ماده واحده - موافقتنامه حمل و نقل بینالمللی جادهای مسافر و کالا بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بوسنی و هرزگوین مشتمل بر یک مقدمه وسیزده ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
بسمالله الرحمن الرحیم
موافقتنامه حمل و نقل بینالمللی جادهای مسافر و کالا بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوریبوسنی و هرزگوین
مقدمه
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بوسنی و هرزگوین که از این پس«طرفهای متعاهد» خوانده میشوند با تمایل به تسهیل حمل و نقل بینالمللی جادهای مسافر و کالا بین دو کشور و به صورت ترانزیت از سرزمینهای خود در موارد زیر توافق نمودند:
مقررات مقدماتی
ماده 1 - تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
1 - اصطلاح «متصدی حمل و نقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی که در جمهوری اسلامی ایران یا بوسنی و هرزگوین طبق قوانین و مقررات ملی مربوط مجاز به حمل و نقل بینالمللی جادهای مسافر و کالا میباشد.
2 - اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه موتوری که:
الف - برای حمل بیش از نه نفر با درنظر گرفتن راننده (وسیله نقلیه مسافربری)، یا برای حمل و نقل کالا (وسیله نقلیه باربری) ساخته شده؛
ب - در سرزمین یکی از طرفین متعاهد به ثبت رسیده باشد (درمورد وسیله نقلیه ترکیبی، ثبت کشنده ضروری میباشد)؛
اصطلاح «وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه واحد یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه و یدک یا نیمه یدک.
ماده 2 - حوزه اجرا
مقررات این موافقتنامه به متصدیان حمل و نقل این حق را میدهد که به حمل و نقل مسافر یا کالا ازطریق جاده بین سرزمینهای طرفین متعاهد یا به صورت ترانزیت از قلمرو آنان، یا به کشورهای ثالث و بالعکس مبادرت ورزند.
ماده 3 - حمل و نقل مسافر
1 - حمل و نقل مسافر تحت شرایط زیر از تحصیل پروانه معاف خواهد بود:
الف - حمل و نقل مسافر با وسیله نقلیه معین در طول تمام مسافرتی که در آن نقاط مبدا و مقصد در سرزمین طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است واقعبوده و درطول مسیر یا به هنگام توقف در خارج از کشور مذکور، هیچ مسافری به وسیله نقلیه سوار یا پیاده نشود (مسافرت دربست)؛
ب - حمل و نقل یک گروه مسافر از نقطهای واقع در کشور محل ثبت وسیله نقلیه به نقطهای واقع در سرزمین طرف متعاهد دیگر به شرط این که وسیله نقلیه سرزمین طرف متعاهد اخیرالذکر را بدون مسافر ترک کند؛
ج - مسافرت دربست، به صورت ترانزیت ازطریق سرزمین طرف متعاهد دیگر.
2 - برای انجام عملیات حمل و نقل مذکور در بند (1) بالا، وسیله نقلیه باید دارای صورت مشخصات سفر باشد که در صورت درخواست مقامات صلاحیتدار به آنان ارائهگردد.
مندرجات و شکل صورت مشخصات سفر به طور متقابل توسط مقامات صلاحیتدارمتعاهد یا کمیته مشترک ایجاد شده طبق ماده (12) این موافقتنامه مورد توافق قرار خواهد گرفت.
3 - کلیه انواع دیگر عملیات حمل و نقل مسافر به جزموارد مذکور در بند (1) بالا،مشمول اجازهنامهای است که پس از هماهنگیهای لازم بین مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهد صادر خواهد شد.
ماده 4 - حمل و نقل کالا
عملیات حمل و نقل کالا توسط وسیله نقلیه اعم از خالی یا با بار به شرح ذیل منوط بهکسب پروانهای است که از طرف مقامات صلاحیتدار هر یک از طرفین متعاهد صادرمیگردد:
الف - بین هر نقطه مورد توافق در سرزمین یکی از طرفین متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمین طرف متعاهد دیگر؛
ب - به صورت ترانزیت از سرزمین طرف متعاهد دیگر؛
ج - از کشورهای ثالث و بالعکس.
کمیته مشترک مذکور در ماده (12) موافقتنامه حاضر، در مورد اعتبار و نوع پروانهها تصمیم خواهد گرفت. پروانهها بنا به درخواست و توسط مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهد به صورت سالانه و بدون هیچگونه سهمیهای، مبادله خواهد گردید.
