ماده 1) حداکثر حقوق ثابت کارمندان دونپایه و خدمتگزاران جزء رسمی موضوع قانون مصوب 9 اسفند 326 به ترتیب ماهیانه 1320ریال و 2560 ریال ترقی داده میشود.
ماده 2) به هر یک از اولاد کارمندان و خدمتگزاران وزارتخانه ها و ادارات دولتی و شهرداریها تا رتبه 5 که سن آنها به هیجده سال تمام نرسیده ماهیانه یکصد ریال به عنوان مدد و معاش اولاد پرداخت خواهد شد.
ماده 3) در صورتی که خدمتگزاران جزء قبل از رسیدن بحد بازنشستگی فوت شوند تمام کسور بازنشستگی پرداختی آنها بصندوق بازنشستگی یکجا بورثه قانونی که در مواد 47 و 48 قانون استخدام معین شده متساویاً پرداخت- خواهد شد.
ماده 4) خدمتگزاران جزء که به علت حذف پست یا مقتضیات اداری بدونتقصیر از خدمت بر کنار شوند منتظر خدمت شناخته شده و مادامیکه کاری بآنها رجوع نشده حقوق انتظار خدمت بآنها پرداخت خواهد شد و ماخذ حقوق انتظار خدمت آنها نسبت به حقوق ثابت دریافتی دو ثلث و نسبت به کمک هزینه صدی پانزده خواهد بود.
ماده 5) تفاوتهای ناشیه ازاین قانون در قسمت ماده 2 نسبت به مستخدمین جزء و کارمندان دونپایه و تلفنچی و رانندگان و همچنین کارمندان پیمانی تا میزان حقوق رتبه 5 و کارمندان رسمی تا رتبه پنج از تاریخ تصویباین قانون قابل پرداخت بوده و در مورد سایر کارمندان و همچنین سایر مواد به استثنای ماده 3 مربوط باسترداد کسور بازنشستگی موکول بتامین اعتبار خواهد بود.
این قانون که مشتمل بر پنج ماده است در جلسه سه شنبه بیست و هشتم آذر ماه یکهزار و سیصد و سی و چهار به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
نایب رئیس مجلس شورای ملی - اردلان
قانون بالا در جلسه روز 25 آذر ماه 1334 مورد تایید مجلس سنا واقع شده است.