوف را به پرداخت هفتصد هزار ریال جزای نقدی و ضبط تجهیزات مکشوفه از وی در حق دولت محکوم مینماید. رای صادره نسبت به متهم ع.ن. غیابی و ظرف ده روز قابل واخواهی در این دادگاه و نسبت به سایرین حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - خورشیدوند
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقایان 1 - م. فرزند ح. 2 - م. فرزند غ. 3 - ب. فرزند الف. 4 - م. فرزند ح. 5 - ح. فرزند ش. 6 - ی. فرزند ن. نسبت به دادنامه شماره --- صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که منجر به محکومیت تجدیدنظرخواهان های ردیف های یک تا پنجم به اتهام ممانعت از حق موضوع شکایت آقای ح.م. با وکالت آقایان م. و م. هرکدام به دو میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت و متهم ردیف 6 آقای ی. علاوه بر اتهام ممانعت از حق به اتهام استفاده از تجهیزات دریافت ماهواره به دو فقره جزای یکی دو میلیون ریال از بابت ممانعت از حق و هفتصد هزار ریال از بابت استفاده از تجهیزات ماهواره محکوم گردیده اند با توجه محتویات پرونده و ملاحظه دفاعیات در مراحل دادرسی هر چند که بعد از صدور رای با تنظیم استشهادیه ای بعضی ساکنین مجتمع اعلام داشته اند که هر زمان نیاز به استفاده از مشاعات و خصوصا پشت بام بوده با گرفتن کلید استفاده نمودهاند ولی ممانعت از حق استفاده آقای س.م. محفوظ بوده ولی تجدیدنظرخواهان ها نسبت به اعمال آن ممانعت نمودهاند فلذا ایراد و اعتراضی که موجب نقض دادنامه موصوف را فراهم نماید از ناحیه تجدیدنظرخواهان ها ارائه نگردیده فلذا اعتراض را وارد ندانسته و مستندا به بند الف از ماده 257 از قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه معترضٌ عنه را تایید مینماید. رای صادره قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
راثی نصیری - حیات مقدم