صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1402/07/13
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر آمل
موضوع
امکان تعویق صدور حکم در بزه تغییر کاربری غیرمجاز در اراضی کشاورزی
پرسش
شخصی اقدام به اخذ مجوز جهت احداث گلخانه در زمینی کشاورزی نموده که به موجب آن مجوز، پس از احداث سالن گلخانه، اجازه ساخت واحدی 20 متری به عنوان محل اقامت متصدی به وی داده شده است. لیکن مشارٌالیه پیش از احداث سالن گلخانه و تکمیل روند دریافت مجوز، اقدام به ساخت بنایی 70 متری نموده و از آن استفاده مسکونی نموده است. علیایحال، با عنایت به اینکه متهم اظهار داشته که متعهد میگردد نسبت به احداث سالن گلخانه و تخریب مازاد بنای احداثی اقدام مینماید؛ امکان تعویق صدور حکم وجود دارد؟
نظر هیات عالی
در فرض سوال چنانچه متهم متعهد به انجام تعهد خود مبنی بر تخریب مازاد بنا باشد امکان تعویق صدور حکم کیفری ممکن خواهد شد.
نظر اکثریت
با توجه به اینکه ملاک تعیین مجازات، زمان وقوع جرم میباشد و در خصوص سوال مطروحه متهم پیش از تکمیل روند احداث گلخانه اقدام به ساخت و ساز غیرمجاز و بدون رعایت مقررات قانونی نموده؛ لذا بزه تغییر کاربری به صورت تام تحقق یافته و اقدام بعدی متهم نسبت به تخریب مازاد بنا و تکمیل روند احداث سالن گلخانه موجب معافیت وی از کیفر یا شمول نهادهای ارفاقی نسبت به وی نمیگردد. ضمن اینکه نتیجه تعویق صدور حکم نمیتواند با نتیجه اجرای حکم (در فرض صدور رای محکومیت) یکسان باشد و چنین دستوری، از شمول دستورات مقرر در ماده 42 قانون مجازات اسلامی خارج بوده لذا نمیتوان متهم را ملزم به تخریب بنا و اخذ مجوزات لازم جهت احداث گلخانه نمود.
نظر اقلیت
از آنجا که اقدامات اولیه متهم به موجب اخذ مجوز از اداره جهاد کشاورزی بوده و در ادامه، اقدامات مشارٌالیه (احداث مازدا بنا) تخلف از بخشی از مفاد مجوز صادره در خصوص تقدم و تاخر احداث سالن گلخانه و بنای مربوط به محل اقامت بوده و همچنین امکان اصلاح بنای مستحدثه مطابق مجوز ماخوذه وجود دارد و مطابق مقررات قانون مجازات اسلامی، قانونگذار در پی اصلاح آثار جرم در جامعه بوده. فلذا در خصوص سوال مطروحه، در راستای نیل به اهداف مقنن میتوان با استفاده از مقررات موجود از جمله ماده 40 قانون مارالذکر نسبت به تعویق صدور حکم اقدام نمود. چراکه از جمله شرایط مقرر جهت تعویق صدور حکم، جبران ضرر و زیان ناشی از جرم یا برقراری ترتیبات جبران آن میباشد که در مانحن فیه، تعهد متهم مبنی بر تخریب مازاد بنا از مصادیق بارز برقراری ترتیبات جبران تلقی میگردد و در صورت وجود سایر شرایط مقرر در ماده 40، مانعی جهت تعویق صدور حکم با اوصاف مذکور وجود ندارد.