در مورخه 97/4/14 کلانتری مرکزی اباده گزارش داده است.اقای ر. ف. به وسیله یکدستگاه سواری پراید در درب منزل ک. ف. حاضر و دختر وی خانم م. ف. را با شلیک گلوله مجروح و متواری شده است. وجود اثار خونریزی و کشف یکعدد پوکه از محل گزارش گردیده است. متهم با حضور در کلانتری محل اعلام نموده است.که نیم ساعت قبل به خانم م. ف. تیراندازی و فرار نموده است.و سلاح را تحویل داده است.شهادت شهود و مطلعین محلی موید قضیه است. نظریه پزشکی قانونی در خصوص مصدوم واصل و ضم پرونده گردیده است. ک. ف. پدر مجنی علیه اظهار داشته است: متهم خواستگار دخترم بود و سربازی نرفته و بیکار است. گفتم اول خدمت سربازی را انجام بدهد و شغلی پیدا کند سپس بیاید و جواب رد داده بودم. اقای ع. م. م. به وکالت از متهم وکالتنامه خویش را تقدیم نموده است. پدر مجنی علیه به ولایت از فرزند ش علیه متهم به علت شلیک گلوله به فرزند ش که منجر به صدمه بدنی وی شده شکایت نموده است.و متعاقبا مجنی علیه با حضور در دادسرا شکایت خویش را مطرح و متهم با پذیرش موضوع اظهار نموده است.که می خواستم شاکیه را بترسانم و قصد قتل نداشتم و همین که کلت را به سمت شاکیه گرفتم گلوله شلیک شد و گلوله خود به خود شلیک شد. ماری جوانا مصرف کرده بودم، استرس داشتم و قصد کشتن نداشتم. متهم در تحقیقات اولیه اظهار داشته است.که اسلحه را از شخص ناشناسی خریده و متعاقبا اعلام نموده است.که انرا از ع. ا. گرفته ام و دلیلی ندارم. بازپرس *اتهامات تیراندازی منجر به جرح و شکستگی، شروع به قتل عمدی و حمل و نگهداری غیرمجاز سلاح گرم جنگی را به متهم تفهیم و اخرین دفاع را مطابق با اظهارات قبلی وی استماع و قرار جلب به دادرسی صادر نموده است. دادیار اظهارنظر با قرار صادر موافقت و بران اساس کیفرخواست صادر و به شعبه *ارجاع و شعبه مذکور با این استدلال که هیچ یک از صدمات وارده به مصدوم در صلاحیت کیفری یک نمیباشد. قرار عدم صلاحیت به صلاحیت محاکم کیفری دو *صادر و پرونده به شعبه *ارجاع و سپس از رسیدگی طی دادنامه شماره *متهم یادشده را به تحمل سه سال و دو ماه حبس به عنوان مجازات شروع به قتل عمدی و پنج سال و نیم حبس به عنوان جنبه عمومی بزه ایراد جرح عمدی و دیه صدمات وارده و پنج و نیم سال حبس بابت نگهداری غیرمجاز سلاح محکوم نموده است.و با تجدیدنظر خواهی وکیل متهم شعبه *موضوع را از صلاحیت محاکم کیفری دو خارج و با نقض رای صادره رسیدگی را به شعبه *محول می نماید. دادگاه با تهیه گزارش و تشکیل جلسه مقدماتی، طرفین و وکلای انان را برای محاکمه احضار و جلسه دادگاه با حضور طرفین و وکلای انان و در غیاب نماینده دادستان با قید عدم نیاز به حضور وی، تشکیل و متهم با اقرار به تیراندازی تاکید نموده است.که قصد قتل نداشته است. دادگاه طی دادنامه شماره *متهم یادشده را از بابت ایراد صدمه بدنی منجر به شکستگی به تحمل پنج سال حبس و تادیه دیه صدمات وارده به مجنی علیه، تحمل ده سال حبس از بابت بزه شروع به قتل و تحمل دو سال حبس و ضبط سلاح جنگی از بابت بزه حمل و نگهداری ان محکوم نموده است. وکیل متهم در فرجه قانونی از دادنامه مذکور فرجام خواهی نموده است.و در ان بر فقدان قصد قتل و منتفی بودن شروع به قتل و فقدان بیم تجری در موکل تاکید و تقاضای رسیدگی قانونی را نموده است.که مفاد ان در هنگام شور قرائت خواهد شد. مضافا متهم با تقدیم لایحه ای به شعبه دیوان عالی تصویری از سند رسمی رضایت نامه شماره **را که در ان شاکیه رضایت بی قید و شرط خود را به فرجام خواه اعلام داشته ضمیمه نموده است.عضو معاون م. ع.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای غ. ا. دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نقض رای صادره به لحاظ عدم رعایت ماده 131 قانون مجازات اسلامی در تعیین مجازات و همچنین کاهش مجازات بزه موضوع ماده 614 ان قانون در خصوص دادنامه فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای میدهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
نظر به این که رای فرجام خواسته از حیث احراز بزهکاری فرجام خواه با توجه به مندرجات پرونده و استدلال و استنباط دادگاه صحیحا صادر شده و خالی از اشکال است.بنابراین ایراد وکیل فرجام خواه از این جهت موجه نیست، لکن بر رای فرجام خواسته این اشکال وارد است.که برای رفتار واحد فرجام خواه (تیراندازی به سوی مجنی علیه) که دارای عناوین مجرمانه متعدد بوده (شروع به قتل عمدی و ایراد ضرب و جرح عمدی موضوع ماده 614 قانون مجازات اسلامی مصوب 75) دو مجازات تعیین کرده و حال انکه در این گونه موارد به حکم ماده 131 قانون مجازات اسلامی مرتکب به مجازات اشد محکوم میشود. علاوه بر ان بعد از صدور رای فرجام خواسته به موجب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری (بند الف ماده 1 قانون) مجازات حبس موضوع ماده 614 قانون مرقوم کاهش یافته، همچنین طبق ماده 12 ان قانون ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 92 اصلاح گردیده و مقررات بند (ب) ماده 134 اصلاحی از حیث تعیین مجازات در مورد جرایم متعدد مختلف هر گاه بیش از سه جرم نباشد.، نسبت به ماده 134 قانون مذکور مصوب سال 92 مساعدتر به حال مرتکب میباشد.، لذا با توجه به ماده 10 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 92 و مستندا به فراز اول بند ب ماده 469 قانون ایین دادرسی کیفری و رای وحدت رویه شماره *هیات عمومی دیوان عالی کشور رای فرجام خواسته در قسمت تعیین مجازات حبس برای فرجام خواه بابت جرایم ارتکابی نقض و پرونده برای رسیدگی و تعیین مجازات برای او طبق ماده 621 اصلاحی و بند ب ماده 134 اصلاحی به شعبه هم عرض ارجاع میگردد. در مورد محکومیت فرجام خواه به پرداخت دیات صدمات وارده به فرجام خوانده رای فرجام خواسته ابرام میگردد. النهایه با توجه به رضایت مجنی علیه به شرح سند رسمی شماره 19974 99/4/16 دادیار مجری حکم باید با توجه به ماده 100 قانون مجازات اسلامی و ماده 505 قانون ایین دادرسی کیفری قرار مقتضی صادر نماید.
شعبه *
رئیس: ج. ا. عضو معاون: م. ع.