در اجرای بند (5) ماده (4) قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و ماده (42) آییننامه نحوه بررسی و تصویب طرحهای توسعه و عمران محلی، ناحیه ای، منطقه ای و ملی و مقررات شهرسازی و معماری کشور (مصوب 12/ 10 /1378 هیات محترم وزیران) به استحضار می رساند، شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ 1388/10/20، طرح جامع شهر ساوه را که در اجرای بند (2) از ماده (3) قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن و شهرسازی و تعیین وظایف آن توسط این وزارتخانه تهیه و در تاریخ 1388/8/2 در شورای برنامه ریزی و توسعه استان مرکزی به تصویب رسیده بود، مورد بررسی نهایی قرار داد و مقرر نمود طرح در کمیته ای متشکل از نمایندگان وزارتخانه های راه و ترابری، کشور، دفاع، جهاد کشاورزی، فرهنگ و ارشاد اسلامی و مسکن و شهرسازی مورد بررسی قرار گیرد. نظر این کمیته، مصوب شورای عالی تلقی میشود.
کمیته منتخب شورای عالی در جلسه فوقالعاده مورخ 1388/11/6 پیرو مباحث جلسه مورخ 1388/10/21 طرح جامع شهر ساوه را مورد بررسی قرار داد و ضمن تصویب طرح مقرر نمود:
- خط حریم شهر به گونه ای تغییر یابد که کاربری آموزش عالی موجود در داخل حریم واقع شود.
- اراضی 90 هکتاری موسوم به محله عباس آباد کلاً به کاربری باغ- مسکونی اختصاص یابد و ضوابط ماده 14 قانون زمین شهری بر آن حاکم شود.
- جدول کاربری و سرانه های جدید مشاور مورد تایید قرار گرفت.
ضروری میداند از مشارکت موثر ثمر بخش کار گروه شهرسازی و معماری و شورای برنامه ریزی و توسعه آن استان به ریاست جنابعالی در فرآیند بررسی و تصویب طرح مذکور قدردانی نموده و امید است که با اجرای دقیق طرح لازمالاجرای یاد شده توسط شهرداری و سایر دستگاه های ذی ربط در توسعه کالبدی موزون شهر و عمران اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن و مالاً آسایش و رفاه و سلامت محیط زیست شهروندان محترم شهر ساوه بیش از فراهم گردد.
این طرح براساس جمعیت پیش بینی شده برای شهر تا پایان دوره طرح (1397) معادل 210 /309 نفر در محدوده ای به وسعت 2787 هکتار شامل کاربریهای مورد نیاز ساکن (با تراکم ناخالص پیشنهادی 111 نفر در هکتار و تراکم مسکونی خالص پیشنهادی 347 نفر در هکتار) تهیه شده است.
خواهشمند است دستور فرمایید مراتب به طرق مقتضی به اطلاع شورای محترم اسلامی شهر و شهردار محترم مربوط و سایر مراجع ذی ربط رسانیده شود.
اسناد و مدارک طرح متعاقباً جهت اجرا ابلاغ خواهد شد.
معاون وزیر و دبیر شورای عالی شهرسازی و معماری ایران- میرمحمد غراوی