در تاریخ 1399/09/19 اقای ع. ف. ا. به طرفیت همسرش خانم م. ر. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به علت عدم تمکین زوجه تقدیم نموده که در نهایت در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 99/11/12 خوانده حضور نیافته و لایحه ای تقدیم ننموده لیکن خواهان حضور یافته و اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است.مهریه پرداخت شده است.و اجرت المثل را جداگانه طی دادنامه ای محکوم شده ام پرداخت می کنم و جهیزیه را از منزل خارج کرده است.پنج فرزند دارم. که همگی بالغ و رشید هستند. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری را صادر نموده و هم چنین جهت تعیین میزان نفقه زوجه موضوع را بکارشناس ارجاع کرده است.و کارشناسان منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان نفقه ایام عده زوجه را مبلغ سه میلیون و پانصد هزار تومان تعیین و اعلام نموده است. داوران منصوب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را تقدیم داشته اند که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین میباشد. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/05/31 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز رابطه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی داوران در اصلاح و سازش بین زوجین موثر واقع نگردیده و زوج اصرار بر طلاق و جدایی دارد. لذا به استناد ماده 1133 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق صادر و به خواهان اجازه داده به یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق مراجعه و نسبت به اجرای صیغه طلاق اقدام نماید. و توضیح داده که زوجه مهریه مندرج در سند نکاحیه را تماما دریافت نموده و در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت به شرح جداگانه اقدام نموده و زوجه با توجه به مندرجات سند سجلی یایسه بوده و فرزند ان مشترک زوجین خارج از مواد حضانت میباشند و زوجه در خصوص اجرای شرط تنصیف دارایی دلیلی ارائه ننموده است.و نوع طلاق باین میباشد. مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش صادره سه 3 ماه پس از ابلاغ رای قطعی است.زوجه در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه مزبور تجدیدنظرخواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد عدم تنصیف اموال زوج میباشد. که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر استان شعبه *حسب الارجاع وارد رسیدگی شده و در جلسه رسیدگی مورخ 1400/09/06 که با حضور زوجین تشکیل گردیده زوج در خصوص تعهد به انتقال نصف منزل واقع در *اظهار داشت تعهد من در قبال تعهد ایشان به تمکین عام و خاص و احترام و عدم افشای اسرار خانواده و حسن معاشرت بوده است.که ایشان به تعهدات خود عمل نکرده است. زوجه اظهار داشت چون ایشان با رفتارهای خود که در لایحه اوردم زمینه انجام تعهدات از جمله تمکین و احترام و حسن معاشرت را به کلی از بین برده و همواره با تهدیدات وی مواجه بودم لذا این تعهدات انجام نگرفت و در حال حاضر من تقاضای انتقال ملک واقع در *را به خود دارم. و در صورت طلاق من جایی برای سکونت ندارم.سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/09/06 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق مقررات و موازین قانونی تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد اعتراض تجدیدنظرخواه دادنامه تجدیدنظرخواسته را نتیجتا تایید نموده است.دادنامه اخیر الذکر در تاریخ 1400/09/06 به زوجه ابلاغ شد و نامبرده به توسط وکیل خود در تاریخ 1400/09/27 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده چنین رای می دهد:
فرجام خواهی وکیل فرجام خواه خانم م. ر. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/09/06 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/05/31 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق صادر گردیده است.با توجه به جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا زوج فرجام خوانده که متقاضی طلاق همسرش بوده در راستای مقررات ماده 1133 قانون مدنی میتواند هر وقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و رعایت مقررات قانونی همسرش را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت زوجه فرجام خواه به طلاق خویش موثر در مقام نبوده و قابلیت توجه و ترتیب اثر را ندارد. و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 راجع به حقوق مالی زوج در دادنامه بدوی اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف به عمل امده و چون زوجه جداگانه اجرت المثل ایام زندگی مشترک را مطالبه داشته و پس از صدور حکم در خصوص ان متعاقبا پرداخت محکوم به با توافق طرفین مورد تقسیط قرار گرفته است.و هم چنین شرط تنصیف دارایی جزی شروط مندرج در سند نکاحیه نبوده و در خصوص ان اساسا هیچ توافقی بین طرفین صورت نگرفته است.لذا اعتراض وکیل زوجه به تقسیط اجرت المثل مورد حکم و نیز عدم تنصیف دارایی زوج وجاهت قانونی نداشته و موثر در مقام نبوده و خدشه ای بر دادنامه معترض عنه وارد نمیسازد و چنانچه زوج خارج از شرط تنصیف دارایی تعهد بر انتقال سه دانگ منزل مسکونی خود به زوجه کرده باشد. این امر جزی حقوق ناشی از زوجیت زوجه محسوب نبوده تا تعیین تکلیف نسبت به ان در دعوی طلاق مطروحه ضرورت قانونی داشته باشد. و در صورتی که زوجه در خصوص مورد مدعی حقی بوده باشد. بایستی جداگانه با طرح دعوی در دادگاه ذی صلاح نسبت به اثبات ادعا و استیفای حقوق ادعایی خود اقدام نماید. بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و پیوست ان و رسیدگی به عمل امده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراضات وکیل فرجام خواه در حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای بر ارای مرقوم وارد و موجبات نقض دادنامه معترض عنه را وارد سازد و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مترتب نمیباشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی فرجام خواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد.
شعبه *
رئیس شعبه:ح. ع. مستشار:ح. م. ه. مستشار:م. ح. م.