ماده 1 - سازمان نقشه برداری وابسته به سازمان برنامه دارای وظایف زیر خواهد بود:
الف - هماهنگ کردن کلیه عملیات نقشه برداری زمینی و هوایی بزرگ مقیاس طرحهای عمرانی و ثبتی املاک و نظارت در تهیه آنها.
ب - نگاهداری نسخه اصلی نقشهها و مختصات نقاط و فیلمهای عکسهای هوایی منفی و مثبت مربوط به عملیات مذکور در بند الف مگر درنقاط ممنوعه کشور تعیین شده از طرف وزارت جنگ که پس از بهرهبرداری فیلمهای عکسهای هوایی اعم از مثبت و منفی در اختیار نیروی هوایی شاهنشاهی ایران قرارداده خواهد شد.
ج - مطالعه و تحقیق در روشهای نوین نقشه برداری و تربیت افراد مجرب و تقویت موسسات اجرایی در امور مربوط به نقشهبرداری.
د - اجرای عملیات نقشهبرداری بزرگ مقیاس طرحهای عمرانی و ثبتی املاک و تهیه مقدمات و اجرای نقشهبرداری املاک از طریق عکسبرداری هوایی و تبدیل آن به نقشه (کاداستر).
تبصره - سازمان نقشهبرداری برای عکسبرداری هوایی ملزم برعایت قوانین و مقررات نیروی هوایی شاهنشاهی بوده و برای عکسبرداری به وسیله هواپیماهای خارجی موافقت قبلی نیروی هوایی را جلب خواهد نمود.
ماده 2 - کلیه وزارتخانهها و شرکتها و موسسات دولتی اعم از انتفاعی و غیر انتفاعی (به استثنای وزارت جنگ و شرکت ملی نفت ایران) وهمچنین شهرداریها و موسسات وابسته به آنها و مهندسین مشاور و پیمانکاران دستگاههای مزبور که انجام امور را به عهده دارند مکلفند برای اجرایعملیات نقشهبرداری مذکور در ماده یک به سازمان نقشه برداری مراجعه نمایند.
تبصره - به منظور کمک به اشخاص و موسسات خصوصی در انجام فعالیتهای عمرانی و تولیدی سازمان نقشهبرداری میتواند تحت شرایطی کهآییننامه اجرایی این قانون تعیین خواهد نمود تهیه نقشههای مورد نیاز این قبیل اشخاص و موسسات و یا نظارت در تهیه آن را بر عهده بگیرد.
ماده 3 - سازمان نقشه برداری موسسه انتفاعی دولتی است و طبق اصول بازرگانی اداره خواهد شد و درآمد و هزینه آن طبق بودجه سالانه که وسیله سازمان مزبور تهیه میشود به تصویب مدیر عامل سازمان برنامه خواهد رسید.
ماده 4 - امور استخدامی و معاملات سازمان نقشهبرداری تابع آییننامه و مقررات سازمان برنامه خواهد بود.
ماده 5 - اساسنامه سازمان نقشهبرداری و تشکیلات آن و همچنین آییننامههای مربوط به اجرای این قانون ظرف سه ماه از تاریخ تصویب توسط سازمان نقشهبرداری تنظیم و پس از تصویب مدیر عامل سازمان برنامه بمورد اجراء گذارده خواهد شد.
قانون بالا مشتمل بر 5 ماده و دو تبصره که لایحه آن به موجب ماده واحده مصوبه بیستم آذر ماه 1342 تقدیم شده بود پس از تصویب مجلس سنا درتاریخ روز چهارشنبه 18 خرداد ماه 1345 در جلسه روز یکشنبه پنجم تیر ماه یکهزار و سیصد و چهل و پنج شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبداله ریاضی