شورای عالی کار در جلسه مورخ 6/12 /1368 پس از بحث و بررسی پیرامون حداقل مزد کارگران در سال 1369 با در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی کشور و به منظور حفظ قدرت خرید کارگران و حمایت از سیاستهای تولیدی در کشور و با توجه به ماده 22 قانون کار و تبصره پنج قانون اجرای طرح طبقه بندی مشاغل در کارگاهها، از اول فروردین ماه 1369 حداقل مزد و تاثیر آن در سایر سطوح مزدی و کمکهای غیرنقدی و همچنین مقررات مربوط به اعطای پایه (سنوات) و ارتقاء طبقه (شغل) کلیه کارگران مشمول قانون کار موسسات دولتی و وابسته به دولت و نهادهای انقلاب اسلامی و کارگاه های تولیدی و صنعتی و خدماتی و حرف را در سراسر کشور به شرح زیر تصویب نمود:
1- حداقل مزد روزانه کارگر عادی مشمول قانون کار در سراسر کشور در سال 1369 از مبلغ 830 ریال به 1000 ریال افزایش داده میشود و ما به التفاوت این دو مبلغ (170 ریال) به طور مساوی بر سایر سطوح مزدی اضافه میگردد.
2- کلیه کارگاه ها در سال 1369 نیز موظفند مادامیکه مجموع دریافتی هر کارگر متاهل یا معیل، با احتساب مزد ثابت به اضافه کمک هزینه مسکن خواربار و عائله مندی پس از کسور قانونی (حق بیمه و مالیات) کمتر از 000 /45 ریال در ماه (30 یا 31 روز) باشد، دریافتی وی را به مبلغ 000 /45 ریال خالص ترمیم و پرداخت نمایند. این مبلغ که عنوانش ترمیم دریافتی است، جزء مزد ثابت محسوب نمی گردد.
تبصره 1- مجموع دریافتی کارگر کارمزدی متاهل یا معیل در ماه (30 یا 31 روز) در این بند عبارت است از: مزد ثابت به اضافه کمک هزینه مسکن خواربار، و عائله مندی به علاوه حد متوسط کارمزد وی در آخرین سی یا سی و یک روز کار.
تبصره 2- منظور از کارگر متاهل در این بخشنامه کارگری است که دارای همسر باشد و کارگر معیل کسی است که قانوناً افرادی را تحت تکفل داشته باشد.
3- در سال 1369 به کلیه کارگران اعم از اینکه کارگاه دارای طرح طبقه بندی مشاغل بوده و یا فاقد آن باشد روزانه مبلغ شصت ریال به عنوان پایه (سنوات) پس از گذشت یک سال از تاریخ آخرین پایه دریافتی (سنوات) و یا گذشت یک سال از تاریخ استخدام در سال 1368 تعلق میگیرد که بایستی به مزد آنان اضافه و پرداخت گردد.
تبصره 1- در کلیه کارگاه هایی که طرح طبقه بندی مشاغل آنها تا پایان سال 1368 طبق نظام جدید ارزیابی تهیه و تصویب شده است و یا شرح مشاغل آنها مورد تایید واقع شده (مشروط بر اینکه طرح مزبور تا پایان شهریورماه 1369 به تصویب نهایی برسد) ماخذ محاسبه مبلغ پایه (سنوات فوق الذکر) به میزان همان نرخ آتی پیش بینی شده مندرج در جدول مزد و دستورالعمل اجرایی طرح مزبور میباشد.
تبصره 2 - به کارگران فصلی که مدت کارشان در طول سال 1368 بیش از شش ماه باشد همان میزان مبلغ روزانه شصت ریال و به کارگران فصلی که در سال مزبور کمتر از شش ماه کار کرده اند روزانه مبلغ سی ریال به عنوان پایه (سنوات) تعلق میگیرد.
4- کارفرمایان مکلفند علاوه بر اجرای بندهای یک و دو و سه این بخشنامه و وجوهی که تا کنون تحت عنوان کمک هزینه خواربال و سایر کمکهای غیرنقدی به کارگران پرداخت می نمودهاند برای هر کارگر شاغل مجرد ماهیانه سه هزار ریال و برای کارگران متاهل و یا معیل ماهیانه هفتهزار ریال جهت تامین کالاهای ضروری (مصرفی اساسی) به حساب اتحادیه امکان منظور و بن کالاهای اساسی به همین میزان دریافت و در اختیار کارگران و کارکنان خود قرار دهند.
5- در کارگاههائی که مزد گروهی از کارگران به صورت کارمزد پرداخت میشود (اعم از اینکه قسمت ثابت مزد داشته و یا فاقد این قسمت باشند) در اجرای مفاد بند 1 این بخشنامه حتی الامکان فقط نسبت به تاثیر آن در میزان نرخ یا ملاکهای کارمزد اقدام نمایند. در غیر این صورت مبلغ ریالی مذکور در بند 1 عیناً به صورت ثابت همراه مزد روزانه پرداخت شود.
توضیح مبلغ پایه (سنوات) با رعایت مفاد بند 3 این بخشنامه در هر حال می باید به صورت ثابت همراه مزد روزانه پرداخت شود.
6- پرداخت اضافه مزد ناشی از ارتقاء طبقه (شغل) در کارگاه ها در سال 1369 طبق دستورالعمل پیوست این بخشنامه باید انجام شود.
- در هر حال هیچ کارگاهی حق ندارد مغایر تصویبنامه شورای عالی کار در مورد مزد یا هر نوع مزایای دیگر اقدام نماید.
7- اجرای مفاد این بخشنامه در صورتی که موجب افزایش مزد ماهیانه کارگران از سقف های مربوط به پرداخت کمک هزینه های مسکن و خواربار شود باعث قطع کمک هزینه های مذکور نخواهد شد.
8- مقررات این بخشنامه شامل حال دانش آموزان و دانشجویانیکه در ایام تعطیلات تابستانی سال 1369 به طور موقت در کارگاهها مشغول میشوند نخواهد بود.
وزیر کار و امور اجتماعی