پیرو دستورالعمل شماره 521 /98 /200 مورخ 1398/12/24 و فراخوان مشمولان مرحله هشتم اجرای نظام مالیات بر ارزش افزوده که بر اساس آن کلیه جایگاه داران سوخت (فرآورده های نفت و گاز) با هر حجم از درآمد و یا فروش کالا و ارائه خدمات که به موجب فراخوانهای قبلی فراخوان نشده اند، از ابتدای سال 1399 مشمول اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده خواهند بود. با استناد به جزء (پ) بند (3) ماده (2) آییننامه اجرایی بند (الف) تبصره (14) ماده واحده قانون بودجه سال 1399 کل کشور که پرداخت هزینه خدمات جایگاه های سوخت (بنزین، نفت گاز، نفت سفید، سوخت هوایی و گاز طبیعی فشرده (CNG) به روش حق العمل بوده و میزان هزینه خدمات (حق العمل) جایگاه های مذکور توسط کارگروهی متشکل از وزارت نفت، سازمان حمایت از تولید کنندگان و مصرف کنندگان و سازمان برنامه و بودجه کشور تعیین و به تصویب هیات وزیران میرسد، حق العمل اعلام شده توسط کارگروه مذکور ملاک عمل برای تعیین ماخذ مشمول مالیات بر عملکرد و مالیات بر ارزش افزوده سال 1399 برای فعالیت های مرتبط با قراردادهای شبکه مدیریت زنجیره تامین و توزیع فرآورده های نفتی (برندینگ ها) و جایگاه های توزیع سوخت بوده که مراتب متعاقباً اعلام خواهد شد.
در خصوص ماخذ مشمول مالیات بر عملکرد و مالیات بر ارزش افزوده اشخاص مزبور برای سال 1398، از آنجایی که بهای خرید و فروش فرآورده های نفتی فوق الذکر توسط مراجع ذی صلاح تعیین و برای اجرا به تمامی شرکت های فعال در شبکه مدیریت زنجیره تامین و توزیع فرآورده های نفتی ابلاغ میشود و هیچ یک از عوامل شبکه مزبور مجاز به دخل و تصرف در قیمت های تعیین شده نمیباشند، بنابراین فارغ از شکل ظاهری روابط فی مابین شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران، شرکت های شبکه مدیریت تامین و توزیع فرآورده های نفتی (برندینگ ها)، جایگاه های توزیع سوخت، چگونگی صدور اسناد درآمدی و ثبت آنها در دفاتر قانونی و نحوه ارائه گزارش معاملات مذکور از طریق سامانه معاملات فصلی سازمان امور مالیاتی کشور، به جهت قطعی بودن حاشیه سود ناویژه و یا حق الزحمه توزیع فرآورده های مزبور برای فعالان اقتصادی شبکه مورد بحث و تعیین آن توسط شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران، ادارات امور مالیاتی و مراجع حل اختلاف مالیاتی به هنگام رسیدگی به پرونده های مالیاتی مودیان موصوف حتی در مواردی که اسناد و مدارک حسابداری موید انجام خرید و فروش فرآورده های فوق الذکر میباشد، موظف هستند صرفاً ما به التفاوت خرید و فروش و یا کارمزد دریافتی بابت توزیع و فروش فرآورده های مذکور را به عنوان درآمد و حسب مورد ماخذ مشمول مالیات بر ارزش افزوده لحاظ نمایند.
حسابرسان مالیاتی برای تعیین درآمد مشمول مالیات عملکرد سال های 1398 و 1399 مودیان مذکور، میبایست به استثنای بهای فرآورده های نفتی تحویلی، تمامی هزینه های ابرازی مودی را با رعایت مفاد مواد (147)، (148) و (149) قانون مالیات های مستقیم از درآمد حق العمل کاری کسر نمایند.
متذکر میشود مالیات و عوارض ارزش افزوده مندرج در بهای سوخت به عنوان اعتبار مالیاتی شرکت های شبکه مدیریت زنجیره تامین و توزیع فرآورده های نفتی (برندینگ ها) و جایگاه های توزیع سوخت قابل پذیرش نبوده و مالیات بر ارزش افزوده پرداختی بابت خرید سایر کالاها و خدمات مشمول از مودیان نظام مالیات بر ارزش افزوده با رعایت مقررات به عنوان اعتبار مالیاتی قابل پذیرش خواهد بود.
امیدعلی پارسا