هیات وزیران در جلسه مورخ 1384/2/14 بنا به پیشنهاد شماره 1310/ 14 مورخ 1384/2/5 وزارت کشور و به استناد ماده (180) تنفیذی قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موضوع ماده (129) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - مصوب 1383 - آییننامه اجرایی قانون یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده 1 - مقصود از اتباع خارجی، موضوع ماده (180) تنفیذی قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موضوع ماده (129) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که از این پس - قانون - نامیده میشود، افرادی هستند (دارنده گذرنامه، پناهنده، مهاجر، آواره) که تابعیت کشور جمهوری اسلامی ایران را ندارند و تحت عناوین زیر متقاضی ورود به کشور جمهوری اسلامی ایران هستند و تابعیت خارجی آنها مورد قبول دولت جمهوری اسلامی ایران است.
الف - پناهنده: به شخصی اطلاق میگردد که به علت ترس موجه از اینکه به دلایل مربوط به نژاد یا مذهب، ملیت یا عضویت در بعضی گروههای اجتماعی یا داشتن عقاید سیاسی تحت شکنجه قرار گیرد. در خارج از کشور محل سکونت عادی خود بسر می برد و نمیتواند و یا به علت ترس مذکور نمی خواهد خود را تحت حمایت آن کشور قرار دهد.
ب - آواره: فردی است که به دلیل وقوع جنگ داخلی یا بین المللی، بدون تشریفات قانونی، کشور متبوع خود را ترک و یا وادار به ترک آن گردد اما نمیتواند برابر کنوانسیون 1951 و پروتکل 1967 ژنو و ملحقات آن بیم موجه از اذیت و آزار را به اثبات برساند.
ج - مهاجر: فردی است که متقاضی اقامت در جمهوری اسلامی ایران باشد و درخواست وی مورد قبول جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته باشد.
د - دارنده گذرنامه: فردی است که در چارچوب قوانین و مقررات داخلی و بین المللی و با اجازه مخصوص وارد کشور میشود.
الف - پناهنده: به شخصی اطلاق میگردد که به علت ترس موجه از اینکه به دلایل مربوط به نژاد یا مذهب، ملیت یا عضویت در بعضی گروههای اجتماعی یا داشتن عقاید سیاسی تحت شکنجه قرار گیرد. در خارج از کشور محل سکونت عادی خود بسر می برد و نمیتواند و یا به علت ترس مذکور نمی خواهد خود را تحت حمایت آن کشور قرار دهد.
ب - آواره: فردی است که به دلیل وقوع جنگ داخلی یا بین المللی، بدون تشریفات قانونی، کشور متبوع خود را ترک و یا وادار به ترک آن گردد اما نمیتواند برابر کنوانسیون 1951 و پروتکل 1967 ژنو و ملحقات آن بیم موجه از اذیت و آزار را به اثبات برساند.
ج - مهاجر: فردی است که متقاضی اقامت در جمهوری اسلامی ایران باشد و درخواست وی مورد قبول جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته باشد.
د - دارنده گذرنامه: فردی است که در چارچوب قوانین و مقررات داخلی و بین المللی و با اجازه مخصوص وارد کشور میشود.
ماده 2 - شورای هماهنگی اجرایی اتباع بیگانه - که از این پس در این آییننامه شورا نامیده میشود - به ریاست وزیر کشور و با حضور سایر اعضا حداقل هر سه ماه یکبار در محل وزارت کشور تشکیل میگردد.
تبصره 1 - جلسات شورا با دعوت رئیس شورا و در صورت نیاز به جلسات فوق العاده با درخواست یکی از اعضا و موافقت رئیس شورا تشکیل میشود.
تبصره 2 - جلسات شورا با حضور حداقل اعضاﺀ رسمیت یافته و تصمیمات آن باید به تصویب حداقل پنج نفر از اعضای حاضر در جلسه برسد.
تبصره 3 - شورا در صورت لزوم و حسب مورد برای کسب اطلاعات و بررسی و تبادل نظر از نمایندگان سازمانهای دیگر بدون حق رای دعوت به عمل می آورد.
تبصره 4 - دبیرخانه شورا در وزارت کشور تشکیل و دستور جلسات این شورا توسط دبیر آن تهیه و ارایه میشود.
تبصره 5 - دبیر شورا به مدت دو سال توسط رئیس شورا منصوب میشود.