چنین پروانهای برای یک وسیله نقلیه واحد و یا وسیله نقلیه ترکیبی و برای یک سفررفت و برگشت معتبر خواهد بود.
مقررات عمومی
ماده 5 - اوزان و ابعاد وسایل نقلیه
1- در مورد اوزان و ابعاد وسایل نقلیه جادهای (بار محور)، هر یک از طرفین متعاهد قبول مینماید وسایل نقلیهای را که در سرزمین طرف متعاهد دیگر به ثبت رسیده است مشمول شرایط محدودکنندهتری نسبت به وسایل نقلیه ثبت شده در سرزمین خود قرارندهد.
2- چنانچه وزن یا ابعاد یا بار محور وسیله نقلیه از حداکثر حدود مجاز در قلمرو هریک از طرفین متعاهد تجاوز نماید، لازم است جهت وسیله نقلیه پروانه مخصوصی ازمقامات صلاحیتدار طرف متعاهد مربوط تحصیل گردد.
هنگامی که این پروانه مقرر میدارد که وسیله نقلیه باید در یک مسیر معین مورد استفاده قرار گیرد، انجام حمل و نقل تنها در آن مسیر مجاز خواهد بود.
ماده 6 - ممنوعیت حمل و نقل داخلی
مقررات این موافقتنامه به متصدیان حمل و نقل هر یک از طرفین متعاهد این حق را نمیدهد که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر به حمل و نقل مسافر یا کالا از نقطهای بهنقطه دیگر واقع در همان سرزمین مبادرت ورزند.
ماده 7 - مالیاتها و عوارض
1- وسایل نقلیه موتوری ثبت شده در قلمرو یک طرف متعاهد که بهطور موقت وارد قلمرو طرف متعاهد دیگر میشود، با تحصیل پروانه از پرداخت کلیه عوارض و مالیاتهاییکه بر مالکیت یا تردد وسایل نقلیه در قلمرو آن کشور وضع میگردد معاف میباشد.
2- معافیت مندرج در بند (1) فوق مشمول پرداخت عوارض و مالیاتهایی که جهتاستفاده از سوخت، پلهای مخصوص، تونلها، راههای مخصوص و آزادراهها نمیشود.
ماده 8 - تشریفات گمرکی
1- ورود موقت وسایل نقلیه به سرزمین طرف متعاهد دیگر از پرداخت عوارض ومالیاتهای وارداتی معاف بوده و مشمول ممنوعیتها و محدودیتهای وارداتی طبق قوانین ومقررات ملی طرف متعاهد ذیربط نخواهد بود.
2- مواد سوختی موجود در مخازن سوخت استاندارد وسیله نقلیه یکی از طرفین متعاهد که به طور موقت به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد میشود از پرداخت عوارض ومالیاتهای ورودی معاف بوده و مشمول ممنوعیت و محدودیت وارداتی نخواهد بود، مشروط بر آنکه این مخازن بدواً توسط کارخانه سازنده وسیله نقلیه بر روی آن نصب شده باشد.
3- قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر یک وسیله نقلیه معین که قبلاً مطابق شرایط بند (1) این ماده وارد گردیده است، بهصورت موقت بدون ممنوعیت یا محدودیت وارداتی از پرداخت عوارض و مالیاتهای ورودی معاف خواهند بود.
طرفین متعاهد ممکن است لازم بدانند که جهت اینگونه قطعات، پروانه ورود موقتصادر گردد.
قطعات یدکی تعویض شده میبایست تحت نظارت مقامات ذیربط گمرکی طبق قوانین و مقررات ملی کشوری که قطعات یادشده به سرزمین آن وارد گردیده است،ترخیص یا عودت داده شوند.
4- خدمه وسایل نقلیه جادهای مجاز خواهند بود لوازم شخصی و وسایل و ابزارتعمیر را که عرفاً در وسیله نقلیه با خود دارند و در طول سفر مورد نیاز میباشد، بهطورموقت با خود حمل نمایند.
ماده 9 - اجرای قوانین ملی
متصدیان حمل و نقل و رانندگان وسایل نقلیه یک طرف متعاهد در کلیه مواردی که در این موافقتنامه یا سایر موافقتنامههای بینالمللی که هر دو کشور در آن عضویت دارند مورد پیشبینی قرار نگرفته است، موظفند قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر را رعایت نمایند.
ماده 10 - تخلفات
1- مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهد نظارت خواهند کرد که متصدیان حمل و نقلمقررات موافقتنامه حاضر را رعایت نمایند.
2- مقامات طرف متعاهدی که وسیله نقلیه در آنجا به ثبت رسیده است، موظفند بنابردرخواست مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر، در مورد متصدیان حمل و نقل یا رانندگان وسیله نقلیهای که در سرزمین طرف متعاهد اخیرالذکر از مقررات این موافقتنامه نیز از قوانین و مقررات لازمالاجرای مربوط به عبور و مرور و حمل و نقل در آن سرزمین تخطی نمودهاند، اقدامات زیر را معمول دارند:
الف - اخطار
ب - سلب اجازه حمل و نقل در سرزمین طرف متعاهدی که تخلف در آنجا وقوع یافته است، به طور موقت، جزئی یا کلی، بر اساس هماهنگی مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهد.
3- مقامات صلاحیتدار طرف متعاهدی که چنین تدابیری را که طبق بند (2) این مادهاتخاذ نمودهاند، مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر را از اقدامات معمول شده مطلعخواهند نمود.
4- این ماده بدون تعارض با هرگونه اقدامات مربوط قانونی توسط دادگاهها یامقامات اجرایی طرف متعاهدی که تخلف در سرزمین آن صورت گرفته است، اجراء خواهد گردید.
ماده 11 (اصلاحی 1390/03/31)- مقامات صلاحیتدار
مقامات صلاحیتداری که جهت اجرای این موافقتنامه تعیین شده به شرح زیرمیباشند:
- در مورد دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و شهرسازی، سازمان حمل و نقل و پایانهها.
-در مورد دولت جمهوری بوسنی و هرزگوین: وزارت تجارت و روابط خارجی.
ماده 12 - کمیته مشترک
1- به منظور کنترل بر اجرای این موافقتنامه و حل و فصل سریع تمامی مشکلات لاینحل، مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهد کمیته مشترکی را مرکب از نمایندگان خود تشکیل خواهند داد. شرح وظایف کمیته مشترک به شرح زیر میباشد:
الف - بررسی و ارائه پیشنهادات جهت حل مشکلات احتمالی که مستقیماً بین مقامات صلاحیتدار مذکور در ماده (11) این موافقتنامه حل و فصل نگردیده.
ب - بررسی کلیه مسائل مربوط دیگری که در محدوده این موافقتنامه قرار میگیرد وارائه توصیههای لازم به منظور حل آنها.
ج - رسیدگی به سایر موارد مربوط به حمل و نقل جادهای مورد تایید طرفین.
کمیته مشترک میتواند پیشنهاداتی را جهت اصلاح هر یک از مواد این موافقتنامه ارائه و جهت تصویب به مقامات صلاحیتدار تسلیم نماید. هر یک از طرفین متعاهد ملزم به اجرای تصمیمات متخذه از سوی کمیته مشترک میباشد.
2- کمیته مشترک بنا به درخواست هر یک از طرفین متعاهد و به طور متناوب درقلمرو هر یک از آنها تشکیل خواهد گردید.
ماده 13 - لازمالاجراءشدن و مدت اعتبار
1- طرفین متعاهد یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک از انجام کلیه شرایط مقرر در قوانین داخلی خود در باره لازمالاجراء شدن این موافقتنامه مطلع خواهند نمود. اینموافقتنامه سی روز پس از دریافت آخرین اطلاعیه لازمالاجراء خواهد شد.
2- این موافقتنامه پس از لازمالاجراء شدن برای یک دوره سه ساله معتبر خواهد بود و پس از آن خود به خود تمدید خواهد شد مگر آنکه یکی از طرفین متعاهد با یک پیش آگهی کتبی شش ماهه انقضای آن را به طرف دیگر اعلام دارد. این موافقتنامه به تاریخ ششم مردادماه 1375 هجری شمسی برابر با بیست و هفتم جولای 1996 میلادی در سارایوو و در یک مقدمه و سیزده ماده در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، بوسنیایی و انگلیسی به امضا رسید. کلیه متون دارای اعتبار یکسان بوده ودر صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی معتبر خواهد بود.
از طرف دولت از طرف دولت
جمهوری اسلامی ایران جمهوری بوسنی و هرزگوین
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و سیزده ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و نهم مهر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و سه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1383/08/06 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - غلامعلی حداد عادل