ماده 3 - منظور از ایجاد تمرکز در سیاستگذاری امور اتباع بیگانه تعیین سیاستهای اجرایی حاکم بر امور اتباع بیگانه، تهیه و تصویب طرحها و برنامه ها، پیشنهاد بودجه مورد نیاز طرحها، نظارت برحسن اجرای سیاستهای مصوب شورا و ایجاد وحدت نظر و رویه در تمشیت کلیه امور مدیریت اتباع بیگانه است.
تبصره 1 - آییننامه نظارت بر حسن اجرای مصوبات شورا توسط شورا تهیه و پس از تصویب هیات وزیران به مرحله اجرا در میآید.
تبصره 2 - کلیه سازمانهای ذی ربط که به نحوی از انحا با امور اتباع خارجی مرتبط میباشند باید پیشنهادهای خود را قبل از طرح در شورای امنیت کشور، هیات وزیران و شورای عالی امنیت ملی در شورا مطرح نمایند و در خصوص نیروهای نظامی هرگونه هماهنگی و همکاری بین شورا و ستاد کل نیروهای مسلح براساس آییننامه ای خواهد بود که به پیشنهاد دو مرجع یاد شده به تصویب فرماندهی معظم کل قوا میرسد.
تبصره 3 - کلیه دستگاههای موضوع ماده یاد شده قانون و همچنین سایر دستگاههای مرتبط با اتباع بیگانه موظفند گزارش عملکرد خود را در ارتباط با مصوبات شورا به شورای مذکور ارایه نمایند.
ماده 4 - به منظور پیشنهاد طرحهای اجرایی و دستورالعمل های لازم و انجام مطالعات و برنامه ریزیهای متناسب با قوانین و مقررات و خط مشی دولت جمهوری اسلامی ایران و ایجاد هماهنگی اجرایی در بین سازمانهای عمل کننده کارگروه دایمی اتباع بیگانه به ریاست و تحت نظر دبیر شورا در وزارت کشور و با شرکت مدیران کل یا مدیر مربوط در وزارتخانه ها و نهادهای عضو با معرفی بالاترین مقام اجرایی هر دستگاه هر پانزده روز یکبار تشکیل میگردد.
تبصره 1 - جلسات کارگروه دایمی اتباع بیگانه با حضور اکثریت نسبی اعضای اصلی رسمیت یافته و تصمیمات آن باید به تصویب حداقل پنج نفر از اعضای شرکت کننده برسد.
تبصره 2 - کارگروههای فرعی اتباع بیگانه در استانها درصورت لزوم و پس از تصویب شورا با حضور مدیران استانی وزارتخانه ها و نهادهای عضو به ریاست استاندار به منظور اجرای مصوبات شورا تشکیل میگردد.
تبصره 3 - کارگروه دایمی اتباع بیگانه بر حسب نیاز، کمیسیون های تخصصی و کارشناسی موضوعات اتباع بیگانه را با مسوولیت یکی از اعضای کارگروه تشکیل می دهد.
تبصره 4 - تعداد اعضا و نحوه تشکیل جلسات کمیسیون های تخصصی توسط کارگروه دایمی اتباع بیگانه تعیین و مشخص خواهد شد.
ماده 5 - حدود اختیارات کارگروه دایمی اتباع بیگانه، دبیرخانه، کارگروههای فرعی استانها، کمیسیون های تخصصی و نحوه طرح مباحث در جلسات کارگروه دایمی و پیگیری و نظارت بر امور محول شده براساس دستورالعملی خواهد بود که با رعایت این آییننامه در اولین جلسه کارگروه دایمی تدوین و به تصویب شورا میرسد.
ماده 6 - کلیه اختیارات کارگروه دایمی پناهندگان موضوع آییننامه اجرایی پناهندگان - مصوب 1342/9/25- در طول برنامه چهارم به کارگروه دایمی اتباع بیگانه موضوع این آییننامه محول میشود.
ماده 7 - سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور در قالب طرحهای مصوب شورا اعتبارات لازم در طول برنامه چهارم را ذیل ردیف دستگاههای اجرایی ذی ربط در لوایح بودجه سنواتی پیش بینی می کند.
ماده 8 - اختیار هیات وزیران، موضوع قسمت اخیر ماده یاد شده در اجرای اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تا پایان مدت قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به اکثریت وزرای عضو شورا واگذار میشود و مصوبات آن با رعایت ماده (19) آییننامه داخلی هیات دولت قابل ابلاغ است.
معاون اول رئیس جمهور - محمد رضا عارف